Kevin, Matthew en Jonathan sterkste schaakgezin van Nederland

Nederland kent heel wat sterke schaakgezinnen - de namen Erwich, Mühren, Haast, Brandenburg, Kuijf, Willemze, om er maar een paar te noemen, zijn overbekend. En Tan natuurlijk. De ons maar al te bekende drie broers, die al zo veel voor Zukertort betekend hebben, zoveel punten gescoord hebben voor diverse teams, maar vooral voor het eerste, jeugdtitels gescoord hebben, jeugdteams naar titels geloodst hebben en daarnaast ook nog eens training gegeven hebben, vormen beslist een sterk en homogeen schaakgezin.

De broers maakten hun reputatie dan ook meer dan waar. De familie Erwich werd op een gelijkspel gehouden, maar daarna moesten diverse anderen er met ruime cijfers aan geloven en tenslotte scoorde de Tan-tornado 15½ uit 21 waarmee de concurrentie op flinke achterstand werd gezet. Felicitaties aan Kevin, Matthew en Jonathan!

Kevin

Matthew

Jonathan

Een verder verslag vindt u op de KNSB-website.

Amstelveense jeugd net ietsje sterker dan Engelse jeugd tot 12 jaar

In het weekend van 20 en 21 juni werd voor de 9e keer een schaakmatch gespeeld tussen de Engelse jeugdselectie tot 12 jaar en een team jeugdspelers van Zukertort. Wat 9 jaar geleden begon als een leuk wedstrijdje tussen beide partijen is inmiddels uitgegroeid tot een jaarlijks terugkerend evenement dat telkens vlak voor de zomervakantie wordt gehouden. Het ene jaar in Amstelveen, het andere jaar weer in Engeland.

Het scoreverloop was uitermate spannend. Op de zaterdag trok Zukertort met 8½-7½ net aan het langste eind. Op zondag kwam Engeland zo goed uit de opening dat een monsterzege op handen leek, maar wist Zukertort de Engelsen bij te benen en uiteindelijk zelfs verrassend met 9-7 te winnen. Maar hoewel winnen natuurlijk altijd leuk is was toch het belangrijkste dat het gezellig was, met spannende en kwalitatief hoogwaardige partijen door de allerjongste jeugd. Volgend jaar het lustrum van het 10e jaar, nu weer in Engeland.

Een uitgebreider verslag met veel meer foto's vindt u hier.

En Margreet Seinstra heeft zelfs een video op YouTube geplaatst!

Jan Helsloot en Eric Roosendaal doorgeefkampioenen

Het seniorenseizoen werd zoals de laatste jaren gebruikelijk afgesloten met het kampioenschap doorgeefschaak. Jan Helsloot en Eric Roosendaal toonden zich hierin het behendigst. Jan won al zijn partijen en Eric verloor slechts eenmaal. Het 'Weesper duo' Michiel Harmsen en Nico Louter eindigde als tweede en Henk Boot en Dirk Goes werden derde.

Amstelveen slaat toe vanuit vrijwel kansloze positie (met dank aan Paul-Peter Theulings)

De SGA-rapidfinale werd gespeeld tussen VAS 1, VAS 3, Euwe en Amstelveen. De eerste ronde leverde een zege op tegen VAS 3. Sybolt Strating verloor, maar Matthew Tan en Kevin Tan wonnen en Paul-Peter Theulings speelde remise. De concurrentie van Euwe en VAS 1 speelde onderling 2-2. Een goed begin en de kansen om de titel te verdedigen leken voorlopig goed.

Maar in de tweede ronde ging het mis tegen Euwe. Na een 0-3 tussenstand kon Kevin Tan nog juist mat zetten met zeer weinig tijd, 1-3. De wedstrijd VAS 1 - VAS 3 werd 2-2. De stand was daarmee niet bepaald gunstig voor Amstelveen: Euwe 5 punten, VAS 1 4 punten en VAS 3 en Amstelveen onderaan met 3½ punt. SGA-voorzitter Willem Hensbergen kondigde vlak voor de laatste ronde dan ook maar alvast aan dat het toernooi deze keer wel een andere winnaar zou krijgen dan vorig jaar.

Maar zie wat er in de laatste ronde gebeurde: VAS 1 werd door Amstelveen vernietigend met 4-0 verslagen terwijl koploper Euwe met ½-3½ verloor van VAS 3. Daarmee prolongeerde Zukertort Amstelveen dus niet meer verwacht toch de titel. Hulde, vooral aan Kevin die 3 uit 3 scoorde!

Eindstand
1. Zukertort Amstelveen  7½
2. VAS 3                 7
3. Euwe                  5½
4. VAS 1                 4

Individuele scores
Sybolt Strating          1
Matthew Tan              2
Kevin Tan                3
Paul-Peter Theulings     1½

Beslissing valt pas in de laatste ronde

Jan Krans ging fier aan de leiding in de rapidcompetitie, een punt voor op Jan Helsloot, maar die had in feite de betere kansen omdat hij een avond gemist had. Jan Krans had een score van 2½ staan en zou er in de stand daardoor alleen op voooruit gaan als hij minimaal 3 punten scoorde, terwijl Jan Helsloot elk halfje als winst kon laten noteren. Als Jan Helsloot 3 punten zou kunnen scoren was hij kampioen, ongeacht de concurrentie.

De eerste ronde leverde direct een verrassing op. De immer onberekenbare Nico Louter won van Jan Helsloot, die daardoor direct zijn punt speelruimte kwijt was. Jan Krans won wel. en deed dat ook in de tweede ronde. Maar Jan Helsloot won ook en kwam daarmee op gelijke hoogte. In ronde 3 wist Jan Krans de score op te vijzelen naar 3 uit 3. Daarmee verviel zijn eerdere lagere score van 2½ en steeg hij dus een half punt op de ranglijst. Maar ook Jan Helsloot won en dat leverde hem een vol punt op - en daarmee was hij dus alleen koploper geworden.

De opdracht in de laatste ronde was helder voor beiden. Jan Krans moest beter scoren dan Jan Helsloot om deze in de stand te achterhalen. Jan Krans speelde tegen Nico Louter en slaagde wel waar Jan Helsloot eerder struikelde door een vol punt te scoren. Jan Helsloot kwam echter niet verder dan remise tegen Paul-Peter Theulings. Daarmee eindigden beide heren op 14 punten. Volgens het reglement wint dan degene die op de laatste avond het beste scoort, en dat was duidelijk Jan Krans met zijn score van 4 uit 4. Daarmee bekroonde Jan een paar uitstekende rapidweken (7 uit 9 in de SGA-rapidcompetitie!) en hij kreeg dan ook zeer verdiend de Simonistrofee uit handen van de naamgever zelf.

De complete eindstand vindt u hier.

A1 plaatst zich, A2 en A3 net niet

De voorronden van het SGA-rapid (drie avonden met elk drie partijen) werden gespeeld. A1 en A2 speelden in de Hoofdklasse. A1 plaatste zich met 25 bordpunten uit 36 als tweede voor de finale, samen met Euwe en twee teams van VAS.

Individuele resultaten A1 (25/36)
Paul-Peter Theulings      6½/9
Sybolt Strating           4½/6
Bram ter Schegget         4½/6
Matthew Tan               3 /3
Kevin Tan                 3 /6
Jan Krans                 2 /3
Dennis Brouwer            1½/3

A2 werd vijfde met, niet genoeg voor de finale, wel erg knap gespeeld en ruim boven op papier veel sterkere teams van Caissa en Nieuwendam. Met name Jan Krans had het op zijn heupen: een totaalscore van 7 uit 9!

Individuele resultaten A2 (18/36)
Jan Krans                 5 /6
Eric Roosendaal           4½/9
Dennis Brouwer            3 /6
Michiel Harmsen           2½/9
Henk Boot                 2 /3
Florian Jacobs            1 /3

In de eerste klasse eindigde A3 als zevende, maar in deze klasse zaten veel teams dicht op elkaar en A3 kwam slechts 2 bordpuntjes tekort voor een finaleplaats.

Individuele resultaten A3 (18½/36)
Christopher Brookes       4½/9
Olav Lucas                3½/9 
Harold de Boer            3½/9 
Nico Louter               2½/3
Florian Jacobs            2½/6
Henk Boot                 2 /6

Laatste truc beslist over kampioenschap

Tobias Kabos had weliswaar wit tegen Sybolt Strating, maar die had aan remise genoeg voor het kampioenschap, omdat bij gelijk eindigen de TPR de doorslag zou geven. Tobias moest dus winnen. De strijd ging lange tijd gelijk op, maar in het eindspel wist Tobias met een laatste truc de partij toe zich te trekken!

Alle uitslagen en de voorlopige eindstand vindt u hier.

Jeugdteam wordt tweede met knappe zege

A6 doet het verassend goed dit seizoen. Het team heeft de nodige debutanten, maar desondanks wordt er sterk gespeeld. Via een zege op Almere 5 kon het team zelfs als tweede eindigen. Almere stond derde en kon bij winst zelf tweede worden, maar werd in de praktijk volslagen kansloos gelaten doordat A6 goed profiteerde van de kansen die de Almeerders in ruime mate morsten. Zodoende liep de jeugd in sneltreinvaart weg naar 4-0, waarna de wedstrijd natuurlijk beslist was en er alleen nog om de eer hoefde te worden gespeeld.

De snelste zege van allemaal boekte Sanne ter Schegget. Een dubbele aanval was meteen fataal en goed voor een vol punt. Mateusz Glowacki won een stuk doordat hij scherp gezien had dat wit weliswaar op twee manieren terug kon pakken, maar in beide gevallen mat zou gaan op de onderste rij. Michiel van Andel leek wat in de problemen, maar toen de tegenstander een pion per se niet terug wilde geven kreeg hij het deksel op de neus en werd hij elegant matgezet. Egbert Jansen was ooit een stuk achter, maar toen de tegenstander dat cadeautje retourneerde was Egbert er als de kippen bij om het pionneneindspel naar zich toe te trekken.

Dat was dus de 4-0. Het werd allemaal nog erger voor de bezoekers toen Yannick Timar een stel pionnen won en ook nog eens een punt scoorde. Thomas Idzinga was een stuk achter geraakt, maar de kopman van Almere wist niet beter te doen dan dat in te ruilen voor twee pionnen waarna het toreneindspel remise werd. Jean-Paul Brookes had een gelijk eindspel dat ook remise werd en alleen aan het bord van Floris Visser had Almere reden tot enige vreugde toen Floris een stuk verloor en Almere hun enige punt scoorden.

Een 6-2 zege dus, en A6 eindigt fier op de tweede plek, een vooraf niet gedacht succes!

A2 kampioen, A3 behoudt KNSB-status

Het was allemaal erg spannend in de laatste ronde. Voor A1 stond er dan wel niets meer op het spel, maar A2 kon promoveren en A3 vocht tegen degradatie. Aan het eind van de middag waren alle relevante doelen gehaald - A2 kampioen, A3 op het nippertje gered.

A1 kansloos tegen Leeuwarden
Doordat beide ploegen in de 8e ronde overtuigend gewonnen hadden stond er in deze wedstrijd niets meer op het spel - en dat was van Amstelveens standpunt bezien maar goed ook. De gasten toonden aan dat zij nimmer onderin de ranglijst hadden moeten staan en gingen met een overtuigende zege naar huis. De eerste uitslag was een korte remise van Mehran Kamali. Daarna volgde helaas een reeks nederlagen. Jonathan Tan stond eerst goed maar daarna ging er van alles mis. Kevin Tan en Matthew Tan volgden helaas het voorbeeld van hun broer, waardoor de achterstand snel opliep. Henk Schmitz moest een stuk offeren en zag daar te weinig voor terug en na de tijdcontrole verloor ook Dennis Brouwer waarmee de nederlaag al vaststond.

Aan de overige borden ging het gelukkig iets beter. Jelmer Sminia kwam na pionwinst steeds beter te staan en scoorde tenslotte het enige Amstelveens volle punt. Bram ter Schegget had een pluspion maar die bleek niet meer op te leveren dan remise. Lody Kuling snoepte een pion maar bleek daarna de dame te verliezen hetgeen na lane verdediging toch fataal bleek. Sybolt Strating mocht als teamleider de laatste zetjes van het seizoen doen. In een toreneindspel met een pion minder wist hij de remisehaven te bereiken. Daarmee sloot A1 het seizoen af met een toch wel forse 2½-7½ nederlaag.

A2 kampioen!
Elke zege zou toereikend zijn tegen Het Witte Paard uit Zaanstad, maar dat moest natuurlijk wel eerst gebeuren. De eerste uitslagen waren gunstig. Esther de Kleuver kwam prettig uit de opening en liet haar stukken samenwerken waar die van zwart wat rondzwalkten. Met een kleine combinatie won ze een vol stuk. Eric Roosendaal had juist een remise-aanbod gekregen en vond dit wel een goed moment om het aan te nemen. Gijs IJzermans volgde dit voorbeeld korte tijd later na een vrij saaie partij. Jan Helsloot richtte al zijn stukken op de koningsvleugel en speelde de opponent bijkans zoek. Daarmee was het al 3-1.

In de tijdnoodfase kreeg Paul-Peter Theulings een remise-aanbod. Aangezien alle andere borden gunstig stonden nam hij het aan. Het was tenslotte kopbord Sander Los die in een wirwar van stukken de goede weg vond, een paar stukken won en tenslotte zeer symbolisch de promotie van A2 bevestigde met de promotiezet f2-f1D, waarna wit opgaf. Sanders fraaie zege vindt u bij de partijen.

De overwinning was daarmee zeker en had nog veel ruimer kunnen uitvallen als er aan de twee laatst spelende borden niet een paar kleine rampen waren gebeurd. Peter de Heer stond zeer veelbelovend, sloeg verkeerd terug en zag ineens een dame op zijn onderste rij verschijnen waarna het direct uit was. Tobias Kabos had na diverse omzwervingen een gewonnen stand bereikt maar zag een truc over het hoofd. Toen Tobias het verkeerde stuk pakte had zwart ineens een dolle dame en was het meteen pat. Desalniettemin een overtuigende 5-3 zege en A2 mag het volgend jaar een niveautje hoger gaan proberen.

A3 handhaaft zich via Houdini-achtige ontsnapping (door Henk Boot)
For us, there is only the trying. The rest is not our business. (T.S. Eliot)
Wat zou deze laatste middag van het KNSB-seizoen 2008-09 brengen ? We hadden ons de laatste twee wedstrijden van onze beste kant laten zien en de laatste strohalmen krachtig vastgepakt en dus de mogelijkheden tot behoud, na de zesde ronde ingeschat op 13%, nog geheel in eigen hand.
Zo schreef ik in de uitnodigingsmail: Nog een weekje slapen, woelen, dromen en dan kunnen we er nog een keer tegenaan ! Tijdens ons voortreffelijke uitstapje naar het verre Groningen hebben we ons van onze beste kant laten zien en daar een mooie en ook verdiende overwinning behaald. Om te eindigen met: Kortom, laten we de Wageningse berg maar eens stevig beklimmen !.
Nu hebben wij als Amstelveners een prettig gevoel bij de confrontaties met onze tegenstanders uit Wageningen. Wij wonnen al eens op de berg en in het seizoen 2005-06 boekten we in de voorlaatste ronde een klinkende 6-2 overwinning, waardoor we aan het eind Wageningen één matchpunt voorbleven en wij niet en zij wel degradeerden. Onze Wageningse tegenstanders waren deze wedstrijden zeker niet vergeten zoals op hun forum was te lezen: Amstelveen-uit is toch speciaal: ik heb er twee keer gespeeld: de eerste keer zaten Piet (0), Dikkie (1) en ik (0) al na 1½ uur aan de bar met aan de andere kant van de bar een waanzinnig leuk wijf, waar we enorm veel plezier mee hebben gehad. Enkele jaren later verloren we daar dik en degradeerden een wedstrijd later. Driemaal is scheepsrecht, heet het cliché”. Kortom, wij voelden ons gesterkt door deze Wageningse siddering, maar zou het voldoende blijken? Temeer daar we Talitha aan bord 2 moesten missen? Wat te doen met de opstelling? Nu, ja, als teamleider 'promoveer' je jezelf dan maar naar een hoger bord en verwacht je één van hun goed spelende en veel scorende topscores te moeten tegenhouden: quod non. Wageningen had zich ook nog eens achter de oren gekrabd en de gebruikelijke opstelling aangepast, zodat hun sterkste spelers de borden 3-5 bezetten. Dit verleidde mij ertoe tegen mijn buurman aan bord 1 na een half uurtje, toen er natuurlijk nog niets duidelijk was, te zeggen dat het toch wel aardig was, indien wij aan de eerste twee borden twee punten zouden bijdragen aan het eindresultaat.

Tijdens de wedstrijd leek het strijdplan van Wageningen overigens te werken, want al snel bleek hun topscorer Kees Stap, afgezakt tot bord 5, onze man Darrell Kho met kleine doch duidelijke middelen op te zadelen met een slechte stelling. Ook bij Jan Krans, onze topscorer en daarom 'gepromoveerd' naar bord 4, bleek de inspiratie van de invalbeurt in het eerste team één ronde eerder verdwenen. Hij klaagde al snel dat hij helemaal niets zag en een vreselijke off day had en daar zag de stelling ook wel naar uit. Toch waren er ook wel enkele lichtpuntjes: Christopher Brookes had de tegenstander verleid tot een niet deugend stukoffer, Florian Jacobs en vooral Henk Boot aan bord 2 hadden lekker spel tegen hun 'gepromoveerde' tegenstanders. Toen Henk op de 14e zet een wit paard offerde op f7, stortte de zwarte stelling ineen. Hoewel Fritz, zoals natuurlijk wel vaker, aangaf dat er toch nog een zwarte uitweg was geweest (18. .. Dc7 in plaats van het verliezende 18. ... Tf6). U kunt dit huzarenstukje zelf naspelen in de rubriek partijen.

Na deze vlotte 1-0 voorsprong voor Amstelveen, was het echter de beurt aan Wageningen: eerst verloor Darrell verder kansloos en bleek Renzo Finkenflügel geen verweer te hebben tegen een oprukkende zwarte vrije a-pion. Ook onze invaller Marcel Laarhoven op bord 6 raakte de kluts kwijt, nadat hij zijn toren op een dwaalspoor stuurde. Zwart viel binnen en wit kwam een toren te kort in de verdediging waardoor het direct mis was: 1-3. Ook de florissante stand bij Christopher was (tijdelijk) aan erosie onderhevig. Hij wist gelukkig toch een eindspel van goed samenwerkend loperpaar tegen toren en enkele pionnen te krijgen, zodat hij weer de overhand kreeg. Ook Florian Jacobs aan bord 1 maakte duidelijk vorderingen. Uiteindelijk bleek het voordeel van beiden voldoende voor winst, zodat de stand met 3-3 weer in balans was.

Er resteerden dus nog twee partijen: aan bord 3 was Tjerk Sminia in zijn onvermijdelijke toreneindspel met een pion minder beland, waarbij de onverbeterlijke Amstelveen-optimisten nog wel remisemogelijkheden zagen, maar waarin de tegenstander toch onmiskenbaar wel wat vorderingen maakte. Maar de Houdini-act van Amstelveen 3 werd toch wel vertolkt door onze topscorer Jan Krans. Hij stond in het middenspel tegen zijn sterke tegenstander na een correct stukoffer volstrekt verloren, zoals u hier zelf kunt constateren. Maar toen deze een sterke voortzetting miste (22 ... Te4!! met het idee Th4) wist hij een extreem venijnige tussenzet (24. f4!) uit de hoge hoed te toveren, waarna hij gewoon een stuk meer had. Hoewel de tegenstander nog wel tegenspartelde, werd Jan van 'niets ziend' tot 'niets ontziend' en haalde het belangrijke vierde punt binnen!

Alleen het moeilijke toreneindspel van Tjerk bleef nu nog over. Telefoontjes leverden echter op dat Unitas 2 met 5½-2½ had verloren van Zeist en dat de Kennemer Combinatie 3 zijn goede herstel na de winterstop had voortgezet met een 5-3 overwinning tegen Alteveer. Daarmee werd duidelijk dat zowel Wageningen 2 als Amstelveen 3 zich hadden gehandhaafd, onafhankelijk van de uitslag van de laatste partij. Dit leidde tot uitbundig gejuich en het elkaar gelukwensen in de belendende analyseruimte. Het bleek dat Tjerk zijn stelling niet kon houden waarmee de wedstrijd in 4-4 eindigde, voor ons dus juist voldoende om ons te handhaven in de KNSB.

Amstelveen 3 is daarmee achtste geworden met 6 matchpunten, evenveel als de nrs 9 en 10, maar de bordpunten zijn net genoeg om boven de streep te blijven. Na een score van 1 uit 6 toch nog net achtste - A3 lijkt een nieuw record ontsnappingen-op-het-laatste-moment te willen vestigen....

A5 wint laatste wedstrijd overtuigend

A5 had na de nederlaag tegen concurrent Fischer Z 2 weinig meer te winnen of te verliezen. De tweede plek was in feite al veilig en de laatste wedstrijd kon daarom zorgeloos tegemoet worden gezien.

Er viel al snel een ruime voorsprong te noteren. Jeroen Schoonackers won een stuk en Thijs de Boer won een stuk en later nog meer materiaal. Diverse andere borden stonden goed, met name de lagere borden, want tegenstander AdA'04 heeft vooral veel jeugdspelers, en alleen de kopborden worden bezet door de (sterkere) senioren. Dat ondervond bijvoorbeeld Boudewijn van Beckhoven, die wat al te veel offerde in een Marshall en de aanval dood zag lopen. En ook Roger Bhoorakan moest de vlag strijken toen een vroeg opgelopen achterstand van twee pionnen niet meer kon worden goedgemaakt.

Aan de lagere borden kwamen de punten dus wel. Joël de Vries had lang een gelijke stand, maar toen er een pionneneindspel op het bord kwam begon de tegenstander doorbraken te zien die er niet waren en viel het punt de Amstelveense kant op. Walther Kappelhof rondde een koningsaanval af met een toren voorsprong waarna de tegenstander nog een poosje doormorrelde met een paar vrijpionnen voor hij werd matgezet. Het mooiste punt kwam mischien wel van Martijn van Andel. Via fraai stukkenspel en een verlammende vrijpion op d7 werd zwart keurig uitgeteld. Het schijnt dat Martijn voorlopig stopt met schaken - heel jammer, vooral als je dit soort pareltjes ziet.

Jan Willem Stroes mocht het seizoen afsluiten en deed dat keurig door een slechter toreneindspel bekwaam remise te houden. Daarmee kwam de eindstand dus op 5½-2½, een plezierig ruime zege.

A1 veilig, A2 koploper, A3 leeft weer

Schitterende zege A1 tegen koploper SMB
Magische krachten in de sport. Jan Krans kon niet op zaterdag spelen en Unitas (opponent van A3) wilde niet vooruitspelen. De creatieve oplossing was om Jan dan maar vooruit te laten spelen voor A1 om zodoende het nijpende invallerstekort te compenseren. A1 speelde tegen SMB, dat daar wel oren naar had - Stan van Gisbergen woont in Amstelveen tenslotte. Jan viel dus op vrijdagavond in aan bord 1, en speelde, geruggesteund door een mailtje van Matthew Tan, die het punt voor Jan al zowat telde, de sterren van de hemel om tenslotte een rechttoe-rechtaan partij in fraaie stijl met mat te besluiten.

