Jan blijkt sterkst schakende theoloog

In het bijprogramma van het NK te Hilversum werd ook het NK 'pastores' gehouden. Dit werd een leuk succes voor Jan Krans, die het volgende verslagje stuurde:

Na 7 ronden rapid had ik 6 punten (TPR 2173), een halfje voor Piet Kooiman en Jan Seeleman. Uit handen van Jop Delemarre (wiens vader ook meedeed) mocht ik de wisseltrofee in ontvangst nemen. Ja, ja, die theologen: ze prediken naastenliefde - althans daar worden ze voor betaald - maar iemand door de vlag stampen doen ze net zo lief als ieder ander.

Mijn puntjes kwamen dit keer vooral degelijk tot stand: niks weggegeven, tijdvoordeeltje pakken, veldje erbij, lijntje erbij, pionnetje als het meezit en weer een punt. De cruciale partijen waren, zoals meestal in een toernooitje als dit, die in de laatste twee ronden. Van Piet Kooiman kreeg ik een belangrijke pion cadeau en die zag hij niet meer terug, en in de laatste ronde volstond remise tegen de kampioen van de vorige jaren, Jan Seeleman. Een remiseaanbod toen ik al twee pionnen meer had en ook nog duidelijk tijdvoordeel was voldoende voor de titel. Mission accomplished. Zou ik ooit een saaie, degelijke speler worden? Dit keer werd ik er in elk geval wel kampioen mee. Een speciaal woord van dank aan de NCRV, die eten en drinken sponsorde en extra prijzen, en ook aan enthousiast organisator Leen van den Herik.

De jeugd slaat opnieuw toe

In de prima georganiseerde finale bij Tal was Amstelveen goed vertegenwoordigd in de eerste klasse. Twee van de vier teams waren van Zukertort, en het was logisch dat die tegen elkaar openden. De andere twee teams waren Tal en Isolani.

Het jeugdige A3, bestaande uit Lody Kuling, Bram ter Schegget, Jonathan Tan en Jonathan Terstall, won het onderlinge duel van het wat minder jeugdige A2. Olav Lucas won van Jonathan Terstall en Eric Roosendaal hield Lody op remise, maar Henk Boot en Jan Krans legden het af tegen respectievelijk Bram en Jonathan Tan.

In de tweede ronde won de jeugd nipt van concurrent Tal (punten voor Lody en Jonathan Terstall, Jonathan Tan remise). A2 kwam niet verder dan 2-2 tegen Isolani dankzij zeges van Eric en Henk. De kopposities werd daardoor gedeeld door A3 en Tal.

In de laatste ronde denderde A3 over Isolani heen: alleen Jonathan Tan gaf nog een halfje af. Tal moest dus winnen maar dat gebeurde bepaald niet. Jan Krans pikte een halfje mee, maar Eric en Olav wonnen beide. Daarmee werd Tal nog bijna ingehaald.

Eindstand:
1.  Amstelveen 3   8½
2.  Tal            6½
3.  Amstelveen 2   6
4.  Isolani        3

Individuele scores A3:
                   Vooronden  Finale   Totaal
Lody Kuling          5½/9       2½     8 /12
Bram ter Schegget    5½/9       2      7½/12
Jonathan Tan         4½/6       2      6½/ 9
Darrell Kho          2½/3       -      2½/ 3
Jonathan Terstall    3½/9       2      5½/12

Individuele scores A2:
                   Vooronden  Finale   Totaal
Eric Roosendaal      5 /9       2½     7½/12 
Henk Boot            4 /9       1      5 /12
Jan Krans            5 /9        ½     5½/12
Olav Lucas           2½/3       2      4½/ 6
Harold de Boer       4 /6       -      4 / 6

Twee rapidteams naar SGA-finale

Amstelveen deed met drie teams mee aan de SGA-rapidcompetitie. Het eerste speelde in de meesterklasse. Na een sterke start (6 uit 8) werd het scoren moeizamer. De tweede voorronde leverde slechts 4 uit 12 op. De derde voorronde begon goed, en een 2-2 in de laatste ronde was genoeg geweest. Er werd echter met 3-1 verloren en daarmee kwam de score precies op 50%, niet genoeg voor een plek bij de bovenste vier.

De andere twee teams speelden in de Eerste klasse. Het jeugdteam, bestaande uit Lody Kuling, Bram ter Schegget, Jonathan Tan en Jonathan Terstall begon sterk met 8½ uit 12. De tweede avond, met Darrell Kho als vervanger voor Jonathan Tan, was minder (6/12) maar de 7 uit 12 in de derde voorronde was voldoende voor een gedeelde koppositie en dus een finaleplaats.

Het derde team, met Eric Roosendaal, Henk Boot, Jan Krans en Olav Luvas als spelers opende solide met 7 uit 12. De tweede voorronde was een groot succes, met maar liefst 8½ uit 12, waarvan 3 uit 3 door Harold de Boer, die Olav Lucas verving. Harold mocht dus blijven. De 5 uit 12 in voorronde drie was wel niet zo sterk maar wel genoeg om als derde te eindigen en dus de finale te halen.

Jeugd tot en met 10 jaar Nederlands kampioen

In Tilburg is het team van Zukertort Amstelveen tot en met 10 jaar Nederlands kampioen geworden. Het team bestond uit Tjark Vos (op enkele dagen na 10 jaar), Thomas Loots (9 jaar), Midoen Pijloo (8 jaar), Mateusz Glowacki (9 jaar) en Farahdiba Pijloo (9 jaar). De wedstrijd begon heel goed. Overwinningen met 4-0 en 3-1 zorgden al snel voor een toppositie. Daarna werd tweemaal 2-2 gelijkgespeeld, waardoor het team terrein verloor op de koplopers. Een nieuwe 4-0 overwinnning zorgde ervoor dat het team de eerste plaats weer in zicht kreeg. In de laatste ronden werden alle zeilen bijgezet. Eerst werd concurrent Leiderdorp met 2½-1½ verslagen. Daarmee stond Amstelveen ongedeeld tweede, achter De Toren uit Arnhem. De onderlinge wedstrijd moest de beslissing brengen, en 2-2 was niet genoeg. Na harde strijd werd het 3-1 voor Amstelveen en daarmee werd de ongedeelde 1e plaats bereikt met 12 matchpunten (uit 14). Met 20½ uit 28 zou Amstelveen ook op bordpunten kampioen geworden zijn.

Dennis opnieuw beste rapidspeler

Na drie zeer goede scores en een gemiste avond was Dennis favoriet om op de vijfde en laatste avond het rapidschaak te winnen en daarmee de Simoniscup in de wacht te slepen. Van de maximaal vijf resultaten valt tenslotte de laagste score af, en de rekenaars hadden al snel gezien dat Dennis aan 2½ punt genoeg zou hebben, zelfs al de naaste concurrenten vier punten zouden kunnen scoren.

Het werd nog behoorlijk spannend toen Dennis verloor van Dirk Goes en vervolgens zeer verloren stond tegen Boudewijn van Beckhoven. Maar de concurrentie deed het evenmin foutloos. Eric Roosendaal verloor van Redmar Damsma, Jan Krans verloor van Raymond de Rooij. John Spinhoven verloor daarna weer van Eric en Raymond de Rooij moest het ook al afleggen tegen Redmar, die uiteindelijk de avond won met 3½ punt. Zodoende had Dennis ook aan 2 punten nog genoeg om onbedreigd eerste te worden. Hij kreeg aan het einde onder groot applaus de felicitaties van erelid Wouter Simonis, naar wie de cup vanwege diens zeer bijzondere verdiensten vernoemd is.

A6 boekt 6-2 winst op ODI 1 (door teamleider Joris IJzermans)

Ongeslagen kampioen is vanzelfsprekend geen toeval. Dat die status gehandhaafd bleef tegen het team dat het hele seizoen 2e stond maakte deze afsluiting des te mooier. Het eerste punt kwam makkelijk binnen toen Thom Storks tegenstander zijn dame inleverde. Even later kwam Walt Schagen aanlopen en vertelde dat hij remise had geaccepteerd. Jeroen Schoonackers kon een kwaliteit voorsprong niet houden en kon/mocht remise accepteren. Omdat Claudia Grannetia niet mee kon spelen speelde Ties IJzermans op het 2e bord. Hij had dubbele pech, want daar trof hij de beste ODI speler met een rating van 400 punten meer. Hij hield het nog lang vol. Tussenstand dus 2-2. Daarna werd geen punt meer verloren. In een magistrale partij op het eerste bord verzilverde Tobias Kabos een miniem voordeel. Volgens eigen zeggen kreeg hij 'de mooiste stand van zijn leven' op het bord. Ook de winst van Joël de Vries mocht er zijn: twee uur lang bleef het bord overvol en daarna wikkelde hij soepel af. De winst van Thijs de Boer was vervolgens zeer gedegen: laat hem maar rustig een pluspion verzilveren! Gijs IJzermans tenslotte kwam in grote tijdnood, maar verleidde zijn tegenstander succesvol tot onvoorzichtigheid. Terwijl Gijs nog 1 minuut had en zijn tegenstander er 10 maal zo veel, ging de laatstgenoemde uiteindelijk door zijn vlag.

Twee spelers haalden dit seizoen 6 uit 7 (Tobias en Gijs), één 5 uit 6 (Thijs), twee 4 uit 5 (Claudia en Joël) en Thom bleef met 5 uit 7 ook flink in de plus. Ties, Walt en Jeroen zaten daar iets onder.

Volgend jaar tweede klasse: het team is er klaar voor en hoopt in dezelfde samenstelling te kunnen blijven spelen.

Cup-team in finale ook soepel langs VAS (door captain Dirk Goes)

Evenals vorig jaar is Zukertort erin geslaagd de SGA-cup te winnen. Bij gastheer Tal/DCG werd het team van VAS met 2½-1½ verslagen.

Michiel Harmsen, John spinhoven, Bram ter Schegget, Lody Kuling en captain Dirk Goes vieren de overwinning.

Bram ter Schegget deelde de eerste klap uit. Tegenstander Co Heins was zo vriendelijk hem een opening voor te schotelen die hij goed kende, en dan is het makkelijk spelen. Bram had het thuis allemaal al op het bord gehad - pas bij zet 21 was hij uit zijn voorbereiding. Een en ander leidde tot stukwinst en een 1-0 voorsprong nog voor er een uur gespeeld was. De overige partijen eindigden alle in remise, en dat waren eigenlijk ook nog eens allemaal plusremises. Lody Kuling kwam tegen Joost van Steenis een stuk voor tegen twee pionnen maar het eindspel bleek niet te winnen. Michiel Harmsen offerde tegen Milo Bogaard een kwaliteit, kwam op h7 met zijn dame binnen maar kon de genadeklap niet vinden en verzilverde wijselijk een remiseaanbod, waarmee de wedstrijd beslist was. John Spinhoven had een lastige stelling na door tegenstandster Sietske Greeuw te zijn geconfronteerd met een standaard stukoffer in de Sveshnikov, overwon alle problemen en leek te gaan winnen, liep echter in een eeuwig-schaak-mechanisme en moest zich hevig balend met remise tevreden stellen.

Een zeer geslaagd Cup-seizoen werd hiermee in fraaie stijl besloten. Amstelveen won met opvallend gemak van sterke teams als Tal/DCG, Euwe en nu dus VAS, en is dus (evenals vorig jaar, overigens) verdiend winnaar van de SGA-cup.

Jonathan Tan tweede

Bij de NK in Schagen deden diverse Amstelveners mee. De club is de laatste jaren nogal verwend met jeugdkampioenen, maar dat zat er dit jaar niet in. Over het algemeen deden ze het echter goed.

In de A-categorie begon Matthew Tan met een valse start van ½ uit 3. Daarna waren de echte topposities uit het zicht verdwenen, maar Matthew kwam nog wel tot 5½ uit 9 en werd daarmee gedeeld zevende.

