A2 wint en handhaaft zich zeker

A2 verloor de afgelopen een paar sterke spelers aan A1. Natuurlijk komen daar weer jonge talenten uit A3 voor terug, maar toch is het vaak weer even de vraag hoe goed A2 het zal doen en of er al dan niet degradatiegevaar bestaat. Dit seizoen begon A2 best goed, maar de vorige ronde was er een lelijke nederlaag geleden, en nu Rens een soort wereldreis maakt en dus niet beschikbaar is waren een paar punten toch gewenst.

A2 ging dus opgewekt maar waakzaam naar Zaandam. Tegenstander was 't Saense Paard, best een sterk team, maar in een seizoen waarin veel tegenzit stonden ze laatste. Naast Rens was ook Reyansh verhinderd, en Hanneke viel in.

Al na een paar uur begon het er aardig uit te zien voor A2. Gunstige stellingen bij Jan, PP, Aakrit en Shrey leken op een flinke overwinning te wijzen. Bovendien stond niemand minder of slecht, want bij Esther, Eric, Henri en Hanneke was het ongeveer gelijk. Natuurlijk liep het allemaal weer niet zoals verwacht. We kregen wat cadeau, we gaven wat weg, zo gaan die dingen.

Jan had al direct enorm voordeel na de opening. Wit offerde dan maar een stuk, en Jan werd slordig en gaf wit veel meer kansen dan nodig was geweest. Zo werd het daar weer spannend. Ook bij Shrey liep het niet helemaal naar wens. De plus kon niet worden omgezet in duidelijk voordeel, en misschien stond Shrey wel een tikje minder. Anderzijds ging het bij Aakrit heel snel. Wit had duidelijk zijn dag niet en ging een stuk verliezen. Toen hij het wilde afkopen met een kwaliteit bleek het zelfs een volle toren te worden. Toen Aakrit een laatste poging tot eeuwig schaak had verijdeld was het punt binnen. En het werd 2-0 via PP. Zwart dacht een pion terug te veroveren, maar had een klein tussenschaakje overzien. Zo kwam PP zelfs twee pionnen voor. Zwart trok ten aanval maar werd in de counter matgezet.

De tijdnood naderde en op een paar borden bracht dat de beslissing. Eric had een klein maar vervelend plusje. Zwart wilde zich met geweld bevrijden en toen de rook was opgetrokken stonden al zijn stukken slecht en was hij twee pionnen achter. Toen hij ook nog een stuk verloor gaf hij terecht op. Esther had een wilde partij waarin ze gedwongen de dame moest geven voor toren en stuk. Maar het witte loperpaar, ondersteund door twee torens, werd enorm actief en uiteindelijk werd zwart door de witte troepen onder de voet gelopen.

Zo stond het eventjes zelfs 4-0 en was het wachten op het laatste halfje. Hanneke raakte in tijdnood het spoor bijster en wit ging er ineens heel hard doorheen. En Henri leek in de problemen, maar vlak voor zet 40 bood hij remise aan in een stelling waar hij een kwaliteit kon winnen. Nadere analyse wees uit dat het winnen van die kwaliteit achter elkaar verliezend was, en later bleek dat wit waarschijnlijk gewoon gewonnen stond, maar ja, toen had wit de remise al aangenomen en waren de matchpunten ook meteen binnen.

Bij Jan was de zaak inmiddels uit de hand gelopen. Een aantal van zijn stukken stond werkloos in een hoek, terwijl wit tegenspel zocht en vond, met een mataanval tot besluit. De partij van Shrey liep uit op een paardeindspel, dat een uur later in remise eindigde.

Zo won A2 met 5-3. Daarmee komt het op acht punten, meer dan genoeg voor handhaving, want er degraderen dit jaar tien teams uit zes poules, en met acht punten ga je heus niet bij de onderste twee eindigen. Onze tegenstanders keken na afloop een stuk somberder. Ze staan nog steeds laatste en bij hen is de nood nu hoog.

A3 verliest degradatieduel van Rode Loper 2 (door Michiel Harmsen)

A1 en A2 hadden weer enkele invallers nodig. Maar gelukkig konden we kiezen om niet de sterkste spelers uit A3 door te schuiven omdat A1 en A2 eigenlijk niet meer spelen om te promoveren of degradatie te voorkomen. Dat laatste gold wel voor A3, dat voor deze wedstrijd onderaan stond met 1 matchpunt. Dat matchpunt hadden we mede te danken aan een herziene uitslag tegen een club die per abuis tegen ons een basisspeler uit een hoger team had opgesteld.

De KNSB heeft besloten volgend jaar een 7e klasse in te voeren. Als gevolg daarvan is er versterkte degradatie in de 5e (A3) en 6e klasse (A4). Wij konden degradatie nog ontlopen door de laatste twee wedstrijden te winnen, en kwamen dus met een zo sterk mogelijke opstelling, waarbij Hanneke en Aadvik invielen in A2 en A1.

We reisden af naar Utrecht, waar Rode Loper 2 even had gewacht op onze aankomst alvorens de tijd te starten. Alle partijen werden gespeeld op DGT borden die in de aangrenzende ruimte met bar gevolgd konden worden. Dat was een indrukwekkend gezicht.

De wedstrijd was lang spannend, maar een aantal partijen kantelden in de latere uren de verkeerde kant op. Hugo overspeelde zijn tegenstander aanvankelijk, maar wikkelde helaas af naar een verloren pionneneindspel, waarbij zijn tegenstander de verst verwijderde vrijpion had. John Spinhoven hield knap remise tegen een sterkere tegenstander. Hij miste eerder helaas een winstkans. Emilia snoepte een pionnetje, maar dat paard kwam in de knel te zitten op h2 en ging eraf. Ze bood nog lang weerstand, maar dat stukverlies was toch fataal. Viaan B had een spannende partij met tegengestelde rokades die lang gelijk op ging ondanks wederzijdse koningsaanval. Helaas verloor Viaan een pionnetje, dat uiteindelijk, toen de dames waren geruild, in het verre eindspel kon doorlopen naar promotie.

Zodoende dus 3½-½ achter. Pieter speelde tegen 200 ratingpunten meer en had lange tijd een prima stelling. Helaas overzag hij een tactische wending die de partij besliste. En ook Luca had goede winstkansen, totdat hij door een moment van schaakblindheid een volle toren cadeau gaf. Ook hij vocht terecht nog lang door, maar kon het niet bolwerken. De enige winstpartijen waren van Leon en mijzelf. Die van Leon zag er degelijk uit. Hij overspeelde zijn tegenstander al snel. Die van mij was minder overtuigend, maar gelukkig kon ik een pionnetje snoepen, wat genoeg was voor de winst.

Met dit 2½-5½ verlies zijn wij gedegradeerd. Ik denk dat we volgend jaar in de zesde klasse mee gaan doen voor promotie. Dat is ook motiverender voor de vele jonge talenten in dit team. Om in de stijl van het verslag van A4 te eindigen: ik hoop dat ik volgend jaar wat meer bijdraag aan dit team dan alleen chaufferen, want met 1 uit 3 was mijn bijdrage schamel. Maar ik verwacht veel van de vele jeugdtalenten die ook dit team telt. Ondanks ons verlies was de terugreis gezellig, met onder andere een gesprek over uitbreiding en verjonging van het bestuur.

A4 helaas ten onder tegen Capelle (door Tom Spel )

Sommige van mijn vrienden, die nog minder van schaken afweten dan ik, dachten dat ik op een behoorlijk hoog niveau speelde toen ik ze vertelde dat ik helemaal naar Capelle aan den IJssel moest voor een wedstrijd. "Oh, dus je speelt op nationaal niveau, wauw!" zeiden ze. Toen ik antwoordde dat ik het met mijn schaakrating niet verder schop dan het niveau van een gemiddelde gelegenheids-clubspeler, keken ze me vragend aan: "Waarom speel je dan niet dichter bij huis?" Goede vraag. Mijn antwoord is dat ik de chauffeur ben van een heel leuk en getalenteerd jong Zukertort-team dat over een paar jaar op hoger nationaal niveau zal spelen, en dat de chauffeur af en toe ook mag mee schaken.

We vertrokken bijna twee uur voor aanvang van onze wedstrijd vanaf HWC, dus mijn navigatiesysteem besloot de toeristische route te nemen. Als wij voor elke rotonde en verkeersdrempel die we passeerden een ratingpunt hadden gekregen, dan hadden wij onze partijen gemakkelijk gewonnen. Maar helaas werkt het niet zo: A4 ging voor de tweede keer dit seizoen met 0-8 onderuit. Dat is op zich niet zo verwonderlijk, gezien het gemiddelde ratingverschil van 250 punten, en deze uitslag doet geen recht aan de verwoede pogingen aan een aantal borden er toch nog wat van te maken. Zo speelde Troy een mooie en leerzame partij waarbij hij materiaal offerde voor een betere positie. Helaas kon hij zijn positionele voordeel niet omzetten in winst en moest hij zich na een lange strijd in een eindspel met een pion minder gewonnen geven.

Ook op de andere borden ging het mis. Verschillende spelers kwamen in het middenspel een stuk achter te staan, en dan kun je nog wel even doorvechten maar de kans om het tij nog te keren is niet heel groot. Ikzelf kreeg met Zwart een Engelse Opening voor de kiezen. Wit stond de hele tijd net wat beter maar op de 26ste zet ging het echt fout, toen ik een achteraf onnodig defensieve dame-zet deed die hem de mogelijkheid gaf om gulzig pionnetjes te gaan rapen. Siddharth speelde eveneens het Engels, maar dan met Wit. Die partij bleef heel lang volledig symmetrisch maar uiteindelijk wist zijn tegenstander toch een winst te forceren. Collega-chauffeur Martin kreeg met Wit in een Caro-Kann partij een gevaarlijke dame-zijde pionnenstorm tegen zich die hem een pionnetje kostte. In het resulterende torens-en-pionnen eindspel hoopte hij nog een kans op remise te hebben maar de computer bevestigde achteraf dat die hoop al vroeg vervlogen was.

Wij leggen deze wedstrijd vast als leerervaring voor zes zeer getalenteerde en vriendelijke jeugdspelers van wie we in de toekomst nog veel zullen horen en natuurlijk voor de chauffeurs die hun rijvaardigheid hebben kunnen oefenen op rotondes en verkeersdrempels.

Z1 wint in middeleeuwse omgeving

De thuiswedstrijd tegen Amsterdam West 2 was een bijzondere. Omdat de school bezet was moest er worden uitgeweken naar een andere lokatie. Michiel kwam met de suggestie om in Weesp te spelen. Om specifiek te zijn, in een oud fort, met muren zo dik dat ze destijds kanonskogels moesten kunnen weerstaan. Ook dik genoeg om er voor te zorgen dat geen enkele mobiele telefoon enig bereik had, overigens. Waar vind je dat nog in Nederland?

Z1 was zo ongeveer in de sterkst denkbare opstelling. Captain Marcel bleek dan wel verhinderd, maar Shrey was een prima vervanger. De tegenstanders hadden zich overigens versterkt met Laurens Schilstra, tot voor kort vaste kracht voor Z1.

Om met dat bord te beginnen, Laurens was niet optimaal op dreef en moest tegen Stan al vrij snel twee stukken inleveren voor een een toren. "Alles onder controle", constateerde Stan na afloop minzaam glimlachend, al leek het tijdens de partij allemaal nog niet zo eenvoudig. Maar volgens Stan verbeterde hij zijn positie stukje bij beetje, tot aan het volle punt toe.

Curieus genoeg was dat het enige punt dat door de witspelers gescoord werd. De zwartspelers domineerden de wedstrijd grotendeels. Nog niet per se aan het kopbord, waar Sybolt vond dat hij iets beter stond in een eindspel, omdat zijn loper/paard combinatie sterker was dan wits twee paarden. Wit was het er niet mee eens en vond dat hij nooit slechter stond. De heren kwamen er niet uit, maar de uitslag gaf wit recht van spreken, want het werd remise. De enige van de dag, overigens.

Nico kreeg al vroeg een pion toegeworpen. Wit had nog wel het loperpaar, maar de ene loper zat opgesloten achter wits pionnen en de andere beet op zwart graniet. Door gebrek aan routine kwam Nico nog aardig in tijdnood, maar hij bleef desalniettemin koel en scoorde een belangrijk punt.

