Seizoen eindigt met doorgeefavond

De zomer naderde met rasse schreden, en de meeste spelers kwamen die avond dan ook in luchtige kleding voor de laatste ludieke loodjes van het seizoen. Nico Louter en Michiel Harmsen vormden een geducht koppel en ze gingen dan ook lang aan de leiding nadat ze Henk Boot en Jan Krans gedecideerd verslagen hadden. Eric Roosendaal en Jan Helsloot wisten de Weespse heren echter op 2-2 te houden en mede daardoor in de buurt te blijven. In de laatste ronde moest de tweede onderlinge confrontatie de beslissing brengen. Jan en Eric wonnen met 3-1 en werden daarmee kampioen.

Vierde snelschaakavond in het teken van het voetbal

De meeste snelschakers prefereerden het voetbal en werden beloond met de vernedering van het Franse team door een enerverend Oranje. De avond kende dan ook een diepterecord qua opkomst - slechts vijf spelers meenden dat schaken leuker was dan voetbal kijken. Tobias Kabos zette de avond soepel naar zijn hand, slechts af en toe gestoord door het vreugdegejuich vanuit de kantine bij alweer een Nederlands doelpunt. Desalniettemin scoorde hij zelf ook genoeg om de avond te winnen en kampioen te worden. Daarmee wordt hij eigenaar van de Verlaancup, die vanaf dit jaar de snelschaaktrofee is.
De eindstand vindt u hier.

Sterke laatste avond van rapidviertal

Groot succes in de rapidcompetitie voor Amstelveen dit jaar. Hoewel het tweede team onderaan bungelde in de hoofdklasse en het derde team een middenmoter bleek deed team 1 het prima. Vooral op de derde avond werd stevig gescoord en zo werd de finale gehaald. Een paar dagen later bleek dat slechts een schot voor de boeg te zijn geweest. Concurrenten SOPSWEPS'29 en Euwe werden met 3-1 verslagen waarna een 2-2 gelijkspel tegen Caissa voldoende was voor de winst. Matthew Tan was topscorer met 3 uit 3, maar ook Kevin Tan (1½), Lody Kuling (1½) en PaulPeter Theulings (2) deden het goed en de 8 uit 12 was genoeg voor het kampioenschap!

Concurrenten kunnen Sybolt niet meer inhalen

Door een zege op Bram ter Schegget heeft Sybolt zijn kampioenschap zeker gesteld. Geen van de concurrenten kan zijn indrukwekkende score van 12 uit 14 nog evenaren.
Sybolt, gefeliciteerd!!

Grote nederlaag A6 bij ZZ

Op papier zou het een spannende wedstrijd hebben moeten worden. A6 begon tenslotte zelfs met 1 bordpunt meer dan ZZ na zes wedstrijden. Maar er werden zoveel goede stellingen cadeau gedaan, dat er tenslotte een catastrofale nederlaag op de scoreborden verscheen. Farahdiba Pijloo redde de eer met het enige winstpunt, verder waren er slechts nullen aan de Amstelveens kant te zien. A6 verloor dus met 7-1. Het team was gelukkig al wel veilig voor degradatie. Een wat droevig einde van het seizoen - gauw vergeten dan maar.

A5 wint min of meer verrassend  (door teamleider Joris IJzermans)

De A5 sloot het seizoen af met een 4½-3½ overwinning op MSK 1, dat op de 2e plaats stond in de 1e klasse B. Een goede prestatie dus, maar met een bittere bijsmaak. Concurrenten Tal en Nieuwendam wonnen eveneens hun laatste wedstrijd en dat betekent dat de A5 is gedegradeerd (als beste, derde degradant).
Ik heb mijzelf gevonden als sportpsycholoog. Na de kansloze nederlaag tegen Caissa had ik in het verslag nogal zuur geconstateerd dat er binnen dit team een te groot verschil bestond tussen de prestaties van de bovenste en die van de onderste borden. Tegen MSK scoorden de onderste vier borden 3½ punt: er was dus een gevoelige snaar geraakt. Nadat Renzo op het 4e bord had moeten constateren dat zijn kennis over de verdediging tegen het Schots tekort schoot, was Thijs op het 8e de eerste die zijn vrijpion (in een Grünfeld) kon verzilveren tegen een nogal onrustige tegenstander. Jouke volgde op het 7e: hij kwam al prima uit de opening, was nooit in gevaar en rondde bekwaam af: 1-2. Het werd 2-2 toen Claudia een complicatie over het hoofd zag bij een kwaliteitsruil. Martijn kon toen eindelijk remise accepteren in een potdichte stelling waar na 2½ uur nog steeds 16 pionnen op het bord stonden. De overwinning liep toen snel binnen. Tobias hanteerde de c3-Siciliaan; hij liet een pion promoveren, offerde die dame vervolgens en trakteerde de tegenstander op een penning. Ties was in vorm en rondde een eindspel waarin hij zelf twee dubbelpionnen had prima af. Gijs mocht bij deze stand kijken of hij een potremise stand kon doorbreken: dat ging dus niet.

En dat was dus einde A5 in deze samenstelling. Drie seizoenen met een 1e (3e klasse), 2e (2e klasse) en nu een 6e plaats (1e klasse). (Normaal gesproken overigens voldoende voor handhaving, vanwege de versterkte degradatie alleen dit jaar niet). Aardig team!

Titel voor Robin van Kampen bij de B-jeugd

Met de fantastische score van 8½ uit 9 is Robin van Kampen jeugdkampioen in de B-categorie geworden. Hij had maar liefst twee punten voorsprong op zijn concurrenten!

Bij Amstelveen zijn we natuurlijk verwend met ereplaatsen, maar behalve de titel van Robin wist alleen Tjark Vos (gedeeld) de top drie in zijn (of haar) categorie te halen. Desondanks werden er diverse goede prestaties geleverd.

• In de A-categorie eindigden Lody Kuling en Bram ter Schegget allebei op 5 uit 9. Daarmee werden ze gedeeld achtste.
• Bij de meisjes A speelde Talitha Munnik mee - maar dat ging helaas niet al te best. Ze zal op veel meer gehoopt hebben dan de magere 3 uit 9.
• In de B-categorie werd Robin van Kampen dus kampioen. Mehran Kamali haalde 5½ uit 9 en werd gedeeld 5e, vlak boven Jonathan Tan die met 5 uit 9 gedeeld 7e werd. Walt Schagen haalde hier 3½ uit 9.
• Bij de meisjes B behaalde Donna Kok een verdienstelijke 3 uit 9.
• Bij de C-jeugd deed Jeroen Loots het niet gek - in een zwaar veld scoorde hij 4½ uit 9.
• Bij de meisjes C waren de meeste deelneemsters te sterk voor Sanne ter Schegget - ze moest genoegen nemen met een plekje in het achterveld met 1½ uit 9.
• In de D-categorie werd Tjark Vos keurig gedeeld 3e/4e met 6½ uit 9. Roger Bhoorakhan werd knap 6e met 6 uit 9. Thomas Loots haalde 5 uit 9, Shotaro de Niet kwam tot 4½ uit 9.
• Farahdiba Pijloo liet bij de meisjes D 3 uit 9 noteren.

A4 na zege op Gambit zelfs nog 5e

A4 kende een zeer matige seizoensstart. Tweemaal 4-4, daarna tweemaal dik verlies. Een wat gelukkige (en achteraf zeer belangrijke) 4½-3½ overwinning op Quibus volgde, maar daarna werd kansloos verloren van degradant Almere. De toekomst leek somber, maar het team rechtte de rug, won nog tweemaal minimaal en doordat concurrent Quibus eerder in de week verloor was al voor de laatste wedstrijd bekend dat het team veilig was. Maar goed ook, want tegenstander was het geduchte Gambit. Die hadden echter de avond ervoor Euwe 2 kampioen zien worden en dus kreeg de wedstrijd een behoorlijk vrijblijvend karakter.

Sommige spelers hadden dan ook duidelijk geen zin meer om elkaar kwaad te doen. Binnen een paar uur waren de partijen van Hans van Nieuwkerk, Nico Louter, Bart Stam en John Spinhoven remise. Jan Willem Stroes had geen last van lentekriebels en scoorde een vol punt. Ook Boudewijn van Beckhoven boekte de volle winst. Toch leek het 4-4 te worden, want Marcel Laarhoven ging het schip in tegen de sterke Michel Kahn en Harold de Boer leek in onoverkomelijke problemen.

Harold heeft de laatste tijd echter een soort geheim wapen. Hij sust de opponent in slaap door wat matige zetjes waardoor die prompt de partij cadeau doet. Deze tactiek werkte ook deze avond weer voortreffelijk. Wit had een ongedekte toren op e1 staan en deed tot ieders verbijstering in vrijwel gewonnen positie De7??. Harold speelde dus maar Te8 en won zo gewoon een dame. Daardoor scoorde A4 een onverwachte 5-3 zege, de hoogste score van het seizoen. Door de zege komt A4 zelfs in de bovenste helft van de eindstand terecht, dat hadden ze na ronde 6 ook niet gedacht!

Alle teams op het nippertje veilig

Het was hier en daar kantje boord, maar uiteindelijk eindigden alle KNSB-teams precies boven de streep. Drie maal een achtste plaats dus. Geen al te best seizoen, maar uiteindelijk liep het allemaal net goed af.

A1 verliest op karakteristieke wijze (door Sybolt Strating)
Het uitgangspunt was duidelijk, er diende minimaal ëën matchpunt behaald te worden tegen de aanstaande kampioen om klassebehoud in eigen hand te houden. Vooraf was er nog gespeculeerd op een 5-5 omdat BSG daarmee (zeker) kampioen zou worden, maar na de aftrap vloog iedereen er vol in. Jonathan Tan overleefde de opening niet heelhuids en Paul-Peter Theulings offerde zijn dame voor genoeg materiaal, maar zijn stukken werkte niet goed samen. Twee nullen, maar hier stond een snelle overwinning van Mehran Kamali tegenover en een aantal overweldigende stellingen op de overige borden. Rond de tijdcontrole resulteerde dit in goede overwinningen van Lody Kuling en Dennis Brouwer en een nederlaag van Bram ter Schegget die langzaam was weggedrukt. Tussenstand 3-3 met de eerste vier borden nog spelend.

Toen werd bekend dat onze concurrent Unitas had verloren van Paul Keres, zodat we veilig waren. Op dat moment leek de hulp van Paul Keres niet nodig, want minimaal 5-5 moest er in zitten. Zeker nadat Sybolt Strating op bord 1 zijn plusje tegen grootmeester Hans Ree had omgezet in een punt. Maar zoals te vaak dit seizoen sloeg het blundervirus weer toe. Henk Schmitz gaf een stuk weg in gewonnen stelling, waarna het weer spannend werd of de 5-5 gehaald kon worden. Jelmer Sminia kon zijn toreneindspel niet houden, zodat alle ogen waren gericht op Sander Los. Hij had tegen IM Leon Pliester in het eindspel een stuk geofferd voor gevaarlijke vrijpionnen en dit resulteerde uiteindelijk in een gunstig toreneindspel. Dit werd niet secuur gespeeld en vervlakte naar remise, waardoor we voor de vierde keer dit seizoen met minimaal verschil verloren.

A2 verliest maar handhaaft zich wel
A2 begon met een geruststellende voorsprong op de ranglijst aan de laatste ronde tegen het sterke HWP Haarlem. Een bordpuntje of drie voor de zekerheid was de opdracht. Snelle remises van Michiel Harmsen en Jan Helsloot waren in eerste instantie het enige positieve nieuws. Op alle overige borden waren de standen scherp en verdacht tot slecht. Peter de Heer moest twee stukken geven voor een toren en ging ten onder. Esther kreeg al vroeg in de partij 'ineens' Pd3+ over zich heen. Het leek allemaal nog te kloppen ook al zat er nog ergens een truc in. Toen die gemist werd won zwart overtuigend. Martin Bottema maakte een inschattingsfout tegen hun topscorer en liep tegen zijn eerste nul van het seizoen op. Bij Bart-Piet Mulder viel het muntje dan toch wel onze kant op. Branko Skoric had goede kansen en zuchtte nog lang dat Dxb2 had gewonnen - nu maakten twee torens remise tegen zijn dame.

Daarmee waren de matchpunten verdeeld en was alleen Eric nog bezig. Na een vreemd soort Marshall leek een nul onafwendbaar, maar dankzij stug verdedigen kwam zwart er niet door en bleef er zelfs een beter eindspel over. Dat bleek niet te winnen - maar Eric ontdekte dat iets te laat. Toen speelde zwart weer op winst en er bleef een eindspel van T+P tegen T over. Dat zou remise moeten worden, maar Eric had nog maar 20 seconden en onder zulke tijdsdruk is dat niet te keepen. Dus toch een nul en een 5½-2½ nederlaag. Veilig? Ja toch zeker? Concurrent Kennemer combinatie moest nu met 6½-1½ winnen bij LSG 4. Dat leek ons wel erg weinig waarschijnlijk en dat bleek later ook. LSG won namelijk dik met 6-2.

