A6 dwingt klassebehoud af

De laatste externe SGA-wedstrijd was een thuiswedstrijd voor A6. Het jeugdige team stond laatste en zou degraderen als er verloren werd. Maar er lagen wel kansen, want de concurrent had verloren en tegenstander Caissa 10 stond ook niet bijzonder hoog. Bovendien kwamen ze slechts met zeven spelers op, zodat Sanne ter Schegget een gratis punt kon laten noteren.

Bram van Haastrecht boekte een snelle overwinning maar helaas ging het bij Mateusz Glowacki vrij snel mis. Egbert Jansen kreeg een zetherhaling aangeboden in een matige stelling en die remise pakte hij snel. De andere vier borden waren een stuk langer bezig maar op allemaal waren en gunstige standen te zien. Aan de twee bovenste borden leverde dat echter niets op. Yannick Timar gaf in een mooie stelling een paard weg en Michiel van Andel verloor in een zeer tactisch duel. Maar de andere twee borden kenden wel succes. Jean-Paul Brookes won twee pionnen, sloeg een dreigende aanval af en won vervolgens. Bij invaller Floris Visser zat er in het begin maar weinig schot - na twee uur spel pas 10 zetten. Maar kennelijk had Floris zijn tijd goed verbruikt want hij kwam sterk uit de opening en scoorde het volle punt. Zodat de eindstand een minimale 4½-3½ overwinning liet zien.

Daarmee heeft A6 zich zowaar gehandhaafd, iets waar eigenlijk nauwelijks op was gerekend. A6 heeft daarbij wel enig geluk gehad. Natuurlijk, wie niet opkomt kun je niet verslaan, maar het was natuurlijk toch een meevaller dat Caissa met zeven spelers aantrad. En de enige andere overwinning dit jaar kwam mede tot stand doordat VAS een ongerechtigde speler had opgesteld. Grappig genoeg was het ook toen Sanne die het reglementaire punt scoorde. Al met al had A6 het erg lastig in de tweede klasse, maar werd (zoals wel vaker bij jeugdteams) de vorm beter naarmate het seizoen vorderde. Zodat de handhaving toch als verdiend mag worden betiteld.

Amstelveen 5 sluit seizoen overtuigend af (door Boudewijn van Beckhoven)

Het leek aanvankelijk niet makkelijk om een team op de been te brengen vanwege de meivakantie. Gelukkig konden er toch twee jeugdige invallers gevonden worden om twee vakantievierende basisspelers (Jan Willem Stroes en Hans van Nieuwkerk) te vervangen. Laurens Schilstra was weer voldoende hersteld van zijn gebroken arm om mee te kunnen doen. Helaas verloor hij in redelijke stelling zijn dame. Niet veel later won Boudewijn op het kopbord toen wit zich verslikte in de Dracula-Frankenstein variant: door Pe2 te spelen in plaats van Pf3 kreeg zwart midden op het bord een winnende mataanval dankzij vreselijke loperdiagonalen (f1-a6 en c1-h6). Daarna won Joël de Vries (met 3 uit 3 een van de topscorers!) doordat zijn tegenstander een loper liet insluiten, nadat Joël in de opening verzucht had wanneer de symmetrie nou eindelijk eens verbroken zou worden (1.f4 f5 2. Pf3 Pf6).

De andere uitslagen lieten nog geruime tijd op zich wachten, maar meer dan drie remises zaten er voor de goedgemuste heren van ODI niet in. Yannick Timar had een betere stand maar kon er niet door komen, Martin de Niet speelde remise toen de tegenstander weliswaar twee pionnen meer had maar nog maar zeer weinig tijd om daar iets mee uit te richten. Walther Kappelhof boekte een gedegen overwinning en zette de tegenstander mat, Jeroen Schoonackers ging er vanuit de opening vrij hard doorheen en na kwaliteitswinst was de zaak ook daar gelopen. Shotaro de Niet was als laatste bezig en speelde tenslotte na een zeer spannende partij remise. Shotaro kwam twee kwaliteiten achter, won er een terug waarna hij in wederzijdse tijdnood met enkele ultravlugge zetjes een vitale witte vrijpion onschadelijk wist te maken en zodoende het eindspel nog juist remise wist te houden.

Zes matchpunten, A2 en A3 handhaven zich

Amstelveen 1 wint laatste duel met Purmerend en wordt derde
Als alle uitslagen goed zouden vallen zat er nog promotie in - A1 moest dan zelf om te beginnen wel winnen van Purmerend. Die waren zelf uiterst gemotiveerd, want ze stonden gedeeld op kop, dus een zege zou hen zelf naar de Meesterklasse kunnen helpen. Fraaie winsten van Matthew Tan en Sybolt Strating aan de hoge borden zorgden voor twee punten. Bram ter Schegget en Tobias Kabos wonnen ook en captain Sander Los zorgde zelf in een woeste partij voor een vijfde punt. Bij Lody Kuling, Kevin Tan liep het verkeerd. Ook topscorer Paul-Peter verloor, zijn eerste nul van het seizoen pas. Jan Helsloot gaf een gewonnen stelling weg, maar door een remise van Jelmer Sminia was het allemaal precies genoeg voor een minimale zege.

Het droomscenario van de promotie kwam echter niet uit. BSG en Caissa wonnen, waardoor Caissa kampioen werd en A1 het seizoen fraai als derde afsloot.

Amstelveen 2 wint bij Nieuwendam en kruipt net boven de rode lijn
De taak voor A2 was simpel: er moest gewonnen worden. De concurrentie moest dan ook nog een handje toesteken, maar eerst moest er gewoon geschaakt worden. Van het al vrijwel veilige A3 waren Jonathan Tan en Florian Jacobs "geleend" om de kansen wat te verbeteren.

Het zat niet tegen toen er al snel een punt kon worden gescoord door Christopher Brookes, dankzij een ingesloten dame. Minder geslaagd was dat Jonathan Tan en Gijs IJzermans al spoedig in slechte standen verzeild raakten. Gijs had te kampen met een witte vrijpion op d6 die samen met een loper op e7 de zwarte stand verlamde. Jonathan raakte in mindere stand een kwaliteit kwijt. Harold de Boer herstelde het evenwicht door een minimaal voordeeltje te laten groeien tot heel groot voordeel toen de tegenstander vergat even tussendoor een pion te ruilen. Martijn van der Eijk had wat problemen in de opening maar wist deze knap te overwinnen en zo het kopbord op remise te houden. Florian Jacobs wist met energiek spel een mindere stand om te buigen in een iets beter eindspel, maar meer dan remise zat daar niet in. Daarmee was het 3-3.

Nog twee partijen te gaan. Eric Roosendaal was in tijdnood een pion kwijtgeraakt, meer dan remise zat daar niet in. Dus moest het winstpunt van Jan Krans komen. Jan had na een zet of 15 wegens minimale nachtrust remise aangeboden, maar dat werd gelukkig geweigerd. Vervolgens werd het, zoals gebruikelijk, weer een warboel. Op onnavolgbare wijze won Jan een dame voor drie stukken. Of won de tegenstander die stukken - zo duidelijk was dat niet. Jan gooide er een kwaliteit tegenaan, won via een vrijpion weer een stuk terug, waarna de tegenstander listig mat dreigde, kundig door Jan gecounterd. Daarna, murw gespeeld, overzag wit dat hijzelf ook nog mat kon gaan. Via h4?? (Tg3!) riep hij het onheil over zich af. De zwarte dame bestookte de witte koning van alle kanten en vlocht tenslotte een solide matnet. U kunt dit fraais hier bewonderen.

Daarmee waren er vier bordpunten, maar kwam daar nog een halfje bij. Bij Eric was een lopereindspel ontstaan, dat nog lang niet duidelijk was. Gelukkig herinnerde Eric zich een manoeuvre, ooit gezien in een meesterpartij ergens in de jaren '80, waardoor het precies op één tempo remise was. Die laatste fase en het crucuale halfje kunt u hier vinden.

De zege binnen, nu was het wachten op de overige uitslagen. Een paar SMS-jes brachten al snel uitkomst. Het Witte Paard uit Haarlem had 4-4 gespeeld en dat was voor hen precies een halfje te weinig. Na een miserabele start van 0 uit 5 is A2 dus toch nog gehandhaafd!

Amstelveen 3 verslaat Tal overtuigend en handhaaft zich gemakkelijk (door Henk Boot
De laatste wedstrijd van het seizoen gingen we met een aanzienlijk geruster hart in dan de afgelopen jaren. Waren er de laatste 4 jaren driemaal Houdini-achtige ontsnappingen in de laatste ronde noodzakelijk om de veilige achtste plaats te bereiken, nu leek het allemaal een stuk makkelijker omdat we al 8 matchpunten en vooral sinds de monsterscore tegen Utrecht 4 een vracht aan bordpunten hadden verzameld. Doordat onze concurrenten de laatste ronde ook niet stil hadden gezeten was er nog een kleine kans dat we bij een groot verlies alsnog zouden degraderen. Weliswaar speelden Jonathan en Florian in het tweede team, om daar te proberen het Houdinifenomeen in stand te houden, maar met Dennis Brouwer op bord 1 en invaller Michiel Harmsen konden wij toch met een goed team aantreden. We waren natuurlijk gewaarschuwd door de zege die TAL/DCG de laatste ronde tegen de koplopers had geboekt, zodat geconcentreerd aan deze wedstrijd werd begonnen.

Als eerste werd aan bord 7 de vrede getekend in een evenwichtige partij tussen Darrell Kho en Tjark Vos. Het leek er in die fase nog wel op dat TAL enigszins de overhand had, maar de benodigde 2 bordpunten leken toch steeds wel binnen bereik. Vervolgens vervlakte de partij van Peter aan bord 8 tot een gelijk toreneindspel, dus ook hier remise. Verder stond Dennis aan bord 1 wel goed, Tjerk Sminia gedrongen en vooral zorgelijk leek de situatie bij Michiel tegen de ons goed bekende Willem Hensbergen. In een variant waarover Henk en Michiel al heel wat discussie hebben gevoerd, bleek de methode die Michiel nu koos toch uiterst verdacht. Renzo Finkenflügel stond ogenschijnlijk wat gedrongen maar had een pionnetje meegesnoept en had er zelf alle vertrouwen in. De volgende remise viel bij Henk Boot. Toen eerst zijn tegenstander de kans op groot voordeel niet had gezien en Henk enkele zetten later hetzelfde overkwam, bleef er een duidelijke remisestand over. Renzo at met smaak de witte centrumpionnen op, waarna de pionnenwals voor zwart niet meer te stuiten bleek. Daarmee waren de laatste twee benodigde bordpunten zeker gesteld.

Helaas verongelukte Bert Kampen mede door tijdnood maar de ontwikkeling aan de andere borden was gunstig. Dennis koos een wat omslachtige weg om tegen Wim Luberti zijn materiële overwicht te verzilveren, maar kansen kreeg zijn tegenstander nooit. Michiel wist de uiterst gedrukte stelling met allerlei penningen om te toveren in een gewonnen dame-eindspel. Tjerk stond inmiddels ook beter maar was vredelievend en accepteerde remise zodat we deze zonnige zaterdagmiddag toch met een vrij gemakkelijke 5-3 overwinning konden afsluiten. Uiteindelijk in onze klasse een goede 5e plaats met 10 matchpunten en op bordpunten zelfs een 3e plaats! Kortom een keurig resultaat, terwijl we op rating slechts als 9e waren ingeschat. Het enige sombere was, dat deze nederlaag voor onze tegenstanders degradatie betekende.

Felle strijd eindigt in harmonieuze uitslag

Het heeft soms zijn voordelen om het seizoen te eindigen op een vrijdagavond. De andere wedstrijden zijn vaak al eerder in de week verspeeld, zodat precies bekend is hoe de zaken ervoor staan. In dit geval kon A4 niet meer promoveren en was ook het laatste kansje op degradatie verdwenen doordat concurrent VAS 3 had verloren. Een ontspannen avondje voor A4 zou het echter niet worden, want doordat een andere laagstaande ploeg, Gambit, wel de volle winst had gepakt was tegenstander ENPS onder de rode streep geraakt. Die moesten dus serieus aan de bak. Een gelijkspel zou ze weer in het zadel helpen met VAS 3 als slachtoffer.

De wedstrijd begon met wat meeval voor de gasten. Roger Mehra bouwde een prachtige stand op maar liet de boel vervolgens ernstig de mist ingaan door twee pionnen cadeau te doen. Weg was de mooie stand en weg was ook het punt, dat nu naar ENPS ging. Daar hield hun succes overigens voorlopig wel mee op. Michiel Harmsen speelde een solide partij die eindigde bij een eindspel met twee verbonden vrijpionnen extra. Marcel Laarhoven kwam maar liefst een toren voor, zodat het punt al vroeg zeker was, al dronk wit de gifbeker tot op de bodem leeg, zelfs tot en met het curieuze Def2 mat. De mindere stand van John Spinhoven leverde ENPS ook al niet meer dan remise op door goed keepwerk van John, en bij Nico Louter was het punt een kwestie van tijd. Letterlijk dan, want waar Nico nog ruim een half uur had moest de opponent met een karige twee minuten doen op een bijna vol bord en wat later ook nog met een kwaliteit achter. Dat ging natuurlijk mis, en toen zwart nog 1 seconde had gaf hij het maar op: 3½-1½.

Daarmee leek ENPS vrijwel geklopt, maar de drie resterende spelers persten er nog een laatste eindsprint uit. En zowaar, Mr Reliable himself, Dirk Goes de ontembare, vergat een paar maal een actievere zet te doen, offerde noodgedwongen een kwaliteit maar zag vervolgens de witte torens aan alle kanten binnenkomen, ook nog eens vergezeld van een dodelijke vrije h-pion. De eerste nederlaag van Dirk dit jaar, die met 5½ uit 7 natuurlijk toch nog een geweldige score heeft dit seizoen. Bij Thijs de Boer was er al een uurtje sprake van een toreneindspel dat net ietsje minder stond. Thijs raakte zijn laatste pion kwijt, maar daarmee was er ook meteen een potremisestand ontstaan, zodat men tenslotte toch de vrede maar tekende.

Laatste potje, laatste kans. Olav Lucas houdt van langzame manoeuvreerpartijen en het mocht dan ook geen verwondering wekken dat zijn bord nog als laatste bezig was. Zwart had een tikje meer tijd en en een tikje voordeel. Met wat handige zetjes werd dat omgezet in een pion maar toen ging Olav lastige zetjes doen en leek alles klaar voor een dolzinnig einde. Zwart gaf bijna een toren weg, maar Olav zag het niet, blunderde zelf een toren weg en gaf op. Groot gejuich daarop bij de tegenstanders, want de gewenste 4-4 was nog net uit het vuur gesleept.

Daarmee is A4 met 7 uit 7 (en 29 bordpunten) keurig op plaats 4 geëindigd. Hoe dicht het allemaal bij elkaar zat blijkt overigens wel uit het feit dat VAS 3 met 6 punten 7e werd en dus degradeert. De topborden werden dit seizoen weer met verve verdedigd door Marcel Laarhoven (4 uit 6) en Michiel Harmsen (4 uit 7), de puntenmachines waren dit jaar Dirk Goes met een prachtige 5½ uit 7 en John Spinhoven met 5 uit 7.

A6 krijgt klop

Op papier was het al een ongelijke strijd. Een team dat misschien wel een klasse te hoog zit (A6) tegen een team dat een klasse te laag zit (koploper ENPS 2 gaat promoveren). Toen kwam daar ook nog een jobstijding overheen. Eerder in de week had Laurens Schilstra zijn arm gebroken. Het is een serieus ongeval - Laurens werd geopereerd en moest een aantal nachten in het ziekenhuis blijven. Beterschap Laurens! We hopen je snel weer te zien op de vereniging.

Danny Kool werd in allerijl opgetrommeld en werd bereid gevonden om het lege bord te vullen. Dank Danny! Hij maakte ook nog remise, maar daarmee is het positieve nieuws al bijna op. Behalve dan de partij van Yannick Timar. Als enige Zukertorter kon hij met een vol punt naar huis. Aan alle overige borden heersten de gastheren, zodat er een 6½-1½ eindstand op het bord kwam.

Manuel Bosboom alweer kampioen

De A-groep was zeer sterk bezet, met oudkampioenen Piet Peelen en Maarten Solleveld bijvoorbeeld, en Robert Ris, Matthew Tan en Tobias Kabos, allen erkende vluggeraars. Maar Manuel Bosboom was toch weer iedereen te vlug af en won zijn achttiende Open snelschaaktitel.
Kijk hier voor een compleet verslag.