Ook Sander scoorde een punt, al duurde het lang voor hij enig voordeel kreeg. In een scherpe stelling met alle lopers en torens nog op het bord ging wit tenslotte in de fout.

De witspelers hadden aan de lagere borden aanzienlijk minder succes. Eric gaf op klaarlichte dag zo maar een belangrijke pion cadeau. Pion weg, stelling weg, punt weg. Michiel kreeg een Albin's tegengambiet te verwerken. Hij kwam er nooit echt lekker uit, moest een pion inleveren en kwam tenslotte in een verloren toreneindspel terecht. Shrey leverde een bijzonder ingewikkeld tactisch gevecht, waar de zwarte stukken toch net wat beter stonden. Hij wist mat te vermijden, maar dat kostte wel wat pionnen en het eindspel was vervolgens kansloos.

En dus eindigden alle andere borden, nummers drie tot en met acht, zonder uitzondering in 0-1. Zodoende werden de punten daar ook keurig verdeeld, drie stuks voor beide teams. Samen met het anderhalve punt dat Z1 aan de twee hoogste borden scoorde was dat dus net genoeg voor de overwinning.

We kunnen het verslag niet afsluiten zonder een groot compliment aan Michiel, die voor deze unieke lokatie alles geregeld had qua zaal, borden, stukken, klokken en bargelegenheid. Ons aller dank, Michiel!!

Zukertort wint nipt van Caissa Amsterdam! (door Piet Peelen)

De eerste lentedag! Zo voelde deze 7 februari met zonneschijn en een gevoelstemperatuur die wel twintig graden hoger was dan de winterdagen die ons vanaf kerst met een constante ijskoude oostenwind zo veel mogelijk thuis hielden. Gelukkig werd de vorige ronde, een uitstapje naar Leeuwarden, tot eind maart uitgesteld.

Zowel het eerste als het tweede speelden tegen Caissa Amsterdam, en vooral het tweede ondervond hoe sterk zij zijn. Wij hadden ook niet onze beste dag maar de minieme zege verdoezelde dat.

Piet leerde in de partij en de analyse hoe zijn tegenstander de fijne kneepjes van de Pirc beheerst. Zijn aanvalspoging werd bekwaam opgevangen en met het openen van het centrum beantwoord. Na een adequate verdediging werd de vredespijp gerookt.

Achyuth werd verrast door een venijnige variant en wist niet het beste antwoord te vinden. Zijn problemen stapelden zich op en met een opgesloten paard aan de rand en een slechte loper keek hij tegen een inktzwarte hemel aan. "Tijd voor de donderslag", dacht de witspeler, die een pion ruilde en met Txf7 toesloeg. Die kon niet geslagen worden, maar na een tussenschaakje wel. Een vreselijke blunder en een mazzeltje voor Achyuth.

Stan mocht het opnemen tegen Hans Ree. De stelling was aanvankelijk gesloten en toen die werd geopend ging het er steeds beter uitzien voor Stan. Een achtergebleven pion werd op de korrel genomen hetgeen een loper achteruit dwong. Stan wist zijn stukken met tempowinst naar voren te dirigeren en een krachtige wind werd een storm en een orkaan. Spoedig mocht hij de welverdiende felicitaties voor zijn vijfde overwinning in ontvangst nemen!

Philippe had ruimtevoordeel tegen een van hun topscorers. "Ik ruilde de dames en dat was niet goed. Daarna verloor ik."

Sander offerde een pion en vond niet het beste tegenspel. Ik dacht dat wit die pion kon consolideren en goede winstkansen had. Het bleek echter niet zo eenvoudig en Sander zeilde alsnog de remisehaven binnen.

Martijn speelde een prima partij, maar zijn tegenstander, ons oud-lid Arno Bezemer, ook. Het was alsof twee judoka's met duwen en trekken elkaar uit evenwicht probeerden te krijgen. Een afwikkeling naar een stelling met ongelijke lopers resulteerde in een gelijkspel.

Jelmer kreeg een gesloten positie en het ging gelijk op. Weliswaar verloor hij een pion, maar zijn actieve stukken gaven voldoende compensatie. Een half uurtje na de tijdcontrole tekenden ze voor het halve punt.

Sybolt wisselde goede met mindere momenten af. In de tijdnoodfase zag Eric (als toeschouwer) de directe winst voor de tegenstander, die echter beide matadoren ontging. In het eindspel werd via eeuwig schaak de steeds voller wordende remisehaven bereikt.

Fitzgerald: "Ik had een rustige partij en vergooide licht voordeel. Na de tijdcontrole was het een gelijke stelling. Ik was echter te optimistisch en hoopte een zwakke pion te winnen. Na zijn antwoord realiseerde ik me de potentiële problemen. Ik speelde een andere zet en bood remise aan, wat hij aannam. Thuis bleek dat ik die pion gewoon had moeten slaan en mijn zet beroerd was."

Lody boekte vroeg in de partij wat ruimtevoordeel en dat zag er mooi uit. Zijn tegenstander wist met een knappe manoeuvre (die mij deed denken aan hoe Petrosian wereldkampioen werd), de stelling gesloten te houden.

In het linkerdiagram hield Petrosian de lijnen naar zijn koning gesloten via 1... a6!! alvorens op de andere vleugel een winnende aanval in te zetten.

In het rechterdiagram vond zwart hetzelfde verdedigingsidee als oud-wereldkampioen Petrosian! Met 1...Df8! 2.Ke2 h6! hield hij de koningsvleugel gesloten. Voor de liefhebber!

Na de tijdcontrole zag Lody een paar mogelijkheden om door te breken. Normaal had hij dat gedaan, maar gezien de 5-4 stand koos hij er voor om met een remise de overwinning voor het team binnen te halen.

De dag werd besloten met een gezellige en uitstekende maaltijd.

A2 krijgt flink klop van Caissa 2

Terwijl A1 zich met moeite langs Caissa 1 wurmde moest A2 ervaren dat Caissa 2 duidelijk te sterk was voor een soortgelijke uitslag. Aan het einde van de rit werden aan de zijde van Zukertort drie remises genoteerd. De andere vijf partijen gingen naar de tegenstanders, en in de meeste gevallen was dat gewoon verdiend.

En toch was A2 geheel compleet en dus op volle sterkte. Caissa 2 is een sterk team, op papier iets sterker dan A2, maar met tot deze ronde nogal tegenvallende resultaten. Een spannende wedstrijd leek het te gaan worden, zo'n soort wedstrijd die tot na zet 40 ergens rond de 4-4 zweeft. Het liep anders. Heel anders.

Het eerste wat gebeurde was dat er vrijwel niets gebeurde. Maar ja, als je na acht zetten de dames al geruild hebt en dan vrede sluit scoor je ook een half punt. Jan mocht de rest van de middag vrijaf nemen. Zijn tegenstander besloot om schaatsen te gaan kijken.

Een heel andere remise behaalde Rens. Sterke tegenstander, vinnig duel, uiteindelijk na de tijdnood uitmondend in een gelijk toreneindspel met alleen nog wat pionnen. Een terechte en verdiende remise.

Een dergelijke remise leek er ook aan te komen bij het kopbord, want PP had al snel een dubbel-toreneindspel met een gelijk aantal pionnen. Zijn jeugdige tegenstander had een klein maar irritant plusje en besloot er eens grondig voor te gaan zitten. Het algemene gevoel was dat het toch remise zou moeten zijn, maar kennelijk had het dan 'ergens' toch anders gemoeten. Wit liep met zijn koning helemaal naar a7, haalde daar een a-pion op en bracht vervolgens zijn eigen vrije a-pion naar de overkant. PP's tegenactie op de koningsvleugel kwam te laat om wit nog te kunnen verontrusten.

Esther had een zware partij. Alles leek dichtgeschoven, maar wit frommelde een paard door de linies en won daarmee een kwaliteit. Daarvoor kreeg Esther wel een loeisterk paard dat vanaf een voorpost vrijwel alle verdere witte acties verhinderde. Wit probeerde het nog een paar uur voordat hij enigszins mokkend in de remise berustte.

Anderhalf punt aan de bovenste vier borden is niet geweldig, maar overkomelijk als de lagere borden wat kunnen scoren. Dat nu gebeurde in het geheel niet. Shrey was wat al te enthousiast in de opening en kwam een slechte start nooit meer te boven. Aakrit offerde een pion maar zag die nooit meer terug. Reyansh had een zeer tactische partij, waar wit een stuk offerde voor wat pionnen waarna Reyansh een kwaliteit teruggaf voor activiteit. Uiteindelijk bleek wit beter gerekend te hebben en ging ook hier het punt naar Caissa.

Zoals vaker was Henri het langst bezig. Lange tijd ging het gelijk op, maar een paar kleine onnauwkeurigheden veranderden een gelijk eindspel in een slecht toreneindspel. Dat een uurtje later niet meer te houden bleek, zodat ook dit laatste punt nog moest worden afgestaan.

Een smadelijke nederlaag voor A2, dat dus met 6½-1½ moest afdruipen. Met 6 uit 6 staat het nog wel gewoon in de middenmoot, en over een paar weken dienen zich nieuwe kansen aan tegen 't Saense Paard. Dat staat momenteel onderaan, maar ja, wat zegt dat als je weet dat ook Caissa 2 vrijwel onderaan stond voor deze ronde?

De wedstrijd die niet gespeeld had hoeven worden

Kasteel Lekstroom is een team dat omhoog wil, en gezien hun niveau is dat zeer logisch. Schijnbaar hadden ze vorig jaar hun kampioenswedstrijd verknald, en zodoende spelen ze ook dit jaar nog in de zesde klasse. Maar de uitslagen toonden al aan dat ze daar niet thuishoren. Wie in vier wedstrijden slechts vijf bordpunten afgeeft zit duidelijk een paar niveaus te laag.

Bij het bezien van de teamopstellingen bleek het verschil nog groter dan verwacht. Gemiddeld hadden de bezoekers meer dan 400 punten extra per bord. En dan hielp het ook niet dat de troef van A4, kopman Wim, nu net deze ronde verhinderd was. Aan het hoogste bord zat overigens hun trainer, een bekende speler met een rating van bijna 2400. Ja, u leest het goed. Een IM, met een rating van bijna 2400, in de zesde klasse.

Het heeft weinig zin om de partijen te beschrijven. Aan alle acht borden heersten de bezoekers. Soms werd er snel gewonnen, soms duurde het iets langer, maar nergens stond het resultaat echt ter discussie. Hulde aan Wim Berkelmans, die het aan bord 2 nog best lang gelijk hield voordat het klasseverschil tot uitdrukking werd gebracht. Maar dat het in 8-0 zou eindigen leek na een uurtje al duidelijk. Eigenlijk hadden de uitslagen ook bij het startschot al ingevuld kunnen worden.

Kasteel Lekstroom zal ongetwijfeld promoveren, en dat is maar goed ook, want wedstrijden met een dergelijk klasseverschil zijn niet de bedoeling. Volgend jaar komt er in de KNSB trouwens een zevende klasse, en waarschijnlijk zal A4 daar in gaan spelen. Hopelijk komen wedstrijden als deze dan niet meer voor.

Z2 te sterk voor Amsterdam West 6 (door Henk Boot)

Na de eclatante overwinning in de vorige ronde traden we nu aan tegen het zesde team van Amsterdam West. Last minute hadden we toch nog een invaller nodig, maar gelukkig was Shanay Shah beschikbaar. Helaas ging hij met zijn dame voortijdig op avontuur naar c2, maar dat bekwam hem slecht. Een stuk achter, geen compensatie en helaas een nederlaag.

Op bord 8 speelde Hanneke een evenwichtige en solide partij met remise als logische uitslag. Op bord 1 bracht Wim de score weer in evenwicht. Met kleine zetjes kwam hij steeds wat beter te staan en bovendien had hij een pionnetje meer. Maar veel belangrijker was de houdgreep waarmee hij zijn tegenstander klem zette. Uiteindelijk volgde een mataanval.

Hierna bracht ook Luca op bord 5 een vol punt binnen. In de opening kon hij met een trucje een stuk tegen twee pionnen winnen, en na dameruil had wit nog wat tegenspel. Dat werd vakkundig geneutraliseerd. Na stukkenruil zat er weinig meer in voor hem en gaf wit op.