A3 knokt zich naar veilige 4-4 (door Henk Boot)
We speelden in de wellicht mooiste schaakambiance in Nederland, de Societeit in Haarlem. We hadden ons lot in eigen hand, maar dat impliceerde wel dat we tegen de inmiddels veilige Heemsteedse SC tenminste 1 matchpunt moesten halen. Al snel deelde Darrell Kho het punt in een rustige partij. Vervolgens leek het Dirk Goes ook beter een remisevoorstel te accepteren. Aan de andere borden waren twee dingen duidelijk: Olav Lucas stond slecht en waarschijnlijk al verloren, maar Florian Jacobs had tegen Herbert Perez Garcia een gevaarlijk initiatief. Renzo kwam in een eindspel een pion voor, maar toen het een paardeindspel was geworden was de pluspion verdwenen en de partij verzandde in remise. Inmiddels had Olav verloren maar wist Florian wel het volle punt binnen te halen.

Daarmee was het 2½-2½. Tjibaria Pijloo stond bedenkelijk en die stelling bleek uiteindelijk niet te houden. Tjerk had een pionnetje gewonnen, maar deed vervolgens een kwaliteit in de aanbieding. Henk Boot speelde een rustige Hollandse partij en kwam langzaamaan beter te staan. Hij overzag snelle materiaalwinst maar wel werden de tegenstander wat pionnetjes ontfutseld en toen een witte pion ondersteund door een toren de laatste stapjes wilde gaan doen hield de tegenstander het voor gezien. Tjerk kwam ondanks de kwaliteit achter dankzij de kracht van het loperpaar niet in verliesgevaar en hield bekwaam remise en daarmee was A3 veilig. Al met al een dik verdiende 4-4, waar onze tegenstanders zeker zo blij mee mochten zijn als wij. Later werd bekend werd dat MOIRA-Domtoren-Paul Keres 3 na harde strijd ook in 4-4 was geëindigd. Ook met het als onrecht gevoelde puntverlies tegen ASV 2 hebben we ons dus op eigen kracht kunnen handhaven.

Kop is kansloos, staart doet wat terug.

Chaturanga wordt dit jaar gemakkelijk kampioen, en was dan ook veel te sterk voor het jonge A6. Aan hun eerste bord nam Jasper Boonstra plaats, een paar jaar geleden nog een verdienstelijk lid van een van onze lagere KNSB-teams. Thomas Idzinga is heel wat mans, en speelde zich na een mislukte opening nog even knap terug in de partij, maar dit geweld was hem toch te machtig. De borden 2 tot 5 waren nog eenzijdiger. Thomas Loots en Fario Schram verloren beiden een stuk, Michiel van Andel een handvol pionnen en de mataanval van Sanne ter Schegget sloeg niet door en kostte teveel materiaal. Daarmee was het 0-5 aan de bovenste borden. Gelukkig deed de staart nog wel wat terug. Farahdiba Pijloo speelde een kalme remise, Midoen Pijloo won bijna maar had de pech dat een eindspel met twee pionnen extra niet te winnen was. Toch kwam er nog een winstpunt: Mateusz Glowacki combineerde zich aan het laatste bord naar de winst. Daarmee kwam de score op 2-6 - meer zat er deze avond gewoon niet in.

A5 net te onevenwichtig  (door teamleider Joris IJzermans)

In tegenstelling tot de twee vorige competitierondes werd er door de A5 hard en goed gestreden tegen de ongeslagen koploper Caïssa 4 (10 uit 5 met 28½ bordpunt). Dat was ook wel nodig om degradatie uit de 1e klasse af te wenden. Na 2½ uur wedstrijd stonden Ties en Claudia wat beter en Joël wat minder en leek een goed resultaat haalbaar. Jouke bezweek echter onder het zware aanvalsgeweld van de nog ongeslagen Lucie van der Vecht die zijn koningsvleugel, en meteen erna meer, ontmantelde. Jeroen haalde het van hem bekende halfje op het 8e bord: goed gedaan. De 2e verliespartij kwam helaas van Ties die aan concentratieverlies - na een uitputtende proefwerkweek - ten onder ging. Hij speelde de opening heel sterk, maar de aanval sloeg net niet door en toen was er onderweg iets te veel geofferd om de partij nog te redden. Vervolgens bracht Claudia haar vroeg verworven pluspion keurig over de eindstreep: 1½ – 2½.

Tobias speelde een partij met pieken en dalen, maar hij was wel zo sluw om met een piek te eindigen; heel even was de stand dus gelijk. Maar bij Gijs, Thijs en Joël zag het er vrij somber uit. Thijs belandde met een stelling van ieder vier pionnen in tijdnood en kon één van de pionnen van de tegenstander niet tegenhouden. Gijs had in zijn Pirc in het middenspel een licht positioneel nadeel opgelopen en verweerde zich door met een aantal tempozetten eerst te zorgen dat de tegenstander minder tijd had dan hij en vervolgens een goed kwaliteitsoffer te plaatsen: prima winst op een speler met 200 ratingpunten meer. Het was maar vijf minuten 3½-3½. Toen het publiek zich van Gijs naar Joël verplaatste haalde zijn tegenstander juist zijn tweede dame en kon Caïssa de champagne voor het kampioenschap laten knallen. Dat zij de overwinning als 'gelukkig' beoordeelden, was voor de A5 geen troost. De borden overziend werd er op 1, 2 en 3 gewonnen en op 4 t/m 7 verloren: een duidelijk teken van de onevenwichtigheid in dit team.

A4 weer boven de streep na benauwde zege  (door Michiel Harmsen)

A4 moest dinsdag 1 april twee matchpunten pakken om degradatie te ontlopen. Hoewel tegenstander Caissa 3 onderaan staat is dit op papier geen slecht team. Gelukkig kwam A4 in zijn sterkste opstelling. Marcel Laarhoven en John Spinhoven speelden twee snelle remises. Jan Willem Stroes verloor al erg vroeg een stuk en verloor. Michiel Harmsen won gemakkelijk van een op het laatste moment uit de zaal getrokken invaller. Nadat ook Bart Stam regelmatig won stond het dus 3-2. Maar dat was nog geen reden voor optimisme want op de overige drie borden stond Boudewijn van Beckhoven weliswaar gelijk, maar Nico Louter een gezonde pion achter in een objectief verloren stelling, en Harold de Boer een kwaliteit achter zonder duidelijke compensatie. Maar gelukkig lieten Harold en Nico het hoofd niet hangen en bleven gewoon gezonde klierzetjes doen. Harold deed dat ook nog in een snel tempo. Hierdoor gaf zijn tegenstander in tijdnood eerst een pion, vervolgens de kwaliteit en tenslotte de hele partij weg. Omdat nog maar een halfje nodig was bood Boudewijn van Beckhoven remise aan, wat werd afgeslagen.

Nico had wat langer nagedacht over zijn klierzetjes en speelde inmiddels in gierende tijdnood een toreneindspel met een pion minder. Met minder dan een minuut op de klok speelde hij dit echter handig en bereikte een remise-eindspel. Zijn tegenstander sloeg een remise-aanbod af. Toen Nico even later onvermijdelijk in enkele zetjes het laatste pionnetje zou slaan viel zijn vlag. Gelukkig leidde Boudewijn, enkele borden verder gezeten en inmiddels ook in tijdnood, de wedstrijdleider af. Die zag het dus niet. En ook Nico's tegenstander zag het niet. Nico had het wel gezien maar speelde stoicijns door en sloeg even later het laatste pionnetje. Hierop stak zijn tegenstander de hand uit met een berustend gezicht, ten teken van een remise-aanbod. Op hetzelfde moment dat Nico de hand greep zag zijn tegenstander de klok en riep met enige opwinding "maar je vlag is gevallen!". Er ontstond enig rumoer in de zaal. Gold nu het remise-aanbod of de vlag? De wedstrijdleider maande tot rust en stelde zijn beslissing uit, zodat de laatste partij nog gespeeld kon worden. Boudewijn verloor helaas in deze rumoerige tijdnoodfase. Hiermee werd de uitslag van Nico's partij cruciaal voor ons. Gelukkig constateerde de wedstrijdleider dat het uitsteken van de hand opgevat moest worden als remise-aanbod en plaatsvond voor het constateren van het vallen van de vlag. Hij verklaarde de partij remise. Met deze zwaarbevochten 4½ - 3½ overwinning en nog één ronde te gaan is de kans dat A4 degradatie ontloopt meer dan 50%. Veel zal afhangen van wat concurrent ENPS/Quibus doet.

A2 en A3 winnen cruciale duels

Na diverse gemiste kansen en minimale nederlagen was A1 was nog steeds niet helemaal veilig. Tegen Philidor uit Leeuwarden kon dat eventueel worden gerepareerd. Na snelle remises bij Mehran Kamali en Bram ter Schegget en wist Henk Schmitz met sterk spel van Eddy Scholl te winnen. De voorsprong ging helaas weer verloren toen Sander Los moest buigen. Lody Kuling boekte een zeer overtuigende zege en in tijdnood kreeg Jonathan Tan in prettige stelling een stuk cadeau. De 4-2 voorsprong was echter geflatteerd, want op de andere borden zag het er niet best uit. Sybolt Strating had nog de beste kansen, maar nadat in tijdnood het een en ander was gemist bleek een zeer gedrongen stelling met twee pluspionnen niet meer te winnen: remise. Paul-Peter Theulings kon een stelling met een kwaliteit minder niet houden, Jelmer Sminia verloor ook en dus was de laatste hoop op Dennis Brouwer gevestigd. Een goede stand was in tijdnood omgeslagen naar een slecht eindspel, dat tenslotte inderdaad verloren ging. Weer een minimale nederlaag, A1 heeft wat dat betreft weinig geluk. Concurrent Unitas speelde 5-5, waardoor het gat met A1 twee punten is. A1 moet ofwel zelf in de laatste ronde scoren tegen kampioen BSG ofwel hopen dat Unitas niet wint.

A2 moest winnen van het laagstaande Moerkapelle en had Marcel Laarhoven en Bart Stam als extra troeven opgesteld. Martin Bottema stond al snel zeer goed en won overtuigend. De tegenstander van Bart-Piet Mulder tructe zichzelf vanuit vrijwel gelijke stand naar een totaal verloren toreneindspel. Eric Roosendaal stond slecht maar zag een remiseaanbod tot zijn verbazing aangenomen worden. Peter de Heer speelde een rustige remise en alleen Esther vloog uit de bocht nadat een te ver doorgevoerde aanval niet doorsloeg. Bij een 3-2 voorsprong stonden er nog drie vrijwel gewonnen stellingen op het bord. Marcel Laarhoven had zijn tegenstander compleet omsingeld en drukte door naar een vol punt. Bart Stam had een toreneindspel met pluspion maar gaf remise om de zege veilig te stellen. Jan Helsloot stond een vrijpion voor maar gaf ineens een stuk weg. Daardoor werd het 'slechts' 4½-3½. Moerkapelle is daarmee gedegradeerd, en A2 is nagenoeg veilig.

A3 speelde tegen de nummer laatst, Zeist 2. Lange tijd leek een vlotte zege in de maak, maar dat viel tegen. Remises bij Olav Lucas en Darrell Kho en een winst van Jan Krans brachten de stand op 2-1. De voorsprong werd vergroot toen Tjerk Sminia een toreneindspel in een punt omzette. De zaken begonnen verkeerd te gaan toen Henk Boot remise weigerde en vervolgens verloor. Dirk Goes zou de voorsprong weer uitbreiden, maar een vrijwel gewonnen stand verzandde in remise. Invaller Jouke van Veelen verdedigde zich lang en taai maar kon de gelijkmaker niet verhinderen. Dat betekende dat alles afhing van kopbord Florian Jacobs. In een stelling met torens en lopers moest hij keepen vanwege zijn slechtere loper. Wit wilde echter per se winnen (Zeist had niets aan een 4-4) en ruilde de lopers af. Het toreneindspel bood echter eerder winstkansen voor Florian. Toen wit in opperste paniek ook nog een cruciale vrijpion liet slaan gaf hij het verloren staande eindspel direct op. Toch nog een onverhoopte zege voor A3. Veilig is het team echter nog lang niet, want concurrent Moira/Domtoren won eveneens. De beslissing zal in de laatste ronde moeten vallen.