Was de koploper aangeslagen door de onverwachte ondergang van hun kopman? Feit is dat het geluk ook al niet aan hun zijde was. Matthew Tan kreeg een variant op het bord die hij met Spoelman had geplugd. Sybolt Strating stond zeer slecht maar speelde Fritz-achtig sterk in tijdnood en zag de tegenstander misgrijpen. Zo rolde punt na punt de Amstelveense kant op - Jelmer Sminia, Bram ter Schegget, Dennis Brouwer, Kevin Tan lieten allen de winst noteren, en alleen Jonathan Tan, Mehran Kamali en invaller Olav Lucas moesten met een nul genoegen nemen.

Zodat Amstelveen in deze match zonder remises met 7-3 ruimschoots aan de goede kant van de score bleef. En meteen volkomen veilig is. De laatste wedstrijd van A1 is daarmee eigenlijk alleen voor de statistieken nog van belang.

A2 wint fors van Leiderdorp
Eric Roosendaal had vooruitgespeeld, met slechte gevolgen. Nadat de tegenstander een verloren pionneneindspel had opgezocht en alle finesses had gemist deed Eric het fout en de tegenstander per ongeluk goed: 0-1. Op de wedstrijddag verloor ook Peter de Heer vrij snel maar daarna was het uit met de pret voor Leiderdorp. Esther de Kleuver won ruim voor de tijdcontrole en Tobias Kabos klierde wat in een eindspel tot de andere kant bezweek. Gijs IJzermans gaf daarop zijn volkomen gelijke stand remise. Paul-Peter Theulings, Sander Los en Jan Helsloot wonnen vervolgens alle drie, waardoor de zege ruim uitviel: 5½-2½. A2 blijft daarmee koploper - een zege in de laatste ronde volstaat vrijwel zeker voor het kampioenschap.

A3 wint in het verre Groningen van Unitas 2 (door Henk Boot)
Een lange reis naar Groningen door de zonovergoten polders. Zou het kunnen? Natuurlijk, want de verschillen zijn niet zo groot in deze klasse, maar zou het ook lukken? Voor de 7e ronde werd de kans dat A3 op een degradatieplek zou uitkomen ingeschat op 87%. In de vorige wedstrijd werd aan het eind met enig fortuin de laatste strohalm vastgepakt, maar er gaapte nog een gat van 3 matchpunten met een groepje clubs boven de streep. We moesten het deze keer bovendien zonder onze topscorer Jan Krans stellen, die verhinderd was, maar vrijdagavond een invalbeurt in het eerste met een fraaie winst afsloot. Zou dat ons kunnen inspireren ?

We waren door wat dwalen in de Groningse contreien maar net op tijd, maar wel volledig, met Harold de Boer als invaller. Het begin van de wedstrijden was stemmig omdat één minuut stilte in acht werd genomen voor de kort tevoren overleden beheerder van het Jannes-van-der-Waldenksportcentrum. Er werd zeer geconcentreerd gespeeld, iedereen voelde het belang van deze wedstrijd. Na een uur of drie spelen stond niemand minder, Talitha Munnik en Darrell Kho stonden zelfs een pion voor en bij Henk Boot was er een zeer open stelling met mogelijkheden, terwijl ook Christopher Brookes een fraai ogende stelling had. Als eerste zette overigens Florian Jacobs het bord in vuur en vlam met zijn bekende Sturm-und-Drang aanval tegen de zwarte koningsvleugel, zelfs vóór de koning daar te bekennen was! Zwart plaatste na 13 zetten en met nog slechts 25 minuten voor Florian op de klok een tactisch remiseaanbod. Omdat niet goed te zien was hoe wit verder moest gaan werd dit aangenomen. Harold speelde een solide partij, misschien een beetje saai, maar remise was een logische uitslag. Dit resultaat boekte ook Renzo Finkenflügel, die in een dame-eindspel met wederzijds nog veel pionnen op het bord van zijn tegenstander een remiseaanbod kreeg. Gezien het belang van de wedstrijd en de stand op de overige borden leek het wijs dit aanbod gewoon aan te nemen.

Vervolgens bracht Talitha op overtuigende wijze een vol punt binnen: eerst een uit nood geboren pionoffer aannemen, idem met een kwaliteitsoffer en dan zorgen dat echte offers tegen de eigen koningsstelling niet mogelijk blijken, nog een extra truc met een schijnoffer et voilá: een niet te overbruggen materiële voorsprong zodat wit de strijd terecht staakte. Het extra pionnetje van Darrell was niet zo heel bijzonder, zodat ook hier remise een logische uitslag was. Bij Henk was er toch wel sprake van wisselende kansen (k-factor en zo). Fritz gaf eerst de voorkeur aan de zwarte stelling, vervolgens aan wit, toen toch weer aan zwart, gelijk, een beetje beter voor wit, duidelijk beter voor wit en na de tijdcontrole uiteindelijk een duidelijke + 3.60 en snel oplopend met 2 torens op de 7e rij tot matdreigingen of groot materiaalverlies. Kortom, duidelijk geïnspireerd door onze afwezige topscorer die de avond tevoren ook fraai over de 7e lijn zijn tegenstander vloerde.

Een plezierige 4-2 voorsprong, maar de twee resterende stellingen waren niet zo makkelijk. De ogenschijnlijk fraaie stelling van Christopher, die aan bord 7(!) overigens de op papier sterkste tegenstander kreeg, bleek toch aan erosie te leiden. De tegenstander investeerde nog zeer veel tijd om een winstplan te bedenken in een lastig 4-toreneindspel, maar toen uiteindelijk twee eenzame koningen op het bord achterbleven was het beslissende halve punt binnen. Tjerk Sminia was een pionnetje kwijt geraakt en kon deze keer in opnieuw een toreneindspel slechts lijdzaam ondergaan hoe zijn tegenstander het karwei netjes afmaakte. Al met al een verdiende 4½-3½ overwinning in het verre Groningen. Gezien de overige uitslagen hebben we alles echt in eigen hand: alleen de Wageningse berg moet op 9 mei nog worden beklommen.

A4 pakt Oosten/Toren compleet in

A4 heeft het seizoen waardig afgesloten met een flinke zege tegen Oosten/Toren. Aan bord 1 wachtte de ons wel zeer bekende Willem Moene, door Michiel Harmsen echter onder de duim gehouden middels een plusremise. Ook John Spinhoven en Olav Lucas speelden remise en een laatste hafje werd bijgeschreven via het abonnement van Dirk Goes.

De overige partijen leverden volle punten op. Nico Louter, Marcel Laarhoven, Harold de Boer en Bart Stam wonnen allevier, zodat de score uitliep naar een forse 6-2.

Casper Blaauw na 23 jaar op herhaling

Natuurlijk was 'Maan' Bosboom favoriet, maar er ging iets mis in de voorronden, en Manuel moest zich tevredenstellen met de 1e plek in groep B. In de A-groep werd fel gevochten om de titel met Yong Hoon de Rover en Casper Blaauw tenslotte als gedeeld winnaar. De tweede barrage leverde uiteindelijk Casper als winnaar op. Piet Peelen werd 3e.
Een uitgebreid verslag met foto's vindt u hier.

A6 pakt winst bij bezoek aan Tal/DCG

Het zesde team blijft het verrassend goed doen dit seizoen. Na een vroege tegenvaller (Floris Visser verloor nogal snel) kwam het team al snel terug met de zege van Sanne ter Schegget (damewinst). Een tweede nederlaan, van Jean-Paul Brookes werd uitgewist met een zege van Yannick Timar. Mateus Glowacki speelde remise evenals kopman Thomas Idzinga. Shotaro de Niet en Michiel van Andel zorgden tenslotte voor de matchpunten, waardoor A6 nog altijd zeer fraai tweede staat in de poule.

A5 niet opgewassen tegen Fischer-Z 2

Het zat er helaas toch niet in. Het duidelijke verschil in rating met Fischer-Z 2 vertaalde zich in een 5-3 nederlaag. Met nog één wedstrijd te gaan heeft Fischer-Z nu 3 punten voorsprong op zowel VAS als op ons en is dus kampioen.

Zwaar bevochten remises van Roger Bhoorakan, Hans van Nieuwkerk en Boudewijn van Beckhoven en nederlagen van Martijn van Andel , Michiel van Andel en Joël de Vries leidden tot een 4½-1½ achterstand. Thijs de Boer wist met een knappe overwinning de 2½ te scoren en ikzelf had de 3½ moeten maken. Met nog weinig tijd op de klok maakte ik echter in een toreneindspel de laatste fout en moest in remise berusten.

Vrijdag 8 mei spelen we thuis de laatste wedstrijd. Als we die weten te winnen kunnen we in ieder geval terug kijken op een goed seizoen. Helaas wel net buiten de prijzen.

A1 verliest, A2 blijft koploper, A3 grijpt allerlaatste kans

A1 verliest kansloos van LSG 2 (door Sybolt Strating)
Het eerste heeft een kansloze nederlaag geleden tegen een op papier sterk, maar tot nu toe slecht draaiend LSG 2, dat vorig jaar nog meesterklasse speelde. Na een paar uur spelen zag het er al somber uit. Een paar stellingen waren zeer verdacht en veel goede stellingen konden we er niet tegenover stellen. Toch kwamen we op voorsprong door Dennis Brouwer, die gelukkig na een paar maanden afwezigheid weer present was en het niet verleerd is. Hij hield zijn koning in het centrum en de pionnenopmars op de koningsvleugel resulteerde in een winnende koningsaanval. Helaas waren nog wel twee andere spelers afwezig en hun invallers konden het niet bolwerken. Bij Dirk Goes kwamen zijn stukken op ongelukkige velden terecht, waarna hij langzaam werd weggedrukt. Hartwich Wiesmann had acht jaar niet meer gespeeld en dat was te merken aan zijn tijdverbruik. Een spannende stelling ging in tijdnood verloren. Hier stond een gelukje tegenover van Matthew Tan. Hij was een pion kwijtgeraakt, maar wist nog een zetherhaling in de stelling te vlechten. Zijn tegenstander wilde zich hier niet bij neerleggen en ging te ver met een nul als gevolg.

Deze gelijke stand wisten we niet te behouden, want zowel Jelmer Sminia als Kevin Tan gingen onder de druk van hun tegenstander ten onder. Jelmer had een pion meegenomen in de opening, maar de compensatie van zijn tegenstander werd te groot met materiaalverlies als gevolg. Kevin had een tegengestelde rokadestelling, waarbij de aanval van zijn tegenstander veel gevaarlijker was.

Tijdcontrole voorbij, 4-2 achter en het zag er niet naar uit dat we nog 3 bordpunten gingen halen. De eerste stap was wel goed, want Bram ter Schegget wist zijn voordeel om te zetten naar een punt. Hij had eerst een kwaliteit gewonnen tegen 2 pionnen en vervolgens werd dit een toren voor 4 pionnen. Lody Kuling moest vervolgens in het stof bijten in zijn lopereindspel met een pion minder. Jonathan Tan was in de opening vol in de aanval getrokken, maar de kwaliteitswinst woog niet op tegen de 2 pionnen en het machtige centrum van zijn tegenstander. In het verre eindspel moest Jonathan capituleren en daarmee de matchpunten aan LSG laten. Ten slotte wist Sybolt Strating zijn pluspion, verkregen vlak na de opening, niet om te zetten naar winst, omdat deze te lang een zwakke dubbelpion bleef. Al met al een terechte nederlaag van 6½-3½, waarmee de degradatiestreep weer vervelend snel dichterbij komt!

A2 wint fors van LSG 4
A2 was nagenoeg compleet aan de start - slechts Peter de Heer werd vervangen door de in topvorm verkerende Harold de Boer. En een compleet A2 is een team om rekening mee te houden. Na minder dan een uur spelen had Tobias Kabos alweer een stuk geofferd voor een enorm initiatief. Sander Los en Paul-Peter Theulings stonden prima en eigenlijk was er geen mindere stand te bespeuren. Toen Sander ineens een stuk cadeau kreeg en Harold de Boer vervolgens ook al een snelle zege boekte begon een ruime zege zich af te tekenen. LSG deed nog wel iets terug aan bord 8, waar Gijs IJzermans een slechte dag had en steeds net de verkeerde keuzes maakte.

In de tijdnoodfase viel vervolgens alles de Amstelveense kant op. Paul-Peter Theulings had al flink voordeel en maakte dankbaar gebruik van een lelijk gat in de zwarte koningsstelling, er werd een kwaliteit gewonnen, dat werd vervolgens een stuk en toen was het over. De aanval van Tobias woedde inmiddels voort - het stuk werd met rente terug gewonnen en hoewel wit nog een paar kansen op behoud had wist hij deze in de wirwar van varianten niet te vinden. Tobias kon afwikkelen naar een totaal gewonnen eindspel en won tenslotte simpel. Jan Helsloot leek eerst ook te gaan winnen maar tegen zet 40 was zijn grote voordeel verdampt - een eindspel van loper en drie pionnen tegen paard en drie pionnen was op zijn best marginaal beter. Jan deed zijn 40e en liep rustig weg. Zwart had nog drie minuten voor zet 40 maar vergat dat die snel voorbij kunnen gaan. Toen Jan na vier minuten terugkwam was er nog steeds niet gezet - vlag dus, helaas, en daarmee een wat gelukkig punt. Het werd nog erger voor LSG toen Esther de Kleuver haar mooie stand wist te winnen. Als pleister op de wonde won LSG nog wel de laatste partij. Eric Roosendaal maakte soepel gelijk met zwart maar kon daarna geen goed plan vinden waarna het snel bergafwaarts ging. Een eindspel van dame tegen twee torens bleek reddeloos waardoor de score op 6-2 kwam.

Amstelveen 2 blijft hiermee (gedeeld) op kop - LSG 4 zal vrijwel zeker degraderen.

Zukertort Amstelveen 3 laat zich bijna de kaas van het brood eten. (door Henk Boot)
Gelukkig een volledig team in de o zo belangrijke wedstrijd tegen Alteveer. Na twee nipte nederlagen tegen concurrenten was het dus de laatste kans. Het begon allemaal goed. Aan bord 8 boekte Renzo Finkenflügel snel een duidelijke zege. Darrell Kho stond gedrongen met een wit paard ver doorgedrongen in de zwarte verdediging, maar echt duidelijk was het niet. Toch leken de kansen meer bij wit te liggen. Het remiseaanbod van wit werd dan ook geaccepteerd.

Aan de andere borden was er nog niet zo veel duidelijk, het kon gewoon nog alle kanten op. Een opvallende gebeurtenis vond plaats aan bord 5 waar de tegenstander de aanblik van een mueslibolletje met kaas bij Henk Boot aangreep om te wijzen op zijn ernstige kaasallergie. Enigszins verbaasd achtte Henk het toch niet verstandig een gedegen verhandeling te beginnen hoe alleen al de aanblik van kaas zou moeten leiden tot een allergische reactie. Wetend dat veel voedselallergieën welhaast op metafysische wijze in het brein van allergielijders blijken te zijn geïmpregneerd, los van meer (wetenschappelijk) controleerbare mechanismen zoals IgE moleculen, leukotriënen en cytokines, leek het beter deze mueslibol op te eten buiten het zicht van de 'lijder', na er overigens op te hebben gewezen dat ook zelfs van buiten meegebrachte nicotinedampen die vanuit kleding en poriën over het bord uitwalmden toch ook niet geheel 'hinderingsvrij' zijn. Het is overigens voor de oudere lezers natuurlijk bekend welk een dodelijk effect kaas, maar ook het gebrek aan kaas, kan hebben als de herinnering aan de uitvinding van de muizenval door Tom Manders en de archivaris weer op het netvlies (of YouTube) verschijnt.

De volgende vier punten werden keurig verdeeld. De tegenstander van Jan Krans raakte in een toreneindspel het spoor bijster. Jan kon met een schaakje een zwarte pion ophalen waardoor hij twee verbonden vrijpionnen kreeg. De tegenstander gaf daarom op, waardoor we het vrijwel unieke feit konden noteren dat Jan een toreneindspel won. Helaas ging het mis bij Henk. Door één zet eerder te rokeren had hij de tegenstander geen kans voor een tactisch intermezzo gegeven. Nu miste hij een tussenzet (later door Fritz gevonden) en bij de 'bevrijdingsactie' uit een gedrukte stelling werd een pion ingeleverd. Zodoende veranderde de zwarte stelling in een puinhoop die na zet 40 werd opgegeven. Christopher Brookes had intussen een mooie stelling opgebouwd die resulteerde in een gewonnen pionneneindspel. Daarentegen kon Florian aan het eerste bord de stelling met een pion minder niet houden.

Het kwam het dus aan op de laatste twee partijen - twee remises volstonden voor de zege. Aan bord 4 stond Tjerk Sminia een pion achter in ook deze keer weer een toreneindspel dat nog wel te houden leek. De stelling bij Talitha Munnik op bord twee tegen de topscorer uit deze klasse, Jan-Willem van Prooijen, leek min of meer in evenwicht, ook al moest Talitha een loper geven bij het promoveren van de zwarte b-pion. Helaas werd zij verschalkt in een listig matnet zodat 4-4 het hoogst haalbare leek. Toen lachte het geluk Tjerk en ons opeens geweldig toe. Via een eenvoudig torenschaakje werd de vijandelijke toren opeens opgepeuzeld en bleek er uiteindelijk opnieuw sprake van een 4½-3½ uitslag, maar nu met het derde eindelijk eens aan de uiterst gelukkige kant van de score.

Niettemin moeten we nog een gat van drie matchpunten met nummer 8 overbruggen zodat we ook onze laatste twee wedstrijden zullen moeten winnen voor lijfsbehoud in de KNSB.

Trefzekere laatste minuten zetten A4 op beslissend voordeel

A4 was nog niet veilig - en als de wedstrijd tegen mede-degradatiekandidaat VAS 4 onverhoopt verloren zou gaan zou dat niet zo best zijn. Teamleider Michiel Harmsen moest bovendien invallers vinden voor de afwezige Olav Lucas en John Spinhoven - Joël de Vries en Jan Willem Stroes waren gelukkig bereid de twee laatste borden voor hun rekening te nemen. Zo begon de wedstrijd tegen vijf VASsers - drie borden waren bij aanvang namelijk nog leeg. Na een kwartiertje kwam de ons welbekende Gabriël Molinari bord 1 bezetten, en na een half uurtje schoof ook bord 8 bij. Bord 6 bleef echter een oase van rust, zodat Harold de Boer na één zet reeds de winst kon claimen en A4 gratis op voorsprong kwam.

Inmiddels lieten de laatkomers er geen gras over groeien. Marcel Laarhoven leek eerst nog wel goed te staan tegen Gabriël, maar al snel kwam de klad in de stelling. Ook Joël had het erg lastig, en toen zijn koning in een eindspel met torens en dames in de problemen raakte scoorde VAS de gelijkmaker. Na een remise van Dirk Goes vanuit wat matige stand groeiden de problemen Marcel boven het hoofd. VAS dus op voorsprong met nog vier borden te gaan - vier zeer spannende borden overigens. Michiel Harmsen had een rare stand - dichtgeschoven in het centrum maar een kwetsbare koning. Michiel verdedigde stug en loerde op counterkansen. Bart Stam leek duidelijk voordeel te hebben - een zwarte pion was dreigend opgerukt. Jan Willem Stroes had een lastig pionnetje geofferd en een boel compensatie. Wit stelde remise voor maar dat werd geweigerd - JW vond dat hij een boel kansen had voor zijn pion. Bij Nico Louter was de stelling een onoverzichtelijke heksenketel met hangende stukken, open lijnen en wat al niet.

Laatste kwartier - de kansen leken per minuut te wisselen. Bart had nog steeds voordeel, Nico dacht lang na en had ineens tijdnood, Michiel miste een winst waarna de opponent eeuwig schaak versmaadde, Jan Willem begon sterk op te dringen en greep het initiatief. Snelle berekening - als JW en Bart konden winnen was een halfje bij Michiel genoeg voor de 4-4 - het minimaal gewenste resultaat.

Nog minder dan tien minuten te gaan en ineens gebeurde alles tegelijk. Michiel kreeg ondekbaar mat tegen maar had zelf wel schaak. Nico kwam los en offerde de zwarte koningsstelling aan flarden. Bart's tegenstander blunderde en gaf op. Michiel vond een extra dodelijk schaakje en won een volle toren. Nico won handenvol materiaal en Jan Willem lanceerde een beslissende aanval die ook van alles won. Vier punten binnen twee minuten! Zo hoop je op 4-4 en twee minuten later is het 5½-2½. Dat zorgde ook meteen voor het einde van alle degradatiezorgen. A4 is nu definitef veilig en kan flierefluitend de laatste wedstrijd ingaan.

A6 geeft net niet teveel weg en wint toch

A6 was op papier min of meer gelijkwaardig aan staartploeg ES'80 3, maar de stand in de poule gaf al aan dat de realiteit anders zou zijn. A6 speelt behoorlijk sterk tot nu toe en staat gedeeld tweede terwijl ES'80 onderaan bungelt met louter verliespartijen. Het was dan ook geen verrassing dat al snel veel spelers goed stonden. Zeer snel zelfs, want zo gaat dat bij de jeugd - er wordt snel gezet en de gewonnen en soms ook verloren stukken en kwaliteiten vliegen je om de oren. Inventarisatie na een half uurtje: een stuk meer voor Jean-Paul Brookes en Sanne ter Schegget, een kwaliteit extra voor Floris Visser en Mateusz Glowacki, een paar pionnen voor Shotaro de Niet. Tel daarbij op dat Michiel van Andel's stukken allemaal ontwikkeld waren terwijl die van zwart allemaal op de achtste rij stonden en dat Thomas Idzinga ook al uiterst prettig stond en de avond dreigde op een complete ramp voor de bezoekers uit te lopen.

Er zou echter nog het nodige gebeuren. Het begon positief. Jean-Paul verlokte de zwarte koning tot het terugwinnen van het stuk - listig had hij gezien dat zwart mat liep. Floris daarentegen overzag een matbeeld op de lange diagonaal - toren weg en even later partij weg. Bij Yannick Timar kende de partij een flink aantal missers. Wit won een stuk - maar pakte dat op de verkeerde manier. Yannick won meteen een stuk terug - waarna wit er nog eentje cadeau deed. Yannick deed het verkeerd - wit kon zijn stuk alsnog redden - maar zag het niet en raakte zo toch een stuk achter. Meer cadeautjes werden er niet uitgedeeld. Yannick won dus en herstelde de voorsprong. Bij Michiel werd de zwarte veste compleet overspoeld door de witte aanvalsgolf. Shotaro deed het dan weer even niet handig in het eindspel, raakte zijn pionnen kwijt maar won uiteindelijk vreemd genoeg alsnog. Daarmee was het al 4-1.