A5 roemloos onderuit tegen Oosten/Toren 2

Op 1 april werd de laatste uitwedstrijd verspeeld, in de Watergraafsmeer, dat vooral berucht blijkt te zijn vanwege merkwaardig functionerende parkeerautomaten, waarover veel gemopperd werd.
Het verloop van enkele partijen gaf ook aanleiding tot gemopper. Onder meer vanwege twee mislukte trucs van Martin de Niet en Michiel van Andel en verder vanwege falende topborden (Jan Willem Stroes en Boudewijn van Beckhoven). Van de top wist alleen Jeroen Schoonackers op het eind van de avond remise te houden. De staart wist echter wat terug te doen doordat Walther Kappelhof een amusant mat achter de paaltjes kon geven, en Shotaro de Niet zijn tegenstander zowel op tijd als stelling wist te verslaan. Door een vrij snelle remise vanuit de opening van Hans van Nieuwkerk werd het verlies draaglijk gehouden, maar dus niet vermeden, want de gastheren zegevierden met 5-3.

Vijf matchpunten voor Amstelveen in succesvolle ronde

Amstelveen 1 sleept nog net de 5-5 uit het vuur
Op papier was Utrecht 2 een iets mindere maar toch fikse tegenstander. A1 was op volle sterkte en leek daarom toch wel licht favoriet, mede omdat bij Utrecht kopvrouwe Marlies Bensdorp ontbrak. Bij Matthew Tan kwam er een vrij vlotte remise toen het witte openingsvoordeel al snel verdampt bleek. Lody Kuling had al snel een voordelig eindspel maar meer dan remise zat er toch niet in. Bram ter Schegget had zijn middag niet en liep tegen een nederlaag op. Jan Helsloot daarentegen speelde een solide pot en sloeg een aanval af met stukwinst als resultaat waardoor het weer 2-2 werd. Sander Los had tegen ex-lid Laura Bensdorp al vlot een pion gewonnen, maar wilde daarna de zaak wat al te mooi afronden, waarna al het voordeel als sneeuw voor de zon verdween en er niet meer overbleef dan remise.

In tijdnood gingen er echter wel wat dingen mis bij de Amstelveners. Tobias moest hard werken om het hoofd boven water te houden, maar wist uiteindelijk nog wel remise te maken. Kevin Tan was minder gelukkig - in een spannende positie wist de tegenstander zijn stukken optimaal te laten samenwerken waar die van wit steeds minder samenhang gingen vertonen. Dat kostte een kwaliteit en tenslotte zelfs een volle toren, waarna de koers gelopen was. Ook Sybolt Strating kwam de tijdnoodfase niet zonder kleerscheuren door. Wit had vervelende druk, Sybolt had een ietsje meer tijd. Toen wit nog tien zetten moest doen binnen de minuut leken er kansen op de counter, maar het was toch Sybolt die een overbelasting over het hoofd zag en een stuk verloor. Zodat Utrecht met een 5-3 voorsprong het laatste uur inging.

Paul-Peter Theulings en Jelmer Sminia wilden zich echter nog niet bij de nederlaag neerleggen en waren beide bezig een eindspelletje uit te persen. PP had loper plus paard tegen toren. Het duurde even voor alles in het gareel liep, maar toen moest wit zijn toren toch geven voor een vrijpion en hield PP een paard over plus een winnend a-pionnetje. De Utrechters beweerden na afloop dat er opgegeven was in een remise-stelling maar dat bleek totale onzin - de slotstelling is simpel gewonnen. Tegelijktijd had Jelmer een minivoordeeltje weten om te zetten in een pluspion. Wit had nog een paar mogelijkheden om af te wikkelen naar het lastige eindspel toren tegen toren plus loper, maar toen hij die liet liggen loodste Jelmer de pluspion naar de overkant en gaf wit het op. Daarmee was de 5-5 alsnog bereikt. A1 kan nu met een gerust hart afreizen naar Groningen voor de laatste ronde, want het is volkomen veilig. Optimisten rekenden zelfs uit dat er nog een kans van 1 op zoveel is op promotie, maar dat is wel erg onwaarschijnlijk.

Amstelveen 2 vecht voor laatste kans en wint
Als A2 niet zou winnen van HWP Haarlem dan was de zaak bekeken - zo lagen de kaarten vooraf ongeveer. Het team was daarom versterkt met Jonathan Tan en leek klaar voor een stuntje. Een solide remise bij Eric Roosendaal was lange tijd de enige uitslag, maar er hingen al wel een paar mooie standen in de lucht. Niet bij Harold de Boer, die flink offerde (eerst een stuk en later nog een kwaliteit) zodat de witte koning lang in de vuurlinie lag, maar uiteindelijk de aanval zag stranden. Maar wel bij Gijs IJzermans, die zijn stukken beter neerzette en daarmee een kwaliteit won en het eindspel soepel afrondde. En ook bij Esther de Kleuver die steeds beter stond en het karwei hard afmaakte door via een penning gewoon een stuk te winnen. En ook nog eens bij Martijn vd Eijk, die kort tevoren remise had geweigerd een aantoonde dat een volkomen verkeerd geposteerd paard op de lange duur fataal kan blijken. En tenslotte bij Jan Krans, die zoals gebruikelijk een dynamisch potje speelde met onduidelijke kansen, maar rond zet 40 ineens een koningsaanval liet doorslaan toen zwart in tijdnood dacht dat zijn enige zet zou verliezen. Daarmee waren de benodigde matchpunten al kort na zet 40 binnen en was het hopen op nog wat bordpuntjes hier en daar.

Die kwamen er niet. Christopher Brookes zag ergens een magneettrucje over het hoofd en dat kostte een stuk en de partij. Jonathan Tan was als laatste bezig in een vreemde partij waar op een vrij vol bord een witte toren op rij 8 doordrong en een zwarte toren evenzeer op rij 1. De witte aanval bleek sterker en daardoor bleef het bij een minimale zege van 4½-3½. A2 staat nu qua matchpunten weer gelijk met HWP en kan bij een zege of zelfs een gelijkspel in de laatste ronde degradatie nog steeds ontlopen.

Amstelveen 3 wint met monsterscore en is toch nog steeds niet helemaal veilig
Met Michiel Harmsen en Dennis Brouwer als sterke invallers leek A3 kansrijk tegen Utrecht 4. Utrecht bleek overigens gehandicapt aan de start te staan - maar liefst vijf basisspelers ontbraken en dat hakte er lelijk in. Bert Kampen speelde een korte remise, maar Florian Jacobs had amper meer zetten nodig voor een vol punt (zie dit miniatuurtje bij de partijen). Dennis Brouwer was ook al snel klaar en Tjerk Sminia kwam een kwartiertje later met een zege die er dwars doorheen ging. Met een luxe voorsprong van al drie punten ging A3 dus de tijdnoodfase in.

Maar ook in tijdnood bleek A3 handiger. Darrell Kho brak de zwarte koningsstelling open en kwam met dame en torens binnenzetten - weer een punt. Peter de Heer gaf een dame voor twee torens en een loper - dat bleek al binnen een paar zetten meer dan genoeg voor een zege. Henk Boot won in prettige stand een kwaliteit en toen ging er een dodelijke a-pion hollen. En het had nog erger kunnen worden als Michiel niet wat onnauwkeurig had afgewikkeld. Nu werd een lopereindspel met pluspion nog remise. Met de zege van 7-1 ging A3 desalniettemin ook zeer tevreden naar huis.

Later die avond bleek dat alle concurrenten ook gewonnen hadden - eentje zelfs van de koploper. Ondanks acht matchpunten en een sloot bordpunten is A3 daardoor nog niet 100% veilig, al moet het wel gek lopen wil het nog misgaan. Een 6-2 nederlaag in de volgende ronde is bijvoorbeeld al genoeg voor zekere handhaving.

Vierde laat promotiekansen liggen (door Nico Louter)

In de wedstrijd tegen Caissa 6 is het vierde uiteindelijk met 5-3 ten onder gegaan. Het was een verwachte nederlaag, op papier is Caissa bijna 100 elopunten sterker. De wedstrijd zelf was wisselvallig en had ook anders kunnen eindigen. Pas in de laatste partij werd de nederlaag beslist.

Het vierde kwam heel redelijk uit de startblokken. Na een uur spelen waren er nergens grote problemen en was er bovendien op vier borden flink tijdvoordeel geboekt. Vervolgens ging het op een paar borden mis. John Spinhoven had een pionnetje minder dat hij terug won. Zijn tegenstander had wat druk, maar eigenlijk was er nog niet zoveel aan de hand. En toen gaf hij alles in een klap weg. Jammer. Roger Mehra had een niet zo geslaagde opening maar leek, zoals vaker dit seizoen, de stelling in balans te kunnen houden en zelfs iets te kunnen verbeteren. En toen was hij opeens weg, hij had verloren, maar niemand wist hoe. Nico Louter poetste de nul weg met een zeer bloedeloze remise. In de slotstand stonden alle pionnen geblokkeerd tegenover elkaar. Maar naast Nico was Olav Lucas bezig een weergaloze partij te spelen tegen good-old Ridens Bolhuis. Olav pleegde een schijnoffer dat Ridens aannaam, en daarna sneden de zwarte stukken als vlijmscherpe messen door de Friese koek. Ridens probeerde nog tevergeefs een stelling met een loper minder te houden, maar Olav maakte het zeer gedecideerd af. Chapeau!

Daarna was het woord zoals vaker dit seizoen aan Dirk Goes. Dirk verkeert dit jaar in bloedvorm. Ook dit keer won hij, zijn score is inmiddels 5½ uit 6, met torenhoge TPR. Dirk wachtte, zoals vaker tot de tegenstander een gaatje toestond, kroop erin en begon vervolgens net zolang te poeren tot er pionnetjes losbrokkelden, een kwaliteitje enzovoort. Goed gedaan, Dirk. Daarmee leek de spanning terug in de wedstrijd. Boudewijn van Beckhoven stond wat moeizaam. Zijn Drang-und-Sturm spel bezorgt je soms kippevel omdat het er boeiend uitziet, maar is soms ook zo achteloos in de verdediging. Ook nu weer. Boudewijn offerde een pion en een kwaliteit, om maar een keertje schaak te kunnen geven. Zijn tegenstander hapte niet, maar waarom niet? Daarna ontstond er een behoorlijk gelijke stelling. Op de topborden hadden Marcel Laarhoven en Michiel Harmsen zware tegenstanders. Marcel had een aardige opening, dito middenspel, maar zijn tegenstander kwam steeds een beetje meer los. Michiel had een spannende opening, offerde zelfs een stuk, maar de tegenstander hapte niet. Vervolgens snoepte hij een pionnetje mee. Hij zou toch niet…?

We draaien de tijdnoodfase in, de rollercoaster gaat draaien. Marcel komt steeds moeizamer te staan, moet een pionnetje, nee een stuk offeren, krijgt er nog wel drie pionnen voor. Kan dat nog iets worden? Michiel keert met de dame terug na de pionwinst, maar ontdekt dat Pe4! zijn stelling in doet storten. Uiteindelijk offert hij de dame voor toren en paard, maar tot reorganisatie komt het nooit meer. Jammer, Michiel. Dan moet Marcel het maar doen, maar met een stuk minder is dat lastig. Toch schiet zijn tegenstander ook niet echt op. Zijn tegenstander is in verwarring, wat is de stand? Zijn teamgenoten weten het hem niet te melden. Uiteindelijk wordt er remise aangeboden, wat Marcel snel aanneemt. Het kan nog! Bij Boudewijn ontspint zich een ware rollercoaster. Zijn tegenstander lijkt een iets beter eindspel te bereiken, maar durft niet door te zetten. Boudewijn is wat dapperder en forceert een doorbraak met de koning op de koningsvleugel en wint daarbij een onbelangrijke pion. De tegenstander kan Boudewijn dan afsluiten op de h-lijn maar verzuimt dit door te zetten. Boudewijn krijgt te horen dat we bij winst nog gelijk spelen. Subiet geeft hij twee pionnen, het ziet er niet correct uit, maar de tegenstander tast weer mis en wisselt voor de zoveelste keer van plan. Dan dringt Boudewijn diep in de witte stelling binnen en krijgt twee mooie vrijpionnen. Bovendien begint zijn tegenstander, die overigens ook een vrijpionnetje heeft gecreëerd, zeeën van tijd te gebruiken, waardoor Boudewijns tijdnadeel van een kwartier wordt omgezet in een belangrijk tijdvoordeel (3 om 1½ minuut bedenktijd over). Boudewijns f-pion wordt ingezet, Boudewijn dekt niet goed, de f-pion gaat eraf, dan krijgt de tegenstander een d-pion die naar boven holt. Boudewijn zoekt mat en vergeet te verdedigen, ai, wat nu? Creatief staat Boudewijn de promotie naar dame toe, maar doet het zo dat hij zelf ook kan promoveren. Dat kan op tijd beslist worden, als de tegenstander een mazzeltje heeft. Na de wederzijdse promotie kan hij dames ruilen en houdt een simpel en gewonnen pionneneindspel over. Helaas, 5-3. Vierde kan niet meer promoveren en zal in de laatste ronde nog heel misschien met een degradatiespookje te maken krijgen.

A6 scoort te weinig, maar wint via reglementair punt alsnog

Op papier waren de teams van A6 en VAS 8 aan elkaar gewaagd. Erg veel jeugd aan beide kanten, en daarmee ook vaak snel spel met wisselende kansen. Het best werd dat geïllustreerd aan bord 7 waar Colin Stolwijk eerst een stuk voorstond maar er daarna jammer genoeg twee kwijtraakte en daarmee dus een stuk achter was en alsnog verloor. Lange tijd leek dat het beslissende punt te zijn geweest want de wedstrijd was verder heel spannend.

Niet alle partijen waren overigens spannend. Bij Mateusz Glowacki werd een vrij kalme remise bereikt. Danny Kool stond steeds beter en sloot een zwart paard in, maar de tegenstander bleek een soort burcht te hebben waardoor er geen doorkomen meer aan was. Yannick Timar speelde een sterke partij en met twee paarden en een handvol pionnen tegen een toren was het fijn spelen. Toen er een pion dame ging halen was het punt binnen. Ook bij Jean-Paul Brookes liep het lekker. Een aanval deed wit wankelen en toen Jean-Paul een kwaliteit buitmaakte was het eindspel een simpel klusje. Niet alles liep echter voorspoedig. Laurens had een ingewikkelde partij waarin wit weliswaar een dame pende maar zwart die via een familieschaakje meteen terugwon. Maar zwart rolde beter uit de verwikkelingen en Laurens verloor. Colin verloor dus ook en Sanne ter Schegget werd langzaam teruggedrongen en redde het ook niet. Michiel van Andel had een mindere stelling knap verdedigd en probeerde wegens de 4-3 achterstand nog lang om een remise-eindspel te winnen maar dat zat er niet in. Een kleine nederlaag dus en de winst voor VAS, zo meende iedereen.

Tot een paar dagen later een bericht van de competitieleider kwam. De tegenstander van Sanne had illegaal (voor de vierde keer) ingevallen en daarmee ging de winst reglementair naar Sanne. En daarmee werd de 3½-4½ nederlaag dus ook omgedraaid in een minimale zege. Tja...

A1 verliest minimaal, A2 en A3 gelijk

Amstelveen 1 komt net te kort tegen BSG (door Jelmer Sminia)
Met de wetenschap nog tegen alle promotieconcurrenten te moeten spelen stond er vandaag een belangrijke wedstrijd op het programma. BSG (degradant uit de Meesterklasse) moest verslagen worden. Op volledige sterkte kon een nipte nederlaag helaas niet voorkomen worden.

Teamcaptain Sander Los kwam redelijk uit de opening waarna het echter snel mis ging. In een mindere stelling, waarin zijn tegenstander ergens de winst gemist heeft, kreeg Sander de kans via een trucje af te wikkelen naar een ongelijk lopereindspel dat snel in remise verzande. Snel daarna kreeg Jelmer Sminia een gewonnen stelling op bord tien tegen Peter Drost, welke na de 40e zet de speelzaal verliet om nooit meer terug te keren...