Ook bij Henk op bord 2 ontwikkelde de zaken zich voorspoedig. Zwart zag een gambietpion vanuit de opening niet terug en moest de onhandige opstelling van zijn zwarte stukken bekopen met kwaliteitsverlies. Henk hield de touwtjes strak in handen en scoorde vlak voor de 40e zet het volle punt.

Daarna was er een duidelijke meevaller bij Neev Patil op bord 6. Hoewel hij materiaal achter kwam, verdedigde hij zich hardnekkig. Toen zwart even onvoldoende bij de les was, kon Neev afwikkelen naar een eindspel, waarin zwart zich te laat realiseerde dat je bij een randpion wel de loper van de goede kleur moet hebben. Dus ontsnapte Neev met remise, waarmee de stand op 4-2 in ons voordeel kwam.

Hierna bracht ook Leon op bord 4 een vol punt binnen. Vanuit de opening voelde hij zich senang in de stelling. Maar op een kritiek moment had hij tijdelijk een toren moeten offeren, volgens de computer winnend! Maar zo ging het niet en hij bereikte slechts een wat beter eindspel. Zijn grootste vijand was de klok, maar ook dit keer bleef Leon erg koel, speelde zo'n 20 zetten met minder dan een minuut op de klok en haalde tenslotte een vol punt. Van de zijlijn een genoegen hoe een teamgenoot goed met weinig tijd kan omgaan!

Als laatste was Henri bezig op bord 3. Al tamelijk snel werden in de opening de dames geruild. Toen na nog wat verder ruilen een toreneindspel ontstond waarbij wit twee paarden had en Henri het loperpaar leek dat gezien de beschikbare ruimte gunstig. Maar het lukte hem niet door de taaie witte verdediging te komen en met de remise werd de 5½-2½ eindstand bereikt.

A1 net te sterk voor Groningen 2 (door Piet Peelen)

Op een zonnige winterdag boekte Zukertort de tweede overwinning van het seizoen. Een zwaarbevochten zege die pas aan het einde van de middag werd binnengebracht.

Philippe doet het uitstekend, maar deze keer had hij het zwaar. Ik zag zijn tegenstander de aanval kiezen en die sloeg even later door.

Piet en zijn tegenstander kozen vol voor de aanval. Een ouderwetse koningsjacht kon fraai bekroond worden. Dat voorvoelde ik wel, maar de beslissende details had ik nog niet exact gezien. Wel genieten thuis met de engine. Hij maakte het me echter makkelijk en dat was de gelijkmaker.

Sybolt trof een tegenstander die prima speelde. Middels een zetherhaling werd de vrede getekend.

Lody stond de gehele partij onder lichte druk. Tegen de tijdcontrole bleken twee verbonden pionnen op de vijfde rij te gevaarlijk en moest hij de koning omleggen.

Martijn speelde een prima partij en bekroonde die met het volle punt! Zijn tegenstander zadelde hij op met een paard aan de rand. Zelf had hij dat ook, maar zijn ros galoppeerde vrolijk naar de andere kant en dat gaf de doorslag. Een tevreden glimlach sierde zijn gezicht...

Achyuth ruilde een pion wat een symmetrische pionnenstructuur gaf. Beide spelers probeerden het wel, maar remise was een logisch resultaat.

Jelmer speelde ook een gelijkopgaande partij. Veel stukken werden afgeruild. Even moest hij goed opletten en toen hij dat deed was de volgende puntendeling een feit.

Fitzgerald had het zwaar. Pionverlies bracht een eindspel dat verloren was. Maar Fitz werd actief en toen keerden de kansen. Hij won zelfs een stuk en bijna de partij. Hij gaf remise in de wetenschap dat we de wedstrijd gingen winnen.

Stan wist vlak na de opening een pion te veroveren. Dat voordeel bouwde hij zorgvuldig uit en een tweede pionwinst bracht hem de zege. Hij is nu alleen onze topscorer.

Sander bouwde de partij goed op en dat resulteerde in een extra centrumpion. Lang dachten we dat hij ging winnen. De tegenstander wist de stelling echter dicht te schuiven en zo nog een halfje binnen te halen.

De dag werd besloten met een gezellige en uitstekende maaltijd.

A2 bereikt ongedachte remise

In deze ronde had A2 met de geduchte koploper van doen. Het Witte Paard Haarlem 2 (kortweg HWP 2) stond ruim aan kop, met 8 uit 4, een sloot bordpunten en al drie punten los van de concurrentie. Het kampioenschap kan ze eigenlijk nauwelijks meer ontgaan. A2 was niet helemaal compleet (Jan, Aakrit en Henri ontbraken), maar vanuit A3 konden Michiel en John als supersubs aantreden. Ook HWP 2 was trouwens niet op complete sterkte. De vertrouwde figuur van Laurens, steunpilaar van het team, wilde liever niet tegen z'n oude cluppie spelen, en viel in bij HWP 1. Desalniettemin bracht HWP 2 ruim 100 punten per bord extra mee. Op de middelste twee borden waren de verschillen zelfs bijna 200 punten.

Al eerder dit seizoen bleken de wedstrijden van A2 gekenmerkt door patronen. En ook dit keer waren de uitslagen eigenlijk simpel samen te vatten: die twee middelste borden, met de grootste ratingverschillen, werden beide remise. Aan alle andere borden won wit!

Aan de kop had A2 het zwaar. Rens speelde iets onhandigs in de opening, waarna zijn koningsstelling open lag, waar wit vlot van profiteerde. Esther probeerde een aanval op te zetten, offerde zelfs een stuk, maar of het correct was leek de vraag, en wit bleef simpel overeind en won in het eindspel. PP daarentegen kwam al beter uit de opening, liet het voordeel vervlakken maar was bij een tweede miser van de overkant wel op zijn post. Een eindspel met een kwaliteit meer werd op techniek uitgeschoven.

Aan de drie lagere borden kwam A2 sterk voor de dag. Shrey had een topdag, zoals hij de laatste ronden aldoor goed lijkt te spelen voor A2. Met wit toonde hij geen ontzag voor een sterkere tegenstander, en met actief spel won hij een pion. Toen zwart een overbelasting overzag won Shrey nog maar eens een extra centrumpion, en had zwart er genoeg van. John kreeg het soort Siciliaanse opening waarbij wit een sterk paard op d5 krijgt en zwart een vrijwel machteloze zwartveldige loper. Wit trok en duwde, John hield moeizaam stand, maar naarmate de middag vorderde werd zijn stelling penibeler en tenslotte bleek het onhoudbaar. Michiel kreeg een scherpe partij tegen onze oud-teamgenoot Jeroen Schoonackers. In een laat middenspel met louter zware stukken rukte Michiel op met een vrije a-pion. Extra probleem voor zwart was dat zijn koning onveilig stond en zijn tijd bijna op was. Al die problemen groeiden hem tenslotte boven het hoofd en Michiel scoorde een fraai winstpunt.

De middelste borden dan. Reyansh had zwart tegen een andere oud-teamgenoot, Gijs IJzermans. Wit kreeg een plusje, maar veel was het niet. Reyansh bleef nauwkeurig spelen en maakte een nette remise.

Een bijzonder fraai gelijkspel van A2, dat nu zes punten uit vijf wedstrijden heeft. HWP 2 staat op negen, drie punten los van alle concurrenten, en zal dus wel kampioen worden. A2 staat keurig gedeeld tweede, en moet nog een keertje winnen om zeker te weten dat de laatste plaatsen uit het zicht verdwijnen. Met nog vier ronden voor de boeg gaat dat vast wel lukken.

Verzwakt A3 verliest van koploper Fianchetto (door Michiel Harmsen)

Dit verlies met 2½-5½ was eigenlijk nog een goede score, gezien de grote krachtverschillen.

Eerder zei ik dat onze wedstrijd van de laatste ronde tegen hekkensluiter De Rode Loper 2 beslissend zou zijn voor degradatie. Daar moet ik op terugkomen. Mij is ter ore gekomen dat de KNSB het plan heeft om een zevende klasse in te voeren, waarvoor versterkte degradatie in de vijfde en zesde klasse nodig is. Hier wordt in februari definitief over beslist. Die versterkte degradatie kunnen wij nog ontlopen door de laatste twee ronden te winnen. Eerst in januari tegen de nummer vijf, Schaaksociëteit Zugzwang 1, en dan in maart tegen de nummer zeven, De Rode Loper 2.

Ons huidige A3 zou overigens ook in een nieuwe zesde klasse nog prima passen.

De Rubinstein trap, en de wedstrijd A4 - 3-Torens 1

Of eigenlijk in omgekeerde volgorde. Het is altijd fijn om een thuiswedstrijd te spelen, en zeker in december. Geen geregel met wie onze jeugdige talenten naar de speelzaal rijdt, iedereen kan op eigen gelegenheid naar het HWC komen. En ik heb zelf echt wel iets met die kersttijd, niet alleen de welkome kerstvakantie maar ook de top 2000, kerstmuziek op Sky Radio en een guilty pleasure: kerstfilms, kerstafleveringen van mijn favoriete series, en cosy Christmas crimes. De kerstversiering kan mij niet glitterig genoeg zijn.

Er stond gelukkig een kerstboom op het schoolplein, maar ik kan jullie garanderen dat de kerstboom bij het Cygnus Gymnasium (waar VAS speelt, en ik les geef) vele malen mooier is.

Alle ingrediënten voor een mooie wedstrijd waren aanwezig, alle KNSB-teams speelden gelukkig in de aula zodat we konden genieten van 34 partijen. Of 34? Nee, jammer genoeg niet, door een miscommunicatie ontbrak er in het 4e één speler. Driedubbel jammer, want nu had een van onze tegenstanders geen partij, een van onze jeugdspelers geen kans op ervaring én we stonden meteen met 1-0 achter.

Dat laatste is niet het grootste pijnpunt, want het gaat in het 4e zoals al vaak gezegd vooral om het spelen van leuke partijen en het opdoen van ervaring. Maar toch, in deze wedstrijd waren er zeker kansen op matchpunten, en dat is toch ook leuk.

Maar met ons zevenen gingen we gewoon lekker schaken, want daar komen we voor. En er werden hartstikke leuke partijen gespeeld in deze adventswedstrijd. En we deden allemaal nieuwe ervaringen op, zelfs de arbiter.

Dat zat zo, David op bord acht speelde voor het eerst mee. Maar de stukken stonden verkeerd opgesteld, een dame en koning waren verwisseld. Er waren al vier of vijf zetten gedaan voordat men dat ontdekte. De partij moest opnieuw begonnen worden, geen dagelijkse kost voor een arbiter. David zette de tweede poging rustig op. Zijn tegenstander blunderde in gelijke stelling en gaf een loper weg, en daarna was meer materiaalwinst en mat niet moeilijk meer. Dat is mooi, bij je debuut meteen winst!

Martin had het moeilijk in zijn partij. De Benkö-opzet was prima, maar hij overschatte het gevaar van een witte loper op b5. Waar gewoon ontwikkelen het devies was kwam hij nu een omstrengeling waaruit geen ontsnappen mogelijk was. Wit speelde de aanval wel heel fraai.

Akillesh speelde met zwart een mooie degelijke partij, zoals ik ze zelf ook graag zou spelen. Maar ook hier een momentje met de arbiter. Hij vroeg mij of ik wist dat Akillesh niet noteerde, en waarom dat was. Navraag leerde dat hij geen pen had, dat was gelukkig snel verholpen. Er kwam vervolgens een eindspel met lichte stukken op het bord, dat mogelijk gelijk stond, maar dergelijke eindspelen zijn vaak lastig. Het lukte Akillesh om de vrijpionnen van z'n tegenstander te blokkeren, terwijl zijn vrijpionnen wel konden doorlopen naar dame. Daarna was het afmaken van de partij niet lastig meer. Heel netjes gedaan!

Op een bepaald moment gingen onze tegenstanders zich bezorgd maken over de wedstrijd, want ook Dennis en Jiya stonden toch wel duidelijk beter. Dennis klaagde achteraf dat hij inderdaad zelfs gewonnen stond, maar dat hij toen geblunderd had. Een nul was daarna onvermijdelijk, maar ik weet zeker dat Dennis dit met meer evaring, meer rust (en op je handen gaan zitten) niet meer zal overkomen. Dennis, kop op, heel fijn dat je er weer bij was!