Mateusz had met zijn hypersnelle tempo de tegenstander doogedraaid en stond inmiddels zwaar gewonnen, lette even niet op en kreeg ineens een fatale aanval tegen zich. Sanne dacht handig ook nog een kwaliteit te winnen maar gaf in plaats daarvan een stuk cadeau, waarna een eindspel ook nog eens verloren bleek. Ineens was het nog maar 4-3. Dus lag de verantwoording zoals wel vaker weer in de vertrouwde handen van Thomas. Die bouwde geduldig aan voordeel, groter voordeel, een kwaliteit, aanval, vrijpion en scoorde tenslotte bekwaam de 5-3. Daarmee blijft A6 hoog staan, al zal de sterke koploper De Amstel wel niet meer te achterhalen zijn.

A1 wint, A2 gelijk, A3 dik in de problemen

Incompleet A1 wint van Apeldoorn 2 (door Sybolt Strating)
Net als de vorige wedstrijd had A1 personele problemen en waren drie invallers nodig. Twee goede invallers werden gevonden, maar ondanks verwoede pogingen werd geen derde gevonden. Hierop werd besloten bord 2, het hoogste zwartbord, leeg te laten. Ondanks de reglementaire 1-0 achterstand waren we na een paar uur spelen best tevreden. Niemand stond (duidelijk) minder en op een paar borden hadden we veelbelovende stellingen. Lody Kuling had een stuk tegen een pion gewonnen, Matthew Tan had een pionoffer aangenomen waarna de compensatie van zijn tegenstander snel verdampte, Bram ter Schegget had 2 pionnen voor de kleine kwaliteit, Sybolt Strating had een prettig ruimtevoordeel en tenslotte had Kevin Tan meer tijd op de klok dan zijn tegenstander!

Invaller Michiel Harmsen had met zwart zijn openingsproblemen opgelost en mede vanwege de goede perspectieven elders opende hij de score met een halfje. Lody Kuling moest het nog even nauwkeurig doen, maar scoorde niet veel later de gelijkmaker.Rondom de tijdcontrole vielen zoals gebruikelijk diverse uitslagen. Matthew Tan kwam in tijdnood, maar liet zich niet van de wijs brengen door de offers van zijn tegenstander en hield een stuk meer over. Broer Jonathan Tan had in de opening een paar mogelijkheden gemist en kwam steeds meer onder druk te staan in een rechtstreeks duel tussen de topscorers van de klasse. Jonathan had 4 uit 5 en zijn tegenstander 5 uit 5! Uiteindelijk wist Jonathan het niet bol te werken en kon hij meteen naar huis om te gaan studeren voor de belangrijke schooltoetsen volgende week. Jelmer Sminia had de hele partij het iets vrijere stukkenspel, zoals gebruikelijk in een isolani-stelling. Het werd echter nergens concreet, zodat remise de logische uitslag was. Tenslotte wist Kevin Tan de druk zo ver op te voeren dat zijn tegenstander bezweek, zodat na de tijdcontrole een 4-3 voorsprong op het wedstrijdformulier stond.

Nog even leek het fout te gaan toen Bram ter Schegget zijn veelbelovende stelling volledig weggaf. De andere invaller, Paul-Peter Theulings voerde zijn paardeindspel met vrijpion echter tot winst, waardoor het 5-4 werd. Sybolt Strating kon hierdoor, net als zo’n 2 maanden geleden in de bekerwedstrijd tegen dezelfde vereniging, met een remise de overwinning binnenbrengen. Hij had echter een stelling die normaal gesproken niet meer te verliezen was, besloot zodoende nog een paar zetten te doen en werd hiervoor beloond. Met nog maar een paar stukken op het bord liep de zwarte koning mat op h1, waardoor met 9 spelers een 6-4 overwinning werd behaald.

A2 moet opnieuw tevreden zijn met 4-4
Was de vorige wedstrijd al een vreemde affaire geweest (die tenslotte slechts 4-4 opleverde), ook in deze ronde viel er voor liefhebbers van drama weer het nodige te genieten. Ook op papier beloofde het trouwens al spannend te worden omdat Rijswijk en A2 aan elkaar gewaagd leken. De wedstrijd begon rustig, zij het met wat mindere stellingen voor A2. Peter de Heer kwam prima uit de opening maar stelde zich minder handig op en kwam in de problemen. Een openingsexperiment van kopman Tobias Kabos leek te mislukken en Esther de Kleuver was een pion en een uur achtergeraakt. De stemming bij de tegenstanders zat er dus goed in en werd alleen maar beter nadat Peter al snel de vlag moest strijken. Behalve een vlakke remise bij Eric Roosendaal viel er een poosje niet erg veel opmerkelijks te noteren.

Maar na een uurtje of drie veranderde het beeld snel. Sander Los won eerst een pion en toen de tegenstander die listig terugwon bleek de truc een nadeel te hebben: een wit paard raakte opgesloten op g7. Het paard kwam nooit meer los en Sander won probleemloos. Jan Helsloot had duidelijk voordeel verkregen en hield uiteindelijk een volle vrije b-pion extra over. Aangezien wit die moest keepen begon Jan een overval op de koningsvleugel waarna het punt snel binnenliep. Invaller Olav Lucas maakte gebruik van wat foutjes en won een vol stuk. Via solide afwikkelen scoorde ook Olav dus. Dat was al 3½. Esther vocht bovendien goed terug en stond weer prima en aangezien de stand bij Gijs IJzermans nogal dichtgeschoven was leek A2 op een simpele zege af te stevenen.

Zoals zo vaak bleek dat allemaal toch niet zo simpel. Tobias kon zijn moeilijke stand niet houden, maard dat bracht de zege nog niet in gevaar. Esther kon in tijdnood toeslaan maar miste een paar maal de beste. Na de 40e kon ze eeuwig schaak houden - maar met een pluspion doe je dat niet. De winst bleek echter lastig. Esther verbruikte (te) veel tijd, had tenslotte nog slechts enkele minuten over toen ze remise aanbood, maar toen wilde zwart niet meer en uiteindelijk ging ze helaas door haar vlag. Het leek helemaal een drama te worden toen Gijs in de problemen kwam. Dik in de problemen zelfs. De tegenstander zag het gelukkig ook allemaal niet zo helder meer en met nog een minuut of 10 op de klok bood hij maar remise aan. Gijs nam dit ijlings aan en zo werd tenminste nog de 4-4 gered. En aangezien de concurrentie ook allemaal gelijkspeelde of zelfs verloor staat A2 zelfs nog steeds gedeeld op kop.

A3 opnieuw net niet (door Henk Boot)
Het geluk heeft het dit jaar niet erg op het derde team. Ook nu kan de wedstrijd worden samengevat als: wel kansen, soms niet gepakt, soms onnodige fouten, een groot aantal spannende wedstrijden maar opnieuw een 4½-3½ nederlaag. Het was het eerste optreden in een nieuwe thuislokatie van onze tegenstander. Een mooie grote ruimte waar in het denksportcentrum ‘t Spaerne een groot aantal teams strijd leverden. Eén invaller hadden we, maar dat leek geen probleem. Hoewel het 3e team van de Kennemer Combinatie flink wat ratingpunten meer had, ±100 per bord, wist ook dit team tot op heden geen potten te breken en stonden we zielig op de 9e en 10e plaats in deze klasse.

Het beloofde dus een zware strijd te worden en dat was ook zo. Allereerst speelde Jan Krans met zwart remise in een zeer wilde variant die al na een paar zetten zeeën van tijd kostte aan de tegenstander: was het kwaliteitsoffer na zwarts 6e zet nu wel of niet correct? Hoe moest de zwarte dame na 4.Dh4 in bedwang worden gehouden. Kortom een echte Kranspartij die toen Jan ëën kans niet pakte zeer snel vervlakte naar een remisestelling. Ook bij Tjerk Sminia werd vrij vroeg remise aangeboden in een erg vervlakte stelling, opnieuw een toreneindspel al rond de 20e zet. Hoewel Tjerk het nog wel probeerde werd kort hierop toch tot remise besloten. Ook Talitha Munnik bleef keurig overeind tegen de sterke Rob Lathouwers. Ook hier een toreneindspel met actievere positie van de stukken die het nadeel van de verbrokkelde pionnenstructuur geheel neutraliseerde. Maar helaas ging het daarna bij Dirk Goes mis, het was een misgreep met minder tijd op de klok die onze man de das omdeed. Ook Henk Boot koos in een stelling met wel erg veel mogelijkheden niet de weg naar voordeel, maar verloor door een penning een centrale pion waardoor ook hier plotseling een niet verwachte nul moest worden genoteerd. Kopman Florian Jacobs greep zijn kansen wel en wist alle pionnen rond de vijandelijke koning op te peuzelen zodat zijn torens vrij spel hadden: een mooie winst. Bij Christopher Brookes was het evenwicht niet echt verbroken en werd het remise en dat gold ook voor Renzo Finkenflügel, die de stelling in tijdnood dichtschoof waar een koningswandel wellicht nog kansen op winst had geboden tegen een tegenstander die overigens 250 Elopunten meer had.

Al met al rest een wrange smaak van onze laatste twee wedstrijden tegen mededegradatiekandidaten: tweemaal een 4½-3½ nederlaag, waardoor het wel een heel zware klus wordt om ons te handhaven, al is het nog steeds niet onmogelijk.

A5 zet topmatch geheel naar zijn hand

Op papier zou het een zware match hebben moeten worden. VAS 8 was de koploper, al was dat beeld enigszins vertekend doordat er maar zeven teams deelnemen en niet iedereen even vaak gespeeld heeft. A5 miste bovendien kopman Boudewijn van Beckhoven, al was Donna Kok een waardige vervangster.

De wedstrijd werd nooit echt spannend doordat A5 een sterke avond had en VAS een soort collectieve off-day. Roger Bhoorakan won op slimme wijze een kwaliteit en scoorde snel en Martijn van Andel was ook al snel een vol punt rijker zodat er al vroeg een 2-0 stand op het bord stond. Teamleider Jan-Willem Stroes bracht een derde punt binnen. Hans van Nieuwkerk speelde remise vanuit iets mindere stand. Thijs de Boer stond eerst wat beter maar ook dit liep remise en Jeroen Schoonackers had wat geluk toen zijn tegenstander in een vrijwel gewonnen stand vanwege tijdnood remise aanbood. Joël de Vries stond steeds goed en zag zijn opponent bezwijken onder de druk en tenslotte door de vlag gaan. Donna won een dame en had daarna een heleboel manieren om te winnen waarna ze misschien niet de snelste maar wel een van de creatiefste koos.

Alles bij elkaar leverde dat een klinkende 6½-1½ zege op, waardoor A5 uitstekende kansen op het kampioenschap behoudt.

Max Euwe maakt einde aan bekeravontuur (door Sybolt Strating)

Op papier was de tegenstander, Max Euwe uit het verre Enschede (2 spelers kwamen wel uit de regio Amsterdam!), ongeveer gelijkwaardig. In het begin ging de wedstrijd ook gelijk op. Matthew Tan (die ondanks een gebroken arm op bord 1 zat - hulde!) had al snel een remiseachtige stelling met zwart. Op 2 had Henk Schmitz met wit in zijn eigen systeempje niet veel bereikt. Sybolt Strating op 3 dacht in de opening lang na en probeerde het initiatief te grijpen. Alleen Lody Kuling op bord 4 kwam met (groot) stellings- en tijdvoordeel de opening uit.

Hierna ging het echter mis, te beginnen bij Henk. Die klaagde al voor de wedstrijd dat hij nog maar net hersteld was van een virus - en de concentratie bleek dan ook moeilijk te vinden. Snel spel leverde wel tijdvoordeel op maar ook stellingsnadeel. De ontstane complicaties pakten niet goed uit al leek de strijd nog niet gestreden toen nog een stelling met een kleine kwaliteit voor 2 pionnen werd bereikt. Een paar zetten later was het echter toch afgelopen. Vervolgens ging het ook op bord 3 verkeerd. Sybolt wilde meer dan 'een lekkere stelling' en kreeg de deksel op de neus. Met moeite werd het (materiële) evenwicht behouden, maar in een ingewikkelde stelling met (te) weinig tijd op de klok werd een combinatie gemist. Bij 2-0 achter was de opdracht voor de andere twee spelers duidelijk. Lody kweet zich uitstekend van zijn taak. Misschien had hij sneller kunnen winnen, maar ook in het eindspel had hij groot voordeel en hij won uiteindelijk op tijd. Op bord 1 was het echter de tegenstander van Matthew die langzaam vorderingen maakte en eigenlijk de enige met winstkansen. Uiteindelijk koos hij voor eeuwig schaak om zo de bekerzege veilig te stellen.

Max Euwe was ons daarmee dubbel dankbaar - eerst hadden we favoriet Apeldoorn voor ze uitgeschakeld, vervolgens verleenden we ze (te) makkelijk doorgang naar de volgende ronde. Volgend jaar beter dan maar.

A4 mag weer naar beneden kijken na 6-2 verlies.

A4 speelde donderdag bij VAS tegen het op papier zwakste team dat bovendien ook nog onderaan stond. Tijd om bordpunten te sprokkelen dus. Die twee matchpunten had de teamleider eigenlijk al geteld. Maar ja, zo groot zijn de verschillen nou ook weer niet in de promotieklasse en het 40+ team wordt ook steeds ouder.... Hoe dan ook, we verloren dus met 6-2. Invaller Jeroen Schoonackers op bord 8 is eigenlijk de enige Amstelveen speler die ooit een gezonde plusstelling had. Hij stond al snel een gezonde pion voor. Toch verloor Jeroen uiteindelijk. Olav Lucas, Dirk Goes en Harold de Boer, zaten aan relatief lage borden. Er was een vrij korte remise bij Harold en ook bij Dirk werd uiteindelijk de vrede getekend. Olav Lucas wist een minder eindspel nog bijna te winnen maar ook dit werd tenslotte remise. Dat is jammer, want aan de lagere borden moet A4 de punten pakken.

Michiel Harmsen had al vroeg een pion weggegeven en kon daarna alleen nog maar spartelen voor remise, wat gelukkig nog net lukte. De overige verliespartijen lieten het gebruikelijke patroon zien. Marcel Laarhoven speelde op bord 1 tegen een sterke tegenstander, voormalig Amstelveen speler Gabriel Molinari, en werd langzaam overspeeld. John Spinhoven gaf al vrij vroeg in de partij een stuk weg. En Nico Louter had weer eens een waanzinnig chaotische partij, waarin hij weliswaar een pionnetje achter stond, maar de stelling toch niet gemakkelijk te winnen was. Toen hij echter ook een kwaliteit moest geven was het gebeurd. Hiermee is A4 nog steeds middenmoter, maar ook nog steeds niet veilig voor degradatie.

A1 en A2 spelen gelijk, A3 komt net te kort

Gehandicapt A1 speelt 5-5 tegen De Eenhoorn
A1 begon gehandicapt, want Kevin Tan, Dennis Brouwer en Mehran Kamali ontbraken al waren de invallers (Sander Los, Tobias Kabos en Michiel Harmsen) van hoog kaliber. Daarnaast was echter de top-4 flink aangetast; aangedaan door verkoudheden zaten zowel Matthew Tan, Sybolt Strating als Henk Schmitz kuchend en snotterend achter het bord. Dat had helaas z'n gevolgen. Sybolt maakte zo snel als hij kon remise om daarna ijlings terug naar z'n bed te keren. Matthew overzag een finesse en verloor een stuk en ook bij Henk ging er op een gegeven moment een stuk de doos in. Slechts een ½ uit drie topborden, dat viel tegen.

De middenmoot deed het echter voortreffelijk. Jelmer Sminia scoorde het vlotste punt, stuk meer, mataanval en over en uit. Maar ook Jonathan Tan deed het mooi. Een kwaliteit werd via fraaie techniek omgezet in een vol punt. Sander Los liet zien dat hij het nog niet verleerd is en scoorde ook. Tobias Kabos bekroonde een prima debuut met een gewonnen toreneindspel. Daarmee hadden de borden 5 t/m 8 vier volle punten buitgemaakt. Helaas moesten Michiel en Bram ter Schegget in nederlagen berusten, waardoor een 4½-4½ tussenstand op de borden kwam. Lody Kuling probeerde alles om een dame/lopereindspel te winnen, maar de opponent gaf geen krimp, zodat tenslotte slechts twee koningen en twee lopers overbleven: 5-5. Gezien alle medische malheur nog niet eens zo'n slecht resultaat, waarmee A1 middenmoter blijft.

Bizarre wedstrijd A2 eindigt in 4-4
Het begon allemaal vrij normaal bij A2. Invallers Olav Lucas en Harold de Boer kwamen goed uit de opening en Peter de Heer en Jan Helsloot leken zelfs erg goed te staan. Esther de Kleuver en Eric Roosendaal stonden wat minder, bij Gijs IJzermans en Paul-Peter Theulings leek het gelijk te staan. PP brak echter de stelling open en toen de tegenstander (ons oud-lid William van Zanten) een venijnige diagonaal overzag was het plotseling 1-0. Die voorsprong leek snel te verdwijnen want bij Eric ging het ernstig mis - meer dan een toreneindspel met twee pionnen minder zat er niet in. De witspeler dacht echter dat 'alles won' en wikkelde vlotjes af naar een theoretische remisestand waarbij de pluspionnen volkomen nutteloos zijn. Een enorme mazzelremise dus. Olav speelde een vrij kalme remise. De voorsprong werd vergroot door Gijs, die knap profiteerde toen de zwartspeler zijn lopers onhandig posteerde en een stuk mocht incasseren. Het werd zelfs 4-1 door Harold, die op de laatste ratinglijst een nieuw persoonlijk record terugzag en daaruit flinke motivatie putte. Harold demonstreerde dat een dame soms best sterker kan zijn dan twee torens en holde met wat pionnen naar voren. Wit liet zich niet meer bewijzen dat twee dames in elk geval sterker zijn dan twee torens.

De vraag was op dat moment: komt er nog ergens een halfje bij? Esther was in moeilijkheden geraakt door een zwarte koningsaanval. Na legio aftrekschaakjes, penningen potentiële famiieschaakjes bleef ze eerst een paar pionnen en later zelfs een stuk achter - dat ging mis. Peter had een woeste draak op het bord. De kwaliteiten vlogen je om de oren en als Peter op het beslissende moment winnend had toegeslagen - ja, dan was het anders gelopen. Nu kwam hij in een slechter eindspel dat zelfs verloren ging. En ook bij Jan liep het verkeerd af. Na de opening was het allemaal fantastisch, maar zwart verdedigde taai, Jan kon de beslissende klap niet vinden en verging met man en muis in een verloren lopereindspel. Daarmee werd het toch nog 4-4, waardoor A2 en HTV nu gezamenlijk aan kop gaan met 7 uit 5.

Harde strijd A3, maar lege handen (door Henk Boot)
Op voorhand was duidelijk dat het een belangrijke wedstrijd zou worden. Zowel Zeist 1 als A3 hadden er voor de winterstop niet veel van terecht gebracht. Beide teams hadden slechts één matchpunt en een drietal kleine nederlagen voor de kiezen gekregen. De eerste domper was de snelle nederlaag van de anders zo solide spelende Christopher Brookes. Een dubbele penning kostte een stuk en een ineenstortende zwarte stelling. Henk Boot speelde lang een symmetrische stelling, die na uitgebreide stukkenruil ernstig vervlakte, en het aanbieden van remise kon dan eigenlijk niet worden afgeslagen. Gelukkig bracht Jan Krans de stand weer in evenwicht. Toen zwart niet voldoende alert was, denderden de witte stukken de zwarte stelling binnen, snoepten her en der een stuk mee, waarna zwart het voor gezien hield.

Aan de andere vijf borden was er sprake van heftige en langdurige strijd en dat zag er voor 'de onzen' zeker niet slecht uit. Darrell Kho had een pion gewonnen en stond beter, al werd de stelling met ongelijke lopers door de tegenstander wel zoveel mogelijk dichtgeschoven waardoor het vinden van een goed aanvalsplan met torens en ongelijke lopers lastig was. Tjerk Sminia had duidelijk ruimtevoordeel, maar kon daar toch weinig mee doen toen er na ruil een remise-toreneindspel overbleef. Dat leverde dus ruim na de tijdscontrole een 2-2 stand op.

Inmiddels was Florian Jacobs een pion achtergeraakt, maar de stelling leek in een toreneindspel toch mogelijk houdbaar. Verder was er duidelijk voordeel voor Talitha Munnik al wisselde het stellingsbeeld hier enkele malen van duidelijk beter naar een klein beetje beter. Dirk Goes had inmiddels een eindspel van goed paard tegen mindere loper en potentieel de verste vrijpion. De zaken ontwikkelden zich echter niet de goede kant op. Dirk forceerde en kreeg de deksel op de neus en ook Florian kon de weg naar remise uiteindelijk niet vinden. Hoewel Darrell het nog tot de 100e zet probeerde was het eindspel met ongelijke lopers ondanks de pion meer potremise. Een pleister op de wonde was dat Talitha het hoofd uiteindelijk wel buitengewoon koel hield en alsnog won. Kortom, een zure 4½-3½ nederlaag die A3 onderaan de ranglijst brengt. Het zal kortom over een paar weken tegen het 1 punt hoger staande Kennemer Combinatie 3 echt moeten gebeuren.

Gambit te sterk voor cupteam

Op papier was Gambit een lastige tegenstander - nog maar een paar seizoenen geleden werd het tussen dezelfde teams 2-2 - waarbij Amstelveen niet mocht klagen over de goede afloop. Gambit had weliswaar Albert Blees niet in de gelederen, maar Speijer, De Vilder, Barros en Beugelink vormden toch geduchte tegenstand voor Marcel Laarhoven, Michiel Harmsen, Nico Louter en John Spinhoven. En na een paar uur spelen bleek dat ook in de praktijk te kloppen. Nico klaagde over stukken die op de verkeerde velden stonden, Michiel en John hadden het lastig en alleen bij Marcel ging het redelijk - zonder dat er nou echt van een duidelijke plus sprake was.

De avond vorderde en de situatie werd zorgelijker. John verloor twee stukken voor een toren, Michiel verloor een pion, Nico kwam in grote problemen en Marcel bereikte niet veel. Het moest bijna wel mis gaan. Nico verloor eigenlijk kansloos. Bij Michiel ging er een tweede pion af, en toen blunderde hij ook nog een kwaliteit weg. Daarmee was het 0-2 en nog voor het ooit spannend had kunnen worden was het al afgelopen. John maakte vanuit slechte stand nog remise doordat de tegenstander nog maar 28 seconden over had. Marcel bereikte een volkomen gelijk dame-eindspel dat logischerwijs ook remise werd gegeven. Gambit won dus met 3-1 en daar viel eigenlijk niets op af te dingen.