Ondanks de prille voorsprong stonden de overige borden er niet florissant bij. Op bijna alle borden hadden we een eindspel met een pion minder. Lody Kuling, Bram ter Schegget, Paul-Peter Theulings en Matthew Tan wisten de remise nog binnen te brengen, waarin aangetekend moet worden dat Matthew nog probeerde voor de winst te gaan maar zich bijna verslikte. Helaas voor Amstelveen wist de tegenstander van Tobias Kabos zijn pion-meer eindspel wel binnen te halen. Jan Helsloot had in een betere stelling een toren laten insluiten en met een kwaliteit minder bleek de stelling verloren. Met de solide halfjes van Sybolt Strating en Kevin Tan bleef het team steken op een 5½ -4½ nederlaag. De laatste promotiekans is daarmee ook meteen verkeken.

A2 wint net niet van LSG 3
Gesterkt door de fraaie zege in de vorige ronde trok A2 naar Leiden waar er duidelijk kansen lagen op een mooi resultaat. De score werd al snel geoepend door Esther, die een kortsluiting bij zwart hard afstrafte en na stukwinst de partij zelfs besloot met mat. Christopher Brookes gunde de tegenstander datzelfde genoegen toen teveel vijandelijke stukken zijn stelling binnen zwermden en de situatie onhoudbaar was geworden. Eric Roosendaal had een missertje in de opening maar wist uiteindelijk de zaak nog af te wikkelen naar een toreneindspel dat nog net remise was. Jan Krans kwam met zwart prettig uit de opening en wist via handige manoeuvres een pion buit te maken en wit volledig klem te zetten. Martijn van der Eijk stond 'wel lekker' hoewel de stukken toch niet helemaal optimaal samenwerkten - toen overzag hij een trucje en was het meteen 0-1.

Een gelijke stand met nog drie partijen te gaan en het zag het er goed uit, zij het dat daar wel wat geluk bij zat. Harold de Boer was min of meer overspeeld toen wit ineens een blackout had en een kwaliteit weggaf. Daardoor stonden alledrie de partijen ineens zeer gunstig. Gijs IJzermans had in een dameloos middenspel met veel verspreide pionnen handig gespeeld en hield daar tenslotte een paar pluspionnen en een vol punt aan over. Harold miste echter de winst en moest genoegen nemen met remise. Dus was er nog een steeds een halfje nodig en dat leek er bij Jeroen Schoonackers ook ruim in te zitten. Maar de stelling was lastig, een beetje half dichtgeschoven met veel lichte stukken op het bord. De tijd begon te dringen en Jeroen moest kiezen uit een stuk of zes mogelijke afwikkelingen waarvan er vele bijna winnend waren, koos de verkeerde en verloor daardoor helaas een zeker lijkende remise waardoor de eindstand alsnog op 4-4 uitkwam.

A3 sleept er een 4-4 uit in Zaanstad (door Henk Boot)
Na een goede start in de competitie waren we door twee opeenvolgende nederlagen weer in de onderste helft van de ranglijst beland. Nu hebben we de afgelopen jaren natuurlijk een goede reputatie opgebouwd van Houdini-achtige ontsnappingen, maar het is wel zo plezierig als we een beetje in de middenmoot kunnen bivakkeren. De reis naar Zaandam ging voorspoedig, geen winterse taferelen met sneeuw en gladheid en de laagstaande zon hadden we in de rug, zodat ook dat geen reden was voor uitstel. We waren weliswaar enigszins gehandicapt door afwezigheid van Jonathan Tan en Darrell Kho en de aanwezigheid van de volstrekt uit KNSB-vorm zijnde teamleider, maar toch begonnen we vol goede moed. Al vlug een vreedzame remise van Peter de Heer aan bord 8. Bert Kampen mocht op bord 3 proberen zijn goede vorm waar te maken tegen de sterke Chris de Saegher. In een prettige stelling bleek er in plaats van een grote afruil ergens sprake van overbelasting, waardoor een nederlaag het gevolg was. Regelmatige remises van Tjerk Sminia en Florian Jacobs volgden. Henk Boot bewees zijn slechte vorm door twee zetten om te draaien en een gelijke stelling in een verloren stand te veranderen. Een 3½-1½ achterstand was het gevolg.

Inmiddels leek toch niet alle hoop verloren, want tegen de ons bekende Tjerk van Blokland stond Renzo Finkenflügel een tijdlang erg gedrongen met een paard op a8, maar toen wit even niet de juiste zet vond, was Renzo er als de kippen bij om een evenwichtig toreneindspel te bereiken, waarna remise een logische uitslag werd. Invaller Roger Mehra speelde op bord 7 een puike partij, kreeg twee stukken voor een toren en hoewel zwart nog wat pionnetjes mocht meesnoepen, was toch duidelijk dat onze man alle troeven in handen had. Toen zwart vergat zijn enige troef, een vrijpion op a7, in te zetten, werd hij bekwaam opgebracht.

Alle ogen waren dus gericht op onze kopman Dennis Brouwer, die deze keer eens met wit een in het begin nog rustige Spaanse partij speelde, maar na verloop van tijd ontstond er een onevenwichtige materiaalverhouding met veel pionnen en een toren tegen twee lichte stukken. Toen zwart de h-lijn met een loperoffer openbrak en de zwarte dame op de onderste lijn schaak kon geven, was winst zeker niet direct in zicht. Nadat directe zwarte dreigingen rond de 30e zet waren afgewend volgde in de tijdnoodfase een groot aantal schaakjes, waarbij de witte koning uiteindelijk via a8 op c8 belandde. Toen de zwarte schaakjes op waren, was de winst en daarmee een zwaar bevochten 4-4 een feit.

Pechvolle wedstrijd loopt voor A5 verkeerd af

A5 leek op papier kansrijk tegen Caissa 9, mede dankzij een combinatie van ervaring op de hogere borden en jeugd op de lagere. Een snelle nederlaag van Jean-Paul Brookes werd al bijna even snel gecompenseerd door een prachtig schijnoffer van Shotaro de Niet. De hevige aanval die kopman Boudewijn van Beckhoven inzette was goed voor een remise (waarna de witspeler de rest van de avond doorbracht met wel erg frequent en opvallend luid hoesten).

A5 leek op koers naar een mooie uitslag mede doordat Michiel van Andel de tegenstander al vroeg in hoge tijdnood bracht maar die perste in de laatste paar minuten nog een fraaie mataanval uit. Jan Willem Stroes bracht de zaak weer in evenwicht door alle pionnen op de koningsvleugel weg te slaan en de aldus ontblote koning keurig op te knopen. Toen voltrok zich een kleine ramp bij Martin de Niet, die bezig was met een prachtige offerpartij. Na zwart een volle loper cadeau te hebben gedaan (met schaak zelfs) speelde hij Kg2 waardoor enkele zetten later Lxh3 van zwart met schaak werd genomen. Met Kh1!! had hij nu net dat ene vitale tempo gewonnen waardoor de zaak mat zou lopen. Martin vergat even later ook nog eeuwig schaak te geven en verloor zelfs nog. Daar stond tegenover dat Joël de Vries niet mocht mopperen toen hij een gedrukte stand overleefde en een paardeindspel zelfs nog wist te winnen.

Helaas verloor A5 alsnog toen Walther Kappelhof in spannende maar onduidelijke stelling rustig nadacht in de stellige overtuiging er bij het vallen van de vlag nog een kwartier bij te krijgen. "Dat komt er van als je zoveel toernooien speelt waarin je wel een kwartier extra krijgt" vond Walther toen de ergste teleurstelling een beetje was gezakt. Bepaald een pechavond voor A5.

Nico en Jan het snelst

Op 26 februari was er intern snelschaak. Het toernooi werd in de bar verspeeld om tussendoor naar de schaatsachtervolgingen te kijken. Beide ploegen werden echter roemloos uitgeschakeld waar Sauerbreij van overwinning naar overwinning snelde. Jan Krans en Nico Louter lieten zich danig inspireren en scoorden punt na punt. Jan gaf slechts twee halfjes af, Nico scoorde na een nul tegen Jan in de eerste ronde maar liefst acht punten op rij, zodat de heren tenslotte gezamenlijk winnaar werden met 8 uit 9. Nico pakte daarmee ook nog de koppositie in het klassement. "Dat mag wel op de site", vond Nico. "Zo vaak win ik geen snelschaakavond". Bij deze, Nico!

A4 ontsnapt met gelijkspel

A4 begon tegen het laagstaande Het Probleem met een achterstand. Nico Louter had namelijk vooruit gespeeld en een stuk in de aanbieding gedaan. De kopborden eindigden vredelievend. Michiel Harmsen scoorde een vrij korte remise en weliswaar duurde de partij bij Marcel Laarhoven heel wat langer, een andere uitslag dan remise zat er eigenlijk nooit in. Nog een vrij regelmatige remise viel te noteren bij Thijs de Boer. Zo stond A4 een kwartier voor het einde dus nog steeds in de min.

De tijdnoodfase bracht het nodige spektakel. Roger Mehra was al een tijdje in tijdnood en kon tenslotte in de laatste minuut de goede zetten niet meer vinden en gaf op voordat hij onvermijdelijk door zijn vlag zou gaan. Beter nieuws bij John Spinhoven, die een aantal krachtzetten produceerde en A4's eerste volle punt liet noteren. Zoals u in de rubriek partijen kunt zien gaat wit mat in de slotstelling. Vlak daarvoor had wit nog wel een goede remisekans gemist, want na 40 Da3! is de zaak allerminst duidelijk. Dirk Goes had weer een onnavolgbare partij, waarbij in de laatste fase van alles gebeurde. Na diverse afruilen had hij ineens een zeer gunstig toreneindspel dat keurig naar winst werd gevoerd. Daarmee was A4 eindelijk weer op gelijke hoogte. Dat leek echter van korte duur, want bij Olav Lucas was de zaak lelijk ontspoord. Met een vol stuk minder leek de zaak reddeloos, ware het niet dat wit minder dan een minuut op de klok over had. De paniek sloeg vervolgens snel toe. Olav pakte een pion, wit pareerde dat met een schaakje van een paard dat echter gepend stond, al hadden beide spelers dat overigens niet meteen door. Het paard moest terug, Olav kreeg twee minuten extra en toen bleek dat het paard ineens reddeloos verloren was. Met als gevolg dat er een eindspel met ongelijke lopers ontstond dat potremise stond. Olav is te zeer een gentleman om iemand in zo'n situatie door te klok te rammen (al had wit eventueel nog wel remise kunnen claimen) en vond een half punt ook al een ruime beloning, waardoor er een 4-4 uitrolde waar beide teams wel vrede mee hadden.

A2 wint, maar A1 en A3 lijden nederlagen

Het leek wel een massakamp: maar liefst drie teams van Caissa kwamen er op bezoek. Dat zouden er samen 26 moeten zijn, maar in de praktijk waren het er slechts 24 - de gasten konden vreemd genoeg aan twee borden geen spelers opstellen.

A1 krijgt klop van Caissa
Thuiswedstrijden lijken dit seizoen een probleem voor het eerste. Zodra er ver gereisd moet worden haalt men de tegenstander door de mangel, maar thuis wil het niet erg lukken. Een paar ronden geleden moesten de punten al aan het bezoekende AAS worden gelaten en ook ditmaal liep het mis tegen de bezoekers. Kennelijk is het spelen van een uitwedstrijd bij schaken bepaald een voordeel.
Het begin was flitsend. Lody Kuling speelde een variant die altijd goed voor wit was - totdat Ivanchuk een truc ontdekte. Helaas kende zwart die truc ook, en zo was na 15 minuten en evenzovele zetjes het bord zo ongeveer leeg waarna de heren met een halfje elk de zaak alweer voor gezien konden houden. Het duurde uiteraard uren voordat er daarna tekening in de strijd kwam, maar zo langzaam werd duidelijk dat het een zware middag beloofde te worden. Sybolt Strating stond overigens wel voortreffelijk tegen voormalig Nederlands kampioen Hans Ree, maar Tobias Kabos had flinke problemen en Kevin Tan raakte al snel in hoge tijdnood en stond bovendien zeer slecht. Toen Bram ter Schegget in goede stand een akelig slechte zet produceerde en vervolgens ten onder ging begon het er somber uit te zien. Beter nieuws kwam van de laatste borden waar Jan Helsloot solide speelde en zwarts pogingen tot activiteit rustig opving om vervolgens winnend toe te slaan. Jelmer Sminia stond ook beter maar daar bleek niet meer in te zitten dan remise. Sander Los, vaak de rots in de branding, meende een truc te hebben maar daar zat helaas een lek in waarna er een kwaliteit en tenslotte zelfs een stuk verloren ging. Sybolt wist zijn goede stelling knap naar winst te spelen en zodoende weer eens een IGM te verslaan, waardoor het 3-3 werd. U kunt zien hoe dat in zijn werk ging in de partijenrubriek. Tobias kon echter geen stand houden zodat Caissa opnieuw op voorsprong kwam. Matthew Tan was ondertussen al een poosje bezig Arno Bezemer onder druk te zetten, en wist tenslotte een gunstig eindspel naar winst af te wikkelen.
Daarmee was het opnieuw gelijk, maar Kevin Tan vocht al uren voor zijn schaakleven met een dame en twee slechte stukken tegen twee torens en een vlijmscherp loperpaar en het zag er niet gunstig uit. Het andere bord was dat van Paul-Peter Theulings. PP stond steeds iets beter, won in het eindspel een pion maar kon de beslissende klap niet vinden waardoor het toch remise werd. Kevin vond nog zeer lang de goede zetten en won aan het einde zelfs een kwaliteit terug - maar toen stonden er op zijn klok nog slechts twee seconden en tijdoverschrijding was zodoende onvermijdelijk. Dus toch een krappe 4½-5½ nederlaag.

A2 haalt krachtig uit
A2 speelde tegen Caissa 3, dat net als A3 troosteloos onderaan stond. Dit was voor beide teams de laatste kans nog iets van het seizoen te maken. Des te meer bevreemdde het dat bij Caissa een speler gewoon vergat op te komen, zodat Eric Roosendaal na een uur een punt kon noteren zonder een zet te hebben gespeeld.
Maar ook los van deze opsteker was A2 lekker bezig. Gijs IJzermans liet zijn stukken uitwaaieren over de zwarte stelling - een toren en twee paarden kwamen binnen en toen Gijs een stuk won geloofde zwart het wel. Het werd allemaal nog fraaier toen Christopher Brookes een kwaliteit won. Na een algehele afwikkeling bleef er een simpel gewonnen eindspel over zodat de tegenstander hoofdschuddend opgaf. Richting tijdnood en dan gaan bij A2 altijd de zorgen om Esther de Kleuver spelen - maar Esther stond lekker, deed goede zetjes en zo ging in dit geval niet zij maar haar tegenstander op zet 40 door zijn vlag. "Dat heb ik in geen tien jaar meegemaakt." lachte Esther na afloop. En de 4-0 stand had A2 ook al een hele tijd niet meer meegemaakt.
De wedstrijd was daarmee wel gelopen. Mehran Kamali had het kopbord verdedigd en wist alle pogingen tot wit voordeel bekwaam af te houden tot er een gelijk eindspel ontstond - remise. Van geheel andere aard was de remise van Jan Krans - zoals wel vaker stond Jan zettenlang verloren en eenmaal kon de andere kant zelfs de zaak in één klap uitmaken. Het gebeurde niet, Jan overleefde en kon tenslotte zelfs het halfje claimen wegens driemaal dezelfde stelling. Harold de Boer had zichzelf aan een hoog bord gezet - en dat werkte wel voor het team maar niet voor hemzelf. Een tactische stelling liep uit de hand en Harold moest als enige van A2 capituleren.

Het heftigste potje was als laatste bezig. Martijn van der Eijk deed na de opening een soort blufzet en kreeg per kerende post een aanval over zich heen waarbij de meeste toeschouwers het punt voor wit al telden. Martijn ging in de denktank en vond een paar enige zetjes. Toen ging wit weer tijd verslinden op zoek naar de winst. Natuurlijk kwam er gierende tijdnood. Martijn liet zijn koning via een sluiproute ontsnappen en toen de rook optrok was er een dame-eindspel met ongelijke lopers ontstaan met een pluspion voor Martijn en een witte pion op d7. Dat leek remise, maar Martijn zag nog wel kansen, en inderdaad, na wat gemanoeuvreer gingen de lopers en de vrijpion er af waarna wit op zijn beurt een vrije zwarte h-pion moest gaan afstoppen. Dat bleek te veel gevraagd en zo scoorde Martijn zelfs nog de 6-2. Niet dat A2 nu veilig is, maar de eerste stap is gezet.

