Stan blijft Sybolt voor op SB-punten
Door een remise in de uitgestelde partij tegen Bart-Piet kwam Stan gelijk met regerend kampioen Sybolt Strating. Het reglement schrijft voor dat de eindstand dan op SB-punten wordt berekend. (voor de minder ingewijden, de SB-score is de som van de scores van de spelers van wie je wint, plus de helft van de scores van de spelers tegen wie remise is behaald)
Welnu, Stan had uiteindelijk een SB-score van 33½, Sybolt had er 30¾. Stan had er dus 2¾ meer dan Sybolt en eindigde daarmee op de eerste plek. Sybolt leek aan het begin van het seizoen favoriet, maar een nul tegen Raymond de Rooij gaf de kop al een spannender aanzien, en de winst in de onderlinge partij in de achtste ronde voor Stan was uiteraard cruciaal. Stan stond hierna ruim op kop met slechts één verliespunt tegen drie voor Sybolt, maar de zaak werd weer spannend nadat Stan van Bram verloor en ook tegen Paul-Peter een halfje moest laten liggen. De remise in de laatste ronde bracht Stan op 7 uit 10 en dat was dus juist genoeg voor de eerste plek.
Dennis Brouwer en Arthur vd Oudeweetering haalden beiden 6½ punt - ook hier werd de rangorde bepaald door de SB-punten. Dennis bleek er meer te hebben en is dus als derde geëindigd.
De totale eindstand vindt u hier.
In 2002 werd de tweede ontmoeting van de ploegen gewonnen door het Engelse jeugdteam, maar de
overige zes ontmoetingen werden door Zukertort gewonnen. De stand was met 98-88 redelijk in evenwicht,
maar wel in het voordeel van Zukertort.
Na een simultaan van onder andere Lody en Matthew tegen de Nederlanders en dat deel van het Engelse
team dat 's ochtends al aanwezig was begon 's middags, toen de Engelse ploeg compleet was, de eerste
echte partij. Na de eerste ronde was het 10½ - 5½ voor Engeland. Alleen Jonathan Tan,
Mehran Kamali, Renzo Finkenflügel en Jeroen Loots wisten van hun tegenstanders te winnen, terwijl
Jeroen Schoonackers, Thomas Loots en Yannick Timar een remise wisten te behalen.
's Avonds na een heerlijke maaltijd bij Hotel Abina, waar het Engelse team ook sliep, werd een snelschaakwedstrijd georganiseerd waaraan alle Engelse jeugdspelers meededen en dat deel van de Zukertortse jeugd dat niet voor de buis gekluisterd zat voor Nederland-Servië. Dit toernooi werd gewonnen door de eerste-bordspeler van Engeland Brandon Clarke. Beste Nederlander werd Walt Schagen met een derde plaats. Een begeleidende dame van het Engelse team was nog net op tijd aanwezig voor de prijsuitreiking. Zij moest de wedstrijd missen doordat ze op een Amstelveense stoep struikelde en met een hoofdwond toch echt even naar de EHBO moest. Dat kwam prima in orde, mede dankzij de hulp van een zeer vriendelijk echtpaar op de Amsterdamse weg.
De volgende dag kreeg iedereen een nieuwe tegenstander en waren er vier wissels aan Nederlandse kant. Er diende met 11-5 gewonnen te worden om de beker in Amstelveen te mogen houden, maar dat is niet gelukt. Overwinningen waren er voor Jonathan Tan, Tobias Kabos, David Klein, Walt Schagen, Gijs IJzermans, Tjark Vos en Renzo Finkenflügel. Martijn van Andel, Jeroen Loots, Midoen Pijloo en Thomas Idzinga haalden een halfje. Dat resulteerde in een 9-7 overwinning, waarmee Zukertort een eervolle nederlaag van 14½ - 17½ moest incasseren.
Dit toernooi werd mede mogelijk gemaakt door sponsors Hotel Abina, Supermarkt Deen met zijn muntjesactie en niet te vergeten het Keizer Karel College dat Zukertort steeds weer in staat stelt een goede gastheer te zijn. Dankzij de concierge van het KKC kon Zukertort alle deelnemers een geplastificeerde groepsfoto uitreiken, hetgeen zeer gewaardeerd werd.
We weten al dat Zukertort volgend jaar weer van harte welkom is in Engeland.
Paul-Peter algemeen vluggerkampioen
Paul-Peter had de eerste avond gewonnen en was op de tweede avond gedeeld eerste geworden. Dat betekende dat alleen de mede-winnaar van avond twee, Bram ter Schegget, nog voorbij PP kon komen. Bram moest deze derde avond dan wel ongedeeld winnen. PP zou dat graag persoonlijk verhinderd hebben, maar bleek zijn grote vorm van eerder dit seizoen kwijt te zijn en eindigde in de middenmoot van de hoogste groep. Bram begon met 2 uit 4 en dat leek te weinig. Lody Kuling stond bij het ingaan van de laatste ronde alleen op kop, maar verloor. Bram's sterke eindsprint van 3 uit 3 bracht hem daardoor toch nog op de eerste plek - maar het was niet ongedeeld. Sybolt Strating en Eric Roosendaal kwamen eveneens op 5 uit 7 en daarmee was PP kampioen.De totale eindstand vindt u hier.
Amstelveen 2 gedeeld twee/drie bij SGA rapid (verslag van Jan Krans)
Amstelveen 2 is gedeeld tweede geworden in de eerste klasse rapid van de SGA (vanwege de score in de voorronde eigenlijk derde, maar ja). Klagen doen we niet, want toen VAS 4 in de eerste ronde met maar liefst 4-0 gehakt had gemaakt van Caissa 2 wisten we dat het er eigenlijk niet meer in zou zitten. En we hebben duchtig van ons af geslagen!Onze eigen eerste wedstrijd (tegen Euwe 2) eindigde in 2-2, een wonderlijke 2-2 nog wel, want er vielen "gewoon" vier remises te noteren. Stelletje schuivers... In werkelijkheid was het puur toeval: her en der "vergaten" spelers (van beide teams) te winnen, en dan vergeet ik nog hoe Henk Boot in zijn laatste minuut nog een winstpoging waagde met twee paarden tegen twee of drie pionnen en in zijn allerlaatste seconde toch maar de laatste pion van zijn tegenstander eraf sloeg.
De tweede ronde mochten we tegen VAS 4 zelf. Wat hebben we het laten liggen! Harold de Boer (op 4) speelde strak en slim, maar liet - met een stuk en twee pionnen meer en bovendien in de tijdnood van zijn tegenstander - eeuwig schaak toe. Bij mij (op 3) was het nog erger: een echte struikgewas-stelling leek in mijn voordeel te kantelen, zowel op het bord als op de klok, maar opeens had ik toch te snel gespeeld en had ik maar een loper over tegen toren en twee pionnen. Mijn enige kans was de heftige tijdnood van mijn tegenstander, die bovendien niet goed bleek te weten hoe je eigenlijk mat zet met dame en toren. Het lukte toch, met een paar seconden speling. Ook Henk (op 2) stond mooi, maar wat daar mis ging heb ik niet kunnen volgen. "Iets" (kennelijk). De partij van de avond kwam op naam van Michiel Harmsen (op 1): in een ogenschijnlijk onschuldige Fransman offerde hij Victor Hendriks totaal van het bord. Toch goed dat iemand die eigenlijk in de hoofdklasse hoort te spelen een keertje zo klop krijgt. Die partij komt dus in L'Echec.
De laatste ronde ging om de eer en de lol. Het werd een kleine overwinning voor ons. Bij Henk ging er weer "iets" mis, helaas, maar Harold compenseerde dat ruimschoots, en ik kon zelf ook een puntje bijdragen in een - zowaar - rustige positionele partij, waarbij ik de juiste stukjes overhield en zwart ten onder liet gaan aan zijn zwakke d-pion. De hektiek lag dit keer bij Michiel, die een toreneindspel met twee pionnen minder "gewoon" won. Het was een passend eerbetoon aan Eric Roosendaal, onze kopman, die verhinderd was en wiens topbord Michiel mocht verdedigen.
Volgend jaar winnen we gewoon die eerste klasse, en als het allemaal goed gaat mogen we dan ook aan het NK Rapid voor (club)teams mee gaan doen. Want dat komt er hoogstwaarschijnlijk, dank zij het enthousiasme en de niet aflatende inzet van Willem Hensbergen. Hulde!
A1 in middenmoot, A2 naar finale
Het eerste team had het moeilijk temidden van teams zoals SOPSWEPS (dat met een paar IM's op kwam draven) en moest genoegen nemen met de vijfde plek, juist te laag voor de finale. De score was met 18½ (uit 36) zeer redelijk te noemen. Redmar Damsma blonk uit met 5 uit 6.Het tweede team draaide vanaf het begin in de top mee. Een topscore op de tweede avond (9½ uit 12) stelde de finaleplaats al vrijwel zeker. Tenslotte eindigde het team op 22 uit 36, genoeg voor de derde plek (met vier bordpunten meer dan nr. 4). Jan Krans en Eric Roosendaal haalden beiden 5½ uit 9, maar Henk Boot haalde een hoger percentage met 4½ uit 6. Ook Harold de Boer eindigde in de plus (4½ uit 8) en Tjibaria Pijloo viel sterk in met 2 uit 3.
Jan Helsloot wint tweede Keizer
Op 8 juni was de laatste ronde van de tweede Keizer. Jan Helsloot zag zijn leidende positie niet meer bedreigd worden en eindigde bovenaan.Over beide competities genomen werd de eindoverwinnnig behaald door Redmar Damsma.
De eindstand vindt u hier.
Dennis moet Simoniscup (ondanks dagwinst) overgeven aan Redmar
Dat het spannend zou worden leek wel zeker, maar de ontknoping had veel weg van een filmscenario. Na een geslaagde rapidavond werd de laatste minuut een ware thriller, waarbij de uitkomst tot de laatste seconde onzeker was.Aan het begin van de avond stond Jan Krans stond op kop, een punt voor Henk Boot. Op papier leek desalniettemin Redmar favoriet voor de rapidtitel. Net als Dennis Brouwer had hij pas drie avonden gespeeld, waardoor elk gescoord punt zeker mee zou tellen. Koploper Jan Krans zou zijn stand alleen verbeteren bij een score van boven de drie, Henk Boot had een laagste score van twee staan. Beiden konden bij een perfecte 4 uit 4 op 13½ komen, maar Redmar begon op 10½ en kon daar dus zeker langs komen. Dennis had uit drie ronden 9 punten verzameld en leek een outsider.
De favorieten wonnen in de eerste ronde, maar in de tweede ronde won Dennis van Jan, waardoor diens eindscore vaststond. Ook Henk verloor, waardoor 12½ voor hem het maximaal haalbare werd. Redmar moest inmiddels een halfje afstaan, waardoor hij op 12 punten kwam. In de derde ronde speelden Dennis en Redmar tegen elkaar. Dennis won, en nu stonden beiden op 12, nog een steeds een half punt achter Jan Krans. Bij winst van beiden zou Dennis winnen, vanwege een betere score op de laatste avond. In de laatste ronde won Redmar vlot en was dus zeker dat 13 punten de winnende score zou zijn. Henk won en kwam naast Jan op 12½ punt. De vraag was nu slechts: kon Dennis zijn inhaalrace succsvol afronden?
