A1 verliest minimaal, A2 en A3 gelijk

Amstelveen 1 komt net te kort tegen BSG (door Jelmer Sminia)
Met de wetenschap nog tegen alle promotieconcurrenten te moeten spelen stond er vandaag een belangrijke wedstrijd op het programma. BSG (degradant uit de Meesterklasse) moest verslagen worden. Op volledige sterkte kon een nipte nederlaag helaas niet voorkomen worden.

Teamcaptain Sander Los kwam redelijk uit de opening waarna het echter snel mis ging. In een mindere stelling, waarin zijn tegenstander ergens de winst gemist heeft, kreeg Sander de kans via een trucje af te wikkelen naar een ongelijk lopereindspel dat snel in remise verzande. Snel daarna kreeg Jelmer Sminia een gewonnen stelling op bord tien tegen Peter Drost, welke na de 40e zet de speelzaal verliet om nooit meer terug te keren...

Ondanks de prille voorsprong stonden de overige borden er niet florissant bij. Op bijna alle borden hadden we een eindspel met een pion minder. Lody Kuling, Bram ter Schegget, Paul-Peter Theulings en Matthew Tan wisten de remise nog binnen te brengen, waarin aangetekend moet worden dat Matthew nog probeerde voor de winst te gaan maar zich bijna verslikte. Helaas voor Amstelveen wist de tegenstander van Tobias Kabos zijn pion-meer eindspel wel binnen te halen. Jan Helsloot had in een betere stelling een toren laten insluiten en met een kwaliteit minder bleek de stelling verloren. Met de solide halfjes van Sybolt Strating en Kevin Tan bleef het team steken op een 5½ -4½ nederlaag. De laatste promotiekans is daarmee ook meteen verkeken.

A2 wint net niet van LSG 3
Gesterkt door de fraaie zege in de vorige ronde trok A2 naar Leiden waar er duidelijk kansen lagen op een mooi resultaat. De score werd al snel geoepend door Esther, die een kortsluiting bij zwart hard afstrafte en na stukwinst de partij zelfs besloot met mat. Christopher Brookes gunde de tegenstander datzelfde genoegen toen teveel vijandelijke stukken zijn stelling binnen zwermden en de situatie onhoudbaar was geworden. Eric Roosendaal had een missertje in de opening maar wist uiteindelijk de zaak nog af te wikkelen naar een toreneindspel dat nog net remise was. Jan Krans kwam met zwart prettig uit de opening en wist via handige manoeuvres een pion buit te maken en wit volledig klem te zetten. Martijn van der Eijk stond 'wel lekker' hoewel de stukken toch niet helemaal optimaal samenwerkten - toen overzag hij een trucje en was het meteen 0-1.

Een gelijke stand met nog drie partijen te gaan en het zag het er goed uit, zij het dat daar wel wat geluk bij zat. Harold de Boer was min of meer overspeeld toen wit ineens een blackout had en een kwaliteit weggaf. Daardoor stonden alledrie de partijen ineens zeer gunstig. Gijs IJzermans had in een dameloos middenspel met veel verspreide pionnen handig gespeeld en hield daar tenslotte een paar pluspionnen en een vol punt aan over. Harold miste echter de winst en moest genoegen nemen met remise. Dus was er nog een steeds een halfje nodig en dat leek er bij Jeroen Schoonackers ook ruim in te zitten. Maar de stelling was lastig, een beetje half dichtgeschoven met veel lichte stukken op het bord. De tijd begon te dringen en Jeroen moest kiezen uit een stuk of zes mogelijke afwikkelingen waarvan er vele bijna winnend waren, koos de verkeerde en verloor daardoor helaas een zeker lijkende remise waardoor de eindstand alsnog op 4-4 uitkwam.

A3 sleept er een 4-4 uit in Zaanstad (door Henk Boot)
Na een goede start in de competitie waren we door twee opeenvolgende nederlagen weer in de onderste helft van de ranglijst beland. Nu hebben we de afgelopen jaren natuurlijk een goede reputatie opgebouwd van Houdini-achtige ontsnappingen, maar het is wel zo plezierig als we een beetje in de middenmoot kunnen bivakkeren. De reis naar Zaandam ging voorspoedig, geen winterse taferelen met sneeuw en gladheid en de laagstaande zon hadden we in de rug, zodat ook dat geen reden was voor uitstel. We waren weliswaar enigszins gehandicapt door afwezigheid van Jonathan Tan en Darrell Kho en de aanwezigheid van de volstrekt uit KNSB-vorm zijnde teamleider, maar toch begonnen we vol goede moed. Al vlug een vreedzame remise van Peter de Heer aan bord 8. Bert Kampen mocht op bord 3 proberen zijn goede vorm waar te maken tegen de sterke Chris de Saegher. In een prettige stelling bleek er in plaats van een grote afruil ergens sprake van overbelasting, waardoor een nederlaag het gevolg was. Regelmatige remises van Tjerk Sminia en Florian Jacobs volgden. Henk Boot bewees zijn slechte vorm door twee zetten om te draaien en een gelijke stelling in een verloren stand te veranderen. Een 3½-1½ achterstand was het gevolg.

Inmiddels leek toch niet alle hoop verloren, want tegen de ons bekende Tjerk van Blokland stond Renzo Finkenflügel een tijdlang erg gedrongen met een paard op a8, maar toen wit even niet de juiste zet vond, was Renzo er als de kippen bij om een evenwichtig toreneindspel te bereiken, waarna remise een logische uitslag werd. Invaller Roger Mehra speelde op bord 7 een puike partij, kreeg twee stukken voor een toren en hoewel zwart nog wat pionnetjes mocht meesnoepen, was toch duidelijk dat onze man alle troeven in handen had. Toen zwart vergat zijn enige troef, een vrijpion op a7, in te zetten, werd hij bekwaam opgebracht.

Alle ogen waren dus gericht op onze kopman Dennis Brouwer, die deze keer eens met wit een in het begin nog rustige Spaanse partij speelde, maar na verloop van tijd ontstond er een onevenwichtige materiaalverhouding met veel pionnen en een toren tegen twee lichte stukken. Toen zwart de h-lijn met een loperoffer openbrak en de zwarte dame op de onderste lijn schaak kon geven, was winst zeker niet direct in zicht. Nadat directe zwarte dreigingen rond de 30e zet waren afgewend volgde in de tijdnoodfase een groot aantal schaakjes, waarbij de witte koning uiteindelijk via a8 op c8 belandde. Toen de zwarte schaakjes op waren, was de winst en daarmee een zwaar bevochten 4-4 een feit.

Pechvolle wedstrijd loopt voor A5 verkeerd af

A5 leek op papier kansrijk tegen Caissa 9, mede dankzij een combinatie van ervaring op de hogere borden en jeugd op de lagere. Een snelle nederlaag van Jean-Paul Brookes werd al bijna even snel gecompenseerd door een prachtig schijnoffer van Shotaro de Niet. De hevige aanval die kopman Boudewijn van Beckhoven inzette was goed voor een remise (waarna de witspeler de rest van de avond doorbracht met wel erg frequent en opvallend luid hoesten).

A5 leek op koers naar een mooie uitslag mede doordat Michiel van Andel de tegenstander al vroeg in hoge tijdnood bracht maar die perste in de laatste paar minuten nog een fraaie mataanval uit. Jan Willem Stroes bracht de zaak weer in evenwicht door alle pionnen op de koningsvleugel weg te slaan en de aldus ontblote koning keurig op te knopen. Toen voltrok zich een kleine ramp bij Martin de Niet, die bezig was met een prachtige offerpartij. Na zwart een volle loper cadeau te hebben gedaan (met schaak zelfs) speelde hij Kg2 waardoor enkele zetten later Lxh3 van zwart met schaak werd genomen. Met Kh1!! had hij nu net dat ene vitale tempo gewonnen waardoor de zaak mat zou lopen. Martin vergat even later ook nog eeuwig schaak te geven en verloor zelfs nog. Daar stond tegenover dat Joël de Vries niet mocht mopperen toen hij een gedrukte stand overleefde en een paardeindspel zelfs nog wist te winnen.

Helaas verloor A5 alsnog toen Walther Kappelhof in spannende maar onduidelijke stelling rustig nadacht in de stellige overtuiging er bij het vallen van de vlag nog een kwartier bij te krijgen. "Dat komt er van als je zoveel toernooien speelt waarin je wel een kwartier extra krijgt" vond Walther toen de ergste teleurstelling een beetje was gezakt. Bepaald een pechavond voor A5.

Nico en Jan het snelst

Op 26 februari was er intern snelschaak. Het toernooi werd in de bar verspeeld om tussendoor naar de schaatsachtervolgingen te kijken. Beide ploegen werden echter roemloos uitgeschakeld waar Sauerbreij van overwinning naar overwinning snelde. Jan Krans en Nico Louter lieten zich danig inspireren en scoorden punt na punt. Jan gaf slechts twee halfjes af, Nico scoorde na een nul tegen Jan in de eerste ronde maar liefst acht punten op rij, zodat de heren tenslotte gezamenlijk winnaar werden met 8 uit 9. Nico pakte daarmee ook nog de koppositie in het klassement. "Dat mag wel op de site", vond Nico. "Zo vaak win ik geen snelschaakavond". Bij deze, Nico!

A4 ontsnapt met gelijkspel

A4 begon tegen het laagstaande Het Probleem met een achterstand. Nico Louter had namelijk vooruit gespeeld en een stuk in de aanbieding gedaan. De kopborden eindigden vredelievend. Michiel Harmsen scoorde een vrij korte remise en weliswaar duurde de partij bij Marcel Laarhoven heel wat langer, een andere uitslag dan remise zat er eigenlijk nooit in. Nog een vrij regelmatige remise viel te noteren bij Thijs de Boer. Zo stond A4 een kwartier voor het einde dus nog steeds in de min.

De tijdnoodfase bracht het nodige spektakel. Roger Mehra was al een tijdje in tijdnood en kon tenslotte in de laatste minuut de goede zetten niet meer vinden en gaf op voordat hij onvermijdelijk door zijn vlag zou gaan. Beter nieuws bij John Spinhoven, die een aantal krachtzetten produceerde en A4's eerste volle punt liet noteren. Zoals u in de rubriek partijen kunt zien gaat wit mat in de slotstelling. Vlak daarvoor had wit nog wel een goede remisekans gemist, want na 40 Da3! is de zaak allerminst duidelijk. Dirk Goes had weer een onnavolgbare partij, waarbij in de laatste fase van alles gebeurde. Na diverse afruilen had hij ineens een zeer gunstig toreneindspel dat keurig naar winst werd gevoerd. Daarmee was A4 eindelijk weer op gelijke hoogte. Dat leek echter van korte duur, want bij Olav Lucas was de zaak lelijk ontspoord. Met een vol stuk minder leek de zaak reddeloos, ware het niet dat wit minder dan een minuut op de klok over had. De paniek sloeg vervolgens snel toe. Olav pakte een pion, wit pareerde dat met een schaakje van een paard dat echter gepend stond, al hadden beide spelers dat overigens niet meteen door. Het paard moest terug, Olav kreeg twee minuten extra en toen bleek dat het paard ineens reddeloos verloren was. Met als gevolg dat er een eindspel met ongelijke lopers ontstond dat potremise stond. Olav is te zeer een gentleman om iemand in zo'n situatie door te klok te rammen (al had wit eventueel nog wel remise kunnen claimen) en vond een half punt ook al een ruime beloning, waardoor er een 4-4 uitrolde waar beide teams wel vrede mee hadden.

A2 wint, maar A1 en A3 lijden nederlagen

Het leek wel een massakamp: maar liefst drie teams van Caissa kwamen er op bezoek. Dat zouden er samen 26 moeten zijn, maar in de praktijk waren het er slechts 24 - de gasten konden vreemd genoeg aan twee borden geen spelers opstellen.

A1 krijgt klop van Caissa
Thuiswedstrijden lijken dit seizoen een probleem voor het eerste. Zodra er ver gereisd moet worden haalt men de tegenstander door de mangel, maar thuis wil het niet erg lukken. Een paar ronden geleden moesten de punten al aan het bezoekende AAS worden gelaten en ook ditmaal liep het mis tegen de bezoekers. Kennelijk is het spelen van een uitwedstrijd bij schaken bepaald een voordeel.
Het begin was flitsend. Lody Kuling speelde een variant die altijd goed voor wit was - totdat Ivanchuk een truc ontdekte. Helaas kende zwart die truc ook, en zo was na 15 minuten en evenzovele zetjes het bord zo ongeveer leeg waarna de heren met een halfje elk de zaak alweer voor gezien konden houden. Het duurde uiteraard uren voordat er daarna tekening in de strijd kwam, maar zo langzaam werd duidelijk dat het een zware middag beloofde te worden. Sybolt Strating stond overigens wel voortreffelijk tegen voormalig Nederlands kampioen Hans Ree, maar Tobias Kabos had flinke problemen en Kevin Tan raakte al snel in hoge tijdnood en stond bovendien zeer slecht. Toen Bram ter Schegget in goede stand een akelig slechte zet produceerde en vervolgens ten onder ging begon het er somber uit te zien. Beter nieuws kwam van de laatste borden waar Jan Helsloot solide speelde en zwarts pogingen tot activiteit rustig opving om vervolgens winnend toe te slaan. Jelmer Sminia stond ook beter maar daar bleek niet meer in te zitten dan remise. Sander Los, vaak de rots in de branding, meende een truc te hebben maar daar zat helaas een lek in waarna er een kwaliteit en tenslotte zelfs een stuk verloren ging. Sybolt wist zijn goede stelling knap naar winst te spelen en zodoende weer eens een IGM te verslaan, waardoor het 3-3 werd. U kunt zien hoe dat in zijn werk ging in de partijenrubriek. Tobias kon echter geen stand houden zodat Caissa opnieuw op voorsprong kwam. Matthew Tan was ondertussen al een poosje bezig Arno Bezemer onder druk te zetten, en wist tenslotte een gunstig eindspel naar winst af te wikkelen.
Daarmee was het opnieuw gelijk, maar Kevin Tan vocht al uren voor zijn schaakleven met een dame en twee slechte stukken tegen twee torens en een vlijmscherp loperpaar en het zag er niet gunstig uit. Het andere bord was dat van Paul-Peter Theulings. PP stond steeds iets beter, won in het eindspel een pion maar kon de beslissende klap niet vinden waardoor het toch remise werd. Kevin vond nog zeer lang de goede zetten en won aan het einde zelfs een kwaliteit terug - maar toen stonden er op zijn klok nog slechts twee seconden en tijdoverschrijding was zodoende onvermijdelijk. Dus toch een krappe 4½-5½ nederlaag.

A2 haalt krachtig uit
A2 speelde tegen Caissa 3, dat net als A3 troosteloos onderaan stond. Dit was voor beide teams de laatste kans nog iets van het seizoen te maken. Des te meer bevreemdde het dat bij Caissa een speler gewoon vergat op te komen, zodat Eric Roosendaal na een uur een punt kon noteren zonder een zet te hebben gespeeld.
Maar ook los van deze opsteker was A2 lekker bezig. Gijs IJzermans liet zijn stukken uitwaaieren over de zwarte stelling - een toren en twee paarden kwamen binnen en toen Gijs een stuk won geloofde zwart het wel. Het werd allemaal nog fraaier toen Christopher Brookes een kwaliteit won. Na een algehele afwikkeling bleef er een simpel gewonnen eindspel over zodat de tegenstander hoofdschuddend opgaf. Richting tijdnood en dan gaan bij A2 altijd de zorgen om Esther de Kleuver spelen - maar Esther stond lekker, deed goede zetjes en zo ging in dit geval niet zij maar haar tegenstander op zet 40 door zijn vlag. "Dat heb ik in geen tien jaar meegemaakt." lachte Esther na afloop. En de 4-0 stand had A2 ook al een hele tijd niet meer meegemaakt.
De wedstrijd was daarmee wel gelopen. Mehran Kamali had het kopbord verdedigd en wist alle pogingen tot wit voordeel bekwaam af te houden tot er een gelijk eindspel ontstond - remise. Van geheel andere aard was de remise van Jan Krans - zoals wel vaker stond Jan zettenlang verloren en eenmaal kon de andere kant zelfs de zaak in één klap uitmaken. Het gebeurde niet, Jan overleefde en kon tenslotte zelfs het halfje claimen wegens driemaal dezelfde stelling. Harold de Boer had zichzelf aan een hoog bord gezet - en dat werkte wel voor het team maar niet voor hemzelf. Een tactische stelling liep uit de hand en Harold moest als enige van A2 capituleren.

Het heftigste potje was als laatste bezig. Martijn van der Eijk deed na de opening een soort blufzet en kreeg per kerende post een aanval over zich heen waarbij de meeste toeschouwers het punt voor wit al telden. Martijn ging in de denktank en vond een paar enige zetjes. Toen ging wit weer tijd verslinden op zoek naar de winst. Natuurlijk kwam er gierende tijdnood. Martijn liet zijn koning via een sluiproute ontsnappen en toen de rook optrok was er een dame-eindspel met ongelijke lopers ontstaan met een pluspion voor Martijn en een witte pion op d7. Dat leek remise, maar Martijn zag nog wel kansen, en inderdaad, na wat gemanoeuvreer gingen de lopers en de vrijpion er af waarna wit op zijn beurt een vrije zwarte h-pion moest gaan afstoppen. Dat bleek te veel gevraagd en zo scoorde Martijn zelfs nog de 6-2. Niet dat A2 nu veilig is, maar de eerste stap is gezet.