A3 verliest van Caissa 4
Ook bij Caissa 4 waren er slechts zeven tegenstanders. Verschil met de andere wedstrijd was wel dat dit team van Caissa redelijk bovenaan staat in plaats van onderaan. Jonathan Tan kon dus na een uur alweer terug naar huis met een gratis punt (wat in verband met schoolverplichtingen eigenlijk wel goed uitkwam) maar daarmee was de strijd allerminst gelopen. Bij Bert Kampen was er een evenwichtige remise, en hoewel Renzo Finkenflügel het lastig had wist ook hij een half punt te scoren. Toen Tjerk Sminia via een dubbele aanval een stuk won kwam er een rooskleurige 3-1 stand op het scorebord - maar de posities op de overige vier borden vertelden helaas een heel ander verhaal.
Henk Boot raakte ergens de draad kwijt in een tactische stand en verloor een handvol pionnen voor een ineffectief stuk. Dennis Brouwer kwam niet los na de opening en verloor twee stukken voor een toren. Peter de Heer wikkelde onhandig af en raakte een kwaliteit kwijt. Florian Jacobs kreeg een zeer vreemde stand op het bord tegen Roel van Duijn - optisch gunstig, maar in de praktijk helemaal niet zo fraai en bovendien afschuwelijk lastig te spelen. In de tijdnoodfase verloren Henk en Dennis. Peter kwam nog een eind richting remise, maar kon de laatste pion niet ruilen en verloor ook. Florian raakte bij alle verwikkelingen drie pionnen kwijt en verzeilde in een kansloos eindspel. Zo verloor A3 alsnog met 5-3.

A5 wint in Almere (maar Jeroen is de ster van de avond!) (door Boudewijn v Beckhoven)

Dit seizoen is Amstelveen 5 de klos voor wat betreft uitwedstrijden in verre dan wel moeilijk te vinden oorden. Na het bezoek aan de Bijlmermeer moesten we ditmaal helemaal naar Almere afreizen. Gelukkig had alleen ik als teamleider moeite om de lokatie te vinden. Voor vader en zoon De Niet was dit 'de beste uitwedstrijd ooit' in hun thuishaven. Zij maakten beide remise, bij Martin na een stukoffer, en Shotaro hield een pionneneindspel met de vlag bijna op vallen. Invaller Jean-Paul Brookes maakte voor de tweede keer keurig remise. Jan Willem Stroes won al snel een pion en daarmee zijn partij. Hans van Nieuwkerk had gehoopt zijn wat kleurloze score (1 uit 3) bij een van de Corus weekendvierkampen op te vijzelen, maar moest na stukverlies de eer aan de tegenstander laten. Dit was onze enige verliespartij. Zelf nam ik na 15 zetten het remise aanbod van mijn tegenstander aan, nadat ik gedurende de voorgaande tien zetten urenlang tevergeefs zijn dame trachtte te veroveren. Op het eind van de avond won Walther Kappelhof zijn partij met een toren meer.

Maar de mooiste partij van de avond was absoluut die van Jeroen Schoonackers. Toen zwart zijn dame een beetje liet verdwalen op a5 ging Jeroen vol in de aanval. Hij offerde maar liefst een volle toren en haalde vervolgens al zijn stukken er bij om de koning van de tegenstander twintig zetten lang te bestoken tot die tenslotte door de laatste twee witte aanvallers mat gezet werd. Deze 'parel van Almere' mag u beslist niet missen en kunt u dan ook hier naspelen.

A1 wint opnieuw, maar A2 en A3 verliezen

Alweer winst voor A1 in verre oorden
De eerste uitdaging bestond uit het bereiken van de plaats van handeling in een door sneeuwstormen geteisterd Nederland. De treinrit via Nijmegen naar het plaatsje Cuijk (Noord-Brabant) verliep evenwel zonder noemenswaardige vertragingen, waarna nog twee kilometer te voet moest worden afgelegd naar het nietige Vianen. Dit laatste stuk voerde langs een uitgestrekt bosgebied. Het gehuil van de hongerige wolven overstemden wij met heroïsch gezang van een Russisch partizanenlied.

Matthew Tan hoefde slechts 1 zet te doen om de score te openen, aangezien de kopman van Vianen de reis niet had aangedurfd. In het vierde uur volgden eerst twee remises. Lody Kuling offerde een dame en liet zien dat zijn compensatie van twee stukken en een betere pionnenstructuur voldoende was. Sander Los veroverde een dame, maar mocht blij zijn over de laatste truc te beschikken die eeuwig schaak veilig stelde. Daarna liepen voor ons de punten binnen met overwinningen van onze topscorers Bram ter Schegget en Paul-Peter Theulings (beiden 4½ uit 5). Bram hanteerde wederom de Chigorin-variant, en weer bleek een witspeler niet in staat het zwarte initiatief via de half-open centrale lijnen te neutraliseren. De tegenstander van Paul-Peter sloeg een pion op d5 te snel terug met zijn paard, waarna Paul-Peter met 27. Pf4 fraai toesloeg en in het vervolg vrolijk verder combineerde tot damewinst, waarna zwart er niet meer aan te pas kwam. U kunt dit kunststukje zelf naspelen bij de partijenrubriek .

Daarna bracht Jan Helsoot ons op de rand van de overwinning. Zijn Franse opening verliep zeer gunstig, maar hij moest in de tijdnoodfase toch nog een benauwd moment doorstaan voordat hij het punt op het droge had. Nog voor de tijdcontrole was de matchwinst een feit. De tegenstander van Kevin Tan durfde het niet te gokken in tijdnood nadat een gedemoraliseerd teamlid liet weten dat het allemaal niks meer uitmaakte. Tobias Kabos was niet gelukkig met zijn opening en verloor tegen de tegenstander met de hoogste rating, maar die nederlaag deed voor de match al niet meer terzake. De wedstrijd werd besloten met remises van Jelmer Sminia en Sybolt Strating in het vijfde speeluur. Daarbij had Jelmer het nog moeilijk kunnen krijgen als zijn tegenstander beter had beseft dat zijn vrije randpion toch echt een paardenbinder was. Sybolt zou graag gewonnen hebben om een minder gelukkige reeks om te buigen. Met een pluspion op zijn conto kwam hij dichtbij, maar hij moest uiteindelijk in remise berusten omdat hij zijn koning niet voldoende kon afschermen voor de activiteit van de vijandelijke dame.

A2 krijgt flink klop van ZSC/Saende
In een besneeuwd Zaandam kwamen alle leden ruim op tijd en in feite zonder enig vervoerprobleem aan. Alvast een zorg minder. Olav Lucas besloot het ontbreken van Mehran op radicale wijze op te lossen. Hij ging gewoon zelf aan bord 1 zitten tegen de geduchte Mark Klarenbeek, speelde een vreemde opening, won een kwaliteit, waarna Klarenbeek eieren voor zijn geld koos en remise afdwong via een zetherhaling. Een sterk halfje scoorde ook Christopher Brookes, die vanuit verdachte stelling knap overleefde en eeuwig schaak afdwong. Minder goed nieuws aan de lagere borden. Harold de Boer zag helemaal niets en wilde zijn partij zo snel mogelijk vergeten. Gijs IJzermans raakte een aantal pionnen achter en kwam in een kansloos toreneindspel terecht.

Nog was niet alles verloren, maar Jan Krans verzuimde een pionnetje mee te grabbelen en deed in plaats daarvan een slechte, waarna de zaak bergafwaarts ging. Esther de Kleuver won een stuk en leek een vol tegenpunt te gaan scoren, maar haar koning bleek onveilig te staan en in tijdnood ging het drastisch verkeerd. Martijn van der Eijk had wat problemen maar loste die op voor zijn eerste remise. Daarna moest er nog een uurtje gewacht worden op Eric Roosendaal. Na dertig zetten keepen in een iets mindere stand leek remise het hoogst haalbare, maar de tegenstander overzag een penning en raakte ineens een pion kwijt. Met nog een paar minuten op de klok kon Eric de winst echter niet vinden - alsnog remise.

Met dat al opnieuw een behoorlijk forse nederlaag (6-2). Volgende ronde wacht het duel tegen Caissa. Ook die staan nog op nul - voor beiden het duel van de laatste kans, zou je zeggen.

A3 komt net tekort tegen ZSC/Saende 2
Zonder Jonathan Tan en Tjerk Sminia, maar met Dennis Brouwer en Michiel Harmsen leek het derde zeker kansrijk tegen ZSC/Saende 2. Peter de Heer durfde niet te rijden in de sneeuw, dus ging Jeroen Schoonackers een frisse neus halen. Altijd goed voor remise, die Jeroen, en zo ook nu. Darrell Kho liet zich echter lelijk beetnemen, raakte een vol stuk kwijt en kon opgeven. Michiel Harmsen moest flink werken voor zijn halfje maar kweet zich kundig van die plicht. Florian Jacobs werd bestookt met een gier, maar liet in het middenspel geen spaan heel van de zwarte stand en maakte daarmee gelijk.

Desalniettemin zag de zaak er somber uit. Dennis Brouwer was een pion kwijt geraakt, Henk Boot had wat gemist en stond slecht in een toreneindspel, Bert Kampen ging ten onder en alleen Renzo Finkenflügel leek kansrijk voor een vol punt. Henk kon het eindspel inderdaad niet houden, Renzo wist te promoveren, maar winnen met een dame tegen een toren plus een witte pion op g5 bleek te lastig, ook al omdat de koning was afgesneden - en na een reeks schaakjes werd het remise. Dennis gaf de match nog een curieus einde door in een eindspel van loper tegen paard met een minuspion zijn koning winnend van g8 via c4 naar f1 te sturen, waarna wit de draad kwijtraakte en zelfs nog verloor. Daardoor werd de eindstand bepaald op slechts een minimale 4½-3½ nederlaag.

A4 terug naar de middenmoot (door Michiel Harmsen)

A4 heeft de uitwedstrijd tegen VAS 3 met 4½-3½ verloren. Daarmee staat A4 weer op de plek waar het hoort: ergens in de middenmoot. De teamleider hoorde voor de wedstrijd al onrustige vragen: "Michiel we gaan toch niet promoveren?" Die vraag had hij eerder ook al van de voorzitter gehoord, vergezeld van de verzuchting dat het nu al moeilijk is al die KNSB teams te vullen. Michiel stelde ze gerust met de mededeling dat als A4 bovenaan zou eindigen men gewoon zou gaan aanvragen om volgend jaar weer promotieklasse te spelen.

Invaller Danny Kool speelde een correcte partij, die eigenlijk in remise had moeten eindigen maar ja, het tijdnoodmonster sloeg weer toe bij Danny. Ook Roger Mehra en Thijs de Boer verloren op de lagere borden. Marcel Laarhoven maakte al vrij snel een foutje en kwam voor de keus om een pion weg te geven zonder tegenspel of een kwaliteit met tegenspel. Hij koos voor het laatste. Tot mijn verbazing was een uur later het materiële evenwicht weer hersteld en kon ook Marcel een halfje noteren. Degelijke winstpartijen waren er voor Dirk Goes en John Spinhoven, die nu beiden 3½ uit 4 hebben. Olav Lucas en Michiel Harmsen hebben beide kansjes gehad maar moesten toch berusten in remise.

Jeugd wint alle wedstrijden in Meesterklasse A en wordt overtuigend kampioen

Het A-team van de jeugd was dit jaar op papier al zeer sterk: Robin van Kampen is als kopman natuurlijk goud waard, maar met Lody Kuling, Bram ter Schegget en Tobias Kabos is het team ook in de breedte bijzonder sterk. Het wekte dan ook geen verwondering dat het team de eerste wedstrijden won, maar toen in ronde 3 Schaakmaat met 3-1 werd verslagen werd duidelijk dat het team een kandidaat voor de eindzege was. Ronde 4 was cruciaal, want toen stond de ontmoeting met het geduchte ChessCool uit Haarlem op het programma. Dit team had tot dan toe alles gewonnen en slechts een half bordpuntje afgegeven, maar Zukertort bleek ze toch te machtig: de vitale wedstrijd ging met 3-1 naar Zukertort dankzij twee remises en winstpartijen van Bram en Robin. Rondes 5 en 6 brachten weer twee zeges (4-0 en 3-1), maar ChessCool bleef ook winnen dus een misstap kon het team zich niet permitteren. In ronde 7 stond, ietwat ongelukkig, de match tegen Zukertort 2 op het programma. Het werd een 3-1 zege, waarna een gelijkspel in de laatste ronde genoeg zou zijn, maar met een klinkende 4-0 bevestigde het team nog maar eens de grote kwaliteiten.

De individuele scores liegen er niet om: Robin van Kampen 6 uit 7 (en een TPR van boven de 2500!), Lody Kuling 5 uit 8, Bram ter Schegget 6½ uit 8 en Tobias Kabos maar liefst 7½ uit 8. Met een totaal van 16 matchpunten (100%) en 25½ bordpunt uit de maximale 32 heeft het team een fantastische prestatie geleverd. ChessCool werd overigens tweede met hetzelfde aantal bordpunten.

Zukertort 2 had het lastig, maar twee minimale overwinningen in rondes 5 en 6 gaven het team wat lucht. Na de ongelukkige loting in ronde 7 en de 1-3 werd het nog benauwd, maar via een 2-2 in de laatste ronde (mede door een cruciale remise van supersub Jonathan Tan) wist het team met 7 matchpunten juist boven de degradatiestreep te blijven (5 teams van de 16 degradeerden). Florian Jacobs en Christopher Brookes scoorden elk 4 uit 8, Gijs IJzermans deed het keurig met 3½ uit 6.

Amstelveen kaapt vier matchpunten mee uit Hoorn

A1 boekt ruime zege op de Eenhoorn
Is het de kop niet dan is het de staart wel! In de tweede ronde haalde de kop geweldig uit tegen Leeuwarden door slechts een halfje af te geven - in Hoorn had de kop een mindere dag maar deed de staart het meer dan fantastisch door de laatste zes borden allemaal te winnen. Alles bij elkaar leverde dat een klinkende 7½-2½ overwinning op.

De enige remise viel bij Sander Los, in een merkwaardige partij waarin wit twee torens ophaalde via Pxf7+ en Pxc7+. De eerste keer won dat een kwaliteit, maar de tweede keer was minder en kostte effectief een stuk waardoor de zaak weer min of meer in balans was. Paul-Peter Theulings zag een Aljechin hard aangpakt worden - binnen de kortste keren was de zwarte koningsvleugel kaalgeplukt. PP deed wat hij kon met de nodige truczetten om het hoofd boven water te houden toen wit ineens een familieschaak overzag en meteen kon opgeven. U kunt dit spektakelstuk zien bij de partijen. Bij Sybolt Strating vond de opponent ook een geweldige truczet - Sybolt verloor een kwaliteit en kwam er niet meer uit. Matthew Tan had ook al een woeste opening - zijn tegenstander gooide er een stuk tegenaan maar kwam niet verder dan een eindspel met een pion minder. Matthew toonde haarfijn aan dat eindspelen met ongelijke lopers verre van remise zijn zolang er torens op het bord staan en scoorde overtuigend de winst, zoals u hier kunt zien. De voorsprong werd weer uitgevlakt toen de aanval die Tobias Kabos had opgezet dood bleek te lopen. Zwart gaf de dame voor een handvol stukken en had weinig moeite om dat overtal aan materiaal om te zetten in punt.

Bij zet 40 was de stand daarmee gelijk, maar hierna konden er louter Amstelveense punten worden genoteerd. Kevin Tan had eerder een wat zorgelijke stand met een opgesloten loper, maar bij de afwikkeling gaf wit slordig een pion cadeau en Kevin loodste zijn a-pion vervolgens behendig naar de overkant. Bram ter Schegget had ook een pluspion, wist die te laten promoveren maar permitteerde zich de frivoliteit om geen dame maar een loper te halen. Zwart besloot die niet te slaan en door te spelen zodat Bram nog een uurtje overwerk moest verrichten om het volle punt toch te scoren. Het meest idiote punt viel bij Jan Helsloot. Na een wisselvallig potje kwamen de witte stukken massal binnen en als wit op de 42e zet Txd8 had gedaan was Jan verloren geweest (Fritz geeft maar liefst plus 7 voor wit aan). Maar wit aarzelde en ging vervolgens zetherhaling uit de weg toen dat misschien al niet verstandig meer was. Jan kreeg vier pionnen voor een kwaliteit en de mars van de zwarte pionnen bleek al snel onstuitbaar. U kunt dit fragment bewonderen bij de rubriek partijen.. Jelmer Sminia wist in een hard gevecht plotseling een matdreiging op het bord te krijgen - hetgeen een pion opleverde en uiteindelijk de winst. En ook bij Lody Kuling ontstond er een langdurig eindspel met pluspion en ook dat werd gewonnen. Een schitterende zege die A1 opnieuw aan de kop van het klassement heeft gebracht.