Dennis had wit tegen Martin Bottema, en die gaf voorlopig geen krimp. Dennis stond iets beter maar had wel minder tijd. Martin ging grif in op een eventuele zetherhaling, waardoor Dennis gedwongen werd de dames te ruilen zodat een toreneindspel ontstond. Dennis kreeg daarin een pion meer, maar ter compensatie had Martin de laatste pion op de damevleugel. Bovendien was de witte koning afgesneden op de onderste rij en de witte toren was gebonden aan die gevaarlijke vrije b-pion. Dennis ruilde nog enkele pionnen en hield een f- en h-pion over, die echter niet al te ver konden komen zonder hulp van de witte koning. Martin liet de witte koning loskomen maar dreigde daarmee wel zelf dame te halen. Dat kon wit alleen verhinderen door met de koning weer achteruit te gaan. Maar door een schaakje moest de koning net zo hard weer vooruit. Weer moest Dennis een zetherhaling vermijden, en ditmaal moest hij toestaan dat de zwarte toren achter de witte h-pion belandde. Die bleek niet te houden en werd dan ook geruild tegen de b-pion. Nu was de f-pion de laatste witte strohalm, maar die bleek even later eveneens ten dode opgeschreven. Met nog slechts één seconde op de klok bood Dennis tenslotte gelaten remise aan, en daarmee was Redmar rapidkampioen.
A6 deklasseert tegenstander
De A6 liet weinig heel van het vierde van Tal/DCG: 1½-6½. Na promotie naar de 2e klasse werden de eerste twee wedstrijden verloren. Daarna ging het echter crescendo. Eindresultaat is waarschijnlijk een 3e plaats (op dit moment zijn de andere uitslagen nog niet bekend), met 9 matchpunten (uit 7) en 31 bordpunten. En dat met een gemiddelde rating van krap 1600!In de eindafrekening zien we drie spelers met 5 uit 7: Claudia, Ties en Jouke en één met 3 uit 5 (Gijs). Het is weer een mooi seizoen geweest. De dame en heren gaan volgend jaar weer voor het kampioenschap (althans bij een ongewijzigde samenstelling).
A1 blijft ook in 9e ronde puntloos
Amstelveen was vroeger nogal een angstgegner voor LSG, dus vooraf mocht zeker niet worden uitgesloten dat het seizoen met een succesje zou worden afgesloten. Dat gebeurde echter niet - al was het verlies maar krap. Curieus genoeg maakten alle witspelers aan Amstelveenzijde remise: Menno Okkes, Matthew Tan, Sybolt Strating, Paul-Peter Theulings en invaller Bram ter Schegget lieten alle vijf een half punt aantekenen. Ook Henk Schmitz maakte remise. Met zwart speelde hij een korte maar zeer dynamische partij tegen ons oud-lid Eelke Wiersma. Jelmer Sminia bracht een Amstelveens winstpunt binnen door Raoul van Ketel te verslaan. De overige drie zwartspelers konden het helaas niet bolwerken: Sybolt de Boer, Sander Los en Raymond de Rooij verloren, waardoor de eindstand 6-4 voor LSG werd.Geen geweldig seizoen voor A1, maar niet onvermeld mag blijven dat Sybolt Strating een zeer sterk jaar draaide met 4½ uit 9 en een TPR van 2477. Ook Menno Okkes mag tevreden zijn met 4 uit 9 (TPR 2454), temeer daar hij steeds aan een hoog bord speelde. Henk Schmitz haalde 3½ uit 8 (TPR 2361).
Wonder blijft uit voor A3
A2 werd geplaagd door ziekte - Esther, BartPiet en Jules ontbraken alledrie, en bovendien was Martin met vakantie. Vier invallers, en dat tegen het sterke LSG 3. Olav Lucas speelt het hele seizoen al erg sterk, en hij won ook nu. Hij kan extern niets fout doen, lijkt het wel. Voor Boudewijn van Beckhoven en Jouke van Veelen vielen knappe remises te noteren. Vooral voor Jouke was dat zeer opmerkelijk, want zijn tegenstander heeft een rating die maar liefst 590 punten hoger ligt dan die van Jouke! De vierde invaller was Mehran Kamali, hij verloor - maar twee uit vier voor de invallers was niet slecht. De vaste teamleden konden daar niet aan tippen, ondanks een solide remise van Jan Helsloot en een mooie stand van Florian Jacobs. Dennis Brouwer werd er hard afgeofferd aan het kopbord, Redmar Damsma moest zijn dame geven en tenslotte zag ook Florian de kansen keren. Daarmee won LSG met 5½-2½. A2 was helaas al gedegradeerd, dus van grote importantie was de laatste ronde niet.A3 kon nog kampioen worden als alles meezat. Zelf moest het koploper BAT Zevenaar verslaan, maar verder moest ASV niet winnen, anders werden die kampioen. Henk Boot speelde een rustige en Jonathan Tan een woeste remise. Een lelijke tegenvaller was de nederlaag van Bram ter Schegget. Invaller Tobias Kabos zorgde in tijdnood met flitsend spel voor de gelijkmaker, maar BAT kwam opnieuw op voorsprong doordat Ridens Bolhuis moest opgeven. Bij Jan Krans liep een dynamische stand naar remise. Nog twee partijen te gaan - Peter de Heer had een pluspion, Eric Roosendaal had een kwaliteit voor een pion, nadat de tegenstander eerder in betere stand vele malen remise had versmaad. Uit Heemstede kwam het bericht dat het tegen ASV 4-4 ging worden. Het kampioenschap leek voor A3 ineens dichtbij. Maar Peter de Heer bleek het eindspel niet te kunnen winnen (in tijdnood had hij naar eigen zeggen een grote kans gemist) en daarmee kwam BAT op 4-3 en waren de kansen voor A3 verkeken. Eric kon trouwens evenmin een winstplan vinden, en eigenlijk kon iedereen wel leven met een remise. Bij een 4-4 van ASV en een 4-4 bij A3 zou zelfs Groesbeek nog kampioen kunnen worden. Het remise-aanbod van Eric werd dan ook in dank aanvaard. BAT Zevenaar dus kampioen. Er bleek in Heemstede overigens toch nog een krappe winst voor de bezoekers uitgerold te zijn - zodoende zou toch ASV 2 kampioen zijn geworden zijn bij een 4-4 van A3.
Degradatie voor A1 en A2, opnieuw succes voor A3
A1 begon aan de strijd tegen ESGOO in de wetenschap dat alleen een wonder het team nog kon redden. Dat leek even in de maak toen invaller Redmar Damsma een vol punt mocht laten noteren, maar in het vierde uur bleek de tegenstand toch te hoog. Henk Schmitz en Matthew Tan scoorden goede remises, maar Raymond de Rooij, Paul-Peter Theulings, Jelmer Sminia en Sybolt de Boer verloren. Zelfs topscorer Sybolt Strating ging ten onder, nadat hij te veel tijd had verbruikt om zich tegen een stukoffer adequaat te kunnen verdedigen. Menno Okkes scoorde de zege van de dag tegen Rafael Fridman, en ook het slotakkoord was voor Amstelveen: Sander Los won een listig toreneindspelletje van oud-lid Paul Bierenbroodspot. Maar de punten gingen naar ESGOO, en daarmee blijft A1 definitief onder de streep.A2 moest in feite winnen, en dat leek tegen AAS ook vooraf al lastig genoeg. Lody Kuling en Bram ter Schegget kwamen het team versterken en scoorden beiden een gezonde remise. Succes was er ook voor Florian Jacobs met een rechttoe-rechtaan overwinning. De ervaren ruggegraat van het team liet het echter afweten. Martin Bottema, Jan Helsloot (tegen Willem Moene), Esther de Kleuver en BartPiet Mulder bleven allen puntloos. Dennis Brouwer was als laatste bezig. In een bizar paardeindspel begon hij met twee pionnen minder en eindigde hij met drie pionnen en een stuk meer! De eindstand werd daarmee nog teruggebracht tot 3-5. Doordat de concurrentie won degradeerde A2.
A3 moest het zonder Bram, Lody en Peter de Heer doen (Marcel Laarhoven, Ridens Bolhuis en Tjibaria Pijloo vielen in). Na een kwartiertje was de eerste uitslag een feit: Henk Boot en Dirk Goes gaven vlot remise. Jonathan Tan verdedigde het eerste bord met verve en won krachtig. Ridens stond al snel schitterend en zorgde ook voor een punt. Tjibaria speelde een keurige remise. In tijdnood waren de tegenstanders van Eric Roosendaal en Marcel wat al te vriendelijk: weer twee punten. Jan Krans zorgde voor het enige 'ongeval' in A3: tegenstandster Yvette Nagel blies de zwarte koningsstelling op en zorgde voor een tegenpunt. Mehran Kamali tenslotte won bijna, maar moest met remise tevreden zijn. Door de 5½-2½ en de nederlaag van koploper BAT Zevenaar staat A3 ineens erg hoog. Zo hoog dat er (kleine) promotiekansen zijn. Als A3 de laatste ronde van BAT kan winnen en concurrent ASV 2 wint niet dan wordt het team waarschijnlijk kampioen. Dat zou een klein mirakel zijn.
Krappe nederlaag A4 tot besluit.
Caissa 3 kon geen kampioen meer worden na de zege eerder deze week van Het Probleem, voor A4 stond er ook niets meer op het spel. De partijen van Olav Lucas, Harold de Boer en Bart Stam werden dan ook spoedig remise gegeven. Aan de overige borden werd wel fel gestreden. Hans van Nieuwkerk verloor aan het laatste bord, en Ridens Bolhuis moest het kopbord aan de bekende Roel van Duijn laten. De achterstand leek nog niet onoverkomelijk, omdat alle drie de andere borden goed stonden.Michiel Harmsen wist een vracht pionnen te winnen en scoorde daarmee inderdaad tegen. Nico Louter speelde weer eens een onbegrijpelijk potje dat 'ergens' van behoorlijk verloren tot een stand met een dame meer evolueerde. Ook daar dus een punt. Boudewijn van Beckhoven had lang een kansrijke stand gehad, maar een toreneindspel liep verkeerd af. Daarmee kon Caissa 3 de tweede plaats veroveren. A4 is met 7 uit 7 vierde geworden. Niet spetterend, maar ook zeker niet slecht.
