Nieuws

Z1 verliest openingsduel met ruime cijfers (8-10-2026)

Vorig jaar werd VAS geen SGA-kampioen. Dat scheelde toen niet veel. Ze waren favoriet voor de titel, en hadden die waarschijnlijk wel gewonnen als ze niet in de laatste wedstrijd sterk verzwakt opgekomen waren. Ze wonnen die wedstrijd nog net, met 4½-3½, waardoor tegenstanders ENPS degradeerden en Zukertort het vege lijf nog juist redde. Maar het was qua bordpunten net niet genoeg - een punt tekort voor de titel, een halfje tekort voor een beslissingsduel.

Zukertort moest in de eerste ronde al direct op bezoek bij VAS, en bij binnenkomst bleek dat VAS deze avond zeker wel sterk was opgekomen. Zo nam bijvoorbeeld Eline Roebers plaats aan het kopbord. Maar ook aan de lagere borden had VAS sterke spelers, op papier sterker dan de onzen.

Nou zegt dat allemaal nog niet zo veel, het moet allemaal nog gebeuren en zo. Helaas gebeurde er al snel iets, en niets gunstigs voor Z1. PP kreeg een koningsgambiet te bestrijden en gaf in wat best een interessante stelling leek zo maar een stuk weg. Dat was meteen einde oefening. Z1 al direct achter, en het probleem was dat daar niet veel tegenover stond.

Een rondje langs de overige borden gaf weinig reden tot optimisme. Martijn mocht het tegen Eline opnemen, maar tot zijn ergernis beging hij in de opening een onnodige fout, waarna hij al meteen slecht stond. Sander volgde een aanbeveling van Giri, kwam goed uit de opening, dacht lang na, maar dat leverde wel tijdnood maar geen goede zetten op. Een lichtpuntje was er bij Stan, waar de tegenstander een pion offerde maar niet de compensatie kreeg waar hij op hoopte.

Aan de lagere borden leek het redelijk gelijk op te gaan. Michiel had een dichtgeschoven stelling. Eric stond passief maar heel solide. Leon leek wat beter te staan, Luca hield het in evenwicht.

Als er dan wat meezit, en er is een tegenstander die iets weggeeft in tijdnood, bijvoorbeeld, dan komt een gelijkspel misschien nog in beeld. Maar VAS gaf niet veel weg deze avond. Martijn moest ervaren dat een slechte opening tegen een speelster van het kaliber Eline gewoon fataal is. Sander zette wat stukken onhandig neer en kwam er niet meer uit. Michiel en zijn tegenstander speelden nog een zet of dertig door in wat een potremise-stelling leek voordat de vrede getekend werd. Ook Luca hield knap remise. En Stan wist het voordeel in winst om te zetten.

Daarentegen ontspoorde de zaak bij Leon grondig. Volgens de zwartspeler stond hij de hele partij beter, maar daarover waren de meningen verdeeld. Maar het gaat om de slotstelling, en die was heel duidelijk. Eric verdedigde stug, maar in passieve stelling is een fout snel gemaakt. Toen die fout kwam was het eigenlijk ook wel meteen mis.

Tja, 6-2 voor VAS, en daar was weinig op af te dingen. De fouten aan onze kant werden hard afgestraft. Dat krijg je als de tegenstanders met een punt of honderd extra per bord opkomen. Z1 heeft de wedstrijd tegen de topfavoriet in elk geval achter de rug, en kan tegen de andere ploegen hopelijk wel een vuist maken.

A1 speelt gelijk in Amsterdam (3-10-2026)

Op een zonnige herfstdag speelden we een topwedstrijd in Amsterdam. Bij mijn oude club Amsterdam-West speelden we in een bovenzaaltje. Het tweede speelde beneden in de grote zaal evenals nog vele anderen. De Amsterdam Berserkers zijn een vriendenteam waarvan ik menig speler nog ken van mijn tijd bij Santpoort. Ze moesten onderaan beginnen en na een gestage opmars promoveerden ze vorig jaar bijna naar de meesterklasse. Het beloofde een spannende wedstrijd te worden en dat werd het!

Philippe koos vroeg voor de aanval. Na een verdediging kreeg hij een pion op de zevende rij die hij met een paard ondersteunde. Na dameruil gaf zwart een toren voor die twee lastpakken. Maar ook daarna hield Philippe het initiatief en in het eindspel won hij!