A2 worstelt maar komt net niet boven
Compleet met kopman Mehran Kamali trok het tweede ten strijde tegen een team waarbij er, op papier althans, kansen lagen. Waren de vorige twee tegenstanders A2 gewoon te machtig gebleken, tegen Kennemer Combinatie 2 leken er mogelijkheden te liggen. Een boel partijen stonden na een paar uur ook inderdaad gunstig, behalve bij Christopher Brookes, die twee pionnen was achtergeraakt. Esther de Kleuver leek een mooie aanval te hebben, maar helaas liep een en ander dood waarna de tegenaanval dodelijk bleek. De gelijkmaker kwam op naam van Mehran, die de tegenstander wat zag experimenteren in de opening en dat keihard in 21 zetjes afstrafte. U kunt dit kleinood vinden in de partijenrubriek.

Met fijne stellingen voor Gijs IJzermans (pluspion), Eric Roosendaal (aanvalskansen) en Martijn van der Eijk (ontwikkelingsvoorsprong) leken er mooie dingen mogelijk. Helaas deed Jan Krans (tegen de ons welbekende Jules van Doeland) iets akelig fout en zo raakte A2 weer op achterstand. Gijs wist in tijdnood zijn voordeel fraai te verzilveren, maar de gelijke stand ging weer verloren toen Martijn een bok schoot en een stuk weggaf. A2 had eindelijk eens wat mazzel toen Christopher de tegenstander in een eindspel van loper met a- en b-pion tegen loper lokte. De lopers waren ongelijk en dan blijkt dat niet meer te winnen. Eric's aanval was afgeslagen en inmiddels was er een iets slechter eindspel ontstaan, dat tenslotte ook remise werd via een terechte claim van driemaal dezelfde stelling.

Bleef over de partij van Harold. Via een listige truc had Harold een pion gewonnen, maar daarna moest hij alle zeilen bijzetten om niet te verliezen. Wit had allerlei kansen op een zeer goede stelling, kon een stuk of vier pionnen voor de kwaliteit krijgen, liet er een paar liggen, maar net toen A2 weer ging hopen op een 4-4 forceerde wit alsnog eeuwig schaak voor de matchwinst. Waardoor A2 helaas toch weer verloor en nog steeds puntloos is.

A3 wint net van Eenhoorn 2 (door Henk Boot)
De vierde KNSB wedstrijd voerde ons naar Hoorn, waar wij het moesten opnemen tegen De Eenhoorn 2. Tot aan vandaag voerden zij samen met HWP Zaanstad en Caïssa 4 de ranglijst in klasse 3D aan. Wij konden naast het eerste dat tegen De Eenhoorn 1 prachtig uithaalde onze kansen zien waar te nemen. Met een routeplanner en een stratenboek uit 1993, toen meer dan de helft van ons team natuurlijk nog geen benul had van de loop van de stukken, waren we keurig op tijd in de fraaie in kerstsferen gedompelde speelzaal.

We konden met een volledig team aantreden en al vlug werd door de tegenstander van Florian Jacobs aan bord 1 een flinke bok geschoten, waardoor even op h7 een pionnetje kon worden meegenomen. Dat leek dus een vlotte winst te worden, quod non. Aan de andere borden leek de situatie zorgelijk bij Renzo Finkenflügel en Tjerk Sminia die de rochade deze keer maar was 'vergeten'. Bert Kampen zette zijn tegenstander krachtig onder druk toen deze een geofferde pion maar bleef verdedigen. Jonathan Tan speelde erg onorthodox door met 3. .. Le6 zijn andere loper nog geruime tijd rust te gunnen. Met een lange zwarte rochade zag het er allemaal ingewikkeld uit, maar na het omzeilen van allerlei penningen en ruil van stukken bleef er een remise-eindspel met ongelijke lopers over.

Op dat moment had Peter de Heer gezien de ontwikkeling op de andere borden het remiseaanbod van zijn tegenstander in iets betere stand geaccepteerd en was Bert als een mes door de boter van de stelling van zijn tegenstander gegaan. Een batterij op de 7e lijn luidde het einde van het zwarte lijden in. Ook Darrell Kho had de witte opzet na een ruilvariant in het Konings-Indisch keurig ontzenuwd en met zwarte paarden op d4 en f4 meer kansen dan zijn tegenstander. Ook hier kwam er een plusremise uit de bus. Renzo had zich uit een benarde positie losgewerkt en stond opeens materiaal voor hetgeen bekwaam tot winst werd gevoerd. Henks tegenstander vlocht met beperkte tijd toch een aantal dreigingen waarin Henk op een gegeven moment door de bomen het bos niet meer zag, de draad en ook de partij kwijtraakte.

Inmiddels had de tegenstander van Tjerk niet onmiddellijk toegeslagen toen dat kon en leek onze man op weg naar een remiseachtig eindspel, maar ruilde helaas de verkeerde zware stukken en moest alsnog is het stof bijten. Zo ontstond er een 3½-3½ stand en was alleen Florian nog bezig. Hij had nog steeds dat ene pionnetje voorsprong en het was inmiddels een forse 'werkpartij' geworden maar het stellings- en pionvoordeel bleven intact. Langzaam werden de stukken geruild en uiteindelijk kon nog een pionnetje worden meegesnoept. Het resterende toreneindspel werd keurig uitgeschoven zodat rond de 70ste zet de vis eindelijk op het droge was. Een fraaie 4½-3½ op de koploper, die zelfs nog wat ruimer had kunnen uitvallen. Al met al staat het 3e team inmiddels op een fraaie 4e plaats, een stuk beter dan vorig jaar en dan we aan het begin van het seizoen hadden vermoed.

Bezoek aan de Bijlmer eindigt in 4-4

De derde ronde bracht A5 een bezoek aan Isolani, dat op een niet makkelijk te vinden locatie in de Bijlmermeer speelt. Met name Jan Willem Stroes had grote moeite om, toen hij eenmaal bij de flat Groenhoven aangekomen was, de speellocatie te vinden, aangezien die zich midden in allerlei gangenstelsels bevindt. Gelukkig verkreeg hij op bord 3 een goede stelling met een vrijpion, die even later echter verdwenen was, waarna een potremise eindspel overbleef. Invallers Jean-Paul Brookes en Yannick Timar speelden keurige remises op de laagste twee borden, waarbij het remiseaanbod van de hoogbejaarde tegenstander van Jean-Paul even beminnelijk was als de goede man zelf, want JP's stelling oogde wat slechter. Walther Kappelhof won op bord 6 een aantal pionnen en daarmee zijn partij. Shotaro de Niet verloor echter een eindspel op bord 5. Zijn vader Martin deed het op bord 2 beter, verloor weliswaar een pion, maar won hem terug in het eindspel. Waarschijnlijk had hij af kunnen wikkelen naar een gewonnen pionneneindspel, maar hij verkoos de dames op het bord te houden, waarna de partij uiteindelijk remise werd. Jeroen Schoonackers trok op bord 4 fel ten aanval, maar op een gegeven moment hingen er te veel stukken, waardoor hij verloor. Boudewijn van Beckhoven kreeg de overwinning op bord 1 in de schoot geworpen nadat zijn tegenstander een ten onrechte geofferd paard weer teruggaf, vervolgens de beste voortzetting miste die slechts tot pionverlies zou leiden, waarna zijn stelling instortte.

Eerste ronde al direct eindstation voor cupteam

Amstelveen had een zwarte loting, door al in de eerste ronde uit te moeten spelen tegen meesterklasser Utrecht. Na enige moeite werden vier spelers gevonden die op donderdagavond naar Utrecht wilden afreizen. Om 20:10 gingen de klokken aan en nadat Sybolt Strating om 20:15 de speelzaal binnenkwam ontbrandde de strijd op alle vier de borden. Bram ter Schegget speelde op bord 2 een onorthodoxe Siciliaan, waarna er een witte toren verdwaalde op h6. Het laatste duwtje wist Bram echter niet te vinden, waarna zijn tegenstander ontsnapte met remise. De analyse toonde aan dat het subtiele Kf8 in plaats van Ke7 de grond onder de witte stelling wel had weggeslagen. Ook op bord 4 verdwaalde er een toren, dit keer op g5. Paul-Peter Theulings wist echter niet te ontsnappen, waardoor we met 1½-½ achter kwamen.
Dennis Brouwer was tegen oud-Amstelvener Menno Okkes vol in de aanval gegaan, maar deze werd vakkundig opgevangen. Hierna leek remise het hoogst haalbare. Ook bij Sybolt Strating leek er niet meer in te zitten dan remise in een dichtgeschoven stelling. Mede gezien de stand werd de stelling opengebroken en een zetherhaling versmaad. De zwarte stukken werden echter zeer actief en zwermde om de witte koning heen. Een matnet werd nog net voorkomen, maar eeuwig schaak niet. Hierna moest Dennis winnen, maar met twee pionnen tegen loper en pion was de ultieme winstpoging tevergeefs en slechts een paar zetten later kon hij zijn tegenstander feliciteren. Een 3-1 nederlaag en einde van het bekerseizoen. Na afloop hesen de spelers van Amstelveen zich in de auto van Utrecht speler Thomas Willemze, die ze een aardig stuk op weg naar huis hielp.

A4 verslaat Caissa 7 met onverwachte hoge cijfers

Op papier was Caissa 7 geen tegenstander om enorm bang voor te zijn. Zeker niet toen het er op ging lijken dat er maar zeven tegenstanders zouden aantreden - bord 5 bleef lange tijd leeg. Juist toen Nico Louter aan een gratis punt ging denken kwam de opponent binnen. Nico kon z'n concentratie niet meer terugvinden, stond binnen tien zetjes twee pionnen achter en gaf even later ontgoogcheld op. Er leken meer donkere wolken aan de horizon want Thijs de Boer was een kwaliteit achtergeraakt, Marcel Laarhoven moest aan het kopbord hard werken om de opening te overleven en Roger Mehra stond een ietsje minder in een wat remise-achtige stand.

Vanaf dat moment ging het echter crescendo met A4. Thijs wist het eindspel keurig remise te houden, Marcel kon het evenwicht herstellen (ook een halfje) en Roger wist het eindspel in tijdnood van de tegenstander zelfs nog te winnen en daarmee de gelijkmaker te scoren.

Het begon er vervolgens uiterst rooskleurig uit te zien. John Spinhoven had uit een sterk gespeelde openingsfase inmiddels een pion gepeurd, Olav Lucas won twee stukken voor een toren door gebruik te maken van ruimtegebrek bij de tegenstander, Dirk Goes wikkelde af naar een gewonnen stand met een pluspion en Michiel Harmsen bouwde aan een ijzersterk centrum. John won vlot toen de andere kant een laatste vechtkans miste, Olav zette fraai mat en Dirk deed het even onhandig maar toen wit dat niet doorhad won hij alsnog elegant. Michiel zette de kroon op de avond en maakte de 6-2. Een onverwacht ruime overwinning, zeker na de slechte start van de eerste uren.

Alleen A3 scoort matchpunt

A1 legt het loodje tegen AAS
Al was kapitein Sander Los dan afwezig, het algehele gevoel was dat 'het zou moeten kunnen' tegen AAS. Geen tegenstander om te onderschatten, maar wel een die te verslaan was. En doordat de eerste berichten nog redelijk gunstig waren leek het er inderdaad lange tijd op dat de zaak succesvol beklonken zou worden - maar tenslotte bleef A1 met lege handen achter.

Het begin was hoopvol. Zo voelde invaller Dennis Brouwer zich niet super maar stond naar eigen zeggen al snel zo goed dat een korte remise geen optie meer was. Tobias Kabos scoorde een vlotte zege, de tegenstander van Paul-Peter Theulings liet zich foppen en verloor een dame en Bram ter Schegget kwam uit een benarde situatie met remise weg. Rond vier uur stond A1 dus twee punten in de plus. Daarna werd het snel minder. Sybolt Strating kwam met zwart nooit echt los en verloor tenslotte een vol stuk. Lody Kuling stond prima, wilde een torenzet doen maar raakte per ongeluk de dame aan. Dat had pas de volgende zet moeten zijn - nu bleek het vrijwel direct fataal. Jan Helsloot ging ook al ten onder in de complicaties en Jelmer Sminia leek totaal onder de voet te worden gelopen.

Nog was alles niet verloren: Matthew Tan stond volgens eigen zeggen kansrijk en ook Kevin Tan had een fijne stelling opgebouwd. Dennis scoorde de gelijkmaker en Jelmer leek remisekansjes te hebben. Maar toen ging het ook bij Matthew mis, Jelmer gaf een pion weg en het eindspel van Kevin bleek net niet goed genoeg om te kunnen winnen. Bij 4-5 kreeg Jelmer alsnog remise aangeboden, iets wat hij met twee pionnen minder moeilijk kon weigeren. Op de 4½-5½ viel in feite weinig af te dingen.

A2 compleet kansloos tegen oppermachtig SOPSWEPS
Altijd weer bijzonder - het bezoek van de heren van SOPSWEPS '29. De complete club komt dan langs, alle vijftien (of zo) leden, of ze nu spelen of niet. De niet-spelers komen puur voor de pret - een tweede team schijnt statutair verboden te zijn bij SOPSWEPS. De spelers zijn steevast in geel/blauwe streep met bijpassende rugnummers. Het doet allemaal nogal ludiek aan, maar met de schaakcapaciteiten van het team is weinig mis: met twee IM's in de gelederen en een riante koppositie na twee ronden lijkt het duidelijk favoriet voor een kampioenschap.

Invaller Jeroen Schoonackers boekte nog wel een korte maar spectaculaire remise, iets wat Gijs IJzermans hem uiteindelijk na vele uren na zou doen, nadat hij een eerder aanbod na een uurtje nog had geweigerd. Meer positiefs was er niet te melden. Eric Roosendaal werd simpel overtroefd door Riemersma, Martijn van der Eijk werd compleet klemgezet door Peek en Christopher Brookes werd mat gezet voor hij zelf mat kon geven. Meer leed volgde toen Harold de Boer een handvol stukken achterkwam, Esther in tijdnood de draad en een toren kwijtraakte en Dirk Goes tenslotte ook moest buigen. Een dikke 7-1 nederlaag tegen een team dat gewoon twee klassen beter was.

A3 finisht 4-4 tegen Oegstgeest 2
Met de 4-4 waren vooral de gasten achteraf gezien behoorlijk tevreden. Na een vlotte remise bij Renzo Finkenflügel hadden A3's kopborden voor een prettige voorsprong gezorgd. Jonathan Tan is in bloedvorm en wist de tegenstander in een paardeindspel via tempodwang te kloppen. Florian Jacobs offreerde de tegenstander een cyanide-pion en toonde vervolgens krachtig aan hoe onverstandig het was geweest om die te verorberen. Een nederlaag van Henk Boot halveerde de voorsprong. Bert Kampen scoorde een halfje en invaller Michiel Harmsen hield met geduldig manoeuvreren een minder staand paardeindspel bekwaam binnen de remisemarge. Inmiddels was Tjerk Sminia echter in de problemen gekomen en een eindspel met twee pionnen minder bleek niet te houden. Kon Peter de Heer alsnog het verschil maken? Na een wilde partij had hij veel pionnen voor een stuk. Een eindspel van toren en vier pionnen tegen toren plus loper leek kansrijk maar in tijdnood gingen er twee boertjes af, waarna de andere twee niet meer voor de zege konden zorgen. Zo eindigde de match dus toch in 4-4.

A6 verliest eervol

Het jeugdige A6 speelde tegen Boven-IJ 4, een team van oude rotten - aan de overkant zat qua leeftijdgemiddelde ongeveer het vijfvoudige van A6! Op sommige borden bleek dat verschil helaas vrij snel. Laurens Schilstra en Bram van Haastrecht raakten allebei spoedig een stuk kwijt en moesten zodoende al vroeg capituleren. Mateusz Glowacki leek een aardige aanval te hebben maar zijn stukken raakten wat al te verdwaald en toen er te veel bleef hangen ging het mis. Ook de stukken van Yannick Timar kwamen niet echt lekker tot samenwerking - zijn stelling viel als los zand uit elkaar en de opponent kon winnend materiaalvoordeel boeken.