A5 wint strijd om des Keizers baard
A5 heeft in de allerlaatste wedstrijd van het seizoen haar eerste overwinning geboekt. Tegen het eveneens reeds gedegradeerde en nog puntloze Almere 3 werd het 4½-3½. Er stond voor beide teams niets meer op het spel en dat was de wedstrijd ook wel aan te zien. Het vijfde speelde met twee invallers, Almere 3 had naar later bleek zelfs vier reservekrachten nodig. Het eerste punt viel heel snel in onze richting. De tegenstander van Thom Stork speelde in de opening op één opzichtig trucje, dat door Thom werd verhinderd maar desondanks werd gespeeld. Dat kostte dus een stuk. En toen Thoms tegenstander er een toren van maakte gaf hij direct op.Daarna regende het remises waarbij Almere vaak te snel tevreden was, terwijl de wedstrijd voor hen eigenlijk wel vroeg om doorspelen: Tjibaria speelde voor haar doen een slap potje, maar haar tegenstander was dik tevreden met een eeuwig-schaakcombinatie. Darrell kon ook geen potten breken en liet de boel langzaam dichtschuiven en ook tweede invaller Martijn van Andel (speelt ook bij Almere!) hield knap stand in een moeilijk eindspel. Jonathan Terstall had zich in de opening vreselijk laten truccen, maar wist (hoewel zijn tegenstander een keer mat in 2 miste) een keurige vesting te bouwen in een stelling van 2T+L tegen D+T. Captain Marcel deelde in de malaise: slappe opening, wachten op foutjes, proberen toe te slaan als het wat rommelig wordt en maar remise aanbieden in gelijke stelling bij wat minder tijd. Dat kon op dat moment echter makkelijk, want bij 3½-2½ leek de winst binnen. Thijs de Boer stond weliswaar minder en verloor ook na een door beiden niet al te best behandeld pionneneindspel, maar Jan Willem stond gewonnen tegen een oude baas. Toch moest JW het uiteindelijk nog van de vlag hebben. Met een kwal minder verbruikte zijn tegenstander met nog zo’n 5 minuten de gehele resterende bedenktijd voor één zet op 1 seconde na. Jan Willem produceerde een beroerd antwoord dat de winst weggaf maar meer dan 1 extra zet kon zijn tegenstander niet meer doen.
Een overwinning, met 3 matchpunten geëindigd op de 7e stek en dus gedegradeerd. Geen seizoen om over naar huis te schrijven helaas, waar eigenlijk alleen Tjibaria met 4 uit 6 een lichtpuntje was.
Knappe zege op Nieuwendam 3
Goed, Nieuwendam kwam met zeven man op, waardoor Gijs IJzermans geheel tegen zijn zin na 1. e4 een vol punt kon incasseren. Maar vooral de kop van Nieuwendam mocht er zijn, met diverse ex-KNSB-spelers er in. A6 miste Thom Stork, maar daarvoor mocht Tjark Vos zijn debuut maken. Toen Martijn van Andel zijn partij zag mislukken kwam Nieuwendam vrij snel gelijk en leek het een lastige zaak te worden. Tobias Kabos leek kansrijk maar verloor het kopbord. Claudia Grannetia en Ties IJzermans wisten de borden 3 en 4 echter netjes op remise te houden, en de staart van Amstelveen maakte het karwei kundig af. Jouke van Veelen, Jeroen Schoonackers en Tjark Vos wonnen alledrie, zodat er een verheugende 5-3 overwinning viel te noteren. Voor Tjark zijn eerste externe punt in de seniorencompetitie - er zullen er zeker nog vele volgen.A6 begon het jaar in de onderste regionen: twee flinke nederlagen leken te wijzen op degradatie. Maar de jeugd is inmiddels een half jaar ouder en wijzer en dat betaalt zich uit. De laatste vier wedstrijden hebben zeven matchpunten opgeleverd. Zodat inmiddels zelfs de bovenste helft van de ranglijst is bereikt. Een uitstekend resultaat!
Manuel verlengt abonnement
En weer was Manuel de sterkste. Hoewel de finalegroep zeer sterk bezet was wist Manuel Bosboom opnieuw als eerste te eindigen. Het is zijn 16e open kampioenschap van Amstelveen. Met 6 uit 7 was zijn score ook overtuigend. Maarten Solleveld werd 2e, de derde plaats werd gedeeld door Floris van Assendelft en Gabriel Molinari. De opkomst was prima: 87 deelnemers.Een uitgebreider verslag vindt u hier.
Doek voor A1 bijna gevallen, A3 boekt zege in Groesbeek
In de wedstrijd tegen Utrecht, in het toespraakje vooraf betiteld als 'strohalmwedstrijd', zat het wederom niet erg mee en werd wederom verloren. Hoewel handhaving theoretisch nog mogelijk is, lijken de acht bordpunten achterstand op SMB welhaast onmogelijk nog in te halen.
De wedstrijd begon niet slecht met een vlotte overwinning van Menno Okkes op Joost Michielsen en een remise voor Matthew Tan. Voor het eerst dit seizoen kwam A1 op voorsprong! Op basis van de stand op de overige borden leek een overwinning niet onmogelijk. Helaas ging het in tijdnood mis. Gert Pieterse, Paul-Peter Theulings en Raymond de Rooij verloren voor de eerste tijdcontrole. Toen zowel Sander Los als Henk Schmitz hun betere, respectievelijk gewonnen stellingen niet wisten te winnen was de zevende nederlaag een feit. Sybolt de Boer en Jelmer Sminia verloren na taai verdedigen maar Sybolt Strating wist nog iets terug te doen met een mooie overwinning op Berkvens, waarmee hij nog uitzicht heeft op een meesterresultaat. Een lichtpuntje in een seizoen zonder verdere hoogtepunten.
A2 moest op bezoek bij koploper De Wijker Toren. Dat team versterkte de koppositie en won met 5½-2½.
A3 zag zich geplaatst tegenover PION uit Groesbeek, een sterke tegenstander, en dat zonder Bram ter Schegget en Mehran Kamali - al waren Marcel Laarhoven en Tobias Kabos waardige vervangers.
Bij het begin van de wedstrijd vielen twee wilde Sveshnikovs op (Henk Boot en Marcel). Verder moest Peter de Heer zijn tegenstander bestraffend toespreken toen deze in zijn boekje ging spieken hoe hij deze variant vorige keer ook al weer gespeeld had. Jan Krans maakte een kalme remise. De Sveshnikovs vielen elk een andere kant op: Henk leed schipbreuk, Marcel wist een wit stukoffer op b5 na veel avonturen te weerleggen. Lody Kuling, in het geheel niet onder de indruk van de hoge rating van de eerstebordspeler, kwam inmiddels binnen over de h-lijn en sloeg definitief toe toen zwart een trucje miste. A3 op voorsprong, maar desalniettemin zorgen, want Peter en Eric Roosendaal stonden slecht. Bij Jonathan Tan en Tobias was het onduidelijk, maar het leek beide remise-achtig.
Toen kwam de tijdnoodfase. Eric moest met alle stukken achteruit, verloor een kwaliteit (-2 volgens Fritz), wist op de een of andere manier te overleven en na de 40e zet was het verbazingwekkend genoeg weer onduidelijk. De zwartspeler sloeg met de deuren en tierde op de gang dat het belachelijk was dat hij dat nog steeds niet had gewonnen. Ook zijn teamleider was verre van blij. Hij zag bovendien Peter op bord 4 een voor A3 gunstig eindspel bereiken. Nog vier partijen te gaan, en met vier remises zou A3 winnen. PION had dringend ergens een winstpunt nodig, maar het kwam er niet. Tobias bereikte een gelijkwaardige remise, bij Eric werd het een zetherhaling. Jonathan kreeg zelfs een eindspel met pluspion, al was het niet te winnen. Peter stond beter en achteraf gezien misschien wel gewonnen. Die laatste twee werden samen remise gegeven: 4½-3½ voor A3, tot grote onvrede van de thuisploeg.
De Raadsheer te sterk voor A5
HEt ervaren team van De Raadsheer bleek te sterk voor A5, al had de uitslag minder hoog kunnen uitvallen. Het ratingverschil was op de meeste borden dan ook aanzienlijk. A5 miste bovendien vaste steunpilaar Darrell Kho.Het begin was al niet te best: Daniel Pinchasik vergiste zich lelijk in de opening en kwam niet meer los. Marcel Laarhoven gaf al direct twee pionnen weg - de partij werd later nog knap spannend, en hoewel Marcel uiteindelijk als laatste klaar was werd et toch een nul. Jonathan Terstall kon geen goed plan vinden en gaf in slechte stand een toren cadeau. Joël de Vries deed ook iets niet goed en belandde in een hopeloos eindspel.
Ging er nog iets wel goed? Jawel, maar niet altijd kwam de beloning. Tjibaria Pijloo bijvoorbeeld speelde heel sterk, maar kon het beslissende duwtje niet vinden om zwart in de afgrond te laten tuimelen: remise. Jouke van Veelen leek lange tijd remise te gaan maken. Juist toen hij zelfs iets beter stond gaf hij een stuk weg. Thijs de Boer leek regelrecht op weg naar een punt, maar in tijdnood sloot hij zijn koning op en ging hij ineens mat. Het enige gescoorde punt kwam op naam van Jan Willem Stroes. Met wit lang in de verdrukking, maar flink keepwerk hield hem overeind en tenslotte kon hij met twee torens op de zevende rij mat geven.
Einduitslag 1½-6½. De Raadsheer was gewoon te sterk. A5 gaat zich helaas niet handhaven, maar op wedstrijden en uitslagen als deze zit je toch ook niet te wachten. Volgend jaar een treetje lager proberen dan maar, dan is de tegenstand ook wat milder.
Zeven man toch te sterk voor Almere 5
Hoewel slechts zeven man van A4 acte de presence gaven (John Spinhoven ontbrak) bleek die reglementaire nul uiteindelijk de enige nul te zijn aan Amstelveense kant. Door drie zeges wist het team zodoende de matchpunten mee naar huis te nemen. De kop scoorde 2 op 2 met dank aan Michiel Harmsen en Ridens Bolhuis en invaller Walther Kappelhof wist aan het laatste bord ook een vol punt te maken. Alle andere partijen (Harold de Boer, Jan Willem Stroes, Danny Kool en Hans van Nieuwkerk) eindigden in remise, waarmee de stand op 5-3 kwam.Knappe overwinning A6 op sterk SBHA
Na het gelijke spel tegen Almere (op dat moment nummer laatst in de poule) had de A6 wel wat goed te maken. Na overleg met Tobias Kabos besloot de achttal-begeleider dat iedereen scherp zou kunnen worden door de zaak eens door elkaar te husselen tegen het op de derde plaats bivakkerende SBHA. Jeroen Schoonackers mocht daarom, na zijn eclatante overwinning op Claudia Grannetia bij de A1 JGA, op het eerste bord tegen een echte meester. Helaas was hij zo onder de indruk dat hij snel een kwaliteit in meester Ceko’s schoot wierp. Ties IJzermans zorgde voor een gelijke stand door een solide winst tegen een tegenstander die blijk gaf de theorie minder te beheersen dan hij (hij staat nu op 3.5 uit 5). De A6 kwam op voorsprong door een prachtige overwinning van Claudia. Haar tegenstander Musabegovic had een TPR van maar liefst 270 punten meer, maar zag alle hoeken van het bord. Claudia staat nu ook op 3.5 uit 5. Nog bonter maakte Martijn van Andel het: onze 14-jarige won eerst een pion, vervolgens een kwaliteit en tenslotte de partij van een tegenstander met een TPR van 330 punten meer. En voordat de lezer denkt: die TPR-en zeggen toch niets: de verschillen golden ook voor de ratings en laten we het er maar op houden dat die wel wat zeggen.Jouke van Veelen, onze remisekoning, haalde het volgende punt tegen de elfjarige Admir, een talent dat, met alle respect voor Jouke, een wat slaperige indruk maakte. We waren op dat moment dus nog op zoek naar een half puntje. Thom Stork had intussen een goed opgezette partij toch nog weggegeven, nadat tegenstander Becic in een gelijke stelling nogal bars remise had geweigerd. De winst kwam van Gijs IJzermans, die secuur spelend een stand met twee pionnen en een loper tegen een pion en een paard van Mehmedovic langs de patravijnen loodste. Een goede week voor Gijs, die drie dagen eerder met de A1 ook al het winnende punt binnenbracht. Tobias tenslotte speelde tegen vader Kustera. Toen het punt van Gijs binnen was koos hij bij een gelijke stelling voor een avontuur dat wellicht de winst op kon leveren. Na een half uur waarbij beide spelers hun vrijpion op de voorlaatste rij hadden gepositioneerd, bleek de gok uiteindelijk verkeerd uit te pakken. Tobias kon er mee leven: als echte teamspeler was hij dik tevreden.