Sybolt ruilde al vroeg de dames, maar kwam wel onder enige druk. "Met goede zetten op de goede momenten bleef de stelling nagenoeg gelijk. Bijna al de stukken verdwenen van het bord en er bleef een remisestelling over."

Na zo'n drie uur spelen begon de temperatuur aardig op te lopen. Jelmer en ik trokken ons tweede laagje uit, maar de meeste spelers slaagden er niet in het hoofd koel te houden.

Sander bouwde zijn stelling goed op, met het plan om op de koningsvleugel met zijn ruimtevoordeel een aanval op te bouwen. Dat verhinderde zijn tegenstander middels pionruil, maar de prijs was dat heerlijke groene velden voor Sanders paarden vrij kwamen. "Natuurlijk zag ik dat. In een vlaag van verstandsverbijstering speelde ik mijn dame naar voren. Een paarduitval van hem had ik volledig overzien en opeens dreigde mijn dame gevangen te worden. Op slag stond ik verloren."

Met Arthur van de Oudeweetering vocht ik zo'n veertig jaar geleden vele duels uit die meestal in remise eindigden. Ook nu leek dat het geval tot hij in de hitte een fata morgana zag in de vorm van een actieve verdediging. Mijn antwoord had hij totaal overzien en ik mocht opeens het punt in ontvangst nemen.

Achyuth: "Ik kwam goed uit de opening, maar speelde iets te sloom waarna hij een gelijke stelling kreeg. Toen begon hij iets te vroeg met aanvallen met een pionoffer. Ik wilde consolideren en gaf de pion terug voor een betere stelling. Mijn tegenstander speelde iets te snel en verloor een kwaliteit waarna het makkelijk af te maken was".

Conor speelde tegen hun sterkste meester. Na een gelijkopgaande opening was een paardruil misschien wat vroeg. Het keerpunt leek dat de zwarte dame hinderlijk richting de witte koning kwam. Conor kon die niet wegjagen. Toen kwamen de torens erbij en was het pleit beslecht.

Stan "Na een slechte opening wist ik het tij te keren. Ik had mijn kans kunnen grijpen door de aanval op een gepend stuk. Met een loper tegen drie pionnen had ik dan goede winstkansen. Ik koos de verkeerde manier waarop hij een handige tegenaanval had. Ik speelde nu de zet die eerder goed was, maar deze keer verloor hij. De aangevallen loper redden was voldoende voor een gelijke stelling geweest."

Fitz: "Ik had het zwaar met zwart. Na de opening bracht ik mijn toren in het spel. Hij viel hem aan en na een half uur moest ik hem tandenknarsend weer in de hoek zetten. Mijn opponent kon later de beste voortzetting niet vinden en ik kwam beter te staan. Hoewel ik niet perfect speelde kon ik wel het eindspel naar winst voeren."

Jelmer speelde een sterke partij tegen een van hun meesters. Hij verdubbelde torens en drukte op een kwetsbare pion. Die werd met alle macht verdedigd en een remise lag in het verschiet. Echter zijn tegenstander ondernam iets, mogelijk met het oog op de voor ons gunstige stand. En dat bracht Jelmer winstkansen in het verre eindspel. Door een misverstand nam Jelmer een remiseaanbod aan, waarmee hij de teamwinst veilig dacht te stellen. Schuldige is schrijver dezes die met een biertje zat te analyseren.

Martijn zette zijn partij voortvarend op en zijn tegenstander durfde een pion niet te pakken. Daarna bouwde Martijn het voordeel uit en had hij drie keer de genadeklap kunnen uitdelen. Ondanks dat hij als eerste vroeg op de middag nog een raam open had gezet zullen we de warmte opnieuw de schuld geven. En opnieuw de teamleider die nog steeds afwezig was, want een zetherhaling had de teamwinst binnengebracht. De zetherhaling werd vermeden, de partij ging verloren en de wedstrijd eindigde in een gelijkspel.