De partij van Jiya was ook heel spannend, ze stond op een bepaald moment een kwaliteit voor maar zwart had wel een gevaarlijke vrijpion. Echt een stelling waar beide kleuren voor drie resultaten speelden, en waar de winnaar degene is die de één-na-laatste fout maakt. Dat was in dit geval helaas niet Jiya, waardoor ze al snel een kansloze stelling overhield. Heel jammer, maar wat een prachtig gevecht!

Wim Berkelmans speelde met zwart tegen een sterke jeugdspeler, en het werd een mooi Siciliaans gevecht. Op een gegeven moment kwam er een ongebalanceerde materiaalverhouding op het bord. Wim had een loper en twee pionnen tegen een toren van wit. Er waren ook nog dames op het bord, en ook hier waren alle drie de resultaten nog mogelijk. Het werd hard tegen hard gespeeld, met mooie actieve zetten. Maar de prijs van iedere zet was hoog, en toen Wim z'n koningsstelling verzwakte (wellicht onnodig) kwam wit keihard over de onderste rij binnen en was een nederlaag daar. Jammer, maar ook dit was een meeslepend gevecht. Wim laat echt zien dat hij zeer sterk kan spelen.

Tsja, en dan was er nog een leeg bord aan onze kant, dus dat zijn 5 punten voor 3-Torens.

Z1 mist te veel kansen

Z1 ging op bezoek bij Paard d4, een team met veel oud-Zukertorters. Een spannende en gelijkwaardige wedstrijd, zo leek het vooraf. Welnu, spannend werd het nauwelijks, en gelijkwaardig was het maar kort, want Z1 maakte te weinig gebruik van de geboden kansen en zo werd de eindstand een stuk minder gelijkwaardig dan vooraf gehoopt.

De eerste uren verliepen niet al te best. Nico bracht een vroeg pionoffer en had ruime compensatie. Maar zwart bracht een slim schijnoffer, en daarmee viel direct de bodem uit de witte stelling. Zwart won een tweede pion en even later een stuk. Ook bij Marcel ging het vroeg mis. Hij verloor ergens een belangrijk tempo in de opening, waarna zwart via een koningsaanval scoorde.

PP verloor ook nog (tegen de ons zeker niet onbekende Florian Jacobs) en Leon redde de eer door aan het laatste bord een blunder van wit hard af te straffen.

Alweer een gemiste kans op een extra halfje, en al die gemiste kansen komen dus tot uitdrukking in de score: een 5½-2½ nederlaag.

Z2 viert vervroegde pakjesavond (door Henk Boot)

Na de pijnlijke nederlaag tegen Caissa 5 moesten we het een en ander recht zetten. Dat vonden we tenminste. We hadden deze keer geen invallers nodig en konden met een sterke formatie aantreden en waren absoluut van plan de meeste pakjes op deze pre-pakjesavond mee te nemen naar Amstelveen.

Het was Hanneke die de winst veilig stelde. Naar eigen zeggen kwam ze niet lekker uit de opening, maar haar stelling oogde best solide. Wel had ze flink wat meer tijd gebruikt dan haar tegenstander, maar met een 4-0 voorsprong was een remise-aanbod en puntendeling natuurlijk prima. En toen was het pas net tien uur geweest! Hierna volgde het volgende pakje bij Wim. Wim had al vroeg een pionnetje gewonnen, en overhaastte zich daarna niet. De zware werkweek had toch wel sporen nagelaten en de ogen werden met moeite enigszins in de open stand gehouden. De pluspion ging zelfs weer verloren en Wim stond zeker niet beter. Er werd wel veel materiaal geruild, vooral op initiatief van zwart. Na al te veel ruilen ontstond een schoolvoorbeeld van een goed paard tegen een slechte loper. Met een fraaie breekzet maakte Wim het karwei af.

Olav was de volgende die een pakje mocht openmaken. Zwart vergaloppeerde zich "O Zo Snel" met een pionnenopmars want na een afruil bleek Olav een stuk voor te komen. Tja, dat betekende natuurlijk winst voor Olav.

En dus kon Z2 met een daverende 7½-½ overwinning en een zak vol pakjes tijdig weer op huis aan.

Zukertort speelt gelijk tegen Magnus (door Piet Peelen)

Op een koude zaterdag in november speelden we in een zaal achterin een buurthuis in Schagen. Mooie ruime tafels, maar naarmate de middag vorderde en minder spelers overbleven werd het ook binnen wat frisjes. Bij het napraten merkte Stan fijntjes op dat enkele thuisspelers zich hier op hadden voorbereid met lekker warme kleding. De wedstrijd kenmerkte zich door wisselende kansen en eindigde dus gelijk.

Philippe: Mijn tegenstander vergat te rokeren en ik kon met twee pionnen oprukken en met een dubbele aanval een stuk winnen. Het was nog spannend doordat mijn paard in een penning stond. Toen ik dat had opgelost won ik snel.

Sybolt trof hun sterkste speler, GM Van den Doel, die een opmars op de damevleugel dreigde. Het openen van het centrum terwijl zijn koning daar nog stond werd met sterk aanvalsspel afgestraft.

Piet speelde ook op aanval en dat zag er dreigend uit. De tegenstander verdedigde goed en afruil had een gelijke stelling gegeven. Piets aanvalspoging was verkeerd, want drie lichte stukken waren veel sterker dan zijn dame en hij verloor.

Martijn: Ik koos voor de aanval. Mijn tegenstander had de kansen aan de andere kant. Daar had ik met mijn loper zijn paard moeten slaan. Dat deed ik niet hij bouwde zijn voordeel uit naar winst.

Olav viel in en deed dat heel goed. Na het nodige duw- en trekwerk leek hij dankzij controle over de zwarte velden wat beter te staan. Zijn sterke tegenstander offerde een toren voor Olav's zwartveldige loper. In de tijdnoodfase ging het niet goed en Olav gaf zich gewonnen.

Stan: Mijn tegenstander ging al te vroeg in de opening met zijn paard op avontuur. Ik profiteerde en won een pion. In het eindspel bracht ik mijn pionnenmeerderheid in beweging en won.

Paul-Peter speelde een prima partij. Hij won een pion en schoof het eindspel bekwaam uit. Na in 2009 opnieuw winst in het eerste voor hem! Achteraf was hij nog kritisch op een mindere zet, maar dat moment ging voorbij.

Jelmer: Tegen Manuel Bosboom raakte ik het initiatief kwijt en kwam minder te staan. Misschien had ik mijn dame moeten offeren in plaats van de kwaliteit. In tijdnood wikkelde hij af naar een gelijke stelling en het werd remise.

Fitzgerald: Ik kwam in een iets minder eindspel, nadat mijn zijvariant voortvarend werd aangepakt. Na wat schermutselingen resulteerde dat in een minder toreneindspel, wat we beiden niet perfect speelden. Het schommelde tussen verloren en remise. Gelukkig werd het dat laatste.

Achyuth: Mijn tegenstander speelde een rare opening en kwam minder te staan. Na een tijdje kregen we een gesloten stelling waar hij niets kon doen en ik kon openen als ik wilde. Op zet 49 ruilde ik de lopers en toen viel zijn stelling uit elkaar. Met een mooie truc won ik zijn dame en ik won.

We besloten de dag bij de plaatselijke Chinees.

A2 succesvol bij Amsterdam-West

A2 heeft al een paar wedstrijden gespeeld waar merkwaardige patronen in vielen te ontdekken. En in de vierde ronde was het opnieuw raak: alle spelers met wit scoorden een vol punt. De tegenstanders wisten er ook twee met wit te winnen, maar via een remise en een zwarte zege wist A2 de zege veilig te stellen.

Het goede voorbeeld werd gegeven door Shrey: degelijke opening, stukken goed neerzetten, ruimtevoordeel, stelling verbeteren en een overtuigende overwinning. Knappe partij van Shrey! En ook Esther deed het goed. Het leiden van het team lijkt haar tot grote daden te inspireren. Bij afwezigheid van PP (succesvolle invalbeurt in A1) ging ze gewoon aan het kopbord zitten, trok ten aanval, dwong kwaliteitswinst af en wikkelde zonder problemen af naar de winst.

Amsterdam-West sloeg terug aan het bord ernaast. Aakrit kwam niet lekker uit de opening, verloor ergens een pion terwijl zijn koning nergens veilig leek. Via diverse penningen ging er ook nog een kwaliteit verloren, en een alles-of-niets tegenaanval bleek al snel vergeefs. Bij Eric had het heel anders kunnen lopen. Met zwart kwam hij duidelijk beter uit de opening. Via een onhandige afwikkeling kwam hij toch minder te staan. Dat leidde tot een toreneindspel met een pion minder. Tweemaal zaten daar toch fikse remisekansen in, maar het was allemaal niet zo simpel en het liep mis.

Maar A2 kwam al snel weer op voorsprong via een uitstekende partij van Rens. Met wit had hij een klein voordeeltje overgehouden, en ondanks diverse afruilen bleef wit aldoor beter staan. Het werd ook hier een toreneindspel, waar Rens de open lijn pakte en een pion won. Een vrijpion op de koningsvleugel werd ingewisseld voor een vrijpion op de damevleugel, en Rens dirigeerde zijn koning naar de juiste velden om die pion naar de overkant te loodsen. Zwart kon daar niets meer tegen doen en gaf op.

Inmiddels had Henri een eindspel met ongelijke lopers en een gelijk aantal pionnen overgehouden. Potremise natuurlijk, al duurde het nog even voordat ook wit inzag dat een klein positioneel voordeel in een dergelijk eindspel tot niets extra's leidt.

Het avontuur van de dag was de partij van Reyansh. Zwart combineerde listig, bracht een tijdelijk stukoffer en won een volle pion. Reyansh gaf niet op, fabriceerde een vrijpion en dus moest zwart daar wat aan doen. De zwarte stukken liepen elkaar in de weg, en Reyansh bracht een tweede vrijpion in de strijd, terwijl zijn koning twee gevaarlijke verbonden vrijpionnen in bedwang hield. Toen zwart het een paar keer onhandig speelde sloeg de balans ineens overtuigend door naar de andere kant. Punt voor Reyansh (hij had tenslotte wit, en won dus, weet u nog?) na knap volhouden in moeilijke stelling.

Jan wist via een klein trucje een pion te winnen, maar wit had in een dame-eindspel nog wel een onaantastbaar paard op e5 ter compensatie terwijl Jan het met een slechte loper moest doen. Maar de extra pion werd een dreigende vrijpion, en de loper werd steeds beter, en wit was tenslotte gedwongen zijn superpaard te geven om mat te voorkomen. Toen Jan dameruil afdwong gaf wit terecht op.

Een knappe overwinning voor A2, waar overigens jeugd en routine mooi in evenwicht waren. De ervaring scoorde 2½ uit 4, de jeugd 3 uit 4. Zo komen we er wel!

A3 krijgt behoorlijk klop (door Michiel Harmsen)

Het was leuk om op bezoek te gaan bij schaakclub VAS. Er speelden die middag maar liefst negen teams in het Cygnus Gymnasium! Het was een beetje fris in de speelzaal maar verder goed georganiseerd. Wij speelden tegen VAS 4. Op papier was dit team, met een gemiddelde rating van 1894, beduidend sterker dan ons team, met een gemiddelde rating van 1760. Voorzitter Hanneke gaf het goede voorbeeld door remise te spelen. Ze had een degelijke stelling, maar geen duidelijk plan, en bood remise aan, wat aangenomen werd. Dat was het enige (halve) punt dat we scoorden!

Omdat ik zelf een moeilijke partij had heb ik de partijen van Neev en Luca niet goed kunnen volgen. Het waren echter absoluut geen walk-overs en beiden speelden lang en geconcentreerd. Viaan Thakkar strandde iets eerder in tactische verwikkelingen. Dat is niet raar tegen een 1800+ speler. Kop op! Dit kunnen goede leermomenten zijn, zodat je een volgende keer wel wint. Anderen zeiden over hun verlies partijen:

Viaan Baxi: We speelden allebei de Engelse opening en begonnen sterk. In het middenspel deden we afwikkelingen aan de damevleugel en ik blunderde een pion. Om te voorkomen dat hij zou promoveren tot dame, moest ik mijn toren offeren. Vanaf daar ging het bergafwaarts en moest ik opgeven.

Pieter: Na de opening kwam een van mijn paarden in een slechte positie vast te staan. Tegen het einde van het middenspel lukte het me om het paard weer in het spel te brengen, en hoewel zwart iets beter stond, had ik goede winstkansen. Helaas maakte ik onder tijdsdruk een fout die me de partij kostte.