Vechtlust van outsider De Pion wordt beloond

Diverse kanshebbers waren al de cup uit geknikkerd. Dat Amstelveen er na drie rondjes nog in zat mocht een klein wonder heten. Driemaal 2-2 en telkens viel het laatste bord af. Mazzel dus. Maar inmiddels zat er een flinke kans in op meer cupglorie. In de halve finale moest 'slechts' worden aangetreden tegen De Pion, en dat zou toch zeker te doen moeten zijn. Ditmaal geen 2-2, zo was de gedachte. Eindelijk eens een keer een echte zege.

De vier matadoren die het tegen De Pion mochten opnemen: Marcel Laarhoven Tobias Kabos, Michiel Harmsen en Nico Louter. Er was geloot wie er niet mee zou doen en John Spinhoven trok het kortste strootje. Als compensatie zou hij dan wel in de finale kunnen aantreden en zou een ander uitvallen. Natuurlijk moest er eerst nog wel even gewonnen worden, maar dat moest toch kunnen. Tobias en Michiel steken in blakende vorm, en De Pion kon slechts spelers opstellen die zwakker waren dan alle vier de Amstelveners.

Na een uurtje spelen was er nog meer goed nieuws. John kwam glunderend vertellen dat het bij Marcel al helemaal uit was. Gewoon Pg3 en wit kon al opgeven. Dat zag er inderdaad goed uit. En Tobias tructe zijn tegenstander en toen die terug probeerde te truccen was het ineens mat in één. Dat was een eerste punt en als Marcel won zou de wedstrijd ruim voor tienen al beslist zijn. Tobias had er zoveel vertrouwen in dat hij alvast naar huis ging - volgende dag alweer een jeugdwedstrijd.

Marcel, overigens, miste Pg3 en ruilde zijn sterke paard af. Daarna stond hij niet zo geweldig meer. Michiel Harmsen probeerde van alles om de tegenstander een loer te draaien. Maar die gaf geen krimp, ondanks zijn reputatie om nogal eens een te gewaagd speelplan te kiezen. Nico Louter dan? Hij trok ten aanval, maar het was allemaal niet overtuigend. Vooraf had Nico boude dingen geroepen over vierde borden die altijd afvallen. Dat is niet zelden zo, maar natuurlijk niet als de stand aan de eerste drie gelijk is. Hoe dan ook, tegenstander Roelof Kist bleef kalm en wikkelde af. Nico verslond zeer veel tijd, kwam in tijdnood en gaf een stuk weg. Zo werd het dus weer 1-1.

Nu moesten Michiel en Marcel samen een punt versieren, dan zou er alweer een winnende 2-2 uitrollen. Probleem was alleen dat Marcel slechter en slechter kwam te staan. De zwarte stukken werkten niet samen en wit viel binnen op de koningsvleugel. Marcel won een dame tegen een heleboel stukken, die samen de witte g-pion naar dame loodsten. Jos Backer bleef namens De Pion doodkalm en rondde het witte voordeel bekwaam af. Zoals Peter de Heer opmerkte: "als het in een KoningsIndiër wit is die een winnende vrije g-pion heeft, dan weet je als zwart dat je iets goed fout gedaan hebt!".

Kon Michiel dan nog voor een huzarenstukje zorgen? Zijn tegenstander, Henk Enserink, laat nog wel eens een steekje vallen in goede stellingen. Maar deze keer was hij volop bij de les. Michiel zag zich gedwongen in een paardeindspel zijn paard te offeren voor een vrijpion en toen wit ook nog alle zwarte vrijpionnen opgeruimd had was de zaak beslist. Michiel 'kreeg' nog remise, omdat daarmee de zege van De Pion een feit was.

Zo zegevierde De Pion, aldus een klassiek voorbeeld gevend dat in de beker 'alles' mogelijk is. Voor hen is het allereerste keer in hun bestaan dat de finale wordt gehaald. Het Amstelveense viertal droop af na deze onverwachte nederlaag. In de eerdere ronden was al zoveel geluk opgebruikt, dat er ditmaal puur op eigen kracht moest worden gewonnen. Dat ging dus behoorlijk fout. Hulde voor De Pion, dat er ondanks de vroege tegenslag in bleef geloven en zich knap naar de zege streed.

Twee maal gelijk en een klinkende zege

A1 speelde 5-5 bij VAS. Volgens verwachting werd de score binnen een paar minuten geopend. Dennis Brouwer met zwart remise tegen Rob Hartoch. Hierna ontbrandde de strijd en Jonathan Tan was het eerste slachtoffer. Hij leek nog wel goed uit de opening te komen, maar hierna ging het snel mis met materiaalverlies als gevolg. Bram ter Schegget trok de stand weer gelijk. Een remiseaanbod werd afgeslagen, waarna met kleine middelen een gewonnen toreneindspel werd bereikt.

VAS had zich versterkt met twee invallers uit het tweede! Sander Los trok zich daar echter niks van aan, want in een sterke pot versloeg hij de sterke invaller Ramon Koster. Met de stellingen op de resterende borden leken we op de overwinning af te koersen, maar zoals vaker dit seizoen deden we ons zelf de das om. Dit keer was Lody Kuling de schlemiel. Een eindspel waarin alleen hij winstkansen had, werd toch nog verloren, doordat één truc gemist werd. Ook bij Henk Schmitz ging het fout. Hij had Kick Langeweg in grote tijdnood gekregen, maar raakte zelf een stuk kwijt. Hier stond een goede overwinning van Mehran Kamali tegenover. Ondanks tijdnood werd met vaste hand de bekende commentator Lex Jongsma naar de afgrond geduwd. In de tussentijd had Jelmer Sminia in een scherpe stelling (zijn koning bleef in het centrum hangen) geremiseerd.

Zodoende stond het 4-4 na de eerste tijdcontrole. Sybolt Strating scoorde het vijfde punt en dit punt zat er al uren aan te komen. Niet veel later moest Paul-Peter Theulings zijn koning omleggen en hadden beide teams een belangrijk punt voor klassebehoud. Paul-Peter moest tegen de andere invaller uit het tweede en stond lange tijd beter. Rond de tijdcontrole stortte zijn stelling echter snel in.

A2 had de punten erg hard nodig, maar ze leken behoorlijk duur tegen een sterk en compleet LSG 4. Vier voorbeeldige winstpartijen en twee wat gelukkige remises zorgden echter voor een knappe 5-3 zege, de eerste van het seizoen voor A2.

Bart-Piet Mulder gaf het goede voorbeeld door aan het kopbord de ervaren RAG de Graaff te verslaan. De witte stukken trokken onvervaard naar voren en toen er een stuk verloren ging hield zwart het voor gezien. Eric Roosendaal kon een ijzersterk e5! plaatsen waarna zwart 40 minuten nadacht zonder een oplossing te vinden. Tenslotte gaf hij een stuk voor drie pionnen. Dat werden er twee, toen een, toen nul en toen was het 1-0. Esther de Kleuver besloot om nu maar eens gewoon gezonde zetten te gaan doen en niet in tijdnood te komen. Dat werkte voorbeeldig - zwart kwam wel in tijdnood en liep tegen een nul op. Harold de Boer stond wat gedrongen en probeerde dat via h7-h5-h4xg3 op te lossen. De zwarte koning stond onhandig in het midden maar ontsnapte toen wit even vergat dat 0-0-0! nog mogelijk was. Toen volgde onder klaroengeschal Th8-h2 en Td8-h8 waarna wit ge-Harold-lijnd werd.

Niet alle partijen verliepen succesvol. Jan Helsloot kwam nooit helemaal los vanuit de opening en verloor van de ervaren Linda Jap Tjoen San. Tobias Kabos offerde een pion voor compensatie. Die verdampte echter, terwijl de zwarte pluspion naar e2 stormde en daar de zege afdwong. Veel eerder was Peter niet ongelukkig weggekomen met een zetherhaling vanuit vrij benarde stelling. Michiel Harmsen verprutste een pluspion en belandde in een verloren eindspel - maar wit overzag even dat zwart het paard kon offeren voor de a-pion omdat de laatste h-pion door de verkeerde loper werd ondersteund. Michiel was klaarwakker en redde zo een halfje.

A3 ging op bezoek bij het Haagse Alteveer ... in hartje Amsterdam. Het sterk verjongde team deed het uitstekend door het hooggeklasseerde Alteveer 1 op 4-4 te houden. Invaller Gijs IJzermans opende de score met een soepele remise. Het halfje dat Tjibaria Pijloo binnenbracht was wat minder soepel maar daarom niet minder welkom, nadere analyse zal moeten uitwijzen of de tegenstander stukwinst heeft gemist. Henk Boot kwam er na een foutje niet aan te pas, maar Darrell Kho trok de stand weer gelijk. Eerder in de partij had hij een stuk tegen twee pionnen moeten geven, maar daar zat wel een heel belangrijke en naar later bleek beslissende vrijpion bij. Dus weer 2-2.

Tjerk Sminia wikkelde af naar een theoretische remisestelling, die dat ook in de praktijk bleek te zijn. Dirk Goes moest na een tragische kortsluiting hoofdschuddend opgeven, maar even later was het alweer gelijk toen superinvaller Renzo Finkenflügel een typisch gevalletje sterk paard tegen slechte loper wist te verzilveren. Deze belangrijke overwinning bracht de stand op 3½-3½, waarna het lot van A3 in handen lag van kopman Florian Jacobs. Donkere wolken pakten zich boven zijn bord samen toen hij een stuk tegen twee wat al te brutale vrijpionnen moest geven maar Florian rechtte de rug en bikkelde zich naar een dikverdiende remise, daarbij geholpen door het feit dat het al fors gereduceerde materiaal op dezelfde vleugel stond. Eindstand: volwassenen 0 uit 2, jeugd 4 uit 6. Daarmee staat A3 nog steeds (net) boven de streep!

Sidderduel eindigt in minimale zege

A4 moest eigenlijk winnen van Euwe 3, maar dat leek wel onwaarschijnlijk tegen een op volle sterkte opgekomen tegenstander. Troefkaart Marcel Laarhoven had vooruitgespeeld aan bord 6:remise. Dat was een onheilspellend gegeven. Euwe ging vervolgens bouwen aan meer. Op bord 8 ging Walther Kappelhof aan een koningsaanval ten onder en ook een aantal anderen stonden na een paar uur bedenkelijk.

Maar zie: het lot stak A4 een handje toe. Onze ouwe rot Hans van Nieuwkerk was er als de kippen bij toen er in het eindspel een kwaliteit te verdienen was en trok daarmee de stand gelijk. Michiel Harmsen liet het ditmaal nu eens niet op de laatste seconden aan komen en scoorde een vol punt. De voorsprong ging weer teloor toen Jan Willem Stroes een aftrekaanval overzag: dame kwijt en uit. Inmiddels had John spinhoven een bedenkelijke stand omgebogen naar een betere, en was het zeer onduidelijk bij Nico Louter. Harold de Boer stond minder tegen clubgenoot Ridens Bolhuis, die dit jaar voor Euwe uitkomt.

Helpers weg, laatste ronde. Harold was in zware tijdnood geraakt - in de paniekfase ging er ergens een stuk verloren. Maar bij John was de situatie omgekeerd. Hij ruilde de dames, hield ongelijke lopers over maar had wel twee pionnen meer en bovendien zes minuten tegen 30 seconden. Dat bleek voldoende voor een punt. Het beslissende bord was dat van Nico. Hij leek minder te staan maar de tegenstander zag een schaak over het hoofd - stuk kwijt. Nico had nog 50 seconden om het te winnen, mepte alle pionnen er af en marcheerde met zijn eigen boeren naar voren. Toen hij zijn tweede dame haalde was het ook meteen mat. Een 4½-3½ overwinning, die hard nodig was voor A4.

A5 verliest op de avond van de pionnen  (door Joris IJzermans)

De A5 verloor in Uithoorn van de A1 van de Amstel met 4½-3½. Op de eerste vier borden was het resultaat positief (2½ punt), maar op de laatste vier scoorde alleen Martijn. Op bijna alle borden speelde een of meer pionnen een beslissende rol. Dat gold niet voor Jouke die in een redelijke stelling een 'bagger-zet' deed, waardoor hij volgens Fritz van +0.5 naar -5 ging: hij liep in een vork van zijn tegenstandster. Jeroen werd geconfronteerd met een dubbel pionoffer en vond niet de weg om de verkregen ruimte te verzilveren; erger nog: hij verloor kwal na kwal. Na 1½ uur 0-2 derhalve. In de ruimte naast de speelzaal oefende ondertussen een meerstemmig koor duidelijk hoorbaar oudbakken repertoire (Hava nagila, We shall overcome).