Bij de meisjes-A deden maar liefst twee speelsters mee van Amstelveen, al behoorden ze niet tot de favorietes. Tjibaria Pijloo kwam tot 5 uit 9 (gedeeld 5e) en Claudia Grannetia werd 8e met 3½ uit 9. Daarmee scoorden ze beiden boven verwachting.

Bij de jeugd-B draaiden Lody Kuling en Bram ter Schegget lang in de subtop mee. Ze kwamen allebei met 5 uit 9 op een gedeelde negende plaats terecht, en dat was ook ongeveer wat er op papier inzat. Lody slaagde er als enige in de uiteindelijke kampioen, Twan Burg, een nederlaag toe te brengen. Loet Niesert had het niet echt dit toernooi, en eindigde onderin met 1½ uit 9.

Bij de meisjes-B werd Talitha Munnik zeer overtuigend kampioene met 7½ uit 9. Talitha speelt extern bij Messemaker, maar speelt al geruime tijd ook intern bij de Amstelveense jeugd.

Bij de jeugd-C was Jonathan Tan op papier de sterkste, en een start van 3 uit 3 was veelbelovend. Eén van die winstpartijen was tegen Donna Schut, die na negen ronden verrassend jeugdkampioen werd. Het is overigens voor het eerst dat een meisje kampioene wordt in een algemene jeugdcategorie. Jonathan kwam hierna niet verder dan een reeks van vijf remises, waarna een winstpartij tegen Mehran Kamali (uit zeer verloren stand) hem nog op een gedeelde tweede plaats bracht. Op 27 mei moeten rapidpartijen tussen hem en Hugo ten Hertog de beslissing brengen omtrent de tweede plaats. Mehran bracht het tot 5 uit 9. als hij die laatste ronde van Jonathan gewonnen had was hij zelfs gedeeld derde geworden. Ook David Klein deed het goed met 5 uit 9. Joël de Vries scoorde een verdienstelijke 3½ uit 9.

A3 met hangen en wurgen veilig

De laatste KNSB-ronde was voor Amstelveen een zeer succesvolle. Vijf matchpunten konden er geteld worden, en dat was beslist meer dan waar op was gerekend. Het waren er zelfs bijna zes geworden.

A1, al kampioen, kwam op volle oorlogssterkte voor wat enkele maanden geleden de beslissende wedstrijd tegen Unitas leek maar die door het sterke spel van A1 nu nog slechts een prestigestrijd was. Na een remise van Paul-Peter Theulings zorgden overwinningen van Menno Okkes, Matthew Tan, Sybolt Strating nog voor de tijdcontrole voor een ruime voorsprong. Gert Pieterse en Sander Los moesten het punt aan de oppositie laten, maar daar stonden dan weer zeges van Jelmer Sminia en Kevin Tan (opnieuw terug in het team) tegenover. Henk Schmitz moest in een goede stand in remise berusten, Raymond de Rooij zette het slotakkoord door een lopereindspel met één luttel pionnetje nog te winnen. De 7-3 overwinning geeft wel aan dat het kampioenschap van A1 meer dan verdiend was.

Door twee afmeldingen trad A2 toch wel verzwakt aan tegen het sterke HMC/Calder 2. Aan de kopborden deden Jules van Doeland en Dennis Brouwer het echter uitstekend door beiden te scoren. Invaller Gijs IJzermans verloor, en ook Esther de Kleuver en Florian Jacobs leden een nederlaag. Een fraaie er-dwars-doorheen zege van invaller Olav Lucas (zie rubriek partijen zorgde voor een gelijke stand. Tjerk van Blokland sloot zijn Amstelveenperiode af met een remise en toen hing alles van Jan Helsloot af. Jan had een eindspel met pluspion. De zwartspeler offerde listig een stuk, sloot de witte koning op en bereikte met een stuk minder zo nog juist remise. Ook de 4-4 is echter een fraai resultaat.

Voor A3 was dit de dag van de waarheid. Teamleider Henk Boot besloot indachtig eerdere ervaringen met betrekking tot het weigeren van halfjes het lot niet te tarten en een zetherhaling te nemen toen die zich voordeed. Michiel Harmsen sloot de tegenstander op en boekte een belangrijke zege. Eric Roosendaal kon geen plan vinden en verloor. Ridens Bolhuis zorgde voor een nieuwe voorsprong door de tegenstander te overrompelen over diverse open lijnen met torens en lopers. Na zet 40 zag een en ander er gunstig uit. Marcel Laarhoven had een pluspion, Mehran Kamali had er zelfs twee, en dat compenseerde de slechte stand van Jan Krans en de kwaliteit minder van Dirk Goes.

Daarna liepen de zaken echter behoorlijk verkeerd. Marcel's pluspion bleek slechts een halfje waard en Jan Krans verloor. Mehran's toreneindspel bleek ook nog niet zo eenvoudig. Hij kreeg nog wel een gouden kans in de allerlaatste fase maar miste die en toen was het op slag remise. Daarmee hing alles dus van Dirk Goes af. Dirk was eerder in de partij stoutmoedig ten aanval getrokken maar moest nu alle zeilen bijzetten om het hoofd boven water te houden (zie partijfragment). Toen wit echter besloot tot Th6+?? (in plaats van Kg3 en wit staat duidelijk beter) keerden de kansen. Dirk maakte geen fouten meer en schoof het eindspel zonder mankeren naar de volle winst. Daarmee was A3 niet langer afhankelijk van andere uitslagen en werd degradatie ontlopen.

Ook hekkesluiter Fischer Z 2 te sterk voor A4

Door het gelijke spel van Oosten/Toren tegen A5 was het vierde team al veilig, zij het dat er nog een luttel bordpuntje gescoord moest worden. Tegen het al gedegradeerde Fischer Z 2 moest dat wel lukken, maar een heroische wedstrijd werd het niet. Jan Willem Stroes sloot een belabberd seizoen in stijl af door een stuk cadeau te doen. Boudewijn van Beckhoven had een evenzeer vrijgevige tegenstander en scoorde de gelijkmaker. Een remise van Olav Lucas hield de stand in evenwicht. Michiel Harmsen verloor van onze ex-voorzitter Michael Abspoel, maar Dirk Goes (die het onorthodoze 1. b4 met nog minder orthodoxe middelen succesvol bestreed) bracht de partijen opnieuw naast elkaar. Daarmee bleek de koek echter op, want Bart Stam werd op elegante wijze matgezet en Nico Louter had weer een fameuze rommelpartij die echter verkeerd afliep. In de laatste partij had John Spinhoven aan bord 1 een pluspion, maar die bleek niet tot winst te leiden.

A4 heeft zich zodoende met moeite kunnen handhaven - 4 punten is niet groots. Curieus genoeg zit daar wel een overwinning bij op Euwe, dat uiteindelijk tweede werd en daarmee de promotie voor de neus van A5 wegkaapte.

Ongeslagen, maar buiten de prijzen

Het leek op papier een makkie, maar helaas worden competitiewedstrijden op het bord beslist en niet op papier. In de uitwedstrijd tegen Oosten/Toren 1 kwam Zukertort 5 niet verder dan een 4-4 gelijk spel en vielen we pijnlijk buiten alle prijzen.

Darrell Kho ging er nog voor negenen af in een draak, 1-0 achter. Bram ter Schegget scoorde de gelijkmaker door een stuk te offeren en de zwarte koning midden op het bord mat te zetten. Gabriël Molinari offerde een beetje noodgedwongen een stuk voor drie pionnen en dat pakte wonderwel goed uit, 2-1 voor. Jonathan Tan vergrootte met veel machtsvertoon de voorsprong naar 3-1, maar inmiddels was het bij Daniël Pinchasik rap bergafwaarts gegaan, 3-2.

De laatste drie partijen gingen tot het gaatje. Mehran Kamali leek in een matnet te zijn verzeild maar had alles goed uitgerekend. Dh7+ en even later ondekbaar mat, 4-2. Nog een luttel halfje en we hadden een kampioenschap te vieren. Tjibaria Pijloo misschien? Ai, nee, net een tempo te kort, 4-3.

Dan moest Lody Kuling het maar doen aan bord 1. Hij was slecht uit de opening gekomen, ging met een pion minder een toreneindspel in en toen er nog een pion verloren ging leek het over en sluiten. In de tijdnoodfase won hij echter een belangrijke pion terug en bood remise aan. Tegenstander Redmar Damsma had helaas het begrip "sportieve plicht" hoog in het vaandel staan, speelde door, Lody blunderde een stuk weg en kwam er niet meer aan te pas. Met de stoom uit zijn oren kon met gemak een keteltje water worden gekookt. Einduitslag 4-4, affreus...

Door dit resultaat eindigt Zukertort 5 in de prestigieuze promotieklasse op de derde plaats, nota bene ongeslagen, met evenveel matchpunten als de nummers 1 en 2 maar te weinig bordpunten. Een goed seizoen dus, maar net niet goed genoeg.

Als laatste binnen, als laatste klaar

Manuel Bosboom speelde een opmerkelijke rol bij het toernooi door te laat te komen en een reglementaire nul op te lopen, maar vervolgens toch nog de finalepoule te halen en die nog gedeeld te winnen ook. Het beslissingsduel met Henk Schmitz wist hij vervolgens naar zijn hand te zetten, zodat zijn naam voor de 15e maal in de beker gegraveerd zal worden.

Een uitgebreider verslag en de complete uitslagen vindt u hier.

A6 zegeviert ook in voorlaatste wedstrijd

Lichte spanning vooraf: zou A6 het tegen het laagstaande Isolani 3 kunnen winnen, dan was het kamppioenschap al één ronde voor het einde zeker gesteld. Het eerste punt kwam wel heel eenvoudig binnen. Het achtste bord bleef leeg, waardoor Jeroen Schoonackers om negen uur een punt mocht laten noteren. Kort daarna kon Ties IJzermans zomaar een toren meenemen en was het tweede punt een feit. Thom Stork won een kwaliteit en ook hier was de tegenstander zo sympathiek nog iets cadeau te doen. Een vol paard ditmaal. Isolani kreeg daarna eindelijk iets terug. Tobias Kabos pleegt geen cadeautjes weg te geven, maar ditmaal had hij toch een moment van kortsluiting. Toen wit een stuk offerde dacht hij "gewoon pakken en dan Df8". En dus deed hij Df8. En vergat eerst het stuk te pakken. Nog voordat wit van de verbazing bekomen was gaf Tobias al op. Maar met een 3-1 voorsprong op het bord leek de overwinning een kwestie van tijd.

De andere partijen duurden allemaal vrij lang, maar wie dacht dat de jeugd van korte potjes moet hebben vergist zich lelijk. Neem Walt Schagen. Hij won een pion en dwong de tegenstander in de verdediging. Toen kon hij een stuk winnen, dacht iets mooiers te zien en kreeg in plaats daarvan een pionneneindspel. Met een pluspion, maar het eindspel was in feite remise. Tot zwart zich dan toch nog vergaloppeerde en Walt het eindspelletje verder soepel uitschoof. Bij Gijs IJzermans ook al een lange partij. Gijs won een pion en er ontstond een dubbel-toreneindspel. Wit roofde een extra pion mee dankzij een mateffect op de onderste rij, ruilde een zwakke voor een sterke pion en had toen een vrije a- en b-pion. Die sloegen aan het hollen en toen damehalen onvermijdelijk werd gaf zwart op. Joël de Vries had een zo mogelijk nog zwaardere klus. Een eindspel met kwaliteit achter, maar via een paar ruilacties werd de witte pionnenstelling versplinterd waarna een actieve toren en een dartel paard alle witte pionnen van het bord sloegen. Zo hield Joël twee pionnen over, en de witte toren slaagde er niet in ze te stoppen. Uiteindelijk kon Joël zelfs heel elegant zijn paard offeren om met de allerlaatste pion de winnende dame te halen.