Leon: Ik had al een slechte positie vanuit de opening, maar daarna werd hij te hebberig en pakte een paar pionnen, waardoor ik kon counteren. In tijdnood miste ik een winnende tactiek, en later belandde ik in een verloren eindspel.

Met dit verlies staan wij keurig op de voorlaatste plaats, en we hoeven dus nog (net) niet te vrezen voor degradatie...

Een (ont)spannende middag in Almere voor Zukertort 4 (door Wim Moene)

Wij mochten met het vierde afreizen naar Almere op 22 november. Ondanks wat personele problemen in de hogere teams konden wij gewoon met hetzelfde team als drie weken geleden aantreden. Hiervoor dank aan de mensen die dat mogelijk maakten: Michiel voor het puzzelen met spelers en Eswar en Wim (Berkelmans) voor het vervoer.

Rond kwart voor een waren alle spelers in Almere aanwezig (ik geloof zelfs dat ik als laatste arriveerde) en kon ik mijn rol als assistent-teamleider gaan invullen. Snel een opstelling aan de wedstrijdleider doorgegeven en dan maar lekker gaan schaken met z'n allen. Wel een belevenis, want er speelden in de zaal maar liefst vijf teams van Almere, en in een bijzaaltje nog een zesde team.

Waar wij met vijf jeugdspelers aantraden zaten er bij Almere 5 twee jeugdspelers achter de borden. Ook nu hadden wij een hogere gemiddelde rating, maar beide teams hadden vijf spelers zonder rating. Dus op papier een wedstrijd waarvan de uitslag niet zinnig te voorspellen was. Het motto is dan altijd weer: gewoon lekker schaken, geniet van de ambiance en probeer een goede pot te spelen.

Het bevalt mij wel om eerst de prestaties van onze jeugd te bespreken,

Jiya speelde tegen een senior zonder rating, en had het zwaar. Hoewel ze de partij goed opzette vielen er op een bepaald moment gaten in de stelling en was beslissend materiaalverlies niet te voorkomen. Dat is jammer, maar de ervaring is natuurlijk toch waardevol. Volgende ronde gaat het vast beter, en Jiya blijft de speler die ons eerste bordpunt scoorde.

Troy beschreef zijn partij als episch, hij had het duidelijk naar z'n zin. Hij vocht voor wat hij waard was en rekte de strijd tot in het verre eindspel, maar de nederlaag was helaas onafwendbaar. Ook voor Troy geldt dat deze ervaringen hem alleen beter zullen maken. Voor zowel Troy als Jiya is het advies om iets meer tijd te nemen voordat je zet, er is op zo'n zaterdagmiddag tijd genoeg.

Akillesh speelde een prachtige partij. Hij had best een sterke tegenstander mét rating, maar kreeg spelenderwijs een heel dominante stelling. Misschien was het remise geworden als z'n tegenstander nauwkeurig had verdedigd, maar nu ging deze aan een aanval over de g-lijn en een vervelende penning ten onder. Heel mooi gespeeld en van de nul af! Dat belooft veel moois voor de rest van het seizoen.

Ja en dan Wim Berkelmans, geen jeugdspeler maar wel pas in z'n tweede wedstrijdjaar. Ook Wim doet graag ervaring op. Hij speelde een prachtpartij, voorzichtige opbouw, al het tegenspel van zwart verhinderend en dan met alle zware stukken op de koningsvleugel drukken. Lekker aanvallen daar. Dat kon natuurlijk nooit goed aflopen voor z'n tegenstander, want verdedigen is sowieso veel lastiger dan aanvallen. Dit was overigens ook het laatste punt in de wedstrijd, Wim bezorgde ons het matchpunt!

Aadith stond ook nog op nul, en had een jeugdspeler als tegenstander. Ik zat hiernaast en kon de partij goed volgen. Zoals wel vaker bij jeugdwedstrijden een symmetrische Italiaanse partij waarbij veel werd geruild. Er kwam vrij snel een eindspel op het bord met paarden en torens, waar wit met een vrijpion op de damevleugel opmarcheerde en zwart een extra pion op de koningsvleugel had. Een spannend eindspel, dat Aadith uiteindelijk fraai wist te winnen. Hier hebben beide spelers iets van geleerd denk ik, en Aadith is ook van de nul af. Lekker!

Ondergetekende speelde ook tegen een jeugdspeler. Die speelde behoorlijk snel, maar ook erg onnauwkeurig. In 16 zetten won ik een stuk, en daarna ging er gemiddeld iedere 6 zetten nog een stuk of een toren af. Hij speelde door tot mat en stond toen een toren, drie stukken en een pion achter.

Siddarth speelde tegen een sterke tegenstander met een rating en had het na de opening, die als een verrassing kwam, moeilijk omdat hij verzuimde z'n loper op c8 snel te ontwikkelen. Nu kwam er op f5 een witte pion te staan die dat onmogelijk maakte. Daarna kwam er een koningsaanval waar Siddarth zich niet goed tegen kon verdedigen. Het mat was wel fraai. Ik heb de partij nog bekeken met Siddarth, en dit gaat hem vast niet nog eens overkomen. Ook dit soort ervaring helpt.

Martin verdedigde het eerste bord, en dat was vorige ronde prima verlopen. Zijn partij kunnen jullie naspelen, het was een lekker scherpe Najdorf waar Martin helaas een verkeerde voortzetting koos. En in zulke scherpe openingen is de prijs van een onnauwkeurigheid soms onherroepelijk. Maar dit soort ervaringen helpen zeker, of het nu betekent dat Martin geen open Siciliaans meer gaat spelen of juist wel is iets wat hij op de tekentafel moet uitzoeken. Een leuke partij was het in ieder geval zeker.

Al met al een geslaagde dag in Almere: weer twee jeugdspelers van de nul af, én een matchpunt. Er komen nog een paar heel sterke tegenstanders, maar eigenlijk kan ons seizoen al niet meer stuk. We blijven gewoon lekker schaken, en wie weet wat er dan nog kan gebeuren. Misschien niet dit seizoen, maar dan wel volgend seizoen.

Z2 verliest bij Caissa (door Henk Boot)

Z2 miste nogal wat spelers: Wim Moene, Olav Lucas, Luca Kollen en Hanneke Elgersma waren niet beschikbaar en zij hadden de vorige ronde samen vier punten behaald... Gelukkig was Caissa bereid om enkele partijen vooruit te spelen. Voor Wim werd jammer genoeg geen geschikte dag gevonden, wel voor Olav. Maar die speelde in een volgens eigen zeggen slechte partij slechts remise. Verder bleek het vinden van invallers deze keer geen sinecure, maar uiteindelijk konden we toch met een compleet team aantreden.

Ook onze tegenstanders hadden overigens enkele invallers moeten optrommelen. En hun hun jeugdige eerste-bordspeler bleek op het allerlaatste moment toch niet beschikbaar, al meldde hij dat pas aan zijn teamleider op het moment dat die zijn telefoon al had uitgezet. Tja, zo kreeg Henk dus een gratis punt, gelukkig had hij een boek bij zich waarmee hij de lege uren kon vullen.

Bij Rugved ging het helaas mis. Hij kwam aardig uit de opening, maar echt uit balans was de stelling niet. Na een paar onhandige manoeuvres verloor hij een centrumpion en de combinatie van een witte loper op c4 en een dame op de open f-lijn werd Rugved na Dxf7+ fataal. Ook bij Vivaan ging het niet goed. Hij kwam een stuk achter, had daar eerst nog wel een pionnetje voor, maar zijn tegenstandster snoepte nog wat pionnetjes mee en dat was het dan.

Leon kwam niet verder dan remise. Hij probeerde wel van alles, en even leek hij te winnen toen hij met een loper op d6 en een dame op d8 mat dreigde met Df8. Maar ja, zwart was aan zet en met een paardschaakje en een binnenvallende dame wist zwart eeuwig schaak te forceren. Gelukkig bracht Neev de wedstrijd weer in evenwicht. In de opening overzag zwart een kleinigheid. Na het witte Pxg6 moest zwart wel terugslaan met hxg6, maar de witte dame vond in de toren op h8 een smakelijk hapje. In het vervolg probeerde zwart nog van alles, en hoewel Neev wel wat omwegen bewandelde, hield hij zijn voordeel vast, wist een paar gevaarlijke zwarte vrijpionnen te blokkeren en liep met zijn eigen vrijpionnen naar voren. Mooi uitgespeeld door Neev!

Er restten nog twee partijen, en beide stonden onduidelijk. Henri was achteraf weinig tevreden over de opbouw van zijn zwarte damevleugel, al was de stelling eigenlijk de hele partij redelijk in evenwicht. Uiteindelijk rolde hier, door herhaling van zetten, remise uit. Dennis had een heel gecompliceerde stelling en dat kostte hem begrijpelijkerwijze veel tijd. Maar ook zijn tegenstandster had een steeds beperktere tijd op de klok. Helaas was het ineens uit toen Dennis in een moment van schaakblindheid schaak gaf met zijn dame maar overzag dat die door haar collega zo maar geslagen kon worden.

Een pijnlijk en misschien wat onnodig 3½-4½ verlies. Hopelijk gaat het de volgende keer beter. Z2 speelt dan uit tegen Amsterdam West 8, aan de vooravond van Sinterklaas. Misschien inspireert ons dat tot het ontvangen van cadeautjes in plaats van ze uit te delen.

Zukertort verliest nipt (door Piet Peelen)

Op een natte herfstdag speelden we in de klaslokalen van het HWC. Tegen koploper Paul Keres 2 benutten we onze kansen onvoldoende. Resultaat was een nipte nederlaag.

Sander: "Hij speelde de opening onnauwkeurig wat mij een duurzaam initiatief opleverde. Hij verdedigde goed en ik deed het uiterste om het initiatief voort te laten duren. Daarna ontspoorde de boel, eerst bij hem, snel daarna nog veel meer bij mij. Wat resulteerde was een knotsgekke stelling, waarin hij het niet goed deed en ik met 40... Da8 kon winnen. Ik twijfelde en twijfelde en besloot toen tot het veilige 40... De8. Het drama ging verder en we stuurden beiden bewust op het paardeindspel aan wat even later resulteerde in K+D tegen K+P+drie pionnen. Heel tricky. Bij goed spel remise, maar ik ontspoorde alsnog. Licht traumatisch."

We besloten de dag met een heerlijke maaltijd bij onze vertrouwde Chinees.

A2 speelt 4-4 tegen Waagtoren 2

Op papier waren de teams in deze wedstrijd redelijk aan elkaar gewaagd. En alhoewel aan veel borden niet erg sprake was een evenwichtige strijd rolde er uiteindelijk een 4-4 uit, een uitslag waarmee beide partijen leven konden.

A2 kwam al na een paar uur op een flinke voorsprong. PP draaide de witspeler na een afruil de duimschroeven aan. Een zwarte vrijpion bleek ineens niet meer te stoppen, en hoewel wit nog diverse tactische trucs probeerde bleek PP op alles een antwoord te hebben. Ook Esther kwam al vrij snel goed te staan. Wit behandelde de positie wat optimistich, en Esther kwam een paar pionnen voor en besliste de zaak met een aanval.

Helaas stonden twee andere spelers al spoedig op verlies, ook al duurde het een stuk langer voordat die partijen afgelopen waren. Eric moest na de opening kiezen: pion geven met compensatie, of een pion terugwinnen ten koste van een structurele verzwakking. Eric koos het laatste, maar dat bleek al snel een doodlopende weg. Zwart kreeg een eindspel met loperpaar en veel betere stand. Het duurde nog even voordat dat won, maar dat het zou winnen was twintig zetten eerder al helder. Jan overzag iets en moest een kwaliteit inleveren. Daar had hij nog enige compensatie voor, maar zeker niet genoeg, en dus moest ook hij een paar uur later de onvermijdelijke nederlaag incasseren.

Alleen aan de onderste twee borden bleven de partijen redelijk in evenwicht. Shrey had een pionnetje extra, maar ongelijke lopers zorgden er voor dat het eindspel niet te winnen was. Reyansh had een spannende partij, waarin zwart twee stukken voor toren en pion kreeg. Reyansh had in het eindspel echter een zeer actieve toren en een vrijpion en dat alles zorgde voor ruim voldoende compensatie zodat er ook hier een remise uitrolde.