Door de 5-3 winst heeft de A6 nu 5 uit 5 en dat is in de 2e klasse een prima resultaat.
Nog vier man in de strijd voor Simoniscup
In de twee voorgaande jaren was er een duidelijke favoriet voor de laatste ronde. Maar dit jaar is het veel minder duidelijk. Er zijn nog vier spelers die de cup kunnen winnen.Favoriet is toch wel Jan Krans. Hij heeft 12½ punt verzameld. Als niemand daar meer aan komt mag hij de cup meenemen. Maar zijn laagste score (3) is vrij hoog, en dat is een nadeel. Het zal lastig zijn die nog te verbeteren. Maximaal kan hij 13½ scoren.
Henk Boot heeft een punt minder, maar heeft een score van 2 staan. Alles wat hij daarboven weet te scoren telt mee. Ook hij kan dus tot 13½ punt komen.
Redmar Damsma staat er misschien wel het beste voor: hij heeft drie maal gespeeld en daaruit 10½ punt gehaald. Alles wat hij in de laatste ronde scoort telt dus mee. Hij kan zodoende zelfs op 14½ komen, maar ook 14 is al genoeg voor de titel.
Titelhouder Dennis Brouwer is ook nog in de race. Maar met 9 punten uit 3 avonden zijn de kansen ditmaal laag. Zelfs als hij met 4 uit 4 op 13 punten komt is hij afhankelijk van de resultaten van de andere drie.
Alles wijst er op dat het er in de laatste rapidronde (op 25 mei) om zal spannen...
A1 kansloos, maar goede prestaties van A2 en A3
In vroeger tijden zat Manuel Bosboom nog aan een hoog bord van Amstelveen. Nu zit hij al jaren bij Apeldoorn - toen hij daar aan bord 10 plaatsnam waren de verhoudingen wel duidelijk. Tegenstander Michiel Harmsen was logischerwijs kansloos. De punten vielen daarna met dodelijke regelmaat de voor ons verkeerde kant op. Kort na de eerste tijdcontrole was het al 5-0, door nederlagen van Henk, Sander, Raymond en Menno. Sybolt de Boer had ergens goede kansen tegen Yusupov, maar wist een lastig eindspel niet te houden. Paul-Peter Theulings leek lang op een rustige remise af te stevenen maar ook dat ging mis. Jelmer Sminia, terug van een stage in het buitenland, kwam ook net te kort. Het was tenslotte Matthew Tan die het eerste halfje wist veilig te stellen. Sybolt Strating maakte ook nog knap remise tegen Sipke Ernst. Negen-Een. Niets op af te dingen.Veel beter verging het Amstelveen 2, op volle sterkte opgekomen en ditmaal vastbesloten de collega-degradatiekandidaat te pakken te nemen. Dat lukte voortreffelijk. Dennis Brouwer, Florian Jacobs en Esther de Kleuver maakten remise, waarna Jules van Doeland het team op voorsprong bracht. Jan Helsloot bracht een dubbel stukoffer en kreeg alles met rente terug. Redmar Damsma bracht ook een vol punt binnen, Martin Bottema maakte remise, en Bart-Piet Mulder zette het slotakkoord door zijn voortreffelijke stand in winst om te buigen. De fraaie 6-2 overwinning brengt A2 in elk geval weer naast de concurrentie voor de veilige achtste plek.
A3 was flink gehandicapt. Lody en Henk ontbraken, Mehran werd kort voor de wedstrijd
ziek. Gelukkig kon Darrell Kho bereid gevonden worden om dezelfde dag in te springen.
Tjibaria Pijloo en Olav Lucas, beiden goed in vorm, waren de andere invallers. Jonathan Tan
was ook verhinderd, maar kon vooruit spelen en wist in Heemstede Perez Garcia te verschalken.
Heemstede had een trucje uitgehaald door de sterkste mensen op de borden 4 en 6 te zetten.
Dat werkte enigszins: Jan Krans verloor van een 'kopbord', en ook Darrell verloor, al moest
de tegenstander er hard voor werken, en aan het eind een minorpromotie vinden.
Maar de andere borden waren uiteraard minder sterk. Zodoende kreeg Bram ter Schegget op bord 1
een minder sterke opponent, die er prompt hard werd afgezet. Op bord 2 moest Eric Roosendaal
drie maal remise weigeren en in een lastig dame-eindspel de witte koning van h1 naar b7
laten lopen voor de winst - hetgeen lukte na 96(!) zetten. Peter de Heer had zijn kansen,
maar liet zijn sterke loper ruilen voor de kwaliteit. Als hij de zwakke loper had genomen
was het een andere zaak geweest, nu liep het verkeerd af.
De wedstrijd werd zodoende beslist aan de borden 7 en 8. Hoe Olav een wat enthousiast
stukoffer koeltjes weerlegde met een verwoestende tegenaanval kunt u
hier zien. Ook Tjibaria speelde heel sterk en wikkelde met
een kwaliteit meer af naar een gewonnen eindspel. Twee volle punten en daarmee 5-3 winst!
Winst slechts op millimeters gemist
Marcel Laarhoven was verhinderd, en hoe zou A5 het kunnen redden zonder hun captain tegen het sterke Almere 2? Kopman Jonathan Terstall verloor ook nog vrij snel tegen hun sterke 1e-bordspeler. Maar daarna rechtte het team de rug en brandde de strijd pas los. Jan Willem Stroes gaf als plaatsvervangend teamleider het goede voorbeeld door de dame te winnen. Tjibaria Pijloo sloeg een offeraanval af en won met het extra materiaal. Jeroen Schoonackers verzamelde pionnen - tot vier pluspionnen aan toe, ruim voldoende voor een punt. Niet alles ging goed. Thijs de Boer raakte te veel stukken achter, maar dat werd weer goedgemaakt door Darrell Kho. In een moeilijke stelling liet Darrell zijn talent weer eens zien - kwaliteit meer, afwikkelen, afwikkelen en dan in het verre eindspel het punt scoren. Dat was 4-2, en één matchpunt was daarmee binnen. Het leek er lang op dat Joë de Vries het beslissende halfje zou scoren. Hij weigerde zelfs remise, maar in een pionneneindspel bleek dat uiteindelijk fataal. Danny Kool was als laatste bezig. De gehele partij ging het vrijwel gelijk op, maar de witspeler wilde bij 4-3 achter niet van remise weten en wist tenslotte nog de gelijkmaker te scoren. Dus toch 4-4, en daarmee kreeg A5 in feite te weinig - de winst zat er zeker in ditmaal.Oegstgeest wint verdiend van verzwakt cupteam
Het bekeravontuur zit er na de tweede ronde alweer op voor Zukertort. Helaas waren vaste bekerkrachten Menno Okkes en Sybolt Strating verhinderd, zodat er verzwakt moest worden aangetreden. Het werd er niet makkelijker op toen Henk Schmitz pas erg laat verscheen. Problemen bij de NS en een niet zo handige planning van Henk (hoewel de teamleider er nog op had aangedrongen ruim op tijd te vertrekken) leidden tot bijna een uur vertraging.Henk kwam naar eigen zeggen overigens nog wel gewonnen te staan, maar door tijdgebrek verloor hij toch. Jelmer Sminia verloor redelijk kansloos van de 'mindere' Nicolic. Paul-Peter Theulings won vanuit verloren stelling, terwijl Raymond de Rooij verloren uit de opening kwam, vervolgens gewonnen stond en uiteindelijk met dame tegen toren en loper niet kon winnen doordat wit een gevaarlijke vrijpion had. Uiteindelijk toch wel een verdiende nederlaag dus.
Zeven brengt niet altijd geluk
Enige paniek in de Amstelveense gelederen voor aanvang van de wedstrijd tegen Gambit 1. Boudewijn had zich zojuist ziek gemeld - waar een vervanger te vinden op de maandagavond? Het bleek uiteindelijk niet te lukken, en dus moest een zevental spelers optornen tegen een 0-1 achterstand. Dat lukte aardig, maar net niet goed genoeg. Bart Stam en Olav Lucas zorgden voor fraaie punten, maar diverse andere goede stellingen eindigden in plusremises, en daar koop je niet veel voor. Zo brachten Michiel Harmsen, Ridens Bolhuis en Hans van Nieuwkerk allemaal een halfje mee naar huis. Jammer genoeg waren er ook twee nullen te noteren (bij John Spinhoven en Nico Louter) en hoewel het zevental daarmee 3½-3½ gelijkspeelde verloor het achttal dus met 3½-4½.Hartzeer voor A1
Het heeft niet zo mogen zijn. Tegen SMB ging de match zeer gelijk op, maar na een wedstrijd met veel remises bleven de matchpunten uiteindelijk in Nijmegen achter. Daardoor staat Amstelveen nog steeds laatste in de meesterklasse en de kansen op lijfsbehoud worden minder en minder.De eerste remise was al snel een feit aan het bord van Lody Kuling (hij viel in voor Sander Los die wegens tragische familie-omstandigheden had moeten afzeggen). Ook bij Paul-Peter Theulings, Menno Okkes en Matthew Tan werden de twintig zetten amper gehaald voor de vrede werd getekend. Bij Henk Schmitz en Sybolt de Boer leken ook remises te gaan vallen: op beide borden viel een zetherhaling waar te nemen. Henk Schmitz speelde door (tegen de ons bepaald niet onbekende Stan van Gisbergen), liet een toren insluiten en moest even later capituleren. Een lelijke tegenvaller, maar hij vond een tegenhanger aan bord 1. Sybolt de Boer zag de zetherhaling geweigerd, waarna tegenstander Krudde in onduidelijke stelling op zet 40 door de vlag ging. Curieus genoeg duurde het even voordat men dat door kreeg. Het was de onmisbare Wouter Simonis die het mintekentje op het display onderkende en aangaf dat zwart dus de tijd had overschreden. Inmiddels was Jelmer Sminia in het Frans 'ergens' een pion achter geraakt. Hij zag het kleinood niet meer terug en verloor het eindspel. Waar moest de gelijkmaker vandaan komen? Van Sybolt Strating, ongetwijfeld. Hij had Dharma Tjiam zoekgespeeld en stond drie pionnen voor. In tijdnood liet hij zich op afschuwelijk eenvoudige wijze een stuk aftruccen waarna het alsnog remise werd. Gert Pieterse dan? Gert was Deegens aan het matzetten en kon dat bekronen met Dxh6+ en mat in drie. In vliegende tijdnood miste hij het mat, ontweek een beter maar remise-achtig eindspel van loper+paard tegen toren en offerde zelf een toren - maar meer dan eeuwig schaak zat er niet in. De laatste kans lag bij Raymond de Rooij. Ray had goede kansen gehad, maar keek nu tegen een dubbeltoren-eindspel aan dat potremise leek. Twee, drie maal ontweek hij zetherhaling. Hij probeerde alles, maar toen hij een pion verloor was duidelijk dat winst een illusie was. Toen er niks anders meer op zat accepteerde hij toch maar remise.