Er waren gelukkig ook positieve punten. Jean-Paul Brookes moest weliswaar een pion inleveren maar met nauwkeurige zetjes wist hij het eindspel remise te houden. Sanne ter Schegget had wat geluk toen ze een remisevoorstel kreeg in naar eigen zeggen heel slechte stelling. Aan het hoogste bord speelde Michiel van Andel een puike partij - een plusremise was zijn beloning. De laatste partij was die van Egbert Jansen. In een dichtgeschoven stelling met torens en dames leek remise eigenlijk logisch. Maar Egbert had meer tijd en dwong zwart tot actie. Die actie kwam niet echt uit de verf en zwart kreeg steeds meer tijdnood en vergat ook nog eens zijn klok in te drukken. Toen Egbert zelfs met een dame de stelling binnenkwam geloofde zwart het verder wel en gaf op juist voordat hij door zijn vlag zou gaan. Daarmee werd de nederlaag beperkt tot 5½-2½.

Vier spelers kampioen in hun categorie

Zukertort had een relatief bescheiden afvaardiging naar Eindhoven gestuurd, maar het gemis aan kwantiteit werd ruimschoots goed gemaakt door de voortreffelijke kwaliteit.

• Allereerst was daar de steun en toeverlaat van vele jeugdtrainingen: Matthew Tan, eigenlijk toch echt geen jeugd meer, zag zijn kans schoon om nog maar eens in actie te komen bij een jeugdtoernooi, aangezien er bij het rapid nu een categorie tot 25 jaar aan toegevoegd is. Matthew hield flink huis en liet met 8½ uit 9 de concurrentie ruim achter zich.
• In categorie 1990 was het Lody Kuling die zegevierde. Wie de eindstand bekijkt vindt hem weliswaar op plek twee terug met een fraaie 7 uit 9, maar in deze gemengde groep van de jaren 1989/1990 kwam nummer 1 uit 1989, dus werd Lody wel degelijk winnaar in de categorie 1990.
• In de categorie 1991/1992 was het al Zukertort wat de klok sloeg. Het was Jonathan Tan die bovenaan eindigde. Na een verrassende nederlaag in de eerste ronde tegen Jouke van Veelen kwam hij maximaal sterk terug met acht zeges op rij! En dus werd hij met verve kampioen van de categorie 1992 met 8 uit 9.
• En wie werd er ongedeeld tweede in diezelfde groep, met 7 uit 9? Dat was Tobias Kabos, die daarmee de concurrentie nog juist voor bleef en winnaar werd van de categorie 1991. Kort daarachter eindigde overigens Bram ter Schegget als zesde.
• En tenslotte mag ook de derde plaats van Renzo Finkenflügel in de categorie 1994 (met 6½ uit 9) niet onvermeld blijven.

Door al deze successen won Zukertort Amstelveen ook nog eens de clubprijs. Dat was dit jaar een raindropchess set. Dit nieuwe spel kan nu dus ook bij Zukertort gespeeld worden!

A5 boekt forse zege tegen ES'80 2

Het zal vermoedelijk de laatste keer geweest zijn dat teams van Amstelveen en ES'80 de degens kruisten - het ziet er naar uit dat ES'80 na dit seizoen zal worden opgeheven. De start was voor de gasten geheel in de trant van een vrijdag de 13e. Hans van Nieuwkerk zag hij zijn tegenstander na 1. e4 d5 2. exd5 Dxd5 3. Pc3 Da5 4. Lc4 tot Lg4??? besluiten. Hans dacht er eens een minuutje over na, pakte het ding er af waarna zwart walgend opgaf en Hans om amper kwart over acht al weer gezellig naar huis kon met een vol punt op zak. Een tweede punt kostte weliswaar meer zetten maar Martin de Niet won evenzeer overtuigend. Veel andere borden stonden gunstig, zodat een ruime overwinning er al vroeg inzat.

Joël de Vries was de volgende die scoorde - winst van een aantal pionnen was voldoende om het eindspel soepel naar huis te loodsen. Jeroen Schoonackers had eerder een surplus aan techniek gedemonstreerd en had tenslotte drie pionnen extra. Dat was punt nummer vier en toen vond Walther Kappelhof het wel een mooi moment om een pluspion in remise om te zetten, waarmee de matchpunten al veilig waren. Aan de eerste drie borden was het spannender. Jan Willem Stroes stond veelbelovend maar kwam niet verder dan remise. Shotaro de Niet speelde een puike partij aan bord 2 - ook remise. Boudewijn van Beckhoven stond lange tijd gelijk maar toen de opponent een pion doorschoof in plaats van te ruilen wist hij in het verre eindspel het beestje op te halen en zo alsnog het volle punt te scoren. Met dat al een 6½-1½ zege.

Schitterende zege A1, nederlagen voor A2 en A3

A1 boekt spectaculaire monsterzege bij Philidor Leeuwarden
Op papier waren beide teams even sterk, maar aan het einde van de middag bleek dat de Friezen aan de eerste acht borden slechts een schamel halfje hadden kunnen rapen. Alleen aan de staart ging het goed mis - Jan Helsloot was kort na de opening in feite kansloos, Jelmer Sminia kreeg al snel een dodelijke aanval over zich heen. Sybolt Strating stond vervolgens compleet verloren, maar toen de tegenstander het al te fraai wilde afmaken kreeg deze de deksel op de neus. Daarna bleven de punten aan alle kanten binnenkomen, een sterke zege van Sander Los, damewinst bij Tobias Kabos, nog maar eens een punt bij Matthew Tan, het kon bijna niet op. Gunstige eindspelen waren er ook nog, en evenzo punten voor Lody Kuling, Bram ter Schegget en het beste nieuws was wellicht dat Dennis Brouwer zijn eerste partij sinds tijden speelde en ook al won. Paul-Peter Theulings speelde de enige remise, en over dat halfje mocht men in Leeuwarden niet eens mopperen. Door deze fraaie zege staat A1 zelfs ongedeeld op kop.

A2 niet opgewassen tegen Soest
Op papier was het al geen gemakkelijke opgave tegen Soest. Captain Harold de Boer was afwezig wegens een buitenlands toernooi, kon vooruitspelen tegen iemand die ook al verhinderd was - maar werd volgens eigen zeggen vrij regelmatig weggeschoven. Toch was er aanvankelijk niet veel te merken van grote niveauverschillen. Jan Krans nam een snipperdag op en speelde remise in tien (ja, u leest het goed!) luttele zetjes - na een kleine onnauwkeurigheid zijnerzijds was er volgens hem al niets meer te beleven. Invaller Jeroen Schoonackers maakte keurig remise en daarmee was het 2-1. Met toch wel wat hoop op meer, want Esther de Kleuver had een kwaliteit gewonnen, Gijs IJzermans stond wel lekker en alleen Christopher Brookes stond duidelijk minder. Aan de twee hoogste borden bracht Soest tweemaal dik meer dan 2300 in het veld maar zowel Eric Roosendaal als Martijn van der Eijk stonden vooralsnog minimaal gelijk.

In de tijdnoodfase bleek echter dat de oppositie uit stug hout gesneden was. Eric zag een poging tot aanval stranden en liep op een dodelijke counter. Bij Martijn waren er na matig spel van beide kanten ruime kansen op remise, maar in tijdnood verwisselde Martijn twee zetten waarna de zaak alsnog schipbreuk leed. Bij Esther werd het remise via een zetherhaling, Gijs had een pluspion maar dat was net niet genoeg om het toreneindspel te winnen en Christopher raakte teveel pionnen achter en verloor. Eindstand 6-2, ietwat geflatteerd wellicht, maar op de Soester zege viel verder weinig af te dingen.

A3: In Alkmaar verdween de victorie (door Henk Boot)
Na een overtuigende seizoensstart trok het derde team welgemoed naar Alkmaar. We speelden in een mooie lokatie boven een oud restaurant in het centrum van Alkmaar. Ruim op tijd waren we aanwezig, maar dat was toch allemaal geen garantie voor goede partijen. Allereerst wisselde Peter de Heer twee zetten om, het kostte een pion en hij bleef met een hopeloze stelling zitten. Ook bij Henk Boot ging het vreselijk mis. Een tochtgat op e3 bleek fataal. Darrell Kho kwam al snel na een onnauwkeurigheid moeilijk te staan, de tegenstander draaide de duimschroeven krachtig vast en ook hier viel al snel het doek.

Deze snelle 3-0 achterstand kwam A3 niet meer te boven. Ook bij Renzo Finkenflügel ging het in moeilijke stelling mis. Invaller Dirk Goes stond iets minder, maar bij 4-0 besloot de tegenstander om tactisch remise aan te bieden, en dat kon Dirk in feite niet weigeren. Florian Jacobs had ooit een enorm tijdsvoordeel maar dat was inmiddels verdampt en hij stond dan ook zeker niet beter meer - vandaar de remise. Tjerk Sminia had weliswaar twee torens en een pion tegen een dame, maar door gebrek aan samenwerking tussen zijn stukken was ook hier niet meer dan remise haalbaar. Tot slot kwam er toch nog een overwinning. Bert Kampen offerde zonder aarzelen een loper op g6, haalde op de zwarte koningsstelling wat pionnen op, zette alle zware stukken in het gelid, kwam de tijdnoodfase goed door en bekroonde de aanval met damewinst. Samen een 5½-2½ nederlaag, een nogal koude douche na de warme seizoensstart.

A4 en Oosten/Toren in evenwicht

A4 moest een week na het cupverlies opnieuw naar Oosten/Toren. Olav Lucas had vooruit gespeeld tegen Redmar Damsma en ook ditmaal helaas verloren (zij het zeer onverdiend). Nico Louter kwam tegenover Willem Moene te zitten en moest ook capituleren. Er vielen verder vier remises: Michiel Harmsen, John Spinhoven, Roger Mehra en Thijs de Boer scoorden allevier een halfje. Het waren Marcel Laarhoven en Dirk Goes die de punten voor A4 scoorden waardoor de wedstrijd in 4-4 eindigde.

Oosten/Toren schakelt Amstelveen uit

Oosten/Toren trok aan het langste eind in het cupduel. Kopman Michiel Harmsen gaf wel het goede voorbeeld met een vol punt, maar Olav Lucas verloor van ons ex-lid Redmar Damsma en ook Roger Mehra bleef met lege handen. Marcel Laarhoven maakte remise tegen de ons ook al niet onbekende Willem Moene, waardoor het 2½-1½ voor Oosten/Toren werd.

Bezoek aan De Raadsheer loopt slecht af voor A6

A6 zal het lastig krijgen dit jaar in de 2e klasse. De openingswedstrijd tegen de Raadsheer ging met 6-2 verloren. Er was een opkomst was slechts zeven man waardoor een reglementair punt naar de tegenstanders ging. Vier andere spelers verloren helaas ook. Laurens Schilstra scoorde als enige een vol punt terwijl Michiel van Andel en Jean-Paul Brookes knap remise maakten an een hoog bord. Eindscore derhalve 6-2.

A5 redt het niet tegen sterk team De Amstel

A5 kon het niet bolwerken tegen het zeer sterke team van De Amstel. De lagere borden hielden stand dankzij zeges van Jeroen Schoonackers en M. De Niet maar de top drie van De Amstel was te sterk en scoorde drie volle punten waarmee de score op 5½-2½ kwam.

A4 scoort minimale maar knappe zege tegen sterk Gambit

A4 had de laatste seizoenen de vervelende gewoonte aangewend om veel punten te morsen aan het begin van het seizoen en vervolgens met een paar zeges alsnog de staart van de ranglijst achter zich te laten. Ditmaal was de start tegen het niet misselijke Gambit, en omdat bovendien Marcel Laarhoven verstek moest laten gaan leken de papieren niet erg gunstig. Gambit kwam overigens op zonder kopman Albert Blees, dat scheelde alweer.

Na een korte remise van Roger Mehra bleek Jan Willem Stroes weer eens een prima invaller. Toen ex-lid Jildo Kalma al te optimistisch een stuk offerde wikkelde JW kalmpjes af naar een gemakkelijk gewonnen eindspel. John Spinhoven speelde tegen een speler die een wel erg passief soort egelstelling innam. Na een zet of twintig stonden de zwarte stukken op f8, g8 en h8 nog steeds suffig toe te kijken hoe de witte aanvalsmachine over de zwarte stelling heen denderde. John maakte het fraai af met mat, en toen kopman Michiel bekwaam remise kon maken en de stand daarmee op 3-1 bracht leken de vooruitzichten rooskleurig, zeker omdat Nico Louter een slechte openingsopzet flink aan het weerleggen was.

De laatste loodjes waren echter nog behoorlijk lastig. Thijs de Boer had een moeilijk eindspel met ongelijke lopers. In hoge tjidnood miste hij de remise waarna een minuspion fataal bleek. Olav Lucas had het aan bord 2 ook moeilijk en moest eveneens capituleren. Daarmee was het weer 3-3 al bracht Nico via een paar harde zetjes de stand even later wel weer op 4-3. Kijk hier voor deze modelpartij. Laatste man in het strijdperk was Dirk Goes. Na dameruil was Dirk (uiteraard) in zijn element. Hij snoepte een pionnetje mee en bood remise aan. Daar had Gambit niets aan en dus besloot wit het te gokken. Hij maakte echter geen vorderingen en koos met nog slechts 18 seconden op zijn klok toch maar voor een zetherhaling. Omdat Dirk te veel gentleman is om iemand door de klok te stampen werd het alsnog remise.Een goede start voor A4.

A1 en A3 winnen, A2 gaat onderuit

A1 boekt prettige zege tegen Unitas
Unitas, pas gepromoveerd, was op papier ongeveer gelijkwaardig aan A1. Aan de eerste vier borden werd het evenwicht nergens verbroken en er vielen dan ook vier remises. Lody Kuling en Mathew Tan maakten redelijk vlotte halfjes, Tobias Kabos moest zeer nauwkeurig spelen om een initiatief te neutraliseren en Sybolt Strating besloot na een lange manoeuvreerpartij ook tot een vredelievend einde. Paul-Peter Theulings scoorde een eerste vol punt toen de tegenstander in lastige stand een truc overzag en de dame verloor. De voorsprong werd verdubbeld door Sander Los, die zich revancheerde voor een nederlaag tegen dezelfde tegenstander drie seizoenen geleden. Weliswaar kwam dezelfde opening op het bord, maar op zet acht bleek dat Sander zijn zaakjes inmiddels bestudeerd had en het punt liep regelmatig binnen.
Unitas kwam terug in de wedstrijd door twee tegenpunten. Jan Helsloot raakte in de knoei en moest capituleren en ook de comfortabele stand van Jelmer Sminia ging teloor toen hij eerst het initiatief en later een kwaliteit kwijtraakte. Bram ter Schegget bracht Amstelveen weer aan de goede kant van de score door een knappe zege in een beter eindspel met ongelijke lopers. De cruciale partij was tenslotte die van Kevin Tan. Na een volkomen mislukte opening gaf niemand meer iets voor zijn stelling, maar vanaf dat moment liet Kevin zich van zijn beste zijde zien, ontsnapte op miraculeuze wijze en stond na de tijdcontrole zelfs gewonnen. Bij de stand 5-4 besloot hij echter de matchpunten veilig te stellen en gaf remise. Een goede start voor het eerste team!

A2 loopt tegen nederlaag op tegen VAS 1
VAS 1 is vorig jaar gedegradeerd, en tegen een A2 dat toch wel zwakker is dan vorig jaar waren ze op voorhand favoriet. Bij de zeven VASsers zag men diverse ex-Amstelveners. Zeven? Ja, want bord 4 bleef leeg. De ons overbekende Karel Terstall werd daarop gebeld en die repte zich in allerijl naar het Go-Centrum - maar kwam om 6 over 2 pas binnen. De arbiter had zes minuten daarvoor het punt al aan Christopher Brookes toegekend. Pech voor VAS en speciaal voor Karel, maar een uur is nu eenmaal een uur en geen 66 minuten.
Aan de laagste borden deed VAS al snel wat terug. Roger Mehra verloor een belangrijke pion en ging ten onder en Gijs IJzermans leek nooit echt in de partij tegen routinier Lex Jongsma. Jan Krans deed zichzelf de das om en Eric stond verloren maar Martijn vd Eijk leek een fraai punt te gaan scoren tegen Aran Köhler. Helaas liet Martijn de partij glippen en toen was het al 1-4. Eric miste in tijdnood een goede remisekans waarna het eindspel uiteindelijk verloren bleek. Esther de Kleuver had enig geluk aan haar zijde toen de tegenstander een venijnige schaakvork overzag en prompt een stuk verloor. Beste man aan Amstelveense kant was teamleider Harold de Boer die op fraaie wijze Victor Hendriks versloeg en zodoende de score tot een redelijke 3-5 terugbracht.