Een gelijkspel dus, en daar waren beide partijen wel tevreden mee. Beide teams hielden hun score daarmee keurig op 50%. Niet heel goed maar ook niet slecht.

A3 redt het net niet tegen SHTV3 (door Michiel Harmsen)

Daarmee verloren wij nipt met 3½-4½. Ik had het gevoel dat er meer in deze wedstrijd zat. De laatste twee wedstrijden van A3 worden dit seizoen cruciaal.

Het vierde voldoet al in de 2e ronde aan een van de twee doelstellingen! (door Wim Moene)

Het was de eerste thuiswedstrijd voor het opnieuw gevormde Zukertort 4, kortweg A4. A4 is ons team in de 6e klasse waarin onze jeugdspelers lekker ervaring met lange partijen kunnen opdoen. Ook zitten er een paar senioren in die dit seizoen voor het eerst bij ons extern meedraaien. Alles onder teamleiderschap van Michiel, die ook het derde onder zijn hoede heeft. Ik assisteer als speler/assistent-teamleider op de speeldagen zelf, maar nu speelden we thuis, dus was Michiel sowieso aanwezig bij de wedstrijden.

Meestal heb je als teamleider bij zo'n wedstrijd in de 6e klasse niet veel te doen. Iedereen gaat gewoon lekker spelen en dan rolt er vanzelf een uitslag uit. En dat was zaterdag 1 november ook zo.

We speelden tegen Overschie 3. Op papier hadden wij gemiddeld 300 Elopunten meer aan de borden zitten, maar beide teams hadden slechts drie spelers met een rating, dus dat gemiddelde werd voornamelijk door mijn rating bepaald. Vergeet die ratings: gewoon er een leuke middag van maken is dan het devies.

En zoals dat gaat met veel jeugdspelers én in de 6e klasse, dat tempo is voor de meeste spelers veel en veel te traag. Eén uur beginnen, dan zijn de meeste partijen rond drie uur wel klaar. Ook de twee senioren die met ons meededen lieten zich meeslepen, waarbij gezegd moet worden dat Wim (Berkelmans) eigenlijk om vier uur bij de doop van z'n kleinzoon wilde zijn en daarom om een laag bord had gevraagd.

Zoals gezegd, heel lang duurden de meeste partijen niet, hoewel dat niet veel zegt over het aantal zetten.

Laat ik de jeugd als eerste bespreken.
Jiya speelde weer op het 6e bord, en leek goed uit de opening te komen, totdat een dame en een paard van haar tegenstandster heel vervelend kwamen opzetten en haar stelling bezweek. Meer aandacht voor ontwikkeling lijkt een goed advies, niet alle stukken waren ontwikkeld en rokeren was ook niet gelukt. Jiya blijft wel de jeugdspeler die als eerste won (vorige ronde).

Aadith en Akillesh hadden allebei interessante partijen waarin best veel zetten werden gedaan, maar zij hadden redelijk ervaren tegenstanders die ervoor gingen zitten. Dat kun je aan de middenborden ook wel verwachten. Jammer genoeg speelden zij net iets scherper, waardoor er op beide borden materiaal werd verloren en daarmee eigenlijk ook de partij. Dat is helemaal niet erg, van dit soort partijen kun je veel leren en ze zullen merken dat het dan steeds beter gaat. Probeer pas iets aan te vallen als je goed ontwikkeld bent, paarden eruit, lopers eruit, rokeren en dan maar kijken waar de tegenstander zwak is.

Gelukkig waren er ook jeugdspelers die wel wisten te winnen.
Troy, vorige ronde een taai eindspel dat verloren ging na heel veel zetten, nu een tegenstander met een rating, die ook teamleider was. Dat kan afleiding geven (ik ben ervaringsdeskundige), en net toen ik dacht dat Troy in het vroege middenspel dreigde te ontsporen overzag zij een penning die groot materiaal kostte. Haar commentaar: "Ik had niet gezien dat ik gepend stond". Troy wel, en hij vond de wedstrijd meteen een stuk leuker dan de vorige keer. Winnen helpt.

En dan Siddarth, die speelde aan bord drie, echt hoog dus. Dat was een complexe partij waarbij wit dreigend met pionnen opmarcheerde op de koningsvleugel. Maar Siddarth speelde gepointeerd tegen en wist uiteindelijk wat wij vroeger een familieschaakje noemden maar nu gewoon een dubbele aanval op koning en dame heet in de stelling te vlechten. Dat was ook een fraai punt.

De jeugd verloor dus met 3-2, het was aan de senioren om te kijken of er meer te halen was.

Martin Wolf stelde met zwart een breed centrum op tegen het flanksysteem van z'n tegenstander. De partij heeft Martin geanalyseerd, en die kun je hier naspelen. Zwart leek heel goed te staan, maar maakte een rekenfout die een betere stelling verprutste, maar gelukkig bleef wit in een razend tempo doorspelen en kwam alles op z'n pootjes terecht. Wit speelde door tot mat, en dat kwam na 56 zetten. Maar toch ruim voor drie uur klaar. Martin mag best wat meer tijd nemen, net als onze 'andere' jeugdspelers.

Wim Berkelmans moest eigenlijk vroeg weg. De opening die hij speelde was agressief genoeg (op het riskante af) voor een snelle beslissing, maar het duurde helaas toch wat langer voordat zijn tegenstander in lastig te beoordelen stelling een verschrikkelijke fout maakte die de dame kostte. Half vier pas, en iedereen was klaar behalve de assistent-teamleider. Wel een unieke situatie, het stond al 4-3 voor ons dus 1 matchpunt in de knip.

Ik had tijdens mijn partij de afleiding van de andere partijen van m'n teamgenoten die ik in de gaten probeerde te houden, en ik merk dat dit mij steeds meer energie kost. Maar om half vier hoefde ik me alleen nog maar met mijn eigen partij bezig te houden. Wat gebeurde er bij mijn partij? Ik kwam uit de opening met een mooi voordeel en had alle positionele troeven in handen, met twee dominante onaantastbare paarden én een pluspion. Zwart kon enige hoop putten uit een potentieel heel sterke loper op a8 en het gesloten karakter van de stelling. Maar hoe win je zoiets? Ik koos na behoorlijk wat wikken en wegen voor een koningsaanval met f2-f3, Kg1-f2 en g2-g4-g5, ondersteund door een toren op g1 en een dame op g6. Zwart kon niets anders doen dan proberen de loper te activeren. Ik had op twee momenten tactisch kunnen profiteren, maar de eerste keer zag ik te veel beren op de weg (de computer niet uiteraard) en de tweede keer had ik de kritieke wending niet gezien. Zo bleef mijn voordeel beperkt tot +2,5 (inclusief een kwaliteit voorsprong) maar kreeg hij z'n loper erbij en mijn koningsstelling was wat tochtig. Blijven oppassen dus, en zo naderden we vijf uur. Rond de 40e zet wist ik dan dames te ruilen en hield een stelling over met nog steeds de kwaliteit meer en kon de technische fase beginnen. En misschien typerend voor zo'n partij, m'n tegenstander had 25 zetten een moeilijke stelling verdedigd en ontspande een beetje toen het grootste gevaar geweken leek en de tijdnood voorbij was. Prompt maakte hij meteen een lelijke fout die aan de partij direct een eind maakte en daarmee was alle eindspeltechniek overbodig.

En daarmee wonnen wij de wedstrijd, dat is leuk. Is dat wellicht de eerste keer dat we met A4 een wedstrijd winnen? Dat laat ik aan de historici. (Noot redactie: zeker niet! Zo won Amstelveen 4 op 8 januari 2005 met 5-3 van HWP Zaanstad. En op 1 november (!) 2003, precies 22 jaar geleden, won Amstelveen 5 zelfs, met 5-3, uit tegen BIS 3 uit Apeldoorn.)

Maar toch, een wedstrijd winnen, dat was heimelijk wel een van m'n doelstellingen. De tweede? Dat iedere jeugdspeler minimaal één keer een potje wint op zaterdag. Laten we daar ook aan werken!

Caissa 1 in tijdnood slagvaardiger

Z1 zou een thuiswedstrijd spelen op de vrijdag voor een KNSB-ronde, maar dat kwam ons slecht uit en ook de bezoekers (Caissa 1) prefereerden een andere datum. Na enig onderhandelen werd besloten om de hele wedstrijd te verplaatsen en te spelen bij Caissa. De thuiswedstrijd werd dus een uitwedstrijd, maar Z2 was desalniettemin compleet en op papier licht favoriet tegen het sterke Caissa-team.

Die favorietenrol bleek overigens niet erg op de borden. Na een paar uur waren er enkele kleine plusjes, maar zeker ook wat minnetjes. Sybolt had ruime compensatie voor een pion, en ook PP en Eric hadden mini-voordeeltjes, maar Shrey kwam moeizaam uit de opening en Michiel stond dubieus. Bij Marcel en Sander leek het gelijk, en bij Stan was de stelling volkomen onduidelijk. In de loop van avond werd het op een aantal borden alleen maar minder, terwijl aan Caissa-zijde de spelers amper wat weggaven. Dat moest dus wel misgaan en dat gebeurde dan ook.

Op de paar borden waar kansen lagen werd nauwelijks gescoord. Sander had een gelijke stelling, en dat bleef ook zo, en na een zetherhaling werd het remise. Marcel had ooit een kans op voordeel, maar verwisselde later twee zetten. Dat kostte een pion en de partij. Paul-Peter had flink tijdvoordeel, al was de stelling voorlopig gelijk. Toen PP na een blunder van de tegenstander een volle pion won gloorde een punt, maar in de afwikkeling gingen wat dingen mis en tenslotte rolde er niet meer uit dan een plusremise. Iets dergelijks gebeurde bij Eric, waar ongelijke lopers op het bord kwamen. De zwartspeler, op increment spelend, wilde de remise forceren, raakte een tweede pion kwijt, en toen Eric vrijpionnen kreeg op a-lijn en h-lijn was de winst daar. Het zou ons enige succesje blijken, helaas.

Shrey kwam wat minder uit de opening maar leek na alert verdedigen toch nog remise te halen. In een eindspel met torens en ongelijke lopers waren zijn stukken minder actief, en een poging de koning dan maar te activeren liep verkeerd af toen wit een doorbraak forceerde en een vrijpion niet meer te stoppen bleek. Michiel had een zeer scherpe partij met allerlei tactische wendingen. Toen hij een gat op f4 moest toestaan plantte zwart daar een monsterpaard dat alle belangrijke velden bestreek. Het leek verloren, maar Michiel kreeg toch nog even een kans. Toen die gemist werd was het snel voorbij.

Stan speelde tegen iemand die wars is van openingstheorie, en na een zet of vier stond er al een stelling op het bord die in geen enkel boekje staat. Stan had een pluspion, maar kreeg zijn stukken niet echt op fijne velden. Zwart kwam tot een gevaarlijke aanval nadat Stan ergens met de verkeerde pion terugsloeg. Alhoewel zwart nog ergens een mat miste verloor Stan tenslotte toch. Sybolt leek lange tijd wel goed te staan na een pionoffer, maar wit wist genoeg verdedigers op de been te brengen om stand te houden. Tenslotte kwam er een curieus eindspel op het bord van dame en drie pionnen tegen dame en paard. Sybolt kreeg zijn pionnen niet echt in beweging en toen er eentje verloren ging was remise het onvermijdelijke resultaat.

Tja, de resultaten met zwart waren nog niet eens zo slecht, drie remises en een nul, dat is te doen. Maar aan de vier witborden moest Z1 drie nederlagen slikken, en die enkele zege was alleen voor het scorebord. Alles bijeen 5½-2½ voor Caissa, waarmee beide teams op twee uit twee komen en dus in de middenmoot van de stand te vinden zijn.

Dirk Goes lid van verdienste van de SGA

En ook voor de SGA schreef hij diverse rubrieken. In zijn artikelen daar richtte hij zich meestal op de schaakhistorie. Soms was het onderwerp een nu vrijwel vergeten schaker, vaker belichtte hij een gebeurtenis, conflict of anecdote uit de oude doos. Meer dan vijftig van die artikelen staan nog altijd op de SGA-website in Dirks historiehoek.