A2 ging op bezoek bij Caissa, maar beleefde daar weinig vreugde aan. Caissa hoort eigenlijk in de eerste klasse thuis, en de kop (Bezemer, Wunnink, Narings en Van Maanen) bleek akelig goed op dreef en scoorde de volle mep. Aan de lagere borden ging het amper beter, al had Jan Helsloot lange tijd aardige kansen. Uiteindelijk verloren ook de borden 5 en 6. Martin Bottema wist remise te maken en Redmar Damsma bracht een slecht eindspel nog net in de remisehaven. Caissa was gewoon veel te sterk en de 7-1 uitslag is niet eens overdreven te noemen.
A3 speelde tegen Caissa 3 en dit was een stuk spannender. Eric Roosendaal had iedereen nog gemaild dat het al om 12 uur begon en vergat het zelf prompt. Hij kwam 40 minuten te laat maar scoorde wel met een koningsaanvalletje het eerste punt. Toen hadden Jonathan Tan en Bram ter Schegget helaas al verloren. Jonathan liet zich truccen en ging ten onder aan een vrije e-pion. Bram speelde helaas zijn slechtste partij sinds jaren. Het werd er niet vrolijker op door slechte standen bij Henk Boot en Darrell Kho. Peter de Heer speelde vervolgens remise en Jan Krans won een eindspel waarin een vrolijk huppelend paard kringetjes draaide rond een machteloze loper. Darrell wist op miraculeuze wijze een eindspel met een paar pionnen minder remise te houden. Henk hield lang stand maar verloor uiteindelijk toch. Bij 3-4 achter was nog slechts de vraag of Mehran Kamali zijn goede loper kon laten zegevieren over het slechte paard. De experts zijn er nog niet uit of het mogelijk geweest is. Hoe dan ook, het lukte net niet, en daardoor verloor A3 voor de derde maal dit seizoen met 3½-4½. A3 wint ofwel ruim, ofwel verliest met het kleinst mogelijke verschil dit seizoen. Op bordpunten zouden we tweede staan. Het zit ook niet mee.
Teleurstellend gelijkspel A6
Na de mooie 6-2 tegen TOZ, moest de A6 tegen Almere 5 dat puntloos onderaan stond in de poule. Het werd een teleurstellend gelijkspel. Winst zou handhaving betekend hebben en dat is nu weer lastiger geworden. Martijn van Andel was ziek en Daniël Pinchasik bereid om in te vallen. Op grond van zijn rating werd hij op het 2e bord ingezet, maar dat bleek na schaakloze maanden te hoog gegrepen. Ties IJzermans maakte vlotjes 1-1 na een keurige partij en vlak erna haalde Jeroen Schoonackers zijn eerste winst van het seizoen (hulde!) en boekte Jouke van Veelen zijn vierde remise (uit 4). Dat betekende na 2 uren spelen 2½–1½. Claudia Grannetia en Gijs IJzermans hadden een remisestelling, Tobias Kabos werkte aan een klein voordeel en Thom Stork stond matig. Op sommige borden werd door Almere bier gedronken: het zag er dus goed uit. Claudia kwam echter snel slechter te staan, maar redde tenslotte toch een half punt. Tobias won perfect. Hij voorspelde steeds gedecideerd winst en bekroonde een leuk stukoffer met een geniepig matje midden op het bord. Dat was 4-2.Thom vocht zich knap terug uit zijn zwakkere stelling, kreeg twee torens voor een dame, raakte er echter eentje van kwijt en hoewel de tegenstander bijna flauwviel van de spanning wist deze tenslotte toch mat te zetten. Gijs moest dus remise houden voor de winst en dat lukte niet omdat, volgens eigen zeggen, de tegenstander een geniepige variant (tegen het Frans) had. Hij leek toch lange tijd uitzicht te hebben op het winnende halfje in een remise-achtig dubbeltoreneindspel maar wit speelde het accuraat en daardoor werd het tenslotte 4-4. "Wat heeft dat Frans je nu gebracht?" vroeg de teambegeleider kritisch. Gijs zou het nog eens bekijken.
Benauwde zege op Euwe in KNSB-cup
Op papier leek Amstelveen ruimschoots sterker dan opponent Euwe, maar in de beker gebeuren soms rare dingen. Na een paar uur spelen leek een verrassing alleszins mogelijk, want aan de lagere borden stond Henk Schmitz vrijwel verloren en Paul-Peter Theulings had het eveneeens zwaar te verduren. Aan de kop ging het beter: Sybolt Strating stond beter en bij Menno Okkes was het spannend.Toen kwam wat achteraf het cruciale moment van de wedstrijd was. Henk stond twee pionnen achter zonder compensatie - sterker nog, zwart had het loperpaar, de enige open torenlijn en een perfecte pionnenstructuur. Winst leek een kwestie van uitschuiven. Tegenstander Paul Janse volgde echter een verkeerd winstplan, dook met het suicidale Ke4 midden in het diepste wak van de winter en werd zomaar uit het niets ineens mat gezet. Het motief leek regelrecht weggelopen uit een studie: zelfpenning en zelfontpenning van de witte stukken zorgen ervoor dat het pennende stuk zelf gepend wordt maar het matgevende stuk daarentegen juist weer ontpend wordt. Volgt u het nog?? U vindt dit verbijsterende fragment hier.
Daarna won Sybolt en verloor Paul-Peter, beiden niet geheel onverwacht. Menno mocht dus niet verliezen (op straffe van een vluggermatch), creëerde tijdig tegenkansen en dwong zetherhaling af. Alles bij elkaar net genoeg voor de zege, maar hoe anders had het kunnen lopen als bord drie een 'logische' uitslag had gekregen.
Gedetailleerde uitslagen:
Sybolt Strating - Gert Jan vd Hoeven 1-0
Menno Okkes - Alje Hovenga ½-½
Henk Schmitz - Paul Janse 1-0
Paul-Peter Theulings - Jos ten Hacken 0-1
Tjark wordt SGA-kampioen
Met een overtuigende score van 8 uit 9 (hij gaf slechts twee remises af) werd Tjark Vos voor de vijfde (!) maal kampioen van de SGA in de D-categorie. Hij mag daarmee opnieuw naar het landelijk kampioenschap.Meer details vindt u op de jeugdpagina's.
A4 verslaat Almere 3 met 6-2
Op papier was A4 ruim favoriet tegen Almere, dat met nul uit drie in de staart van de promotieklasse terug te vinden is. In de praktijk bleek dat inderdaad tot een redelijk regelmatige overwinning te leiden. Boudewijn van Beckhoven opende de score met een overtuigende zege maar aan de 2-0 kleefde een ernstige buitenspellucht. John Spinhoven probeerde het uiterste in een toreneindspel, maar bood vrijwel gedachteloos torenruil aan toen hij een pion meer had. Wit wilde niet ruilen, zag dat er daardoor een pion verloren ging en gaf op. Pas toen zag hij dat na ruil een witte pion doorloopt. Het dame-eindspel dat daarna zou zijn ontstaan was potremise. Opgegeven in remisestand - daar word je als Almere niet vrolijk van.Na dit mazzeltje kwam de overwinning nooit meer in gevaar. Remises van Ridens Bolhuis, Jan Willem Stroes en Harold de Boer gevolgd door een solide overwinning van Olav Lucas brachten de punten binnen. Michiel Harmsen liet een beter eindspel bijna glippen, maar toen zwart een pion cadeau deed stond hij zelfs weer iets beter. Met nog enkele minuten op de klok werd tot remise besloten. Nico Louter bracht het laatste punt binnen. Zwart kwam juist een tempo tekort in een eindspel van dame tegen pion. Nu won wit en daarmee kwam de uitslag op 6-2.
A5 heeft nu 5 uit 4 en is daarmee wel veilig, want twee ploegen zijn nog puntloos na vier ronden (helaas is A5 een van die twee).
Probleem juist te sterk voor A5
A5 was dicht bij de eerste matchpunten. Op een cruciaal moment zat het echter net niet mee, waardoor Het Probleem de matchpunten kon grijpen.In het begin van de wedstrijd vielen er louter remises: Marcel Laarhoven, Thijs de Boer, Ties IJzermans en 'terug-van-weggeweest' Daniel Pinchasik (welkom terug!) maakten allemaal remise. Bij 2-2 claimde Darrell Kho in lastige stand remise wegens driemaal dezelfde stelling. Toen uitgezocht was of dat klopte stond het inmiddels 4-2 voor Het Probleem (Jan Willem Stroes en Gijs IJzermans gingen onderuit). De claim bleek niet te kloppen maar de tegenstander kon wel correct remise claimen, hetgeen hij bij deze stand natuurlijk prompt deed. Daarmee waren de matchpunten verloren, maar Tjibaria Pijloo scoorde nog een zege en bracht de score terug tot een nipte 4½-3½ nederlaag. Helaas is A5 daarmee nog steeds puntloos.
A3 blijft scoren, maar bij A1 en A2 wil het nog niet lukken
De vierde ronde van de KNSB-competitie leek wel een herhaling van de derde ronde: overtuigende winst voor A3, maar daar bleef het bij. Daardoor staat A3 nu boven in de middenmoot, maar A1 en A2 bungelen helaas onderaan. Dan maar in 2007 de punten pakken.A1 had Rotterdam als tegenstander, hetgeen volgens sommigen "misschien moest kunnen". Maar Rotterdam kwam compleet op, met drie grootmeesters en twee voormalige kopborden van Amstelveen (Maarten Solleveld en Jeroen Bosch) aan de borden 5 en 6, dus dat werd lastig. Menno Okkes verloor van Winants, Matthew Tan van Karel vd Weide en Sander Los moest het punt aan Solleveld laten. Henk Schmitz deed wat terug door een grafzet van Bosch af te straffen en invaller Bart-Piet Mulder scoorde een goede remise, maar nederlagen van Raijmond de Rooij en Paul-Peter Theulings bezorgden Rotterdam de zege. Sybolt de Boer stond goed maar deed vlak voor de 40e een heel slechte en verloor daardoor zelfs nog. In de laatste twee partijen deed Amstelveen nog wat terug. Gert Pieterse liet weer eens zijn klasse zien door een vol punt te scoren en Sybolt Strating liet Reinderman lang zweten voor een halfje. Eindstand 3-7.