Claudia had een leuke stelling en vocht voor wat ze waard was. Ergens moet ze iets hebben gemist, want na het overeenkomen van de remise (de vrijpion bleek niet vrij), was de tegenstander erg opgetogen en zeker niet over het eigen spel. Martijn had in de opening een pluspion verworven en bracht die keurig en geduldig over de eindstreep: sterk gespeeld!: 1½-2½ dus. De IJzermannen hadden beide in de opening een pion verspeeld; Gijs vooral omdat hij geen afdoende verdediging tegen het door hem gehate d4 heeft (wordt aan gewerkt). Ties verdedigde zich naar vermogen, maar kwam net te kort en Gijs blokkeerde succesvol de vrijpion van zijn tegenstander (2-4). Renzo had ook een vrijpion in een wedstrijd waarin hij lang de betere stelling had. Na het ruilen van de torens resteerden ongelijke lopers en was remise een feit. Zoals gewoonlijk was Tobias aan het eerste bord het laatst klaar. In delen van zijn partij stond hij flink onder druk en zijn tegenstander liep trots door de zaal. Met nog 15 minuten op zijn klok ging Tobias rustig 10 minuten nadenken, zijn tegenstander zal niet geweten hebben dat hij tegenover een snelschaakkampioen zat. Via een gecompliceerde ruil hield Tobias 6 pionnen over en zijn tegenstander een loper met vier pionnen. De 20 minuten van de tegenstander vervlogen snel en hij vergat met zijn loper een vrijpion te blokkeren. Een staande ovatie voor Tobias, maar helaas een nederlaag voor het team dat nu in acute degradatienood verkeert.

Sidder en beef: volgende wedstrijd tegen de ongeslagen nummer 1 van de poule.

KNSB-cupteam afgestopt door drie grootmeesters

Het Zukertortse cupteam mocht er best zijn, met Sybolt Strating, Henk Schmitz, Lody Kuling en Dennis Brouwer. HSG bleek echter niet van plan enig risico te nemen en pakte uit met Stellwagen, l'Ami, Nijboer en Vedder. Drie grootmeesters, en niet de minsten. Desalniettemin kregen ze het niet cadeau. Henk leeg lange tijd gelijk of iets minder te staan tegen l'Ami maar een paar foutjes bleken meer dan de stelling kon hebben. Dat punt was in feite hard nodig voor HSG, want Dennis leek regelrecht op remise af te stevenen, Sybolt leek Stellwagen van zich af te houden en Lody was onvervaard bezig Nijboer van het bord te offeren.

Uiteindelijk bleek de klasse van de grootmeesters toch te gaan tellen. Bij Dennis werd de stelling tot de laatste pion uitgespeeld maar het was en bleef remise. Lody had een ongelooflijk ingewikkelde stand - op een vol bord met dames en diverse andere stukken en beide koningen in het centrum had hij met zwart een eeuwig-schaakmechanisme via Pc1+ en Pb3+ (dat zegt al bijna genoeg). In sommige woeste varianten ging de witte koning net niet mat op f3 en de zwarte net niet na een mars van f7 naar h4 (of daar in de buurt). Hij besloot tenslotte dat er niet meer inzat dan een zetherhaling. In de korte analyse achteraf bleek Nijboer toch nog wel heel veel en heel diep gezien te hebben - de remise leek beiden achteraf inderdaad wel het maximaal haalbare voor zwart.

Inmiddels moesten beide teams blijven wachten, want Sybolt hield nog steeds stand tegen Stellwagen, en bij onverhoopte winst zou het zelfs nog 2-2 worden. Dat zat er echter waarschijnlijk nooit in. Stellwagen kwam rond de tijdnoodfase beslissend in het voordeel en na een nauwkeurige afwikkeling won hij een dame voor twee torens, kon hij een dolle toren temmen en maakte tenslotte de 3-1 voor HSG. Een alleszins eervol resultaat voor ons cupteam, dat daarmee natuurlijk wel uitgeschakeld is.

Benauwde zege in blessuretijd

Vraag niet hoe - maar het cupteam heeft het weer gered. Na een rustige remise van John Spinhoven ging er iets mis bij Bart Stam. Het enige geluk bij een ongeluk was, dat de nul aan bord vier viel. Dat bord valt af bij een gelijkspel en dus moesten de twee kopborden voor anderhalf punt zorgen. Alleen... dat zat er niet in, althans niet tot in de laatste vijf minuten. Want Marcel Laarhoven stond misschien nog onduidelijk, maar Michiel Harmsen zeer slecht.

Goed, onze cupfighters hebben al voor heter vuren gestaan. Marcel wist met sterk spel een vol punt op het droge te krijgen - maar dan was er nog altijd de verloren stelling van Michiel. Bovendien had onze man nog slechts seconden over om op een nog vrij vol bord iets te bereiken. Ineens, aldus Marcel, implodeerde de stelling, alles ging er af, en toen Michiel nog maar 1 seconde had, was het materiaal van de tegenstander teruggebracht tot een kale koning. Michiel zette zelfs nog mat, terwijl tegelijkertijd zijn vlag viel. Niemand wist wat de uitslag was, maar omdat ook een remise goed genoeg was voor Amstelveen werd tot 2-2 besloten. Michiel 'Houdini' Harmsen deed het weer!

Gelijkspel voor A1, zege voor A3

A1 speelde tegen Wageningen, een team dat aan de hoogste borden pronkt met Jan Timman en Afek. Maar men bleek ook aan de lagere borden goed uit de voeten te kunnen: Mehran Kamali verloor vrij snel, en Paul-Peter Theulings kon een gedrukte stelling niet houden. Sander Los en Bram ter Schegget lieten remises aantekenen, maar Jelmer stond slecht en het zag er allemaal zorgelijk uit. Daarna keerden de kansen. Kevin Tan haalde als eerste een belangrijk vol punt binnen. Na de tijdcontrole liep de partij van Dennis Brouwer remise en wist Jelmer Sminia met wat hulp zelfs de gelijkmaker te produceren.

Alleen de drie hoogste borden speelden nog. Lody Kuling had Afek eerder remise aangeboden, maar toen diens winstpogingen bijna te ver gingen was het Afek die op zoek moest naar het halfje. Via een patwending lukte hem dat, al probeerde Lody het nog lang - met alleen de koningen nog op het bord werd tenslotte de vrede getekend. Inmiddels had Sybolt Strating het toch lastiger en lastiger gekregen tegen Timman. Sybolt vocht als een leeuw maar moest in het verre eindspel toch buigen. Het was aan Henk Schmitz om de 5-5 te redden. Henk leek een gewonnen pionneneindspel te hebben, maar ging erg lang denken, besteedde vele minuten aan het (nodeloos) correct krijgen van zijn notatie en joeg alle Amstelveners de stuipen op het lijf door van zijn ruim 25 minuten bij het begin van het eindspel er tenslotte nog maar drie over te houden om een dame-eindspel uit te schuiven. Dat lukte uiteindelijk gelukkig wel: 5-5.

A2 kende een goede start tegen Tal/DCG doordat Jan Helsloot zijn tegenstander snel opbracht. Ook Peter de Heer boekte een vlotte zege, maar Pauline Ikpa werd vanuit de opening overrompeld in een koningsaanval. In de tijdnoodfase maakte Martin Bottema remise, en ook bij Esther werd het remise, al had daar waarschijnlijk wel wat meer ingezeten. Branko Skoric zag twee torens op de zevende rij binnenvallen - dat ging dus niet goed. Eric Roosendaal overzag in reeds slechte stelling een vork en verloor een stuk. Bij 4-3 achter werd het nog spannend doordat aan bord 1 de opponent van Bart-Piet Mulder grote risico's ging nemen en een stuk offerde. Uiteindelijk kwam het toch tot een zetherhaling en verloor A2 met 3½-4½.

A3 speelde tegen het sterke ASV 2. Moeilijk, zo leek het, maar uit het scoreverloop bleek dat echter allerminst. Olav Lucas ging er dwars doorheen: 1-0. Michiel Harmsen kende een zeer geslaagde invalbeurt: 2-0. Tjibaria Pijloo kreeg een stukoffer tegen, sloeg de aanval af en won: 3-0. Dirk Goes hield een geofferde pion urenlang vast en zette het beestje om in een vol punt: 4-0. Een remise van Henk Boot en toen waren de matchpunten al binnen. Daardoor was het minder erg dat Florian Jacobs en Tjerk Sminia hun mindere stellingen niet konden houden. Jan Krans tenslotte kwam twee pionnen achter, maar de tegenstander miste winst in één en gaf vervolgens zelfs een kwaliteit weg waarna het remise werd. Een bijzonder welkome 5-3 zege voor A3!

ENPS 4 is net te sterk

De bezoekers kwamen maar met zeven man opdagen (de achtste man was in de veronderstelling dat het een thuiswedstrijd voor ENPS was en was kalmpjes naar het eigen lokaal gegaan). Dat was een simpel punt voor Michiel van Andel zonder een zet te hoeven doen. De match ging daarna lang gelijk op. Thomas Loots verloor snel, Mateusz Glowacki herstelde de voorsprong maar door een nederlaag van Sanne ter Schegget werd het weer 2-2. Een poosje later weer twee uitslagen: Midoen Pijloo won en Fario Schram verloor en zo was het 3-3. Farahdiba Pijloo was een stuk achter geraakt en verloor en toen was de vraag of Thomas Idzinga aan bord 1 een vol punt kon scoren. Dat leek er wel in te zitten maar tenslotte lukte het net niet. Daardoor verloor A6 dus met minimale cijfers: 3½-4½.

Degradatiegevaar voor A4

Bij winst van een team wil bijna iedereen het verslag van de glorie wel schrijven. A4 ging op bezoek in Almere - een overwinning was nodig en ook een beetje verwacht. Maar het liep anders en A4 verloor. Meestal wil dan niemand het verslag meer doen. Desalniettemin ontving de webmaster twee verslagen van deze wedstrijd. Daarom ziet u hieronder de tragische nederlaag dubbel verwoord - zoek de verschillen!

Zukertort 4 pijnlijk ten onder  door Marcel Laarhoven

Het vierde moest maandag tegen de hekkesluiter Almere 2. Verzwakt door de absentie van Nico Louter en Bart Stam, maar met Ties IJzermans als pinchitter op bord 8. De wedstrijd ging aanvankelijk gelijk op en na een uurtje of twee stonden er 2 remises op het scorebord. Hans van Nieuwkerk had een dubbel-toreneindspel met een pluspion, maar na 3 nullen koos hij snel voor zekerheid. Bij Harold de Boer was het net andersom. In een Siciliaan trok hij veel te hard van leer en net toen het wachten was op het profiteren door zijn tegenstander van alle zwaktes bood deze remise aan, wat dankbaar werd aanvaard.
De eerste nederlaag was voor Ties. Hij leek aanvankelijk kleine openingsprobleempjes te hebben, maar die werden ogenschijnlijk opgelost. Toen moest hij kiezen tussen een dubbele f-pion of een geisoleerde e-pion als verzwakking voor zijn koning. Hij koos het eerste, maar kreeg niet de tegenaanval waarop was gehoopt en al snel verloor hij een pionnetje en vervolgens de partij. De volgende uitslagen boden ook niet veel hoop. Michiel Harmsen en John Spinhoven speelden geen erg interessante potten. Michiel speelde door tot een lopereindspel waar geen muziek meer inzat en John maakte het zichzelf zelfs nog een beetje moeilijk, maar ook hier 2 remises. 2-3.
Boudewijn van Beckhoven kwam aardig uit de opening, maar kon het juiste plan niet vinden en liep met zijn beide paarden naar goede velden te zoeken terwijl wit oprukte. De goede stelling verzandde en tenslotte verloor Boudewijn 2 pionnen en ook nog de partij. Daarna werd het nog even spannend toen Marcel Laarhoven een iets beter stelling probeerde te compliceren, maar een te riskant plan koos. Het initiatief sloeg over naar de overkant en ondanks nog enig spannend verzet in hevige tijdnood hield zijn tegenstander het hoofd koel. Jan-Willem Stroes mocht daarna rustig op de rem trappen en zijn partij remise geven: 2½-5½; vijf remises en drie nullen; brrrr. Er is nog kans op lijfsbehoud, maar dan zal er uit een ander vaatje moeten worden getapt.