Toen was alleen Claudia Grannetia nog bezig, in een lang uitgesponnen eindspel van dame en toren dat lang remise leek te worden. Na veel gemanoeuvreer gaf Claudia ineens een toren weg, maar zwart had weinig tijd meer, de wedstrijd was al lang beslist, en hij bood galant remise aan zodat het punt alsnog werd gedeeld.

Via deze overtuigende 6½-1½ overwinning is A6 dus onbereikbaar geworden voor de concurrentie. Volgend jaar mogen ze hun kunsten een niveau hoger gaan vertonen.

Na 1 jaar terug in de Meesterklasse!

Zukertort Amstelveen 1 is na 1 jaar afwezigheid teruggekeerd op het hoogste niveau. Tegen Caissa werd met 7-3 gewonnen. Hierdoor werd de voorsprong op concurrent Unitas zo groot (2mp en 11 bp) dat deze niet meer kan worden ingehaald.
Hoewel het er rond de eerste tijdcontrole nog even spannend uitzag, behaalde A1 uiteindelijk een ruime overwinning. Een solide remise van Matthew Tan werd gevolgd door een wat minder solide remise van Paul-Peter Theulings en een overwinning van Gert Pieterse. Menno Okkes en Sybolt Strating stonden echter moeilijk en van de overige partijen was nog niet veel te zeggen. Zoals vaker dit seizoen toonde A1 zich echter in de eerste tijdnoodfase alerter dan de tegenstander. Menno Okkes, Sander Los en Henk Schmitz (aan het eerste bord tegen oud-Amstelvener Arno Bezemer) lieten overwinningen noteren, waar Caissa slechts een overwinning op Raymond de Rooij tegenover kon stellen. Al met al stonden we dus na de eerste tijdcontrole reeds met 2-5 voor, en met een goede stelling voor Jelmer Sminia kon de overwinning ons niet meer ontgaan. Inderdaad won Jelmer op fraaie wijze een toreneindspel. Wij liepen zelfs uit naar 2-7 via een mooie vechtoverwinning van Kevin Tan, die hiermee zijn terugkeer in het team vierde. Rest voor de statistieken nog te vermelden dat Sybolt een zeer tweesnijdende stukoffer-variant in de Caro-Kann helaas moest bekopen met een nederlaag.
Het kampioenschap is zeker verdiend en met veel overtuiging behaald. Van de acht wedstrijden werden er zeven gewonnen, waarvan zes met ruime cijfers. Slechts één maal raakte het team in de problemen. De verre uitwedstrijd tegen Philidor Leeuwarden werd toen moeizaam met 5-5 gelijkgespeeld.

A2 verloor fors (6-2) van koploper U-Boat Worx 2. Zonder Bart Piet en tegen een volledig bewapende Onderzeeboot was het kansloos. Het begon al slecht: door vertragingen miste een deel van het team de trein naar Breda, vervolgens bleek Onderzeeboot 1 elders te spelen zodat we ook de grootmeesterlijke inspiratie, waar we ons op verheugd hadden, moesten missen. Uiteindelijk behaalden alleen Tjerk van Blokland, Florian Jacobs, Jules van Doeland en Esther de Kleuver een halfje ( al had daar in een enkel geval meer in gezeten). Het feit dat een van de spelers met de zwarte koning inmiddels op d8 lang rokeerde, geeft al aan dat A2 dit jaar niet in grootse vorm steekt. Maar de nederlaag had geen akelige gevolgen - doordat enkele andere uitslagen gunstig vielen is het team nu definitief veilig.

Dat geldt allerminst voor A3, dat talloze kansen op meer kreeg, doch deze te vaak miste. Het begon niet slecht toen Lody Kuling via een zetherhaling al snel remise speelde, waarna Jonathan Tan een gestroomlijnde zege liet aantekenen. Toen kreeg Henk Boot een stuk cadeau... maar pakte het niet. Dat was de eerste gemiste kans. Het werd zorgelijker doordat Jan Krans en Eric Roosendaal beiden minder stonden. Toch werd de voorsprong eerst vergroot door Marcel Laarhoven, die in al zeer goede stand een stuk verdiende. Dan de tijdnood. Eric verdedigde zich goed, trok de stelling gelijk, speelde toen een actieve zet die er goed uitzag maar het niet was en was op slag kansloos. Onnodig, zoiets. Henk raakte in tijdnood ook de draad kwijt en verloor een stuk. Weg voorsprong.
Wat resteerde er na zet 40? Ridens Bolhuis had een eindspel met ongelijke lopers. Remise dus. Michiel Harmsen had ook een remise-eindspel. Jan Krans leek verloren in een eindspel van paard tegen toren, maar bleek toch nog een ultieme remisewending te hebben. Helaas deed Jan Pf6-h5? in plaats van Pf6-g4!. Weer een onnodige nul. Kon Michiel nog iets forceren? Hij deed een moedige poging maar werd verrast door een loperoffer. Toen gingen er allerlei pionnen rennen. Beide spelers haalden maar liefst twee dames. De speler die aan zet is kan dan meestal matzetten, en helaas was Michiel nou juist niet aan zet. Zo werd het zelfs 5-3 voor De Toren.
Gelukkig verloren de beide andere laagstaande teams ook, waardoor degradatie nog steeds kan worden ontlopen.

Concurrent Euwe komt goed weg met 4-4

De beslissende wedstrijd van A5 tegen Euwe heeft uiteindelijk de beslissing nog niet gebracht, al zijn de kansen van het vijfde op promotie onverminderd goed. Teamleider Dirk Goes nam geen risico en wist 'supersub' Jerome Lindeboom over te halen tot een zeldzame invalbeurt. Verder was curieus dat bij aanvang bleek dat Bram ter Schegget en Lody Kuling precies dezelfde tegenstanders hadden als de week ervoor in de SGA-cup, zij het met verwisselde kleuren. Een goed voorteken, want beiden hadden vorige keer gewonnen.

De eerste uitslag was een remise bij Darrell Kho. Lody won een kwaliteit en won soepel. Bram kweekte een vrijpion op de damevleugel en schoof die vlot naar dame. Zo leek het vlot naar een Amstelveense overwinning te gaan. Jerome stond verder goed, Jonathan Tan had twee stukken voor een toren, Tjibaria Pijloo stond sterk. Een forse overwinning leek in de maak. De uitslagen wilden echter verder niet komen, en vijf minuten voor het einde werd nog steeds op alle vijf resterende borden hard gevochten en op klokken gemept.

In die fase gingen er wat dingen mis. Mehran Kamali had zich fraai teruggevochten, kreeg zetherhaling aangeboden, wist niet of dat mocht, kon zelfs een toren pakken en ging plots mat. Jonathan Tan gaf met een familieschaak een toren weg. Jerome bleek geen duidelijke winst te hebben: remise. Jonathan Tan kreeg zijn stukken niet op orde, en het vijandelijke initiatief groeide hem boven het hoofd. Gelukkig won Tjibaria een stuk, en toen nog een tweede erbij. Zo werden binnen een paar seconden vijf bordpunten verdeeld, waarna ineens een 4-4 overbleef. Daarmee kwam Euwe bepaald niet slecht weg.

Hoewel een overwinning de promotie al had veiliggesteld heeft A5 alles in eigen hand. Indien de laatste wedstrijd tegen Oosten/Toren wordt gewonnen is het team 'gewoon' kampioen.

Gambit is met 5-3 te sterk (door Nico Louter)

Gambit uit is altijd een bezoeking. Midden in de stad gelegen, alhoewel nu verplaatst naar een fatsoenlijk en gezellig buurtcafé in de Jordaan. Maar het effect is hetzelfde, ondergedompeld worden in een marinade van goedkope sjekkies, je hele garderobe kan meteen in de wasmachine en het is ook aan te raden meteen een afspraak te maken met de longarts.

De score werd door mijzelf geopend. Nadat een volkomen dichtgeschoven stelling was ontstaan snapte mijn tegenstander uiteindelijk ook dat er slechts één gebaar overbleef, namelijk het schudden van de handen.
Hierna kwamen we in de verdrukking. Michiel Harmsen verdedigde zich tegen Rik Lith als een leeuw en bereikte een volkomen gelijk eindspel van toren en pion tegen toren tegen pion, maar toen viel helaas zijn vlag. Helaas greep de wedstrijdleider niet in toen Rik stelselmatig achter elkaar een aantal reeksen zetten speelde zonder zijn notatie bij te houden (hij had nog ruim een uur de tijd), en dat is niet bepaald zoals het hoort. Boudewijn van Beckhoven scoorde een goede remise vanuit een lichtelijk inferieur eindspel. John Spinhoven werd plots overmeesterd toen zijn tegenstander er in slaagde binnen te dringen in de koninklijke veste. Daarmee liep Gambit wel erg ver uit, 1-3.

Gelukkig wisten enkele vaste krachten de spanning terug te brengen. Hoe Olav Lucas met een klassieke stikmatmanoeuvre een kwaliteit ophaalde en alle verdere lastige klippen omzeilde kunt u zelf zien onder de rubriek partijen. Bart Stam speelde tegen Eric Beugelink. Op een bepaald moment stonden vrijwel alle witte en zwarte stukken in, maar opmerkelijk genoeg dreigde de beslissing met stille zetten (Pg4) en het aanbieden van stukken op andere velden, wellicht een volkomen nieuw schaakthema (Tc5). Beugelink dacht zo’n 13 minuten na (van de 20), raapte zijn boeltje bij elkaar, keurde zijn tegenstander geen blik waardig, waarop Bart de onsterfelijke woorden sprak: 'ik neem aan dat je de partij beëindigt...'.

War er nog kans op meer? Dirk Goes stond wat moeizaam en liet een dodelijke penning toe. Aiiii. Snel naar Jan Willem, maar ook daar viel uiteindelijk de vlag in een stelling waar alle muziek uit was. En dus 5-3 voor Gambit. We zullen de laatste ronde moeten winnen van Fischer Z, een groep oude bekenden die ons wellicht vanuit degradatie een vriendendienst willen bewijzen. Maar ik reken nergens op.

Jeugd slaat toe en klopt Euwe

Het SGA-cupteam heeft overtuigend gewonnen van Euwe, al was de uiteindelijke 3½-½ zege wel wat geflatteerd. Dat kwam vooral door de heftige partij van Lody Kuling aan bord 1. Lody kwam goed uit de opening, offerde een stuk, waarna de tegenstander een fraaie en direct winnende weerlegging vond met 18. Lc4!!. Als hij nu één zet verder was gegaan met 19. Txe6 was het punt beslist naar wit gegaan. Nu wachtte hij een zetje waardoor zwart kon vluchten met de lange rokade en meteen zelf gewonnen stond. Wit deed alsnog Txe6 maar het was te laat en zwart won.

Bram ter Schegget pakte de zaken op bord 2 rustiger maar niet minder overtuigend aan. Wat ruilen, sterk paard kweken, binnenvallen met de torens en pionnen winnen zodat een gewonnen toreneindspel overblijft. Om elf uur had zwart er genoeg van en was de match ook direct beslist. Een paar minuten later was het zelfs 3-0, nadat Michiel Harmsen een stuk had overgehouden aan een mislukte combinatie. De spelers aan bord 4 hadden toen weinig zin meer: remise, hoewel Euwe toch wel beter stond.

Daarmee heeft het cupteam opnieuw de finale bereikt. Daarin zal ofwel VAS ofwel TOZ de tegenstander zijn.

Grootmeesters zijn cupteam te machtig

HSG kwam met maar liefst drie grootmeesters aanzetten om het kennelijk gevreesde cupteam van Amstelveen van zich af te houden. Menno Okkes speelde tegen Daniel Stellwagen van doen, Henk Schmitz kreeg met Friso Nijboer van doen en Jelmer Sminia zag Erwin l'Ami aan de andere kant van het bord plaatsnemen. Het gevolg was dat er drie punten naar HSG gingen. Aan het laatste bord zat geen IGM, en daar wist Sybolt Strating knap te winnen van Henk Vedder, al scheen er onderweg nog een hobbeltje in de weg te hebben gezeten.