A2 brak helaas met de goede gewoonte dat invallers scoren. Ridens Bolhuis verloor, en Jan Krans ging in een dolzinnige partij te vaak remise uit de weg en verloor ook. Dennis Brouwer wist met wat moeite een invaller op bord 1 klein te krijgen, maar door remises van Jan Helsloot en Esther de Kleuver mocht tegenstander ASC na de tijdcontrole nog steeds een voorsprong koesteren. Omdat alle partijen gelijk tot goed voor hen stonden kwam er een aanbod van drie remises. Hoewel dat een nederlaag impliceerde leek het ook het maximaal haalbare. Redmar Damsma, Florian Jacobs en Martin Bottema speelden dus alledrie remise, maar ASC liep met de matchpunten heen: 3½-4½.
A3 kwam al vroeg op voorsprong doordat Jonathan Tan zijn tegenstander liet verdwalen in een net van tactische trucs. Het werd 2-0 door Darrell Kho, die een spannende stand had met loperpaar ter compensatie van zes isolani's toen de opponent ineens spoken ging zien. Lody zag aan bord 1 een aanval mislukken en moest capituleren, maar Bram liet weer eens zien hoe hij kalme stellingen naar zijn hand zet en won gedecideerd na wat foutjes van de tegenstander. Redelijk gelijkwaardige remises van Eric Roosendaal en Mehran Kamali zorgden voor 4-2 waarna Henk Boot het winnende punt binnenbracht vanuit een wat verdachte stelling. Tobias Kabos tenslotte ging tot het gaatje: vanuit een dichtgeschoven moest hij in een eindspel lang keepen tot er om enkele minuten na zeven uur nog slechts twee koningen overbleven: 5½-2½.
TOZ met ruime cijfers geklopt
De naar de 2e klasse gepromoveerde A6 behaalde in de derde ronde de eerste overwinning: het eerste team van TOZ werd met 6-2 verslagen. Vorig jaar werd het kampioenschap behaald door het toepassen van een sluwe strategie die was gebaseerd op het anticiperen op de verslavingszucht van de gemiddelde schaker, resp. 40+ - er. In het speelzaaloverzicht van de SGA staat vermeld vanaf wanneer gerookt mag worden. Dat tijdstip moet je dus als A6-er zien te halen met wat heen en weer geschuif. Vanaf dat tijdstip mag je dus de 4e, resp, 5e rij van het bord passeren. Zorg wel dat je minder minuten hebt gebruikt dan de aanstaande roker.We wilden met deze strategie de meesterklasse bereiken. Echter, bij de eerste wedstrijden in de 2e klasse tegen Euwe en Dos troffen we zeer serieuze, op winst beluste mannen die niet zichtbaar op enige verslaving, anders dan schaken, betrapt konden worden. Twee dikke nederlagen waren het gevolg.
Bij TOZ werd de A6 gastvrij ontvangen en jawel, hun eerste team bevatte nogal wat oudere shagrokers. Alle A6-ers haalden het gouden tijdstip: 21.30. Binnen een kwartier boden drie TOZ-ers remise aan in betere stellingen. Zukertorters Jeroen Schoonackers, Jouke van Veelen en Claudia Grannetia zwijnden met samen 1 kwaliteit en 4 pionnen minder dan de gulle gevers. Ties IJzermans was, op het 3e bord spelend tegen een shagrokende ex-CPN senator, de eerste die een overwinning haalde, terugkomend van een matige opening. Bij Martijn van Andel zag het er veelbelovend uit, ook al moest hij er wel van hoesten, Gijs speelde, zeker voor zijn doen, erg aanvallend (gesterkt door een 60% score in de promotieklasse) en de tegenstander van Tobias Kabos rookte niet, maar was verslaafd aan erg lang nadenken en aan het vragen om nieuwe klokken (6 stuks in 1 partij!).
Om een lang verhaal kort te maken: Thom Stork moest berusten in remise en Martijn, Gijs en Tobias haalden zeer verdiende hele punten binnen tegen spelers met een gemiddeld 250 punten hogere rating.
C1 kampioen, A1 bijna, A2 promoveert
Onze jeugdteams hebben Zukertort landelijk weer eens goed op de kaart gezet door afgelopen zaterdag twee 1e plaatsen, waaronder een Nederlandse Titel, een gedeelde 1e en een 5e plek (die ook goed was voor een beker) te behalen.De C1, bestaande uit Jonathan Tan, Mehran Kamali, David Klein en Joël de Vries wisten hun ongedeelde koppositie vast te houden door twee keer te winnen, en werd hiermee Nederlands kampioen! Met 16 matchpunten uit acht wedstrijden was hun kampioenschap onbetwist. Topscorer van het team werd David Klein met een onwaarschijnlijke 7½ uit 8. Mehran Kamali deed daar amper voor onder en wist 7 uit 8 op de borden te brengen. Prachtige scores! De club is hierdoor afgezien van een titel ook weer een DGT-klok van het nieuwste type rijker.
De A1, bestaande uit Matthew Tan, Lody Kuling, Bram ter Schegget en Talitha Munnik, kende een ijzersterk laatste weekend. Eerst werd HMC verslagen met 2½-12½, daarna werd gelijkgespeeld met Booby Fischer. Daardoor werden ze gedeeld 1e samen met HMC en Bobby Fischer. HMC had echter wel de meeste bordpunten en werd dus kampioen. Qua bordpunten stonden Zukertort en Bobby Fischer compleet gelijk, zodat tenslotte met een verschil van slechts 1½ weerstandspunt (136 om 137½) genoegen moest worden genomen met de 3e plaats. Gezien de sterkte van de nummers 1 en 2 een fantastische prestatie!!
Het D-team, met Renzo Finkenflugel, Jeroen Loots, Martijn van Andel en Tjark Vos eindigde fraai op de 5e (eigenlijk gedeeld 4e) plaats, waarbij Tjark 7 uit 9 en Martijn 6½ uit 9 wist te scoren.
De A2, met Darrell Kho, Loet Niesert, Tobias Kabos en Tjibaria Pijloo heeft het ook geweldig gedaan. Na de ongedachte overwinning op gedoodverfd favoriet VAS liet het viertal zich de koppositie niet meer ontglippen. Met tweemaal 2-2 werd in de laatste twee ronden de eerste plaats geconsolideerd. A2 dwong daarmee promotie naar de landelijke meesterklasse af.
Caissa 3 wint met 5½-2½
Het vijfde stond voor de taak om zich te herstellen van de nederlaag tegen A4. Dat lukte aardig, al ging Caissa er na harde strijd en felle gevechten tenslotte met de punten vandoor.De bovenste twee borden leverden remises op. Marcel Laarhoven stong goed aan het kopbord, maar liet Roel van Duijn een eeuwig-schaakcombinatie uitvoeren. Jonathan Terstall's partij had alles wat een partij kan hebben en nog meer. Dichte stelling, opengebroken, trucs, tijdnood en tenslotte supertijdnood. Jonathan leek goed te staan, toen leek zwart dame te halen. Vervolgens won wit ineens een stuk, maar zwart speelde door vanwege tijdnood. Met nog zes seconden te gaan ging de laatste zwarte pion er af. Dame gehaald en nog drie seconden. Snel, snel, snel mat zetten met dame en toren, maar wit ging door de vlag. Remise, want zwart had alleen nog maar een koning. Ook remise, maar dan van de rustiger soort, was er voor Thijs de Boer.
Tjibaria zorgde voor het enige winstpunt. Wit had compensatie voor een pion, maar Tjibaria bleef bijzonder kalm in de laatste minuten, ruilde wat stukken, plukte wat pionnen en scoorde gedecideerd het volle punt.
De overige partijen gingen helaas verloren. Jan Willem Stroes stond goed toen er iets ernstig mis ging. Danny Kool raakte meer pionnen achter dan gezond was en er was een kortsluiting bij Joël de Vries. Gijs IJzermans verdedigde zich taai na ergens een pion kwijtgeraakt te zijn, maar een lastig eindspel ging uiteindelijk verloren.
A4 in evenwicht
Op de ongewone woensdagavond heeft A4 met 4-4 gelijkgespeeld tegen De Raadsheer. Winst was er voor Michiel Harmsen, Olav Lucas en Harold de Boer. Hans van Nieuwkerk en Boudewijn van Beckhoven speelden remise. John Spinhoven, Ridens Bolhuis en Bart Stam moesten de punten aan de gasten laten.Routine wint het (voorlopig) van jeugd
A6 begon vol goede moed aan de tweede wedstrijd in de tweede klasse, maar al snel bleek dat DOS 1 een solide ploeg had, met een behoorlijk sterke kop. Veel meer dan wat veelbelovende stellingen en een aantal remises zat er dan ook uiteindelijk niet in voor de jeugd. Claudia Grannetia behaalde een knappe remise aan bord 2 en ook Ties IJzermans aan bord 4 liet zien dat hij voor geen kleintje vervaard is. Jeroen Schoonackers en Jouke van Veelen zorgden wat lager ook voor twee halfjes. Tobias Kabos verloor een spannende partij aan bord 1, en ook Gijs IJzermans, Thom Stork en Martijn van Andel moesten het volle punt aan de tegenstander laten. Eindstand 6-2 voor DOS.Geen succes in Hilversum, maar A3 boekt eerste zege
A1 heeft ook in de derde wedstrijd van het seizoen geen potten kunnen breken. Het werd tegen HSG, dat met 7 grootmeesters en 3 meesters aantrad, 8-2. Voor de eerste tijdcontrole stond het al 6-0. De Rooij verloor als eerste, tegen De Vreugt. De Amstelvener kon in een interessante Winawer-stelling op twee manieren een stuk offeren en koos helaas voor de verliezende manier. De andere manier zou zeer goede winstkansen hebben gegeven.
Ook Theulings, Pieterse, Los en de gebroeders Tan verloren op meer of minder hardhandige wijze. Het eerste halfje kwam van Sybolt de Boer. Hij behaalde een zeer verdienstelijke remise tegen Stellwagen. Onze invallers blijven het welhaast ongelooflijk goed doen. Michiel had in de vorige ronde reeds een knappe remise behaald en herhaalde deze prestatie tegen voormalig Nederlands kampioen Douven.