Bezoek A6 aan De Amstel loopt slecht af

De Amstel en A6 waren beide koploper met 100% bij het begin van de wedstrijd. Van het sterke team van De Amstel viel dat te verwachten, voor A6 was het eigenlijk verrassend. In de wedstrijd bleek het krachtsverschil aanzienlijk: De Amstel had per bord een overwicht van ruim 300 punten. Nu is de jeugd heel wat mans en hun rating is vaak nog wat te laag, maar een kloof van die grootte is gewoon niet te overbruggen. De punten bleven dan ook vrijwel allemaal bij de gastheren. Er waren twee uitzonderingen. Mateusz Glowacki wist heel knap te winnen van een veel sterkere tegenstander en Yannick Timar dwong remise af tegen een speler die hem op papier zoek zou hebben moeten spelen. Alle overige partijen gingen verloren, zodat De Amstel won met 6½-1½. Maar van zo'n sterk team verliezen is geen schande.

Apeldoorn wordt verrassend geklopt

Het KNSB-bekerteam had een uitwedstrijd tegen Apeldoorn geloot. Ver weg, en vrijwel alle jeugdspelers bleken verhinderd. Captain Sybolt Strating kon uit A1 slechts Henk Schmitz en Jelmer Sminia (die in Enschede woont, al enigszins in de buurt dus) opstellen en wendde zich daarom maar tot Eric Roosendaal als supersub annex chauffeur voor de thuisreis tijdens de treinloze nachtelijke uren. Apeldoorn blijkt verhuisd te zijn naar een kerk zodat de spelers aan alle kanten omringd worden door vrome spreuken en psalmen. De temperatuur in het aparte speellokaaltje bleek echter meer van Spartaanse stempel - bij aanvang reikte de thermometer niet verder dan 15 graden, terwijl aan het eind van de avond een bijkans verzengende 17 graden bereikt werd.

Goed, de hitte moest dan maar van de strijd op de borden komen. Apeldoorn kwam niet in de allersterkste opstelling, maar bracht met Pruijssers, Kuipers, Rijnaarts en Meurs toch per bord bijna honderd ratingpuntjes meer in het veld dan Amstelveen. Bovendien bleek Jelmer een station gemist te hebben, waardoor hij een klein half uur te laat kwam en dus tijdsachterstand opliep. Of het nu daardoor kwam was niet duidelijk, maar hij raakte ook al vrij snel een pion kwijt en die leek hij niet meer terug te zien. Daartegenover stond een fraaie stelling bij Henk - nadat hij reeds op zet twee het theorieboek verlaten had ging Kuipers zwaar in de denktank - zo heftig dat hij na een zet of twintig nog maar drie minuten had terwijl Henk nog ruim een uur had! Kuipers offerde een kwaliteit voor ruimte, maar veel compensatie had hij niet. Ondertussen had Eric met wit een klein plusje en Sybolt probeerde met zwart een klein minnetje weg te poetsen.

De wedstrijd liep naar de tijdnoodfase. Jelmer kon het eindspel niet houden en verloor. Sybolt raakte een pion kwijt maar bleef goed doorvechten voor compensatie. Henk maakte langzaam vorderingen tegen Kuipers (die voortdurend in tijdnood bleef) en leek de kwaliteit te gaan verzilveren. Bij Eric waren bij aanvang van het laatste kwartier nog 15 zetten te gaan. De zwartspeler dacht lang na, kwam in steeds hogere tijdnood maar kreeg wel gevaarlijke tegenkansen. Toen offerde hij een toren, en bij het juiste vervolg had dat remise kunnen opleveren. Met nog slechts een paar seconden voor de laatste zetten vond hij de remisewending niet en zodoende kon Eric simpel de gelijkmaker scoren. Henk bracht Amstelveen kort hierna op voorsprong. Sybolt wist tenslotte zijn pion tegen Pruijssers terug te winnen waarna hij zelfs een fractie beter stond en het team dus via remise naar de zege loodste. Een prachtig en totaal onverwacht succes tegen een veel sterker team!

                                                                   
   Apeldoorn            2300 - Zukertort Amstelveen  2208  1½-2½   
   Roeland Pruijssers   2433 - Sybolt Strating       2326   ½-½     
   Stefan Kuipers       2303 - Henk Schmitz          2270   0-1             
   Sjef Rijnaarts       2293 - Jelmer Sminia         2153   1-0    
   Tom Meurs            2173 - Eric Roosendaal       2081   0-1    
                                                                   

A4 verslaat koploper na spannend en wisselvallig duel

Veel wedstrijden in de promotieklasse kunnen alle kanten op. Natuurlijk, Caissa 3 stond op kop, en dan mik je op promotie. Toch, zo zeiden de spelers van Caissa, zo'n wedstrijd als die tegen Amstelveen 4 kan alle kanten op, en waarschijnlijk vallen de echte beslissingen pas in de laatste tien minuten. Profetische woorden, zo bleek. Want de wedstrijd werd inderdaad zeer, zeer spannend, mede doordat Amstelveen 4, met Jan Willem Stroes als vervanger voor de zieke Bart Stam, de punten best nodig had na twee nederlagen in de eerste drie ronden, en dus sterk gemotiveerd was om tegen de koploper een goed resultaat neer te zetten.

Na een paar uur leken de vooruitzichten niet al te best. Marcel Laarhoven stond benauwd tegen Roel van Duijn's favoriete Siciliaanse variantje, Dirk Goes stond wat gedrukt, Michiel Harmsen wat passief, Nico Louter had een slechte loper en alleen Olav Lucas leek duidelijk beter te staan. De eerste en naar later bleek enige remise viel bij Michiel - er was een pluspion over gebleven nadat de druk wat was weggeëbd, maar tijdsdruk en remisetendensen via ongelijke lopers zorgden voor een remise. John Spinhoven liep tegen die tijd mopperend door de zaal - goede stand en dan zo maar een kwaliteit cadeau doen. John kwam er niet meer aan te pas en verloor geruisloos - in de analyse bleek ook nog eens dat hij ergens een volle pion had kunnen winnen. Olav Lucas zorgde echter snel voor de gelijkmaker. De tegenstander verbruikte handenvol tijd in de opening - een wat dubieus gambietje - en hij zat al binnen de laatste 20 minuten toen hij pas 10 zetten had gespeeld. Toen verloor hij ook nog eens een stuk en was de lol er af. U vindt dit miniatuurtje hier.

Inmiddels was er ook aan vele borden tekening in de strijd gekomen. Het goede nieuws was dat Marcel een incorrect stukoffer kon weerleggen en een zeer gunstig eindspel kreeg. Drie verbonden vrijpionnen beslisten de strijd daarna in zijn voordeel. Maar verder zag de zaak er somber uit. Nico bleek niet meer los te kunnen komen, verloor een handvol pionnen en de partij. Harold de Boer moest alle zeilen bijzetten om een zwarte a-pion te stoppen - maar die pion bleek onstuitbaar en dus haalde zwart een tweede dame waarna de beide dames wit gemakkelijk mat konden zetten. Enorme problemen kende ook Dirk Goes. Nadat zijn stelling al slecht was verloor hij ook nog eens een stuk. Dirk vermande zich, ruilde zelfs geen dames, gooide de boel open met totale chaos als gevolg. Tegenstandster Lucie vd Vecht wist in hoge tijdnood een matnet te weven, maar ook de witte koning was inmiddels op een dwaalspoor geraakt. Dirk bleef schaakjes geven met dame en toren en zo ging tenslotte de matdreigende toren er af. In de analyse bleek later nog dat de witte koning door een spervuur van schaakjes naar de overkant had kunnen lopen waarna het ondekbaar mat beslissend was geweest - maar met nog twee minuten op de klok is zo'n marsroute van een winnende wandelkoning natuurlijk onvindbaar. Een zeer gelukkig en broodnodig punt voor A4.

Zo moest de laatste partij de beslissing geven. Jan Willem stond ruwweg gelijk maar had wel meer tijd. In een eindspel met allerlei trucs ging de tegenstander in steeds hogere tijdnood tenslotte de fout in. Stuk weg, partij weg en zo werd Jan Willem dus matchwinnaar. Door deze bepaald niet ongelukkige zege klimt A4 weer naar de middenmoot.

Bijna nog een prijs voor jeugdig team

Het laatste toernooi binnen de SGA was het snelschaaktoernooi voor teams. Binnen Amstelveen was de animo helaas maar matig, zodat er op 27 december slechts één team deelnam. Het team was qua leeftijd nogal onevenwichtig: kopman Eric Roosendaal bracht ruim tien jaar extra op de weegschaal dan Roger Bhoorakan, Yannick Timar en Laurens Schilstra samen!

In de voorronden ging het scoren erg moeizaam. Het team zat in een zware poule en moest de meeste deelnemers voorrang verlenen, al wist Eric nog een redelijke 3 uit 7 te scoren (waaronder curieus genoeg vier remises). Daardoor kwam het team in de B-groep, hetgeen meteen een stuk beter ging. Roger kwam tot 4 uit 6, Yannick tot 5 uit 6 en Eric zelfs tot 6 uit 6. De laatste wedstrijd ging echter met 3-1 verloren tegen concurrent Isolani dat precies evenveel bordpunten scoorde als Amstelveen maar vanwege het onderling resultaat de klok mocht incasseren. Er was in groep A toch nog een zeker Amstelveens succesje te noteren doordat kopman Tobias Kabos het team van Almere naar de titel sleurde via een perfecte 13 uit 13, inclusief winst op IM Albert Blees. Hij is errug handig in snelschaak, die Tobias, zoals heel Amstelveen al langer weet...

A6 wint toch nog na ruime achterstand

Het begin van de wedstrijd tegen Volewijckers 2 was niet erg hoopgevend. Jaan-Paul Brookes verloor snel, Mateusz Glowacki verloor snel en bij Sanne ter Schegget ging het allemaal minder snel maar uiteindelijk liep ook daar de zaak verkeerd af. Zodoende stond Volewijckers halverwege 3-0 voor.

Tussendoor was er nog een incidentje toen de mobiel van Floris Visser afging. In de SGA is dat gelukkig geen (onredelijke) nul, maar slechts een waarschuwing plus tien minuten tijdstraf. Toen Floris zijn mobiel hierna uitzette maakte deze nog een laatste 'bliep' hetgeen volgens de teamleider van Volewijckers de tweede maal was dat deze 'afging'. Aangezien uitzetten op bevel van de arbiter natuurlijk geen 'afgaan' is was dat toch wel een redelijk flauwe poging om een punt te willen scoren.

Floris liet zich hierna de kaas niet meer van het brood eten en scoorde het eerste tegenpunt. Egbert Jansen deed er via een overval op de koning vervolgens nog een puntje bij. Shotaro de Niet had zijn tegenstander eigenlijk al na de opening te pakken en wist de gelijkmaker te scoren. Nog leek de winst ver weg, maar Michiel van Andel wist zijn tegenstander op een dwaalspoor te brengen en met twee torens tegen een dame kwam hij zelfs tot een creatief matbeeld. Daarmee lag de beslissing, zoals zo vaak, in handen van kopbord Thomas Idzinga. Een dame-eindspel met een (dubbel-)pionnetje minder. Soms is dat te houden, soms net niet. Je zou denken dat de Volewijcker bij 3-4 achter voor de dood dan wel de gladiolen zou gaan - in plaats daarvan liet hij het vreemd genoeg bij remise.

De teamleider van Volewijckers was duidelijk ontevreden over deze onverwachte 4½-3½ nederlaag na een 3-0 voorsprong - hij kondigde aan alsnog te protesteren over het mobieltje van drie uur geleden. Een beetje laat, zou je denken, om nog te gaan klagen als de stukken allemaal allang weer in het doosje zitten. Ondertussen doet A6 het ruim boven verwachting - drie gespeeld, drie gewonnen en daarmee overtuigend op kop!

Overtuigende zeges voor A1 en A2

A1 te sterk voor Caissa (door Sybolt Strating)
A1 trad bijna compleet aan - Sander Los verving Dennis Brouwer - tegen het op papier bijna gelijkwaardige Caissa. Henk Schmitz gaf het team een bliksemstart met een zege binnen twee uur. Een bekend pion(schijn)offer resulteerde al snel in groot voordeel, waarna zwart zich genoodzaakt zag zijn dame voor een toren te geven. Sybolt Strating consolideerde de voorsprong in een partij waarin de remisemarge niet werd overschreden. Jonathan Tan stond al snel minder en kon ditmaal de 100% score niet vasthouden en verloor. Broer Matthew deed het beter en hij versloeg in een sterke en ingewikkelde partij de ons welbekende Arno Bezemer.

De teller begon op te lopen door punten van Sander Los en Jelmer Sminia. Sander's diepzinnige manoeuvres waren zijn tegenstander te machtig, waarna de witte stukken verdwaalden op de damevleugel. Jelmer stond al snel een pion voor en de complicaties die zijn tegenstander daarna opriep veranderden daar niets aan. Toen Bram ter Schegget beslissend de stelling van de tegenstander infiltreerde waren de matchpunten veilig. Mehran Kamali liet een wit paard op b8 verdwalen, waarna het eindspel niet meer te redden was. Kevin Tan voegde weer een puntje toe door een eindspel met pluspion bekwaam naar winst te loodsen. Lody Kuling leek lange tijd een iets mindere stand remise te kunnen houden maar een listig eindspel van loper tegen loper en pion bleek toch nog verloren waardoor het laatste punt naar Caissa ging. Desalniettemin een prima 6½-3½ zege die A1 weer op 50% brengt.

A2 wint overtuigend van de koploper
A2 was verzwakt doordat kopman Sander Los doorschoof naar A1 en Esther de Kleuver verhinderd was. De jeugd viel echter prima in aan de lagere borden. Roger Bhoorakan dwong met wit zetherhaling af en boekte zo zijn eerste halfje in de KNSB. Joël de Vries speelde heel solide met zwart, wikkelde af naar een eindspel met ongelijke lopers en maakte zo eveneens remise. Knap gespeeld van beiden.

De echte klappen vielen aan de hogere borden, en vooral aan bord 4 was het goed raak. Tobias Kabos combineerde zijn tegenstander soepel van het bord en nog voor half drie was het al 1-0. In de slotstand valt op hoe hulpeloos de zwarte stukken zijn tegen de witte torens. U vindt dit kunststukje in de rubriek partijen. Bij Gijs IJzermans ging het echter helaas fout toen na een venijnig tussenzetje ineens al zijn stukken verkeerd bleken te staan. Dat werd echter fraai gecompenseerd door Eric Roosendaal, die aan het kopbord een pionoffer goed inschatte. De zwarte stukken zwermden over de onderontwikkelde witte veste en maakten allerhande materiaal buit - toen wit na een kwaliteit en een paar pionnen ook nog een stuk verloor hield tegenstander Ad vd Berg het voor gezien. Ook deze vlotte zege vindt u in de partijrubriek. A2 daardoor opnieuw op voorsprong.

Jan Helsloot gaf eerst op simpele wijze een pionnetje op h7 cadeau, rechtte de rug, verdedigde stug en profiteerde optimaal toen de aanval stokte en wit de controle kwijtraakte. Daarna kon Paul-Peter het vrij vroege remise-aanbod van Nico Kuijf met een gerust hart aannemen en op die manier de zege veiligstellen. Bij Peter de Heer tenslotte plaatste de tegenstander een schijnoffer maar koos de verkeerde manier om het stuk terug te winnen. Het was meteen ondekbaar mat en daarmee zette Peter de kroon op het werk: 5½-2½. Door deze zege tegen de koploper is A2 nu zelf weer gedeeld koploper geworden.

A3 niet opgewassen tegen Caissa 2 (door Henk Boot)
Van tevoren was al duidelijk dat A3 het zwaar zou krijgen. Caïssa 2 is al jaren een sterk team in de 3e klasse en ook eerdere wedstrijden gingen voor ons, zij het vaak nipt, verloren. Dit jaar hadden ze een vliegende start door hun eerste drie wedstrijden te winnen en stonden dus bovenaan, terwijl A3 de eerste overwinning nog moest laten noteren. Bovendien ontbraken Talitha Munnik en Darrell Kho. Nu hebben invallers al wel eerder voor (verassende) punten gezorgd, maar dat zat er deze keer niet in.

Al snel werd duidelijk dat de tegenstander er geen gras over wilde laten groeien. Jeroen Schoonackers kon het niet bolwerken, een gedrongen opstelling van de eigen stukken bleek middels een stukoffer van zijn tegenstander al snel verloren en bij Renzo Finkenflügel zag het er ook allemaal somber uit. Eerst verdwaalde een zwarte toren in een Benoni op h5 en toen tegenstander Martin Bottema met zijn centrumpionnen naar voren walste en talrijke andere dreigingen schiep was het pleit beslecht. Christopher Brookes speelde een solide remise. Florian Jacobs stond eerst iets beter en had duidelijk meer tijd dan zijn tegenstander, maar de stelling vervlakte met remise als logische uitslag. Invaller Thijs de Boer ging helaas vrij hard onderuit waardoor de achterstand flink opliep.

Het zag er naar uit dat het een zeer forse nederlaag zou worden, want Jan Krans kreeg steeds minder waar voor zijn geïnvesteerde pion en stond na verloop van tijd glad verloren. Zijn tegenstander kon echter geen geforceerde winst vinden en verbruikte daarvoor zoveel tijd dat hij tenslotte in welgeteld één zet het voordeel van +8 wist te laten omslaan naar -8. "Unbelievable!!" riep hij uit alvorens direct op te geven na Jan's dodelijke antwoord. Kijkt u zelf eens in het diagram of u ook de redelijk logische maar toch acuut verliezende zet kunt vinden.
Ook bij Henk Boot ging het niet goed, want in het Wolgagambiet verspeelde hij "zomaar" pion a2, waarna zwart steeds beter en uiteindelijk ook glad gewonnen stond. Ook deze tegenstander sprong echter niet optimaal met zijn tijd om waardoor er opeens overlevingskansen kwamen, die dankbaar werden gepakt met remise als gevolg. Tjerk Sminia belandde na wat avonturen in een eindspel van toren tegen twee paarden en ook dat liep remise, zodat het tegen de huidige koploper een duidelijke 5-3 nederlaag werd, waarover nog niet eens erg mocht worden geklaagd. Het zal dus na de winterpauze een zware klus worden, maar A3 komt de mededegradatiekandidaten allemaal nog tegen, zodat het zijn lot nog wel volledig in eigen hand heeft.

A5 scoort bijna maximaal bij Oosten/Toren

Op papier was A5 niet eens zo heel veel sterker dan Oosten/Toren 2, in de praktijk ging alles verkeerd voor de thuisploeg en liep het uit op een inmaakpartij. Martijn van Andel liet zijn grote talent weer eens zien via een 'er-dwars-doorheen' partij. Roger Bhoorakan leek wat in de problemen maar een blunder van de tegenstander betekende dat A5 al ruim voor tien uur op 2-0 stond. Thijs de Boer haalde via een knappe aanval een toren op al spartelde de tegenstander nog lang tegen. Daardoor was Jeroen Schoonackers zelfs nog eerder met zijn winst: aanval op een zwakke pion, pionwinst, paard op een sterk centraal veld, verdediger afruilen en tenslotte kwaliteitswinst. Allemaal zeer verantwoord gespeeld en zonder een schijntje tegenspel toe te staan.

Bij de stand 4-0 haperde de machine even. Hans van Nieuwkerk moest de dame geven voor toren en loper, won de dame weer terug maar kwam toch in een verloren eindspel terecht. Deze zege werd echter weer teniet gedaan doordat Boudewijn van Beckhoven's tegenstander spoken zag. Hij stond ietsje beter in een remise-achtig eindspel maar offerde plotseling toren en stuk voor een aftrekschaak met elegante torenwinst - waarna de teller echter wel op een stuk achter bleef staan. Boudewijn rondde het soepel af: 5-1. Walther Kappelhof had een lastige partij, kreeg mooie vrijpionnen in het centrum, ruilde kundig alles af en won het eindspel op precies één tempo. Teamleider Jan-Willem Stroes had het zich niet beter kunnen wensen. Toen zijn eigen partij spannend werd stond het al 6-1. De opponent kwam in enorme tijdnood en raakte eerst de draad en vervolgens een toren kwijt. Pats, 7-1. Een onverwachte monsterscore.
A5 mag nu op het gemak Kerstmis gaan vieren - in de volgende ronde heeft het vrij.

Bizarre valse start loopt nog net goed af

Vrijdagavond, kandidatenronde. Maar niet voor de top van A4, want er staat deze avond ook nog een cupwedstrijd op het programma. En daar is Marcel Laarhoven al, netjes op tijd. De rest van het team is er nogal laat, hoewel, daar komt John Spinhoven net binnen. "Ik was even bang dat ik verkeerd zat", zegt John, "ik twijfelde namelijk even of het soms een uitwedstrijd was, maar nu zie ik Marcel dus het is toch thuis". Maar dan schieten enkele lieden Marcel aan: "Wat doe jij hier, jij zou toch een cupwedstrijd spelen?". Marcel kijkt bevreemd - waarvoor is hij hier anders dan nou juist voor die cupwedstrijd? "Maar die wedstrijd is uit, niet thuis!". Marcel kijkt twijfelend - wat doet John dan hier? Die speelt toch ook de cup? Zou die dan ook fout zitten? Een aantal mensen meent zeker te weten dat het een uitwedstrijd betreft. En Harold de Boer weet te melden dat cupteamleider Olav Lucas toch echt ook in Muiden zit - en MSK speelt inderdaad op vrijdag. Oeps....

Dus toch een uitwedstrijd. Een snelle blik op de klok. Vijf over acht. Vliegensvlug wordt er een boekje met adressen gevonden, Marcel roept iets over een Tom Tom in zijn auto en op de voet gevolgd door John verlaat hij het Go-centrum met fladderende jaspanden.

Na middernacht is John terug. De klus is geklaard, zo weet hij te melden. Weliswaar begonnen de heren met een dik half uur achterstand, zolang je goeie zetjes doet is er niets aan de hand. Dan komt de partij op tafel. John offerde een pion, alhoewel dat waarschijnlijk niet correct was. De tegenstander deed het fout en de pion kwam weer terug. Toen ging hij in matige stand nogmaals in de fout en was het meteen afgelopen. Goed, dat is dan het eerste punt, maar verder dan? Nou, na dit punt aan bord drie gaf Marcel aan bord twee remise. Marcel stond al beter namelijk. En aan het eerste bord zat Michiel Harmsen en die had eerst een stuk weggegeven voor twee pionnen maar later weer een stuk gewonnen, dus die was twee pionnen voor. Ook remise. En als het 2-1 is aan de eerste drie borden dan doet bord vier er niet echt meer toe. Dus Nico Louter werd ook remise. Dus 2½-1½.

In welke andere sport kun je doodleuk naar het verkeerde lokaal gaan, daar pas weghollen als de wedstrijd al begonnen is en toch nog soepeltjes winnen? De FIDE wil dit eigenlijk niet, die wil dat je saai precies op tijd komt, maar het huidige reglement levert wel veel mooiere verhalen op. In de cup maak je steeds weer wat anders mee. Benieuwd wat de kwartfinale ons brengt.