A3 verliest van Caissa 4
Ook bij Caissa 4 waren er slechts zeven tegenstanders. Verschil met de andere wedstrijd was wel dat dit team van Caissa redelijk bovenaan staat in plaats van onderaan. Jonathan Tan kon dus na een uur alweer terug naar huis met een gratis punt (wat in verband met schoolverplichtingen eigenlijk wel goed uitkwam) maar daarmee was de strijd allerminst gelopen. Bij Bert Kampen was er een evenwichtige remise, en hoewel Renzo Finkenflügel het lastig had wist ook hij een half punt te scoren. Toen Tjerk Sminia via een dubbele aanval een stuk won kwam er een rooskleurige 3-1 stand op het scorebord - maar de posities op de overige vier borden vertelden helaas een heel ander verhaal.
Henk Boot raakte ergens de draad kwijt in een tactische stand en verloor een handvol pionnen voor een ineffectief stuk. Dennis Brouwer kwam niet los na de opening en verloor twee stukken voor een toren. Peter de Heer wikkelde onhandig af en raakte een kwaliteit kwijt. Florian Jacobs kreeg een zeer vreemde stand op het bord tegen Roel van Duijn - optisch gunstig, maar in de praktijk helemaal niet zo fraai en bovendien afschuwelijk lastig te spelen. In de tijdnoodfase verloren Henk en Dennis. Peter kwam nog een eind richting remise, maar kon de laatste pion niet ruilen en verloor ook. Florian raakte bij alle verwikkelingen drie pionnen kwijt en verzeilde in een kansloos eindspel. Zo verloor A3 alsnog met 5-3.

A5 wint in Almere (maar Jeroen is de ster van de avond!) (door Boudewijn v Beckhoven)

Dit seizoen is Amstelveen 5 de klos voor wat betreft uitwedstrijden in verre dan wel moeilijk te vinden oorden. Na het bezoek aan de Bijlmermeer moesten we ditmaal helemaal naar Almere afreizen. Gelukkig had alleen ik als teamleider moeite om de lokatie te vinden. Voor vader en zoon De Niet was dit 'de beste uitwedstrijd ooit' in hun thuishaven. Zij maakten beide remise, bij Martin na een stukoffer, en Shotaro hield een pionneneindspel met de vlag bijna op vallen. Invaller Jean-Paul Brookes maakte voor de tweede keer keurig remise. Jan Willem Stroes won al snel een pion en daarmee zijn partij. Hans van Nieuwkerk had gehoopt zijn wat kleurloze score (1 uit 3) bij een van de Corus weekendvierkampen op te vijzelen, maar moest na stukverlies de eer aan de tegenstander laten. Dit was onze enige verliespartij. Zelf nam ik na 15 zetten het remise aanbod van mijn tegenstander aan, nadat ik gedurende de voorgaande tien zetten urenlang tevergeefs zijn dame trachtte te veroveren. Op het eind van de avond won Walther Kappelhof zijn partij met een toren meer.

Maar de mooiste partij van de avond was absoluut die van Jeroen Schoonackers. Toen zwart zijn dame een beetje liet verdwalen op a5 ging Jeroen vol in de aanval. Hij offerde maar liefst een volle toren en haalde vervolgens al zijn stukken er bij om de koning van de tegenstander twintig zetten lang te bestoken tot die tenslotte door de laatste twee witte aanvallers mat gezet werd. Deze 'parel van Almere' mag u beslist niet missen en kunt u dan ook hier naspelen.

A1 wint opnieuw, maar A2 en A3 verliezen

Alweer winst voor A1 in verre oorden
De eerste uitdaging bestond uit het bereiken van de plaats van handeling in een door sneeuwstormen geteisterd Nederland. De treinrit via Nijmegen naar het plaatsje Cuijk (Noord-Brabant) verliep evenwel zonder noemenswaardige vertragingen, waarna nog twee kilometer te voet moest worden afgelegd naar het nietige Vianen. Dit laatste stuk voerde langs een uitgestrekt bosgebied. Het gehuil van de hongerige wolven overstemden wij met heroïsch gezang van een Russisch partizanenlied.

Matthew Tan hoefde slechts 1 zet te doen om de score te openen, aangezien de kopman van Vianen de reis niet had aangedurfd. In het vierde uur volgden eerst twee remises. Lody Kuling offerde een dame en liet zien dat zijn compensatie van twee stukken en een betere pionnenstructuur voldoende was. Sander Los veroverde een dame, maar mocht blij zijn over de laatste truc te beschikken die eeuwig schaak veilig stelde. Daarna liepen voor ons de punten binnen met overwinningen van onze topscorers Bram ter Schegget en Paul-Peter Theulings (beiden 4½ uit 5). Bram hanteerde wederom de Chigorin-variant, en weer bleek een witspeler niet in staat het zwarte initiatief via de half-open centrale lijnen te neutraliseren. De tegenstander van Paul-Peter sloeg een pion op d5 te snel terug met zijn paard, waarna Paul-Peter met 27. Pf4 fraai toesloeg en in het vervolg vrolijk verder combineerde tot damewinst, waarna zwart er niet meer aan te pas kwam. U kunt dit kunststukje zelf naspelen bij de partijenrubriek .

Daarna bracht Jan Helsoot ons op de rand van de overwinning. Zijn Franse opening verliep zeer gunstig, maar hij moest in de tijdnoodfase toch nog een benauwd moment doorstaan voordat hij het punt op het droge had. Nog voor de tijdcontrole was de matchwinst een feit. De tegenstander van Kevin Tan durfde het niet te gokken in tijdnood nadat een gedemoraliseerd teamlid liet weten dat het allemaal niks meer uitmaakte. Tobias Kabos was niet gelukkig met zijn opening en verloor tegen de tegenstander met de hoogste rating, maar die nederlaag deed voor de match al niet meer terzake. De wedstrijd werd besloten met remises van Jelmer Sminia en Sybolt Strating in het vijfde speeluur. Daarbij had Jelmer het nog moeilijk kunnen krijgen als zijn tegenstander beter had beseft dat zijn vrije randpion toch echt een paardenbinder was. Sybolt zou graag gewonnen hebben om een minder gelukkige reeks om te buigen. Met een pluspion op zijn conto kwam hij dichtbij, maar hij moest uiteindelijk in remise berusten omdat hij zijn koning niet voldoende kon afschermen voor de activiteit van de vijandelijke dame.

A2 krijgt flink klop van ZSC/Saende
In een besneeuwd Zaandam kwamen alle leden ruim op tijd en in feite zonder enig vervoerprobleem aan. Alvast een zorg minder. Olav Lucas besloot het ontbreken van Mehran op radicale wijze op te lossen. Hij ging gewoon zelf aan bord 1 zitten tegen de geduchte Mark Klarenbeek, speelde een vreemde opening, won een kwaliteit, waarna Klarenbeek eieren voor zijn geld koos en remise afdwong via een zetherhaling. Een sterk halfje scoorde ook Christopher Brookes, die vanuit verdachte stelling knap overleefde en eeuwig schaak afdwong. Minder goed nieuws aan de lagere borden. Harold de Boer zag helemaal niets en wilde zijn partij zo snel mogelijk vergeten. Gijs IJzermans raakte een aantal pionnen achter en kwam in een kansloos toreneindspel terecht.

Nog was niet alles verloren, maar Jan Krans verzuimde een pionnetje mee te grabbelen en deed in plaats daarvan een slechte, waarna de zaak bergafwaarts ging. Esther de Kleuver won een stuk en leek een vol tegenpunt te gaan scoren, maar haar koning bleek onveilig te staan en in tijdnood ging het drastisch verkeerd. Martijn van der Eijk had wat problemen maar loste die op voor zijn eerste remise. Daarna moest er nog een uurtje gewacht worden op Eric Roosendaal. Na dertig zetten keepen in een iets mindere stand leek remise het hoogst haalbare, maar de tegenstander overzag een penning en raakte ineens een pion kwijt. Met nog een paar minuten op de klok kon Eric de winst echter niet vinden - alsnog remise.

Met dat al opnieuw een behoorlijk forse nederlaag (6-2). Volgende ronde wacht het duel tegen Caissa. Ook die staan nog op nul - voor beiden het duel van de laatste kans, zou je zeggen.

A3 komt net tekort tegen ZSC/Saende 2
Zonder Jonathan Tan en Tjerk Sminia, maar met Dennis Brouwer en Michiel Harmsen leek het derde zeker kansrijk tegen ZSC/Saende 2. Peter de Heer durfde niet te rijden in de sneeuw, dus ging Jeroen Schoonackers een frisse neus halen. Altijd goed voor remise, die Jeroen, en zo ook nu. Darrell Kho liet zich echter lelijk beetnemen, raakte een vol stuk kwijt en kon opgeven. Michiel Harmsen moest flink werken voor zijn halfje maar kweet zich kundig van die plicht. Florian Jacobs werd bestookt met een gier, maar liet in het middenspel geen spaan heel van de zwarte stand en maakte daarmee gelijk.

Desalniettemin zag de zaak er somber uit. Dennis Brouwer was een pion kwijt geraakt, Henk Boot had wat gemist en stond slecht in een toreneindspel, Bert Kampen ging ten onder en alleen Renzo Finkenflügel leek kansrijk voor een vol punt. Henk kon het eindspel inderdaad niet houden, Renzo wist te promoveren, maar winnen met een dame tegen een toren plus een witte pion op g5 bleek te lastig, ook al omdat de koning was afgesneden - en na een reeks schaakjes werd het remise. Dennis gaf de match nog een curieus einde door in een eindspel van loper tegen paard met een minuspion zijn koning winnend van g8 via c4 naar f1 te sturen, waarna wit de draad kwijtraakte en zelfs nog verloor. Daardoor werd de eindstand bepaald op slechts een minimale 4½-3½ nederlaag.

A4 terug naar de middenmoot (door Michiel Harmsen)

A4 heeft de uitwedstrijd tegen VAS 3 met 4½-3½ verloren. Daarmee staat A4 weer op de plek waar het hoort: ergens in de middenmoot. De teamleider hoorde voor de wedstrijd al onrustige vragen: "Michiel we gaan toch niet promoveren?" Die vraag had hij eerder ook al van de voorzitter gehoord, vergezeld van de verzuchting dat het nu al moeilijk is al die KNSB teams te vullen. Michiel stelde ze gerust met de mededeling dat als A4 bovenaan zou eindigen men gewoon zou gaan aanvragen om volgend jaar weer promotieklasse te spelen.

Invaller Danny Kool speelde een correcte partij, die eigenlijk in remise had moeten eindigen maar ja, het tijdnoodmonster sloeg weer toe bij Danny. Ook Roger Mehra en Thijs de Boer verloren op de lagere borden. Marcel Laarhoven maakte al vrij snel een foutje en kwam voor de keus om een pion weg te geven zonder tegenspel of een kwaliteit met tegenspel. Hij koos voor het laatste. Tot mijn verbazing was een uur later het materiële evenwicht weer hersteld en kon ook Marcel een halfje noteren. Degelijke winstpartijen waren er voor Dirk Goes en John Spinhoven, die nu beiden 3½ uit 4 hebben. Olav Lucas en Michiel Harmsen hebben beide kansjes gehad maar moesten toch berusten in remise.

Jeugd wint alle wedstrijden in Meesterklasse A en wordt overtuigend kampioen

Het A-team van de jeugd was dit jaar op papier al zeer sterk: Robin van Kampen is als kopman natuurlijk goud waard, maar met Lody Kuling, Bram ter Schegget en Tobias Kabos is het team ook in de breedte bijzonder sterk. Het wekte dan ook geen verwondering dat het team de eerste wedstrijden won, maar toen in ronde 3 Schaakmaat met 3-1 werd verslagen werd duidelijk dat het team een kandidaat voor de eindzege was. Ronde 4 was cruciaal, want toen stond de ontmoeting met het geduchte ChessCool uit Haarlem op het programma. Dit team had tot dan toe alles gewonnen en slechts een half bordpuntje afgegeven, maar Zukertort bleek ze toch te machtig: de vitale wedstrijd ging met 3-1 naar Zukertort dankzij twee remises en winstpartijen van Bram en Robin. Rondes 5 en 6 brachten weer twee zeges (4-0 en 3-1), maar ChessCool bleef ook winnen dus een misstap kon het team zich niet permitteren. In ronde 7 stond, ietwat ongelukkig, de match tegen Zukertort 2 op het programma. Het werd een 3-1 zege, waarna een gelijkspel in de laatste ronde genoeg zou zijn, maar met een klinkende 4-0 bevestigde het team nog maar eens de grote kwaliteiten.

De individuele scores liegen er niet om: Robin van Kampen 6 uit 7 (en een TPR van boven de 2500!), Lody Kuling 5 uit 8, Bram ter Schegget 6½ uit 8 en Tobias Kabos maar liefst 7½ uit 8. Met een totaal van 16 matchpunten (100%) en 25½ bordpunt uit de maximale 32 heeft het team een fantastische prestatie geleverd. ChessCool werd overigens tweede met hetzelfde aantal bordpunten.

Zukertort 2 had het lastig, maar twee minimale overwinningen in rondes 5 en 6 gaven het team wat lucht. Na de ongelukkige loting in ronde 7 en de 1-3 werd het nog benauwd, maar via een 2-2 in de laatste ronde (mede door een cruciale remise van supersub Jonathan Tan) wist het team met 7 matchpunten juist boven de degradatiestreep te blijven (5 teams van de 16 degradeerden). Florian Jacobs en Christopher Brookes scoorden elk 4 uit 8, Gijs IJzermans deed het keurig met 3½ uit 6.

Amstelveen kaapt vier matchpunten mee uit Hoorn

A1 boekt ruime zege op de Eenhoorn
Is het de kop niet dan is het de staart wel! In de tweede ronde haalde de kop geweldig uit tegen Leeuwarden door slechts een halfje af te geven - in Hoorn had de kop een mindere dag maar deed de staart het meer dan fantastisch door de laatste zes borden allemaal te winnen. Alles bij elkaar leverde dat een klinkende 7½-2½ overwinning op.

De enige remise viel bij Sander Los, in een merkwaardige partij waarin wit twee torens ophaalde via Pxf7+ en Pxc7+. De eerste keer won dat een kwaliteit, maar de tweede keer was minder en kostte effectief een stuk waardoor de zaak weer min of meer in balans was. Paul-Peter Theulings zag een Aljechin hard aangpakt worden - binnen de kortste keren was de zwarte koningsvleugel kaalgeplukt. PP deed wat hij kon met de nodige truczetten om het hoofd boven water te houden toen wit ineens een familieschaak overzag en meteen kon opgeven. U kunt dit spektakelstuk zien bij de partijen. Bij Sybolt Strating vond de opponent ook een geweldige truczet - Sybolt verloor een kwaliteit en kwam er niet meer uit. Matthew Tan had ook al een woeste opening - zijn tegenstander gooide er een stuk tegenaan maar kwam niet verder dan een eindspel met een pion minder. Matthew toonde haarfijn aan dat eindspelen met ongelijke lopers verre van remise zijn zolang er torens op het bord staan en scoorde overtuigend de winst, zoals u hier kunt zien. De voorsprong werd weer uitgevlakt toen de aanval die Tobias Kabos had opgezet dood bleek te lopen. Zwart gaf de dame voor een handvol stukken en had weinig moeite om dat overtal aan materiaal om te zetten in punt.

Bij zet 40 was de stand daarmee gelijk, maar hierna konden er louter Amstelveense punten worden genoteerd. Kevin Tan had eerder een wat zorgelijke stand met een opgesloten loper, maar bij de afwikkeling gaf wit slordig een pion cadeau en Kevin loodste zijn a-pion vervolgens behendig naar de overkant. Bram ter Schegget had ook een pluspion, wist die te laten promoveren maar permitteerde zich de frivoliteit om geen dame maar een loper te halen. Zwart besloot die niet te slaan en door te spelen zodat Bram nog een uurtje overwerk moest verrichten om het volle punt toch te scoren. Het meest idiote punt viel bij Jan Helsloot. Na een wisselvallig potje kwamen de witte stukken massal binnen en als wit op de 42e zet Txd8 had gedaan was Jan verloren geweest (Fritz geeft maar liefst plus 7 voor wit aan). Maar wit aarzelde en ging vervolgens zetherhaling uit de weg toen dat misschien al niet verstandig meer was. Jan kreeg vier pionnen voor een kwaliteit en de mars van de zwarte pionnen bleek al snel onstuitbaar. U kunt dit fragment bewonderen bij de rubriek partijen.. Jelmer Sminia wist in een hard gevecht plotseling een matdreiging op het bord te krijgen - hetgeen een pion opleverde en uiteindelijk de winst. En ook bij Lody Kuling ontstond er een langdurig eindspel met pluspion en ook dat werd gewonnen. Een schitterende zege die A1 opnieuw aan de kop van het klassement heeft gebracht.

A2 worstelt maar komt net niet boven
Compleet met kopman Mehran Kamali trok het tweede ten strijde tegen een team waarbij er, op papier althans, kansen lagen. Waren de vorige twee tegenstanders A2 gewoon te machtig gebleken, tegen Kennemer Combinatie 2 leken er mogelijkheden te liggen. Een boel partijen stonden na een paar uur ook inderdaad gunstig, behalve bij Christopher Brookes, die twee pionnen was achtergeraakt. Esther de Kleuver leek een mooie aanval te hebben, maar helaas liep een en ander dood waarna de tegenaanval dodelijk bleek. De gelijkmaker kwam op naam van Mehran, die de tegenstander wat zag experimenteren in de opening en dat keihard in 21 zetjes afstrafte. U kunt dit kleinood vinden in de partijenrubriek.

Met fijne stellingen voor Gijs IJzermans (pluspion), Eric Roosendaal (aanvalskansen) en Martijn van der Eijk (ontwikkelingsvoorsprong) leken er mooie dingen mogelijk. Helaas deed Jan Krans (tegen de ons welbekende Jules van Doeland) iets akelig fout en zo raakte A2 weer op achterstand. Gijs wist in tijdnood zijn voordeel fraai te verzilveren, maar de gelijke stand ging weer verloren toen Martijn een bok schoot en een stuk weggaf. A2 had eindelijk eens wat mazzel toen Christopher de tegenstander in een eindspel van loper met a- en b-pion tegen loper lokte. De lopers waren ongelijk en dan blijkt dat niet meer te winnen. Eric's aanval was afgeslagen en inmiddels was er een iets slechter eindspel ontstaan, dat tenslotte ook remise werd via een terechte claim van driemaal dezelfde stelling.

Bleef over de partij van Harold. Via een listige truc had Harold een pion gewonnen, maar daarna moest hij alle zeilen bijzetten om niet te verliezen. Wit had allerlei kansen op een zeer goede stelling, kon een stuk of vier pionnen voor de kwaliteit krijgen, liet er een paar liggen, maar net toen A2 weer ging hopen op een 4-4 forceerde wit alsnog eeuwig schaak voor de matchwinst. Waardoor A2 helaas toch weer verloor en nog steeds puntloos is.