De eerste twee borden waren het langst bezig. De opstelling (Van Wely aan twee en Nijboer aan een) was enigszins een verrassing. Nijboer had dus zijn 'angstgegner' Sybolt Strating ontlopen, maar dat betekende niet dat hij een makkie had. Integendeel, Menno Okkes had zich goed voorbereid en bracht in een klassieke Siciliaan rond de zeventiende zet een nieuwtje (Pg1). Dit kostte Nijboer als berucht diepzeeschaker ruwweg een uur op de klok. In een ingewikkeld middenspel beging Nijboer de fout om dames te ruilen, waarna Menno kon afwikkelen naar een gewonnen eindspel, dat hij vakkundig uitschoof. U kunt de partij hier naspelen.
Sybolt Strating was als langste bezig. In een zeer interessante Slavische partij won hij op een gegeven moment een pion, waarvoor wit lichte compensatie had in de vorm van het loperpaar. Na de eerste tijdcontrole won Sybolt via een leuke combinatie nog een pion, maar in ruil daarvoor kreeg van Wely een gevaarlijke vrijpion. Op een gegeven moment moest Strating zijn loper geven voor deze pion, waarna Van Wely het uiteindelijk nog vrij gemakkelijk afmaakte.
Al met al dus een kansloze nederlaag. A1 heeft nu de bovenste drie van de ranglijst gehad. In de volgende ronde staat Rotterdam op het programma en daar zullen we van moeten winnen om de aansluiting niet te veel te verliezen!
A2 heeft de ban nog niet weten te breken. Hoewel er voor het eerst dit seizoen op volle oorlogssterkte werd aangetreden, moest men met nul punten naar huis. Dennis Brouwer moest opboksen tegen Franse experimenten van Vedder. Na harde strijd werd het remise. Vredelievender ging het toe bij Jules van Doeland: remise in een luttel aantal zetten. Daarna kwam het slechte nieuws. Esther kwam in de problemen in een soort stokoude Berlijnse verdediging en Martin zag dameverlies te laat waardoor hij bleef zitten met een positionele ruïne. Ook Bart-Piet Mulder en Florian Jacobs verloren. De staart kwispelde nog, om maar eens een cliché van stal te halen. Jan Helsloot en Redmar Damsma wonnen beiden een Siciliaans gevecht. Hoewel het seizoen eigenlijk pas begonnen is, is in de verte het degradatiespook al te zien. Wil A2 zich handhaven dan zal er in de volgende ronde uit een ander vaatje getapt dienen te worden.
A3 won gedecideerd met 6-2 van VAS 3. Geen nullen, wel vier volle punten. De stand kwam soepel op 2-0 door winsten aan beide uiteinden van het team. Beide malen was het eenrichtingsverkeer: Henk Boot won twee stukken en Lody Kuling speelde Rico Vroombout van de mat. Redelijk normale remises waren er verder voor Jonathan Tan, Eric Roosendaal, en Mehran Kamali, terwijl Jan Krans waarschijnlijk goed wegkwam met het halfje. De twee laatste punten waren minder rechttoe-rechtaan. Peter de Heer kreeg na een bloedstollende draak een lopereindspel, dat hij beter behandelde dan zijn tegenstandster. Bij Bram vlogen de stukken ook links en rechts over het bord. Wit gaf wat stukken voor drie verbonden vrijpionnen en stond vermoedelijk ergens op winst. Bram hield tenslotte een toren over en scoorde het volle punt. Alles bij elkaar een behoorlijk overtuigende zege.
Met 1825 tegen 2048… 2½-1½?!
Op 4 november werd de tweede speeldag voor de promotieklasse A Noord-west gehouden in het Go-centrum. Hierin spelen onder andere Zukertort A2 en A3 mee, die op die dag twee wedstrijden moesten uitvechten: twee belangrijke wedstrijden. De A2 moest in de ochtend tegen VAS A2, een van de zwakkere teams uit de competitie. De verwachtingen van het team waren dus hoog, en inderdaad: eerst won Tobias Kabos, toen Darrell Kho, daarna Loet Niesert en tot slot wist Tjibaria Pijloo ook haar partij te winnen, wat de wedstrijd tot 4-0 maakte.In de tweede ronde zou het team het echter zwaarder te verduren krijgen: we moesten tegen VAS 1. Dit team heeft een gemiddelde rating van over de 2000, met onder anderen Cyriel Pex, Vincent Ouwendijk, Milo Bogaard en Milan Ramer. Ons team, met een gemiddelde rating van 1825, moest het hier tegen opnemen met een man minder. Loet had andere verplichtingen en kon dus niet spelen, waardoor wij tot onze spijt bord 2 leeg moesten laten. Darrell kon ook niet lang blijven, want hij moest in de middag nog naar school. Hij won zijn partij uiteindelijk op een spectaculaire manier, want na iets meer dan een uur was er niets meer van Cyriel over. Daarna won Tobias zijn partij van Milo en tot slot haalde Tjibaria het beslissende halve punt binnen. De A2 heeft dus, met een speler minder, met 2½-1½ van het sterkste team uit de competitie gewonnen.
Op de website van VAS hebben wij het volgende gevonden over de wedstrijd:
VAS A1 heeft zich afgelopen zaterdag voor eeuwig geblameerd door met 2½-1½
te verliezen van het veel zwakkere Zukertort A2. Helemaal eerlijk was het niet, want Zukertort A2
was slechts met drie spelers op komen dagen.
Matthew schittert in Eindhoven
Matthew Tan heeft op het NK Rapid in Eindhoven de titel voor het jaar 1988 gepakt. Na een sprankelende start van 7 uit 7 was een half punt uit de laatste twee ronden genoeg voor de ongedeelde eerste plaats. In de categorie 1993 werd ook David Klein gedeeld 1e, maar helaas 3e op WP. Ook Mehran Kamali (1992) en Tjark Vos (1996) deden het uitstekend: ze werden beiden ongedeeld tweede in hun klasse. Er waren vele andere top-10 plaatsen: Lody Kuling werd 6e in de categorie 1990. In 1991 haalden zowel Bram ter Schegget (7e) als Tobias Kabos (10e) de top 10. Jouke van Veelen (1992) eindigde als 9e. Joël de Vries (1993) werd fraai 6e van maar liefst 62 deelnemers. Ook Midoen Pijloo (1996) werd 6e.'Oudjes' veel te sterk voor jeugdig A5
Vorig seizoen werd A4 tegen A5 een heroisch gevecht, waarin de aanstormende jeugd de oudjes duchtig de les las. Inmiddels is de jeugd deels doorgestroomd, terwijl A4 vrijwel hetzelfde team gebleven is. Dat beloofde al een zware avond voor A5. Bovendien bleken Jonathan Terstall en Tjibaria Pijloo verhinderd. Een van de verhoopte invallers bleek ook nog eens onverwacht ziek, en doordat A6 de dag ervoor had gespeeld waren de meeste spelers van dat team niet aanwezig. Zodoende moest A5 met 7 man aantreden en kon Nico Louter gratis een punt incasseren.Daar bleef het niet bij. A4 begon er vlot op los te scoren. Hans van Nieuwkerk, Boudewijn van Beckhoven, Harold de Boer, John Spinhoven en Olav Lucas lieten de score naar 6-0 oplopen voordat A5-kapitein Marcel Laarhoven de eer kon redden met een remise tegen Ridens Bolhuis. Een woest gevecht tussen Bart Stam en Jan Willem Stroes eindigde in de laatste minuten in een overwinning voor Bart. Daarmee kwam de score op maar liefst 7½-½.
Euwe 4 te sterk voor verzwakt A6 (door teamleider IJzermans)
Na een ongeslagen kampioenschap in het seizoen 2005/2006, 3e klasse, begon de A6 verzwakt aan het nieuwe seizoen in de 2e klasse. Vaste waarden Joël en Thijs moesten naar de A5 en dat scheelt enige honderden ratingpunten (niets ten nadele van de nieuwkomers die uiteraard van harte welkom zijn). Maar met een niet aangetaste eerste vijf borden en geheim wapen Jeroen op het 8e bord werd veel verwacht van de opening van het seizoen tegen het niet te onderschatten Euwe 4.Het werd een verdiende en duidelijke nederlaag: 5½–2½. Gijs IJzermans had koorts en moest thuis blijven - in een team zonder reserves een reglementaire nul (voor speler 'N.O.'). Ties IJzermans en Jeroen Schoonackers werden in het latere middenspel op kwaliteit gefopt, Martijn van Andel kwam een tempootje te kort. Jouke van Veelen zorgde voor het eerste halfje in een stelling met ieder twee paarden en vijf, resp. vier pionnen. Tom Stork en Claudia Grannetia wonnen fraai en Tobias Kabos offerde net twee kwaliteiten te veel, ofwel gegokt en verloren.
Oorzaken: Euwe was gewoon sterker, met gemiddeld 150 ratingpunten per speler meer. Bovendien waren de A-zessers gewend dat de concentratie van 3e klasse-spelers na tienen wat wegebt door de aanzuigende werking van minstens 1 verslaving en dat je die periode moest zien te halen alvorens toe te slaan. De vier aanwezige vaders verkneukelden zich ook op dat moment, zelf aan de Spa-rood blijvend. Tot ieders verrassing kwam dat moment nooit: Euwe–spelers komen alleen om te schaken. De teambegeleider en zijn adviseurs beraden zich op een aangepaste taktiek!
Almere te sterk voor Cupteam
Het SGA-cupteam heeft reeds in de eerste ronde de verdediging van de vorig jaar gewonnen beker moeten opgeven. Almere bleek met 3-1 te sterk.Uitschakeling in de eerste ronde klinkt nogal dramatisch, maar het moet gezegd dat de loting niet mee zat - Almere is een van de sterkere ploegen binnen de SGA, dus om die al in de eerste ronde te treffen was een tegenvaller. Verder is het jeugddeel (Bram en Lody) van het winnende team van vorig jaar doorgegroeid naar de KNSB - en dus niet meer speelgerechtigd. Een zware wedstijd mocht dus verwacht worden.
Marcel Laarhoven gaf als leider aan bord 1 het goede voorbeeld door een vol punt te scoren. In een dynamische stelling ging de tegenstander na een kleine twintig zetten flink de fout in en liet zelfs mat in één toe! Helaas bleef het bij dit succes. John Spinhoven verloor toen wits koningsaanval sneller doorsloeg dan die van hemzelf. Olav Lucas had de avond van zijn verjaardag opgeofferd voor het team maar werd daarvoor niet beloond - na de hele partij eigenlijk slecht te hebben gestaan bleek de nederlaag onafwendbaar. Harold de Boer stond eveneens al vrij snel slecht - zijn damevleugel werd na vroege dameruil door pionnen onder de voet gelopen. Almere zodoende verdiend winnaar met 3-1. Volgend jaar maar opnieuw proberen.