Zukertort 4 verliest in Almere  door Michiel Harmsen

John Spinhoven, die deze dag jarig was, kreeg voor de wedstrijd van zijn teamleider een flesje whisky. Helaas kreeg hij van zijn tegenstander geen overwinning kado. Wij hebben verloren met 5½-2½ met slechts vijf remises. Onze Nestor Hans van Nieuwkerk had als eerste een halfje binnen. Zoals gewoonlijk regende het weer remise-aanboden van de kant van Almere. Wat is dat een slap team zeg. De eerste was voor Harold de Boer. Omdat Harold slechter stond nam hij het maar aan. Later kreeg ook Jan Willem Stroes een remise-aanbod in slechtere stand. Vanwege de stand van het team (4-2 achter) verzocht ik hem door te spelen. Later, bij de stand 5-2, bood hij zelf remise aan. Dat nam de Almere-speler natuurlijk aan. In de tussentijd hadden ook John en ik een halfje gescoord. Ook ik had aanvankelijk het remiseaanbod van mijn tegenstandster afgeslagen. Maar ze speelde de volgende 20 zetten steeds op vereenvoudiging tot remise, wat ik uiteindelijk niet kon vermijden. Met de verliespartijen van Boudewijn van Beckhoven, Marcel Laarhoven en invaller Ties IJzermans was de nederlaag dus rond. Omdat dit een wedstrijd tegen de hekkesluiter was zijn wij hiermee duidelijk in degradatie gevaar

Vooruitspelen bekomt A5 niet al te best  (door Joris IJzermans)

Volgens mij was het onderschatting, met als resultaat dat de hele avond, op geen van de acht borden iemand ook maar enigszins uitzicht had op winst. Omdat een aantal spelers van de A5 mee wilde doen aan de PK, werd de thuiswedstrijd tegen het onderaan staande Donner omgezet in een maandagse uitwedstrijd. Donner kon – in het laatste seizoen van het bestaan (sterkte Jan Hein) – voor de eerste maal dit seizoen in de sterkste opstelling spelen. Chronologisch: Jouke ging er lelijk af: in een Spaanse partij zette hij (vrijwillig) zijn paard op d7 en kon kiezen tussen mat en verlies van zijn dame. Zonder overleg met de coach koos hij voor het eerste. Ties maakte het ook bont in zijn eerste verliespartij extern SGA in twee jaar: oneervol mat achter de paaltjes, weinig geconcentreerd en geïnspireerd. Renzo accepteerde vervolgens remise, ook weer zonder raadpleging van de coach, in een explosieve stelling; hij had weliswaar erg veel tijd gebruikt, maar als-ie het wel had gevraagd, had ik gezegd: 'doorspelen!'.

Martijn was in een saaie pot beland, waarbij je van mijlenver aan zag komen dat er niets in zat: er kwam niks uit ook. Thijs wist de pluspion van de tegenstander netjes te neutraliseren, door eeuwig schaak. Een tussenstand dus van 1½-3½. Vanzelfsprekend kwam Jeroen keurig vragen of hij remise aan mocht bieden en even vanzelfsprekend werd dat – met een blik op het scorebord - geweigerd; is nu eenmaal een vast ritueel. Anderhalf uur later gaf-ie op. Gijs stond inmiddels een pion achter en kon niet anders dan zijn tegenstander zieken. Die kon daar slecht mee omgaan en bood met stoom-uit-zijn-oren remise aan. Tobias tenslotte kwam een torenoffer van de tegenstander niet te boven. Hij hield moedig, maar ook een beetje tegen beter weten in, vol maar het eind was onafwendbaar. Al bij al dus met 6-2 afgedroogd. We misten Claudia! Met 4 uit 4 moeten we nu toch weer naar onderen gaan kijken: er degraderen er immers drie!

Oegstgeest wordt met forse cijfers verslagen

Met verrassend gemak kwam het cupteam voorbij Oegstgeest. Jonathan Tan wist met wit een draak onschadelijk te maken via een snel oprukkende vrijpion. De voorsprong werd bekwaam geconsolideerd door Lody Kuling, die aan het kopbord de geduchte Nebojsa Nikolic op remise wist te houden. Paul-Peter wist zijn Aljechin ook in een punt om te zetten, waardoor de zege al veilig werd gesteld. De partij van Dennis Brouwer verliep nogal grillig, maar het punt viel onze kant op. Daarmee werd een onverwacht ruim uitgevallen zege (3½-½) geboekt. In de volgende ronde wacht waarschijnlijk LSG of HSG als tegenstander, dat wordt lastiger.

Mazzeltje zorgt voor benauwde overwinning

Na een tweetal nederlagen was A4 in de degradatiezone geraakt, waardoor het duel met het eveneens onderin verkerende ENPS/Quibus een vierpuntenwedstrijd was geworden. De hele avond leek een 4-4 in de maak, maar in de laatste seconden gebeurden er dramatische zaken.

Na een paar uur spelen leek op veel borden de beslissing al gevallen. John Spinhoven had een iets voordelige stand, maar dat werd remise. Bart Stam had een iets mindere stand maar ook hier leek remise logisch. Marcel Laarhoven, Nico Louter en Jan Willem Stroes stonden zeer goed, Michiel Harmsen, Harold de Boer en Danny Kool zaten in de problemen. Een gelijkspel was eigenlijk de enige redelijke uitslag.

In het derde uur vielen veel uitslagen inderdaad "normaal" uit. Harold liet zijn beide lopers in de knel komen, en toen de tegenstander zijn dame kon geven voor toren + loper + niet te stoppen vrijpion was de zaak bekeken. Marcel Laarhoven had in een eindspel met dames en lopers ook al een loper begraven, hetgeen uiteindelijk fraai verzilverd werd. Nico Louter won links en rechts materiaal en het punt werd daar regelmatig gescoord. Danny Kool leek zich uit de problemen te combineren, maar de 87-jarige (!) tegenstander had een multi-aanval op loper, toren en koning die direct besliste. Jan Willem Stroes won twee kwaliteiten in de aanval en wilde kalmpjes afwikkelen naar een gewonnen eindspel door dameruil te forceren. Wit zag echter niet dat de dame hing en gaf dus een volle dame cadeau. 3½ - 2½.

Toch leek de wedstrijd een akelige wending te gaan nemen. Michiel Harmsen was eerder in een irritante penning geraakt. De zwarte lichte stukken zwermden naar binnen en Michiel verloor de kwaliteit. Dat wist hij nog om te zetten in een toreneindspel, maar wel eentje van de totaal verloren soort. Het gelijkspel was niet in gevaar zolang Bart maar remise maakte. Bart kwam echter in de problemen en belandde in een slecht eindspel waarin een paard het moest opnemen tegen een loper plus vrije a-pion. Ineens leek A4 tegen een nederlaag op te gaan lopen. Maar in extreme tijdnood wist Bart's tegenstander het ook allemaal niet meer en toen de koningsvleugel uitgedund was kwam er een zetherhaling op het bord. Daarmee was het eerste matchpunt binnen. Michiel stond echter nog steeds hopeloos en zwart kon een toreneindspel op simpele wijze via een paar schaakjes uittikken. Maar zwart zag het niet, ging verdedigen in plaats van matzetten en toen was daar ineens het röntgenschaakje en won Michiel een toren. De zwarte vrijpionnen waren nog wel goed voor de remise - maar die voelde als een overwinning: 4½ - 3½ voor A4!

Jeugd veel te sterk voor Pion 4

De eerstebordspeler van De Pion 4 was bijna net zo oud als het complete team van Amstelveen 6, maar dat weerhield Thomas Idzinga er niet van om al die jaren ervaring met vaste hand opzij te zetten en daarmee het laatste punt van een monsteroverwinning te scoren.

Vele uren eerder al kende A6 een bliksemstart toen er al snel 2-0 op de borden stond. Thomas Loots kreeg een toren aangeboden en accepteerde die uiteraard gretig. Mateusz Glowacki won simpel een stuk en zette vervolgens vlotjes mat. De volgende uitslag was een rustige remise van Michiel van Andel. Maar op diverse andere borden was het daarna wel raak. Farahdiba won een kwaliteit en later het eindspel. Fario Schram maakte een eindspel met pluspion kalmpjes af. Midoen Pijloo had een loper extra maar moest nog wel even werken voor ook hij een vol punt pakte. Alleen bij Sanne ter Schegget liep het mis - daar scoorde De Pion de eretreffer. Meer punten gaf A6 niet af, want bord 1 leverde dus ook nog een winst op. Daarmee kwam de score op een daverende 6½-1½ overwinning - het zesde begint op toeren te komen!

A1 doet zichzelf (weer) de das om, A2 behaalt moeizame 4-4

De wedstrijd van A1 tegen De Wijker Toren ging lange tijd gelijk op. Bij de eerste tijdcontrole stond het dan ook gelijk. Door overwinningen op bord 7, 8 en 9 door respectievelijk Bram ter Schegget, Jelmer Sminia en Paul-Peter Theulings was er drie keer gescoord. De Wijker Toren had dit gecompenseerd aan bord 3, waar Lody Kuling het loodje legde, bord 6 waar Mehran Kamali ten onder ging en bord 10 waar het tot nu toe niet het seizoen van Jonathan Tan is. De resterende borden boden echter hoop en zodoende leek het de vraag of we 1 of 2 matchpunten mee naar huis zouden nemen. Teamtopscorer Dennis Brouwer won al snel zoals verwacht, maar Henk Schmitz liet een gewonnen stelling uitmonden in een toren-loper tegen toren eindspel en moest vele zetten later in remise berusten. Kevin Tan stond materiaal voor, maar zijn koning stond onveilig en dit bleek uiteindelijk doorslaggevend. Tenslotte had Sybolt Strating een iets minder eindspel, maar met een combinatie wist hij zich te bevrijden naar een gelijke stelling. Door op twee gedachten te hinken werd deze stelling alsnog verloren en bleven beide matchpunten helaas toch in Wijk aan Zee.

A2 had dringend punten nodig, maar dat gold ook voor de tegenstander, Kennemer Combinatie 3. Eric Roosendaal scoorde het eerste halfje na een vlak potje. Tobias Kabos raakte ook al in een saaie partij verzeild - beide spelers weigerden een keer remise, maar dat werd het toch. Inmiddels had Peter de Heer een openingsfout van de tegenstander hard afgestraft. Hoewel de zwarte stukken op de koningsvleugel rondzwierven trok hij zich daar niets van aan, rokeerde rustig lang, waarna het witte leger zich als hongerige wolven op de zwarte koning stortten met mat tot besluit.

De situatie leek hierna zeer rooskleurig. Boudewijn van Beckhoven had een kwaliteit opgehaald in 'zijn' Marshall, Harold de Boer stond mooi, Esther de Kleuver had twee stukken voor een toren plus initiatief, Martin Bottema had ook al initiatief voor een pionnetje. Bij Bart-Piet Mulder leek de situatie remise-achtig, met een klein plusje voor onze man. In het laatste uur ging er echter van alles en nog wat verkeerd. Boudewijn boekte geen vooruitgang, offerde de kwal terug maar hield slechts remise over. Harold deed logische zetten, maar zag al z'n goede stukken geruild, hield alleen de slechte over en verloor. Esther raakte in tijdnood de draad kwijt en nadat het meeste materiaal geslagen was stond ze een handvol pionnen achter - nog een nul. Slechts bij Bart-Piet zat het mee - in tijdnood bezweek de tegenstander en gaf een toren weg.

Daarmee was de stand gelijk met nog één partij te gaan. Martin's initiatief was lelijk verzand en dus stond hij gewoon een pion achter, in een eindspel met dames en paarden. Keepen geblazen dus. Er werden wat pionnen geruild, de dames gingen er af, het was en bleef verloren... totdat wit besloot alle pionnen op de damevleugel af te ruilen. Daarna had hij nog maar één pion over, waarvoor Martin natuurlijk zijn paard kon offeren. Toch remise, en daarmee een benauwde 4-4.

Met een invaller moest A3 aantreden in het verre Nijmegen tegen het sterke UVS. De eerste periode leek er niet zo veel aan de hand. Florian Jacobs en Jan Krans hadden een stevige plus, maar de stellingen van Olav Lucas en Dirk Goes waren niet echt makkelijk. Als eerste kon invaller Renzo Finkenflügel een stevige en ruim verdiende remise laten noteren, maar Olav moest ook deze keer de eer aan de tegenstander laten. Een regelmatige remise van Darrell Kho, maar bij Dirk ging het tegen de oude bekende Pim Haselager niet goed, zodat we met 3-1 achterkwamen. Bij Jan waren de mooie kansen helaas gekeerd en moest helaas ook een nul worden genoteerd. Gelukkig won Florian zijn partij, waarbij hij uit de opening zijn tegenstander geen compensatie voor geofferde pionnen bood. Toen echter ook Tjerk Sminia verloor was de laatste partij van Henk Boot van minder belang. Het was een nogal wisselende affaire, waarbij Henk de kwaliteit moest geven, maar toch nog goed terug kwam. Helaas koos hij toen geen optimale voortzetting waarna de tegenstander het eindspel op zet 100 met mat kon bekronen. Al met al een wel erg 'royaal' uitgevallen 6-2 nederlaag.

Hopelijk kan A3 na de winterstop uit een beter vaatje tappen, want de punten worden nu toch wel echt nodig.