Al met al een nederlaag waar weinig op af te dingen viel - er zat niet meer in.

Overtuigende zege van team tot 10 jaar

Het Zukertort Amstelveen jeugdteam tot 10 jaar was zeer succesvol in het SGA-kampioenschap: van de acht wedstrijden werden er zeven gewonnen en slechts eentje gelijkgespeeld. Het aantal bordpunten was ook bijzonder hoog. Van de maximaal haalbare 32 werden er 26 binnengehaald. Met hun knappe prestatiess bleven Tjark Vos (7/8), Thomas Loots(6/8), Midoen Pijloo (6/8) en Mateo Glowacki (7/8) de concurrentie dan ook ruim voor.

Narrow escape van A6 (door teamleider Joris IJzermans)

Na de vorige speelronde, waarin de voornaamste concurrent ODI verloor van Almere en A6 dus drie punten los aan kop kwam, vreesde ik enige arrogantie voor de wedstrijd tegen de een-na-onderste ENPS/Quibus 4. Zo’n houding zou bij Tobias Kabos terecht zijn geweest, nadat hij bij de PK senioren in de C-groep met 7 uit 7 had huisgehouden. Hij kreeg van ENPS niet de normale eerste-bordspeler tegenover zich, maar die van bord 4. Na 9 zetten resulteerde deze opstelling in een spontaan aangeboden dame, waarna Tobias de pindaschaal op kon zoeken. Daar kreeg hij al snel gezelschap van Joel de Vries, die eerst een kwaliteit en erna de partij in handen geworpen kreeg.
Verderop in de avond was er weinig ruimte voor arrogantie. Ties IJzermans heeft na zijn Amsterdamse titel snelschaken geen lange partij meer gewonnen; daar moet een knop worden omgezet. Thijs de Boer, tot dan toe spelend met 100%, verloor plotseling in een betere stelling; hij was ontdaan dat het hem zo onverwacht was overkomen. Vervolgens ging Thom Stork van het bord, doordat de tegenstander aanviel over de koningsvleugel en hij zelf zijn stukken had gegroepeerd aan de andere kant van het bord. Onze strategie is altijd: blijf spelen en geef niet op want na ongeveer 22.30 gaan de verschillende verslavingen de tegenstander opbreken. Maar deze keer stonden we om 22.15 met 3-2 achter, met onduidelijke vooruitzichten op de drie resterende borden. Claudia Grannetia leek in een pot-remise verzeild te zijn op bord 2, Gijs IJzermans had geen nadeel op bord 4 en op bord 8 had Jeroen Schoonackers vooral veel meer tijd over. Gijs kondigde mij steeds aan dat hij trucjes van plan was. Die werden voorlopig gepareerd, totdat hij zijn dame bevrijdde (mocht bevrijden?!) uit de omsingeling en een fraai trucje uithaalde.
Ondertussen had Jeroen’s tegenstander nog 3.5 minuut op de klok. Dit ziende suggereerde ik Claudia, na ruggespraak met toeschouwer Eddy Sibbing, om remise aan te bieden. ENPS monsterde de borden 4 en 8 en accepteerde, mede omdat hun speler met zijn torens de 6e en 8e rij beheerste en Claudia de 7e; een plotseling einde van een fraaie partij. Gijs zette mat met zijn trucje en het was 3½-3½. Jeroen raakte vervolgens een toren achter; tegenstander nog 2.5 minuut. Tegenstander biedt remise aan. Toen ik aan kwam hollen om met Jeroen te overleggen, fluisterde Eddy me toe: ’accepteren!’, maar een niet-deelnemend lid van ENPS brulde eroverheen dat er geen remise was aangeboden (welles-nietes onder de 25 toeschouwers). Jeroen offert een paard om een matdreiging te ontlopen. Tegenstander nog 25 seconden op de klok. Overleg tussen de ENPS-ers of er nu geclaimd kon worden. Na iedere zet een remise-aanbod. Jeroen schoof stoïcijns zijn koning heen en weer tot de klok viel.
We waren niet ongelukkig!

A1 dicht bij promotie, A3 wint vierpuntenduel

Wageningen zal weinig positieve herinneringen overhouden aan het bezoek aan Amstelveen. De eerste uitslag was een remise van Gert Pieterse, maar daarna begon het al snel Amstelveense zeges te regenen. Menno Okkes scoorde als eerste, daarna bleek invaller Mehran Kamali veel te sterk voor de Wageningse invaller. Overwinningen van Jelmer Sminia, Sybolt Strating, Sander Los en Paul-Peter Theulings stelden de zege al vroeg veilig. Aangezien de overige drie borden ook nog goed stonden lag een monsterscore in het verschiet, maar de tegenstanders van Raymond de Rooij en Henk Schmitz wisten er beiden een remise uit te slepen. Aan bord 1 tenslotte probeerde Matthew Tan iets te hard een pluspion tegen Afek te verzilveren, waarna een eindspel zelfs op studie- achtige wijze verloren bleek. Zodoende werd de eindstand 'slechts' 7½-2½. De voorsprong op nummer 2, Unitas is inmiddels behalve 2 matchpunten ook 11 bordpunten!

A2 miste twee vaste krachten, en was dan ook niet opgewassen tegen een goed draaiend SMB 2. Invallers Tobias Kabos en Michiel Harmsen verloren, een lot dat ook Jan Helsloot en Jules van Doeland trof. De partijen van Esther de Kleuver, Martin Bottema, Florian Jacobs eindigden alle rond de tijdnoodfase in remise. Tjerk van Blokland was als laatste bezig - na uren keepen hield ook hij remise, waardoor er tenslotte een 6-2 nederlaag op het formulier kwam.

A3 moest winnen en deed dat tegen Wageningen 2 uiteindelijk zeer overtuigend. Jonathan Tan opende de score door twee stukken voor een toren te winnen en de tegenaanval af te slaan. Jan Krans stond eerst goed, dan misschien even verloren maar ging er uiteindelijk hard doorheen. Marcel Laarhoven deed goede zaken met zijn Sveshnikov toen wit een paar onnauwkeurigheden ontglipten. Na zet 40 stond er zodoende lange tijd een bemoedigende 3-0 voorsprong op het scorebord.
Eric Roosendaal kwam minder uit de opening, boette een pion in en verloor ditmaal. Die ene nederlaag deerde A3 niet. Lody Kuling stond lang beter, maar belandde in een remise-eindspel. Weer een halfje. Henk Boot raakte diverse pionnen kwijt, viel aan met de zware stukken en scoorde ook een remise. Ridens Bolhuis had een gevaarlijke zwarte vrijpion op c2 als compensatie voor de kwaliteit - toen wit een bok schoot werd de pion een dame en waren de matchpunten binnen. Bram ter Schegget melkte een iets beter toreneindspel uit en deed dat zo goed dat hij uiteindelijk ook nog won, waardoor een forse 6-2 overwinning werd geboekt.
A3 heeft hiermee in elk geval weer een serieuze kans op lijfsbehoud: het deelt nu de achtste plaats met twee andere teams (Wageningen 2 en Kijk Uit). Twee van die drie zullen degraderen. Doordat A3 wel de meeste bordpunten heeft staat het zelfs officieel achtste, maar veilig is het natuurlijk allerminst.

PaulPeter tweede, Henk Boot wint, Tobias Kabos verbluffend

Amstelveners boekten diverse fraaie resultaten op de PK SGA. In groep A eindigde PaulPeter Theulings ongedeeld tweede met 5 uit 7 en een TPR van maar liefst 2350. Hij moest slechts winnaar Sybolt de Boer voor laten gaan. Lody Kuling scoorde 3 uit 7, hetgeen overigens nog boven z'n verwachte score was.

In groep B blonk Henk Boot uit: gedeeld winnaar met 6 uit 7. Een punt lager eindigde Ridens Bolhuis op een fraaie 5 uit 7 (Henk won de onderlinge partij van Ridens, overigens). Ook Jonathan Terstall (4½) en Tjibaria Pijloo (4) konden met hun plusscore ruimschoots tevreden zijn. Verder speelden ook Olav Lucas (3) en Ferry Weverling (2½) in deze groep.

Het meest tot de verbeelding sprekende resultaat kwam echter van Tobias Kabos. Hij heerste in groep C, en scoorde een zelden vertoonde 7 uit 7. Zoiets is in een Zwitserse groep, waar je steeds de sterkst overgebleven concurrent krijgt, extra moeilijk. De TPR mocht er dan ook zijn: 2282!! Daar zouden zelfs diverse spelers uit Amstelveen 1 tevreden mee geweest zijn!

In groep D tenslotte scoorde Jouke van Veelen 4 uit 7.

Bloemendaal overtuigend verslagen

Op papier moest het spannend worden. Bloemendaal kwam met een sterk team, bestaande uit de broers Richard en Rob Duijn, Benjamin Go en Daan in 't Veld. In het eerste uur leek het ook spannend, toen kopman Menno Okkes een pion achter raakte. Maar achteraf bleek zelfs dat schijn: het was allemaal theorie, en dat zwart prima compensatie had is al lang bekend, althans, bij Menno.

Een uurtje later was de spanning al behoorlijk geweken. Beide witspelers van Amstelveen stonden zeer goed. Benjamin Go zag een Aljechin mislukken en de stukken van Henk Schmitz belaagden al snel de zwarte koning. Raymond de Rooij stond voortreffelijk tegen Daan in 't Veld, die een paar stukken liet verdwalen en ze nooit meer op de goede velden kreeg. Toen Menno niet alleen z'n pion terugwon maar er nog een extra bij veroverde was de match in hogere zin gelopen. Het enige minpuntje was dat Sybolt Strating een gevaarlijke vrije a-pion moest bedwingen.

Henk won uiteindelijk een toren en scoorde gemakkelijk 1-0. Raymond dreigde een paar maal mat en nam daarbij ook een toren mee: 2-0. Menno wikkelde af naar een zeer gewonnen toreneindspel, al speelde Richard Duijn dat nog een zet of dertig te lang door. "Om Rob te steunen", zo stelde hij achteraf. Dat bleek geen wondermiddel. Sybolt zag ineens een matbeeld, Rob moest z'n vrijpion geven, verloor nog een pion, vervolgens nog eens een stuk, en ineens was het zelfs 4-0. Die uitslag was wat overdreven, maar dat de overwinning overtuigend was, daarover was iedereen het toch wel eens. Door deze overwinning is de regionale halve finale bereikt.

Gedetailleerde uitslagen:

Menno Okkes         2354 - Richard Duijn    2257   1-0
Henk Schmitz        2264 - Benjamin Go      2178   1-0
Sybolt Strating     2271 - Rob Duijn        2168   1-0
Raymond de Rooij    2170 - Daan in 't Veld  2081   1-0

Caissa 3 te sterk voor zevental van A4

Amsterdam, 14 februari, 23:45 lokale tijd.
Dring, dring....
Hallo?
Hallo, is X daar?
Jazeker, ik zal hem even geven.
........
Hallo, met X.
Ah, hallo X, ben je in goede gezondheid?
Nou, al een jaar of tien niet meer geloof, ik. Nee, gaat wel, hoezo?
Ah, mooi, we waren al bang dat je ziek was.
Eh, hoezo?
We, dat zijn de spelers van Amstelveen 4.
Hoe bedoel je?
De zeven spelers die hier vanavond wél bij Caissa waren, bedoel ik.
(Enkele seconden stilte aan de andere kant van de lijn. Dan een kreet van ultieme wanhoop en totale uitzichtloosheid.)
Argghhh, nee, Nee, NEE, zeg me dat het niet waar is! Oh, shit, dat is me nog nooit gebeurd. Oh shit, wat stom, hoe kon ik dat nou vergeten, en ik heb al een paar wedstrijden gemist, en nou...