A3 wint net van Eenhoorn 2 (door Henk Boot)
De vierde KNSB wedstrijd voerde ons naar Hoorn, waar wij het moesten opnemen tegen De Eenhoorn 2. Tot aan vandaag voerden zij samen met HWP Zaanstad en Caïssa 4 de ranglijst in klasse 3D aan. Wij konden naast het eerste dat tegen De Eenhoorn 1 prachtig uithaalde onze kansen zien waar te nemen. Met een routeplanner en een stratenboek uit 1993, toen meer dan de helft van ons team natuurlijk nog geen benul had van de loop van de stukken, waren we keurig op tijd in de fraaie in kerstsferen gedompelde speelzaal.

We konden met een volledig team aantreden en al vlug werd door de tegenstander van Florian Jacobs aan bord 1 een flinke bok geschoten, waardoor even op h7 een pionnetje kon worden meegenomen. Dat leek dus een vlotte winst te worden, quod non. Aan de andere borden leek de situatie zorgelijk bij Renzo Finkenflügel en Tjerk Sminia die de rochade deze keer maar was 'vergeten'. Bert Kampen zette zijn tegenstander krachtig onder druk toen deze een geofferde pion maar bleef verdedigen. Jonathan Tan speelde erg onorthodox door met 3. .. Le6 zijn andere loper nog geruime tijd rust te gunnen. Met een lange zwarte rochade zag het er allemaal ingewikkeld uit, maar na het omzeilen van allerlei penningen en ruil van stukken bleef er een remise-eindspel met ongelijke lopers over.

Op dat moment had Peter de Heer gezien de ontwikkeling op de andere borden het remiseaanbod van zijn tegenstander in iets betere stand geaccepteerd en was Bert als een mes door de boter van de stelling van zijn tegenstander gegaan. Een batterij op de 7e lijn luidde het einde van het zwarte lijden in. Ook Darrell Kho had de witte opzet na een ruilvariant in het Konings-Indisch keurig ontzenuwd en met zwarte paarden op d4 en f4 meer kansen dan zijn tegenstander. Ook hier kwam er een plusremise uit de bus. Renzo had zich uit een benarde positie losgewerkt en stond opeens materiaal voor hetgeen bekwaam tot winst werd gevoerd. Henks tegenstander vlocht met beperkte tijd toch een aantal dreigingen waarin Henk op een gegeven moment door de bomen het bos niet meer zag, de draad en ook de partij kwijtraakte.

Inmiddels had de tegenstander van Tjerk niet onmiddellijk toegeslagen toen dat kon en leek onze man op weg naar een remiseachtig eindspel, maar ruilde helaas de verkeerde zware stukken en moest alsnog is het stof bijten. Zo ontstond er een 3½-3½ stand en was alleen Florian nog bezig. Hij had nog steeds dat ene pionnetje voorsprong en het was inmiddels een forse 'werkpartij' geworden maar het stellings- en pionvoordeel bleven intact. Langzaam werden de stukken geruild en uiteindelijk kon nog een pionnetje worden meegesnoept. Het resterende toreneindspel werd keurig uitgeschoven zodat rond de 70ste zet de vis eindelijk op het droge was. Een fraaie 4½-3½ op de koploper, die zelfs nog wat ruimer had kunnen uitvallen. Al met al staat het 3e team inmiddels op een fraaie 4e plaats, een stuk beter dan vorig jaar en dan we aan het begin van het seizoen hadden vermoed.

Bezoek aan de Bijlmer eindigt in 4-4

De derde ronde bracht A5 een bezoek aan Isolani, dat op een niet makkelijk te vinden locatie in de Bijlmermeer speelt. Met name Jan Willem Stroes had grote moeite om, toen hij eenmaal bij de flat Groenhoven aangekomen was, de speellocatie te vinden, aangezien die zich midden in allerlei gangenstelsels bevindt. Gelukkig verkreeg hij op bord 3 een goede stelling met een vrijpion, die even later echter verdwenen was, waarna een potremise eindspel overbleef. Invallers Jean-Paul Brookes en Yannick Timar speelden keurige remises op de laagste twee borden, waarbij het remiseaanbod van de hoogbejaarde tegenstander van Jean-Paul even beminnelijk was als de goede man zelf, want JP's stelling oogde wat slechter. Walther Kappelhof won op bord 6 een aantal pionnen en daarmee zijn partij. Shotaro de Niet verloor echter een eindspel op bord 5. Zijn vader Martin deed het op bord 2 beter, verloor weliswaar een pion, maar won hem terug in het eindspel. Waarschijnlijk had hij af kunnen wikkelen naar een gewonnen pionneneindspel, maar hij verkoos de dames op het bord te houden, waarna de partij uiteindelijk remise werd. Jeroen Schoonackers trok op bord 4 fel ten aanval, maar op een gegeven moment hingen er te veel stukken, waardoor hij verloor. Boudewijn van Beckhoven kreeg de overwinning op bord 1 in de schoot geworpen nadat zijn tegenstander een ten onrechte geofferd paard weer teruggaf, vervolgens de beste voortzetting miste die slechts tot pionverlies zou leiden, waarna zijn stelling instortte.

Eerste ronde al direct eindstation voor cupteam

Amstelveen had een zwarte loting, door al in de eerste ronde uit te moeten spelen tegen meesterklasser Utrecht. Na enige moeite werden vier spelers gevonden die op donderdagavond naar Utrecht wilden afreizen. Om 20:10 gingen de klokken aan en nadat Sybolt Strating om 20:15 de speelzaal binnenkwam ontbrandde de strijd op alle vier de borden. Bram ter Schegget speelde op bord 2 een onorthodoxe Siciliaan, waarna er een witte toren verdwaalde op h6. Het laatste duwtje wist Bram echter niet te vinden, waarna zijn tegenstander ontsnapte met remise. De analyse toonde aan dat het subtiele Kf8 in plaats van Ke7 de grond onder de witte stelling wel had weggeslagen. Ook op bord 4 verdwaalde er een toren, dit keer op g5. Paul-Peter Theulings wist echter niet te ontsnappen, waardoor we met 1½-½ achter kwamen.
Dennis Brouwer was tegen oud-Amstelvener Menno Okkes vol in de aanval gegaan, maar deze werd vakkundig opgevangen. Hierna leek remise het hoogst haalbare. Ook bij Sybolt Strating leek er niet meer in te zitten dan remise in een dichtgeschoven stelling. Mede gezien de stand werd de stelling opengebroken en een zetherhaling versmaad. De zwarte stukken werden echter zeer actief en zwermde om de witte koning heen. Een matnet werd nog net voorkomen, maar eeuwig schaak niet. Hierna moest Dennis winnen, maar met twee pionnen tegen loper en pion was de ultieme winstpoging tevergeefs en slechts een paar zetten later kon hij zijn tegenstander feliciteren. Een 3-1 nederlaag en einde van het bekerseizoen. Na afloop hesen de spelers van Amstelveen zich in de auto van Utrecht speler Thomas Willemze, die ze een aardig stuk op weg naar huis hielp.

A4 verslaat Caissa 7 met onverwachte hoge cijfers

Op papier was Caissa 7 geen tegenstander om enorm bang voor te zijn. Zeker niet toen het er op ging lijken dat er maar zeven tegenstanders zouden aantreden - bord 5 bleef lange tijd leeg. Juist toen Nico Louter aan een gratis punt ging denken kwam de opponent binnen. Nico kon z'n concentratie niet meer terugvinden, stond binnen tien zetjes twee pionnen achter en gaf even later ontgoogcheld op. Er leken meer donkere wolken aan de horizon want Thijs de Boer was een kwaliteit achtergeraakt, Marcel Laarhoven moest aan het kopbord hard werken om de opening te overleven en Roger Mehra stond een ietsje minder in een wat remise-achtige stand.

Vanaf dat moment ging het echter crescendo met A4. Thijs wist het eindspel keurig remise te houden, Marcel kon het evenwicht herstellen (ook een halfje) en Roger wist het eindspel in tijdnood van de tegenstander zelfs nog te winnen en daarmee de gelijkmaker te scoren.

Het begon er vervolgens uiterst rooskleurig uit te zien. John Spinhoven had uit een sterk gespeelde openingsfase inmiddels een pion gepeurd, Olav Lucas won twee stukken voor een toren door gebruik te maken van ruimtegebrek bij de tegenstander, Dirk Goes wikkelde af naar een gewonnen stand met een pluspion en Michiel Harmsen bouwde aan een ijzersterk centrum. John won vlot toen de andere kant een laatste vechtkans miste, Olav zette fraai mat en Dirk deed het even onhandig maar toen wit dat niet doorhad won hij alsnog elegant. Michiel zette de kroon op de avond en maakte de 6-2. Een onverwacht ruime overwinning, zeker na de slechte start van de eerste uren.

Alleen A3 scoort matchpunt

A1 legt het loodje tegen AAS
Al was kapitein Sander Los dan afwezig, het algehele gevoel was dat 'het zou moeten kunnen' tegen AAS. Geen tegenstander om te onderschatten, maar wel een die te verslaan was. En doordat de eerste berichten nog redelijk gunstig waren leek het er inderdaad lange tijd op dat de zaak succesvol beklonken zou worden - maar tenslotte bleef A1 met lege handen achter.

Het begin was hoopvol. Zo voelde invaller Dennis Brouwer zich niet super maar stond naar eigen zeggen al snel zo goed dat een korte remise geen optie meer was. Tobias Kabos scoorde een vlotte zege, de tegenstander van Paul-Peter Theulings liet zich foppen en verloor een dame en Bram ter Schegget kwam uit een benarde situatie met remise weg. Rond vier uur stond A1 dus twee punten in de plus. Daarna werd het snel minder. Sybolt Strating kwam met zwart nooit echt los en verloor tenslotte een vol stuk. Lody Kuling stond prima, wilde een torenzet doen maar raakte per ongeluk de dame aan. Dat had pas de volgende zet moeten zijn - nu bleek het vrijwel direct fataal. Jan Helsloot ging ook al ten onder in de complicaties en Jelmer Sminia leek totaal onder de voet te worden gelopen.

Nog was alles niet verloren: Matthew Tan stond volgens eigen zeggen kansrijk en ook Kevin Tan had een fijne stelling opgebouwd. Dennis scoorde de gelijkmaker en Jelmer leek remisekansjes te hebben. Maar toen ging het ook bij Matthew mis, Jelmer gaf een pion weg en het eindspel van Kevin bleek net niet goed genoeg om te kunnen winnen. Bij 4-5 kreeg Jelmer alsnog remise aangeboden, iets wat hij met twee pionnen minder moeilijk kon weigeren. Op de 4½-5½ viel in feite weinig af te dingen.

A2 compleet kansloos tegen oppermachtig SOPSWEPS
Altijd weer bijzonder - het bezoek van de heren van SOPSWEPS '29. De complete club komt dan langs, alle vijftien (of zo) leden, of ze nu spelen of niet. De niet-spelers komen puur voor de pret - een tweede team schijnt statutair verboden te zijn bij SOPSWEPS. De spelers zijn steevast in geel/blauwe streep met bijpassende rugnummers. Het doet allemaal nogal ludiek aan, maar met de schaakcapaciteiten van het team is weinig mis: met twee IM's in de gelederen en een riante koppositie na twee ronden lijkt het duidelijk favoriet voor een kampioenschap.

Invaller Jeroen Schoonackers boekte nog wel een korte maar spectaculaire remise, iets wat Gijs IJzermans hem uiteindelijk na vele uren na zou doen, nadat hij een eerder aanbod na een uurtje nog had geweigerd. Meer positiefs was er niet te melden. Eric Roosendaal werd simpel overtroefd door Riemersma, Martijn van der Eijk werd compleet klemgezet door Peek en Christopher Brookes werd mat gezet voor hij zelf mat kon geven. Meer leed volgde toen Harold de Boer een handvol stukken achterkwam, Esther in tijdnood de draad en een toren kwijtraakte en Dirk Goes tenslotte ook moest buigen. Een dikke 7-1 nederlaag tegen een team dat gewoon twee klassen beter was.

A3 finisht 4-4 tegen Oegstgeest 2
Met de 4-4 waren vooral de gasten achteraf gezien behoorlijk tevreden. Na een vlotte remise bij Renzo Finkenflügel hadden A3's kopborden voor een prettige voorsprong gezorgd. Jonathan Tan is in bloedvorm en wist de tegenstander in een paardeindspel via tempodwang te kloppen. Florian Jacobs offreerde de tegenstander een cyanide-pion en toonde vervolgens krachtig aan hoe onverstandig het was geweest om die te verorberen. Een nederlaag van Henk Boot halveerde de voorsprong. Bert Kampen scoorde een halfje en invaller Michiel Harmsen hield met geduldig manoeuvreren een minder staand paardeindspel bekwaam binnen de remisemarge. Inmiddels was Tjerk Sminia echter in de problemen gekomen en een eindspel met twee pionnen minder bleek niet te houden. Kon Peter de Heer alsnog het verschil maken? Na een wilde partij had hij veel pionnen voor een stuk. Een eindspel van toren en vier pionnen tegen toren plus loper leek kansrijk maar in tijdnood gingen er twee boertjes af, waarna de andere twee niet meer voor de zege konden zorgen. Zo eindigde de match dus toch in 4-4.

A6 verliest eervol

Het jeugdige A6 speelde tegen Boven-IJ 4, een team van oude rotten - aan de overkant zat qua leeftijdgemiddelde ongeveer het vijfvoudige van A6! Op sommige borden bleek dat verschil helaas vrij snel. Laurens Schilstra en Bram van Haastrecht raakten allebei spoedig een stuk kwijt en moesten zodoende al vroeg capituleren. Mateusz Glowacki leek een aardige aanval te hebben maar zijn stukken raakten wat al te verdwaald en toen er te veel bleef hangen ging het mis. Ook de stukken van Yannick Timar kwamen niet echt lekker tot samenwerking - zijn stelling viel als los zand uit elkaar en de opponent kon winnend materiaalvoordeel boeken.

Er waren gelukkig ook positieve punten. Jean-Paul Brookes moest weliswaar een pion inleveren maar met nauwkeurige zetjes wist hij het eindspel remise te houden. Sanne ter Schegget had wat geluk toen ze een remisevoorstel kreeg in naar eigen zeggen heel slechte stelling. Aan het hoogste bord speelde Michiel van Andel een puike partij - een plusremise was zijn beloning. De laatste partij was die van Egbert Jansen. In een dichtgeschoven stelling met torens en dames leek remise eigenlijk logisch. Maar Egbert had meer tijd en dwong zwart tot actie. Die actie kwam niet echt uit de verf en zwart kreeg steeds meer tijdnood en vergat ook nog eens zijn klok in te drukken. Toen Egbert zelfs met een dame de stelling binnenkwam geloofde zwart het verder wel en gaf op juist voordat hij door zijn vlag zou gaan. Daarmee werd de nederlaag beperkt tot 5½-2½.

Vier spelers kampioen in hun categorie

Zukertort had een relatief bescheiden afvaardiging naar Eindhoven gestuurd, maar het gemis aan kwantiteit werd ruimschoots goed gemaakt door de voortreffelijke kwaliteit.

• Allereerst was daar de steun en toeverlaat van vele jeugdtrainingen: Matthew Tan, eigenlijk toch echt geen jeugd meer, zag zijn kans schoon om nog maar eens in actie te komen bij een jeugdtoernooi, aangezien er bij het rapid nu een categorie tot 25 jaar aan toegevoegd is. Matthew hield flink huis en liet met 8½ uit 9 de concurrentie ruim achter zich.
• In categorie 1990 was het Lody Kuling die zegevierde. Wie de eindstand bekijkt vindt hem weliswaar op plek twee terug met een fraaie 7 uit 9, maar in deze gemengde groep van de jaren 1989/1990 kwam nummer 1 uit 1989, dus werd Lody wel degelijk winnaar in de categorie 1990.
• In de categorie 1991/1992 was het al Zukertort wat de klok sloeg. Het was Jonathan Tan die bovenaan eindigde. Na een verrassende nederlaag in de eerste ronde tegen Jouke van Veelen kwam hij maximaal sterk terug met acht zeges op rij! En dus werd hij met verve kampioen van de categorie 1992 met 8 uit 9.
• En wie werd er ongedeeld tweede in diezelfde groep, met 7 uit 9? Dat was Tobias Kabos, die daarmee de concurrentie nog juist voor bleef en winnaar werd van de categorie 1991. Kort daarachter eindigde overigens Bram ter Schegget als zesde.
• En tenslotte mag ook de derde plaats van Renzo Finkenflügel in de categorie 1994 (met 6½ uit 9) niet onvermeld blijven.

Door al deze successen won Zukertort Amstelveen ook nog eens de clubprijs. Dat was dit jaar een raindropchess set. Dit nieuwe spel kan nu dus ook bij Zukertort gespeeld worden!

A5 boekt forse zege tegen ES'80 2

Het zal vermoedelijk de laatste keer geweest zijn dat teams van Amstelveen en ES'80 de degens kruisten - het ziet er naar uit dat ES'80 na dit seizoen zal worden opgeheven. De start was voor de gasten geheel in de trant van een vrijdag de 13e. Hans van Nieuwkerk zag hij zijn tegenstander na 1. e4 d5 2. exd5 Dxd5 3. Pc3 Da5 4. Lc4 tot Lg4??? besluiten. Hans dacht er eens een minuutje over na, pakte het ding er af waarna zwart walgend opgaf en Hans om amper kwart over acht al weer gezellig naar huis kon met een vol punt op zak. Een tweede punt kostte weliswaar meer zetten maar Martin de Niet won evenzeer overtuigend. Veel andere borden stonden gunstig, zodat een ruime overwinning er al vroeg inzat.