Fraaie zege jeugd op ervaren Tal/DCG 3

Jeugdig enthousiasme tegenover ervaring - het beeld herhaalt zich bij de wedstrijden van de SGA-teams vaak. A5 moest het opnemen tegen Tal 3, een geducht team, met vele routiniers in de gelederen. Dat gold dan weer niet voor bord 3, want daar zat aan Tal-zijde de jeugdige Tjark Vos. Hij speelde tegen Claudia Grannetia en Tjark leek haar flink te onderschatten. Claudia is echter niet voor de poes, en na een uurtje was Tjark's stelling dan ook compleet aan flarden geschoten en stond A5 op voorsprong. Ties IJzermans, betrouwbaar als altijd, (hij is al twee jaar ongeslagen voor het team) speelde een rustige remise. Vervolgens werd de wedstrijd opgeschrikt door twee hevige tijdnoodduels aan de borden 7 en 8. Zowel Martijn van Andel als Jouke van Veelen hadden elk nog een uur terwijl de andere kant nog slechts luttele minuten bezat. Verschil was wel dat Jouke duidelijk beter stond terwijl Martijn een erg slecht toren-eindspel had. Jouke schoof een gewonnen eindspel prima uit en won dus, Martijn verloor even later. Zo bleef de voorsprong dus voorlopig intact.

Ook op de middenborden bleef de strijd in evenwicht Thijs de Boer was al snel achteruit gedrongen en stond erg defensief. Renzo Finkenflügel had veel initiatief en won een pion. Het eindspel bleek een punt op te leveren - daarmee werd de onafwendbare nederlaag van Thijs dus weer uitgewist. A5 nog steeds een puntje voor.

Zo bleven de twee topborden over. Tobias Kabos had een vreemde opening op het bord, maar wist zijn stukken prima te ontwikkelen. De tegenstander raakte in penningen verzeild en kwam nog in tijdnood ook. Dat ging mis en daarmee waren de matchpunten binnen. Dat tenslotte Gijs IJzermans een slecht eindspel ook inderdaad verloor deed daardoor geen pijn meer.

Ervaring geeft de doorslag

Is het KNSB-cup team dit jaar sterk verjongd, het SGA-cup team kon met Marcel Laarhoven, Michiel Harmsen, John Spinhoven en Nico Louter zo’n 120 jaar schaakervaring achter het bord plaatsen. Daarmee moest toch wel eenvoudig de Muider Schaakkring (MSK) verslagen kunnen worden in de 2e ronde van de SGA-cup.

Het was even wennen in het dunbevolkte en zeer stille buurthuisje in Muiderberg, maar nadat de eerste zetten op het bord stonden leek de oude garde zich rustig naar de tijdnoodfase te laten loodsen om daar het surplus aan kwaliteit te verzilveren. Maar plotseling sloeg de vlam in de pan toen Michiel zich liet beetnemen in een combinatie waarbij hij meerdere voortzettingen miste. Van pionverlies naar kwaliteitsverlies gaf hij tenslotte maar de dame voor 2 stukken. Had wit de dame op het juiste moment weer teruggegeven dan was Michiel gauw klaar geweest en hadden we 1-0 achtergestaan. Nu kon hij gaan proberen de boel dicht te plamuren, al leek dit ook vrij kansloos.

De rest moest toen een stapje extra doen, maar John wilde direct een paar zevenmijls-stappen nemen in al wat lastige stelling. Toen hij dacht materiaal te kunen winnen had hij zich danig misrekend, kwam 2 pionnen achter en ondanks actief stukkenspel en opvoeren van de druk op de tegenstander, die in tijdnood kwam, kon hij het tij niet meer keren, 0-1. Zou Michiel verliezen, dan zou zelfs bij 2-2 de winst naar MSK gaan.

Ondertussen speelde Marcel zijn eerste echte goede partij van dit seizoen. Positioneel goed opgebouwd, de tegenstander dwingend in het centrum te slaan, waarna de afwikkeling vlotjes werd afgerond. 1-1. Nico had een complexe stelling, waarbij zijn tegenstander de koning in het centrum liet en wellicht een beetje verwaarloosde met het oog op een blitz-aanval tegen Nico’s koning. Nico bleef rustig, kwam voor in tijd en uiteindelijk ook in stelling. Via een simpele combinatie won hij ook nog een stuk en even later was het 2-1.

Alle aandacht was nu gevestigd op Michiel. Hij had de zaak toch redelijk op slot en toen ook zijn achterstand in tijd werd teruggebracht wist ik het eigenlijk al zeker: dit gaat Michiel niet meer verliezen. Wit ruilde zijn laatste lichte stuk en moest toen proberen met zwaar materiaal (D+2T) door de vesting van Michiel te komen (2T+2P). Wit offerde een kwal terug, maar gaf zelf later aan ondanks D tegen 2P zelf het gevoel te hebben gehad minder te staan. Met nog slechts 1,5 minuut over tegen 3 voor Michiel was de vesting compleet en berustte MSK in een puntendeling, waardoor Zukertort verder bekert.

Moeizaam? Wellicht. Zal het die 120 jaar zijn geweest?

Jeugd slaat opnieuw hard toe

Het KNSB-cupteam is dit jaar sterk verjongd: Bram ter Schegget, Lody Kuling, Mehran Kamali en Jonathan Tan mogen de clubkleuren vertegenwoordigen. Tegen het sterke DSC uit Delft was Jonathan verhinderd, Dennis Brouwer viel in. Dat ging niet helemaal van een leien dakje, want onderweg naar Amstelveen liep zijn fietsketting er af. Een vertraging van een half uur was het gevolg - dat zou nog gevolgen hebben.

Na een paar uur zag het er allemaal redelijk zonnig uit. Bram had een kwaliteit geofferd voor initiatief, Lody stond actief en Mehran stond gelijk. Dennis won aan bord 1 tegen Marten Wortel een stuk, al kreeg zwart wel aanval als compensatie.

Na een uur of drie kwam er tekening in de strijd. Bram won met sterk spel zijn kwaliteit terug, met nog steeds veel betere stelling. De zwarte koning had geen beschutting in een dame/toren-eindspel en liep mat. Vlak daarna ontspoorde de witspeler in het woud van complicaties dat Lody had opgeroepen. U vindt deze overwinning in de partijenrubriek. Met 22. Pa4 had wit het wellicht nog kunnen houden, na Pb1 was het definitief mis en rolde de zwarte lawine naar binnen. Dat betekende 2-0 en Dennis was nog steeds een stuk voor.

Maar de witte stukken van Dennis werkten niet echt samen en die van zwart combineerden soepel op het middenveld. Dennis kwam in flinke tijdnood (zie boven) maar wist toch met een stuk meer de tijdcontrole te halen. In het laatste kwartier kwam hij echter opnieuw in tijdnood, en ditmaal bleken de penningen, vorken en overbelastingen te veel van het goede. Zwart won dus nog, maar bekende wel dat het stukoffer gewoon een kwestie van "niet gezien" geweest was. Stellingsgeluk noemen ze dat meestal.

Mehran moest dus nu remise maken - anders werd het 2-2 en dat betekende snelschaken. Het werd een dame-eindspel. Mehran stond wat minder en het was allemaal een beetje lastig. Wit leek een vrijpion op de damevleugel te krijgen en zou natuurlijk alles gokken voor die 2-2. Dacht iedereen. Verbazend genoeg echter bood wit ineens remise aan, wat Mehran natuurlijk direct accepteerde. Geen snelschaken, maar wel een 2½-1½ overwinnning. Goed gedaan, lui!

Opnieuw forse tik voor het vierde

Na de kansloze nederlaag tegen Euwe 2 heeft het vierde tegen VAS 4 opnieuw diep in het stof gebeten. Aan het eind van de avond stond er 2-6 op het scorebord en daar viel weinig op af te dingen, al vielen enkele partijen net iets anders uit dan verwacht.

Harold de Boer noteerde de 1^e nul tegen ex-Zukertorter Karel Terstall. Na een moeizame opening werd zijn koningsstelling hardhandig weggeblazen met mat tot gevolg. Ook Hans van Nieuwkerk kon de stukken weer vlug in de doos doen (scheelde wel hoop parkeergeld). De opening leek nog redelijk, maar daarna was er geen houden meer aan. En 0-3 werd het nadat John Spinhoven– de laatste tijd toch redelijk op dreef – even een missertje maakte. Hij stond weliswaar een kwaliteit voor tegen een paar pionnen, maar zijn stukken hadden geen goede velden meer. De eer werd gered door Bart Stam. Dat was nog wel verrassend, want ook hij leek met een gehavende koningsstelling tegen een spoedig mat aan te lopen, maar dat sloeg niet door en Bart won zowaar ook nog. Daarna was de beurt weer aan VAS, want Boudewijn van Beckhoven, toch aardig uit de opening gekomen, liet zijn dame op een zijspoor belanden, waarna zwart naar binnen kwam. En de matchpunten werden definitief in Amsterdam gelaten toen Jan-Willem Stroes in een steeds redelijke stelling ook niet verder kwam dan remise, 1½-4½.

Daarna kon Marcel Laarhoven zijn winstpoging in hevige tijdnood staken en remise geven. Waardeloze openingsbehandeling, kansloze positie en veel tijd verbruikt, maar net als tegen Euwe 2 weer gekeept in het eindspel. Toch niet iets om vrolijk van te worden. Nico Louter mocht als laatste nog proberen de score ietwat draaglijker te maken, maar deelde opzichtig in de collectieve malaise. In gelijke stelling en beiden nog zo’n minuutje of 5 op de klok deed hij een winstpoging, aarzelde, miste een röntgenverdediging om stukverlies te vermijden en ging hardhandig mat.

Volkomen kansloos, we zullen nog flink aan de bak moeten om boven de streep te blijven/komen.

Zege voor A1, maar A2 en A3 raken in problemen

A1 speelde tegen Groningen 2. Een zege was dringend gewenst om niet in de staart van het klassement te belanden. Na een vrij korte remise van Henk Schmitz liet Bram ter Schegget vlot een vol punt aantekenen door een afwikkeling naar een gewonnen eindspel. Daarna was het beeld wisselend: 5-5 of toch iets meer? Sander Los verloor, maar Sybolt Strating wist aan bord 1 te scoren. Jonathan Tan verloor maar Dennis Brouwer compenseerde dat weer via een regelmatige overwinning. Toen zag Lody een smerige truc over het hoofd - weer gelijk. Jelmer Sminia speelde een kalme remise: 4-4. Toen wist Mehran Kamali een ingenieus matnet te weven in een dame/lopereindspel en daarmee scoorde hij het beslissende punt. PaulPeter Theulings kon zijn iets betere toreneindspel daarom rustig remise geven:5½-4½.

A2 miste drie vaste krachten, maar de invallers speelden zeer, zeer solide, en Harold de Boer, Bart Stam en Boudewijn van Beckhoven maakten allemaal keurig en kalmpjes remise. Ook bij Martin Bottema bleef het rustig en werd het remise. In tijdnood won Esther een dame en daarmee kwam A2 zelfs 3-2 voor. Dat leek mooier dan het was want Jan Helsloot was in een verloren eindspel beland en Eric Roosendaal had in de opening een stuk weggegeven. Jan verloor inderdaad maar Eric wist wonderbaarlijk genoeg nog remise te houden. Daarmee werd de partij van Pauline Ikpa beslissend. Die leek remise en dus was de 4-4 binnen handbereik. Maar Pauline wist niet goed raad met het eindspel en verloor tenslotte helaas toch nog.

A3 moest tegen klasse-favoriet De Toren uit Arnhem optornen. Die scoren er dit jaar op los, meestal 3½ aan de vier topborden, wat natuurlijk ook nodig is als je wilt promoveren en je doel is om je over een aantal jaren met de Nederlandse top te meten. Zeer knap wist Florian Jacobs aan bord 1 met zwart een remise te boeken tegen 2400-speler en NK-finalist Willy Hendriks. Aan de staart waren er eveneens twee remises. Henk Boot wist in een Wolga geen voordeel te krijgen, Tjibaria Pijloo leek iets minder te staan maar hield solide stand. Tjerk Sminia leek een vierde remise te halen, maar verloor toch nog nadat een voordelige stelling op een vrijwel gelijk toreneindspel was uitgelopen. Het deed er al niet veel meer toe, want de andere vier borden waren al eerder in mineur geëeindigd. Darrell Kho stond al kort na de opening verloren, Olav Lucas raakte in tijdnood het spoor van zijn aanval bijster en Jan Krans deed een paar minder handige zetten en verloor een stuk. Zelfs Dirk Goes zag zijn reeks remises onderbroken, al was er wel een 2300-speler (Theo Hommeles) voor nodig om de muur van Dirk te slechten. Een terechte maar qua uitslag wat zwaar uitgevallen 1½-6½ nederlaag tegen een sterke opponent.