Later werd Dirk ook een soort sponsor en organisator. Het aantal toernooien waarbij hij als chauffeur voor Hing Ting Lai fungeerde loopt vermoedelijk in de driedubbele cijfers. Ook organiseerde (en betaalde!) hij matches van Hing Ting tegen bekende Nederlandse topschakers. Die matches hebben vele jaren lang jaarlijks plaatsgevonden in de Amsterdamse Jordaan, in Café De Laurierboom.

Een vriendelijker mens dan Dirk zul je overigens niet snel tegenkomen. Als mens is Dirk altijd sympathiek. Met Dirk krijg je geen ruzie. Je kunt met hem van mening verschillen, zeker, maar Dirk blijft altijd genuanceerd, beschaafd en kalm, alsof een discussie over essentiële zaken niet meer betekent dan het maken van een keuze tussen twee soorten broodbeleg. Als Dirk een partij wint stelt hij meestal: ik heb mogen winnen. Hij accepteert de opgave van de tegenstander met een zekere gêne, alsof ook hij vindt dat remise eigenlijk de te prefereren uitslag was geweest.

Dirk is, kortom, een fantastische vent, die heel veel heeft betekend voor het Amsterdamse schaak, De SGA heeft hem nu benoemd tot lid van verdienste, en dat verdient hij ten volle!

Z2 begint met overdonderende zege (door Henk Boot)

De afgelopen twee jaar was het tweede SGA-team succesvol, maar eigenlijk te sterk in de viertallencompetitie. Maar nu wilden er wel meer spelers in dit succesvolle team meedoen en kon er een achttal worden opgesteld. Gezien de te verwachten sterkte qua rating hoefden we niet in de 4e klasse te beginnen, maar stroomden we in de 3e klasse in.

De eerste wedstrijd was een uitwedstrijd tegen Zwart op Wit 3. Zij spelen in het uiterst gezellige, maar niet muisstille spelletjescafé 2 Klaveren in de De Clerqstraat. Daarom zaten de schakers in de kelder, waar ruimte genoeg was om onze wedstrijd te spelen. Tussendoor kon je boven natuurlijk kennis nemen van voor jou bekende en onbekende spelletjes met veel enthousiaste jongere spelers, erg leuk!

Maar goed, wij kwamen om te schaken. De eerste gunstige ontwikkelingen waren er bij Olav, die een opstelling koos die de naam van onze vereniging eer aandeed. Hij begreep de finesses dan ook beter dan zijn tegenstander en na een slagenwisseling had hield hij een extra stuk over. Een dubbelpion op f2-f3 opende de g-lijn voor zijn torens, terwijl zijn dame vanaf e5 ook even meekeek naar g7. Het werd zijn tegenstander al snel te veel, 1-0.

Ook waren er gunstige ontwikkelingen bij Wim en Luca. Wim had weer eens in een stevig tempo met kleine zetjes eerst een zwarte isolani op d5 uit de weg geruimd, kreeg vrij spel met paard, loper en twee torens tegen de onderontwikkelde zwarte damevleugel en won daar een tweede pion. In het resterende toreneindspel was zwart kansloos. Ongeveer tegelijkertijd bracht ook Luca een vol punt binnen. Een sterke zwarte loper op de lange diagonaal, een pionnenmeerderheid op de damevleugel die langzaam maar zeker naar voren werd gestuurd tegen twee 'magere' witte centrumpionnen waar geen enkele dreiging vanuit ging. Met deze winstpartij kwamen we op 3-0.

Maar ook bij Leon was er reden tot tevredenheid. Ruimtevoordeel op de damevleugel leidde tot een steeds dominantere stelling en winst. Bij Henri leek het in eerste instantie spannend met kansen voor beide partijen, maar Henri nam zijn kansen in het vervolg beter waar dan zijn tegenstandster. Opvallend was dat de uitslagen van deze vier partijen vlak na elkaar vielen. Met deze 5-0 voorsprong was de buit binnen.

De tegenstander van Hanneke kwam zo'n 50 minuten na aanvang binnen, maar dat was ons bij het begin al wel verteld. En haar tegenstander zette zijn partij niet handig op en overzag dat Hanneke haar dame met een schaakje aan een aanval kon onttrekken, terwijl daarmee de zwarte dame verloren ging. De stelling van Dennis was lange tijd in evenwicht, maar Dennis had veel tijd nodig gehad. Teveel, zo bleek, toen hij door zijn vlag ging. Daarmee werd door Zwart op Wit een erepunt gescoord (6-1).

Henk's tegenstander tenslotte kwam met voordeel uit de opening. Toen hij met e5xd6 een pion won, ondersteund door 2 torens, maar geblokkeerd door een zwarte toren op d7, werd voor het leven van Henk gevreesd. Maar het lukte hem wat pionnetjes op de damevleugel te ruilen en een actieve toren op c5 te krijgen. Ongetwijfeld heeft wit ondanks veel en lang nadenken hier ergens kansen gemist. Nu beoordeelde computer de stand inmiddels weer als 0.00. Henk had op zet 30 nog 30 minuten, maar zijn tegenstander slechts anderhalve minuut. Tja, toen Henk vervolgens nog een witte toren kon pennen, was er ook voor hem een vol punt. Het voelde nogal onverdiend, maar dat gold andersom bij Dennis ook.

Uiteindelijk dus een eclatante 7-1 overwinning.

Z1 komt terug van vroege achterstand

De wedstrijd tegen ENPS werd in twee etappes gespeeld. Deel 1 vond op verzoek van ENPS plaats bij Zukertort. Michiel en Nico speelden vooruit. Dat liep niet helemaal goed af. Michiel werd, naar eigen zeggen, 'keurig mat gezet'. Nico had het centrum moeten openen voor groot voordeel, deed dat niet, waarna zwart nog een flinke kans miste en het in remise eindigde. Z1 ½-1½ achter. ENPS had ons wel laten zien hoe het moet: met wit winnen,met zwart remise maken.

En die strategie werd een week later door Z1 op de overige borden perfect gekopieerd. Driemaal winst met wit, driemaal remise met zwart. Zo werd de avond gewonnen met 4½-1½ en daarmee werd de achterstand dus omgezet in een 5-3 zege.

Het goede voorbeeld werd al snel gegeven door Sybolt. Nadat zwart kort na de opening een onnauwkeurigheid had begaan ging het snel bergafwaarts en ging Sybolt er dwars doorheen. Moeizamer ging het bij PP, waar zwart een pion offerde voor ruime compensatie. Maar zwart aarzelde een paar keer, waardoor het voordeel wegvloeide terwijl de pion niet kon worden teruggewonnen. En dus kon PP afwikkelen naar een gewonnen toreneindspel.

Die drie winstpartijen zetten Z1 dus flink op voorsprong. Het waren de zwartspelers die de beslissende halfjes binnenbrachten. Marcel speelde een scherpe opening, en hoewel wit misschien een klein plusje had bleef alles ruim binnen de remisemarge. Eric's tegenstander miste een paar kansjes op voordeel, waarna Eric counterde en in tijdnood zelf nog een redelijke kans kreeg. Toen het bord vrijwel leeg was werd de vrede getekend. Sander had het lastiger gehad. In een passieve stand moest hij heel nauwkeurig spelen. Wit had kansen, maar benutte ze niet, en in de tijdnoodfase kon Sander zich bevrijden, waarna er een remisestelling overbleef.

Een keurige 5-3 zege voor Z1, en een mooi begin van deze competitie.

Amstelveen verslaat VAS! (door Piet Peelen)

Vrijdagavond vlogen de restanten van een orkaan over ons land en ook zaterdag was onstuimig. De wind huilde om het Cygnus-gymnasium en regen en hagel sloeg tegen de ruiten van de aula op de vierde verdieping. Ook op de borden ging het er heftig aan toe.

Martijn: "Ik offerde materiaal voor aanval. Mijn tegenstander koos wijselijk voor eeuwig schaak, dus remise."

Fitzgerald: "Ik had een zijvariant met als principieel thema de controle over de witte velden. Tegen mijn intuïtie speelde ik een zet waardoor die controle niet permanent bleek. Toen hij het openbrak kon ik het net gelijk houden en dus een halfje."

Sander: "Mijn tegenstander koos voor een solide, voorzichtige opzet. In een symmetrische stelling ruilden we bijna alle stukken. In het eindspel konden we elkaar de hand schudden."

Stan: "Mijn partij ging al snel de verkeerde kant op en ik wist het tij niet te keren. Een lopermanoeuvre pakte verkeerd uit. Tex speelde actief en sterk en na ruil van de zwartveldige lopers hield ik een ruïne over met gaten op de zwarte velden."

Achyuth: "Ik speelde de opening goed en kwam een pion voor. Die kon hij aanvankelijk niet terugslaan, maar ik lette even niet op en toen kon hij hem wel pakken. Daarna werd het snel remise door ongelijke lopers."

Philippe: "Ik speelde de opening goed tegen GM Friso Nijboer. Mijn voordeel liet ik helaas glippen, maar met remise ben ik natuurlijk zeer tevreden!"

Lody "Ik speelde ambitieus en veel stukken kwamen op velden terecht waar ze meestal niet komen. Een knappe tegenaanval veranderde mijn stelling in een puinhoop. In tijdnood maakte ik het hem zo moeilijk dat de partij compleet kantelde en ik nog wist te winnen!"

Sybolt: "Ik had een lang trek-en-duw gevecht. Na de tijdcontrole won ik een pion. Die wist ik in het eindspel te verzilveren."

Jelmer: "In een spannende partij kreeg ik wat problemen door een paard dat een sterk veld in mijn stelling bezette. Ik verdedigde stug. Wit moest winnen omdat VAS achterstond, maar raakte het spoor volledig bijster. Een onverwacht punt was mijn deel en de teamzege binnen."

Piet: "Na een gelijkopgaande partij kreeg ik een gedekte vrijpion. Tegen de tijdcontrole ving ik een tegenaanval op. Na de tijdcontrole wist hij geen verdediging meer te vinden in het eindspel. Thuis toont de engine nog een pad naar remise dat we beiden niet gezien hadden.

A2 niet opgewassen tegen De Amstel

Het was een wat merkwaardige wedstrijd, tegen De Amstel, om een paar redenen. Ten eerste begonnen we pas richting 2 uur, omdat de zaal pas laat beschikbaar was. Ten tweede was A2 toch wel wat verzwakt, en moesten er drie invallers worden opgeroepen. Die deden het trouwens prima, want ze scoorden netjes 1½ uit 3. Ten derde vertoonde de uitslag een paar merkwaardige patronen.

Wat die patronen betreft: al onze witpartijen werden remise. Bij PP en Esther gebeurde er niet zo veel, en dus werden het vrij korte remises. Invaller Rugved pakte de zaken actief aan, won zelfs een pion, maar maakte uiteindelijk een plusremise. Henri had een heel dynamische partij. Maar echt uit evenwicht leek het nooit en in een toreneindspel met een gelijk aantal pionnnen rolde er ook hier een vreedzaam halfje uit.

De zwartpartijen dan - die werden dan weer geen van alle remise. Bij Koen ging het ineens mis, toen hij een schijnoffer op f7 overzag. Het was eigenlijk meteen uit. Maar die achterstand werd snel weggepoetst door Leon. Met zwart kwam hij razendsnel tot activiteit, sloeg met een zwart paard de toren op a1 er af, en toen wit het paard niet kon veroveren, en zelfs nog meer materiaal verloor, was het volle punt uiteraard binnen.

En dat leverde dus 3-3 op, met alleen Jan en Eric nog aan het bord. Jan kreeg een pion toegeworpen, maar wit had sterke aanval en Jan moest de dame geven voor toren en loper. Jan had een sterk pionnenfront, en de strijd was nog lang niet gestreden, maar ergens na zet 40 overzag Jan een tactisch grapje. Toren weg, partij weg, helaas.

Maar goed, De Amstel won dus, met 5-3, en daarmee staan zowel zij als wij gewoon in de middenmoot, met 2 punten uit 2 wedstrijden.

Kennemer Combinatie 4 net iets te sterk voor A3 (door Michiel Harmsen)

Zukertort 3 is dit jaar een mix van talentvolle jeugd en wat oudere schakers. Helaas moesten we Leon en Rugved afstaan aan A2, maar met Martin en Siddharth uit A4 hadden we goede invallers. Ik nam in het begin de tijd om wat bij de borden rond te kijken, en vond het er toen goed uitzien. Martin had een dame voor twee lichte stukken en Viaan B stond een gezonde vrijpion op de damevleugel voor. Viaan T leek een gevaarlijke koningsaanval te hebben. Zijn tegenstander had een zwakke loper op g7 en Viaan T kon binnenvallen op de witte velden. Aadvik had op bord 2 een pion op f4 gesnoept. De overige borden leken me gelijk.