A3 scoort knallende zege tegen VAS 2
A3 start doorgaans slecht - maar dit jaar was het team meer dan klaarwakker tegen het op papier toch zeker niet zwakkere VAS 2. Jonathan Tan opende de score met een mooie winst die u hier kunt naspelen. Peter de Heer wilde daar niet voor onderdoen en speelde de opponent behoorlijk zoek - ook dit kleinood kunt u bewonderen. Tjerk Sminia maakte remise, maar daarna vielen de punten vlot van de boom. Darrell Kho en Henk Boot brachten de punten binnen, Florian Jacobs deed er aan het kopbord nog maar eens een sterk punt bij. Bert Kampen opende zijn KNSB-score met een remise, waarna VAS tenslotte nog een erepunt wist te scoren toen de koning van Renzo Finkenflügel bezweek aan een witte overval. Een schitterende 6-2 zege, waardoor Amstelveen 3 voor de verandering eens niet in de staart van de ranglijst terug te vinden is.

Kevin, Matthew en Jonathan sterkste schaakgezin van Nederland

Nederland kent heel wat sterke schaakgezinnen - de namen Erwich, Mühren, Haast, Brandenburg, Kuijf, Willemze, om er maar een paar te noemen, zijn overbekend. En Tan natuurlijk. De ons maar al te bekende drie broers, die al zo veel voor Zukertort betekend hebben, zoveel punten gescoord hebben voor diverse teams, maar vooral voor het eerste, jeugdtitels gescoord hebben, jeugdteams naar titels geloodst hebben en daarnaast ook nog eens training gegeven hebben, vormen beslist een sterk en homogeen schaakgezin.

De broers maakten hun reputatie dan ook meer dan waar. De familie Erwich werd op een gelijkspel gehouden, maar daarna moesten diverse anderen er met ruime cijfers aan geloven en tenslotte scoorde de Tan-tornado 15½ uit 21 waarmee de concurrentie op flinke achterstand werd gezet. Felicitaties aan Kevin, Matthew en Jonathan!

Kevin

Matthew

Jonathan

Een verder verslag vindt u op de KNSB-website.

Amstelveense jeugd net ietsje sterker dan Engelse jeugd tot 12 jaar

In het weekend van 20 en 21 juni werd voor de 9e keer een schaakmatch gespeeld tussen de Engelse jeugdselectie tot 12 jaar en een team jeugdspelers van Zukertort. Wat 9 jaar geleden begon als een leuk wedstrijdje tussen beide partijen is inmiddels uitgegroeid tot een jaarlijks terugkerend evenement dat telkens vlak voor de zomervakantie wordt gehouden. Het ene jaar in Amstelveen, het andere jaar weer in Engeland.

Het scoreverloop was uitermate spannend. Op de zaterdag trok Zukertort met 8½-7½ net aan het langste eind. Op zondag kwam Engeland zo goed uit de opening dat een monsterzege op handen leek, maar wist Zukertort de Engelsen bij te benen en uiteindelijk zelfs verrassend met 9-7 te winnen. Maar hoewel winnen natuurlijk altijd leuk is was toch het belangrijkste dat het gezellig was, met spannende en kwalitatief hoogwaardige partijen door de allerjongste jeugd. Volgend jaar het lustrum van het 10e jaar, nu weer in Engeland.

Een uitgebreider verslag met veel meer foto's vindt u hier.

En Margreet Seinstra heeft zelfs een video op YouTube geplaatst!

Jan Helsloot en Eric Roosendaal doorgeefkampioenen

Het seniorenseizoen werd zoals de laatste jaren gebruikelijk afgesloten met het kampioenschap doorgeefschaak. Jan Helsloot en Eric Roosendaal toonden zich hierin het behendigst. Jan won al zijn partijen en Eric verloor slechts eenmaal. Het 'Weesper duo' Michiel Harmsen en Nico Louter eindigde als tweede en Henk Boot en Dirk Goes werden derde.

Amstelveen slaat toe vanuit vrijwel kansloze positie (met dank aan Paul-Peter Theulings)

De SGA-rapidfinale werd gespeeld tussen VAS 1, VAS 3, Euwe en Amstelveen. De eerste ronde leverde een zege op tegen VAS 3. Sybolt Strating verloor, maar Matthew Tan en Kevin Tan wonnen en Paul-Peter Theulings speelde remise. De concurrentie van Euwe en VAS 1 speelde onderling 2-2. Een goed begin en de kansen om de titel te verdedigen leken voorlopig goed.

Maar in de tweede ronde ging het mis tegen Euwe. Na een 0-3 tussenstand kon Kevin Tan nog juist mat zetten met zeer weinig tijd, 1-3. De wedstrijd VAS 1 - VAS 3 werd 2-2. De stand was daarmee niet bepaald gunstig voor Amstelveen: Euwe 5 punten, VAS 1 4 punten en VAS 3 en Amstelveen onderaan met 3½ punt. SGA-voorzitter Willem Hensbergen kondigde vlak voor de laatste ronde dan ook maar alvast aan dat het toernooi deze keer wel een andere winnaar zou krijgen dan vorig jaar.

Maar zie wat er in de laatste ronde gebeurde: VAS 1 werd door Amstelveen vernietigend met 4-0 verslagen terwijl koploper Euwe met ½-3½ verloor van VAS 3. Daarmee prolongeerde Zukertort Amstelveen dus niet meer verwacht toch de titel. Hulde, vooral aan Kevin die 3 uit 3 scoorde!

Eindstand
1. Zukertort Amstelveen  7½
2. VAS 3                 7
3. Euwe                  5½
4. VAS 1                 4

Individuele scores
Sybolt Strating          1
Matthew Tan              2
Kevin Tan                3
Paul-Peter Theulings     1½

Beslissing valt pas in de laatste ronde

Jan Krans ging fier aan de leiding in de rapidcompetitie, een punt voor op Jan Helsloot, maar die had in feite de betere kansen omdat hij een avond gemist had. Jan Krans had een score van 2½ staan en zou er in de stand daardoor alleen op voooruit gaan als hij minimaal 3 punten scoorde, terwijl Jan Helsloot elk halfje als winst kon laten noteren. Als Jan Helsloot 3 punten zou kunnen scoren was hij kampioen, ongeacht de concurrentie.

De eerste ronde leverde direct een verrassing op. De immer onberekenbare Nico Louter won van Jan Helsloot, die daardoor direct zijn punt speelruimte kwijt was. Jan Krans won wel. en deed dat ook in de tweede ronde. Maar Jan Helsloot won ook en kwam daarmee op gelijke hoogte. In ronde 3 wist Jan Krans de score op te vijzelen naar 3 uit 3. Daarmee verviel zijn eerdere lagere score van 2½ en steeg hij dus een half punt op de ranglijst. Maar ook Jan Helsloot won en dat leverde hem een vol punt op - en daarmee was hij dus alleen koploper geworden.

De opdracht in de laatste ronde was helder voor beiden. Jan Krans moest beter scoren dan Jan Helsloot om deze in de stand te achterhalen. Jan Krans speelde tegen Nico Louter en slaagde wel waar Jan Helsloot eerder struikelde door een vol punt te scoren. Jan Helsloot kwam echter niet verder dan remise tegen Paul-Peter Theulings. Daarmee eindigden beide heren op 14 punten. Volgens het reglement wint dan degene die op de laatste avond het beste scoort, en dat was duidelijk Jan Krans met zijn score van 4 uit 4. Daarmee bekroonde Jan een paar uitstekende rapidweken (7 uit 9 in de SGA-rapidcompetitie!) en hij kreeg dan ook zeer verdiend de Simonistrofee uit handen van de naamgever zelf.

De complete eindstand vindt u hier.

A1 plaatst zich, A2 en A3 net niet

De voorronden van het SGA-rapid (drie avonden met elk drie partijen) werden gespeeld. A1 en A2 speelden in de Hoofdklasse. A1 plaatste zich met 25 bordpunten uit 36 als tweede voor de finale, samen met Euwe en twee teams van VAS.

Individuele resultaten A1 (25/36)
Paul-Peter Theulings      6½/9
Sybolt Strating           4½/6
Bram ter Schegget         4½/6
Matthew Tan               3 /3
Kevin Tan                 3 /6
Jan Krans                 2 /3
Dennis Brouwer            1½/3

A2 werd vijfde met, niet genoeg voor de finale, wel erg knap gespeeld en ruim boven op papier veel sterkere teams van Caissa en Nieuwendam. Met name Jan Krans had het op zijn heupen: een totaalscore van 7 uit 9!

Individuele resultaten A2 (18/36)
Jan Krans                 5 /6
Eric Roosendaal           4½/9
Dennis Brouwer            3 /6
Michiel Harmsen           2½/9
Henk Boot                 2 /3
Florian Jacobs            1 /3

In de eerste klasse eindigde A3 als zevende, maar in deze klasse zaten veel teams dicht op elkaar en A3 kwam slechts 2 bordpuntjes tekort voor een finaleplaats.

Individuele resultaten A3 (18½/36)
Christopher Brookes       4½/9
Olav Lucas                3½/9 
Harold de Boer            3½/9 
Nico Louter               2½/3
Florian Jacobs            2½/6
Henk Boot                 2 /6

Laatste truc beslist over kampioenschap

Tobias Kabos had weliswaar wit tegen Sybolt Strating, maar die had aan remise genoeg voor het kampioenschap, omdat bij gelijk eindigen de TPR de doorslag zou geven. Tobias moest dus winnen. De strijd ging lange tijd gelijk op, maar in het eindspel wist Tobias met een laatste truc de partij toe zich te trekken!

Alle uitslagen en de voorlopige eindstand vindt u hier.

Jeugdteam wordt tweede met knappe zege

A6 doet het verassend goed dit seizoen. Het team heeft de nodige debutanten, maar desondanks wordt er sterk gespeeld. Via een zege op Almere 5 kon het team zelfs als tweede eindigen. Almere stond derde en kon bij winst zelf tweede worden, maar werd in de praktijk volslagen kansloos gelaten doordat A6 goed profiteerde van de kansen die de Almeerders in ruime mate morsten. Zodoende liep de jeugd in sneltreinvaart weg naar 4-0, waarna de wedstrijd natuurlijk beslist was en er alleen nog om de eer hoefde te worden gespeeld.

De snelste zege van allemaal boekte Sanne ter Schegget. Een dubbele aanval was meteen fataal en goed voor een vol punt. Mateusz Glowacki won een stuk doordat hij scherp gezien had dat wit weliswaar op twee manieren terug kon pakken, maar in beide gevallen mat zou gaan op de onderste rij. Michiel van Andel leek wat in de problemen, maar toen de tegenstander een pion per se niet terug wilde geven kreeg hij het deksel op de neus en werd hij elegant matgezet. Egbert Jansen was ooit een stuk achter, maar toen de tegenstander dat cadeautje retourneerde was Egbert er als de kippen bij om het pionneneindspel naar zich toe te trekken.

Dat was dus de 4-0. Het werd allemaal nog erger voor de bezoekers toen Yannick Timar een stel pionnen won en ook nog eens een punt scoorde. Thomas Idzinga was een stuk achter geraakt, maar de kopman van Almere wist niet beter te doen dan dat in te ruilen voor twee pionnen waarna het toreneindspel remise werd. Jean-Paul Brookes had een gelijk eindspel dat ook remise werd en alleen aan het bord van Floris Visser had Almere reden tot enige vreugde toen Floris een stuk verloor en Almere hun enige punt scoorden.

Een 6-2 zege dus, en A6 eindigt fier op de tweede plek, een vooraf niet gedacht succes!

A2 kampioen, A3 behoudt KNSB-status

Het was allemaal erg spannend in de laatste ronde. Voor A1 stond er dan wel niets meer op het spel, maar A2 kon promoveren en A3 vocht tegen degradatie. Aan het eind van de middag waren alle relevante doelen gehaald - A2 kampioen, A3 op het nippertje gered.

A1 kansloos tegen Leeuwarden
Doordat beide ploegen in de 8e ronde overtuigend gewonnen hadden stond er in deze wedstrijd niets meer op het spel - en dat was van Amstelveens standpunt bezien maar goed ook. De gasten toonden aan dat zij nimmer onderin de ranglijst hadden moeten staan en gingen met een overtuigende zege naar huis. De eerste uitslag was een korte remise van Mehran Kamali. Daarna volgde helaas een reeks nederlagen. Jonathan Tan stond eerst goed maar daarna ging er van alles mis. Kevin Tan en Matthew Tan volgden helaas het voorbeeld van hun broer, waardoor de achterstand snel opliep. Henk Schmitz moest een stuk offeren en zag daar te weinig voor terug en na de tijdcontrole verloor ook Dennis Brouwer waarmee de nederlaag al vaststond.

Aan de overige borden ging het gelukkig iets beter. Jelmer Sminia kwam na pionwinst steeds beter te staan en scoorde tenslotte het enige Amstelveens volle punt. Bram ter Schegget had een pluspion maar die bleek niet meer op te leveren dan remise. Lody Kuling snoepte een pion maar bleek daarna de dame te verliezen hetgeen na lane verdediging toch fataal bleek. Sybolt Strating mocht als teamleider de laatste zetjes van het seizoen doen. In een toreneindspel met een pion minder wist hij de remisehaven te bereiken. Daarmee sloot A1 het seizoen af met een toch wel forse 2½-7½ nederlaag.

A2 kampioen!
Elke zege zou toereikend zijn tegen Het Witte Paard uit Zaanstad, maar dat moest natuurlijk wel eerst gebeuren. De eerste uitslagen waren gunstig. Esther de Kleuver kwam prettig uit de opening en liet haar stukken samenwerken waar die van zwart wat rondzwalkten. Met een kleine combinatie won ze een vol stuk. Eric Roosendaal had juist een remise-aanbod gekregen en vond dit wel een goed moment om het aan te nemen. Gijs IJzermans volgde dit voorbeeld korte tijd later na een vrij saaie partij. Jan Helsloot richtte al zijn stukken op de koningsvleugel en speelde de opponent bijkans zoek. Daarmee was het al 3-1.

In de tijdnoodfase kreeg Paul-Peter Theulings een remise-aanbod. Aangezien alle andere borden gunstig stonden nam hij het aan. Het was tenslotte kopbord Sander Los die in een wirwar van stukken de goede weg vond, een paar stukken won en tenslotte zeer symbolisch de promotie van A2 bevestigde met de promotiezet f2-f1D, waarna wit opgaf. Sanders fraaie zege vindt u bij de partijen.

De overwinning was daarmee zeker en had nog veel ruimer kunnen uitvallen als er aan de twee laatst spelende borden niet een paar kleine rampen waren gebeurd. Peter de Heer stond zeer veelbelovend, sloeg verkeerd terug en zag ineens een dame op zijn onderste rij verschijnen waarna het direct uit was. Tobias Kabos had na diverse omzwervingen een gewonnen stand bereikt maar zag een truc over het hoofd. Toen Tobias het verkeerde stuk pakte had zwart ineens een dolle dame en was het meteen pat. Desalniettemin een overtuigende 5-3 zege en A2 mag het volgend jaar een niveautje hoger gaan proberen.