Jeugd veegt de vloer aan met ervaren tegenstander

Volewijckers 2 is een team met ervaren spelers - die rol je niet zo maar even op - maar daar had de jeugd van A6 geen boodschap aan. Ze kregen een voorzetje doordat de tegenstander maar met zeven man opkwam, waardoor Thomas Loots zonder te spelen na een uur de 1-0 mocht laten noteren. Al snel werd het 2-0 via een dodelijke paardvork van Mateusz Glowacki. Een solide partij van Sanne ter Schegget betekende 3-0. Midoen Pijloo en Fario Schram deden het iets rustiger aan en scoorden remises. Thomas Idzinga bracht daarna aan het eerste bord het winnende punt binnen. Na ruim twee uur spelen was het dus al 5-1. En het werd nog erger voor de bezoekers, want Farahdiba Pijloo scoorde ook nog eens een vol punt. De enige hoop voor de tegenpartij op een laatste puntje was bord 3, waar Michiel van Andel een pion achterstond. Maar Michiel hield goed vol en wist zo nog remise te maken. Daarmee werd de eindstand een opzienbarende 6½-1½. Een bijzonder fraaie overwinning voor A6!

Euwe 2 te sterk voor het vierde

Op papier was dit een zware wedstrijd en in de praktijk bleek dat ook te kloppen. Nico Louter had een goed gevoel voor de wedstrijd en nam vol goede moed aan het hoogste bord plaats, maar na een dikke 20 zetten moest hij toch erkennen dat het optimisme wat overdreven was geweest. Hans van Nieuwkerk pleegde een kansrijk stukoffer maar wist het de vijandelijke koning niet lastig genoeg te maken. Toen Jan Willem Stroes ten onder ging aan een akelig gat in zijn koningsstelling (op f6 had wit een pion geplant en op g7 stond zelfs een witte loper) was het al 0-3 en leek de score dramatisch uit te gaan pakken.

Michiel Harmsen en John Spinhoven werkten de nul weg via kundige remises, al had er bij John misschien meer ingezeten. Bart Stam stond wat wankel, maar hield het hoofd koel in tijdnood: remise. Boudewijn van Beckhoven stond lange tijd zelfs een pion voor, in tijdnood werd echter afgewikkeld naar een remise-eindspel: weer een halfje. Als laatste was Marcel Laarhoven bezig. Ooit vier pionnen achter, later nog 'slechts' twee. Er ontstond een dame-eindspel, waar Marcel nog maar 50 seconden had en de tegenstander 11 minuten. Hopeloze zaak, zo leek het. Marcel begon nu echer heroisch te keepen, al deed zwart het misschien een paar keer onhandig. In de laatste minuten gaf Marcel bijna zijn dame weg, vlogen er nog wat zwarte pionnen van het bord, waarna beide partijen een dame haalden. Met vier dames op het bord tekenden de heren tenslotte de vrede: de vijfde remise.

Zodoende won Euwe 2 dus met 5½-2½ en daarop viel weinig af te dingen.

Klinkende zege bij Nieuwendam (door Joris IJzermans)

Vorig jaar had de A6 twee verliespartijen nodig om aan het niveau van de tweede klasse SGA te wennen en won vervolgens alles. Als kersverse 1e-klasser ging de eerste wedstrijd thuis tegen VAS verloren, maar werd de tweede van Nieuwendam 2 gewonnen en meteen flink: met 5½–2½.

Zoals zo vaak bij dit team, dat nu voor het derde seizoen samenspeelt, zag het daar niet direct naar uit. Tot diep in de avond werd gerekend op 4–4, maar toen vielen twee kwartjes onverwacht de goede kant op. Tobias was – tegen zijn gewoonte – als eerste klaar. Zijn tegenstander werd overklast en die avond niet meer gezien. Door dit resultaat overschrijdt de rating van Tobias voor het eerst in zijn carrière de 2000 (en wij waren erbij!). Ties was de volgende die ruggesteun gaf door vanuit een Aljechin positioneel voordeel te behalen. Zijn tegenstander, vorig jaar nog winnaar tegen Tobias, kon zijn ruime bedenktijd niet omzetten in een gepast weerwoord: 0-2. Jouke bracht vervolgens een half punt binnen; uit geslagen positie kwam hij sterk terug. Ondertussen ontvouwde zich een dramatische partij van Renzo. Hij stond een toren achter, nog een kwal en ik geloof op een moment zelfs nog een, maar hield flink druk op de koning van de tegenstander die een tempo tekort kwam om hem mat te zetten. Via een aantal onnavolgbare omzwervingen ging de tegenstander mat, midden op het bord: ½-3½.

Gijs stond nogal onder druk in een partij waarin urenlang alle stukken op het bord bleven (bij ons thuis heet dat een 'Tjibaria–stelling'); toen de druk te hoog opliep forceerde hij eeuwig schaak. Het volgende punt kwam van Martijn, die rustig naar veilige haven schoof. Zijn tegenstander was zo ontmoedigd dat hij niet meer noteerde en zonder tranen zat te simmen. Ondertussen kwam het eerste verlies onverwacht bij Thijs. Van klein voordeel was het op-het-oog een potremise geworden. Maar volgens Thijs waren zijn torens te zwak en ging het toch nog mis. Als laatste was Jeroen nog bezig. Traditiegetrouw had hij mij gevraagd of hij remise aan mocht bieden toen zijn eerste aanval verflauwde. Ik schoof de verantwoording af op Tobias die gedecideerd 'doorspelen' commandeerde. Jeroen ruilde in het middenspel twee paarden en een loper tegen de dame van de tegenstander; dat gaf een opvallende ruimtelijke verdeling op het bord. Toen verloor hij een toren en even later zijn tegenstander ook, met ook nog eens drie vrijpionnen: alsnog remise!

Gemiste kansen en een enkel matchpuntje

A1 heeft een zure nederlaag geleden tegen Euwe. Op bord 2 en 3 verloren Henk Schmitz en Sander Los uit mooie stellingen en ook Jonathan Tan leek goed te staan voordat er een nul op het scorebord verscheen. Tegenover deze nederlagen stonden overwinningen van Bram ter Schegget, Lody Kuling en Dennis Brouwer, waarbij Dennis een koningsaanval overleefde in razende tijdnood. Door remises van Jelmer Sminia en Sybolt Strating was het 4-4 na de tijdcontrole. Mehran Kamali wist zijn toreneindspel met pion minder niet te houden en daardoor moest Paul-Peter Theulings winnen om nog een matchpunt binnen te halen. PP liet diverse winstkansen onbenut en zijn tegenstander diverse remisemogelijkheden, maar remise werd het uiteindelijk toch met beiden nog maar een paar minuten op de klok. Al met al een 4½- 5½ nederlaag, terwijl er veel meer had ingezeten.

A2 ging op bezoek bij het sterke ZSC-Saende. Zes man boven de 2000, en aan de kop de gebroeders Klarenbeek (waarvan alleen Hans aanwezig was overigens) en Van Schaardenburg. Bart-Piet Mulder kwam door omstandigheden pas laat binnen en mede door tijdgebrek lukte het hem ondanks een geslaagde opening niet de zaak aan het kopbord droog te houden. Eric Roosendaal verloor een pion, kwam terug in de partij en gaf in één zet alles weer weg. Waar de kop dus versaagde sloeg het middenrif hard terug. Martin Bottema ging er in tijdnood dwars doorheen, en Esther de Kleuver wist met een schijnoffer de zwarte stelling uit zijn verband te slaan. Tegenstander Toby bood in wederzijdse hoge tijdnood nog wel remise aan maar Esther wilde daar niet van weten, en terecht. Drie zetten later was het 1-0. Peter de Heer maakte een vrij kalme remise. Branko Skoric liet in tijdnood een slechte zet uit zijn handen glippen - opnieuw een achterstand. Pauline Ikpa had een prachtstand, maar het was wel erg ingewikkeld en mondde uiteindelijk uit in eeuwig schaak. Het was tenslotte Jan Helsloot die via een ingenieus kwaliteitsoffer de sterkste zwarte verdediger elimineerde en daarmee de 4-4 scoorde. Tegen zo'n sterk team geen slecht resultaat.

A3 speelde tegen Caissa, maar helaas lukte het ook dit jaar net niet. Er waren dit jaar geen echte laatkomers en we gingen er vol goede moed tegenaan. Als eerste hield Florian Jacobs in een scherpe partij Enrico Vroomhout in bedwang en stond uiteindelijk zelfs beter: een dikke plusremise. Helaas verongelukte Tobias Kabos in een ogenschijnlijk best goede stelling maar deze keer lukte het niet complicaties te veroorzaken. Vervolgens hield Dirk Goes in een tijdelijk wat mindere stelling het hoofd koel, ook hier remise. Zo bleef het lange tijd. Henk Boot wist een geschenk van de tegenstander niet voldoende te waarderen, waarna een moeizame partij volgde. Jan Krans stond zeker niet beter, maar greep de kansen die hij kreeg goed aan. Olav Lucas stond toenemend goed met mooie torens en dreigende pionnen. Helaas werd het er bij Tjibaria Pijloo niet beter op en het eindspel met twee verbonden vrijpionnen werd door de tegenstander vakkundig uitgeschoven. Het lukte niet deze 3-1 achterstand weg te werken. Weliswaar wist Jan het eindspel te winnen maar het voordeel van Olav verzandde. Henk en Tjerk Sminia hadden beiden meer tijd, maar de eindspelen stonden minder en er waren geen echte kansen om met het tijdvoordeel winstkansen te scheppen. Beide partijen eindigden na lange strijd in remise, wederom een 4½-3½ nederlaag.

Winst glipt A4 opnieuw door de handen

Na het gelijkspel in de eerste ronde tegen de Raadsheer kwam het vierde ook in de 2e wedstrijd tegen TAL/DCG2 niet verder dan een gelijkspel. Daarmee kreeg het team net iets te weinig. Halverwege de avond was het allemaal nog niet zo duidelijk, maar bij een 3-3 stand resteerden nog 2 voordelige stellingen die in tijdnood helaas op remise bleven steken.

De avond begon voorspoedig. Invaller Jouke van Veelen wist al na een zet of 10 een stuk in te sluiten van ons talentje Tjark Vos, die extern bij Tal/DCG speelt dit jaar. Hoewel Tjark nog lang doormodderde was zijn lichaamstaal duidelijk. Deze partij was verloren. Een snelle 1-0 voorsprong voor ons. Daarop volgden de uitslagen pas in de slotfase. Tweede invaller Walther Kappelhof keek de hele partij tegen een slechte loper aan, maar probeerde in de aanval zijn tegenstander te overrompelen. Toen dat niet doorsloeg kreeg hij het deksel op de neus, 1-1.

John Spinhoven zorgde met een spectaculaire overwinning weer voor een voorsprong. Zijn tegenstander werd in zijn 3-rijen systeem ver teruggedrongen, had ogenschijnlijk nog een paar verrassende verdedigingszetten, maar die maakten de winstvoering voor John alleen nog maar mooier, 2-1. Bart Stam had het moeilijk tegen Yvette Nagel. Had een slechte pionnenstructuur en het wachten was totdat Yvette het initiatief over zou nemen. Maar zij bleek niet bloeddorstig en nam met het oog op de naderderende tijdnood (nog kwartier op de klok!) al snel genoegen met remise. 2½-1½.

Marcel Laarhoven speelde zijn eerste externe partij sinds maanden en mocht direct aantreden tegen Luberti. De vorm was nog ver te zoeken en met ogenschijnlijk heel eenvoudige zetjes bouwde Luberti langzaamaan een mooie stelling op. Een paar verrassende verdedigingszetten hielpen maar tijdelijk en met een krachtige slotcombinatie werd het pleit beslecht: 2½-2½. Harold de Boer’s vroege remise-aanbod werd geweigerd en hij kwam langzaam maar zeker in de verdrukking. In de eindfase kwam hij aardig uit zijn schulp, maar het bleef bij een puntendeling, 3-3.

Toen restten nog de eindspelen van Nico Louter tegen Jan Nagel en Michiel Harmsen tegen Willem Hensbergen. Nico’s grootste tegenstander was zijn klok. Met nog slechts 3 minuten op de klok (tegen Nagel 17) bood hij remise in in een voordelige stand, maar met het oog op de stelling van Michiel wel te begrijpen. Jan Nagel mocht het niet aannemen van Willem, maar deed het na enig nadenken toch. Daarna restte een zenuwslopend eindspel van Michiel tegen Willem. In de opening was Willem een goede stelling misgelopen en het eindspel was voor Michiel. Omstanders zagen voldoende mooie, kansrijke en duidelijk winnende voortzettingen, uiteindelijk bleef er een K+T tegen K+T eindspel over waarin alle pionnen ineens razendsnel verdwenen toen beiden nog minder dan 1 minuut bedenktijd hadden.