Voor wie het nog niet geheel door heeft, A4 stond dus om 9 uur met 1-0 achter. Speler X, wiens naam we uit piëteit uiteraard niet zullen vermelden, zat in vredige onwetendheid elders een intern potje te spelen.

De achterstand was een tegenvaller, te meer daar op een vrijwel zekere remise was gerekend. Het kwam niet echt meer goed, die avond. Nico Louter won nog wel, maar Olav Lucas, Darrell Kho en Jan Willem Stroes verloren. Bij 4-1 leek het nog heel even spannend te worden omdat Michiel Harmsen en John Spinhoven gewonnen leken te staan. Maar John werd getruukt in een achteraf gezien toch wel erg lastige stelling en toen was het 5-1. Michiel liet zich niet van de wijs brengen en zorgde voor 5-2. Toen stond bij Bart Stam het bord nog vol, maar Bart's loperpaar zat achter een dubbelpion verstopt en in de tijdnoodfase ging het mis.

De onverwachte nederlaag tegen het laagstaande Caissa 3 (tot nu toe hadden ze slechts 1 punt gescoord) betekent overigens dat A4 nog niet veilig is.

Enige dagen later ontving de redactie het volgende schrijven:

A1 vaster in het zadel

A1 heeft in de zesde ronde van de KNSB-competitie goede zaken gedaan: zelf wonnen de Amstelveners met minimaal verschil in de verre uitwedstrijd tegen Dr. Max Euwe in Enschede, terwijl medekoploper Unitas fors (7-3) verloor tegen Caissa. Met nog drie rondes te gaan staat A1 twee punten los en komt promotie gevaarlijk dichtbij.
De overwinning kwam tot stand door middel van maar liefst zeven remises, twee winstpartijen en een verliespartij. De meeste remises waren plusremises en de winst is dus nooit in gevaar geweest. Onze jonge kopman Matthew Tan opende weer eens de score met een mooie winstpartij. Matthew heeft nu de schitterende score van 5 uit 6 aan bord 1! Rond de eerste tijdcontrole liepen wij uit naar 3-2, door middel van winst van Menno Okkes, verlies van Henk Schmitz en remises van Gert Pieterse en Raymond de Rooij. Hierbij kan nog worden aangetekend dat Henk door zijn vlag ging, maar kort daarvoor nog mat in 3 had kunnen geven.
Zoals gezegd eindigden ook de overige partijen, van Sybolt Strating, Sander Los, Jelmer Sminia, PaulPeter Theulings en invaller Bram ter Schegget in remise. Bram gaf reeds in de opening een pion weg, maar wist op knappe wijze remise te houden in een toreneindspel. Onze invallers blijven het goed doen met een score van 5½ uit 7! PaulPeter was als langste bezig: pas rond half acht konden we de laatste remise noteren, waarmee een nipte 5½-4½ overwinning veiliggesteld.

A2 heeft zich met een soepele overwinning op Rijswijk definitief uit de degradatiezorgen geworsteld. De basis voor de overwinning werd aan de drie topborden gelegd waar Dennis Brouwer, Jules van Doeland en BartPiet Mulder hun tegenstanders makkelijk van het bord zetten. Jules won middels een stukoffer, BartPiet sloopte een stonewall en Dennis was veel slagvaardiger in de Svesjnikov. Martin Bottema en Jan Helsloot consolideerden deze voorsprong met twee solide halfjes. Esther begreep het Dame-Indisch uiteraard beter dan haar tegenstander. Dat leverde dus een vol punt op en daarmee was de overwinning binnen. Florian blunderde een kwaliteit weg, kwam nog een heel eind maar verloor uiteindelijk. Tjerk werd beloond voor hard doorwerken (tot 19.30 uur!) in een gelijk(?)staand eindspel met een vol punt. Door deze 6-2 zege staat A2 nu vijfde met 7 uit 6.

A3 liep voor de derde maal dit seizoen tegen een 3½-4½ nederlaag op. Tegen het sterke ZSC/Saende hielden de kopborden kranig stand. Marcel Laarhoven, Eric Roosendaal en Jan Krans scoorden allen verdiende remises, al bleek achteraf dat Jan zelfs twee fraaie trucs gemist had die zeker winst zouden hebben opgeleverd. Een gestroomlijnde overwinning was er voor Ridens Bolhuis: pion geven voor initiatief, schijnoffer en met twee verbonden vrijpionnen het toreneindspel in. Jonathan Tan wist op listige wijze een kwaliteit te winnen en hoewel het eindspel nog verre van eenvoudig was zorgde de laatste pion tenslotte voor de zege. Helaas bracht geen der overige partijen succes. Bij Harold de Boer ging een openingsexperiment akelig mis. Darrell Kho speelde iets te passief in de opening en zag daarna zijn verdedigende stellingen langzaam maar zeker afbrokkelen. Henk Boot kwam fraai uit zijn geliefde Sveshnikov te voorschijn, maar werd in goede stand getruct met een onderste-rij motief. Jammer, jammer, een gelijkspel was zeker mogelijk geweest.

John Spinhoven opent deur naar halve finale

Omdat de jonkies van A5 een externe wedstrijd speelden bestond het team uit vier oude rotten van A4. Hoe snel ook die kunnen winnen toonde John Spinhoven aan via een bliksemoverwinning (slechts 11 zetten!) aan bord 1. Hierna waren twee remises genoeg voor de zege, en de partijen van Michiel Harmsen, Nico Louter en Bart Stam werden dan ook alle drie tactisch remise gegeven in veelal betere stellingen. Zo werd met een 2½-1½ overwinning de halve finale bereikt.

Gambit na harde strijd bedwongen

Na een spannende avond heeft A5 opnieuw twee matchpunten veilig gesteld. Gemakkelijk was het niet, want Gambit bood verwoede tegenstand, maar aan het eind van de avond stond er toch weer een 5-3 overwinning op het scorebord.

Het eerste punt kwam wel heel vreemd binnen. Bram ter Schegget speelde tegen Rik Lith, die als een speer zijn zetten produceerde en vervolgens ook direct opgaf toen Bram beter kwam te staan. De stelling was nog verre van gedaan, maar punt is punt natuurlijk. Daniël Pinchasik verdubbelde de voorsprong, door een paar pionnen te winnen en de gewonnen stand vlot af te wikkelen. Jonathan Terstall raakte echter in de problemen en kwam er niet meer uit (2-1).

Vervolgens vielen er twee remises. Darrell Kho had de zware taak op zich genomen om met zwart bord 1 te keepen. In een draak ging er een kwaliteit af, maar de drakenloper toonde weer eens zijn kwaliteiten door ook in het verre einspel alle zwarte velden te beheersen. Wit ging zodoende akkoord met remise. Bij Jonathan Tan had zwart een ondekbaar mat gevonden. Jonathan ging echter op zijn beurt achter de zwarte koning aan, en wist daarmee eeuwig schaak af te dwingen (3-2).

Inmiddels zat Lody in de problemen. Hij was eigenlijk al een paar dagen koortsig maar wilde het team niet in de steek laten. Het mag dan ook geen verwondering wekken dat hij twee pionnen achter kwam. Volgens Lody was het dame-eindspel nog steeds remise te houden, maar verlies van een vitale pion betekende het einde (3-3). Tegen die tijd echter was Tjibaria reeds hard op weg naar een overtuigende overwinning. Zwart werd verrast met een paardoffer op f7 en leverde een kwaliteit in. In tijdnood ging er steeds meer materiaal af, en toen Tjibaria tenslotte ook nog drie pionnen voor was en het laatste zwarte paard wegsloeg gaf zwart op (4-3). Daarmee bleef Mehran Kamali over. Met groot vertrouwen in de eindspelkwaliteiten van zijn teamleden had hij al remise aangeboden, maar dat was geweigerd. Dar ging zwart spijt van krijgen. Mehran is een aardige jongen, maar maak hem niet kwaad! Getergd sloeg hij zich met groot geweld door de zwarte koningsstelling heen, won een stuk, dreigde mat en toen zwart ook nog door de vlag dreigde te gaan gaf hij er de brui aan.

Daarmee blijft A5 ten minste gedeeld op kop van de promotieklasse van de SGA!

A6: koppositie moeiteloos gehandhaafd

En weer sloeg het jeugdigste team toe. Het leek lange tijd dat er een heel spannende slotfase tegen ES'80 2 aan zat te komen, maar in het laatste half uur viel alles de goede kant op. Claudia Grannetia zorgde voor een vroege voorsprong door met een stukoffer alle pionnen rond de koning op te ruimen. Misschien was het nog net te verdedigen, maar achter het bord ging Claudia's aanval als een mes door de boter. ES'80 kwam gelijk doordat Jeroen Schoonackers het niet redde, maar een listige penning van Thom Stork zorgde voor een nieuwe voorsprong. Walt Schagen verloor echter waarmee de stand op 2-2 kwam.

De wedstrijd leek nog best spannend, want Tobias Kabos had een sterke vrijpion te bestrijden en Gijs IJzermans had een pion minder in een eindspel. Ties IJzermans stond echter heel goed en maakte er met een handvol pluspionnen al snel 3-2 van. Thijs de Boer vond een knappe weerlegging van een truc waardoor hij een gewonnen eindspel met een kwaliteit meer overhield. Dat was 4-2, en alvast 1 matchpunt binnen. Tobias offerde wat pionnen, activeerde zijn stukken en wist via een listige matdreiging af te wikkelen naar een gelijk eindspel. Toen lette wit even niet op en ging alsnog mat. Tobias weet aan dat eerste bord toch steeds weer erg knap te scoren.

Het laatste punt viel bij Gijs IJzermans. Er kwam een pionneneindspel op het bord, met een pion minder voor Gijs. De tegenstander had van dit soort standen echter weinig kaas gegeten, liet zijn pionnen versplinteren en hield een zielige dubbele h-pion over. Die was zo zwak dat hij het eindspel zelfs nog verloor. De overwinning viel zodoende met 6-2 wel wat erg ruim uit. A6 blijft voorlopig verdiend op kop!

Jeroen zegeviert na tweekamp

De play-off tegen Admir Kustura begon ietwat laat, want Admir had vertraging. Jeroen zat er al helemaal klaar voor. Het begon spannend: de eerste partij werd remise. In de tweede partij wist Jeroen een stuk te winnen, en daarna ook de partij. Jeroen is daarmee de trotse SGA-kampioen in de categorie D (t/m 12 jaar).

Zege brengt A4 terug in de middenmoot

Vrijdag 13 januari speelde Amstelveen 4 tegen een potentiële mede-degradatiekandidaat: Oosten Toren 1. Na vorig jaar in de degradatiezone gespeeld te hebben moest A4 dit jaar tegen het op rating zwakste team toch liefst wel twee matchpunten pakken. Bart Stam en zijn tegenstander besloten na 18 zetten tot remise. Dit werd even later gevolgd door Darrell Kho, die inviel voor Dirk Goes. Dirk had al beloofd dat dat minstens remise was. Michiel Harmsen speelde weer tegen de ons overbekende Redmar Damsma. Gelukkig kon hij vanuit zo’n stand waarin hij normaal niet thuis is nu een winnende koningsaanval opbouwen die na 28 zetten het punt opleverde. Inmiddels hadden John Spinhoven, Boudewijn van Beckhoven en Olav Lucas met degelijk spel mooie stellingen opgebouwd. Dat leverde in de tijdnoodfase ook drie punten op. Alleen bij Jan Willem Stroes lukte het weer niet om ook maar een half puntje te pakken.