Uiteraard hadden een paar man de teamleider inmiddels bijna in de gracht verzopen. "Ik schrijf het verslag en weet een heel goed restaurant!" wist hem op dat moment te redden. In de Foodhallen bleek het vlees op en kregen we naast wat gefrituurde kip slechts groentehapjes. Volgens de laatste geruchten is een knokploeg op zoek naar de teamleider. In de stad zou het hem te heet onder de schoenen zijn geworden...

A2 wint opnieuw (3-10-2026)

Een soort vierpuntenwedstrijd, zo schetste Piet Peelen de wedstrijd tegen Amsterdam-West vooraf. Dat leek misschien wat overdreven, het is tenslotte pas de tweede ronde, en A2 was begonnen met een geruststellende zege. Toch, Amsterdam-West is een team dat ongeveer even sterk is als A2 en de punten die je daartegen scoort kunnen aan het einde van het seizoen zwaar tellen.

A2 was op volle sterkte. Weliswaar was Leon verhinderd, maar Aakrit was wel in de stad en kon dus meespelen. Amsterdam-West leek niet zo sterk als het had kunnen zijn. Vergeleken met vorig jaar misten ze een paar spelers die dit seizoen overslaan. Dat vergrootte de kansen van A2, zou je denken. Maar in de eerste uren bleek daar weinig van. Esther pakte een pion die ik beter niet had kunnen nemen, zo zei ze na afloop. Wit kwam al snel heel goed te staan en won soepel in de aanval. Ook Jan overkwam iets dergelijks. Op de een of andere manier stonden zijn stukken verkeerd. Zwart offerde de witte koningsstelling aan gort en ging er dwars door heen.

En zo stond A2 al met 2-0 achter lang voordat de tijdnood in zicht was. Behalve dan aan het zesde bord. Eric had een tegenstander die bliksemsnel speelde en voor Eric kwam de tijdnood al na twee uur. Op zet 41 had wit nog 1:42 uur (!!) maar was de stelling inmiddels vervlakt naar remise. Eric bood dat ook aan, maar wit wees dat resoluut af. En produceerde vervolgens razendsnel drie beroerde zetten. Zodat Eric een matnet in elkaar knutselde en even later het volle punt mocht noteren. Tja.

De goede berichten bleven daarna komen. PP had een betere stelling waar zwart wat passief stond. Het werd tactisch, zwart verslikte zich en PP scoorde de gelijkmaker. Aakrit zette zijn stukken sterk neer, en toen de gelegenheid zich aanbood offerde hij een stuk voor een matcombinatie. Terwijl al zijn extra stukken op de damevleugel machteloos toekeken werd zwart op de koningsvleugel matgezet.

A2 zodoende op voorsprong, en het zat er niet in dat die nog werd weggegeven. Reyansh speelde op winst, ging bijna te ver, maar uiteindelijk was het zwart die de zetherhaling moest afdwingen om erger te voorkomen. Henri had een pluspion, maar in een dame-eindspel was dat niet genoeg voor de winst. Na de partij vond Henri pas waar hij had moeten toeslaan, maar gezien de stand in de wedstrijd was de remise beslist welkom.

Toen moest Michiel het beslissende halfje gaan scoren. Wit was ijzersterk uit de opening gekomen, maar had verzuimd door te drukken. Wel kreeg hij een eindspel van twee lopers tegen twee paarden, en dat zag er een poosje eng uit voor onze man. Maar Michiel zette de paarden goed neer en offerde tenslotte nog een pion voor een stelling met een onaantastbaar paard tegen een vrijwel machteloze loper, zodat remise onontkoombaar werd.

En dus won A2 met 4½-3½ zodat het nu na twee ronden al vier matchpunten heeft. Een fijne start van het seizoen.

(3-10-2025)

Ons vierde KNSB-team speelt dit seizoen in de zevende klasse, de kelder van de competitie, maar juist voor onze jeugdspelers een prima platform om ervaring op te doen in het seniorenschaak. En hopelijk in de zevende klasse geen heel sterke teams meer die met 8-0 over ons heen walsen, zoals vorig seizoen in de zesde klasse tweemaal gebeurde (met als hoogtepunt een heuse IM die meespeelde bij de tegenstander).

Onze eerste ronde voerde ons naar Leiderdorp, waar het 2e team van de vereniging daar wachtte. Op papier één van de favorieten voor het kampioenschap, maar de praktijk bleek weerbarstig. Fun fact: 3 oktober is een prima dag om tegen teams te spelen uit Leiden en omgeving, een groot aantal spelers van Leiderdorp 2 had afgezegd vanwege de festiviteiten rond het Leidens Ontzet.