Joël de Vries was de volgende die scoorde - winst van een aantal pionnen was voldoende om het eindspel soepel naar huis te loodsen. Jeroen Schoonackers had eerder een surplus aan techniek gedemonstreerd en had tenslotte drie pionnen extra. Dat was punt nummer vier en toen vond Walther Kappelhof het wel een mooi moment om een pluspion in remise om te zetten, waarmee de matchpunten al veilig waren. Aan de eerste drie borden was het spannender. Jan Willem Stroes stond veelbelovend maar kwam niet verder dan remise. Shotaro de Niet speelde een puike partij aan bord 2 - ook remise. Boudewijn van Beckhoven stond lange tijd gelijk maar toen de opponent een pion doorschoof in plaats van te ruilen wist hij in het verre eindspel het beestje op te halen en zo alsnog het volle punt te scoren. Met dat al een 6½-1½ zege.

Schitterende zege A1, nederlagen voor A2 en A3

A1 boekt spectaculaire monsterzege bij Philidor Leeuwarden
Op papier waren beide teams even sterk, maar aan het einde van de middag bleek dat de Friezen aan de eerste acht borden slechts een schamel halfje hadden kunnen rapen. Alleen aan de staart ging het goed mis - Jan Helsloot was kort na de opening in feite kansloos, Jelmer Sminia kreeg al snel een dodelijke aanval over zich heen. Sybolt Strating stond vervolgens compleet verloren, maar toen de tegenstander het al te fraai wilde afmaken kreeg deze de deksel op de neus. Daarna bleven de punten aan alle kanten binnenkomen, een sterke zege van Sander Los, damewinst bij Tobias Kabos, nog maar eens een punt bij Matthew Tan, het kon bijna niet op. Gunstige eindspelen waren er ook nog, en evenzo punten voor Lody Kuling, Bram ter Schegget en het beste nieuws was wellicht dat Dennis Brouwer zijn eerste partij sinds tijden speelde en ook al won. Paul-Peter Theulings speelde de enige remise, en over dat halfje mocht men in Leeuwarden niet eens mopperen. Door deze fraaie zege staat A1 zelfs ongedeeld op kop.

A2 niet opgewassen tegen Soest
Op papier was het al geen gemakkelijke opgave tegen Soest. Captain Harold de Boer was afwezig wegens een buitenlands toernooi, kon vooruitspelen tegen iemand die ook al verhinderd was - maar werd volgens eigen zeggen vrij regelmatig weggeschoven. Toch was er aanvankelijk niet veel te merken van grote niveauverschillen. Jan Krans nam een snipperdag op en speelde remise in tien (ja, u leest het goed!) luttele zetjes - na een kleine onnauwkeurigheid zijnerzijds was er volgens hem al niets meer te beleven. Invaller Jeroen Schoonackers maakte keurig remise en daarmee was het 2-1. Met toch wel wat hoop op meer, want Esther de Kleuver had een kwaliteit gewonnen, Gijs IJzermans stond wel lekker en alleen Christopher Brookes stond duidelijk minder. Aan de twee hoogste borden bracht Soest tweemaal dik meer dan 2300 in het veld maar zowel Eric Roosendaal als Martijn van der Eijk stonden vooralsnog minimaal gelijk.

In de tijdnoodfase bleek echter dat de oppositie uit stug hout gesneden was. Eric zag een poging tot aanval stranden en liep op een dodelijke counter. Bij Martijn waren er na matig spel van beide kanten ruime kansen op remise, maar in tijdnood verwisselde Martijn twee zetten waarna de zaak alsnog schipbreuk leed. Bij Esther werd het remise via een zetherhaling, Gijs had een pluspion maar dat was net niet genoeg om het toreneindspel te winnen en Christopher raakte teveel pionnen achter en verloor. Eindstand 6-2, ietwat geflatteerd wellicht, maar op de Soester zege viel verder weinig af te dingen.

A3: In Alkmaar verdween de victorie (door Henk Boot)
Na een overtuigende seizoensstart trok het derde team welgemoed naar Alkmaar. We speelden in een mooie lokatie boven een oud restaurant in het centrum van Alkmaar. Ruim op tijd waren we aanwezig, maar dat was toch allemaal geen garantie voor goede partijen. Allereerst wisselde Peter de Heer twee zetten om, het kostte een pion en hij bleef met een hopeloze stelling zitten. Ook bij Henk Boot ging het vreselijk mis. Een tochtgat op e3 bleek fataal. Darrell Kho kwam al snel na een onnauwkeurigheid moeilijk te staan, de tegenstander draaide de duimschroeven krachtig vast en ook hier viel al snel het doek.

Deze snelle 3-0 achterstand kwam A3 niet meer te boven. Ook bij Renzo Finkenflügel ging het in moeilijke stelling mis. Invaller Dirk Goes stond iets minder, maar bij 4-0 besloot de tegenstander om tactisch remise aan te bieden, en dat kon Dirk in feite niet weigeren. Florian Jacobs had ooit een enorm tijdsvoordeel maar dat was inmiddels verdampt en hij stond dan ook zeker niet beter meer - vandaar de remise. Tjerk Sminia had weliswaar twee torens en een pion tegen een dame, maar door gebrek aan samenwerking tussen zijn stukken was ook hier niet meer dan remise haalbaar. Tot slot kwam er toch nog een overwinning. Bert Kampen offerde zonder aarzelen een loper op g6, haalde op de zwarte koningsstelling wat pionnen op, zette alle zware stukken in het gelid, kwam de tijdnoodfase goed door en bekroonde de aanval met damewinst. Samen een 5½-2½ nederlaag, een nogal koude douche na de warme seizoensstart.

A4 en Oosten/Toren in evenwicht

A4 moest een week na het cupverlies opnieuw naar Oosten/Toren. Olav Lucas had vooruit gespeeld tegen Redmar Damsma en ook ditmaal helaas verloren (zij het zeer onverdiend). Nico Louter kwam tegenover Willem Moene te zitten en moest ook capituleren. Er vielen verder vier remises: Michiel Harmsen, John Spinhoven, Roger Mehra en Thijs de Boer scoorden allevier een halfje. Het waren Marcel Laarhoven en Dirk Goes die de punten voor A4 scoorden waardoor de wedstrijd in 4-4 eindigde.

Oosten/Toren schakelt Amstelveen uit

Oosten/Toren trok aan het langste eind in het cupduel. Kopman Michiel Harmsen gaf wel het goede voorbeeld met een vol punt, maar Olav Lucas verloor van ons ex-lid Redmar Damsma en ook Roger Mehra bleef met lege handen. Marcel Laarhoven maakte remise tegen de ons ook al niet onbekende Willem Moene, waardoor het 2½-1½ voor Oosten/Toren werd.

Bezoek aan De Raadsheer loopt slecht af voor A6

A6 zal het lastig krijgen dit jaar in de 2e klasse. De openingswedstrijd tegen de Raadsheer ging met 6-2 verloren. Er was een opkomst was slechts zeven man waardoor een reglementair punt naar de tegenstanders ging. Vier andere spelers verloren helaas ook. Laurens Schilstra scoorde als enige een vol punt terwijl Michiel van Andel en Jean-Paul Brookes knap remise maakten an een hoog bord. Eindscore derhalve 6-2.

A5 redt het niet tegen sterk team De Amstel

A5 kon het niet bolwerken tegen het zeer sterke team van De Amstel. De lagere borden hielden stand dankzij zeges van Jeroen Schoonackers en M. De Niet maar de top drie van De Amstel was te sterk en scoorde drie volle punten waarmee de score op 5½-2½ kwam.

A4 scoort minimale maar knappe zege tegen sterk Gambit

A4 had de laatste seizoenen de vervelende gewoonte aangewend om veel punten te morsen aan het begin van het seizoen en vervolgens met een paar zeges alsnog de staart van de ranglijst achter zich te laten. Ditmaal was de start tegen het niet misselijke Gambit, en omdat bovendien Marcel Laarhoven verstek moest laten gaan leken de papieren niet erg gunstig. Gambit kwam overigens op zonder kopman Albert Blees, dat scheelde alweer.

Na een korte remise van Roger Mehra bleek Jan Willem Stroes weer eens een prima invaller. Toen ex-lid Jildo Kalma al te optimistisch een stuk offerde wikkelde JW kalmpjes af naar een gemakkelijk gewonnen eindspel. John Spinhoven speelde tegen een speler die een wel erg passief soort egelstelling innam. Na een zet of twintig stonden de zwarte stukken op f8, g8 en h8 nog steeds suffig toe te kijken hoe de witte aanvalsmachine over de zwarte stelling heen denderde. John maakte het fraai af met mat, en toen kopman Michiel bekwaam remise kon maken en de stand daarmee op 3-1 bracht leken de vooruitzichten rooskleurig, zeker omdat Nico Louter een slechte openingsopzet flink aan het weerleggen was.

De laatste loodjes waren echter nog behoorlijk lastig. Thijs de Boer had een moeilijk eindspel met ongelijke lopers. In hoge tjidnood miste hij de remise waarna een minuspion fataal bleek. Olav Lucas had het aan bord 2 ook moeilijk en moest eveneens capituleren. Daarmee was het weer 3-3 al bracht Nico via een paar harde zetjes de stand even later wel weer op 4-3. Kijk hier voor deze modelpartij. Laatste man in het strijdperk was Dirk Goes. Na dameruil was Dirk (uiteraard) in zijn element. Hij snoepte een pionnetje mee en bood remise aan. Daar had Gambit niets aan en dus besloot wit het te gokken. Hij maakte echter geen vorderingen en koos met nog slechts 18 seconden op zijn klok toch maar voor een zetherhaling. Omdat Dirk te veel gentleman is om iemand door de klok te stampen werd het alsnog remise.Een goede start voor A4.

A1 en A3 winnen, A2 gaat onderuit

A1 boekt prettige zege tegen Unitas
Unitas, pas gepromoveerd, was op papier ongeveer gelijkwaardig aan A1. Aan de eerste vier borden werd het evenwicht nergens verbroken en er vielen dan ook vier remises. Lody Kuling en Mathew Tan maakten redelijk vlotte halfjes, Tobias Kabos moest zeer nauwkeurig spelen om een initiatief te neutraliseren en Sybolt Strating besloot na een lange manoeuvreerpartij ook tot een vredelievend einde. Paul-Peter Theulings scoorde een eerste vol punt toen de tegenstander in lastige stand een truc overzag en de dame verloor. De voorsprong werd verdubbeld door Sander Los, die zich revancheerde voor een nederlaag tegen dezelfde tegenstander drie seizoenen geleden. Weliswaar kwam dezelfde opening op het bord, maar op zet acht bleek dat Sander zijn zaakjes inmiddels bestudeerd had en het punt liep regelmatig binnen.
Unitas kwam terug in de wedstrijd door twee tegenpunten. Jan Helsloot raakte in de knoei en moest capituleren en ook de comfortabele stand van Jelmer Sminia ging teloor toen hij eerst het initiatief en later een kwaliteit kwijtraakte. Bram ter Schegget bracht Amstelveen weer aan de goede kant van de score door een knappe zege in een beter eindspel met ongelijke lopers. De cruciale partij was tenslotte die van Kevin Tan. Na een volkomen mislukte opening gaf niemand meer iets voor zijn stelling, maar vanaf dat moment liet Kevin zich van zijn beste zijde zien, ontsnapte op miraculeuze wijze en stond na de tijdcontrole zelfs gewonnen. Bij de stand 5-4 besloot hij echter de matchpunten veilig te stellen en gaf remise. Een goede start voor het eerste team!

A2 loopt tegen nederlaag op tegen VAS 1
VAS 1 is vorig jaar gedegradeerd, en tegen een A2 dat toch wel zwakker is dan vorig jaar waren ze op voorhand favoriet. Bij de zeven VASsers zag men diverse ex-Amstelveners. Zeven? Ja, want bord 4 bleef leeg. De ons overbekende Karel Terstall werd daarop gebeld en die repte zich in allerijl naar het Go-Centrum - maar kwam om 6 over 2 pas binnen. De arbiter had zes minuten daarvoor het punt al aan Christopher Brookes toegekend. Pech voor VAS en speciaal voor Karel, maar een uur is nu eenmaal een uur en geen 66 minuten.
Aan de laagste borden deed VAS al snel wat terug. Roger Mehra verloor een belangrijke pion en ging ten onder en Gijs IJzermans leek nooit echt in de partij tegen routinier Lex Jongsma. Jan Krans deed zichzelf de das om en Eric stond verloren maar Martijn vd Eijk leek een fraai punt te gaan scoren tegen Aran Köhler. Helaas liet Martijn de partij glippen en toen was het al 1-4. Eric miste in tijdnood een goede remisekans waarna het eindspel uiteindelijk verloren bleek. Esther de Kleuver had enig geluk aan haar zijde toen de tegenstander een venijnige schaakvork overzag en prompt een stuk verloor. Beste man aan Amstelveense kant was teamleider Harold de Boer die op fraaie wijze Victor Hendriks versloeg en zodoende de score tot een redelijke 3-5 terugbracht.

A3 scoort knallende zege tegen VAS 2
A3 start doorgaans slecht - maar dit jaar was het team meer dan klaarwakker tegen het op papier toch zeker niet zwakkere VAS 2. Jonathan Tan opende de score met een mooie winst die u hier kunt naspelen. Peter de Heer wilde daar niet voor onderdoen en speelde de opponent behoorlijk zoek - ook dit kleinood kunt u bewonderen. Tjerk Sminia maakte remise, maar daarna vielen de punten vlot van de boom. Darrell Kho en Henk Boot brachten de punten binnen, Florian Jacobs deed er aan het kopbord nog maar eens een sterk punt bij. Bert Kampen opende zijn KNSB-score met een remise, waarna VAS tenslotte nog een erepunt wist te scoren toen de koning van Renzo Finkenflügel bezweek aan een witte overval. Een schitterende 6-2 zege, waardoor Amstelveen 3 voor de verandering eens niet in de staart van de ranglijst terug te vinden is.

Kevin, Matthew en Jonathan sterkste schaakgezin van Nederland

Nederland kent heel wat sterke schaakgezinnen - de namen Erwich, Mühren, Haast, Brandenburg, Kuijf, Willemze, om er maar een paar te noemen, zijn overbekend. En Tan natuurlijk. De ons maar al te bekende drie broers, die al zo veel voor Zukertort betekend hebben, zoveel punten gescoord hebben voor diverse teams, maar vooral voor het eerste, jeugdtitels gescoord hebben, jeugdteams naar titels geloodst hebben en daarnaast ook nog eens training gegeven hebben, vormen beslist een sterk en homogeen schaakgezin.

De broers maakten hun reputatie dan ook meer dan waar. De familie Erwich werd op een gelijkspel gehouden, maar daarna moesten diverse anderen er met ruime cijfers aan geloven en tenslotte scoorde de Tan-tornado 15½ uit 21 waarmee de concurrentie op flinke achterstand werd gezet. Felicitaties aan Kevin, Matthew en Jonathan!

Kevin

Matthew

Jonathan

Een verder verslag vindt u op de KNSB-website.

Amstelveense jeugd net ietsje sterker dan Engelse jeugd tot 12 jaar

In het weekend van 20 en 21 juni werd voor de 9e keer een schaakmatch gespeeld tussen de Engelse jeugdselectie tot 12 jaar en een team jeugdspelers van Zukertort. Wat 9 jaar geleden begon als een leuk wedstrijdje tussen beide partijen is inmiddels uitgegroeid tot een jaarlijks terugkerend evenement dat telkens vlak voor de zomervakantie wordt gehouden. Het ene jaar in Amstelveen, het andere jaar weer in Engeland.

Het scoreverloop was uitermate spannend. Op de zaterdag trok Zukertort met 8½-7½ net aan het langste eind. Op zondag kwam Engeland zo goed uit de opening dat een monsterzege op handen leek, maar wist Zukertort de Engelsen bij te benen en uiteindelijk zelfs verrassend met 9-7 te winnen. Maar hoewel winnen natuurlijk altijd leuk is was toch het belangrijkste dat het gezellig was, met spannende en kwalitatief hoogwaardige partijen door de allerjongste jeugd. Volgend jaar het lustrum van het 10e jaar, nu weer in Engeland.

Een uitgebreider verslag met veel meer foto's vindt u hier.

En Margreet Seinstra heeft zelfs een video op YouTube geplaatst!

Jan Helsloot en Eric Roosendaal doorgeefkampioenen

Het seniorenseizoen werd zoals de laatste jaren gebruikelijk afgesloten met het kampioenschap doorgeefschaak. Jan Helsloot en Eric Roosendaal toonden zich hierin het behendigst. Jan won al zijn partijen en Eric verloor slechts eenmaal. Het 'Weesper duo' Michiel Harmsen en Nico Louter eindigde als tweede en Henk Boot en Dirk Goes werden derde.

Amstelveen slaat toe vanuit vrijwel kansloze positie (met dank aan Paul-Peter Theulings)

De SGA-rapidfinale werd gespeeld tussen VAS 1, VAS 3, Euwe en Amstelveen. De eerste ronde leverde een zege op tegen VAS 3. Sybolt Strating verloor, maar Matthew Tan en Kevin Tan wonnen en Paul-Peter Theulings speelde remise. De concurrentie van Euwe en VAS 1 speelde onderling 2-2. Een goed begin en de kansen om de titel te verdedigen leken voorlopig goed.

Maar in de tweede ronde ging het mis tegen Euwe. Na een 0-3 tussenstand kon Kevin Tan nog juist mat zetten met zeer weinig tijd, 1-3. De wedstrijd VAS 1 - VAS 3 werd 2-2. De stand was daarmee niet bepaald gunstig voor Amstelveen: Euwe 5 punten, VAS 1 4 punten en VAS 3 en Amstelveen onderaan met 3½ punt. SGA-voorzitter Willem Hensbergen kondigde vlak voor de laatste ronde dan ook maar alvast aan dat het toernooi deze keer wel een andere winnaar zou krijgen dan vorig jaar.

Maar zie wat er in de laatste ronde gebeurde: VAS 1 werd door Amstelveen vernietigend met 4-0 verslagen terwijl koploper Euwe met ½-3½ verloor van VAS 3. Daarmee prolongeerde Zukertort Amstelveen dus niet meer verwacht toch de titel. Hulde, vooral aan Kevin die 3 uit 3 scoorde!