A4 verliest op het nippertje (door Michiel Harmsen )

A4 moest dit jaar weer uit spelen tegen Laurierboom-Gambiet. Dit was altijd een omstreden club omdat er vroeger in een wat smoezelige kroeg werd gespeeld. Tegenwoordig spelen ze in een veel nettere kroeg. De teamleider had zijn spelers vooraf nietsvermoedend gemaild dat het daar nu rookvrij is. Want ja, dat mag niet meer van de wet he? Bij aankomst bleek er echter lustig gerookt te worden. Terecht merkte Bart Stam op dat dat niet meer mocht. Hij ergerde zich zelfs mateloos aan dat gepaf. Hoewel de teamleider graag een shaggie bietst bij teamgenoot John Spinhoven, die een sigarenzaak runt, heeft hij daar alle begrip voor. Dus werd de tegenpartij benaderd. De teamleider van Gambit beriep zich op artikel 14 (rookregeling) van de SGA-reglementen, dat luidt: Als een SGA-competitiewedstrijd in dezelfde ruimte wordt gehouden als waar de interne competitie plaatsvindt, gelden de rookregels van de eigenaar van het gebouw en/of van de thuisclub. Hij verwees naar de barman. Die was gelukkig erg redelijk. In onderling overleg werd besloten tot 10.30 uur in het geheel niet te roken en na dat tijdstip alleen aan de bar.

Alhoewel Albert Blees (rating meer dan 2300) niet meespeelde bij Gambit had het team desondanks relatief sterke hoge borden en zwakkere lage borden. Zo bleek ook uit de wedstrijd: op de onderste drie borden winst voor A4, borden 2 tot 5 winst voor Gambit en bord 1, bij wijze van uitzondering, remise. De eerste score viel bij John Spinhoven, die het verkeerde stuk beetpakte waardoor hij een dame verloor en opgaf. De winstpartijen op de onderste drie borden waren vrij regelmatig. Dirk Goes werd gedwongen een pion te offeren, wat gelukkig een sterk offer bleek. Zijn tegenstander gaf vrij snel op. Harold de Boer moest harder werken voor het punt. De derde winstpartij was voor Boudewijn van Beckhoven.

De hogere borden hadden het dus zwaar. Marcel Laarhoven verloor van de sterke Nico Speijer. Ook Olav Lucas verloor en mopperde achteraf dat hij ook helemaal geen openingen kent. Tenslotte waren bij gelijke stand alleen Michiel Harmsen en Bart Stam nog bezig. Michiel stond gelijk en Bart slechter, maar zijn tegenstander had nog maar weinig tijd. John had Michiel's tegenstander vooraf beoordeeld als iemand van 2200-rating. Mede daarom nam Michiel remise door zetherhaling terwijl hij nog 30 minuten op de klok had en zijn tegenstander nog maar vijf. Dat bleek achteraf gezien een ongelukkige keuze, want Bart verloor zijn partij uiteindelijk waardoor de match met 3½-4½ verloren ging.

Tsja, angst is vaak een slechte raadgever - bang zijn voor een vermeend sterke tegenstander en remise nemen was hier minder handig dan (voor het team) voor de dood of de gladiolen te spelen. Michiel was na afloop hard voor zichzelf na afloop en sprak van 'een duidelijke karakterfout'. Maar gedane zaken nemen geen keer. A4 zal na dit tweede verlies weer eens moeten winnen om niet in de gevarenzone te komen.

Driemaal nét niet voor Amstelveen

Grote deceptie A1 (door Sybolt Strating)
A1 vervalt dit seizoen in dezelfde fout als het voorgaande. De stellingen worden goed opgebouwd, maar op het moment dat de matchpunt(en) binnengehengeld moet(en) worden, gaat er van alles mis. Deze wedstrijd was weer een (extreem) voorbeeld. De score werd geopend door Jonathan Tan die met een uitstekende overwinning zijn 100% score vasthield. De Wijker Toren kwam langszij doordat Bram ter Schegget niet lekker in zijn spel kwam. Niet veel later kwamen we weer op voorsprong door Matthew Tan, die zijn rustdag bij het Cultural Village schaaktoernooi gebruikte om een punt te scoren voor Amstelveen. Weer kon deze voorsprong niet vastgehouden worden, want Lody Kuling kon het niet laten om in een uitstekende stelling te offeren, maar hij had één verdediging gemist.
Henk Schmitz op bord 1 speelde een goede partij en wist zijn tegenstander in tijdnood in een matnet te krijgen. De voorsprong leek uitgebreid te worden door Mehran Kamali, die na een ongebruikelijke opening groot materieel voordeel had verkregen. In tijdnood liet hij zich echter truccen, waardoor er een vrijpion doorliep. De op het laatste moment ingevallen Sander Los leek lange tijd uitstekend te staan, maar volgens eigen zeggen stond hij op het eind totaal verloren, waarna hij alsnog het punt in de schoot geworpen kreeg. Kevin Tan wilde met zwart te veel en zat "opeens" in een verloren toreneindspel, waardoor de stand op 4-4 kwam.
Met nog twee uitstekende stellingen moest 1½ punt er in zitten. Het werden er nul! Jelmer Sminia kwam er niet doorheen tegen ex-Amstelvener Bart-Piet Mulder en liet zich vervolgens zelfs beetnemen met een schijnoffer. Sybolt Strating wist zijn toreneindspel met een pion meer door een rekenfout om te zetten in een dame-eindspel met een pion minder. Met weinig tijd op de klok werd dit verloren.

A2 lijdt schlemielige nederlaag
A2 (minus Sander maar wel met Michiel Harmsen die gelukkig op het laatste moment nog kon invallen) ging naar Tal/DCG - die wegens een trouwpartij waren uitgeweken naar de de wel zeer genoeglijke (lees:ultrakrappe) kelder van café Twee Klaveren. Drie borden vlogen al bijna direct in brand: Tobias Kabos ging een fel gevecht aan met hun kopman (Luberti), Peter de Heer had een woeste stand en Esther de Kleuver offerde twee pionnen in de opening, de overige borden kabbelden wat rustiger voort. Na een uurtje of drie waren er al vier uitslagen. Michiel "gouden invaller" Harmsen won een pion, wikkelde af naar eindspel met twee torens voor een dame en zette dat bekwaam in een punt om. Bij Tobias liep het avontuur echter verkeerd af. Esther won een kwaliteit na vele avonturen maar zwart forceerde nog juist een zetherhaling. Eric Roosendaal had last van een verkoudheid en wikkelde af naar een remise-eindspel toen wit ook niet al te veel durfde.
Daarmee was het 2-2. Gijs IJzermans was inmiddels in groot gevaar geraakt toen zijn Franse opening dichtgeschoven raakte maar wit tot aanval kwam, maar bij Peter leek het op remise uit te draaien en Paul-Peter Theulings had een duidelijk beter eindspel. Jan Helsloot leek de cruciale partij te spelen maar daar was het allemaal erg onduidelijk. De wedstrijd leek onze kant op te gaan toen Jan won via een listige mattruc, overigens vanuit een stand die (zo bleek later via de zakcomputer van PP) twee zetten voor het einde nog duidelijk slechter voor hem was geweest. U kunt die laatste fase bekijken bij de partijenrubriek.
PP's toreneindspel vergde echter nog wat subtiliteiten - moest zwart nu direct rennen met één pion of langzamer met twee in kolonne oprukken?. Wit had het gemakkelijker, vrijwel al zijn zetten waren gedwongen. PP koos voor het eerste (waar het alternatief winnend was geweest), de verre vrijpion ging verloren en daarna bleek het eindspel ook nog verloren. Gijs was een stuk achter en Peter kon geen ijzer meer met handen breken: remise. Daarmee leed A2 een wat ongelukkige 4½-3½ nederlaag. Volgende keer (tegen de koploper) beter dan maar.

A3 heeft last van Sinterklaas-effecten (door Henk Boot)
Na een voorspoedige reis, ondanks storm, hagel en sneeuw, waren we ruim op tijd aangekomen bij Het Kasteel in Wijchen. De andere reisgenoten waren nog wat eerder en in de plaatselijke snackbar beland. We trokken vervolgens welgemoed naar het plaatselijke wijkcentrum waar een aantal schaakborden was opgesteld, naast een belendend rookhol (jawel) en vervolgens een bar en daarachter een ruimte waarin zich een ruim aantal kinderen en ouders bevonden in afwachting van meerdere zwarte Pieten en Sinterklaas. De uiteindelijke afloop van de wedstrijd doet vermoeden dan onze tegenstanders een betere relatie met deze (katholieke) goedheiligman hadden opgebouwd dan wij.
Hoewel in de niet theologisch gestuurde PKW op de terugweg nog over geloofsachtergronden werd gemijmerd, bleek de inspiratie achter het bord toch niet in ons voordeel uit te pakken. Al snel werd duidelijk dat stelling van Renzo Finkenflügel uiterst verdacht was, gedrongen, ontwikkelings- en tijdachterstand, terwijl Tjerk Sminia slechts twee pionnen als compensatie voor een op de damevleugel verdwaald paard kon incasseren. Jan Krans had in een bizarre variant wel wat weinig compensatie voor een verloren kwal, maar als pluspunt kon de stelling van Florian Jacobs worden ingeschat. In een fraaie aanval werd de zwarte koning krachtig onder vuur genomen. Het enige minpunt was misschien dat de toren op a1 niet aan de aanval deelnam, maar ook zonder dit 'overbodige' stuk was snel duidelijk dat zwart op de talrijke dreigingen geen verweer had. Na deze opsteker kwamen er helaas twee nullen: Renzo kon het niet bolwerken en helaas zag in een zeer redelijke stelling Darrell Kho spoken, die een stuk kostten (Sinterklaas 1), zodat we 2-1 achterstonden.
Christopher Brookes kon vervolgens een miniscuul plusje niet uitbouwen en moest in remise berusten. Jan werd eigenlijk verder vanuit de mislukte opening (Sinterklaas 2) na tegenspartelen toch eigenlijk kansloos met een nederlaag naar huis gestuurd. Een lichtpunt was dat Talitha haar damegambiet krachtig speelde en uiteindelijk duidelijk beter kwam te staan en won. De stand kwam hiermee op 3½-2½ in het voordeel van de thuisclub. De stand bij Tjerk was nog steeds uitermate verdacht en het kleine plusje bij Henk kon helaas niet worden uitgebouwd. Nadat Henk remise had aangeboden in een potremise stelling, bood de tegenstander van Tjerk ook remise aan zodat een 3½-4½ nederlaag het gevolg was. De uitslag kan natuurlijk ook anders worden genoteerd, bijv. Het Kasteel 1 – A3 2½-3½ en Sinterklaas lokatie Wijchen – Zukertort 2-0. Helaas dus wederom een nederlaag, terwijl er zeker meer in had gezeten.

Ruime overwinning bij Het Probleem

A6 ging op bezoek bij het Probleem en opnieuw weerde het jeugdige team zich prima. Shotaro de Niet, Michiel van Andel, Sanne ter Schegget, Yannick Timar en Jean-Paul Brookes zegevierden en er was een remise voor Floris Visser. Slechts kopman Thomas Idzinga en Mateusz Glowacki redden het niet, maar alles bij elkaar won het team dus met 5½-2½. A6 staat hiermee fier aan kop van de poule, een prima prestatie!

Vier titels voor succesvolle Amstelveense delegatie

In Eindhoven werd het Rapid NK Jeugd gespeeld en een ruime Amstelveense afvaardiging liet van zich spreken. Matthew Tan werd in 'zijn' jaar (1988) opnieuw eerste, en dat was al voor de achtste (!!) keer. Ditmaal is het toch ook echt de laatste keer, want per 1 januari is Matthew officieel geen jeugd meer. Lody Kuling was de tweede kampioen - het betrof hier de categorie 1990. In jaarcategorie 1991 werd Bram ter Schegget derde en Talitha Munnik werd meisjeskampioene. In de categorie 1992 eindigde Jonathan Tan bovenaan met een formidabele 8 uit 9 en daarmee werd hij de vierde Zukertort-kampioen.

Er waren nog meer ereplaatsen - Joël de Vries eindigde knap als derde in categorie 1993. In de categorie 1994 werd Renzo Finkenflügel 10e en Christopher Brookes 11e. Ook in categorie 1996 was Amstelveen nadrukkelijk aanwezig. Van 42 deelnemers eindigde Tjark Vos als 5e,Roger Bhoorakan als 6e, Mateusz Glowacki als nummer 9 en Jean-Paul Brookes werd 11e.

Een compleet verslag vindt u bij de jeugdpagina's.

Zege op Nieuwendam tekent zich al vroeg af

De eindscore van 2½-1½ doet een zenuwslopend gevecht vermoeden, maar dat was niet het geval. Nieuwendam had niet al zijn sterkste spelers kunnen opstellen (zo ontbrak vast kopbord Cor Croese) en al snel kwam Amstelveen op voorsprong. Dennis Brouwer boekte een bliksemoverwinning, al gaf de tegenstander misschien wel wat vroeg op. Bij Henk Schmitz stonden in de slotstelling vrijwel alle zwarte stukken verkeerd en alle witte precies goed - de 2-0 was dus geen verrassing. De match was in feite daarmee al beslist, want Lody Kuling had een iets beter eindspel en weigerde zelfs nog een keer remise alvorens toch maar te berusten in een halfje. Kopbord Sybolt Strating tenslotte had met Barry Brink (recentelijk winnaar van het Eijgenbroodtoernooi) van doen. Na een spannende partij gaf Sybolt volgens eigen zeggen "in één zet alles weg". Zodoende werd de overwinning beperkt tot minimale cijfers, maar de zege was gelukkig al een uurtje veilig.

A5 is maatje te groot voor stadgenoot

Onder goedkeurend oog van Wouter Simonis kwam het team van Pegasus/Aastor 2 op bezoek bij A5. In de loop van de avond bleken zijn clubgenoten echter niet opgewassen tegen de combinatie van jeugd met routine die A5 momenteel vormt. Boudewijn van Beckhoven won zeer snel na een foutief stukoffer, Martijn van Andel rekende vlot een paar pionnen in en scoorde ook. Walther Kappelhof viel succesvol in en maakte nummer drie. Hans van Nieuwkerk was aardiger voor de opponenten en een lastig eindspel van zeven pionnen tegen paard en vier pionnen remise. Jan Willem Stroes zag een aanval doorslaan en bracht de matchpunten definitief binnen. Jeroen Schoonackers had een goed toreneindspel dat hij net niet won en ook bij Roger Bhoorakan liep een gunstig toreneindspel remise. Het slotakkoord was voor Thijs de Boer - een drukstelling leverde het laatste punt op. Eindstand daarmee 6½-1½, waardoor A5 zich na de 4-4 in de eerste ronde richting kop beweegt.

A2 wint en A3 speelt gelijk, maar pech voor A1

A1 speelde tegen het sterke Paul Keres en zag na een veelbelovende start de matchpunten door de handen glippen. Een overtuigende zege van Jonathan Tan leverde een voorsprong op. Lody Kuling had die bijna verdubbeld maar moest in remise berusten. Daarna volgde een reeks overwinningen. Dennis Brouwer verkreeg een gewonnen lopereindspel, Sybolt Strating voerde een gunstig toreneindspel naar winst en Mehran Kamali joeg op een vol bord de zwarte koning naar g2, waar die uiteraard matliep. Paul Keres kon daar in eerste instantie weinig tegenover zetten - slechts een enkel punt van kopman Wemmers die Matthew Tan versloeg. Drie punten voorsprong dus, maar de overige vier borden stonden allemaal slecht. Kevin Tan had ergens iets laten ontsporen in tijdnood, Jelmer Sminia was een pion achter en Henk Schmitz had een slecht toreneindspel. Bram ter Schegget had zuur genoeg remise geweigerd maar zag een geofferde pion niet meer terug. Alle vier borden gingen tenslotte verloren, waardoor A1 een wat ongelukkige 4½-5½ nederlaag leed.

A2 speelde tegen Utrecht 4. Een kabbelremise bij Eric Roosendaal opende de score. Invaller Roger Bhoorakan speelde lange tijd erg goed, miste een zet die vrijwel zeker remise maakte en verloor. Jammer, maar geen slecht debuut voor iemand van 12 jaar! Paul-Peter Theulings bracht de partijen al snel weer gelijk na een sterk gevoerd middenspel. Jan Helsloot zag een scherpe openingsvariant heftig mislukken maar vrijwel direct maakte Tobias Kabos weer gelijk door vanuit wat dubieuze stand de dame te winnen. Gijs IJzermans smaakte het genoegen zijn eerste zege in de KNSB te boeken - een sterke vrijpion was de opponent te machtig. Esther de Kleuver zag een aanval doorslaan nadat de tegenstander in tijdnood op de verkeerde wijze terugsloeg en matliep. Daarmee was de match vrij plotseling al ruim voor de tijdcontrole beslist. De score leek nog op te lopen aan bord 1 waar Sander als laatste bezig was. In een merkwaardig eindspel ging er echter iets grondig mis - een stand van paard plus vier pionnen tegen loper plus twee pionnen was minder mooi dan het leek. De zwarte koning verdwaalde rond a3 en een uur later waren alle zwarte pionnen verdwenen en verloor Sander zelfs nog. Een vreemd slot, maar gelukkig waren de matchpunten al binnen. Zeven zwartspelers verloren overigens in deze match, alleen Eric scoorde een achteraf gezien belangrijke remise.

A3 speelde tegen Paul Keres 3, een om verschillende redenen belangrijke wedstrijd. Beide teams hadden hun eerste wedstrijd verloren en behoren qua rating tot de staartgroep van deze klasse. Niet dat dat met zoveel jeugdige spelers zoals bij ons alles zegt, maar het was natuurlijk belangrijk niet te verliezen. Vorig jaar hadden we met 4½-3½ verloren, maar hadden we de tegenstanders wel wat punten cadeau gedaan.
De eerste uitslag was teleurstellend - Darrell Kho verloor een belangrijke pion zonder compensatie en moest al snel het onderspit delven. Jan Krans zorgde daarentegen voor een opsteker - zijn tegenstander maakte een fout die materiaal kostte en toen Jan nog eens flink aan de boom schudde kwamen er nog wat rijpe appelen naar beneden. Drie remises hielden hierna de zaak in balans. Aan de tegenstander van Henk Boot bleek een goede kans op winnend voordeel niet besteed en de zwarte stelling kon nog juist bij elkaar worden gehouden met remise door herhaling van zetten. Tjerk Sminia kon in een wat mindere stelling juist genoeg materiaal ruilen en bij Florian Jacobs leek de stelling nooit echt uit evenwicht. Renzo Finkenflügel raakte hierna een kwaliteit achter en verloor maar Christopher Brookes scoorde een goede overwinning en dus weer de gelijkmaker.
Alles hing nu af van de partij van Talitha Munnik. In tijdnood was er een pion verloren gegaan en in het toreneindspel met een pion minder leek ze in verliesgevaar. Een gewaagde opstoot bracht de tegenstander in verwarring, die prompt bijna een pion liet doorlopen. Nu bleek zwart echter weer net op tijd voor een remisemechanisme. Talitha raapte wat pionnen op en probeerde het nog even maar al snel bleek remise onfwendbaar: 4-4, een uitslag waar beide partijen vrede mee konden hebben. Door dit resultaat is A3 weer opgeklommen naar de 'bekende' achtste plaats in klasse 3C.

Verzwakt A4 scoort desalniettemin 2 matchpunten

Na de rampzalige start had A4 wat goed te maken - maar dat leek lastig te worden. Olav Lucas en Harold de Boer schaakten in Duitsland, Marcel Laarhoven was ook verhinderd. Zo begon de match tegen het sterke Euwe 3 zonder drie vaste waarden. Boudewijn van Beckhoven, Hans van Nieuwkerk en Joël de Vries namen de honneurs waren. De start was vreedzaam met een betrekkelijk korte remise van Michiel Harmsen. De match verliep vervolgens vrij rooskleurig: Nico Louter, Bart Stam en John Spinhoven stonden allemaal sterk en Joël de Vries won zelfs een stuk voor twee pionnen.

Natuurlijk verliep het allemaal uiteindelijk niet zo gladjes. John speculeerde teveel op de tijdnood van de tegenstander, miste een goede winstkans en kwam zelfs verloren te staan. Met het oog op de klok durfde de tegenstander niet op winst te spelen en werd alsnog tot remise besloten. Een veel rustiger remise werd genoteerd bij Dirk Goes, waar de strijd nooit echt losbarstte. Bart Stam won fraai in de aanval, maar Boudewijn kwam een pion achter en verloor een lopereindspel zodat de stand weer gelijk was. Hans van Nieuwkerk leek op een gelijkwaardige remise af te stevenen maar zette in lichte tijdnood zijn stukken wat ongelukkig neer waardoor er ineens een nul viel. Joël wist echter op kundige wijze het eindspel uit te tikken en bracht de partijen weer naast elkaar.

Dus bleef alleen Nico over. Het bord stond natuurlijk weer in brand en beide spelers waren krap in tijd dus vuurwerk leek aanstaande. Maar er hingen toch aanmerkelijk meer stukken aan de overzijde dan bij Nico zelf, en toen Nico op een nog vrijwel vol bord de gelegenheid kreeg tot f3-f2xLg1D+ was de zaak wel bekeken. Een minimale overwinning dus, waardoor A4 weer op 50% staat.

A6 wint ruim van incompleet ENPS 4

De tegenstanders verschenen met slechts zes man en lieten zodoende de eerste twee borden leeg. Dat was pech voor Floris Visser, die zodoende na een uur een vol punt kon noteren maar wel zijn eerste externe partij misliep - volgende keer beter dan maar. Sanne ter Schegget vond het echter wel mooi uitkomen, want ze was niet helemaal lekker en het gratis punt was dus welkom.

De zes echte partijen werden al snel teruggebracht tot vijf, want Egbert Jansen maakte een fraai debuut door snel de 3-0 op de borden te brengen. Yannick Timar redde het niet en verloor, maar Jean-Paul sprokkelde in bloedvaart een boel pionnen bij elkaar. Na 50 zetten had Jean-Paul pas een kwartier verbruikt en was de tegenstander al in tijdnood. Drie pionnen tegen nul zorgden voor 4-1. Shotaro de Niet had een mooi eindspel bereikt en won dat soepeltjes en daarmee waren de matchpunten binnen. Michiel van Andel had een zeer ingewikkelde stand waar veel van zijn stukken verkeerd stonden en moest uiteindelijk buigen. Thomas Idzinga zat aan bord drie tegen de sterkste speler van de bezoekers en raakte twee pionnen achter. Listig wikkelde hij af naar een ongelijk lopereindspel: toch nog remise. Daarmee werd een fraaie 5½-2½ eindstand bereikt.

A5 in evenwicht met Euwe 5

A5 heeft het seizoen geopend met een 4-4 gelijkspel tegen Euwe 5. Boudewijn van Beckhoven, Roger Bhoorakan en Thomas Idzinga scoorden de volle winst, er waren remises voor Thijs de Boer en Jeroen Schoonackers. Jan Willem Stroes, Hans van Nieuwkerk en Dennis Metekohy verloren.

Cupteam neemt wraak op Tal/DCG (door Marcel Laarhoven)

Twee weken na de droevige competitienederlaag heeft het 4e in de SGA-cup direct revanche genomen tegen Tal/DCG, vorig jaar overigens nog verliezend cupfinalist. Vielen in de vorige wedstrijd de punten nog ongelukkig richting Tal/DCG, deze keer was het lot ons beter gezind en viel het onze kant op: 3-1.