Nog geen geluk in de KNSB-competitie
De tweede ronde heeft de teams weinig succes gebracht. Voor een deel was dat niet onverwacht, maar Amstelveen heeft dit seizoen voorlopig weinig geluk.A1 speelde tegen Groningen, ook wel bekend als Share Dimension tegenwoordig. Groningen was niet op volle sterkte uitgerukt, maar de kop was met de nodige grootmeesters bezet. Zo mocht Sybolt de Boer het opnemen tegen Sokolov, en zag Matthew Tan tegenover zich Jan Werle plaatsnemen. Dat was in beide gevallen iets te veel rating-overwicht. Ook Menno Okkes, Sander Los en Henk Schmitz verloren, maar Sybolt Strating wist een grootmeester beentje te lichten via een fraaie zege op Yge Visser. De staart deed het verrassend goed met vier remises. Die van Raymond de Rooij was vooruitgespeeld. Gert Pieterse liet zien dat hij het ambacht bepaald niet is verleerd. Paul-Peter hield stand tegen "Muur" Hoeksema, maar de verrassendste uitslag was de uitstekende remise van Michiel Harmsen tegen Michael Riemens. Zo werd de score 3-7.
A2 speelde tegen Alteveer. Een kortsluiting bij Jules van Doeland werd gecompenseerd door een vlotte zege van invaller Ridens Bolhuis. Ook Florian Jacobs won, maar nederlagen van Dennis Brouwer, Redmar Damsma en Jan Helsloot brachten de overwinning naar Alteveer. Martin Bottema en Esther de Kleuver speelden remise. Eindstand 3-5.
De opkomende jeugd weerde zich voortreffelijk bij A3. Lody Kuling kreeg een stuk cadeau in scherpe stelling. Jonathan Tan overspoelde de zwarte koningsstelling met een vloed aan aanvallers. Bram ter Schegget oogstte alom bewondering met een subtiele dame-manoeuvre (Df1-b1-a2-d5 in een vrijwel gesloten stelling) waardoor de zwarte stukken tot lijdzaam afwachten werden gedwongen. De witte overwinning kwam al snel. Helaas was niet iedereen zo flitsend op dreef. Jan Krans werd verrast door het Lets gambiet en verloor al snel materiaal. Eric speelde een scherpe opening, offerde een pion maar overzag daarna een truc waardoor een verloren eindspel ontstond. Mehran Kamali kwam in een slechter toreneindspel dat niet te houden bleek. Henk Boot had een bloedstollende partij, offerde zo eens wat, kwam totaal verloren te staan maar had na een krankzinninge tijdnoodfase ineens een ongelijk lopereindspel:remise. Helaas had Tjibaria Pijloo in de laatste partij een stuk moeten geven, en ondanks lang verzet zat er geen remise in. Weer 3½-4½, het derde heeft het geluk voorlopig nog niet aan zijn zijde.
Ivanchuk kijkt vanuit Rusland toe bij Raymond's remise
Omdat Daan Brandenburg meespeelt bij het WK jeugd over twee weken werd de partij Raymond De Rooij - Daan Brandenburg vooruit gespeeld voor de wedstrijd A1 - Groningen.Als begeleiding rukte Share Dimension met maar liefst drie man uit. De zetten werden via een handcomputertje live op internet gezet. Via datzelfde apparaat meldde Ivanchuk via een soort chatroom dat het wel remise zou worden. Hoewel Daan de partij scherp opzette met een Albin's tegengambiet bleek dat een juiste inschatting. Na een zet of 30 was de muziek er uit en werd de vrede getekend.
Tekort aan routine breekt A5 op
Gambit kwam al binnen met de melding dat bord twee leeg zou blijven. Marcel Laarhoven had zodoende een vrije avond. Jan Willem Stroes kon ook een punt noteren toen een uur later ook bord vier afwezig bleek. Daarmee hadden de routiniers 2 uit 2. De jeugd zou de overige punten moeten scoren. Hoewel Joë de Vries een slecht plan met een nul moest bekopen leek de rest heel goed te gaan. Marcel Laarhoven voorspelde al een soepele winst toen een grafzet van Ties IJzermans in prima stand helaas voor de 2-2 zorgde.Nog waren de kansen goed. Jonathan Terstall had een offer op f7 gewoon gepakt en daarmee een stuk meer, en met een pluspion voor Thijs de Boer en gewonnen eindspel (na vele avonturen) voor Gijs IJzermans leek er nog niets aan de hand. Maar Gijs blunderde en gaf een toren weg, en Thijs leed een wel heel onverdiende nederlaag toen hij in een toreneindspel met pluspion door zijn vlag ging in de overtuiging dat hij nog een kwartier extra ging krijgen. Tjibaria kon een koningsaanval niet weerstaan en daarmee was de wedstrijd verloren.
Jonathan had zich inmiddels sterk in de verdediging laten drukken, en omdat hij nog maar een paar minuten had moest hij alles uit de kast halen om niet geplet te worden. In de laatste paniekfase wist hij zich tenslotte los te wurmen. Toen wit het spoor grondig kwijtraakte was de vraag voornamelijk of Jonathan nog wel voldoende tijd had om wit kaal te plukken. Jonathan zette de turbo er op en perste er een kleine veertig zettig binnen een halve minuut uit, kwam een dame, een toren, twee stukken en zes pionnen voor en wist (naar bleek) 17 seconden voor het vallen van de vlag inderdaad mat te geven. Daarmee werd helaas geen matchpunt gered - het was 5-3 voor Gambit. Een onverdiende nederlaag.
Het Probleem te sterk voor A4
Het 40+ team, dat dit jaar is versterkt met Ridens Bolhuis (60), Hans van Nieuwkerk (50+) en de eigenlijk wat te jonge Harold de Boer, is dit jaar benedenmaats begonnen. Het verlies met 5-3 tegen Probleem 1 werd ingezet door Hans van Nieuwkerk, die na vele jaren weer debuteerde achter het bord, en afgerond met het weggeven van wat goede tot gewonnen stellingen. Gewonnen werd er alleen door Olav Lucas (degelijk) en Harold de Boer (enigszins fortuinlijk). Er waren remises voor John Spinhoven en Boudewijn van Beckhoven. Gelukkig heeft A4 de volgende ronde een makkelijker tegenstander :-)Zukertort kampioen in A/B, C en E categorieën
Drie op vier!! Drie van de vier categorieën werden bij het NK Rapid voor clubteams een prooi voor Zukertort Amstelveen.In de A/B bleken Matthew Tan, Kevin Tan, Lody Kuling en Bram ter Schegget niet te stoppen. Ze wonnen alle wedstrijden, behalve die in de laatste ronde toen het 2-2 werd. Met 11 matchpunten (uit 6 wedstrijden) en 18 bordpunten (uit 24) werd de concurrentie op fikse achterstand gezet. Tobias Kabos viel (succesvol) in.
In de C waren het Jonathan Tan, Mehran Kamali, David Klein en Joë de Vries die alle wedstrijden wonnen, ook al haalden ze 'slechts' 18½ bordpunten uit 24.
De D-categorie was de enige die niet werd gewonnen door Zukertort - het team bestond uit Renzo Finkenflügel, Jeroen Loots, Martijn van Andel en Yannick Timar. en werd vierde met 10 uit 7 en 19½ bordpunten.
Maar in de E was het weer raak, al was er hier wat hulp van andere teams voor nodig. Tjark Vos, Thomas Loots, Midoen Pijloo en Mateusz Glowacki haalden 12 matchpunten (uit 7) maar met hun score in bordpunten (22½ uit 28) bleven ze de rivalen uit Wassenaar juist twee bordpunten voor.
A1 verliest van HMC/Calder, ook nipte nederlagen voor A2 en A3
Het eerste kon zijn herintrede in de Meesterklasse geen luister bijzetten. Tegen HMC/Calder werd met 6½-3½ verloren. Henk Schmitz won overtuigend. Het mooiste punt was wellicht voor Lody Kuling: kwaliteitsoffer met veel positionele compensatie. De tegenstander moest diverse pionnen geven om niet mat te gaan en ging in een eindspel ten onder aan de zwarte pionnenlawine. U vindt dit moois in de partijenrubriek.Er waren verder remises voor Paul-Peter Theulings, Sybolt Strating en Sander Los. En er had meer ingezeten, want Menno Okkes verloor een goede stelling van Speelman en Dennis Brouwer ging op zet 40 door de vlag juist toen hij een pot remisestand van pion tegen pion had bereikt. De hoogste borden van HMC waren te sterk voor Sybolt de Boer en Matthew Tan, en ook Raymond de Rooij kon het niet bolwerken.
Amstelveen 2 miste tegen Fischer Z drie topborden, dus het zou waarschijnlijk een zware middag worden tegen de vele oud-leden van Amstelveen. Op de eerste twee borden konden Jan Helsloot en Esther de Kleuver het niet bolwerken tegen PeeWee Van Voorthuijsen en Casper Blaauw. Bram ter Schegget deed wat terug door Bram van Dijk te verslaan. Daardoor ontstond uitzicht op een gelijk spel want Boudewijn van Beckhoven had een gewonnen eindspel en de rest stond min of meer gelijk. Martin Bottema en Florian Jacobs stonden weliswaar een pion achter, maar hadden forse positionele compensatie. Op bord 8 hield Tjibaria Pijloo prachtig stand tegen de sterke Veldt en haalde een halfje. Hetzelfde resultaat behaalden even later Martin (tegen Jos Teeuwen) en Florian (tegen Arno Weber). Helaas kon Redmar Damsma zijn iets slechtere stelling tegen Van het Kaar niet redden. Eindstand zodoende een 4½-3½ nederlaag.
Ook A3 kon geen matchpunten laten bijschrijven. Jan Krans en Eric Roosendaal scoorden gelijkwaardige remises aan de kopborden, maar aan de middenborden ging het mis. Peter de Heer verloor na al snel in een minder eindspel verzeild te zijn geraakt. Jonathan Tan leek een winnende truc te hebben, maar had overzien dat de tegenstander kon afwikkelen naar een gewonnen eindspel. Mehran Kamali raakte een pion kwijt en zag zijn stelling afbrokkelen. Henk Boot leek ook een nul op te gaan lopen maar wist een halfje uit de brand te slepen. Aan de laatste twee borden deed A3 wat terug. Jonathan Terstall scoorde door hard toe te slaan in een klassieke koningsaanval in een Konings-Indiër. Het laatste punt viel toe aan Tobias Kabos, die een lastig eindspel knap afwikkelde en nog juist 40 seconden over had toen zwart opgaf.
Paul-Peter vluggert het best
Op de eerste avond werd er al meteen gesnelschaakt. Sommige leden waren nog niet geheel bij de les, maar dat gold niet voor Paul-Peter, die de A-groep won. Opvallend was het sterke spel van Tobias Kabos, die pas in de laatste ronde door Raymond de Rooij van de groepswinst kon worden afgehouden. In de B-groep gaf Tjibaria Pijloo haar seizoen een flitsende start door met 4 uit 4 te beginnen en de leiding niet meer uit handen te geven. John Spinhoven maakte een mager begin in de voorronden goed door de C-groep te winnen.Het meest verheugende nieuws van de avond was het bijzonder goede bericht dat Kevin Tan naar het zich laat aanzien geheel hersteld is van de kwaal die hem vrijwel een jaar het schaken en studeren vrijwel onmogelijk maakte. Kevin, we hopen je dit jaar vaak (en in goede gezondheid) te zien op de club!