Eindstand
1. Zukertort Amstelveen  7½
2. VAS 3                 7
3. Euwe                  5½
4. VAS 1                 4

Individuele scores
Sybolt Strating          1
Matthew Tan              2
Kevin Tan                3
Paul-Peter Theulings     1½

Beslissing valt pas in de laatste ronde

Jan Krans ging fier aan de leiding in de rapidcompetitie, een punt voor op Jan Helsloot, maar die had in feite de betere kansen omdat hij een avond gemist had. Jan Krans had een score van 2½ staan en zou er in de stand daardoor alleen op voooruit gaan als hij minimaal 3 punten scoorde, terwijl Jan Helsloot elk halfje als winst kon laten noteren. Als Jan Helsloot 3 punten zou kunnen scoren was hij kampioen, ongeacht de concurrentie.

De eerste ronde leverde direct een verrassing op. De immer onberekenbare Nico Louter won van Jan Helsloot, die daardoor direct zijn punt speelruimte kwijt was. Jan Krans won wel. en deed dat ook in de tweede ronde. Maar Jan Helsloot won ook en kwam daarmee op gelijke hoogte. In ronde 3 wist Jan Krans de score op te vijzelen naar 3 uit 3. Daarmee verviel zijn eerdere lagere score van 2½ en steeg hij dus een half punt op de ranglijst. Maar ook Jan Helsloot won en dat leverde hem een vol punt op - en daarmee was hij dus alleen koploper geworden.

De opdracht in de laatste ronde was helder voor beiden. Jan Krans moest beter scoren dan Jan Helsloot om deze in de stand te achterhalen. Jan Krans speelde tegen Nico Louter en slaagde wel waar Jan Helsloot eerder struikelde door een vol punt te scoren. Jan Helsloot kwam echter niet verder dan remise tegen Paul-Peter Theulings. Daarmee eindigden beide heren op 14 punten. Volgens het reglement wint dan degene die op de laatste avond het beste scoort, en dat was duidelijk Jan Krans met zijn score van 4 uit 4. Daarmee bekroonde Jan een paar uitstekende rapidweken (7 uit 9 in de SGA-rapidcompetitie!) en hij kreeg dan ook zeer verdiend de Simonistrofee uit handen van de naamgever zelf.

De complete eindstand vindt u hier.

A1 plaatst zich, A2 en A3 net niet

De voorronden van het SGA-rapid (drie avonden met elk drie partijen) werden gespeeld. A1 en A2 speelden in de Hoofdklasse. A1 plaatste zich met 25 bordpunten uit 36 als tweede voor de finale, samen met Euwe en twee teams van VAS.

Individuele resultaten A1 (25/36)
Paul-Peter Theulings      6½/9
Sybolt Strating           4½/6
Bram ter Schegget         4½/6
Matthew Tan               3 /3
Kevin Tan                 3 /6
Jan Krans                 2 /3
Dennis Brouwer            1½/3

A2 werd vijfde met, niet genoeg voor de finale, wel erg knap gespeeld en ruim boven op papier veel sterkere teams van Caissa en Nieuwendam. Met name Jan Krans had het op zijn heupen: een totaalscore van 7 uit 9!

Individuele resultaten A2 (18/36)
Jan Krans                 5 /6
Eric Roosendaal           4½/9
Dennis Brouwer            3 /6
Michiel Harmsen           2½/9
Henk Boot                 2 /3
Florian Jacobs            1 /3

In de eerste klasse eindigde A3 als zevende, maar in deze klasse zaten veel teams dicht op elkaar en A3 kwam slechts 2 bordpuntjes tekort voor een finaleplaats.

Individuele resultaten A3 (18½/36)
Christopher Brookes       4½/9
Olav Lucas                3½/9 
Harold de Boer            3½/9 
Nico Louter               2½/3
Florian Jacobs            2½/6
Henk Boot                 2 /6

Laatste truc beslist over kampioenschap

Tobias Kabos had weliswaar wit tegen Sybolt Strating, maar die had aan remise genoeg voor het kampioenschap, omdat bij gelijk eindigen de TPR de doorslag zou geven. Tobias moest dus winnen. De strijd ging lange tijd gelijk op, maar in het eindspel wist Tobias met een laatste truc de partij toe zich te trekken!

Alle uitslagen en de voorlopige eindstand vindt u hier.

Jeugdteam wordt tweede met knappe zege

A6 doet het verassend goed dit seizoen. Het team heeft de nodige debutanten, maar desondanks wordt er sterk gespeeld. Via een zege op Almere 5 kon het team zelfs als tweede eindigen. Almere stond derde en kon bij winst zelf tweede worden, maar werd in de praktijk volslagen kansloos gelaten doordat A6 goed profiteerde van de kansen die de Almeerders in ruime mate morsten. Zodoende liep de jeugd in sneltreinvaart weg naar 4-0, waarna de wedstrijd natuurlijk beslist was en er alleen nog om de eer hoefde te worden gespeeld.

De snelste zege van allemaal boekte Sanne ter Schegget. Een dubbele aanval was meteen fataal en goed voor een vol punt. Mateusz Glowacki won een stuk doordat hij scherp gezien had dat wit weliswaar op twee manieren terug kon pakken, maar in beide gevallen mat zou gaan op de onderste rij. Michiel van Andel leek wat in de problemen, maar toen de tegenstander een pion per se niet terug wilde geven kreeg hij het deksel op de neus en werd hij elegant matgezet. Egbert Jansen was ooit een stuk achter, maar toen de tegenstander dat cadeautje retourneerde was Egbert er als de kippen bij om het pionneneindspel naar zich toe te trekken.

Dat was dus de 4-0. Het werd allemaal nog erger voor de bezoekers toen Yannick Timar een stel pionnen won en ook nog eens een punt scoorde. Thomas Idzinga was een stuk achter geraakt, maar de kopman van Almere wist niet beter te doen dan dat in te ruilen voor twee pionnen waarna het toreneindspel remise werd. Jean-Paul Brookes had een gelijk eindspel dat ook remise werd en alleen aan het bord van Floris Visser had Almere reden tot enige vreugde toen Floris een stuk verloor en Almere hun enige punt scoorden.

Een 6-2 zege dus, en A6 eindigt fier op de tweede plek, een vooraf niet gedacht succes!

A2 kampioen, A3 behoudt KNSB-status

Het was allemaal erg spannend in de laatste ronde. Voor A1 stond er dan wel niets meer op het spel, maar A2 kon promoveren en A3 vocht tegen degradatie. Aan het eind van de middag waren alle relevante doelen gehaald - A2 kampioen, A3 op het nippertje gered.

A1 kansloos tegen Leeuwarden
Doordat beide ploegen in de 8e ronde overtuigend gewonnen hadden stond er in deze wedstrijd niets meer op het spel - en dat was van Amstelveens standpunt bezien maar goed ook. De gasten toonden aan dat zij nimmer onderin de ranglijst hadden moeten staan en gingen met een overtuigende zege naar huis. De eerste uitslag was een korte remise van Mehran Kamali. Daarna volgde helaas een reeks nederlagen. Jonathan Tan stond eerst goed maar daarna ging er van alles mis. Kevin Tan en Matthew Tan volgden helaas het voorbeeld van hun broer, waardoor de achterstand snel opliep. Henk Schmitz moest een stuk offeren en zag daar te weinig voor terug en na de tijdcontrole verloor ook Dennis Brouwer waarmee de nederlaag al vaststond.

Aan de overige borden ging het gelukkig iets beter. Jelmer Sminia kwam na pionwinst steeds beter te staan en scoorde tenslotte het enige Amstelveens volle punt. Bram ter Schegget had een pluspion maar die bleek niet meer op te leveren dan remise. Lody Kuling snoepte een pion maar bleek daarna de dame te verliezen hetgeen na lane verdediging toch fataal bleek. Sybolt Strating mocht als teamleider de laatste zetjes van het seizoen doen. In een toreneindspel met een pion minder wist hij de remisehaven te bereiken. Daarmee sloot A1 het seizoen af met een toch wel forse 2½-7½ nederlaag.

A2 kampioen!
Elke zege zou toereikend zijn tegen Het Witte Paard uit Zaanstad, maar dat moest natuurlijk wel eerst gebeuren. De eerste uitslagen waren gunstig. Esther de Kleuver kwam prettig uit de opening en liet haar stukken samenwerken waar die van zwart wat rondzwalkten. Met een kleine combinatie won ze een vol stuk. Eric Roosendaal had juist een remise-aanbod gekregen en vond dit wel een goed moment om het aan te nemen. Gijs IJzermans volgde dit voorbeeld korte tijd later na een vrij saaie partij. Jan Helsloot richtte al zijn stukken op de koningsvleugel en speelde de opponent bijkans zoek. Daarmee was het al 3-1.

In de tijdnoodfase kreeg Paul-Peter Theulings een remise-aanbod. Aangezien alle andere borden gunstig stonden nam hij het aan. Het was tenslotte kopbord Sander Los die in een wirwar van stukken de goede weg vond, een paar stukken won en tenslotte zeer symbolisch de promotie van A2 bevestigde met de promotiezet f2-f1D, waarna wit opgaf. Sanders fraaie zege vindt u bij de partijen.

De overwinning was daarmee zeker en had nog veel ruimer kunnen uitvallen als er aan de twee laatst spelende borden niet een paar kleine rampen waren gebeurd. Peter de Heer stond zeer veelbelovend, sloeg verkeerd terug en zag ineens een dame op zijn onderste rij verschijnen waarna het direct uit was. Tobias Kabos had na diverse omzwervingen een gewonnen stand bereikt maar zag een truc over het hoofd. Toen Tobias het verkeerde stuk pakte had zwart ineens een dolle dame en was het meteen pat. Desalniettemin een overtuigende 5-3 zege en A2 mag het volgend jaar een niveautje hoger gaan proberen.

A3 handhaaft zich via Houdini-achtige ontsnapping (door Henk Boot)
For us, there is only the trying. The rest is not our business. (T.S. Eliot)
Wat zou deze laatste middag van het KNSB-seizoen 2008-09 brengen ? We hadden ons de laatste twee wedstrijden van onze beste kant laten zien en de laatste strohalmen krachtig vastgepakt en dus de mogelijkheden tot behoud, na de zesde ronde ingeschat op 13%, nog geheel in eigen hand.
Zo schreef ik in de uitnodigingsmail: Nog een weekje slapen, woelen, dromen en dan kunnen we er nog een keer tegenaan ! Tijdens ons voortreffelijke uitstapje naar het verre Groningen hebben we ons van onze beste kant laten zien en daar een mooie en ook verdiende overwinning behaald. Om te eindigen met: Kortom, laten we de Wageningse berg maar eens stevig beklimmen !.
Nu hebben wij als Amstelveners een prettig gevoel bij de confrontaties met onze tegenstanders uit Wageningen. Wij wonnen al eens op de berg en in het seizoen 2005-06 boekten we in de voorlaatste ronde een klinkende 6-2 overwinning, waardoor we aan het eind Wageningen één matchpunt voorbleven en wij niet en zij wel degradeerden. Onze Wageningse tegenstanders waren deze wedstrijden zeker niet vergeten zoals op hun forum was te lezen: Amstelveen-uit is toch speciaal: ik heb er twee keer gespeeld: de eerste keer zaten Piet (0), Dikkie (1) en ik (0) al na 1½ uur aan de bar met aan de andere kant van de bar een waanzinnig leuk wijf, waar we enorm veel plezier mee hebben gehad. Enkele jaren later verloren we daar dik en degradeerden een wedstrijd later. Driemaal is scheepsrecht, heet het cliché”. Kortom, wij voelden ons gesterkt door deze Wageningse siddering, maar zou het voldoende blijken? Temeer daar we Talitha aan bord 2 moesten missen? Wat te doen met de opstelling? Nu, ja, als teamleider 'promoveer' je jezelf dan maar naar een hoger bord en verwacht je één van hun goed spelende en veel scorende topscores te moeten tegenhouden: quod non. Wageningen had zich ook nog eens achter de oren gekrabd en de gebruikelijke opstelling aangepast, zodat hun sterkste spelers de borden 3-5 bezetten. Dit verleidde mij ertoe tegen mijn buurman aan bord 1 na een half uurtje, toen er natuurlijk nog niets duidelijk was, te zeggen dat het toch wel aardig was, indien wij aan de eerste twee borden twee punten zouden bijdragen aan het eindresultaat.

Tijdens de wedstrijd leek het strijdplan van Wageningen overigens te werken, want al snel bleek hun topscorer Kees Stap, afgezakt tot bord 5, onze man Darrell Kho met kleine doch duidelijke middelen op te zadelen met een slechte stelling. Ook bij Jan Krans, onze topscorer en daarom 'gepromoveerd' naar bord 4, bleek de inspiratie van de invalbeurt in het eerste team één ronde eerder verdwenen. Hij klaagde al snel dat hij helemaal niets zag en een vreselijke off day had en daar zag de stelling ook wel naar uit. Toch waren er ook wel enkele lichtpuntjes: Christopher Brookes had de tegenstander verleid tot een niet deugend stukoffer, Florian Jacobs en vooral Henk Boot aan bord 2 hadden lekker spel tegen hun 'gepromoveerde' tegenstanders. Toen Henk op de 14e zet een wit paard offerde op f7, stortte de zwarte stelling ineen. Hoewel Fritz, zoals natuurlijk wel vaker, aangaf dat er toch nog een zwarte uitweg was geweest (18. .. Dc7 in plaats van het verliezende 18. ... Tf6). U kunt dit huzarenstukje zelf naspelen in de rubriek partijen.

Na deze vlotte 1-0 voorsprong voor Amstelveen, was het echter de beurt aan Wageningen: eerst verloor Darrell verder kansloos en bleek Renzo Finkenflügel geen verweer te hebben tegen een oprukkende zwarte vrije a-pion. Ook onze invaller Marcel Laarhoven op bord 6 raakte de kluts kwijt, nadat hij zijn toren op een dwaalspoor stuurde. Zwart viel binnen en wit kwam een toren te kort in de verdediging waardoor het direct mis was: 1-3. Ook de florissante stand bij Christopher was (tijdelijk) aan erosie onderhevig. Hij wist gelukkig toch een eindspel van goed samenwerkend loperpaar tegen toren en enkele pionnen te krijgen, zodat hij weer de overhand kreeg. Ook Florian Jacobs aan bord 1 maakte duidelijk vorderingen. Uiteindelijk bleek het voordeel van beiden voldoende voor winst, zodat de stand met 3-3 weer in balans was.

Er resteerden dus nog twee partijen: aan bord 3 was Tjerk Sminia in zijn onvermijdelijke toreneindspel met een pion minder beland, waarbij de onverbeterlijke Amstelveen-optimisten nog wel remisemogelijkheden zagen, maar waarin de tegenstander toch onmiskenbaar wel wat vorderingen maakte. Maar de Houdini-act van Amstelveen 3 werd toch wel vertolkt door onze topscorer Jan Krans. Hij stond in het middenspel tegen zijn sterke tegenstander na een correct stukoffer volstrekt verloren, zoals u hier zelf kunt constateren. Maar toen deze een sterke voortzetting miste (22 ... Te4!! met het idee Th4) wist hij een extreem venijnige tussenzet (24. f4!) uit de hoge hoed te toveren, waarna hij gewoon een stuk meer had. Hoewel de tegenstander nog wel tegenspartelde, werd Jan van 'niets ziend' tot 'niets ontziend' en haalde het belangrijke vierde punt binnen!

Alleen het moeilijke toreneindspel van Tjerk bleef nu nog over. Telefoontjes leverden echter op dat Unitas 2 met 5½-2½ had verloren van Zeist en dat de Kennemer Combinatie 3 zijn goede herstel na de winterstop had voortgezet met een 5-3 overwinning tegen Alteveer. Daarmee werd duidelijk dat zowel Wageningen 2 als Amstelveen 3 zich hadden gehandhaafd, onafhankelijk van de uitslag van de laatste partij. Dit leidde tot uitbundig gejuich en het elkaar gelukwensen in de belendende analyseruimte. Het bleek dat Tjerk zijn stelling niet kon houden waarmee de wedstrijd in 4-4 eindigde, voor ons dus juist voldoende om ons te handhaven in de KNSB.

Amstelveen 3 is daarmee achtste geworden met 6 matchpunten, evenveel als de nrs 9 en 10, maar de bordpunten zijn net genoeg om boven de streep te blijven. Na een score van 1 uit 6 toch nog net achtste - A3 lijkt een nieuw record ontsnappingen-op-het-laatste-moment te willen vestigen....

A5 wint laatste wedstrijd overtuigend

A5 had na de nederlaag tegen concurrent Fischer Z 2 weinig meer te winnen of te verliezen. De tweede plek was in feite al veilig en de laatste wedstrijd kon daarom zorgeloos tegemoet worden gezien.

Er viel al snel een ruime voorsprong te noteren. Jeroen Schoonackers won een stuk en Thijs de Boer won een stuk en later nog meer materiaal. Diverse andere borden stonden goed, met name de lagere borden, want tegenstander AdA'04 heeft vooral veel jeugdspelers, en alleen de kopborden worden bezet door de (sterkere) senioren. Dat ondervond bijvoorbeeld Boudewijn van Beckhoven, die wat al te veel offerde in een Marshall en de aanval dood zag lopen. En ook Roger Bhoorakan moest de vlag strijken toen een vroeg opgelopen achterstand van twee pionnen niet meer kon worden goedgemaakt.

Aan de lagere borden kwamen de punten dus wel. Joël de Vries had lang een gelijke stand, maar toen er een pionneneindspel op het bord kwam begon de tegenstander doorbraken te zien die er niet waren en viel het punt de Amstelveense kant op. Walther Kappelhof rondde een koningsaanval af met een toren voorsprong waarna de tegenstander nog een poosje doormorrelde met een paar vrijpionnen voor hij werd matgezet. Het mooiste punt kwam mischien wel van Martijn van Andel. Via fraai stukkenspel en een verlammende vrijpion op d7 werd zwart keurig uitgeteld. Het schijnt dat Martijn voorlopig stopt met schaken - heel jammer, vooral als je dit soort pareltjes ziet.

Jan Willem Stroes mocht het seizoen afsluiten en deed dat keurig door een slechter toreneindspel bekwaam remise te houden. Daarmee kwam de eindstand dus op 5½-2½, een plezierig ruime zege.