Net als vorige keer beloofde het weer een spannende tijdnoodfase te worden. Marcel Laarhoven speelde op 1 tegen Willem Hensbergen en bracht zichzelf al snel in de problemen. John Spinhoven verzon een verdacht eigen baksel tegen het Schots en bleef ogenschijnlijk makkelijk een pionnetje voor, maar gewonnen was het nog lang niet. Olav Lucas leek even de draad kwijt maar won plots een kwaliteit en Harold de Boer speelde een soort Sveshnikov, maar wel van een dubieus soort.

Terwijl bij Marcel de wedstrijd in één zet kantelde door een flinke misser van Willem was het eerste punt toch voor Tal/DCG. Olav leek met initiatiefrijk spel zijn kwaliteit te gelde te maken, maar weifelde en kreeg een gevaarlijke aanval tegen, die samen met de tijdnood beslissend bleek. John moest nog even flink aan de bak, maar hield keurig stand. En toen zijn tegenstander in tijdnood ook nog een onreglementaire zet deed gaf die het maar op: 1-1. Willem kon geen plan meer vinden en verbruikte voor 1 zet 35 van zijn laatste 40 minuten. Maar het hielp allemaal niet, kwaliteit achter, stuk achter, pionnen achter, weinig tijd en Marcel had de winst voor het uitzoeken: 2-1. Daarmee was de buit al binnen door overwinningen op de eerste twee borden, maar Harold keepte zijn partij ook nog naar winst. 3-1.

Een goeie revanche en op naar de 2e ronde.

A4 onderuit tegen Tal/DCG 2 (door Marcel Laarhoven)

Het vierde team is het nieuwe seizoen fris en fruitig van start gegaan met een klinkende 2-6 nederlaag. Nu raken de veteranen daar niet direct van in paniek, gezien de mooie eindsprint die vorig jaar de degradatie voorkwam, maar direct onder aan de ladder beginnen is natuurlijk beneden onze stand en brengt direct weer wat druk met zich mee. De dikke nederlaag was eigenlijk nogal onverwacht, want de hele avond leek het op een spannende tijdnoodfase uit te draaien, maar uiteindelijk gingen alle uitslagen de verkeerde kant op.

De eerste nul van het seizoen was voor Bart Stam. Hij kwam wat passief uit de opening, weigerde lang zijn d-pion op te spelen en de slotstelling was overduidelijk. Bart was zeer ontevreden over zijn spel en terecht. Daarna volgden 2 remises. Die van John Spinhoven was een meevaller, want al snel stond hij 2 pionnen achter. De eerste kon nog een offer worden genoemd, de tweede niet meer. Gelukkig liet zijn tegenstander hem terug in de wedstrijd komen door de beide boeren terug te geven en na nog wat nauwkeurig afwikkelen kon John opgelucht ademhalen. Dirk Goes was tegen oud-ASVU-er Piet Kooiman al heel snel een pionnetje voorgekomen, zonder dat beiden echt begrepen hoe dat zo was gekomen. Tijd voor ruilen en afwikkelen naar een gewonnen eindspel, maar dat ging te slordig: 1-2.

Boudewijn v Beckhoven wist in het verre eindspel een langdurende verdediging nog net knap de remisehaven binnen te loodsen, Harold de Boer daarentegen kwam de problemen uit het middenspel niet meer te boven en Olav Lucas speelde een degelijke partij tot remise. Op de borden 1 en 2 ging het echter onverwacht toch goed fout. Michiel Harmsen had een spannende stand tegen Willem Hensbergen maar werd verrast door een sterke manoeuvre van Willem. Marcel Laarhoven wist zijn tegenstander na positioneel gelaveer tot een ernstige zwakte te dwingen om daarna direct een kwaliteit te verblunderen. Va banque spelend kwam hij met actief spel weer in het voordeel, maar in tijdnood ging groot materieel van het bord waar Fritz tot 3 zetten voor het eind nog een relatief eenvoudige winst zag.

Kortom, er had meer ingezeten dan deze beschamende 2-6. Op 13 oktober tijd voor revanche voor de SGA-cup tegen Tal/DCG. Same time, same place.

A1 winnaar, ook C- en D-teams vallen in de prijzen

Zondag 28 september waren de rapikampioenschappen voor teams. Een ruime delegatie van Zukertort Amstelveen nam deel en sleepte flink wat prijzen in de wacht. Zukertort won bovendien de prijs voor de beste vereniging.

In de A/B-categorie nam Zukertort deel met een oersterk team: Matthew Tan, Lody Kuling, Bram ter Schegget en Florian Jacobs hielden de concurrentie er onder. In zes ronden scoorden ze 11 van de 12 matchpunten met maar liefst 20½ uit 24 bordpunten. Lody scoorde zelfs 6 uit 6! Het tweede team werd bovendien knap 7e (van 26 teams).

In de C-categorie werd het team bestaande uit Christopher Brookes, Renzo Finkenflügel, Martijn van Andel en Sanne ter Schegget derde. Met 9 mp en 15½ bordpunt eindigden ze overigens gelijk met de nummer 2. Ook Christopher wist 6 uit 6 te scoren.

In categorie D speelde een team met Tjark Vos, Roger Bhoorakhan, Shotaro de Niet en Michiel van Andel. Ze scoorden 23½ bordpunt (uit 28) en dat was het hoogste van alle deelnemers. Maar helaas verloren ze van De Toren waardoor die op 14 matchpunten kwamen en Zukertort met 12 mp tweede werd. Het tweede Zukertortteam in de D werd ook nog 12e (van 29 deelnemers).

Zukertort speelde ook met een team in de F-categorie en eindigde als 11e van de 18 teams.

Winst A1, verpletterende zege A2

A1 begint de competitie met moeizame 6-4 overwinning bij VAS (door Sybolt Strating)
De wedstrijd begon er mee dat VAS om 13:00 nog op zoek was naar een eerste-bord-speler. Om half twee betrad de in allerijl opgeroepen speler de speelzaal, zodat het seizoen voor iedereen begonnen was. Als eerste scoorde Jonathan Tan, die een experimentele openingsopzet van zijn tegenstander hardhandig afstrafte. Vervolgens startte Dennis Brouwer zijn seizoen met een solide remise en wist Jelmer Sminia te profiteren van de onderontwikkelde stukken van zijn tegenstander. Hier stond tegenover dat Bram ter Schegget te weinig compensatie kreeg voor zijn stukoffer en Mehran Kamali een kleine kwaliteit kwijtraakte, waarna een vrijpion de partij besliste. Ook bij Kevin Tan ging het fout, hij miste een truc in tijdnood. De derde van de Tan-gebroeders behaalde de derde mogelijke uitslag. Matthew Tan probeerde het lang tegen een goed spelende Hartoch, maar moest uiteindelijk toch in remise berusten. Sybolt Strating, op bord 1 begonnen met een half uur tijdsvoorsprong, kwam een pion achter, maar zijn vrijpion in combinatie met het loperpaar was meer dan genoeg compensatie. Dit resulteerde in kwaliteitswinst en niet veel later in de gelijkmaker, 4-4.
De twee resterende partijen stonden goed voor ons, maar zat er meer in dan een gelijk spel? Henk Schmitz dacht na de tijdcontrole heel lang na, maar kwam toen wel met de winnende variant: 5-4. Vervolgens bood Lody Kuling remise aan om de matchpunten binnen te halen. Zijn tegenstander probeerde echter tevergeefs ijzer met handen te breken, waardoor de eindstand 6-4 werd.

A2 start met monsterzege
Dank zij een vlot lopende puntenmachine werd het bezoek van A2 aan DD 2 nooit spannend. Paul-Peter Theulings mocht een paard laten ronddartelen en haalde al snel een kwaliteit op. Toen er ook nog eens een stuk verloren ging was de vroege 1-0 een feit. Esther de Kleuver weerlegde een slordige openingsbehandeling en scoorde ruim voor de tijdnood een tweede punt. Michiel Harmsen gaf zijn invalbeurt gestalte via een rooftocht op de witte damevleugel. Na afloop daarvan had hij een toren plus vier verbonden vrijpionnen tegen twee stukken en een tripelpion. Dat wit dat niet droog hield was geen verrassing. U kunt dit fraaie stukje vakwerk terugvinden bij de partijen.Tobias Kabos offerde pats! een kwaliteit op f3 met als gevolg aanhoudende druk. De trucendoos ging wijd open en wit bezweek uiteindelijk aan de vele dreigingen en liet zich respectvol matzetten. Daarmee was nog voor de tijdcontrole de stand al 4-0.
Gijs IJzermans vond dat wel een mooi moment om het laatste halfje te scoren: remise. Harold de Boer stond inmiddels tegen een te wild offerende tegenstander een toren voor en ook dat punt liep binnen. Eric Roosendaal stond een pion in de plus, maar het was de tijd die zwart definitief de das om deed: na het uitvoeren van zet 40 maar nog voor het indrukken van de klok viel de electronische vlag. Sander Los had wat zitten knoeien maar begon toen echt te spelen en wist de tegenstander met sterk spel tenslotte te overklassen. Daarmee was het 7½-½:een droomstart.

A3 ging op bezoek bij ASV 2 maar verloor met 5-3 (door Henk Boot)
Het was weer een zeer zonnig begin van de KNSB-competitie in de fraaie ambiance van ASV. Op de verschillende borden waren er regelmatig toch wel wat wolken te zien, soms zelfs erg donker. Als eerste verongelukte Tjerk Sminia in het Siciliaans, toen wit met veel kracht Pd5 speelde. De zwarte koningsstelling was niet bestand tegen een mataanval. Vervolgens bracht Christopher Brookes een remise binnen. Met wit had hij weliswaar een pionnetje meer, maar de actieve opstelling van de zwarte stukken vormde meer dan voldoende compensatie. Vervolgens een remise van Henk Boot, die eerst wat beter stond, maar in een moeilijke Benoni zwart eerst kansen gaf en de zwarte dame pardoes richting witte koning 'lokte' in plaats van deze de weg te versperren en een voordeeltje te houden. Na een stukoffer leek de witte stelling aan een veelheid van penningen te bezwijken, maar zwart miste vlak voor zet 40 een directe winst. Tegenover deze meevaller stond verlies van Talitha. Ze stond lang gedrukt en toen wit materiaal investeerde/kwijtraakte leek hier een vol punt aan te komen. Helaas ook hier in tijdnood niet de goede zetten en deze keer was de Arnhemmer de gelukkige. Jan speelde een solide Hollandse partij, miste door dameruil actief spel, waarna remise de logische uitslag was. Renzo speelde een vrij rustige remise in een eindspel met ongelijke lopers. Dirk als invaller kwam met zijn bekende 2. Lg5 en na Pe4 f2-f3 systeempje. Duidelijk was dat zwart zich in deze stelling veel minder thuisvoelde. Een wit ruimteoverwicht werd vertaald in een materiële voorsprong en toen een witte pion op f7 en een witte toren op de 8e rij belandde werd het zwart te machtig. Helaas bood de stelling van Florian een trieste aanblik. Na het afgaan van een alarm leverde hij pardoes materiaal in en hoewel hij nog tegenspartelde en de tegenstander niet de snelste weg naar winst vond staakte hij rond de 70e zet de strijd. Het werd dus een 5-3 nederlaag tegen een sterke tegenstander, gemiddeld zo’n 100 Elopunten verschil, maar het voelde toch wel alsof we kansen hadden laten liggen.

Henk Boot nieuwe voorzitter

Op de ledenvergadering trad Eric Roosendaal af na zes jaar voorzitterschap. Henk Boot volgt hem op - zijn eerste daad was om Eric te benoemen tot Lid van Verdienste.

Martin Bottema trad af als extern wedstrijdleider - Olav Lucas is zijn opvolger.

Seizoen eindigt met doorgeefavond

De zomer naderde met rasse schreden, en de meeste spelers kwamen die avond dan ook in luchtige kleding voor de laatste ludieke loodjes van het seizoen. Nico Louter en Michiel Harmsen vormden een geducht koppel en ze gingen dan ook lang aan de leiding nadat ze Henk Boot en Jan Krans gedecideerd verslagen hadden. Eric Roosendaal en Jan Helsloot wisten de Weespse heren echter op 2-2 te houden en mede daardoor in de buurt te blijven. In de laatste ronde moest de tweede onderlinge confrontatie de beslissing brengen. Jan en Eric wonnen met 3-1 en werden daarmee kampioen.

Vierde snelschaakavond in het teken van het voetbal

De meeste snelschakers prefereerden het voetbal en werden beloond met de vernedering van het Franse team door een enerverend Oranje. De avond kende dan ook een diepterecord qua opkomst - slechts vijf spelers meenden dat schaken leuker was dan voetbal kijken. Tobias Kabos zette de avond soepel naar zijn hand, slechts af en toe gestoord door het vreugdegejuich vanuit de kantine bij alweer een Nederlands doelpunt. Desalniettemin scoorde hij zelf ook genoeg om de avond te winnen en kampioen te worden. Daarmee wordt hij eigenaar van de Verlaancup, die vanaf dit jaar de snelschaaktrofee is.
De eindstand vindt u hier.

Sterke laatste avond van rapidviertal

Groot succes in de rapidcompetitie voor Amstelveen dit jaar. Hoewel het tweede team onderaan bungelde in de hoofdklasse en het derde team een middenmoter bleek deed team 1 het prima.

De voorronden begonnen wat stroef. Op de eerste avond viel vooral invaller Jan Krans op met een fraaie 3 uit 3 - in totaal werd 8 uit 12 gescoord waarmee het team in de subtop bivakkeerde. De tweede avond viel nogel tegen. Een magere 4 uit 12 zorgde voor een terugval naar een middenmootpositie. Op de derde avond haalde A1 echter vernietigend uit met 10 uit 12 (Paul Peter Theulings maakte ditmaal 3 uit 3). Daarmee werd alsnog ruim de finale gehaald.

Een paar dagen later bleek dat slechts een schot voor de boeg te zijn geweest. Concurrenten SOPSWEPS'29 en Euwe werden met 3-1 verslagen waarna een 2-2 gelijkspel tegen Caissa voldoende was voor de winst. Matthew Tan was op de finaleavond topscorer met 3 uit 3, maar ook Kevin Tan (1½), Lody Kuling (1½) en Paul Peter (2) deden het prima en de 8 uit 12 was genoeg voor het kampioenschap!

Concurrenten kunnen Sybolt niet meer inhalen

Door een zege op Bram ter Schegget heeft Sybolt zijn kampioenschap zeker gesteld. Geen van de concurrenten kan zijn indrukwekkende score van 12 uit 14 nog evenaren.
Sybolt, gefeliciteerd!!

Grote nederlaag A6 bij ZZ

Op papier zou het een spannende wedstrijd hebben moeten worden. A6 begon tenslotte zelfs met 1 bordpunt meer dan ZZ na zes wedstrijden. Maar er werden zoveel goede stellingen cadeau gedaan, dat er tenslotte een catastrofale nederlaag op de scoreborden verscheen. Farahdiba Pijloo redde de eer met het enige winstpunt, verder waren er slechts nullen aan de Amstelveens kant te zien. A6 verloor dus met 7-1. Het team was gelukkig al wel veilig voor degradatie. Een wat droevig einde van het seizoen - gauw vergeten dan maar.

A5 wint min of meer verrassend  (door teamleider Joris IJzermans)

De A5 sloot het seizoen af met een 4½-3½ overwinning op MSK 1, dat op de 2e plaats stond in de 1e klasse B. Een goede prestatie dus, maar met een bittere bijsmaak. Concurrenten Tal en Nieuwendam wonnen eveneens hun laatste wedstrijd en dat betekent dat de A5 is gedegradeerd (als beste, derde degradant).
Ik heb mijzelf gevonden als sportpsycholoog. Na de kansloze nederlaag tegen Caissa had ik in het verslag nogal zuur geconstateerd dat er binnen dit team een te groot verschil bestond tussen de prestaties van de bovenste en die van de onderste borden. Tegen MSK scoorden de onderste vier borden 3½ punt: er was dus een gevoelige snaar geraakt. Nadat Renzo op het 4e bord had moeten constateren dat zijn kennis over de verdediging tegen het Schots tekort schoot, was Thijs op het 8e de eerste die zijn vrijpion (in een Grünfeld) kon verzilveren tegen een nogal onrustige tegenstander. Jouke volgde op het 7e: hij kwam al prima uit de opening, was nooit in gevaar en rondde bekwaam af: 1-2. Het werd 2-2 toen Claudia een complicatie over het hoofd zag bij een kwaliteitsruil. Martijn kon toen eindelijk remise accepteren in een potdichte stelling waar na 2½ uur nog steeds 16 pionnen op het bord stonden. De overwinning liep toen snel binnen. Tobias hanteerde de c3-Siciliaan; hij liet een pion promoveren, offerde die dame vervolgens en trakteerde de tegenstander op een penning. Ties was in vorm en rondde een eindspel waarin hij zelf twee dubbelpionnen had prima af. Gijs mocht bij deze stand kijken of hij een potremise stand kon doorbreken: dat ging dus niet.

En dat was dus einde A5 in deze samenstelling. Drie seizoenen met een 1e (3e klasse), 2e (2e klasse) en nu een 6e plaats (1e klasse). (Normaal gesproken overigens voldoende voor handhaving, vanwege de versterkte degradatie alleen dit jaar niet). Aardig team!

Titel voor Robin van Kampen bij de B-jeugd

Met de fantastische score van 8½ uit 9 is Robin van Kampen jeugdkampioen in de B-categorie geworden. Hij had maar liefst twee punten voorsprong op zijn concurrenten!

Bij Amstelveen zijn we natuurlijk verwend met ereplaatsen, maar behalve de titel van Robin wist alleen Tjark Vos (gedeeld) de top drie in zijn (of haar) categorie te halen. Desondanks werden er diverse goede prestaties geleverd.

• In de A-categorie eindigden Lody Kuling en Bram ter Schegget allebei op 5 uit 9. Daarmee werden ze gedeeld achtste.
• Bij de meisjes A speelde Talitha Munnik mee - maar dat ging helaas niet al te best. Ze zal op veel meer gehoopt hebben dan de magere 3 uit 9.
• In de B-categorie werd Robin van Kampen dus kampioen. Mehran Kamali haalde 5½ uit 9 en werd gedeeld 5e, vlak boven Jonathan Tan die met 5 uit 9 gedeeld 7e werd. Walt Schagen haalde hier 3½ uit 9.
• Bij de meisjes B behaalde Donna Kok een verdienstelijke 3 uit 9.
• Bij de C-jeugd deed Jeroen Loots het niet gek - in een zwaar veld scoorde hij 4½ uit 9.
• Bij de meisjes C waren de meeste deelneemsters te sterk voor Sanne ter Schegget - ze moest genoegen nemen met een plekje in het achterveld met 1½ uit 9.
• In de D-categorie werd Tjark Vos keurig gedeeld 3e/4e met 6½ uit 9. Roger Bhoorakhan werd knap 6e met 6 uit 9. Thomas Loots haalde 5 uit 9, Shotaro de Niet kwam tot 4½ uit 9.
• Farahdiba Pijloo liet bij de meisjes D 3 uit 9 noteren.

Hier vindt u de complete uitslagen voor categorieën A, B en C en voor categorie D.

A4 na zege op Gambit zelfs nog 5e

A4 kende een zeer matige seizoensstart. Tweemaal 4-4, daarna tweemaal dik verlies. Een wat gelukkige (en achteraf zeer belangrijke) 4½-3½ overwinning op Quibus volgde, maar daarna werd kansloos verloren van degradant Almere. De toekomst leek somber, maar het team rechtte de rug, won nog tweemaal minimaal en doordat concurrent Quibus eerder in de week verloor was al voor de laatste wedstrijd bekend dat het team veilig was. Maar goed ook, want tegenstander was het geduchte Gambit. Die hadden echter de avond ervoor Euwe 2 kampioen zien worden en dus kreeg de wedstrijd een behoorlijk vrijblijvend karakter.

Sommige spelers hadden dan ook duidelijk geen zin meer om elkaar kwaad te doen. Binnen een paar uur waren de partijen van Hans van Nieuwkerk, Nico Louter, Bart Stam en John Spinhoven remise. Jan Willem Stroes had geen last van lentekriebels en scoorde een vol punt. Ook Boudewijn van Beckhoven boekte de volle winst. Toch leek het 4-4 te worden, want Marcel Laarhoven ging het schip in tegen de sterke Michel Kahn en Harold de Boer leek in onoverkomelijke problemen.

Harold heeft de laatste tijd echter een soort geheim wapen. Hij sust de opponent in slaap door wat matige zetjes waardoor die prompt de partij cadeau doet. Deze tactiek werkte ook deze avond weer voortreffelijk. Wit had een ongedekte toren op e1 staan en deed tot ieders verbijstering in vrijwel gewonnen positie De7??. Harold speelde dus maar Te8 en won zo gewoon een dame. Daardoor scoorde A4 een onverwachte 5-3 zege, de hoogste score van het seizoen. Door de zege komt A4 zelfs in de bovenste helft van de eindstand terecht, dat hadden ze na ronde 6 ook niet gedacht!

Alle teams op het nippertje veilig

Het was hier en daar kantje boord, maar uiteindelijk eindigden alle KNSB-teams precies boven de streep. Drie maal een achtste plaats dus. Geen al te best seizoen, maar uiteindelijk liep het allemaal net goed af.

A1 verliest op karakteristieke wijze (door Sybolt Strating)
Het uitgangspunt was duidelijk, er diende minimaal ëën matchpunt behaald te worden tegen de aanstaande kampioen om klassebehoud in eigen hand te houden. Vooraf was er nog gespeculeerd op een 5-5 omdat BSG daarmee (zeker) kampioen zou worden, maar na de aftrap vloog iedereen er vol in. Jonathan Tan overleefde de opening niet heelhuids en Paul-Peter Theulings offerde zijn dame voor genoeg materiaal, maar zijn stukken werkte niet goed samen. Twee nullen, maar hier stond een snelle overwinning van Mehran Kamali tegenover en een aantal overweldigende stellingen op de overige borden. Rond de tijdcontrole resulteerde dit in goede overwinningen van Lody Kuling en Dennis Brouwer en een nederlaag van Bram ter Schegget die langzaam was weggedrukt. Tussenstand 3-3 met de eerste vier borden nog spelend.

Toen werd bekend dat onze concurrent Unitas had verloren van Paul Keres, zodat we veilig waren. Op dat moment leek de hulp van Paul Keres niet nodig, want minimaal 5-5 moest er in zitten. Zeker nadat Sybolt Strating op bord 1 zijn plusje tegen grootmeester Hans Ree had omgezet in een punt. Maar zoals te vaak dit seizoen sloeg het blundervirus weer toe. Henk Schmitz gaf een stuk weg in gewonnen stelling, waarna het weer spannend werd of de 5-5 gehaald kon worden. Jelmer Sminia kon zijn toreneindspel niet houden, zodat alle ogen waren gericht op Sander Los. Hij had tegen IM Leon Pliester in het eindspel een stuk geofferd voor gevaarlijke vrijpionnen en dit resulteerde uiteindelijk in een gunstig toreneindspel. Dit werd niet secuur gespeeld en vervlakte naar remise, waardoor we voor de vierde keer dit seizoen met minimaal verschil verloren.