De partij van Nico Louter tenslotte had weer zo’n rommelig slot, zoals we van hem gewend zijn. Met nog 2 minuten op de klok en 10 minuten voor zijn tegenstander offerde Nico een stuk. Drie zetten later dreigde hij warempel mat te geven. Maar Nico liep even van zijn bord weg en liet zijn teamleider weten dat er een lek in zat: als zijn tegenstander op e1 zijn dame voor een toren zou offeren, gevolgd door het opspelen van zijn vrijpion naar d2, dan was het mat opgelost en zou hij slechter staan. Zijn tegenstander speelde inderdaad Dxe1+. Nico speelde de enig mogelijke zet en bood koelbloedig remise aan! En ja hoor, zijn tegenstander zag het zetje d2 niet en nam het aan! Je zou kunnen zeggen dat het typisch is voor 40+ teams: veel slappe remises. Maar je kan dat ook anders zien: Darrell is veel te jong voor dit team en speelt eigenlijk in A5, Nico’s remise was niet slap en Bart wilde gewoon tijd vrijmaken om de partijen goed te volgen voor een mooi verslag.

Met deze 5½ - 2½ overwinning is A4 weg uit de onderste regionen.

A5 houdt stand in zinderende topper

Op maandag 9 januari verrichte Zukertort 5 een puike prestatie door het sterke Tal/DCG 2 op een 4-4 gelijk spel te houden. Hiermee kreeg het team eigenlijk iets te veel, want rond 22.30 uur zag het er nog naar uit dat er tegen de eerste nederlaag sinds 6 februari 2004 zou worden opgelopen, maar vooral in het laatste uur zat het niet tegen.

Pas om 23.05 uur(!) viel de eerste uitslag te noteren toen Daniël Pinchasik zijn stelling niet meer kon houden. Jonathan Terstall scoorde een mooie gelijkmaker en Bram ter Schegget bracht A5 zelfs op voorsprong door zwaargewicht Willem Hensbergen te kloppen. Vrijwel gelijktijdige tegenvallers aan de borden van Darrell Kho en Jonathan Tan lieten de balans weer in het voordeel van Tal/DCG doorslaan, maar even later had A5 weer wat te vieren. Lody Kuling won met de nodige hulp van zijn tegenstander een potremise-eindspel en Gabriël Molinari vierde zijn eerste partij sinds anderhalf jaar door zijn mindere stelling als bij toverslag op te waarderen naar een betere. Tussenstand 4-3 voor A5

Tex de Wit was als laatste bezig. Een halfje was genoeg voor de eindzege en de spanning liep hoog op. Tex had een dame geofferd voor toren en loper en het was niet zo duidelijk hoe tegenstander Fred van de Klashorst er door zou moeten komen. Gruwelijke tijdnood van Tex zorgde echter voor een onreglementaire zet, Fred kreeg er twee kostbare minuten bij en er was geen redden meer aan. Jammer, maar teamleider Dirk Goes was niet ontevreden met het behaalde matchpunt. Tuurlijk, twee was mooier geweest, maar het had bepaald slechter kunnen aflopen. A5 blijft hierdoor gedeeld koploper, en promotie blijft zodoende mogelijk.

Humoristische voetnoot: diezelfde Fred Van de Klashorst speelde de dag erna intern bij De Pion tegen... Dirk Goes. Fred won.

Vlotte 3-1 zege op De Wijker Toren

Het bekerteam heeft zich middels een 3-1 overwinning op De Wijker Toren geplaatst voor de tweede ronde van de KNSB-bekercompetitie. Menno Okkes opende al zeer snel de score voor Zukertort door een zege op Djurre den Heeten. Deze gaf al na een zet of tien een stuk weg zonder significante compensatie. Den Heeten wist zich dit keer (anders dan bij eerdere gelegenheden) netjes te gedragen. De Wijker Toren kwam op gelijke hoogte door een nederlaag van Raymond de Rooij. Zijn tegenstander, Jimmy van Zutphen, offerde een stuk voor aanval en maakte het mooi af. Inmiddels stonden Henk Schmitz en Sybolt Strating echter reeds gewonnen. Schmitz had (hij ook al!) geofferd voor aanval. Zijn tegenstander speelde wel erg lang door - Henk mocht een tweede dame halen en vervolgens mat zetten. Sybolt was als laatse bezig, tegen Sjoerd Plukkel. Op fraaie wijze won hij een eindspel met een (vrij-)pion meer. Al met al dus een regelmatige overwinning.

A1 bovenaan, A3 onderaan

Het eerste team blijft het prima doen. Ditmaal werd Purmerend met liefst 7½-2½ aan de kant gezet. Bij de eerste scores zat nog enig fortuin, want PaulPeter Theulings won wel maar pas nadat de tegenstander eeuwig schaak had gemist, en invaller Mehran Kamali had alle problemen opgelost en leek een solide remise te scoren maar wist met een dodelijke onderste-rij-truc zelfs een vol punt te pakken. Daarna ging het hard: zeges van Menno Okkes, Raymond de Rooij en Sybolt Strating en een remise van Jelmer Sminia brachten de zege nog voor de tijdcontrole binnen. Piet Peelen deed namens Purmerend iets terug tegen Gert Pieterse, maar Henk Schmitz en Matthew Tan (aan bord 1) deden de score nog verder oplopen. Sander Los stond eerst prima, maar moest het laatste punt aan de bezoekers laten. A1 blijft hierdoor flink aan kop in de eerste klasse A.

A2 speelde een spannende wedstrijd tegen HSC Helmond. Tjerk van Blokland zorgde voor een voorsprong, die door remises van Florian Jacobs en Martin Bottema werd geconsolideerd, maar Jules van Doeland moest de gelijkmaker toestaan. Een plofmat van Dennis Brouwer na een gewelddadige slotfase bracht een nieuwe voorsprong die echter weer verloren ging toen BartPiet Mulder verloor. Jan Helsloot won een gunstig maar moeilijk eindspel na een blunder van de tegenstander waarna Esther de Kleuver het laatste halfje over de streep bracht. Met 5 uit 5 heeft A2 een solide positie.

A3 zit dik in de problemen na een nieuwe reeks gemiste kansen. Het begon allemaal goed met een soepele matcombinatie van Eric Roosendaal, gevolgd door remises van Peter de Heer en Harold de Boer. Ridens Bolhuis verloor, maar invaller Bram ter Schegget won vlot en zorgde voor 3-2. Met een totaal gewonnen stelling van Marcel Laarhoven leek er niets aan de hand. Er gebeurde echter een ramp toen Marcel zich zomaar mat liet zetten. Toen Henk Boot ook nog een gunstige positie op een verloren pioneneindspel zag uitlopen was het definitief mis. Jan Krans stond slecht, waagde een ultieme poging en wist de totaal verloren stand zowaar nog remise te houden. Dat bracht echter niet meer op dan een half bordpuntje, de matchpunten gingen mee terug naar IJmuiden. A3 staat nu laatste en is in de problemen.

Nieuwendam wint 'na strafschoppen'

Amstelveen won vorig seizoen de SGA-cup, en dat betekent dat in het seizoen daarna datzelfde team mag uitkomen in de KNSB-cupcompetitie. Daar is vaak natuurlijk maar weinig eer te behalen, maar toch was het bijna gelukt het veel sterkere Nieuwendam beetje te lichten. Weliswaar verloren Dirk Goes en Nico Louter maar Michiel Harmsen en John Spinhoven zorgden voor een 2-2 eindstand. In de KNSB betekent dat vluggeren. Amstelveen moest hier winnen, want bij 2-2 valt het laatste bord van de wedstrijd met normaal tempo af en daar had John gewonnen. Na het woeste gebeuk op de klokken stond er echter opnieuw 2-2 op het scorebord en kon Nieuwendam opgelucht adem halen.

Jeugd blijft het zeer goed doen

"Ditmaal wordt het geen ruime zege" wist vader IJzermans na een klein uur te melden. Nadere informatie leerde dat drie spelers een stuk waren kwijtgeraakt. Was de tegenstander dan zo sterk? Dat bleek in de loop van de avond wel mee te vallen. Een kwestie van opletten dus, want stukken cadeau doen, daar zijn de spelers van A6 inmiddels toch gewoon te sterk voor. Een bijna hopeloze 0-3 stand leek er aan te komen. En ja hoor, daar stond Joël de Vries al op. "Verloren zeker?" "Nee, gewonnen!". Verbijstering alom. Jij stond toch een stuk achter? Het bleek dat de tegenstander na een denkpauze in één zet een toren en een loper weg had gegeven. Gijs en Ties IJzermans troffen minder behulpzame spelers en hun stellingen waren met een stuk minder niet te redden. Dus voorlopig 2-1 achter.

Daar ging Claudia Grannetia iets aan doen. Ze won een pion en stond al heel goed toen de tegenstander een trucje zag: schaak met de loper en dan met de toren het paard pakken. Helaas was hij even vergeten dat dames ook achteruit mogen en dat het paard dus gedekt stond. Daarmee was het 2-2. Thom Stork moest echter kort daarna een verloren stelling gewonnen geven. Het werd opnieuw gelijk door Thijs de Boer. Hij sloot wit op in een soort gevangenis en toen de dame dan toch wist te ontsnappen bleek dat fataal voor de alleen gelaten koning die keurig mat ging. En even later werd het zelfs 4-3 doordat Walt Schagen een prima overwinning boekte: eerst zwart insnoeren, dan de dames ruilen waarna zwarts machteloze loper kansloos was tegen een snelle witte vrijpion.

Toen was alleen Tobias Kabos nog bezig. Remise was genoeg, maar Tobias stond goed en had enorm veel tijd meer. In een dubbel-toreneindspel werd wit geheel dolgedraaid. Zwart won een pionnetje, ruilde een stel torens en hield een simpel gewonnen eindspel over, waarna wit het zich niet meer liet bewijzen.

En dus werd het een prima 5-3 overwinning in een wedstrijd waarin merkwaardig genoeg zeven maal door zwart werd gewonnen: Walt Schagen was de enige die met wit wist te scoren. A6 blijft daarmee op 100% en staat daarmee fier aan kop.

Winst bleek verrassend eenvoudig

Op papier leek de wedstrijd zeer spannend te worden, maar in de praktijk was de zaak al ruim voor tienen beslist. Twee snelle winstpartijen gaven Amstelveen al een 2-0 voorsprong, en omdat het de borden 1 en 3 betrof zou ook 2-2 al genoeg zijn. Het eindigde uiteindelijk op 3-1.

Tal/DCG kwam met een sterke bezetting opdraven. Michiel Harmsen nam het aan bord 3 op tegen Yvette Nagel. Die trok al snel ten aanval, offerde een kwaliteit voor lange-termijn voordeel, maar overzag toen dat een stukoffer weerlegd werd door met de koning naar voren te lopen. Toren achter zonder compensatie, daar was geen lol meer aan. Aan bord 1 trof Tex de Wit de ons zeer bekende Wim Hensbergen. Na 15 zetten theorie raakte Wim de weg kwijt, verloor zonder compensatie een kwaliteit en gaf de hopeloze stand op. "Geen goede zet gedaan vanavond" verzuchtte hij. Op dat moment was de wedstrijd in feite afgelopen.

De andere twee borden gingen desalniettemin door tot diep in de tijdnoodfase. Lody Kuling speelde zeer sterk tegen Fred van der Klashorst, kreeg een gewonnen toreneindspel, en juist toen de winst nog enkele zetjes weg was kreeg hij een hersenschim. Een alternatieve "makkelijke" winst bleek niet te kloppen, en uiteindelijk liep het toch nog op remise uit. Die uitslag kon ook aan bord 4 worden genoteerd. Nico Louter offerde een paar pionnen voor initiatief. Toen dat werd afgeslagen leek de zaak hopeloos. Nico tructe er echter gewoontegetrouw weer geducht op los, kreeg een toren voor twee lopers, won weer een en ander terug en eindigde in een slecht toreneindspel, dat zwart echter wegens tijdnood niet tot winst kon voeren.