Ik was ook blij verrast dat alle vijf jeugdspelers zo geconcentreerd achter het bord zaten en lang nadachten! Siddharth was de eerste die verloor. Hij gaf op toen hij een toren moest geven om mat op de onderste rij te voorkomen. Ik had zelf inmiddels een lastige partij en hoopte slechts nog op remise. Aadvik verloor helaas ook nadat hij even onoplettend was en een paard weg blunderde. Viaan B converteerde zijn pion voorsprong netjes naar de winst. Emilia won haar partij ook. Ze speelde solide en strafte een fout van haar tegenstander netjes af (zie partij, met mijn commentaar). Daarmee was de stand 2-2.

Viaan T had een zinderende partij die zeker de moeite van het naspelen waard is (zie partij, met mijn commentaar)! De engine komt met allemaal wilde varianten die voor de gemiddelde vijfde-klassespeler niet te vinden zijn. In deze wildernis tastte Viaan T op het eind helaas mis en verloor. Maar op veel momenten speelde hij erg goed.

Martin converteerde zijn voordeel ook naar winst, via een mataanval, die niet helemaal correct was, maar met wat hulp van zijn tegenstander wel doorsloeg. Ook zijn partij, met commentaar van Martin zelf, staat hieronder. Het was een uitermate onderhoudende partij.

Helaas was hierna de koek op. Hanneke en ik verloren beide. Mijn partij heb ik nog van commentaar voorzien. Nadat ik op de 16e zet mistastte werd ik langzaam en kansloos weggedrukt. Ondanks de 5-3 nederlaag heb ik genoten van de wedstrijd en het goede spel van mijn teamgenoten. Dit team zit boordevol talent en potentie!

A4 in Leiden: Wat een succes! Wat een fiasco! (door Wim Moene)

Het vierde KNSB-team is na een tussenpoos van een seizoen weer opnieuw ingeschreven in de 6e klasse van de KNSB-competitie, omdat er heel veel jeugdspelers zijn die hier graag ervaring willen opdoen. Twee jaar geleden gebeurde dat onder de bezielende leiding van Danny Kool, nu is Michiel Harmsen de teamleider op afstand en is ondergetekende assistent-teamleider tijdens de wedstrijden.

Na wat heen en weer geschuif met invallers hadden wij keurig drie auto's en acht spelers die in onze eerste wedstrijd in Leiden tegen het 5e van LSG konden meespelen, waaronder vijf jeugdspelers in de basisschoolleeftijd.

Mijn ervaringen leren mij dat het spelen van zo'n lange partij op zaterdagmiddag voor jeugdspelers een uitdaging is. Veel van hen zijn geneigd heel snel te spelen, en ze zijn dan vaak best snel klaar. Verveling ligt daarna op de loer, want de senioren in het team nemen wel de tijd en zijn vaak veel langer bezig. Maar alles gaat in goede harmonie, en het gaat vast een mooi seizoen worden waarin iedereen veel ervaring opdoet. En die jeugdspelers hebben de potentie om door te groeien naar onze hogere teams.

Hoe ging het tegen LSG 5, één van de topteams in onze klasse? Op papier een kansloze missie, maar in de praktijk bleek daar minder van. De wedstrijd ontvouwde zich ongeveer als volgt:

Daarmee stonden we 3-2 achter met nog drie partijen te gaan. We stonden in die partijen niet echt duidelijk slechter, maar hier ging de ervarenheid meetellen.

Troy had op bord 8 na wat avonturen een eindspel met gelijke lopers op het bord. Dat was waarschijnlijk wel houdbaar, maar zijn tegenstander speelde het slim, en ruilde de lopers af naar een pionneneindspel dat niet meer houdbaar was. Voor jeugdspelers is het eindspel vaak het meest lastige deel van de partij, en daar telt ervaring dubbel. Goed gespeeld door Troy, spannende pot, en met meer ervaring verliest hij dit soort stellingen in de toekomst niet meer.

Dennis speelde aan bord 7 een heel goede partij. In het eindspel, of liever gezegd dameloze middenspel, won hij op een bepaald moment een stuk. Daarmee dacht hij de partij gewonnen te hebben, maar zo'n moment van euforie is heel gevaarlijk. Juist dan moet je rustig blijven en geconcentreerd, maar jammer genoeg blunderde Dennis het stuk weer weg en er bleef een verloren eindspel over. Hoewel Dennis geen jeugdspeler meer is geldt voor hem ook: met meer ervaring gebeurt dit niet meer.

Aadith had de langste partij van de dag. Hij speelde rustig en geconcentreerd en leek mij best goed te staan, totdat hij ergens een kwaliteit verloor. Daarna kon hij de stelling nog lange tijd verdedigen en zijn tegenstander kwam in hoge tijdnood. Maar ook hier gold dat ervaring in een dergelijk eindspel uiteindelijk de doorslag gaf.

Samenvattend: 6-2 verloren, maar gezien de stellingen had met wat meer ervaring 4-4 ook best gekund. Belangrijker was dat iedereen ervaring heeft opgedaan, en dat we geleerd hebben.

Michiel, bedankt voor al je werk, Tom en Eswar voor het rijden, en alle spelers voor jullie inzet en enthousiasme. Volgende ronde staan we er weer, maar bedenk: het gaat om plezier en ervaring, punten is ons nevendoel!

Zukertort begint met nipte nederlaag (door Piet Peelen)

De herfst is aangebroken en de externe competitie gestart. Op weg naar het HWC voelde het nog zomers, maar vlak voor de eerste zetten vielen de eerste regendruppels. Vier jaar geleden wonnen we in Hoorn en promoveerden, maar deze keer ging de zege naar Caissa-Eenhoorn na een spannende wedstrijd.

Martijn: Ik had meer ruimte en offerde een pion voor activiteit. Daarna moest ik mijn loperpaar afruilen om de pion terug te winnen en was het remise door ongelijke lopers.

Fitzgerald: Ik koos een rustige opzet en die werkte goed. Ik had op een gegeven moment duidelijk voordeel en ik moest kiezen tussen rustig mijn stelling versterken of 'direct toeslaan'. Na een kwartier rekenen koos ik voor direct toeslaan. Ik had echter wat gemist. Het kostte een toren en dus meteen de partij...

Sander: Ik kreeg een spannende stelling met tegengestelde rokades. Het ging erom wie zijn aanval het eerst kon doorzetten en dat lukte mij! Daarmee nam ik revanche voor een nederlaag tegen hem van 15 jaar geleden.

Stan: Mijn tegenstander offerde zijn dame voor twee torens. Met mijn loperpaar en pionnenmeerderheid op de koningsvleugel wist ik een beslissende aanval te creëren. De computer was erg tevreden met mijn spel!

Achyuth: Ik speelde de opening onhandig en kwam in de problemen. Door een fout van hem kon ik mijn paard in het centrum zetten. Voor een kwaliteit had ik voldoende compensatie volgens de engine. Ik zag het niet goed en blunderde uiteindelijk.

Sybolt: We zaten al vroeg op onbekende paden en ik besloot de stelling op de koningsvleugel te blokkeren. Dat was juist, maar ik had het meteen moeten vervolmaken. Nu kon hij doorbreken en met een stukoffer kreeg hij een sterke aanval tegen mijn koning in het midden. Ik wist het nog lang te verdedigen, maar verloor.

Philippe: Ik speelde de opening iets te aanvallend en verloor een pion. Door actief tegenspel won ik die terug. Daarna was het eindspel remise.

Piet: In een symmetrische stelling had de geplande dameruil gelijkspel gegeven. In een vlaag van verstandsverbijstering dacht ik ook eerst wel een stel pionnen te kunnen ruilen. Dat gaf hem de mogelijkheid de dameruil te vermijden en een beslissende aanval in te zetten.

Lody: Ik had een interessante partij, waarin ik mijn tegenstander een paard op d3 toestond, maar er met het loperpaar redelijk mooi omheen kon spelen. Langzaam maar zeker bouwde ik een voordeeltje op, waarbij ik de optimale tactische afwikkeling helaas liet glippen. Het resulterende eindspel met een pion meer bood behoorlijke praktische kansen, en met een langzame massage haalde ik het volle punt rond zes uur eindelijk binnen.

Jelmer: In een spannende partij kwam ik zeer goed te staan na een afwikkeling in het centrum. Een tactische truc had de winst gebracht, maar helaas miste ik die. Daarna mocht ik blij zijn met remise.

Ons tweede team wist wel te winnen en we besloten de dag met een heerlijke maaltijd bij onze vertrouwde Chinees.

Onze tegenstanders hebben een schitterend verslag gemaakt van deze wedstrijd, met veel foto's, diagrammen en historische bespiegelingen die teruggaan tot het debuut van Zukertort in de toenmalige Hoofdklasse in 1983!
Vraag van de dag: welke spelers speelden toen mee die ook deze wedstrijd meespeelden?
Antwoord: klik hier

Zukertort 2 verslaat het sterkere Santpoort (door Esther de Kleuver)

Op zaterdag 20 september stond de eerste KNSB competitiewedstrijd van het nieuwe seizoen op de agenda. Gelukkig spelen alle Zukertort teams weer tegelijk thuis, wat een stuk leuker is dan vorig jaar. Met een mooie mix van jong talent en spelers "met ervaring" trad het tweede aan tegen het op papier sterkere Santpoort. En met succes want binnen no time stonden we met 3-0 voor.

Esther was als eerste klaar. Zij offerde een pion in de opening en kreeg daarvoor sterke compensatie. Toen Esthers pion ook nog op d3 terecht kwam stonden de witte stukken op c1, b1 en a1 opgesloten. Dat werd de witte stelling teveel en bij een ondekbare matdreiging gaf wit op. Het eerste punt was binnen!

Rens haalde het tweede punt binnen. Hij verloor in het middenspel een kwaliteit maar bleef daarna goed doorspelen en zette zijn stukken actief neer. Terwijl Rens nog weinig tijd op de klok had en zijn tegenstander een zee van tijd, voerde deze snel een zet uit waarmee hij dacht de kwaliteitswinst via een penning in stukwinst om te zetten. Rens bleef echter rustig, zette zijn koning uit de penning en kreeg beslissend voordeel. Met weinig tijd op de klok vond hij vervolgens de beste zetten wat leidde tot de tweede overwinning.

Paul-Peter kwam op het eerste bord met zwart goed uit de opening. In het middenspel ontstond een ongeveer gelijke stelling maar na dameruil kwam PP een pion voor te staan. Dat speelde hij sterk uit en de 3-0 was een feit!

Henri speelde een rustige partij, kwam een pion voor (weliswaar een dubbelpion) en stond wat beter. Hij had echter nog weinig tijd op de klok. Gezien de 3-0 stand en de stand op de klok bood hij remise aan wat zijn tegenstander enigszins opgelucht aannam.

Reyansh zette zijn stukken goed neer en verbeterde rustig stap voor stap zijn stelling, waarbij hij druk had over de d-lijn. In een iets betere stelling voor Reyansh kwamen de spelers remise overeen.

Even later besloten ook Shrey en zijn tegenstander tot remise in een gelijke stelling met allebei nog een koning en 5 pionnen. Het was het beslissende halfje om de winst veilig te stellen!

Bij Wim, die inviel in het tweede, zag het er op bord 4 even naar uit dat zijn tegenstander niet zou komen, want lang bleef de stoel tegenover hem leeg. Toen zijn tegenstander eindelijk achter het bord zat ontstond er een interessante partij met wisselende kansen. Wim kwam een pion voor maar zijn tegenstander had compensatie en druk op het veld f2. Na een ruil van stukken werd de vrede getekend.

Jan was op bord 2 als allerlaatste nog bezig tegen de op papier sterkste speler van Santpoort. Hij kwam in een lastig eindspel terecht met een sterk zwart paard tegen een minder sterke loper, waarbij ook de zwarte torens actiever stonden. Jan verdedigde zich kranig, maar toen zijn tegenstander uiteindelijk een matnet rond de witte koning wist te vlechten, restte Jan niets anders dan opgeven.

Daarmee kwam de stand op 5-3 voor ons. Een mooie overwinning en een veelbelovende start van het seizoen!