A2 verliest maar handhaaft zich wel
A2 begon met een geruststellende voorsprong op de ranglijst aan de laatste ronde tegen het sterke HWP Haarlem. Een bordpuntje of drie voor de zekerheid was de opdracht. Snelle remises van Michiel Harmsen en Jan Helsloot waren in eerste instantie het enige positieve nieuws. Op alle overige borden waren de standen scherp en verdacht tot slecht. Peter de Heer moest twee stukken geven voor een toren en ging ten onder. Esther kreeg al vroeg in de partij 'ineens' Pd3+ over zich heen. Het leek allemaal nog te kloppen ook al zat er nog ergens een truc in. Toen die gemist werd won zwart overtuigend. Martin Bottema maakte een inschattingsfout tegen hun topscorer en liep tegen zijn eerste nul van het seizoen op. Bij Bart-Piet Mulder viel het muntje dan toch wel onze kant op. Branko Skoric had goede kansen en zuchtte nog lang dat Dxb2 had gewonnen - nu maakten twee torens remise tegen zijn dame.

Daarmee waren de matchpunten verdeeld en was alleen Eric nog bezig. Na een vreemd soort Marshall leek een nul onafwendbaar, maar dankzij stug verdedigen kwam zwart er niet door en bleef er zelfs een beter eindspel over. Dat bleek niet te winnen - maar Eric ontdekte dat iets te laat. Toen speelde zwart weer op winst en er bleef een eindspel van T+P tegen T over. Dat zou remise moeten worden, maar Eric had nog maar 20 seconden en onder zulke tijdsdruk is dat niet te keepen. Dus toch een nul en een 5½-2½ nederlaag. Veilig? Ja toch zeker? Concurrent Kennemer combinatie moest nu met 6½-1½ winnen bij LSG 4. Dat leek ons wel erg weinig waarschijnlijk en dat bleek later ook. LSG won namelijk dik met 6-2.

A3 knokt zich naar veilige 4-4 (door Henk Boot)
We speelden in de wellicht mooiste schaakambiance in Nederland, de Societeit in Haarlem. We hadden ons lot in eigen hand, maar dat impliceerde wel dat we tegen de inmiddels veilige Heemsteedse SC tenminste 1 matchpunt moesten halen. Al snel deelde Darrell Kho het punt in een rustige partij. Vervolgens leek het Dirk Goes ook beter een remisevoorstel te accepteren. Aan de andere borden waren twee dingen duidelijk: Olav Lucas stond slecht en waarschijnlijk al verloren, maar Florian Jacobs had tegen Herbert Perez Garcia een gevaarlijk initiatief. Renzo kwam in een eindspel een pion voor, maar toen het een paardeindspel was geworden was de pluspion verdwenen en de partij verzandde in remise. Inmiddels had Olav verloren maar wist Florian wel het volle punt binnen te halen.

Daarmee was het 2½-2½. Tjibaria Pijloo stond bedenkelijk en die stelling bleek uiteindelijk niet te houden. Tjerk had een pionnetje gewonnen, maar deed vervolgens een kwaliteit in de aanbieding. Henk Boot speelde een rustige Hollandse partij en kwam langzaamaan beter te staan. Hij overzag snelle materiaalwinst maar wel werden de tegenstander wat pionnetjes ontfutseld en toen een witte pion ondersteund door een toren de laatste stapjes wilde gaan doen hield de tegenstander het voor gezien. Tjerk kwam ondanks de kwaliteit achter dankzij de kracht van het loperpaar niet in verliesgevaar en hield bekwaam remise en daarmee was A3 veilig. Al met al een dik verdiende 4-4, waar onze tegenstanders zeker zo blij mee mochten zijn als wij. Later werd bekend werd dat MOIRA-Domtoren-Paul Keres 3 na harde strijd ook in 4-4 was geëindigd. Ook met het als onrecht gevoelde puntverlies tegen ASV 2 hebben we ons dus op eigen kracht kunnen handhaven.

Kop is kansloos, staart doet wat terug.

Chaturanga wordt dit jaar gemakkelijk kampioen, en was dan ook veel te sterk voor het jonge A6. Aan hun eerste bord nam Jasper Boonstra plaats, een paar jaar geleden nog een verdienstelijk lid van een van onze lagere KNSB-teams. Thomas Idzinga is heel wat mans, en speelde zich na een mislukte opening nog even knap terug in de partij, maar dit geweld was hem toch te machtig. De borden 2 tot 5 waren nog eenzijdiger. Thomas Loots en Fario Schram verloren beiden een stuk, Michiel van Andel een handvol pionnen en de mataanval van Sanne ter Schegget sloeg niet door en kostte teveel materiaal. Daarmee was het 0-5 aan de bovenste borden. Gelukkig deed de staart nog wel wat terug. Farahdiba Pijloo speelde een kalme remise, Midoen Pijloo won bijna maar had de pech dat een eindspel met twee pionnen extra niet te winnen was. Toch kwam er nog een winstpunt: Mateusz Glowacki combineerde zich aan het laatste bord naar de winst. Daarmee kwam de score op 2-6 - meer zat er deze avond gewoon niet in.

A5 net te onevenwichtig  (door teamleider Joris IJzermans)

In tegenstelling tot de twee vorige competitierondes werd er door de A5 hard en goed gestreden tegen de ongeslagen koploper Caïssa 4 (10 uit 5 met 28½ bordpunt). Dat was ook wel nodig om degradatie uit de 1e klasse af te wenden. Na 2½ uur wedstrijd stonden Ties en Claudia wat beter en Joël wat minder en leek een goed resultaat haalbaar. Jouke bezweek echter onder het zware aanvalsgeweld van de nog ongeslagen Lucie van der Vecht die zijn koningsvleugel, en meteen erna meer, ontmantelde. Jeroen haalde het van hem bekende halfje op het 8e bord: goed gedaan. De 2e verliespartij kwam helaas van Ties die aan concentratieverlies - na een uitputtende proefwerkweek - ten onder ging. Hij speelde de opening heel sterk, maar de aanval sloeg net niet door en toen was er onderweg iets te veel geofferd om de partij nog te redden. Vervolgens bracht Claudia haar vroeg verworven pluspion keurig over de eindstreep: 1½ – 2½.

Tobias speelde een partij met pieken en dalen, maar hij was wel zo sluw om met een piek te eindigen; heel even was de stand dus gelijk. Maar bij Gijs, Thijs en Joël zag het er vrij somber uit. Thijs belandde met een stelling van ieder vier pionnen in tijdnood en kon één van de pionnen van de tegenstander niet tegenhouden. Gijs had in zijn Pirc in het middenspel een licht positioneel nadeel opgelopen en verweerde zich door met een aantal tempozetten eerst te zorgen dat de tegenstander minder tijd had dan hij en vervolgens een goed kwaliteitsoffer te plaatsen: prima winst op een speler met 200 ratingpunten meer. Het was maar vijf minuten 3½-3½. Toen het publiek zich van Gijs naar Joël verplaatste haalde zijn tegenstander juist zijn tweede dame en kon Caïssa de champagne voor het kampioenschap laten knallen. Dat zij de overwinning als 'gelukkig' beoordeelden, was voor de A5 geen troost. De borden overziend werd er op 1, 2 en 3 gewonnen en op 4 t/m 7 verloren: een duidelijk teken van de onevenwichtigheid in dit team.

A4 weer boven de streep na benauwde zege  (door Michiel Harmsen)

A4 moest dinsdag 1 april twee matchpunten pakken om degradatie te ontlopen. Hoewel tegenstander Caissa 3 onderaan staat is dit op papier geen slecht team. Gelukkig kwam A4 in zijn sterkste opstelling. Marcel Laarhoven en John Spinhoven speelden twee snelle remises. Jan Willem Stroes verloor al erg vroeg een stuk en verloor. Michiel Harmsen won gemakkelijk van een op het laatste moment uit de zaal getrokken invaller. Nadat ook Bart Stam regelmatig won stond het dus 3-2. Maar dat was nog geen reden voor optimisme want op de overige drie borden stond Boudewijn van Beckhoven weliswaar gelijk, maar Nico Louter een gezonde pion achter in een objectief verloren stelling, en Harold de Boer een kwaliteit achter zonder duidelijke compensatie. Maar gelukkig lieten Harold en Nico het hoofd niet hangen en bleven gewoon gezonde klierzetjes doen. Harold deed dat ook nog in een snel tempo. Hierdoor gaf zijn tegenstander in tijdnood eerst een pion, vervolgens de kwaliteit en tenslotte de hele partij weg. Omdat nog maar een halfje nodig was bood Boudewijn van Beckhoven remise aan, wat werd afgeslagen.

Nico had wat langer nagedacht over zijn klierzetjes en speelde inmiddels in gierende tijdnood een toreneindspel met een pion minder. Met minder dan een minuut op de klok speelde hij dit echter handig en bereikte een remise-eindspel. Zijn tegenstander sloeg een remise-aanbod af. Toen Nico even later onvermijdelijk in enkele zetjes het laatste pionnetje zou slaan viel zijn vlag. Gelukkig leidde Boudewijn, enkele borden verder gezeten en inmiddels ook in tijdnood, de wedstrijdleider af. Die zag het dus niet. En ook Nico's tegenstander zag het niet. Nico had het wel gezien maar speelde stoicijns door en sloeg even later het laatste pionnetje. Hierop stak zijn tegenstander de hand uit met een berustend gezicht, ten teken van een remise-aanbod. Op hetzelfde moment dat Nico de hand greep zag zijn tegenstander de klok en riep met enige opwinding "maar je vlag is gevallen!". Er ontstond enig rumoer in de zaal. Gold nu het remise-aanbod of de vlag? De wedstrijdleider maande tot rust en stelde zijn beslissing uit, zodat de laatste partij nog gespeeld kon worden. Boudewijn verloor helaas in deze rumoerige tijdnoodfase. Hiermee werd de uitslag van Nico's partij cruciaal voor ons. Gelukkig constateerde de wedstrijdleider dat het uitsteken van de hand opgevat moest worden als remise-aanbod en plaatsvond voor het constateren van het vallen van de vlag. Hij verklaarde de partij remise. Met deze zwaarbevochten 4½ - 3½ overwinning en nog één ronde te gaan is de kans dat A4 degradatie ontloopt meer dan 50%. Veel zal afhangen van wat concurrent ENPS/Quibus doet.

A2 en A3 winnen cruciale duels

Na diverse gemiste kansen en minimale nederlagen was A1 was nog steeds niet helemaal veilig. Tegen Philidor uit Leeuwarden kon dat eventueel worden gerepareerd. Na snelle remises bij Mehran Kamali en Bram ter Schegget en wist Henk Schmitz met sterk spel van Eddy Scholl te winnen. De voorsprong ging helaas weer verloren toen Sander Los moest buigen. Lody Kuling boekte een zeer overtuigende zege en in tijdnood kreeg Jonathan Tan in prettige stelling een stuk cadeau. De 4-2 voorsprong was echter geflatteerd, want op de andere borden zag het er niet best uit. Sybolt Strating had nog de beste kansen, maar nadat in tijdnood het een en ander was gemist bleek een zeer gedrongen stelling met twee pluspionnen niet meer te winnen: remise. Paul-Peter Theulings kon een stelling met een kwaliteit minder niet houden, Jelmer Sminia verloor ook en dus was de laatste hoop op Dennis Brouwer gevestigd. Een goede stand was in tijdnood omgeslagen naar een slecht eindspel, dat tenslotte inderdaad verloren ging. Weer een minimale nederlaag, A1 heeft wat dat betreft weinig geluk. Concurrent Unitas speelde 5-5, waardoor het gat met A1 twee punten is. A1 moet ofwel zelf in de laatste ronde scoren tegen kampioen BSG ofwel hopen dat Unitas niet wint.

A2 moest winnen van het laagstaande Moerkapelle en had Marcel Laarhoven en Bart Stam als extra troeven opgesteld. Martin Bottema stond al snel zeer goed en won overtuigend. De tegenstander van Bart-Piet Mulder tructe zichzelf vanuit vrijwel gelijke stand naar een totaal verloren toreneindspel. Eric Roosendaal stond slecht maar zag een remiseaanbod tot zijn verbazing aangenomen worden. Peter de Heer speelde een rustige remise en alleen Esther vloog uit de bocht nadat een te ver doorgevoerde aanval niet doorsloeg. Bij een 3-2 voorsprong stonden er nog drie vrijwel gewonnen stellingen op het bord. Marcel Laarhoven had zijn tegenstander compleet omsingeld en drukte door naar een vol punt. Bart Stam had een toreneindspel met pluspion maar gaf remise om de zege veilig te stellen. Jan Helsloot stond een vrijpion voor maar gaf ineens een stuk weg. Daardoor werd het 'slechts' 4½-3½. Moerkapelle is daarmee gedegradeerd, en A2 is nagenoeg veilig.

A3 speelde tegen de nummer laatst, Zeist 2. Lange tijd leek een vlotte zege in de maak, maar dat viel tegen. Remises bij Olav Lucas en Darrell Kho en een winst van Jan Krans brachten de stand op 2-1. De voorsprong werd vergroot toen Tjerk Sminia een toreneindspel in een punt omzette. De zaken begonnen verkeerd te gaan toen Henk Boot remise weigerde en vervolgens verloor. Dirk Goes zou de voorsprong weer uitbreiden, maar een vrijwel gewonnen stand verzandde in remise. Invaller Jouke van Veelen verdedigde zich lang en taai maar kon de gelijkmaker niet verhinderen. Dat betekende dat alles afhing van kopbord Florian Jacobs. In een stelling met torens en lopers moest hij keepen vanwege zijn slechtere loper. Wit wilde echter per se winnen (Zeist had niets aan een 4-4) en ruilde de lopers af. Het toreneindspel bood echter eerder winstkansen voor Florian. Toen wit in opperste paniek ook nog een cruciale vrijpion liet slaan gaf hij het verloren staande eindspel direct op. Toch nog een onverhoopte zege voor A3. Veilig is het team echter nog lang niet, want concurrent Moira/Domtoren won eveneens. De beslissing zal in de laatste ronde moeten vallen.

Vechtlust van outsider De Pion wordt beloond

Diverse kanshebbers waren al de cup uit geknikkerd. Dat Amstelveen er na drie rondjes nog in zat mocht een klein wonder heten. Driemaal 2-2 en telkens viel het laatste bord af. Mazzel dus. Maar inmiddels zat er een flinke kans in op meer cupglorie. In de halve finale moest 'slechts' worden aangetreden tegen De Pion, en dat zou toch zeker te doen moeten zijn. Ditmaal geen 2-2, zo was de gedachte. Eindelijk eens een keer een echte zege.

De vier matadoren die het tegen De Pion mochten opnemen: Marcel Laarhoven Tobias Kabos, Michiel Harmsen en Nico Louter. Er was geloot wie er niet mee zou doen en John Spinhoven trok het kortste strootje. Als compensatie zou hij dan wel in de finale kunnen aantreden en zou een ander uitvallen. Natuurlijk moest er eerst nog wel even gewonnen worden, maar dat moest toch kunnen. Tobias en Michiel steken in blakende vorm, en De Pion kon slechts spelers opstellen die zwakker waren dan alle vier de Amstelveners.

Na een uurtje spelen was er nog meer goed nieuws. John kwam glunderend vertellen dat het bij Marcel al helemaal uit was. Gewoon Pg3 en wit kon al opgeven. Dat zag er inderdaad goed uit. En Tobias tructe zijn tegenstander en toen die terug probeerde te truccen was het ineens mat in één. Dat was een eerste punt en als Marcel won zou de wedstrijd ruim voor tienen al beslist zijn. Tobias had er zoveel vertrouwen in dat hij alvast naar huis ging - volgende dag alweer een jeugdwedstrijd.

Marcel, overigens, miste Pg3 en ruilde zijn sterke paard af. Daarna stond hij niet zo geweldig meer. Michiel Harmsen probeerde van alles om de tegenstander een loer te draaien. Maar die gaf geen krimp, ondanks zijn reputatie om nogal eens een te gewaagd speelplan te kiezen. Nico Louter dan? Hij trok ten aanval, maar het was allemaal niet overtuigend. Vooraf had Nico boude dingen geroepen over vierde borden die altijd afvallen. Dat is niet zelden zo, maar natuurlijk niet als de stand aan de eerste drie gelijk is. Hoe dan ook, tegenstander Roelof Kist bleef kalm en wikkelde af. Nico verslond zeer veel tijd, kwam in tijdnood en gaf een stuk weg. Zo werd het dus weer 1-1.

Nu moesten Michiel en Marcel samen een punt versieren, dan zou er alweer een winnende 2-2 uitrollen. Probleem was alleen dat Marcel slechter en slechter kwam te staan. De zwarte stukken werkten niet samen en wit viel binnen op de koningsvleugel. Marcel won een dame tegen een heleboel stukken, die samen de witte g-pion naar dame loodsten. Jos Backer bleef namens De Pion doodkalm en rondde het witte voordeel bekwaam af. Zoals Peter de Heer opmerkte: "als het in een KoningsIndiër wit is die een winnende vrije g-pion heeft, dan weet je als zwart dat je iets goed fout gedaan hebt!".

Kon Michiel dan nog voor een huzarenstukje zorgen? Zijn tegenstander, Henk Enserink, laat nog wel eens een steekje vallen in goede stellingen. Maar deze keer was hij volop bij de les. Michiel zag zich gedwongen in een paardeindspel zijn paard te offeren voor een vrijpion en toen wit ook nog alle zwarte vrijpionnen opgeruimd had was de zaak beslist. Michiel 'kreeg' nog remise, omdat daarmee de zege van De Pion een feit was.

Zo zegevierde De Pion, aldus een klassiek voorbeeld gevend dat in de beker 'alles' mogelijk is. Voor hen is het allereerste keer in hun bestaan dat de finale wordt gehaald. Het Amstelveense viertal droop af na deze onverwachte nederlaag. In de eerdere ronden was al zoveel geluk opgebruikt, dat er ditmaal puur op eigen kracht moest worden gewonnen. Dat ging dus behoorlijk fout. Hulde voor De Pion, dat er ondanks de vroege tegenslag in bleef geloven en zich knap naar de zege streed.

Twee maal gelijk en een klinkende zege

A1 speelde 5-5 bij VAS. Volgens verwachting werd de score binnen een paar minuten geopend. Dennis Brouwer met zwart remise tegen Rob Hartoch. Hierna ontbrandde de strijd en Jonathan Tan was het eerste slachtoffer. Hij leek nog wel goed uit de opening te komen, maar hierna ging het snel mis met materiaalverlies als gevolg. Bram ter Schegget trok de stand weer gelijk. Een remiseaanbod werd afgeslagen, waarna met kleine middelen een gewonnen toreneindspel werd bereikt.

VAS had zich versterkt met twee invallers uit het tweede! Sander Los trok zich daar echter niks van aan, want in een sterke pot versloeg hij de sterke invaller Ramon Koster. Met de stellingen op de resterende borden leken we op de overwinning af te koersen, maar zoals vaker dit seizoen deden we ons zelf de das om. Dit keer was Lody Kuling de schlemiel. Een eindspel waarin alleen hij winstkansen had, werd toch nog verloren, doordat één truc gemist werd. Ook bij Henk Schmitz ging het fout. Hij had Kick Langeweg in grote tijdnood gekregen, maar raakte zelf een stuk kwijt. Hier stond een goede overwinning van Mehran Kamali tegenover. Ondanks tijdnood werd met vaste hand de bekende commentator Lex Jongsma naar de afgrond geduwd. In de tussentijd had Jelmer Sminia in een scherpe stelling (zijn koning bleef in het centrum hangen) geremiseerd.

Zodoende stond het 4-4 na de eerste tijdcontrole. Sybolt Strating scoorde het vijfde punt en dit punt zat er al uren aan te komen. Niet veel later moest Paul-Peter Theulings zijn koning omleggen en hadden beide teams een belangrijk punt voor klassebehoud. Paul-Peter moest tegen de andere invaller uit het tweede en stond lange tijd beter. Rond de tijdcontrole stortte zijn stelling echter snel in.

A2 had de punten erg hard nodig, maar ze leken behoorlijk duur tegen een sterk en compleet LSG 4. Vier voorbeeldige winstpartijen en twee wat gelukkige remises zorgden echter voor een knappe 5-3 zege, de eerste van het seizoen voor A2.

Bart-Piet Mulder gaf het goede voorbeeld door aan het kopbord de ervaren RAG de Graaff te verslaan. De witte stukken trokken onvervaard naar voren en toen er een stuk verloren ging hield zwart het voor gezien. Eric Roosendaal kon een ijzersterk e5! plaatsen waarna zwart 40 minuten nadacht zonder een oplossing te vinden. Tenslotte gaf hij een stuk voor drie pionnen. Dat werden er twee, toen een, toen nul en toen was het 1-0. Esther de Kleuver besloot om nu maar eens gewoon gezonde zetten te gaan doen en niet in tijdnood te komen. Dat werkte voorbeeldig - zwart kwam wel in tijdnood en liep tegen een nul op. Harold de Boer stond wat gedrongen en probeerde dat via h7-h5-h4xg3 op te lossen. De zwarte koning stond onhandig in het midden maar ontsnapte toen wit even vergat dat 0-0-0! nog mogelijk was. Toen volgde onder klaroengeschal Th8-h2 en Td8-h8 waarna wit ge-Harold-lijnd werd.

Niet alle partijen verliepen succesvol. Jan Helsloot kwam nooit helemaal los vanuit de opening en verloor van de ervaren Linda Jap Tjoen San. Tobias Kabos offerde een pion voor compensatie. Die verdampte echter, terwijl de zwarte pluspion naar e2 stormde en daar de zege afdwong. Veel eerder was Peter niet ongelukkig weggekomen met een zetherhaling vanuit vrij benarde stelling. Michiel Harmsen verprutste een pluspion en belandde in een verloren eindspel - maar wit overzag even dat zwart het paard kon offeren voor de a-pion omdat de laatste h-pion door de verkeerde loper werd ondersteund. Michiel was klaarwakker en redde zo een halfje.

A3 ging op bezoek bij het Haagse Alteveer ... in hartje Amsterdam. Het sterk verjongde team deed het uitstekend door het hooggeklasseerde Alteveer 1 op 4-4 te houden. Invaller Gijs IJzermans opende de score met een soepele remise. Het halfje dat Tjibaria Pijloo binnenbracht was wat minder soepel maar daarom niet minder welkom, nadere analyse zal moeten uitwijzen of de tegenstander stukwinst heeft gemist. Henk Boot kwam er na een foutje niet aan te pas, maar Darrell Kho trok de stand weer gelijk. Eerder in de partij had hij een stuk tegen twee pionnen moeten geven, maar daar zat wel een heel belangrijke en naar later bleek beslissende vrijpion bij. Dus weer 2-2.