Wij traden aan met vijf jeugdspelers (waarvan twee zonder rating) en drie senioren. Maar Florian speelde zijn eerste KNSB-wedstrijd ooit, en we kunnen hem voor het gemak ook als jeugdspeler aanmerken. En hoewel ervaring opdoen en plezier maken met schaken voorop staan bij het vierde is het natuurlijk wel leuk om een spannende wedstrijd te hebben en eventueel te winnen!

Spannend werd het! Laat ik met de jeugd beginnen: zoals zo vaak waren alle jeugdspelers eerder klaar dan de senioren. Ibrahim en Sinan deden het bij hun debuut heel goed: allebei een spannende pot waarbij van alles gebeurde maar waar zij uiteindelijk wonnen! Dat smaakt naar meer. Jiya, Akillesh en Aadith hadden het moeilijker in hun partijen. Ze waren zeker niet kansloos, maar onze beide A's moesten uiteindelijk het onderspit delven in het eindspel. Jiya stond ook moeilijk, maar haar tegenstander raakte de draad kwijt en verloor een stuk in het eindspel en daarmee de partij.

Florian kreeg in zijn debuut de sterkste tegenstander uit het team en kon dat ondanks taaie tegenstand niet bolwerken.

Persoonlijk ben ik nog steeds op zoek naar een nieuw evenwicht, maar mijn partij ging redelijk. Hoewel ik een +5 stelling liet verzanden naar een +1 blunderde mijn tegenstander daarna meteen (niet ongebruikelijk na een lange verdediging daarvoor). Half tevreden dus, we zien wel hoe het verder gaat.

Martin won het spektakelstuk van de dag. We laten hem zelf aan het woord:

Mijn tegenstander koos voor het Russisch, 1. e4 e5 2. Pf3 Pf6, maar was blijkbaar niet voorbereid op de Moderne Variant, 3. d4, want hij moest meteen een paar minuten nadenken. Tot mijn vreugde verscheen een van mijn favoriete varianten op het bord.

In het eerste diagram had zwart 6...d5 of 6... Pxf2 moeten spelen, voor een redelijk gelijke stelling. Hij koos voor 6... Lxf2+?, op het eerste gezicht een logische zet: je wint een pion, de witte koning moet bewegen en raakt het rokade-recht kwijt, en het kost wit een tempo waardoor zwart tijd zou moeten hebben om zijn stukken veilig terug te trekken. Maar het blijkt dat zelfs met dat extra tempo zwart hier onvermijdelijk materiaal kwijt raakt! De partij verliep 7. Kf1 c6? 8. De2, beide zwarte stukken staan aangevallen. 8... Pxc3 9. Pxc3 Lb6.

Daarmee had ik zowel materieel als positioneel een ruime voorsprong. De computer-evaluatie staat nu op +9. Wellicht ietwat overmoedig op dit punt besloot ik voor een stukoffer te gaan: 10. Lxf7+!? Kxf7 11. Pg5+. Niet nodig, en niet de beste zet volgens de computer (de evaluatie daalt van +9 naar +7), maar ik zou het me moeten kunnen veroorloven. En inderdaad, de daaropvolgende zetten waren een klopjacht op de zwarte koning, waarbij ik ook nog eens links en rechts wat materiaal kon opsnoepen.

Maar niet zo veel materiaal als verwacht. Hoewel Zwart voortdurend in de verdediging was, leverde die klopjacht me eigenlijk niet genoeg op om het stuk-offer te rechtvaardigen. We kwamen in het eindspel terecht met toren en paard tegen loper en paard, en zwart een extra pion. Een nogal schamele winst voor een partij die met zo'n overwicht begonnen was. Mijn tegenstander verdedigde zich met man en macht, en het lukte me maar niet om door te breken. Uiteindelijk, op de 46ste zet (zie tweede diagram), stonden we volgens de computer weer exact gelijk.