Al met al een verbazend eenvoudige overwinning, alhoewel de tegenstanders wel erg mak waren deze vrijdagavond.

A1 blijft voorlopig koploper

Amstelveen 1 heeft de moeilijke uitwedstrijd tegen Philidor 1847 uit Leeuwarden met een 5-5 gelijkspel afgesloten. A1 blijft daarmee voorlopig koploper, al komt dat wel mede doordat de wedstrijd van rivaal Unitas werd uitgesteld.

Met het gelijkspel kwam het eerste zeer goed weg. Het begon in deze belangrijke wedstrijd al met een 1-0 achterstand doordat Henk Schmitz zich verslapen had. Vervolgens bleef Philidor steeds nipt voor staan. Een snelle nederlaag van Raymond de Rooij werd gevolgd door een remise van Matthew Tan aan bord 1 en overwinningen van Gert Pieterse en Jelmer Sminia. Vervolgens liep Philidor uit door nederlagen van Menno Okkes (na weigering van een remise-aanbod) en Sybolt Strating. Amstelveen kwam weer langszij door overwinningen van Sander Los (met enig geluk) en PaulPeter Theulings, waarna de beslissing moest komen van bord 10, waar invaller Tex de Wit lange tijd moeilijk tot verloren stond. Naar eigen zeggen deed zijn tegenstander echter vele zetten achter elkaar de op een na beste zet, waardoor Tex toch in de partij bleef. Na een gedwongen afwikkeling naar een eindspel van T+pionnen tegen D+pionnen gaf niemand meer een cent voor de kansen van Tex. Hij werd echter de held van de wedstrijd via een patcombinatie die resulteerde in een remise-pionneneindspel. Precies op de honderdste zet zette zijn tegenstander hem pat, waarmee de wedstrijd in een benauwd gelijkspel eindigde.

Ook A2 scoorde een gelijkspel: tegen RSC 't Pionneke uit Roermond werd het 4-4. Na rustige remises van Jan Helsloot, Jules van Doeland en Martin Bottema zag het er goed uit dankzij een gewonnen stand bij Florian Jacobs. Door een onnodige nederlaag van Tjerk van Blokland keerden de kansen. Dennis Brouwer stond een kwaliteit voor maar wel tegen een moordend loperpaar, BartPiet Mulder stond op bord 1 zeer slecht maar was verwikkeld in een waanzinnig tijdnoodduel en Esther de Kleuver moest met een paard opboksen tegen 3 vrijpionnen. Doordat de tegenstander van BartPiet tot twee keer toe een matcombinatie over het hoofd zag en nog verloor en Dennis nog remise wist te maken kwam er tenslotte toch 4-4 als einduitslag uit de bus. Door het gelijkspel verlaat A2 voorlopig de degradatiezone.

A3 had een te zware tegenstander aan BAT Zevenaar. Na vrij eenvoudige remises van Jildo Kalma en Jan Krans leek het spannend te worden, maar in het laatste half uur voor de tijdcontrole ging het mis. Het leed begon bij Henk Boot, die remise weigerde en verloor. Marcel Laarhoven liet een gezonde stand na een koningsgambiet ontsporen en Harold de Boer moest de dame geven en hield het evenmin droog. Ridens Bolhuis zorgde wel voor een punt door vanuit bedenkelijke positie te counteren, maar daarentegen verloor Peter de Heer een riante stand. Tenslotte kon Eric Roosendaal na een kansrijk pionoffer net niet voldoende compensatie krijgen en werd het eindspel verloren. De 2-6 nederlaag is wel iets geflatteerd, maar de matchpunten bleven terecht in het besneeuwde Zevenaar.

Knappe zege op medekoploper Fischer Z 2

De topper in de derde ronde van de promotieklasse was beslist die tussen A5 en Fischer Z 2. Drie spelers van Fischer Z waren voor een ander toernooi in Ierland, maar vooruitspelen zag A5, dat hecht aan de teamgeest, niet zitten. Het bezoekende team was desalniettemin nog sterk genoeg. A5 was echter ook op volle sterkte aanwezig, en dat betekent Tex de Wit op bord 1. Tex bewees zijn klasse en haalde overtuigend het eerste punt binnen met een mataanval. Ondertussen had Jonathan Tan een klassieke doorbraak op het bord gebracht, die vlot uitmondde in torenwinst. Toen Tjibaria de hele witte damevleugel kaalplukte en met een handvol pluspionnen de 3-0 op het scorebord bracht leek de zege binnen handbereik.

Maar zo makkelijk zou het niet worden. Lody speelde tegen Michael Abspoel, een ex-voorzitter van Amstelveen. Lody had toren en stuk voor de dame, en een boel meer tijd, maar moest het toch afleggen toen Michael steeds meer materiaal won en met nog 30 seconden over het juiste matnet wist te vinden. Intussen stond Mehran Kamali zeer moeilijk, Bram ter Schegget stond slecht en was al in tijdnood, en bovendien liet Jonathan Terstall een loper insluiten. Alleen Darrell Kho leek kansrijk in een eindspel met een paar pionnen voor een kwaliteit. Ging het 4-4 worden?

De wedstrijd leek vervolgens weer simpel gewonnen toen Mehran een truc met torenwinst op het bord toverde. Hij zag echter een overbelasting over het hoofd en verloor de toren vrijwel direct weer. Hierdoor belandde hij in een minder dame-eindspel en leek het weer naar 4-4 te gaan lopen. Darrell wist namelijk ondertussen zijn pionnen bekwaam naar de overkant te loodsen: 4-1. A5 was hard op zoek naar het beslissende halfje, maar waar moest het vandaan komen? Toen werd er plotseling een remise aangeboden bij Mehran. Mehran wist uiteraard niet hoe gauw hij het halfje moest noteren. Daarmee was de winst binnen, maar verder viel er ook niets meer te halen. Jonathan verloor kansloos met een stuk minder en Bram wist met zijn laatste seconden nog een kwaliteit te winnen, maar met nog 28 seconden op de klok en een bijna vol bord was de nederlaag op tijd (in een inmiddels verloren stand) helaas een kwestie van tijd.

Door deze knappe zege blijft A5 voorlopig aan kop. Na de Kerst zijn er alle mogelijkheden om voor het kampioenschap te gaan strijden.

Koploper Euwe in eigen huis met 3½ - 4½ geklopt

Na twee nederlagen beloofde de toekomst niet direct veel goeds voor A4. Vooral niet omdat in de derde ronde het bezoek aan koploper, op papier duidelijk favoriet voor het kampioenschap, op het rooster stond. Euwe kwam inderdaad met een vracht ratingpunten aanzetten. A4 beet echter fel van zich af. Weliswaar liet Jan-Willem Stroes zijn dame insluiten, maar John Spinhoven won in de aanval, en Olav Lucas weerstond een aanval en won daarna een stuk en de partij. Michiel Harmsen scoorde een kalme remise, en remise werd het ook bij Nico Louter, al was dat een wildere affaire, met stukwinst voor Nico, en tenslotte een gunstig maar lastige eindspel. Nico had echter gezien dat remise geoneg voor de zege was, en dat kwam door de curieuze lotgevallen aan bord 1.

Logischerwijs zou Dirk Goes daar remise hebben moeten spelen. Na een typische Goes-partij (d4, c3, e3, ruiltje, ruiltje, dameruil, niets aan de hand, nog minder aan de hand en vooral niets weggeven of verkeerd neerzetten) was zwart volkomen in slaap gesust. Hij vergat de deur met g7-g5 op slot te doen, waarna Dirk via h4-h5 het slot onklaar maakte. Zijn dartel paard draaide in het eindspel al pionnen snoepend rondjes om een machteloze loper. Dat was 4-2 en zowel Boudewijn van Beckhoven als Bart Stam hadden gunstige standen. Bart liet zich echter beetnemen in een verraderlijk dame-toren-eindspel waarin zijn koning licht onveilig leek te staan maar plotseling in een mataanval terechtkwam.

Toen moest het van Boudewijn komen. Pion meer, torens en ongelijke lopers. Remise was genoeg maar werd tweemaal geweigerd. Zwart gokte alles, hield minder dan 30 seconden over, waarna Boudewijn nog even vele Amstelveense haren te berge liet rijzen door rustig te gaan nadenken in plaats van zwart botweg door de vlag te stampen. Toen wit nog 15 seconden had en twee pionnen achter was geraakt nam hij een derde remise-aanbod tenslotte maar aan.

Jeugd, komt ziet en scoort zevenklapper

Het zesde team begon met een tegenvaller aan de wedstrijd tegen Volewijckers 2. Ties IJzermans was die dag met koorts thuisgekomen, en op die korte termijn een invaller vinden bleek niet mogelijk. De achterstand duurde niet lang: Claudia Grannetia liet het er niet bij ziten en scoorde vlot 1-1. Walt Schagen bracht kort daarna al een voorsprong binnen. De rest van het team werd daardoor zo sterk gemotiveerd dat er niets meer cadeau gedaan werd. Of ze nu bord 1 zaten (Tobias Kabos) of iets lager (Gijs IJzermans, Thom Stork en Thijs de Boer) of zelfs op bord 8 met een rating van 1000: ze wonnen allemaal. De overwinning van Jeroen Schoonackers (rating 1000) op bord 8 is een speciale vermelding waard, want de tegenstander stond voor 1640 in de boeken. Een fonkelende overwinning die het team zeker dicht in de buurt van de koppositie brengt.

A1 blijft aan kop, A2 wint, A3 verliest

Ook in de derde ronde bleek Amstelveen in staat een ruime overwinning te boeken. Tegen VAS werd het 7-3. Matthew Tan zette de toon via een bliksemoverwinning). Na een remise bij Jelmer Sminia voerden Henk Schmitz, Sybolt Strating en Gert Pieterse de score verder op. Nederlagen van Paul-Peter Theulings en Menno Okkes stelden de zege uit, die tenslotte binnenliep via een gemakkelijk gewonnen eindspel voor Raymond de Rooij. Lody Kuling nam wraak op Rico Vroombout (in de finale van het Eijgenbroodtoernooi had Rico gewonnen) via een merkwaardig eindspel van toren + pion + tripelpion tegen loper en paard. Tenslotte wist Sander Los een minder toreneindspel remise te houden tegen Kick Langeweg.

Amstelveen 2 boekte de eerste zege van het seizoen tegen Veldhoven. Een remise van Martin Bottema werd gevolgd door zeges van de momenteel onstuitbare Dennis Brouwer en Jules van Doeland. De overige vijf partijen belandden allemaal in langdurige remise-achtige eindspelen. Tjerk van Blokland wist zijn mindere stand te houden, maar helaas lukte dat BartPiet Mulder niet zodat Veldhoven dichterbij kwam. Esther de Kleuver boekte de volgende remise vanuit een iets gunstiger toreneindspel. Jan Helsloot probeerde via urenlange manoeuvres de tegenstander beentje te lichten (de eerste pion werd geslagen op zet 85!) maar ook dat werd remise. Florian Jacobs bracht tenslotte het winnende halfje over de streep via een terechte claim van driemaal dezelfde stelling.

Amstelveen 3 verging het minder goed. Remises van Jan Krans en Peter de Heer zorgden voor 1-1, maar Harold de Boer verloor een matte partij. Eric Roosendaal zorgde via een torenoffer met dodelijke mataanval voor 2-2 (zie partij) en invaller Jonathan Terstall wist ook al een mataanval te produceren. De voorsprong ging verloren doordat Marcel Laarhoven een bedenkelijke stand verloor. Nadat Ridens Bolhuis in tijdnood het spoor bijster raakte bleek de nederlaag onafwendbaar. Henk Boot mocht tenslotte nog blij zijn met een remise vanuit matige stand. De 3½-4½ nederlaag doet het derde in de onderste regionen belanden.