A1 veilig, A2 koploper, A3 leeft weer

Schitterende zege A1 tegen koploper SMB
Magische krachten in de sport. Jan Krans kon niet op zaterdag spelen en Unitas (opponent van A3) wilde niet vooruitspelen. De creatieve oplossing was om Jan dan maar vooruit te laten spelen voor A1 om zodoende het nijpende invallerstekort te compenseren. A1 speelde tegen SMB, dat daar wel oren naar had - Stan van Gisbergen woont in Amstelveen tenslotte. Jan viel dus op vrijdagavond in aan bord 1, en speelde, geruggesteund door een mailtje van Matthew Tan, die het punt voor Jan al zowat telde, de sterren van de hemel om tenslotte een rechttoe-rechtaan partij in fraaie stijl met mat te besluiten.

Was de koploper aangeslagen door de onverwachte ondergang van hun kopman? Feit is dat het geluk ook al niet aan hun zijde was. Matthew Tan kreeg een variant op het bord die hij met Spoelman had geplugd. Sybolt Strating stond zeer slecht maar speelde Fritz-achtig sterk in tijdnood en zag de tegenstander misgrijpen. Zo rolde punt na punt de Amstelveense kant op - Jelmer Sminia, Bram ter Schegget, Dennis Brouwer, Kevin Tan lieten allen de winst noteren, en alleen Jonathan Tan, Mehran Kamali en invaller Olav Lucas moesten met een nul genoegen nemen.

Zodat Amstelveen in deze match zonder remises met 7-3 ruimschoots aan de goede kant van de score bleef. En meteen volkomen veilig is. De laatste wedstrijd van A1 is daarmee eigenlijk alleen voor de statistieken nog van belang.

A2 wint fors van Leiderdorp
Eric Roosendaal had vooruitgespeeld, met slechte gevolgen. Nadat de tegenstander een verloren pionneneindspel had opgezocht en alle finesses had gemist deed Eric het fout en de tegenstander per ongeluk goed: 0-1. Op de wedstrijddag verloor ook Peter de Heer vrij snel maar daarna was het uit met de pret voor Leiderdorp. Esther de Kleuver won ruim voor de tijdcontrole en Tobias Kabos klierde wat in een eindspel tot de andere kant bezweek. Gijs IJzermans gaf daarop zijn volkomen gelijke stand remise. Paul-Peter Theulings, Sander Los en Jan Helsloot wonnen vervolgens alle drie, waardoor de zege ruim uitviel: 5½-2½. A2 blijft daarmee koploper - een zege in de laatste ronde volstaat vrijwel zeker voor het kampioenschap.

A3 wint in het verre Groningen van Unitas 2 (door Henk Boot)
Een lange reis naar Groningen door de zonovergoten polders. Zou het kunnen? Natuurlijk, want de verschillen zijn niet zo groot in deze klasse, maar zou het ook lukken? Voor de 7e ronde werd de kans dat A3 op een degradatieplek zou uitkomen ingeschat op 87%. In de vorige wedstrijd werd aan het eind met enig fortuin de laatste strohalm vastgepakt, maar er gaapte nog een gat van 3 matchpunten met een groepje clubs boven de streep. We moesten het deze keer bovendien zonder onze topscorer Jan Krans stellen, die verhinderd was, maar vrijdagavond een invalbeurt in het eerste met een fraaie winst afsloot. Zou dat ons kunnen inspireren ?

We waren door wat dwalen in de Groningse contreien maar net op tijd, maar wel volledig, met Harold de Boer als invaller. Het begin van de wedstrijden was stemmig omdat één minuut stilte in acht werd genomen voor de kort tevoren overleden beheerder van het Jannes-van-der-Waldenksportcentrum. Er werd zeer geconcentreerd gespeeld, iedereen voelde het belang van deze wedstrijd. Na een uur of drie spelen stond niemand minder, Talitha Munnik en Darrell Kho stonden zelfs een pion voor en bij Henk Boot was er een zeer open stelling met mogelijkheden, terwijl ook Christopher Brookes een fraai ogende stelling had. Als eerste zette overigens Florian Jacobs het bord in vuur en vlam met zijn bekende Sturm-und-Drang aanval tegen de zwarte koningsvleugel, zelfs vóór de koning daar te bekennen was! Zwart plaatste na 13 zetten en met nog slechts 25 minuten voor Florian op de klok een tactisch remiseaanbod. Omdat niet goed te zien was hoe wit verder moest gaan werd dit aangenomen. Harold speelde een solide partij, misschien een beetje saai, maar remise was een logische uitslag. Dit resultaat boekte ook Renzo Finkenflügel, die in een dame-eindspel met wederzijds nog veel pionnen op het bord van zijn tegenstander een remiseaanbod kreeg. Gezien het belang van de wedstrijd en de stand op de overige borden leek het wijs dit aanbod gewoon aan te nemen.

Vervolgens bracht Talitha op overtuigende wijze een vol punt binnen: eerst een uit nood geboren pionoffer aannemen, idem met een kwaliteitsoffer en dan zorgen dat echte offers tegen de eigen koningsstelling niet mogelijk blijken, nog een extra truc met een schijnoffer et voilá: een niet te overbruggen materiële voorsprong zodat wit de strijd terecht staakte. Het extra pionnetje van Darrell was niet zo heel bijzonder, zodat ook hier remise een logische uitslag was. Bij Henk was er toch wel sprake van wisselende kansen (k-factor en zo). Fritz gaf eerst de voorkeur aan de zwarte stelling, vervolgens aan wit, toen toch weer aan zwart, gelijk, een beetje beter voor wit, duidelijk beter voor wit en na de tijdcontrole uiteindelijk een duidelijke + 3.60 en snel oplopend met 2 torens op de 7e rij tot matdreigingen of groot materiaalverlies. Kortom, duidelijk geïnspireerd door onze afwezige topscorer die de avond tevoren ook fraai over de 7e lijn zijn tegenstander vloerde.

Een plezierige 4-2 voorsprong, maar de twee resterende stellingen waren niet zo makkelijk. De ogenschijnlijk fraaie stelling van Christopher, die aan bord 7(!) overigens de op papier sterkste tegenstander kreeg, bleek toch aan erosie te leiden. De tegenstander investeerde nog zeer veel tijd om een winstplan te bedenken in een lastig 4-toreneindspel, maar toen uiteindelijk twee eenzame koningen op het bord achterbleven was het beslissende halve punt binnen. Tjerk Sminia was een pionnetje kwijt geraakt en kon deze keer in opnieuw een toreneindspel slechts lijdzaam ondergaan hoe zijn tegenstander het karwei netjes afmaakte. Al met al een verdiende 4½-3½ overwinning in het verre Groningen. Gezien de overige uitslagen hebben we alles echt in eigen hand: alleen de Wageningse berg moet op 9 mei nog worden beklommen.

A4 pakt Oosten/Toren compleet in

A4 heeft het seizoen waardig afgesloten met een flinke zege tegen Oosten/Toren. Aan bord 1 wachtte de ons wel zeer bekende Willem Moene, door Michiel Harmsen echter onder de duim gehouden middels een plusremise. Ook John Spinhoven en Olav Lucas speelden remise en een laatste hafje werd bijgeschreven via het abonnement van Dirk Goes.

De overige partijen leverden volle punten op. Nico Louter, Marcel Laarhoven, Harold de Boer en Bart Stam wonnen allevier, zodat de score uitliep naar een forse 6-2.

Casper Blaauw na 23 jaar op herhaling

Natuurlijk was 'Maan' Bosboom favoriet, maar er ging iets mis in de voorronden, en Manuel moest zich tevredenstellen met de 1e plek in groep B. In de A-groep werd fel gevochten om de titel met Yong Hoon de Rover en Casper Blaauw tenslotte als gedeeld winnaar. De tweede barrage leverde uiteindelijk Casper als winnaar op. Piet Peelen werd 3e.
Een uitgebreid verslag met foto's vindt u hier.

A6 pakt winst bij bezoek aan Tal/DCG

Het zesde team blijft het verrassend goed doen dit seizoen. Na een vroege tegenvaller (Floris Visser verloor nogal snel) kwam het team al snel terug met de zege van Sanne ter Schegget (damewinst). Een tweede nederlaan, van Jean-Paul Brookes werd uitgewist met een zege van Yannick Timar. Mateus Glowacki speelde remise evenals kopman Thomas Idzinga. Shotaro de Niet en Michiel van Andel zorgden tenslotte voor de matchpunten, waardoor A6 nog altijd zeer fraai tweede staat in de poule.

A5 niet opgewassen tegen Fischer-Z 2

Het zat er helaas toch niet in. Het duidelijke verschil in rating met Fischer-Z 2 vertaalde zich in een 5-3 nederlaag. Met nog één wedstrijd te gaan heeft Fischer-Z nu 3 punten voorsprong op zowel VAS als op ons en is dus kampioen.

Zwaar bevochten remises van Roger Bhoorakan, Hans van Nieuwkerk en Boudewijn van Beckhoven en nederlagen van Martijn van Andel , Michiel van Andel en Joël de Vries leidden tot een 4½-1½ achterstand. Thijs de Boer wist met een knappe overwinning de 2½ te scoren en ikzelf had de 3½ moeten maken. Met nog weinig tijd op de klok maakte ik echter in een toreneindspel de laatste fout en moest in remise berusten.

Vrijdag 8 mei spelen we thuis de laatste wedstrijd. Als we die weten te winnen kunnen we in ieder geval terug kijken op een goed seizoen. Helaas wel net buiten de prijzen.

A1 verliest, A2 blijft koploper, A3 grijpt allerlaatste kans

A1 verliest kansloos van LSG 2 (door Sybolt Strating)
Het eerste heeft een kansloze nederlaag geleden tegen een op papier sterk, maar tot nu toe slecht draaiend LSG 2, dat vorig jaar nog meesterklasse speelde. Na een paar uur spelen zag het er al somber uit. Een paar stellingen waren zeer verdacht en veel goede stellingen konden we er niet tegenover stellen. Toch kwamen we op voorsprong door Dennis Brouwer, die gelukkig na een paar maanden afwezigheid weer present was en het niet verleerd is. Hij hield zijn koning in het centrum en de pionnenopmars op de koningsvleugel resulteerde in een winnende koningsaanval. Helaas waren nog wel twee andere spelers afwezig en hun invallers konden het niet bolwerken. Bij Dirk Goes kwamen zijn stukken op ongelukkige velden terecht, waarna hij langzaam werd weggedrukt. Hartwich Wiesmann had acht jaar niet meer gespeeld en dat was te merken aan zijn tijdverbruik. Een spannende stelling ging in tijdnood verloren. Hier stond een gelukje tegenover van Matthew Tan. Hij was een pion kwijtgeraakt, maar wist nog een zetherhaling in de stelling te vlechten. Zijn tegenstander wilde zich hier niet bij neerleggen en ging te ver met een nul als gevolg.

Deze gelijke stand wisten we niet te behouden, want zowel Jelmer Sminia als Kevin Tan gingen onder de druk van hun tegenstander ten onder. Jelmer had een pion meegenomen in de opening, maar de compensatie van zijn tegenstander werd te groot met materiaalverlies als gevolg. Kevin had een tegengestelde rokadestelling, waarbij de aanval van zijn tegenstander veel gevaarlijker was.

Tijdcontrole voorbij, 4-2 achter en het zag er niet naar uit dat we nog 3 bordpunten gingen halen. De eerste stap was wel goed, want Bram ter Schegget wist zijn voordeel om te zetten naar een punt. Hij had eerst een kwaliteit gewonnen tegen 2 pionnen en vervolgens werd dit een toren voor 4 pionnen. Lody Kuling moest vervolgens in het stof bijten in zijn lopereindspel met een pion minder. Jonathan Tan was in de opening vol in de aanval getrokken, maar de kwaliteitswinst woog niet op tegen de 2 pionnen en het machtige centrum van zijn tegenstander. In het verre eindspel moest Jonathan capituleren en daarmee de matchpunten aan LSG laten. Ten slotte wist Sybolt Strating zijn pluspion, verkregen vlak na de opening, niet om te zetten naar winst, omdat deze te lang een zwakke dubbelpion bleef. Al met al een terechte nederlaag van 6½-3½, waarmee de degradatiestreep weer vervelend snel dichterbij komt!

A2 wint fors van LSG 4
A2 was nagenoeg compleet aan de start - slechts Peter de Heer werd vervangen door de in topvorm verkerende Harold de Boer. En een compleet A2 is een team om rekening mee te houden. Na minder dan een uur spelen had Tobias Kabos alweer een stuk geofferd voor een enorm initiatief. Sander Los en Paul-Peter Theulings stonden prima en eigenlijk was er geen mindere stand te bespeuren. Toen Sander ineens een stuk cadeau kreeg en Harold de Boer vervolgens ook al een snelle zege boekte begon een ruime zege zich af te tekenen. LSG deed nog wel iets terug aan bord 8, waar Gijs IJzermans een slechte dag had en steeds net de verkeerde keuzes maakte.

In de tijdnoodfase viel vervolgens alles de Amstelveense kant op. Paul-Peter Theulings had al flink voordeel en maakte dankbaar gebruik van een lelijk gat in de zwarte koningsstelling, er werd een kwaliteit gewonnen, dat werd vervolgens een stuk en toen was het over. De aanval van Tobias woedde inmiddels voort - het stuk werd met rente terug gewonnen en hoewel wit nog een paar kansen op behoud had wist hij deze in de wirwar van varianten niet te vinden. Tobias kon afwikkelen naar een totaal gewonnen eindspel en won tenslotte simpel. Jan Helsloot leek eerst ook te gaan winnen maar tegen zet 40 was zijn grote voordeel verdampt - een eindspel van loper en drie pionnen tegen paard en drie pionnen was op zijn best marginaal beter. Jan deed zijn 40e en liep rustig weg. Zwart had nog drie minuten voor zet 40 maar vergat dat die snel voorbij kunnen gaan. Toen Jan na vier minuten terugkwam was er nog steeds niet gezet - vlag dus, helaas, en daarmee een wat gelukkig punt. Het werd nog erger voor LSG toen Esther de Kleuver haar mooie stand wist te winnen. Als pleister op de wonde won LSG nog wel de laatste partij. Eric Roosendaal maakte soepel gelijk met zwart maar kon daarna geen goed plan vinden waarna het snel bergafwaarts ging. Een eindspel van dame tegen twee torens bleek reddeloos waardoor de score op 6-2 kwam.

Amstelveen 2 blijft hiermee (gedeeld) op kop - LSG 4 zal vrijwel zeker degraderen.

Zukertort Amstelveen 3 laat zich bijna de kaas van het brood eten. (door Henk Boot)
Gelukkig een volledig team in de o zo belangrijke wedstrijd tegen Alteveer. Na twee nipte nederlagen tegen concurrenten was het dus de laatste kans. Het begon allemaal goed. Aan bord 8 boekte Renzo Finkenflügel snel een duidelijke zege. Darrell Kho stond gedrongen met een wit paard ver doorgedrongen in de zwarte verdediging, maar echt duidelijk was het niet. Toch leken de kansen meer bij wit te liggen. Het remiseaanbod van wit werd dan ook geaccepteerd.

Aan de andere borden was er nog niet zo veel duidelijk, het kon gewoon nog alle kanten op. Een opvallende gebeurtenis vond plaats aan bord 5 waar de tegenstander de aanblik van een mueslibolletje met kaas bij Henk Boot aangreep om te wijzen op zijn ernstige kaasallergie. Enigszins verbaasd achtte Henk het toch niet verstandig een gedegen verhandeling te beginnen hoe alleen al de aanblik van kaas zou moeten leiden tot een allergische reactie. Wetend dat veel voedselallergieën welhaast op metafysische wijze in het brein van allergielijders blijken te zijn geïmpregneerd, los van meer (wetenschappelijk) controleerbare mechanismen zoals IgE moleculen, leukotriënen en cytokines, leek het beter deze mueslibol op te eten buiten het zicht van de 'lijder', na er overigens op te hebben gewezen dat ook zelfs van buiten meegebrachte nicotinedampen die vanuit kleding en poriën over het bord uitwalmden toch ook niet geheel 'hinderingsvrij' zijn. Het is overigens voor de oudere lezers natuurlijk bekend welk een dodelijk effect kaas, maar ook het gebrek aan kaas, kan hebben als de herinnering aan de uitvinding van de muizenval door Tom Manders en de archivaris weer op het netvlies (of YouTube) verschijnt.

De volgende vier punten werden keurig verdeeld. De tegenstander van Jan Krans raakte in een toreneindspel het spoor bijster. Jan kon met een schaakje een zwarte pion ophalen waardoor hij twee verbonden vrijpionnen kreeg. De tegenstander gaf daarom op, waardoor we het vrijwel unieke feit konden noteren dat Jan een toreneindspel won. Helaas ging het mis bij Henk. Door één zet eerder te rokeren had hij de tegenstander geen kans voor een tactisch intermezzo gegeven. Nu miste hij een tussenzet (later door Fritz gevonden) en bij de 'bevrijdingsactie' uit een gedrukte stelling werd een pion ingeleverd. Zodoende veranderde de zwarte stelling in een puinhoop die na zet 40 werd opgegeven. Christopher Brookes had intussen een mooie stelling opgebouwd die resulteerde in een gewonnen pionneneindspel. Daarentegen kon Florian aan het eerste bord de stelling met een pion minder niet houden.

Het kwam het dus aan op de laatste twee partijen - twee remises volstonden voor de zege. Aan bord 4 stond Tjerk Sminia een pion achter in ook deze keer weer een toreneindspel dat nog wel te houden leek. De stelling bij Talitha Munnik op bord twee tegen de topscorer uit deze klasse, Jan-Willem van Prooijen, leek min of meer in evenwicht, ook al moest Talitha een loper geven bij het promoveren van de zwarte b-pion. Helaas werd zij verschalkt in een listig matnet zodat 4-4 het hoogst haalbare leek. Toen lachte het geluk Tjerk en ons opeens geweldig toe. Via een eenvoudig torenschaakje werd de vijandelijke toren opeens opgepeuzeld en bleek er uiteindelijk opnieuw sprake van een 4½-3½ uitslag, maar nu met het derde eindelijk eens aan de uiterst gelukkige kant van de score.

