The Battle of the Giants

01/12/2009

Op de geboortedag van Stefan Zweig kon Zukertort een nieuw hoofdstuk aan zijn eigen Schachnovelle toevoegen: wij waren uitgenodigd om samen met zeven andere teams te strijden om de titel ‘King of the Giants’, een titel die weliswaar meer pretentieus klinkt dan dat hij is, maar met de intrede van een Russische delegatie toch aan glans heeft gewonnen. Naast het team uit Sint Petersburg namen er ook teams uit Frankrijk (twee dorpjes uit de buurt van Parijs), Duitsland (een verzameling schoolschakers uit Dortmund) en Engeland (een hele provincie, Sussex) en vier teams uit Nederland (Schaakmaat Apeldoorn, Leiderdorp, VAS en Zukertort) deel in het Tulip Inn hotel te Leiderdorp. Deze teams waren ingedeeld in twee poules, die de volgende dag een finale- en een troostfinalepoule zouden opleveren.

Aangezien ieder team zestien schakers diende af te vaardigen (vier vierkoppige teams uit de A/B-, de C-, de D- en de E-categorie), zaten er om kwart over elf 128 schakers te wachten tot de plichtplegingen waren afgerond en er eindelijk kon worden gespeeld. Voor die zestien plekken hadden wij 22 verschillende schakers nodig. Velen konden twee dagen spelen, sommigen één en een enkeling was zelfs bereid om voor slechts één wedstrijd naar Leiderdorp af te reizen om een ander in de gelegenheid te stellen om maar een verjaardagsfeestje te gaan. We speelden absoluut niet in de sterkst mogelijke opstelling, maar wel met een erg leuk team. Noodgedwongen speelden twee E’tjes in de D, aangezien vrijwel al onze D’s of een verjaardagsfeestje hadden of uitgerekend dit weekend een andere sport op hoog niveau beoefenden. We hopen dan ook dat de E’tjes die uiteindelijk in de D speelden over de ervaring die ze dit weekend hebben opgedaan later uitgebreid aan hun kleinkinderen kunnen vertellen.

Zukertort speelde de eerste ronde tegen Dortmund. Het werd een zeer spannende wedstrijd, waarbij wij snel ruim achterkwamen, maar minstens net zo snel tot ongeveer gelijke hoogte reikten tot de absolute tijdnoodfase aanbrak, de chaos helemaal compleet werd en er zelfs een scheidsrechterlijke beslissing aan te pas moest komen om de uitslag van de laatste partij te bepalen: die ging helaas verloren en zodoende verloren wij de eerste ronde nipt met 9-7.

Maar er moest niet te lang worden getreurd, want na een korte maar weldadige lunch konden we opnieuw flink aan de bak tegen een van de topfavorieten en winnaars uit het verleden, Sussex uit Engeland, die aardig wat kinderen die we van de Match tegen Engeland kenden hadden meegenomen. Dit team was oneerlijk sterk aan de jongste borden en stond al na drie kwartier met 8.5-2.5 voor, zodat we toen al de vlag moesten strijken. Dit bleek helemaal geen schande, omdat dit team al zijn wedstrijden wist te winnen en ook VAS al met 13-3 had afgedroogd. Uiteindelijk werd de uitslag 10.5-5.5 voor Sussex, zodat de laatste ronde de beslissing moest brengen in de strijd om de tweede plaats achter Sussex: Dortmund, VAS en Zukertort konden allemaal nog door naar finalepoule.

Wat zou er mooier zijn dan VAS, onze eeuwige concurrent, ruim te verslaan en net zoals in de vorige edities door te stomen naar de finalepoule? Niet veel natuurlijk, en na een woeste peptalk kon er fel worden gestreden om het laatste ticket voor de finale. Het werd een heel spannende wedstrijd. We kwamen achter met 5-0, vochten ons terug naar 5-3, maar VAS kwam toch akelig dichtbij de 7.5, die voor hen voldoende zou zijn... Hoewel we ons kranig verweerden, kroop het puntenaantal precies verkeerd en stonden we op een gegeven moment met 8-5 achter: VAS had de finale gehaald. Ook een matchpunt zat er niet meer in: het werd 7-9.

Na een verrukkelijke maaltijd was het tijd voor het avondprogramma. Christopher, Tjark, Roger en Jean-Paul waren ons A/B/C-team en werden tweede van de acht teams. Laurens en Celio versterkten een D/E-teams van Leiderdorp en werden eerste. Bij de vorige editie was er nog ‘doorgooischaak’, maar deze editie waren er weer andere idiote schaakbezigheden bedacht. Er waren veel deelnemers te zien die zich de tranen uit de ogen moesten vegen van het lachen. ‘Krankzinnig’ is waarschijnlijk het beste woord dat bij de avond past. Alle taalverschillen vielen weg en er zal in vijf landen nog lang over nagepraat worden.

De volgende dag begon niet al te best: de accu van een auto had er geen zin meer in en met zijn zevenen in één auto kwam bijna de helft van het team te laat binnen voor de wedstrijd tegen Schaakmaat Apeldoorn. Wederom ging de strijd min of meer gelijk op, hoewel we wel de gehele tijd een puntje of net iets meer achterstonden. Uiteindelijk werd ook deze wedstrijd met 7-9 verloren. Het geluk stond niet aan onze kant!

Maar er zou toch nog één keer worden gewonnen! De Franse delegatie was weliswaar zeer sympathiek en deelde zelfs pennen met een dolle toren erop uit (een ‘tour folle’ in het Frans: een gekke toren!), maar nu vonden we het toch echt mooi geweest en haalden wij flink uit: het werd 11-5 voor Zukertort, waarbij vooral de klinkende 4-0 overwinning van het C-team mag worden genoemd. Overigens blijken ze in Frankrijk heel leuke namen voor de stukken te hebben: zo is een paard een ‘cavalier’, wat ook ruiter, ridder of danspartner kan betekenen en is een loper een ‘fou’ – jawel, daar is ie weer! – wat ook wordt gebruikt voor een nar of een gek. Zo leren we ook nog wat op een internationale bijeenkomst. De E’tjes hebben met Rozemarijn nog flink geoefend op netjes ‘Enchanté’ zeggen tegen hun tegenstanders.

Al met al was het een zeer geslaagd toernooi met een gestroomlijnde organisatie, een vrolijke Sinterklaas die zelfs een zeer verdienstelijke simultaan speelde, veel gezellige ontmoetingen met buitenlandse teams en oude bekenden, de Nederlandse kampioen Anish Giri als uitdeler van de prijzen en wat pech aan onze kant, dat in Sussex een verdiende kampioen kende. Ook was het een goede ervaring voor de jongste spelers, omdat zij een uur bedenktijd hadden. Er zitten absoluut talenten bij onze jongste jeugd. De E’s en D’s hebben allemaal hun partij geanalyseerd met de oudere jeugd, waarbij de eerste dag de vrije C’s, Roger, Jean-Paul en Michiel zeer waardevol voor het team waren.

Wie weet tot over twee jaar! Leiderdorp, bedankt!!!