Jeugdig A5 te sterk voor ervaren A4

In een wat onwezenlijke sfeer (het is extern, en toch ook weer niet) speelden A4 en A5 hun onderlinge broederstrijd voor de promotieklasse. Jeugd tegen ervaring. Gevestigde orde tegen aanstormende jeugd. A4 was wel enigszins verzwakt, doordat Dirk Goes - officieel speler in A4, maar teamleider van A5 - zijn morele dilemma oploste door als toeschouwer aan de zijlijn te blijven.

A4 kwam op voorsprong doordat Bart Stam de Franse verdediging van Jonathan Tan met de grond gelijk maakte en zwart ge-h-lijnd werd. Enkele minuten later was het weer gelijk toen Jan Willem Stroes een stuk liet insluiten en Mehran Kamali zich dat buitenkansje niet liet ontgaan. Een snel spelende Daniel Pinchasik bracht de jeugd vervolgens op voorsprong door in een listig paardeindspel Danny Kool te verslaan. Het werd 3-1 toen Tex de Wit (blij dat we je weer zien Tex!) te sterk bleek voor Michiel Harmsen.

Met die stand brak het laatste kwartier aan. John Spinhoven leek lange tijd voor een tegenpunt te gaan zorgen, maar in de tijdnoodfase ging er iets fout en moest hij in remise berusten tegen Bram ter Schegget. Ook Boudewijn van Beckhoven stond eerst heel goed tegen Tjibaria Pijloo. Een zwart paard op e2, gedekt door pion f3 verlamde de witte stelling, en de koning op e1 zat ernstig om een goede schuilplaats verlegen. Tjibaria vocht echter goed terug, wist een dame te winnen en scoorde zo het winnende punt. Toen Lody Kuling ook nog een gecompliceerde partij tegen Nico Louter met mat wist te besluiten leek een monsterzege voor A5 in zicht. Olav Lucas redde tenslotte nog een punt voor A4. In een laveerpartij stond tot enkele minuten voor het einde het hele bord nog vol. Jonathan Terstall had minder tijd, raakte de draad en een heleboel pionnen kwijt, en gaf terecht op juist voordat hij door zijn vlag zou gaan.

De overwinning voor A5 betekent dat ze voorlopig nog op 100% staan. A4 daarentegen heeft 0 uit 2, en de rest van het seizoen zal vermoedelijk in het teken staan van de strijd tegen degradatie.

Gedetailleerde uitslag:

Amstelveen 4           - Amstelveen 5       2½- 5½
Michiel Harmsen        - Tex de Wit         0 - 1             
John Spinhoven         - Bram ter Schegget  ½ - ½
Nico Louter            - Lody Kuling        0 - 1 
Bart Stam              - Jonathan Tan       1 - 0 
Jan Willem Stroes      - Mehran Kamali      0 - 1
Olav Lucas             - Jonathan Terstall  1 - 0
Boudewijn v Beckhoven  - Tjibaria Pijloo    0 - 1
Nico Pos               - Daniel Pinchasik   0 - 1

A1 aan kop, A2 en A3 verliezen

A1 heeft ook in de tweede ronde een overtuigende zege behaald. Utrecht 2, met in de gelederen onder andere de ons welbekende gezusters Bensdorp, werd met 7-3 verslagen. Vlotte overwinningen van Sander Los, Raymond de Rooij en Dennis Brouwer zorgden voor een vroege voorsprong. Utrecht deed iets terug door het duel Schmitz-Schwartz in hun voordeel te beslissen, maar via een remise van Jelmer Sminia, een degelijke overwinning van Gert Pieterse en een fraai matnetje van Esther de Kleuver werd de zege veilig gesteld. Sybolt Strating werd verrast door een stukoffer van Marlies Bensdorp en verloor uiteindelijk, Matthew Tan bevocht een halfje aan bord 1, waarna PaulPeter het laatste punt mocht scoren na 114 zetten (!). A1 handhaaft zich daardoor aan kop.

A2 verging het minder goed, alhoewel Jules van Doeland niet eens in actie hoefde te komen voor een vol punt (bord 2 kwam niet opdagen) en Florian Jacobs op fraaie wijze de 2-0 scoorde. Daarna ging het echter mis. Nederlagen van Jan Helsloot, Tjerk van Blokland en Mehran Kamali keerden helaas het tij. Bart-Piet Mulder maakte nog knap remise aan bord 1, maar ook Martin Bottema verloor en tenslotte kon Bram ter Schegget een lastig dame-eindspel niet houden: 2½-5½.

A3 was dichtbij een gelijkspel, maar verloor tenslotte met 5-3. Marcel Laarhoven en Eric Roosendaal maakten remise, en Peter de Heer scoorde een vol punt en wiste daarmee de achterstand via de uit de hand gelopen offers van Jan Krans weer weg. Henk Boot maakte echter in goede stand een inschattingsfout en deze achterstand bleek fataal omdat beide laatste borden ook in moeilijkheden geraakt waren. Jildo Kalma sleepte er nog een halfje uit, maar Harold de Boer verloor. Dat Ridens Bolhuis in een beter dame-eindspel met remise genoegen moest nemen had daarna weinig betekenis meer.

Succesvol debuut van 'volgende generatie'

Het eerste optreden van Amstelveen 6 smaakte naar meer. De avond begon succesvol met bliksemoverwinningen van Gijs IJzermans en Tobias Kabos. De overige partijen waren veel spannender, maar Thom Stork en Thijs de Boer wonnen wel, en er was een remise voor Ties IJzermans. Joël de Vries, Walt Schagen en Jeroen Schoonackers moesten helaas een nederlaag slikken. In totaal bleef A6 dus keurig aan de goede kant van de score: 4½-3½.

Het SGA-cupteam doorstond de eerste test glansrijk. De Wachter werd zeer ruim verslagen. De jeugd was het snelst klaar. Lody Kuling ging er dwars door heen op de koningsvleugel, Bram stond al snel heel goed, toen weer even niet, maar scoorde uiteindelijk toch. Nico Louter zat inmiddels tegen een totale ruïne aan te kijken, (en had nog 2 minuten tegen 50) maar was klaarwakker toen de tegenstander een toren in de aanbieding deed. John Spinhoven haalde alles uit de kast, viel aan, trok, duwde, en deed alles om de 4-0 op het bord te krijgen. Dat lukte uiteindelijk niet, al miste John in het verre eindspel tenslotte toch nog een directe winst. Maar 3½-½ was ruim voldoende voor de volgende ronde.

De partijen van Nico en Lody vindt u hier.

Jeugd handhaaft zich ook in promotieklasse

A5 heeft de vuurdoop in de promotieklasse glansrijk doorstaan. In een spannend duel dat tot in de laatste minuten rond de 4-4 zweefde werd Caissa 3 uiteindelijk met 4½-3½ verslagen.

Al vrij vroeg in de avond kwam A5 op achterstand toen Daniel Pinchasik wat al te enthousiast ten aanval trok en in een verloren eindspel belandde. Jonathan Tan scoorde echter vlot de gelijkmaker toen de tegenstander een dame liet pennen. Mehran Kamali liet vervolgens de 2-1 aantekenen. In een Draak liet hij de witte aanval rustig uitrazen om daarna hard terug te slaan: de zwarte stukken doken als piranhas bovenop de witte koning die kansloos mat ging. Caissa kwam prompt weer op gelijke hoogte toen Darrell Kho het niet kon bolwerken.

Het laatste half uur brak aan, met Bram in hoge tijdnood: 40 minuten minder maar een kwaliteit meer. Nog 4 minuten, nog 3, nog 2. De enige die in de hele zaal rustig bleef was Bram zelf: dames ruilen, doorlopen met een pion en klaar. A5 weer op voorsprong. Die bleef gehandhaafd toen Lody Kuling aan bord 1 een zwaarbevochten halfje weghaalde via een zetherhaling. Tjibaria Pijloo zat echter al een poosje in de problemen en raakte een kwaliteit achter. Toen volgde er een boel gooi-en-smijtwerk, en restte er ineens een slecht toreneindspel dat inderdaad verloren ging.

En dus draaide alles om Jonathan Terstall. Die had voor de gelegenheid een bril opgezet om de zaken extra helder te zien. Hij speelde tegen Theo Weijers, vorig jaar nog in A4 spelend. Er stond een remise-eindspel op het bord met aan beide kanten dame, paard en vier pionnen. Jonathan had echter steeds een paar minuten meer tijd - vervelend voor de tegenstander. Hij besloot terecht het daarom nog even te proberen, ging met het witte paard op avontuur en voor zwart het goed en wel doorhad was hij zijn beide pionnen op de damevleugel kwijt. Daarna wist Jonathan via een schaakje de dames te ruilen (hetgeen Theo niet direct zag, waardoor wit er twee minuten bijkreeg - ook nooit weg). Het paardeindspel werd vervolgens kundig uitgeschoven. Een prachtstart voor A5!

Op 21 oktober: Amstelveen 4 tegen Amstelveen 5! Komt dat zien!!

Tal/DCG te sterk aan de kopborden

A4 ging in de eerste ronde op bezoek bij Tal/DCG, maar kreeg helaas een 2½-5½ nederlaag te verwerken. Aan de kop verloren Michiel Harmsen en Nico Louter (van de sterke vd Klashorst en Roemersma). Olav Lucas verloor van mede-Amstelvener Hensbergen. Bart Stam scoorde de enige overwinning, en er waren remises voor John Spinhoven, Dirk Goes en Boudewijn van Beckhoven. Jan Willem Stroes verloor nog onterecht na remise te hebben afgewezen met het oog op het teambelang.

Grootste overwinning voor A1 sinds 2002

Met een flinke overwinnning is A1 begonnen aan de klus om het vorig jaar verloren gegane terrein te herwinnen. In Hoorn werd De Eenhoorn met 8-2 zeer overtuigend verslagen. De punten werden gescoord door Menno Okkes, Matthew Tan, Henk Schmitz, Sybolt Strating, Sander Los, Jelmer Sminia en Paul-Peter Theulings. De score had zelfs nog hoger kunnen zijn als Gert Pieterse een zeer goede stand niet had verloren. Er waren remises voor Raymond de Rooij en Jonathan Tan. Het was van november 2002 geleden dat A1 met zulke hoge cijfers had gewonnen - destijds was Utrecht het slachtoffer.

Het tweede was minder gelukkig tegen het sterke ASV 1. Een vroeg punt van Dennis Brouwer (damewinst) werd teniet gedaan door nederlagen van Lody Kuling, Martin Bottema en Esther de Kleuver. Jules van Doeland scoorde vervolgens knap aan bord twee, maar Bart-Piet redde het niet aan het kopbord. Remises van Jan Helsloot en Tjerk van Blokland bepaalden de eindstand op 5-3 voor ASV.

A3 kwam tegen ASV 2 tot een gelijkspel. Na vlotte remises van Jildo Kalma, Eric Roosendaal en Jan Krans bracht invaller Jonathan Terstall het team fraai op voorsprong. Verlies van Peter de Heer en Ridens Bolhuis betekenden echter weer een achterstand. Henk Boot wist in het zesde uur een subtiel eindspelletje van paard/pion tegen loper juist te winnen, waarna Marcel Laarhoven zijn remisestand met pluspion ook daadwerkelijk remise kon geven.

Gaat Dennis zijn titel prolongeren?

Voorafgaand aan de eerste ronde KNSB was er een rapidavond. Vorig jaar won Dennis de cyclus van vijf avonden, en ook dit keer startte hij sterk met 3½ uit 4; alleen Victor Hendriks wist hem een remise af te snoepen.

De complete stand vindt u hier.

De Rooij en Moene zijn te snel voor de rest

De eerste echte clubavond van het nieuwe seizoen werd er gesnelschaakt. Na 13 partijen bleken Raymond de Rooij en Willem Moene het sterkst. In de B-groep liet Lody Kuling zien dat de scherpte er al vroeg weer is.

Hier is de complete uitslag te vinden.