Niettemin moeten we nog een gat van drie matchpunten met nummer 8 overbruggen zodat we ook onze laatste twee wedstrijden zullen moeten winnen voor lijfsbehoud in de KNSB.

Trefzekere laatste minuten zetten A4 op beslissend voordeel

A4 was nog niet veilig - en als de wedstrijd tegen mede-degradatiekandidaat VAS 4 onverhoopt verloren zou gaan zou dat niet zo best zijn. Teamleider Michiel Harmsen moest bovendien invallers vinden voor de afwezige Olav Lucas en John Spinhoven - Joël de Vries en Jan Willem Stroes waren gelukkig bereid de twee laatste borden voor hun rekening te nemen. Zo begon de wedstrijd tegen vijf VASsers - drie borden waren bij aanvang namelijk nog leeg. Na een kwartiertje kwam de ons welbekende Gabriël Molinari bord 1 bezetten, en na een half uurtje schoof ook bord 8 bij. Bord 6 bleef echter een oase van rust, zodat Harold de Boer na één zet reeds de winst kon claimen en A4 gratis op voorsprong kwam.

Inmiddels lieten de laatkomers er geen gras over groeien. Marcel Laarhoven leek eerst nog wel goed te staan tegen Gabriël, maar al snel kwam de klad in de stelling. Ook Joël had het erg lastig, en toen zijn koning in een eindspel met torens en dames in de problemen raakte scoorde VAS de gelijkmaker. Na een remise van Dirk Goes vanuit wat matige stand groeiden de problemen Marcel boven het hoofd. VAS dus op voorsprong met nog vier borden te gaan - vier zeer spannende borden overigens. Michiel Harmsen had een rare stand - dichtgeschoven in het centrum maar een kwetsbare koning. Michiel verdedigde stug en loerde op counterkansen. Bart Stam leek duidelijk voordeel te hebben - een zwarte pion was dreigend opgerukt. Jan Willem Stroes had een lastig pionnetje geofferd en een boel compensatie. Wit stelde remise voor maar dat werd geweigerd - JW vond dat hij een boel kansen had voor zijn pion. Bij Nico Louter was de stelling een onoverzichtelijke heksenketel met hangende stukken, open lijnen en wat al niet.

Laatste kwartier - de kansen leken per minuut te wisselen. Bart had nog steeds voordeel, Nico dacht lang na en had ineens tijdnood, Michiel miste een winst waarna de opponent eeuwig schaak versmaadde, Jan Willem begon sterk op te dringen en greep het initiatief. Snelle berekening - als JW en Bart konden winnen was een halfje bij Michiel genoeg voor de 4-4 - het minimaal gewenste resultaat.

Nog minder dan tien minuten te gaan en ineens gebeurde alles tegelijk. Michiel kreeg ondekbaar mat tegen maar had zelf wel schaak. Nico kwam los en offerde de zwarte koningsstelling aan flarden. Bart's tegenstander blunderde en gaf op. Michiel vond een extra dodelijk schaakje en won een volle toren. Nico won handenvol materiaal en Jan Willem lanceerde een beslissende aanval die ook van alles won. Vier punten binnen twee minuten! Zo hoop je op 4-4 en twee minuten later is het 5½-2½. Dat zorgde ook meteen voor het einde van alle degradatiezorgen. A4 is nu definitef veilig en kan flierefluitend de laatste wedstrijd ingaan.

A6 geeft net niet teveel weg en wint toch

A6 was op papier min of meer gelijkwaardig aan staartploeg ES'80 3, maar de stand in de poule gaf al aan dat de realiteit anders zou zijn. A6 speelt behoorlijk sterk tot nu toe en staat gedeeld tweede terwijl ES'80 onderaan bungelt met louter verliespartijen. Het was dan ook geen verrassing dat al snel veel spelers goed stonden. Zeer snel zelfs, want zo gaat dat bij de jeugd - er wordt snel gezet en de gewonnen en soms ook verloren stukken en kwaliteiten vliegen je om de oren. Inventarisatie na een half uurtje: een stuk meer voor Jean-Paul Brookes en Sanne ter Schegget, een kwaliteit extra voor Floris Visser en Mateusz Glowacki, een paar pionnen voor Shotaro de Niet. Tel daarbij op dat Michiel van Andel's stukken allemaal ontwikkeld waren terwijl die van zwart allemaal op de achtste rij stonden en dat Thomas Idzinga ook al uiterst prettig stond en de avond dreigde op een complete ramp voor de bezoekers uit te lopen.

Er zou echter nog het nodige gebeuren. Het begon positief. Jean-Paul verlokte de zwarte koning tot het terugwinnen van het stuk - listig had hij gezien dat zwart mat liep. Floris daarentegen overzag een matbeeld op de lange diagonaal - toren weg en even later partij weg. Bij Yannick Timar kende de partij een flink aantal missers. Wit won een stuk - maar pakte dat op de verkeerde manier. Yannick won meteen een stuk terug - waarna wit er nog eentje cadeau deed. Yannick deed het verkeerd - wit kon zijn stuk alsnog redden - maar zag het niet en raakte zo toch een stuk achter. Meer cadeautjes werden er niet uitgedeeld. Yannick won dus en herstelde de voorsprong. Bij Michiel werd de zwarte veste compleet overspoeld door de witte aanvalsgolf. Shotaro deed het dan weer even niet handig in het eindspel, raakte zijn pionnen kwijt maar won uiteindelijk vreemd genoeg alsnog. Daarmee was het al 4-1.

Mateusz had met zijn hypersnelle tempo de tegenstander doogedraaid en stond inmiddels zwaar gewonnen, lette even niet op en kreeg ineens een fatale aanval tegen zich. Sanne dacht handig ook nog een kwaliteit te winnen maar gaf in plaats daarvan een stuk cadeau, waarna een eindspel ook nog eens verloren bleek. Ineens was het nog maar 4-3. Dus lag de verantwoording zoals wel vaker weer in de vertrouwde handen van Thomas. Die bouwde geduldig aan voordeel, groter voordeel, een kwaliteit, aanval, vrijpion en scoorde tenslotte bekwaam de 5-3. Daarmee blijft A6 hoog staan, al zal de sterke koploper De Amstel wel niet meer te achterhalen zijn.

A1 wint, A2 gelijk, A3 dik in de problemen

Incompleet A1 wint van Apeldoorn 2 (door Sybolt Strating)
Net als de vorige wedstrijd had A1 personele problemen en waren drie invallers nodig. Twee goede invallers werden gevonden, maar ondanks verwoede pogingen werd geen derde gevonden. Hierop werd besloten bord 2, het hoogste zwartbord, leeg te laten. Ondanks de reglementaire 1-0 achterstand waren we na een paar uur spelen best tevreden. Niemand stond (duidelijk) minder en op een paar borden hadden we veelbelovende stellingen. Lody Kuling had een stuk tegen een pion gewonnen, Matthew Tan had een pionoffer aangenomen waarna de compensatie van zijn tegenstander snel verdampte, Bram ter Schegget had 2 pionnen voor de kleine kwaliteit, Sybolt Strating had een prettig ruimtevoordeel en tenslotte had Kevin Tan meer tijd op de klok dan zijn tegenstander!

Invaller Michiel Harmsen had met zwart zijn openingsproblemen opgelost en mede vanwege de goede perspectieven elders opende hij de score met een halfje. Lody Kuling moest het nog even nauwkeurig doen, maar scoorde niet veel later de gelijkmaker.Rondom de tijdcontrole vielen zoals gebruikelijk diverse uitslagen. Matthew Tan kwam in tijdnood, maar liet zich niet van de wijs brengen door de offers van zijn tegenstander en hield een stuk meer over. Broer Jonathan Tan had in de opening een paar mogelijkheden gemist en kwam steeds meer onder druk te staan in een rechtstreeks duel tussen de topscorers van de klasse. Jonathan had 4 uit 5 en zijn tegenstander 5 uit 5! Uiteindelijk wist Jonathan het niet bol te werken en kon hij meteen naar huis om te gaan studeren voor de belangrijke schooltoetsen volgende week. Jelmer Sminia had de hele partij het iets vrijere stukkenspel, zoals gebruikelijk in een isolani-stelling. Het werd echter nergens concreet, zodat remise de logische uitslag was. Tenslotte wist Kevin Tan de druk zo ver op te voeren dat zijn tegenstander bezweek, zodat na de tijdcontrole een 4-3 voorsprong op het wedstrijdformulier stond.

Nog even leek het fout te gaan toen Bram ter Schegget zijn veelbelovende stelling volledig weggaf. De andere invaller, Paul-Peter Theulings voerde zijn paardeindspel met vrijpion echter tot winst, waardoor het 5-4 werd. Sybolt Strating kon hierdoor, net als zo’n 2 maanden geleden in de bekerwedstrijd tegen dezelfde vereniging, met een remise de overwinning binnenbrengen. Hij had echter een stelling die normaal gesproken niet meer te verliezen was, besloot zodoende nog een paar zetten te doen en werd hiervoor beloond. Met nog maar een paar stukken op het bord liep de zwarte koning mat op h1, waardoor met 9 spelers een 6-4 overwinning werd behaald.

A2 moet opnieuw tevreden zijn met 4-4
Was de vorige wedstrijd al een vreemde affaire geweest (die tenslotte slechts 4-4 opleverde), ook in deze ronde viel er voor liefhebbers van drama weer het nodige te genieten. Ook op papier beloofde het trouwens al spannend te worden omdat Rijswijk en A2 aan elkaar gewaagd leken. De wedstrijd begon rustig, zij het met wat mindere stellingen voor A2. Peter de Heer kwam prima uit de opening maar stelde zich minder handig op en kwam in de problemen. Een openingsexperiment van kopman Tobias Kabos leek te mislukken en Esther de Kleuver was een pion en een uur achtergeraakt. De stemming bij de tegenstanders zat er dus goed in en werd alleen maar beter nadat Peter al snel de vlag moest strijken. Behalve een vlakke remise bij Eric Roosendaal viel er een poosje niet erg veel opmerkelijks te noteren.

Maar na een uurtje of drie veranderde het beeld snel. Sander Los won eerst een pion en toen de tegenstander die listig terugwon bleek de truc een nadeel te hebben: een wit paard raakte opgesloten op g7. Het paard kwam nooit meer los en Sander won probleemloos. Jan Helsloot had duidelijk voordeel verkregen en hield uiteindelijk een volle vrije b-pion extra over. Aangezien wit die moest keepen begon Jan een overval op de koningsvleugel waarna het punt snel binnenliep. Invaller Olav Lucas maakte gebruik van wat foutjes en won een vol stuk. Via solide afwikkelen scoorde ook Olav dus. Dat was al 3½. Esther vocht bovendien goed terug en stond weer prima en aangezien de stand bij Gijs IJzermans nogal dichtgeschoven was leek A2 op een simpele zege af te stevenen.

Zoals zo vaak bleek dat allemaal toch niet zo simpel. Tobias kon zijn moeilijke stand niet houden, maard dat bracht de zege nog niet in gevaar. Esther kon in tijdnood toeslaan maar miste een paar maal de beste. Na de 40e kon ze eeuwig schaak houden - maar met een pluspion doe je dat niet. De winst bleek echter lastig. Esther verbruikte (te) veel tijd, had tenslotte nog slechts enkele minuten over toen ze remise aanbood, maar toen wilde zwart niet meer en uiteindelijk ging ze helaas door haar vlag. Het leek helemaal een drama te worden toen Gijs in de problemen kwam. Dik in de problemen zelfs. De tegenstander zag het gelukkig ook allemaal niet zo helder meer en met nog een minuut of 10 op de klok bood hij maar remise aan. Gijs nam dit ijlings aan en zo werd tenminste nog de 4-4 gered. En aangezien de concurrentie ook allemaal gelijkspeelde of zelfs verloor staat A2 zelfs nog steeds gedeeld op kop.

A3 opnieuw net niet (door Henk Boot)
Het geluk heeft het dit jaar niet erg op het derde team. Ook nu kan de wedstrijd worden samengevat als: wel kansen, soms niet gepakt, soms onnodige fouten, een groot aantal spannende wedstrijden maar opnieuw een 4½-3½ nederlaag. Het was het eerste optreden in een nieuwe thuislokatie van onze tegenstander. Een mooie grote ruimte waar in het denksportcentrum ‘t Spaerne een groot aantal teams strijd leverden. Eén invaller hadden we, maar dat leek geen probleem. Hoewel het 3e team van de Kennemer Combinatie flink wat ratingpunten meer had, ±100 per bord, wist ook dit team tot op heden geen potten te breken en stonden we zielig op de 9e en 10e plaats in deze klasse.

Het beloofde dus een zware strijd te worden en dat was ook zo. Allereerst speelde Jan Krans met zwart remise in een zeer wilde variant die al na een paar zetten zeeën van tijd kostte aan de tegenstander: was het kwaliteitsoffer na zwarts 6e zet nu wel of niet correct? Hoe moest de zwarte dame na 4.Dh4 in bedwang worden gehouden. Kortom een echte Kranspartij die toen Jan ëën kans niet pakte zeer snel vervlakte naar een remisestelling. Ook bij Tjerk Sminia werd vrij vroeg remise aangeboden in een erg vervlakte stelling, opnieuw een toreneindspel al rond de 20e zet. Hoewel Tjerk het nog wel probeerde werd kort hierop toch tot remise besloten. Ook Talitha Munnik bleef keurig overeind tegen de sterke Rob Lathouwers. Ook hier een toreneindspel met actievere positie van de stukken die het nadeel van de verbrokkelde pionnenstructuur geheel neutraliseerde. Maar helaas ging het daarna bij Dirk Goes mis, het was een misgreep met minder tijd op de klok die onze man de das omdeed. Ook Henk Boot koos in een stelling met wel erg veel mogelijkheden niet de weg naar voordeel, maar verloor door een penning een centrale pion waardoor ook hier plotseling een niet verwachte nul moest worden genoteerd. Kopman Florian Jacobs greep zijn kansen wel en wist alle pionnen rond de vijandelijke koning op te peuzelen zodat zijn torens vrij spel hadden: een mooie winst. Bij Christopher Brookes was het evenwicht niet echt verbroken en werd het remise en dat gold ook voor Renzo Finkenflügel, die de stelling in tijdnood dichtschoof waar een koningswandel wellicht nog kansen op winst had geboden tegen een tegenstander die overigens 250 Elopunten meer had.

Al met al rest een wrange smaak van onze laatste twee wedstrijden tegen mededegradatiekandidaten: tweemaal een 4½-3½ nederlaag, waardoor het wel een heel zware klus wordt om ons te handhaven, al is het nog steeds niet onmogelijk.

A5 zet topmatch geheel naar zijn hand

Op papier zou het een zware match hebben moeten worden. VAS 8 was de koploper, al was dat beeld enigszins vertekend doordat er maar zeven teams deelnemen en niet iedereen even vaak gespeeld heeft. A5 miste bovendien kopman Boudewijn van Beckhoven, al was Donna Kok een waardige vervangster.

De wedstrijd werd nooit echt spannend doordat A5 een sterke avond had en VAS een soort collectieve off-day. Roger Bhoorakan won op slimme wijze een kwaliteit en scoorde snel en Martijn van Andel was ook al snel een vol punt rijker zodat er al vroeg een 2-0 stand op het bord stond. Teamleider Jan-Willem Stroes bracht een derde punt binnen. Hans van Nieuwkerk speelde remise vanuit iets mindere stand. Thijs de Boer stond eerst wat beter maar ook dit liep remise en Jeroen Schoonackers had wat geluk toen zijn tegenstander in een vrijwel gewonnen stand vanwege tijdnood remise aanbood. Joël de Vries stond steeds goed en zag zijn opponent bezwijken onder de druk en tenslotte door de vlag gaan. Donna won een dame en had daarna een heleboel manieren om te winnen waarna ze misschien niet de snelste maar wel een van de creatiefste koos.

Alles bij elkaar leverde dat een klinkende 6½-1½ zege op, waardoor A5 uitstekende kansen op het kampioenschap behoudt.

Max Euwe maakt einde aan bekeravontuur (door Sybolt Strating)

Op papier was de tegenstander, Max Euwe uit het verre Enschede (2 spelers kwamen wel uit de regio Amsterdam!), ongeveer gelijkwaardig. In het begin ging de wedstrijd ook gelijk op. Matthew Tan (die ondanks een gebroken arm op bord 1 zat - hulde!) had al snel een remiseachtige stelling met zwart. Op 2 had Henk Schmitz met wit in zijn eigen systeempje niet veel bereikt. Sybolt Strating op 3 dacht in de opening lang na en probeerde het initiatief te grijpen. Alleen Lody Kuling op bord 4 kwam met (groot) stellings- en tijdvoordeel de opening uit.

Hierna ging het echter mis, te beginnen bij Henk. Die klaagde al voor de wedstrijd dat hij nog maar net hersteld was van een virus - en de concentratie bleek dan ook moeilijk te vinden. Snel spel leverde wel tijdvoordeel op maar ook stellingsnadeel. De ontstane complicaties pakten niet goed uit al leek de strijd nog niet gestreden toen nog een stelling met een kleine kwaliteit voor 2 pionnen werd bereikt. Een paar zetten later was het echter toch afgelopen. Vervolgens ging het ook op bord 3 verkeerd. Sybolt wilde meer dan 'een lekkere stelling' en kreeg de deksel op de neus. Met moeite werd het (materiële) evenwicht behouden, maar in een ingewikkelde stelling met (te) weinig tijd op de klok werd een combinatie gemist. Bij 2-0 achter was de opdracht voor de andere twee spelers duidelijk. Lody kweet zich uitstekend van zijn taak. Misschien had hij sneller kunnen winnen, maar ook in het eindspel had hij groot voordeel en hij won uiteindelijk op tijd. Op bord 1 was het echter de tegenstander van Matthew die langzaam vorderingen maakte en eigenlijk de enige met winstkansen. Uiteindelijk koos hij voor eeuwig schaak om zo de bekerzege veilig te stellen.

Max Euwe was ons daarmee dubbel dankbaar - eerst hadden we favoriet Apeldoorn voor ze uitgeschakeld, vervolgens verleenden we ze (te) makkelijk doorgang naar de volgende ronde. Volgend jaar beter dan maar.