A3 handhaaft zich via Houdini-achtige ontsnapping (door Henk Boot)
For us, there is only the trying. The rest is not our business. (T.S. Eliot)
Wat zou deze laatste middag van het KNSB-seizoen 2008-09 brengen ? We hadden ons de laatste twee wedstrijden van onze beste kant laten zien en de laatste strohalmen krachtig vastgepakt en dus de mogelijkheden tot behoud, na de zesde ronde ingeschat op 13%, nog geheel in eigen hand.
Zo schreef ik in de uitnodigingsmail: Nog een weekje slapen, woelen, dromen en dan kunnen we er nog een keer tegenaan ! Tijdens ons voortreffelijke uitstapje naar het verre Groningen hebben we ons van onze beste kant laten zien en daar een mooie en ook verdiende overwinning behaald. Om te eindigen met: Kortom, laten we de Wageningse berg maar eens stevig beklimmen !.
Nu hebben wij als Amstelveners een prettig gevoel bij de confrontaties met onze tegenstanders uit Wageningen. Wij wonnen al eens op de berg en in het seizoen 2005-06 boekten we in de voorlaatste ronde een klinkende 6-2 overwinning, waardoor we aan het eind Wageningen één matchpunt voorbleven en wij niet en zij wel degradeerden. Onze Wageningse tegenstanders waren deze wedstrijden zeker niet vergeten zoals op hun forum was te lezen: Amstelveen-uit is toch speciaal: ik heb er twee keer gespeeld: de eerste keer zaten Piet (0), Dikkie (1) en ik (0) al na 1½ uur aan de bar met aan de andere kant van de bar een waanzinnig leuk wijf, waar we enorm veel plezier mee hebben gehad. Enkele jaren later verloren we daar dik en degradeerden een wedstrijd later. Driemaal is scheepsrecht, heet het cliché”. Kortom, wij voelden ons gesterkt door deze Wageningse siddering, maar zou het voldoende blijken? Temeer daar we Talitha aan bord 2 moesten missen? Wat te doen met de opstelling? Nu, ja, als teamleider 'promoveer' je jezelf dan maar naar een hoger bord en verwacht je één van hun goed spelende en veel scorende topscores te moeten tegenhouden: quod non. Wageningen had zich ook nog eens achter de oren gekrabd en de gebruikelijke opstelling aangepast, zodat hun sterkste spelers de borden 3-5 bezetten. Dit verleidde mij ertoe tegen mijn buurman aan bord 1 na een half uurtje, toen er natuurlijk nog niets duidelijk was, te zeggen dat het toch wel aardig was, indien wij aan de eerste twee borden twee punten zouden bijdragen aan het eindresultaat.

Tijdens de wedstrijd leek het strijdplan van Wageningen overigens te werken, want al snel bleek hun topscorer Kees Stap, afgezakt tot bord 5, onze man Darrell Kho met kleine doch duidelijke middelen op te zadelen met een slechte stelling. Ook bij Jan Krans, onze topscorer en daarom 'gepromoveerd' naar bord 4, bleek de inspiratie van de invalbeurt in het eerste team één ronde eerder verdwenen. Hij klaagde al snel dat hij helemaal niets zag en een vreselijke off day had en daar zag de stelling ook wel naar uit. Toch waren er ook wel enkele lichtpuntjes: Christopher Brookes had de tegenstander verleid tot een niet deugend stukoffer, Florian Jacobs en vooral Henk Boot aan bord 2 hadden lekker spel tegen hun 'gepromoveerde' tegenstanders. Toen Henk op de 14e zet een wit paard offerde op f7, stortte de zwarte stelling ineen. Hoewel Fritz, zoals natuurlijk wel vaker, aangaf dat er toch nog een zwarte uitweg was geweest (18. .. Dc7 in plaats van het verliezende 18. ... Tf6). U kunt dit huzarenstukje zelf naspelen in de rubriek partijen.

Na deze vlotte 1-0 voorsprong voor Amstelveen, was het echter de beurt aan Wageningen: eerst verloor Darrell verder kansloos en bleek Renzo Finkenflügel geen verweer te hebben tegen een oprukkende zwarte vrije a-pion. Ook onze invaller Marcel Laarhoven op bord 6 raakte de kluts kwijt, nadat hij zijn toren op een dwaalspoor stuurde. Zwart viel binnen en wit kwam een toren te kort in de verdediging waardoor het direct mis was: 1-3. Ook de florissante stand bij Christopher was (tijdelijk) aan erosie onderhevig. Hij wist gelukkig toch een eindspel van goed samenwerkend loperpaar tegen toren en enkele pionnen te krijgen, zodat hij weer de overhand kreeg. Ook Florian Jacobs aan bord 1 maakte duidelijk vorderingen. Uiteindelijk bleek het voordeel van beiden voldoende voor winst, zodat de stand met 3-3 weer in balans was.

Er resteerden dus nog twee partijen: aan bord 3 was Tjerk Sminia in zijn onvermijdelijke toreneindspel met een pion minder beland, waarbij de onverbeterlijke Amstelveen-optimisten nog wel remisemogelijkheden zagen, maar waarin de tegenstander toch onmiskenbaar wel wat vorderingen maakte. Maar de Houdini-act van Amstelveen 3 werd toch wel vertolkt door onze topscorer Jan Krans. Hij stond in het middenspel tegen zijn sterke tegenstander na een correct stukoffer volstrekt verloren, zoals u hier zelf kunt constateren. Maar toen deze een sterke voortzetting miste (22 ... Te4!! met het idee Th4) wist hij een extreem venijnige tussenzet (24. f4!) uit de hoge hoed te toveren, waarna hij gewoon een stuk meer had. Hoewel de tegenstander nog wel tegenspartelde, werd Jan van 'niets ziend' tot 'niets ontziend' en haalde het belangrijke vierde punt binnen!

Alleen het moeilijke toreneindspel van Tjerk bleef nu nog over. Telefoontjes leverden echter op dat Unitas 2 met 5½-2½ had verloren van Zeist en dat de Kennemer Combinatie 3 zijn goede herstel na de winterstop had voortgezet met een 5-3 overwinning tegen Alteveer. Daarmee werd duidelijk dat zowel Wageningen 2 als Amstelveen 3 zich hadden gehandhaafd, onafhankelijk van de uitslag van de laatste partij. Dit leidde tot uitbundig gejuich en het elkaar gelukwensen in de belendende analyseruimte. Het bleek dat Tjerk zijn stelling niet kon houden waarmee de wedstrijd in 4-4 eindigde, voor ons dus juist voldoende om ons te handhaven in de KNSB.

Amstelveen 3 is daarmee achtste geworden met 6 matchpunten, evenveel als de nrs 9 en 10, maar de bordpunten zijn net genoeg om boven de streep te blijven. Na een score van 1 uit 6 toch nog net achtste - A3 lijkt een nieuw record ontsnappingen-op-het-laatste-moment te willen vestigen....

A5 wint laatste wedstrijd overtuigend

A5 had na de nederlaag tegen concurrent Fischer Z 2 weinig meer te winnen of te verliezen. De tweede plek was in feite al veilig en de laatste wedstrijd kon daarom zorgeloos tegemoet worden gezien.

Er viel al snel een ruime voorsprong te noteren. Jeroen Schoonackers won een stuk en Thijs de Boer won een stuk en later nog meer materiaal. Diverse andere borden stonden goed, met name de lagere borden, want tegenstander AdA'04 heeft vooral veel jeugdspelers, en alleen de kopborden worden bezet door de (sterkere) senioren. Dat ondervond bijvoorbeeld Boudewijn van Beckhoven, die wat al te veel offerde in een Marshall en de aanval dood zag lopen. En ook Roger Bhoorakan moest de vlag strijken toen een vroeg opgelopen achterstand van twee pionnen niet meer kon worden goedgemaakt.

Aan de lagere borden kwamen de punten dus wel. Joël de Vries had lang een gelijke stand, maar toen er een pionneneindspel op het bord kwam begon de tegenstander doorbraken te zien die er niet waren en viel het punt de Amstelveense kant op. Walther Kappelhof rondde een koningsaanval af met een toren voorsprong waarna de tegenstander nog een poosje doormorrelde met een paar vrijpionnen voor hij werd matgezet. Het mooiste punt kwam mischien wel van Martijn van Andel. Via fraai stukkenspel en een verlammende vrijpion op d7 werd zwart keurig uitgeteld. Het schijnt dat Martijn voorlopig stopt met schaken - heel jammer, vooral als je dit soort pareltjes ziet.

Jan Willem Stroes mocht het seizoen afsluiten en deed dat keurig door een slechter toreneindspel bekwaam remise te houden. Daarmee kwam de eindstand dus op 5½-2½, een plezierig ruime zege.

A1 veilig, A2 koploper, A3 leeft weer

Schitterende zege A1 tegen koploper SMB
Magische krachten in de sport. Jan Krans kon niet op zaterdag spelen en Unitas (opponent van A3) wilde niet vooruitspelen. De creatieve oplossing was om Jan dan maar vooruit te laten spelen voor A1 om zodoende het nijpende invallerstekort te compenseren. A1 speelde tegen SMB, dat daar wel oren naar had - Stan van Gisbergen woont in Amstelveen tenslotte. Jan viel dus op vrijdagavond in aan bord 1, en speelde, geruggesteund door een mailtje van Matthew Tan, die het punt voor Jan al zowat telde, de sterren van de hemel om tenslotte een rechttoe-rechtaan partij in fraaie stijl met mat te besluiten.

Was de koploper aangeslagen door de onverwachte ondergang van hun kopman? Feit is dat het geluk ook al niet aan hun zijde was. Matthew Tan kreeg een variant op het bord die hij met Spoelman had geplugd. Sybolt Strating stond zeer slecht maar speelde Fritz-achtig sterk in tijdnood en zag de tegenstander misgrijpen. Zo rolde punt na punt de Amstelveense kant op - Jelmer Sminia, Bram ter Schegget, Dennis Brouwer, Kevin Tan lieten allen de winst noteren, en alleen Jonathan Tan, Mehran Kamali en invaller Olav Lucas moesten met een nul genoegen nemen.

Zodat Amstelveen in deze match zonder remises met 7-3 ruimschoots aan de goede kant van de score bleef. En meteen volkomen veilig is. De laatste wedstrijd van A1 is daarmee eigenlijk alleen voor de statistieken nog van belang.

A2 wint fors van Leiderdorp
Eric Roosendaal had vooruitgespeeld, met slechte gevolgen. Nadat de tegenstander een verloren pionneneindspel had opgezocht en alle finesses had gemist deed Eric het fout en de tegenstander per ongeluk goed: 0-1. Op de wedstrijddag verloor ook Peter de Heer vrij snel maar daarna was het uit met de pret voor Leiderdorp. Esther de Kleuver won ruim voor de tijdcontrole en Tobias Kabos klierde wat in een eindspel tot de andere kant bezweek. Gijs IJzermans gaf daarop zijn volkomen gelijke stand remise. Paul-Peter Theulings, Sander Los en Jan Helsloot wonnen vervolgens alle drie, waardoor de zege ruim uitviel: 5½-2½. A2 blijft daarmee koploper - een zege in de laatste ronde volstaat vrijwel zeker voor het kampioenschap.

A3 wint in het verre Groningen van Unitas 2 (door Henk Boot)
Een lange reis naar Groningen door de zonovergoten polders. Zou het kunnen? Natuurlijk, want de verschillen zijn niet zo groot in deze klasse, maar zou het ook lukken? Voor de 7e ronde werd de kans dat A3 op een degradatieplek zou uitkomen ingeschat op 87%. In de vorige wedstrijd werd aan het eind met enig fortuin de laatste strohalm vastgepakt, maar er gaapte nog een gat van 3 matchpunten met een groepje clubs boven de streep. We moesten het deze keer bovendien zonder onze topscorer Jan Krans stellen, die verhinderd was, maar vrijdagavond een invalbeurt in het eerste met een fraaie winst afsloot. Zou dat ons kunnen inspireren ?

We waren door wat dwalen in de Groningse contreien maar net op tijd, maar wel volledig, met Harold de Boer als invaller. Het begin van de wedstrijden was stemmig omdat één minuut stilte in acht werd genomen voor de kort tevoren overleden beheerder van het Jannes-van-der-Waldenksportcentrum. Er werd zeer geconcentreerd gespeeld, iedereen voelde het belang van deze wedstrijd. Na een uur of drie spelen stond niemand minder, Talitha Munnik en Darrell Kho stonden zelfs een pion voor en bij Henk Boot was er een zeer open stelling met mogelijkheden, terwijl ook Christopher Brookes een fraai ogende stelling had. Als eerste zette overigens Florian Jacobs het bord in vuur en vlam met zijn bekende Sturm-und-Drang aanval tegen de zwarte koningsvleugel, zelfs vóór de koning daar te bekennen was! Zwart plaatste na 13 zetten en met nog slechts 25 minuten voor Florian op de klok een tactisch remiseaanbod. Omdat niet goed te zien was hoe wit verder moest gaan werd dit aangenomen. Harold speelde een solide partij, misschien een beetje saai, maar remise was een logische uitslag. Dit resultaat boekte ook Renzo Finkenflügel, die in een dame-eindspel met wederzijds nog veel pionnen op het bord van zijn tegenstander een remiseaanbod kreeg. Gezien het belang van de wedstrijd en de stand op de overige borden leek het wijs dit aanbod gewoon aan te nemen.

Vervolgens bracht Talitha op overtuigende wijze een vol punt binnen: eerst een uit nood geboren pionoffer aannemen, idem met een kwaliteitsoffer en dan zorgen dat echte offers tegen de eigen koningsstelling niet mogelijk blijken, nog een extra truc met een schijnoffer et voilá: een niet te overbruggen materiële voorsprong zodat wit de strijd terecht staakte. Het extra pionnetje van Darrell was niet zo heel bijzonder, zodat ook hier remise een logische uitslag was. Bij Henk was er toch wel sprake van wisselende kansen (k-factor en zo). Fritz gaf eerst de voorkeur aan de zwarte stelling, vervolgens aan wit, toen toch weer aan zwart, gelijk, een beetje beter voor wit, duidelijk beter voor wit en na de tijdcontrole uiteindelijk een duidelijke + 3.60 en snel oplopend met 2 torens op de 7e rij tot matdreigingen of groot materiaalverlies. Kortom, duidelijk geïnspireerd door onze afwezige topscorer die de avond tevoren ook fraai over de 7e lijn zijn tegenstander vloerde.

Een plezierige 4-2 voorsprong, maar de twee resterende stellingen waren niet zo makkelijk. De ogenschijnlijk fraaie stelling van Christopher, die aan bord 7(!) overigens de op papier sterkste tegenstander kreeg, bleek toch aan erosie te leiden. De tegenstander investeerde nog zeer veel tijd om een winstplan te bedenken in een lastig 4-toreneindspel, maar toen uiteindelijk twee eenzame koningen op het bord achterbleven was het beslissende halve punt binnen. Tjerk Sminia was een pionnetje kwijt geraakt en kon deze keer in opnieuw een toreneindspel slechts lijdzaam ondergaan hoe zijn tegenstander het karwei netjes afmaakte. Al met al een verdiende 4½-3½ overwinning in het verre Groningen. Gezien de overige uitslagen hebben we alles echt in eigen hand: alleen de Wageningse berg moet op 9 mei nog worden beklommen.

A4 pakt Oosten/Toren compleet in

A4 heeft het seizoen waardig afgesloten met een flinke zege tegen Oosten/Toren. Aan bord 1 wachtte de ons wel zeer bekende Willem Moene, door Michiel Harmsen echter onder de duim gehouden middels een plusremise. Ook John Spinhoven en Olav Lucas speelden remise en een laatste hafje werd bijgeschreven via het abonnement van Dirk Goes.

De overige partijen leverden volle punten op. Nico Louter, Marcel Laarhoven, Harold de Boer en Bart Stam wonnen allevier, zodat de score uitliep naar een forse 6-2.

Casper Blaauw na 23 jaar op herhaling

Natuurlijk was 'Maan' Bosboom favoriet, maar er ging iets mis in de voorronden, en Manuel moest zich tevredenstellen met de 1e plek in groep B. In de A-groep werd fel gevochten om de titel met Yong Hoon de Rover en Casper Blaauw tenslotte als gedeeld winnaar. De tweede barrage leverde uiteindelijk Casper als winnaar op. Piet Peelen werd 3e.
Een uitgebreid verslag met foto's vindt u hier.

A6 pakt winst bij bezoek aan Tal/DCG

Het zesde team blijft het verrassend goed doen dit seizoen. Na een vroege tegenvaller (Floris Visser verloor nogal snel) kwam het team al snel terug met de zege van Sanne ter Schegget (damewinst). Een tweede nederlaan, van Jean-Paul Brookes werd uitgewist met een zege van Yannick Timar. Mateus Glowacki speelde remise evenals kopman Thomas Idzinga. Shotaro de Niet en Michiel van Andel zorgden tenslotte voor de matchpunten, waardoor A6 nog altijd zeer fraai tweede staat in de poule.