En dus opnieuw 4-4. Iets te weinig gekregen, maar voorlopig nog ongeslagen.

Dramatische ontknoping in laatste partij

A5 was vorig jaar nog voornamelijk A6, en voor de meesten was het de eerste ervaring als compleet team in de eerste klasse. Tegenstander was VAS 6, een team vol ervaren spelers, en op papier toch ook wel favoriet.

A5 begon niet al te best. Een openingsfout van Joël de Vries leidde al snel tot een ruïne en een punt achterstand. Het werden er twee doordat aan bord drie Claudia Grannetia's koning zwaar onder vuur kwam van diverse witte stukken. Jeroen Schoonackers zorgde ervoor dat de nul van het scorebord verdween via een remise. Jouke van Veelen had een tegenstander die zeeën van tijd verbruikte Jouke had nog drie kwartier toen de ander al aan de laatste 5 minuten toe was, en die tijdsdruk werd door Jouke goed uitgebuit - een puntje terug. Thijs de Boer was inmiddels een stuk achter geraakt - en hoewel hij nog lang doorvocht was de nul niet meer te vermijden. Weer twee punten achter - maar de match was nog niet beslist.

Want Gijs IJzermans had inmiddels zijn drukstelling omgezet in kwaliteitswinst, en aan bord een was Tobias weer bezig met een heel knappe partij: pionoffer in de opening - terugwinnen met iets beter spel - isolani van de tegenstander veroveren en dan maar lopen met je vrijpionnen. Zijn tegenstander zag er geen brood meer in, en vlak daarna wist Gijs een matnet te weven waarmee de stand weer gelijk was. Alles hing nu af van bord zes. Renzo Finkenflügel had daar sterk gespeeld, remise geweigerd en daarna een stuk gewonnen via een gevaarlijke vrijpion. Het eindspel leek glad gewonnen - tijd meer, stuk meer, er scheen niets meer mis te kunnen gaan. Maar Renzo kon ineens de weg naar de winst niet meer vinden. Hij piekerde en piekerde, maar de goede zetten wilden niet komen en de voorsprong in tijd werd snel minder. Een zwarte vrije a-pion kwam dreigend naar voren, de tijdsdruk nam toe en Renzo zag het gewoon niet meer. De pion werd een dame en zo werd het toch nog een nederlaag voor A5. Heel, heel jammer, want de overwinning was zo dichtbij.

Fortuinlijke 2-2 tegen Laurierboom/Gambiet is net genoeg

Een zware loting, zo was al direct duidelijk nadat bekend geworden was dat al in de eerste ronde moest worden aangetreden tegen Laurierboom/Gambiet. En na een paar uur wees alles er op dat het cupteam er uit zou vliegen. Michiel had het zeer lastig tegen Kahn, John Spinhoven had een stuk geofferd voor drie pionnen tegen Theo Weijers, maar dat leek wat dubieus. Nico Louter stond vrij goed, maar had sloten tijd verbruikt, Bart Stam zat in een nadelig eindspel.

De ommekeer kwam voornamelijk bij John. Eerst raakte hij een van zijn drie pionnen kwijt, toen bleek zijn vrije a-pion ineens toch heel gevaarlijk. Zwart verslikte zich in de stelling en het was 1-0 voor Amstelveen. Daarna paniek bij Nico Louter. In hoge tijdnood rolde een pion om - vermoedelijk stond die op c3, maar hij kwam op c4 terecht. Iemand riep dat de pion verkeerd stond, de spelers wisten het ook niet meer - in de discussies bleef er ook nog een klok lopen. Niemand wist het precies, en dus ging de partij verder met de stand op het bord. Nico kreeg 40 seconden, begon in razend tempo zetten te produceren, waarop de tegenstander allerlei dingen weggaf en zelfs mat ging. Het was nodig ook. Michiel ging in een vrijwel verloren toreneindspel door de vlag, Bart Stam verloor een eindspel met lichte stukken. Eindstand zodoende 2-2. Bij een gelijkspel valt bord 4 af, en dus bekert Amstelveen met het nodige geluk verder.

Droevige KNSB-ronde voor Amstelveen

A1 was op papier minimaal gelijkwaardig aan Paul Keres 1, maar de uitslag van 7-3 viel behoorlijk anders uit dan verwacht mocht worden. Sybolt Strating (in grootse vorm de laatste maanden) en Dennis Brouwer scoorden de volle punten, Lody Kuling en Mehran Kamali voegden halfjes toe, maar dat woog niet op tegen de zes nullen die er verder vielen.

A2 begon de wedstrijd tegen HTV met zes man. Peter de Heer had de tocht naar Den Haag uitgekozen om zijn nieuw verworven Tom-Tom eens duchtig te testen. Het apparaat stuurde hem en Martin Bottema langs allerhande landelijke dreven en fraaie stukjes landschapsarchitectuur. Het gevolg van deze toeristische excursie was dat beiden een uur en veertig minuten te laat arriveerden. Bart-Piet Mulder scoorde met gestroomlijnd spel een punt tegen, Jan Helsloot maakte een regelmatige remise. Esther de Kleuver ging ten onder aan een Siciliaanse aanval, Pauline Ikpa verloor de greep op de stelling na een fout in de opening en Branko Skoric stond lange tijd prima maar raakte in tijdnood de draad kwijt. Eric Roosendaal scoorde in een eindspel nog een tegenpunt, maar het was een schrale troost voor een ongelukkige 5½-2½ nederlaag.

A3 ging eveneens op bezoek bij Paul Keres. De jeugd scoorde prima: Darrell Kho scoorde een vlot en overtuigend punt en Tjerk Sminia bouwde aan een rustige drukstelling, won een pion, en nog een en nog een. Tjibaria Pijloo wist als laatste ook een vol punt te scoren. Dirk Goes scoorde (weer) de enige remise, na handig een pion te hebben gewonnen gaf hij de tegenstander de kans gaf met toren plus ongelijke loper de stelling dicht te schuiven. Florian Jacobs en Olav Lucas verloren echter. Dramatisch was het lot van Jan Krans: hij vergat de dame van zijn tegenstander te vangen en leed uiteindelijk een nederlaag. Henk Boot kon in een lastig eindspel geen sluitende verdediging opbouwen, zodat het uiteindelijk 4½-3½ voor Paul Keres werd. Een wat zure nederlaag.

Wisselende kansen met 4-4 als eindstand

Beide partijen konden redelijk tevreden zijn met de 4-4 die er tenslotte aan het eind van de avond uitrolde tussen A4 en De Raadsheer. Zoals het nu eenmaal zo vaak gaat werden er over en weer kansjes en kansen gemist.

John Spinhoven opende de score met een solide remise - daar had misschien iets meer ingezeten. Maar met het volle punt dat Boudewijn van Beckhoven daarna inbracht mocht A4 de handen dichtknijpen. Boudewijn had erg weinig tijd in een zeer verdachte stelling - maar won eensklaps een stuk en bleek bovendien bijna direct mat te hebben. Jan Willem Stroes speelde een gelijkwaardige remise. Hans van Nieuwkerk had een acceptabele stand maar erg weinig tijd, en dat bleek tenslotte fataal. Michiel Harmsen bracht A4 weer op voorsprong door opponent van de Klashorst aan het eerste bord aan alle kanten mat te zetten. Harold de Boer miste een bijna direct winnende voortzetting - maar had daarna weer alle geluk dat de tegenstander een voor hem gewonnen stand remise gaf. Bart Stam had erg veel tijd nodig gehad om de stellingsproblematiek op te lossen en hoge tijdnood en een moeilijke stand zorgden tenslotte voor een nederlaag. Nico Louter was daarmee nog als enige bezig - eerder scheen hij mat gemist te hebben. Nu had hij een kwaliteit meer, maar een winstplan was niet te zien. Nico had ook wat meer tijd maar vond op vlag winnen geen optie - remise dus, en daarmee 4-4.

Bijna maximaal voor jeugd A1

Slechts een enkel bordpuntje werd er gemorst door de jeugd A1 in het eerste weekeinde in Baarn, waarmee het team zich weer nadrukkelijk kandidaat stelt voor de titel. De twee andere teams hadden de pech direct tegen elkaar te worden ingedeeld in de eerste ronde (KNSB, moet dat nou??). Het werd 2-2, waarna de A2 zijn gram haalde in de tweede ronde en bij de subtop aanschoof.

Ook in de C en D klasses speelt Zukertort mee, met plaatsjes in de subtop.

Bestuur wint Martien-de-Bolsterbokaal

Eric Roosendaal en Henk Boot hebben het jaarlijkse SGA-besturentoernooi weten te winnen. Zowel in de vooronde (8½ uit 10) als in de finale (7½ uit 10) werd de eerste plaats behaald. Vooral Henk haalde uit: aan bord 2 scoorde hij 9½ uit 10! Eric deed het op bord 1 wat kalmer aan en hield het bij 6½ uit 10. Daarmee won Amstelveen voor het eerst de Martien de Bolsterbokaal, vernoemd naar onze enkele jaren geleden overleden ex-voorzitter.

A1 en A3 openen seizoen met zege

Amstelveen 1 heeft in de eerste ronde de beide matchpunten buitgemaakt. In een felbevochten wedstrijd tegen Unitas 1 bleef A1 aan de goede kant van de score. Na vlotte remises van Dennis Brouwer en Paul-Peter Theulings kon Mehran Kamali een punt laten noteren. Jonathan Tan en invaller Michiel Harmsen verloren, maar een fraai punt van Kevin Tan en een knappe zege van Sybolt Strating aan het kopbord brachten A1 opnieuw op voorsprong. Henk Schmitz consolideerde via een remise. Unitas kwam nog éénmaal gelijk nadat Lody Kuling moest opgeven, maar Sander Los won een eindspel van dame tegen toren/paard en bracht daarmee het winnende punt binnen.

A2 speelde met enkele invallers, maar die wonnen wel beiden - zowel Harold de Boer als Boudewijn van Beckhoven scoorden. Rijswijk deed wat terug aan de middenborden - Peter de Heer en Branko Skoric moesten capituleren. De beslissing viel in feite aan de kopborden, waar zowel Esther de Kleuver als Jan Helsloot op de volle winst leken af te gaan. Esther raakte in tijdnood de draad kwijt, en Jan's veilige route naar winst bleek een lek van jewelste te bevatten. Twee nullen waren het gevolg. De twee andere partijen eindigden in remise, bij Martin Bottema al na een paar uur, maar bij Eric Roosendaal pas na wat tijdnoodtrucs in vrijwel verloren stelling. Ondanks dat extra halfje ging Rijswijk met een 5-3 overwinning naar huis.

A3 speelde tegen Moira/Domtoren, dat zijn eerste KNSB-wedstrijd speelde. Florian speelde tegen een jong talent (zoals hijzelf, maar dan nóg jonger) en werd naar eigen zeggen ingeblikt na een slordigheidje in de opening. Tobias Kabos speelde een woeste partij, raakte een dame kwijt, haalde een nieuwe en zette de tegenstander mat. Dit fraaie spektakelstuk kunt u vinden bij de partijen. Darrell Kho liet ook zijn talenten spreken en speelde zijn tegenstander zoek. Olav Lucas verloor, maar Jan Krans bracht opnieuw een voorsprong op het scorebord. Die voorsprong bleef in stand na een remise bij (wie anders dan?) Dirk Goes. Henk Boot moest toen een eindspel met een stuk meer winnen voor de winst - en dat bleek geen probleem. Tjibaria Pijloo verdedigde lange tijd een eindspel met een pion minder, maar miste de lastige remiseweg. Daardoor won A3 eindelijk eens met 4½-3½, een score die vorig jaar regelmatig andersom moest worden genoteerd.

Mehran winnaar van zijn categorie

Het afgelopen jaar was een beetje matig seizoen voor Mehran, maar in Hengelo stond hij er weer: Mehran de échte schaker. Met 7½ uit 9 werd hij winnaar van de B-categorie. Zijn TPR mag er bepaald ook zijn: 2202.
Ook anderen deden het uitstekend in deze groep: tussen meer dan 90 deelnemers eindigden maar liefst vier spelers van Zukertort in de top 11. Jonathan Tan werd 4e met 7 uit 9; Bram ter Schegget eindigde met 6½/9 als 6e, na een remise tegen Mehran in de laatste ronde; Tobias Kabos werd 11e met 6/9 na een nederlaag tegen Jonathan in de laatste ronde. Jouke van Veelen eindigde in de middenmoot met 4/9.

In de A-groep speelde Losy Kuling bovenin mee en eindigde tenslotte als 10e. In Categorie C wist Joë; de Vries 50% te scoren. Tjark Vos haalde 8/13 in de D-categorie en werd 11e.