Tjerk Sminia wikkelde af naar een theoretische remisestelling, die dat ook in de praktijk bleek te zijn. Dirk Goes moest na een tragische kortsluiting hoofdschuddend opgeven, maar even later was het alweer gelijk toen superinvaller Renzo Finkenflügel een typisch gevalletje sterk paard tegen slechte loper wist te verzilveren. Deze belangrijke overwinning bracht de stand op 3½-3½, waarna het lot van A3 in handen lag van kopman Florian Jacobs. Donkere wolken pakten zich boven zijn bord samen toen hij een stuk tegen twee wat al te brutale vrijpionnen moest geven maar Florian rechtte de rug en bikkelde zich naar een dikverdiende remise, daarbij geholpen door het feit dat het al fors gereduceerde materiaal op dezelfde vleugel stond. Eindstand: volwassenen 0 uit 2, jeugd 4 uit 6. Daarmee staat A3 nog steeds (net) boven de streep!

Sidderduel eindigt in minimale zege

A4 moest eigenlijk winnen van Euwe 3, maar dat leek wel onwaarschijnlijk tegen een op volle sterkte opgekomen tegenstander. Troefkaart Marcel Laarhoven had vooruitgespeeld aan bord 6:remise. Dat was een onheilspellend gegeven. Euwe ging vervolgens bouwen aan meer. Op bord 8 ging Walther Kappelhof aan een koningsaanval ten onder en ook een aantal anderen stond na een paar uur bedenkelijk.

Maar zie: het lot stak A4 een handje toe. Onze ouwe rot Hans van Nieuwkerk was er als de kippen bij toen er in het eindspel een kwaliteit te verdienen was en trok daarmee de stand gelijk. Michiel Harmsen liet het ditmaal nu eens niet op de laatste seconden aan komen en scoorde een vol punt. De voorsprong ging weer teloor toen Jan Willem Stroes een aftrekaanval overzag: dame kwijt en uit. Inmiddels had John spinhoven een bedenkelijke stand omgebogen naar een betere, en was het zeer onduidelijk bij Nico Louter. Harold de Boer stond minder tegen clubgenoot Ridens Bolhuis, die dit jaar voor Euwe uitkomt.

Helpers weg, laatste ronde. Harold was in zware tijdnood geraakt - in de paniekfase ging er ergens een stuk verloren. Maar bij John was de situatie omgekeerd. Hij ruilde de dames, hield ongelijke lopers over maar had wel twee pionnen meer en bovendien zes minuten tegen 30 seconden. Dat bleek voldoende voor een punt. Het beslissende bord was dat van Nico. Hij leek minder te staan maar de tegenstander zag een schaak over het hoofd - stuk kwijt. Nico had nog 50 seconden om het te winnen, mepte alle pionnen er af en marcheerde met zijn eigen boeren naar voren. Toen hij zijn tweede dame haalde was het ook meteen mat. Een 4½-3½ overwinning, die hard nodig was voor A4.

A5 verliest op de avond van de pionnen  (door Joris IJzermans)

De A5 verloor in Uithoorn van de A1 van de Amstel met 4½-3½. Op de eerste vier borden was het resultaat positief (2½ punt), maar op de laatste vier scoorde alleen Martijn. Op bijna alle borden speelde een of meer pionnen een beslissende rol. Dat gold niet voor Jouke die in een redelijke stelling een 'bagger-zet' deed, waardoor hij volgens Fritz van +0.5 naar -5 ging: hij liep in een vork van zijn tegenstandster. Jeroen werd geconfronteerd met een dubbel pionoffer en vond niet de weg om de verkregen ruimte te verzilveren; erger nog: hij verloor kwal na kwal. Na 1½ uur 0-2 derhalve. In de ruimte naast de speelzaal oefende ondertussen een meerstemmig koor duidelijk hoorbaar oudbakken repertoire (Hava nagila, We shall overcome).

Claudia had een leuke stelling en vocht voor wat ze waard was. Ergens moet ze iets hebben gemist, want na het overeenkomen van de remise (de vrijpion bleek niet vrij), was de tegenstander erg opgetogen en zeker niet over het eigen spel. Martijn had in de opening een pluspion verworven en bracht die keurig en geduldig over de eindstreep: sterk gespeeld!: 1½-2½ dus. De IJzermannen hadden beide in de opening een pion verspeeld; Gijs vooral omdat hij geen afdoende verdediging tegen het door hem gehate d4 heeft (wordt aan gewerkt). Ties verdedigde zich naar vermogen, maar kwam net te kort en Gijs blokkeerde succesvol de vrijpion van zijn tegenstander (2-4). Renzo had ook een vrijpion in een wedstrijd waarin hij lang de betere stelling had. Na het ruilen van de torens resteerden ongelijke lopers en was remise een feit. Zoals gewoonlijk was Tobias aan het eerste bord het laatst klaar. In delen van zijn partij stond hij flink onder druk en zijn tegenstander liep trots door de zaal. Met nog 15 minuten op zijn klok ging Tobias rustig 10 minuten nadenken, zijn tegenstander zal niet geweten hebben dat hij tegenover een snelschaakkampioen zat. Via een gecompliceerde ruil hield Tobias 6 pionnen over en zijn tegenstander een loper met vier pionnen. De 20 minuten van de tegenstander vervlogen snel en hij vergat met zijn loper een vrijpion te blokkeren. Een staande ovatie voor Tobias, maar helaas een nederlaag voor het team dat nu in acute degradatienood verkeert.

Sidder en beef: volgende wedstrijd tegen de ongeslagen nummer 1 van de poule.

KNSB-cupteam afgestopt door drie grootmeesters

Het Zukertortse cupteam mocht er best zijn, met Sybolt Strating, Henk Schmitz, Lody Kuling en Dennis Brouwer. HSG bleek echter niet van plan enig risico te nemen en pakte uit met Stellwagen, l'Ami, Nijboer en Vedder. Drie grootmeesters, en niet de minsten. Desalniettemin kregen ze het niet cadeau. Henk leek lange tijd gelijk of iets minder te staan tegen l'Ami maar een paar foutjes bleken meer dan de stelling kon hebben. Dat punt was in feite hard nodig voor HSG, want Dennis leek regelrecht op remise af te stevenen, Sybolt leek Stellwagen van zich af te houden en Lody was onvervaard bezig Nijboer van het bord te offeren.

Uiteindelijk bleek de klasse van de grootmeesters toch te gaan tellen. Bij Dennis werd de stelling tot de laatste pion uitgespeeld maar het was en bleef remise. Lody had een ongelooflijk ingewikkelde stand - op een vol bord met dames en diverse andere stukken en beide koningen in het centrum had hij met zwart een eeuwig-schaakmechanisme via Pc1+ en Pb3+ (dat zegt al bijna genoeg). In sommige woeste varianten ging de witte koning net niet mat op f3 en de zwarte net niet na een mars van f7 naar h4 (of daar in de buurt). Hij besloot tenslotte dat er niet meer inzat dan een zetherhaling. In de korte analyse achteraf bleek Nijboer toch nog wel heel veel en heel diep gezien te hebben - de remise leek beiden achteraf inderdaad wel het maximaal haalbare voor zwart.

Inmiddels moesten beide teams blijven wachten, want Sybolt hield nog steeds stand tegen Stellwagen, en bij onverhoopte winst zou het zelfs nog 2-2 worden. Dat zat er echter waarschijnlijk nooit in. Stellwagen kwam rond de tijdnoodfase beslissend in het voordeel en na een nauwkeurige afwikkeling won hij een dame voor twee torens, kon hij een dolle toren temmen en maakte tenslotte de 3-1 voor HSG. Een alleszins eervol resultaat voor ons cupteam, dat daarmee natuurlijk wel uitgeschakeld is.

Benauwde zege in blessuretijd

Vraag niet hoe - maar het cupteam heeft het weer gered. Na een rustige remise van John Spinhoven ging er iets mis bij Bart Stam. Het enige geluk bij een ongeluk was, dat de nul aan bord vier viel. Dat bord valt af bij een gelijkspel en dus moesten de twee kopborden voor anderhalf punt zorgen. Alleen... dat zat er niet in, althans niet tot in de laatste vijf minuten. Want Marcel Laarhoven stond misschien nog onduidelijk, maar Michiel Harmsen zeer slecht.

Goed, onze cupfighters hebben al voor heter vuren gestaan. Marcel wist met sterk spel een vol punt op het droge te krijgen - maar dan was er nog altijd de verloren stelling van Michiel. Bovendien had onze man nog slechts seconden over om op een nog vrij vol bord iets te bereiken. Ineens, aldus Marcel, implodeerde de stelling, alles ging er af, en toen Michiel nog maar 1 seconde had, was het materiaal van de tegenstander teruggebracht tot een kale koning. Michiel zette zelfs nog mat, terwijl tegelijkertijd zijn vlag viel. Niemand wist wat de uitslag was, maar omdat ook een remise goed genoeg was voor Amstelveen werd tot 2-2 besloten. Michiel 'Houdini' Harmsen deed het weer!

Gelijkspel voor A1, zege voor A3

A1 speelde tegen Wageningen, een team dat aan de hoogste borden pronkt met Jan Timman en Afek. Maar men bleek ook aan de lagere borden goed uit de voeten te kunnen: Mehran Kamali verloor vrij snel, en Paul-Peter Theulings kon een gedrukte stelling niet houden. Sander Los en Bram ter Schegget lieten remises aantekenen, maar Jelmer stond slecht en het zag er allemaal zorgelijk uit. Daarna keerden de kansen. Kevin Tan haalde als eerste een belangrijk vol punt binnen. Na de tijdcontrole liep de partij van Dennis Brouwer remise en wist Jelmer Sminia met wat hulp zelfs de gelijkmaker te produceren.

Alleen de drie hoogste borden speelden nog. Lody Kuling had Afek eerder remise aangeboden, maar toen diens winstpogingen bijna te ver gingen was het Afek die op zoek moest naar het halfje. Via een patwending lukte hem dat, al probeerde Lody het nog lang - met alleen de koningen nog op het bord werd tenslotte de vrede getekend. Inmiddels had Sybolt Strating het toch lastiger en lastiger gekregen tegen Timman. Sybolt vocht als een leeuw maar moest in het verre eindspel toch buigen. Het was aan Henk Schmitz om de 5-5 te redden. Henk leek een gewonnen pionneneindspel te hebben, maar ging erg lang denken, besteedde vele minuten aan het (nodeloos) correct krijgen van zijn notatie en joeg alle Amstelveners de stuipen op het lijf door van zijn ruim 25 minuten bij het begin van het eindspel er tenslotte nog maar drie over te houden om een dame-eindspel uit te schuiven. Dat lukte uiteindelijk gelukkig wel: 5-5.

A2 kende een goede start tegen Tal/DCG doordat Jan Helsloot zijn tegenstander snel opbracht. Ook Peter de Heer boekte een vlotte zege, maar Pauline Ikpa werd vanuit de opening overrompeld in een koningsaanval. In de tijdnoodfase maakte Martin Bottema remise, en ook bij Esther werd het remise, al had daar waarschijnlijk wel wat meer ingezeten. Branko Skoric zag twee torens op de zevende rij binnenvallen - dat ging dus niet goed. Eric Roosendaal overzag in reeds slechte stelling een vork en verloor een stuk. Bij 4-3 achter werd het nog spannend doordat aan bord 1 de opponent van Bart-Piet Mulder grote risico's ging nemen en een stuk offerde. Uiteindelijk kwam het toch tot een zetherhaling en verloor A2 met 3½-4½.

A3 speelde tegen het sterke ASV 2. Moeilijk, zo leek het, maar uit het scoreverloop bleek dat echter allerminst. Olav Lucas ging er dwars doorheen: 1-0. Michiel Harmsen kende een zeer geslaagde invalbeurt: 2-0. Tjibaria Pijloo kreeg een stukoffer tegen, sloeg de aanval af en won: 3-0. Dirk Goes hield een geofferde pion urenlang vast en zette het beestje om in een vol punt: 4-0. Een remise van Henk Boot en toen waren de matchpunten al binnen. Daardoor was het minder erg dat Florian Jacobs en Tjerk Sminia hun mindere stellingen niet konden houden. Jan Krans tenslotte kwam twee pionnen achter, maar de tegenstander miste winst in één en gaf vervolgens zelfs een kwaliteit weg waarna het remise werd. Een bijzonder welkome 5-3 zege voor A3!

ENPS 4 is net te sterk

De bezoekers kwamen maar met zeven man opdagen (de achtste man was in de veronderstelling dat het een thuiswedstrijd voor ENPS was en was kalmpjes naar het eigen lokaal gegaan). Dat was een simpel punt voor Michiel van Andel zonder een zet te hoeven doen. De match ging daarna lang gelijk op. Thomas Loots verloor snel, Mateusz Glowacki herstelde de voorsprong maar door een nederlaag van Sanne ter Schegget werd het weer 2-2. Een poosje later weer twee uitslagen: Midoen Pijloo won en Fario Schram verloor en zo was het 3-3. Farahdiba Pijloo was een stuk achter geraakt en verloor en toen was de vraag of Thomas Idzinga aan bord 1 een vol punt kon scoren. Dat leek er wel in te zitten maar tenslotte lukte het net niet. Daardoor verloor A6 dus met minimale cijfers: 3½-4½.

Degradatiegevaar voor A4

Bij winst van een team wil bijna iedereen het verslag van de glorie wel schrijven. A4 ging op bezoek in Almere - een overwinning was nodig en ook een beetje verwacht. Maar het liep anders en A4 verloor. Meestal wil dan niemand het verslag meer doen. Desalniettemin ontving de webmaster twee verslagen van deze wedstrijd. Daarom ziet u hieronder de tragische nederlaag dubbel verwoord - zoek de verschillen!

Zukertort 4 pijnlijk ten onder  door Marcel Laarhoven

Het vierde moest maandag tegen de hekkesluiter Almere 2. Verzwakt door de absentie van Nico Louter en Bart Stam, maar met Ties IJzermans als pinchitter op bord 8. De wedstrijd ging aanvankelijk gelijk op en na een uurtje of twee stonden er 2 remises op het scorebord. Hans van Nieuwkerk had een dubbel-toreneindspel met een pluspion, maar na 3 nullen koos hij snel voor zekerheid. Bij Harold de Boer was het net andersom. In een Siciliaan trok hij veel te hard van leer en net toen het wachten was op het profiteren door zijn tegenstander van alle zwaktes bood deze remise aan, wat dankbaar werd aanvaard.
De eerste nederlaag was voor Ties. Hij leek aanvankelijk kleine openingsprobleempjes te hebben, maar die werden ogenschijnlijk opgelost. Toen moest hij kiezen tussen een dubbele f-pion of een geisoleerde e-pion als verzwakking voor zijn koning. Hij koos het eerste, maar kreeg niet de tegenaanval waarop was gehoopt en al snel verloor hij een pionnetje en vervolgens de partij. De volgende uitslagen boden ook niet veel hoop. Michiel Harmsen en John Spinhoven speelden geen erg interessante potten. Michiel speelde door tot een lopereindspel waar geen muziek meer inzat en John maakte het zichzelf zelfs nog een beetje moeilijk, maar ook hier 2 remises. 2-3.
Boudewijn van Beckhoven kwam aardig uit de opening, maar kon het juiste plan niet vinden en liep met zijn beide paarden naar goede velden te zoeken terwijl wit oprukte. De goede stelling verzandde en tenslotte verloor Boudewijn 2 pionnen en ook nog de partij. Daarna werd het nog even spannend toen Marcel Laarhoven een iets beter stelling probeerde te compliceren, maar een te riskant plan koos. Het initiatief sloeg over naar de overkant en ondanks nog enig spannend verzet in hevige tijdnood hield zijn tegenstander het hoofd koel. Jan-Willem Stroes mocht daarna rustig op de rem trappen en zijn partij remise geven: 2½-5½; vijf remises en drie nullen; brrrr. Er is nog kans op lijfsbehoud, maar dan zal er uit een ander vaatje moeten worden getapt.

Zukertort 4 verliest in Almere  door Michiel Harmsen

John Spinhoven, die deze dag jarig was, kreeg voor de wedstrijd van zijn teamleider een flesje whisky. Helaas kreeg hij van zijn tegenstander geen overwinning kado. Wij hebben verloren met 5½-2½ met slechts vijf remises. Onze Nestor Hans van Nieuwkerk had als eerste een halfje binnen. Zoals gewoonlijk regende het weer remise-aanboden van de kant van Almere. Wat is dat een slap team zeg. De eerste was voor Harold de Boer. Omdat Harold slechter stond nam hij het maar aan. Later kreeg ook Jan Willem Stroes een remise-aanbod in slechtere stand. Vanwege de stand van het team (4-2 achter) verzocht ik hem door te spelen. Later, bij de stand 5-2, bood hij zelf remise aan. Dat nam de Almere-speler natuurlijk aan. In de tussentijd hadden ook John en ik een halfje gescoord. Ook ik had aanvankelijk het remiseaanbod van mijn tegenstandster afgeslagen. Maar ze speelde de volgende 20 zetten steeds op vereenvoudiging tot remise, wat ik uiteindelijk niet kon vermijden. Met de verliespartijen van Boudewijn van Beckhoven, Marcel Laarhoven en invaller Ties IJzermans was de nederlaag dus rond. Omdat dit een wedstrijd tegen de hekkesluiter was zijn wij hiermee duidelijk in degradatie gevaar

Vooruitspelen bekomt A5 niet al te best  (door Joris IJzermans)

Volgens mij was het onderschatting, met als resultaat dat de hele avond, op geen van de acht borden iemand ook maar enigszins uitzicht had op winst. Omdat een aantal spelers van de A5 mee wilde doen aan de PK, werd de thuiswedstrijd tegen het onderaan staande Donner omgezet in een maandagse uitwedstrijd. Donner kon – in het laatste seizoen van het bestaan (sterkte Jan Hein) – voor de eerste maal dit seizoen in de sterkste opstelling spelen. Chronologisch: Jouke ging er lelijk af: in een Spaanse partij zette hij (vrijwillig) zijn paard op d7 en kon kiezen tussen mat en verlies van zijn dame. Zonder overleg met de coach koos hij voor het eerste. Ties maakte het ook bont in zijn eerste verliespartij extern SGA in twee jaar: oneervol mat achter de paaltjes, weinig geconcentreerd en geïnspireerd. Renzo accepteerde vervolgens remise, ook weer zonder raadpleging van de coach, in een explosieve stelling; hij had weliswaar erg veel tijd gebruikt, maar als-ie het wel had gevraagd, had ik gezegd: 'doorspelen!'.

Martijn was in een saaie pot beland, waarbij je van mijlenver aan zag komen dat er niets in zat: er kwam niks uit ook. Thijs wist de pluspion van de tegenstander netjes te neutraliseren, door eeuwig schaak. Een tussenstand dus van 1½-3½. Vanzelfsprekend kwam Jeroen keurig vragen of hij remise aan mocht bieden en even vanzelfsprekend werd dat – met een blik op het scorebord - geweigerd; dat is nu eenmaal een vast ritueel. Anderhalf uur later gaf-ie op. Gijs stond inmiddels een pion achter en kon niet anders dan zijn tegenstander zieken. Die kon daar slecht mee omgaan en bood met stoom-uit-zijn-oren remise aan. Tobias tenslotte kwam een torenoffer van de tegenstander niet te boven. Hij hield moedig, maar ook een beetje tegen beter weten in, vol maar het eind was onafwendbaar. Al bij al dus met 6-2 afgedroogd. We misten Claudia! Met 4 uit 4 moeten we nu toch weer naar onderen gaan kijken: er degraderen er immers drie!

Oegstgeest wordt met forse cijfers verslagen

Met verrassend gemak kwam het cupteam voorbij Oegstgeest. Jonathan Tan wist met wit een draak onschadelijk te maken via een snel oprukkende vrijpion. De voorsprong werd bekwaam geconsolideerd door Lody Kuling, die aan het kopbord de geduchte Nebojsa Nikolic op remise wist te houden. Paul-Peter wist zijn Aljechin ook in een punt om te zetten, waardoor de zege al veilig werd gesteld. De partij van Dennis Brouwer verliep nogal grillig, maar het punt viel onze kant op. Daarmee werd een onverwacht ruim uitgevallen zege (3½-½) geboekt. In de volgende ronde wacht waarschijnlijk LSG of HSG als tegenstander, dat wordt lastiger.

Mazzeltje zorgt voor benauwde overwinning

Na een tweetal nederlagen was A4 in de degradatiezone geraakt, waardoor het duel met het eveneens onderin verkerende ENPS/Quibus een vierpuntenwedstrijd was geworden. De hele avond leek een 4-4 in de maak, maar in de laatste seconden gebeurden er dramatische zaken.

Na een paar uur spelen leek op veel borden de beslissing al gevallen. John Spinhoven had een iets voordelige stand, maar dat werd remise. Bart Stam had een iets mindere stand maar ook hier leek remise logisch. Marcel Laarhoven, Nico Louter en Jan Willem Stroes stonden zeer goed, Michiel Harmsen, Harold de Boer en Danny Kool zaten in de problemen. Een gelijkspel was eigenlijk de enige redelijke uitslag.

In het derde uur vielen veel uitslagen inderdaad "normaal" uit. Harold liet zijn beide lopers in de knel komen, en toen de tegenstander zijn dame kon geven voor toren + loper + niet te stoppen vrijpion was de zaak bekeken. Marcel Laarhoven had in een eindspel met dames en lopers ook al een loper begraven, hetgeen uiteindelijk fraai verzilverd werd. Nico Louter won links en rechts materiaal en het punt werd daar regelmatig gescoord. Danny Kool leek zich uit de problemen te combineren, maar de 87-jarige (!) tegenstander had een multi-aanval op loper, toren en koning die direct besliste. Jan Willem Stroes won twee kwaliteiten in de aanval en wilde kalmpjes afwikkelen naar een gewonnen eindspel door dameruil te forceren. Wit zag echter niet dat de dame hing en gaf dus een volle dame cadeau. 3½ - 2½.

Toch leek de wedstrijd een akelige wending te gaan nemen. Michiel Harmsen was eerder in een irritante penning geraakt. De zwarte lichte stukken zwermden naar binnen en Michiel verloor de kwaliteit. Dat wist hij nog om te zetten in een toreneindspel, maar wel eentje van de totaal verloren soort. Het gelijkspel was niet in gevaar zolang Bart maar remise maakte. Bart kwam echter in de problemen en belandde in een slecht eindspel waarin een paard het moest opnemen tegen een loper plus vrije a-pion. Ineens leek A4 tegen een nederlaag op te gaan lopen. Maar in extreme tijdnood wist Bart's tegenstander het ook allemaal niet meer en toen de koningsvleugel uitgedund was kwam er een zetherhaling op het bord. Daarmee was het eerste matchpunt binnen. Michiel stond echter nog steeds hopeloos en zwart kon een toreneindspel op simpele wijze via een paar schaakjes uittikken. Maar zwart zag het niet, ging verdedigen in plaats van matzetten en toen was daar ineens het röntgenschaakje en won Michiel een toren. De zwarte vrijpionnen waren nog wel goed voor de remise - maar die voelde als een overwinning: 4½ - 3½ voor A4!