A4 mag weer naar beneden kijken na 6-2 verlies.

A4 speelde donderdag bij VAS tegen het op papier zwakste team dat bovendien ook nog onderaan stond. Tijd om bordpunten te sprokkelen dus. Die twee matchpunten had de teamleider eigenlijk al geteld. Maar ja, zo groot zijn de verschillen nou ook weer niet in de promotieklasse en het 40+ team wordt ook steeds ouder.... Hoe dan ook, we verloren dus met 6-2. Invaller Jeroen Schoonackers op bord 8 is eigenlijk de enige Amstelveen speler die ooit een gezonde plusstelling had. Hij stond al snel een gezonde pion voor. Toch verloor Jeroen uiteindelijk. Olav Lucas, Dirk Goes en Harold de Boer, zaten aan relatief lage borden. Er was een vrij korte remise bij Harold en ook bij Dirk werd uiteindelijk de vrede getekend. Olav Lucas wist een minder eindspel nog bijna te winnen maar ook dit werd tenslotte remise. Dat is jammer, want aan de lagere borden moet A4 de punten pakken.

Michiel Harmsen had al vroeg een pion weggegeven en kon daarna alleen nog maar spartelen voor remise, wat gelukkig nog net lukte. De overige verliespartijen lieten het gebruikelijke patroon zien. Marcel Laarhoven speelde op bord 1 tegen een sterke tegenstander, voormalig Amstelveen speler Gabriel Molinari, en werd langzaam overspeeld. John Spinhoven gaf al vrij vroeg in de partij een stuk weg. En Nico Louter had weer eens een waanzinnig chaotische partij, waarin hij weliswaar een pionnetje achter stond, maar de stelling toch niet gemakkelijk te winnen was. Toen hij echter ook een kwaliteit moest geven was het gebeurd. Hiermee is A4 nog steeds middenmoter, maar ook nog steeds niet veilig voor degradatie.

A1 en A2 spelen gelijk, A3 komt net te kort

Gehandicapt A1 speelt 5-5 tegen De Eenhoorn
A1 begon gehandicapt, want Kevin Tan, Dennis Brouwer en Mehran Kamali ontbraken al waren de invallers (Sander Los, Tobias Kabos en Michiel Harmsen) van hoog kaliber. Daarnaast was echter de top-4 flink aangetast; aangedaan door verkoudheden zaten zowel Matthew Tan, Sybolt Strating als Henk Schmitz kuchend en snotterend achter het bord. Dat had helaas z'n gevolgen. Sybolt maakte zo snel als hij kon remise om daarna ijlings terug naar z'n bed te keren. Matthew overzag een finesse en verloor een stuk en ook bij Henk ging er op een gegeven moment een stuk de doos in. Slechts een ½ uit drie topborden, dat viel tegen.

De middenmoot deed het echter voortreffelijk. Jelmer Sminia scoorde het vlotste punt, stuk meer, mataanval en over en uit. Maar ook Jonathan Tan deed het mooi. Een kwaliteit werd via fraaie techniek omgezet in een vol punt. Sander Los liet zien dat hij het nog niet verleerd is en scoorde ook. Tobias Kabos bekroonde een prima debuut met een gewonnen toreneindspel. Daarmee hadden de borden 5 t/m 8 vier volle punten buitgemaakt. Helaas moesten Michiel en Bram ter Schegget in nederlagen berusten, waardoor een 4½-4½ tussenstand op de borden kwam. Lody Kuling probeerde alles om een dame/lopereindspel te winnen, maar de opponent gaf geen krimp, zodat tenslotte slechts twee koningen en twee lopers overbleven: 5-5. Gezien alle medische malheur nog niet eens zo'n slecht resultaat, waarmee A1 middenmoter blijft.

Bizarre wedstrijd A2 eindigt in 4-4
Het begon allemaal vrij normaal bij A2. Invallers Olav Lucas en Harold de Boer kwamen goed uit de opening en Peter de Heer en Jan Helsloot leken zelfs erg goed te staan. Esther de Kleuver en Eric Roosendaal stonden wat minder, bij Gijs IJzermans en Paul-Peter Theulings leek het gelijk te staan. PP brak echter de stelling open en toen de tegenstander (ons oud-lid William van Zanten) een venijnige diagonaal overzag was het plotseling 1-0. Die voorsprong leek snel te verdwijnen want bij Eric ging het ernstig mis - meer dan een toreneindspel met twee pionnen minder zat er niet in. De witspeler dacht echter dat 'alles won' en wikkelde vlotjes af naar een theoretische remisestand waarbij de pluspionnen volkomen nutteloos zijn. Een enorme mazzelremise dus. Olav speelde een vrij kalme remise. De voorsprong werd vergroot door Gijs, die knap profiteerde toen de zwartspeler zijn lopers onhandig posteerde en een stuk mocht incasseren. Het werd zelfs 4-1 door Harold, die op de laatste ratinglijst een nieuw persoonlijk record terugzag en daaruit flinke motivatie putte. Harold demonstreerde dat een dame soms best sterker kan zijn dan twee torens en holde met wat pionnen naar voren. Wit liet zich niet meer bewijzen dat twee dames in elk geval sterker zijn dan twee torens.

De vraag was op dat moment: komt er nog ergens een halfje bij? Esther was in moeilijkheden geraakt door een zwarte koningsaanval. Na legio aftrekschaakjes, penningen potentiële famiieschaakjes bleef ze eerst een paar pionnen en later zelfs een stuk achter - dat ging mis. Peter had een woeste draak op het bord. De kwaliteiten vlogen je om de oren en als Peter op het beslissende moment winnend had toegeslagen - ja, dan was het anders gelopen. Nu kwam hij in een slechter eindspel dat zelfs verloren ging. En ook bij Jan liep het verkeerd af. Na de opening was het allemaal fantastisch, maar zwart verdedigde taai, Jan kon de beslissende klap niet vinden en verging met man en muis in een verloren lopereindspel. Daarmee werd het toch nog 4-4, waardoor A2 en HTV nu gezamenlijk aan kop gaan met 7 uit 5.

Harde strijd A3, maar lege handen (door Henk Boot)
Op voorhand was duidelijk dat het een belangrijke wedstrijd zou worden. Zowel Zeist 1 als A3 hadden er voor de winterstop niet veel van terecht gebracht. Beide teams hadden slechts één matchpunt en een drietal kleine nederlagen voor de kiezen gekregen. De eerste domper was de snelle nederlaag van de anders zo solide spelende Christopher Brookes. Een dubbele penning kostte een stuk en een ineenstortende zwarte stelling. Henk Boot speelde lang een symmetrische stelling, die na uitgebreide stukkenruil ernstig vervlakte, en het aanbieden van remise kon dan eigenlijk niet worden afgeslagen. Gelukkig bracht Jan Krans de stand weer in evenwicht. Toen zwart niet voldoende alert was, denderden de witte stukken de zwarte stelling binnen, snoepten her en der een stuk mee, waarna zwart het voor gezien hield.

Aan de andere vijf borden was er sprake van heftige en langdurige strijd en dat zag er voor 'de onzen' zeker niet slecht uit. Darrell Kho had een pion gewonnen en stond beter, al werd de stelling met ongelijke lopers door de tegenstander wel zoveel mogelijk dichtgeschoven waardoor het vinden van een goed aanvalsplan met torens en ongelijke lopers lastig was. Tjerk Sminia had duidelijk ruimtevoordeel, maar kon daar toch weinig mee doen toen er na ruil een remise-toreneindspel overbleef. Dat leverde dus ruim na de tijdscontrole een 2-2 stand op.

Inmiddels was Florian Jacobs een pion achtergeraakt, maar de stelling leek in een toreneindspel toch mogelijk houdbaar. Verder was er duidelijk voordeel voor Talitha Munnik al wisselde het stellingsbeeld hier enkele malen van duidelijk beter naar een klein beetje beter. Dirk Goes had inmiddels een eindspel van goed paard tegen mindere loper en potentieel de verste vrijpion. De zaken ontwikkelden zich echter niet de goede kant op. Dirk forceerde en kreeg de deksel op de neus en ook Florian kon de weg naar remise uiteindelijk niet vinden. Hoewel Darrell het nog tot de 100e zet probeerde was het eindspel met ongelijke lopers ondanks de pion meer potremise. Een pleister op de wonde was dat Talitha het hoofd uiteindelijk wel buitengewoon koel hield en alsnog won. Kortom, een zure 4½-3½ nederlaag die A3 onderaan de ranglijst brengt. Het zal kortom over een paar weken tegen het 1 punt hoger staande Kennemer Combinatie 3 echt moeten gebeuren.

Gambit te sterk voor cupteam

Op papier was Gambit een lastige tegenstander - nog maar een paar seizoenen geleden werd het tussen dezelfde teams 2-2 - waarbij Amstelveen niet mocht klagen over de goede afloop. Gambit had weliswaar Albert Blees niet in de gelederen, maar Speijer, De Vilder, Barros en Beugelink vormden toch geduchte tegenstand voor Marcel Laarhoven, Michiel Harmsen, Nico Louter en John Spinhoven. En na een paar uur spelen bleek dat ook in de praktijk te kloppen. Nico klaagde over stukken die op de verkeerde velden stonden, Michiel en John hadden het lastig en alleen bij Marcel ging het redelijk - zonder dat er nou echt van een duidelijke plus sprake was.

De avond vorderde en de situatie werd zorgelijker. John verloor twee stukken voor een toren, Michiel verloor een pion, Nico kwam in grote problemen en Marcel bereikte niet veel. Het moest bijna wel mis gaan. Nico verloor eigenlijk kansloos. Bij Michiel ging er een tweede pion af, en toen blunderde hij ook nog een kwaliteit weg. Daarmee was het 0-2 en nog voor het ooit spannend had kunnen worden was het al afgelopen. John maakte vanuit slechte stand nog remise doordat de tegenstander nog maar 28 seconden over had. Marcel bereikte een volkomen gelijk dame-eindspel dat logischerwijs ook remise werd gegeven. Gambit won dus met 3-1 en daar viel eigenlijk niets op af te dingen.

Bezoek A6 aan De Amstel loopt slecht af

De Amstel en A6 waren beide koploper met 100% bij het begin van de wedstrijd. Van het sterke team van De Amstel viel dat te verwachten, voor A6 was het eigenlijk verrassend. In de wedstrijd bleek het krachtsverschil aanzienlijk: De Amstel had per bord een overwicht van ruim 300 punten. Nu is de jeugd heel wat mans en hun rating is vaak nog wat te laag, maar een kloof van die grootte is gewoon niet te overbruggen. De punten bleven dan ook vrijwel allemaal bij de gastheren. Er waren twee uitzonderingen. Mateusz Glowacki wist heel knap te winnen van een veel sterkere tegenstander en Yannick Timar dwong remise af tegen een speler die hem op papier zoek zou hebben moeten spelen. Alle overige partijen gingen verloren, zodat De Amstel won met 6½-1½. Maar van zo'n sterk team verliezen is geen schande.

Apeldoorn wordt verrassend geklopt

Het KNSB-bekerteam had een uitwedstrijd tegen Apeldoorn geloot. Ver weg, en vrijwel alle jeugdspelers bleken verhinderd. Captain Sybolt Strating kon uit A1 slechts Henk Schmitz en Jelmer Sminia (die in Enschede woont, al enigszins in de buurt dus) opstellen en wendde zich daarom maar tot Eric Roosendaal als supersub annex chauffeur voor de thuisreis tijdens de treinloze nachtelijke uren. Apeldoorn blijkt verhuisd te zijn naar een kerk zodat de spelers aan alle kanten omringd worden door vrome spreuken en psalmen. De temperatuur in het aparte speellokaaltje bleek echter meer van Spartaanse stempel - bij aanvang reikte de thermometer niet verder dan 15 graden, terwijl aan het eind van de avond een bijkans verzengende 17 graden bereikt werd.

Goed, de hitte moest dan maar van de strijd op de borden komen. Apeldoorn kwam niet in de allersterkste opstelling, maar bracht met Pruijssers, Kuipers, Rijnaarts en Meurs toch per bord bijna honderd ratingpuntjes meer in het veld dan Amstelveen. Bovendien bleek Jelmer een station gemist te hebben, waardoor hij een klein half uur te laat kwam en dus tijdsachterstand opliep. Of het nu daardoor kwam was niet duidelijk, maar hij raakte ook al vrij snel een pion kwijt en die leek hij niet meer terug te zien. Daartegenover stond een fraaie stelling bij Henk - nadat hij reeds op zet twee het theorieboek verlaten had ging Kuipers zwaar in de denktank - zo heftig dat hij na een zet of twintig nog maar drie minuten had terwijl Henk nog ruim een uur had! Kuipers offerde een kwaliteit voor ruimte, maar veel compensatie had hij niet. Ondertussen had Eric met wit een klein plusje en Sybolt probeerde met zwart een klein minnetje weg te poetsen.

De wedstrijd liep naar de tijdnoodfase. Jelmer kon het eindspel niet houden en verloor. Sybolt raakte een pion kwijt maar bleef goed doorvechten voor compensatie. Henk maakte langzaam vorderingen tegen Kuipers (die voortdurend in tijdnood bleef) en leek de kwaliteit te gaan verzilveren. Bij Eric waren bij aanvang van het laatste kwartier nog 15 zetten te gaan. De zwartspeler dacht lang na, kwam in steeds hogere tijdnood maar kreeg wel gevaarlijke tegenkansen. Toen offerde hij een toren, en bij het juiste vervolg had dat remise kunnen opleveren. Met nog slechts een paar seconden voor de laatste zetten vond hij de remisewending niet en zodoende kon Eric simpel de gelijkmaker scoren. Henk bracht Amstelveen kort hierna op voorsprong. Sybolt wist tenslotte zijn pion tegen Pruijssers terug te winnen waarna hij zelfs een fractie beter stond en het team dus via remise naar de zege loodste. Een prachtig en totaal onverwacht succes tegen een veel sterker team!

                                                                   
   Apeldoorn            2300 - Zukertort Amstelveen  2208  1½-2½   
   Roeland Pruijssers   2433 - Sybolt Strating       2326   ½-½     
   Stefan Kuipers       2303 - Henk Schmitz          2270   0-1             
   Sjef Rijnaarts       2293 - Jelmer Sminia         2153   1-0    
   Tom Meurs            2173 - Eric Roosendaal       2081   0-1    
                                                                   

A4 verslaat koploper na spannend en wisselvallig duel

Veel wedstrijden in de promotieklasse kunnen alle kanten op. Natuurlijk, Caissa 3 stond op kop, en dan mik je op promotie. Toch, zo zeiden de spelers van Caissa, zo'n wedstrijd als die tegen Amstelveen 4 kan alle kanten op, en waarschijnlijk vallen de echte beslissingen pas in de laatste tien minuten. Profetische woorden, zo bleek. Want de wedstrijd werd inderdaad zeer, zeer spannend, mede doordat Amstelveen 4, met Jan Willem Stroes als vervanger voor de zieke Bart Stam, de punten best nodig had na twee nederlagen in de eerste drie ronden, en dus sterk gemotiveerd was om tegen de koploper een goed resultaat neer te zetten.

Na een paar uur leken de vooruitzichten niet al te best. Marcel Laarhoven stond benauwd tegen Roel van Duijn's favoriete Siciliaanse variantje, Dirk Goes stond wat gedrukt, Michiel Harmsen wat passief, Nico Louter had een slechte loper en alleen Olav Lucas leek duidelijk beter te staan. De eerste en naar later bleek enige remise viel bij Michiel - er was een pluspion over gebleven nadat de druk wat was weggeëbd, maar tijdsdruk en remisetendensen via ongelijke lopers zorgden voor een remise. John Spinhoven liep tegen die tijd mopperend door de zaal - goede stand en dan zo maar een kwaliteit cadeau doen. John kwam er niet meer aan te pas en verloor geruisloos - in de analyse bleek ook nog eens dat hij ergens een volle pion had kunnen winnen. Olav Lucas zorgde echter snel voor de gelijkmaker. De tegenstander verbruikte handenvol tijd in de opening - een wat dubieus gambietje - en hij zat al binnen de laatste 20 minuten toen hij pas 10 zetten had gespeeld. Toen verloor hij ook nog eens een stuk en was de lol er af. U vindt dit miniatuurtje hier.

Inmiddels was er ook aan vele borden tekening in de strijd gekomen. Het goede nieuws was dat Marcel een incorrect stukoffer kon weerleggen en een zeer gunstig eindspel kreeg. Drie verbonden vrijpionnen beslisten de strijd daarna in zijn voordeel. Maar verder zag de zaak er somber uit. Nico bleek niet meer los te kunnen komen, verloor een handvol pionnen en de partij. Harold de Boer moest alle zeilen bijzetten om een zwarte a-pion te stoppen - maar die pion bleek onstuitbaar en dus haalde zwart een tweede dame waarna de beide dames wit gemakkelijk mat konden zetten. Enorme problemen kende ook Dirk Goes. Nadat zijn stelling al slecht was verloor hij ook nog eens een stuk. Dirk vermande zich, ruilde zelfs geen dames, gooide de boel open met totale chaos als gevolg. Tegenstandster Lucie vd Vecht wist in hoge tijdnood een matnet te weven, maar ook de witte koning was inmiddels op een dwaalspoor geraakt. Dirk bleef schaakjes geven met dame en toren en zo ging tenslotte de matdreigende toren er af. In de analyse bleek later nog dat de witte koning door een spervuur van schaakjes naar de overkant had kunnen lopen waarna het ondekbaar mat beslissend was geweest - maar met nog twee minuten op de klok is zo'n marsroute van een winnende wandelkoning natuurlijk onvindbaar. Een zeer gelukkig en broodnodig punt voor A4.

Zo moest de laatste partij de beslissing geven. Jan Willem stond ruwweg gelijk maar had wel meer tijd. In een eindspel met allerlei trucs ging de tegenstander in steeds hogere tijdnood tenslotte de fout in. Stuk weg, partij weg en zo werd Jan Willem dus matchwinnaar. Door deze bepaald niet ongelukkige zege klimt A4 weer naar de middenmoot.