De speelzaal |
De voorronden |
Een aantal spelers begon sterk, maar verrassend genoeg hoorde Manuel daar niet bij. Eerst slaagde Jan Krans er in ronde 2 in om hem beentje te lichten, direct daarna deed Bert Kampen er nog een nul bij. Manuel moest vol in de achtervolging en maakte 5 uit 5 in de volgende ronden. Maar in de laatste ronde wachtte Tobias en dat werd remise - was 6½ punt genoeg voor de finale?
Piet Peelen was ongenaakbaar gebleken en won de voorronden met 8½ uit 9. Robert Ris, Casper Blaauw en Yong Hoon de Rover plaatsten zich ook zonder problemen. Vijf man scoorden 6½, Jovan Ceko had de beste progressieve score, Mark vd Werf en Sybolt Strating gingen ook naar de finale en het laatste plekje was voor Tobias Kabos. Wie was de ongelukkige afvaller met de laagste progressieve score? Dat bleek nu precies Manuel Bosboom. Wel zou hij nog de B-groep winnen, maar de kampioen van de laatste 4 jaar was dus uitgeschakeld zodat er voor het eerst sinds 2004 een andere kampioen zou komen.
De finale
 Mark van der Werf |
 Jovan Ceko |
 Casper Blaauw |
 Tobias Kabos |
 Sybolt Strating |
 Robert Ris |
 Yong Hoon de Rover |
 Piet Peelen |
Het waren Casper Blaauw en Yong Hoon de Rover die de beste start kenden - na een onderlinge remise bereikten beiden 2½ uit 3. Piet Peelen en Robert Ris volgden, maar Robert verloor in ronde 4 hun onderlinge partij na een felle tijdnoodfase waardoor er nog drie kandidaten overbleven. Piet maakte remise met Casper en versloeg Yong Hoon zodat Casper een halfje uitliep.
De spelers schudden handen voor de 1e finaleronde |
Het slot van de finale - Casper maakt slechts remise |
In de laatste ronde verloor Piet van Tobias Kabos waardoor hij met een derde plaats genoegen moest nemen. Casper kon nu winnen maar liet een gewonnen stelling tegen Sybolt Strating in eeuwig schaak verzanden op het moment dat Sybolt eigenlijk al door zijn tijd heen was. Yong Hoon won wel en zo kwamen beiden op 5½ uit 7 - een barrage moest over de titel beslissen.
Yong Hoon lootte wit en leek daar in eerste instantie gebruik van te maken door een pion te winnen. In het eindspel ging die echter weer verloren zodat tot remise werd besloten. Waarna de heren op herhaling gingen. Casper had nu wit, won een kwaliteit maar een witte loper raakte hopeloos opgesloten zodat zwart leek te gaan winnen.
De eerste barragepartij. Yong Hoon krijgt een pluspion maar het zal hem niet lukken die te verzilveren |
Yong Hoon reikt Casper Blaauw de hand. Beide spelers hebben dame gehaald, maar zwart loopt mat |
De witte toren bleek echter zeer lastig voor zwart. Beide partijen kregen een vrijpion - beiden haalden dame - maar Casper was aan zet. De dame en toren waren samen veel te sterk tegen de eenzame zwarte koning zodat Casper de titel veroverde. U vindt dit laatste fragment bij de rubriek partijen. Pech voor Yong Hoon, die ook vorig jaar al via een beslissingstweekamp tweede werd. Casper won overigens niet voor het eerst - maar wel een volle 23 jaar geleden na zijn eerste titel. Curieus genoeg was hij destijds ook precies 23 jaar oud, nu dus het dubbele. Een derde titel in 2032?
Meer foto's vindt u hier (met hartelijke dank aan Jan Willem Stroes).