En toen, na 47. Td3 Le5+ 48. Kf3 Pc5?? 49. Pc2#, stond de zwarte koning ineens mat. Een zwaarder gevecht dan eigenlijk nodig was geweest, en een beetje geluk op het einde, maar een punt is een punt, en het was het vijfde punt voor ons team dus daarmee hebben we de eerste wedstrijd van het seizoen gewonnen!

De volgende ronde krijgen we weer een op papier sterke tegenstander, eens zien wat we daartegen klaarspelen. Het eerste gewin is niet zo belangrijk, plezier en ervaring, daar gaat het om!

A1 begint sezieoen met zege (19-9-2926)

De eerste ronde van het seizoen speelden we thuis met ons tweede maar zonder het derde en vierde, die over twee weken beginnen. Tegen promovendus LOS, een vriendenteam uit Groningen, wisten we een kleine zege te behalen. Het tweede versloeg in de derby De Amstel uit Uithoorn om het feest compleet te maken!

Bij Piet werd veel geruild waardoor alle muziek uit de stelling was. Het eindspel werd dan ook snel remise gegeven.

Philippe had een boeiend gevecht waarin hij zijn tegenstander tactisch overtroefde. Dat leverde hem twee pluspionnen op en het eindspel won hij soepel!

Martijn: "Ik koos vroeg voor de aanval. Ik pende een paard waarop hij zijn dame offerde voor twee stukken. Dat was natuurlijk onvoldoende en ik maakte het lekker aanvallend af."

Met deze voorsprong gingen we de tijdnoodfase in. Er volgden enkele dramatische momenten aan beide kanten. Sybolt veroverde een centrumpion na een verkeerde damezet van zijn tegenstander. Overmoedig sloeg hij een tweede pion en dat was niet handig. Een hevige strijd ontbrandde en opnieuw kwam Sybolt gewonnen te staan. Een taaie verdediging wist hij niet te breken en tot overmaat van ramp gaf hij zijn dame weg. Teleurgesteld gaf hij op.

Fitzgerald: "Ik moest met zwart het grootste gedeelte van de middag stevig keepen en toen mijn tegenstander op een gegeven moment het goede vervolgplan niet zag (mijn stelling viel maar niet om...) raakte hij langzamerhand de controle kwijt. In een spannende tijdnoodfase boekte ik de winst. Twee zetten voor het eind maakte ik een fout waardoor de witspeler nog met een sluwe wending gelijk spel had kunnen houden. Hadden we allebei niet gezien, zowel niet tijdens de partij als in de analyse..."

⬇

Rens: "Ik kwam snel erg voordelig te staan. Hij voelde zich genoodzaakt om een kwaliteit te offeren voor spel op de damevleugel en om zijn ontwikkelingsachterstand bij te werken, maar dat spel was volgens de engine veel minder indrukwekkend dan ik tijdens de partij dacht."

Rens kwam beslissend in het voordeel na een heel late rokade in het fragment hiernaast. Met een kwaliteit extra kreeg wit een gewonnen eindspel. Helaas speelde Rens iets te gehaast en wist hij het voordeel niet te verzilveren. Desalniettemin een uitstekend debuut!

Jelmer had een pion veroverd, maar het was niet eenvoudig verder te komen. "Ik probeerde op de koningsvleugel in de aanval te winnen. Even een pionnetje dekken op de damevleugel was noodzakelijk, want nu kon zijn dame die pakken en tegelijk de koning helpen verdedigen. In tijdnood speelden we beiden onnauwkeurig. Ik kon winnen, maar koos de verkeerde weg en verloor."

Stan: "Ik kwam beter uit de opening dankzij een zet van een Russische wereldkampioensuitdager van bijna een eeuw geleden. In het middenspel had ik moeten afwikkelen naar een gunstig eindspel met loper tegen paard. Ik koos echter voor de aanval en moest knokken voor remise. In wederzijdse tijdnood maakten we beiden een fout in het pionneneindspel en met ieder nog één pion op het bord tekenden we uiteindelijk de vrede."

Sander kreeg een pionoffer te verwerken waarna zijn verbroken structuur hem tot nauwkeurig verdedigen dwong. Dat deed hij goed en hij bereikte een eindspel met een pion minder dat voor zijn opponent niet te winnen was.

Achyuth had een spannende partij die heel lang gelijk op leek te gaan. Hij zette druk op de damevleugel, maar tegenstoten in het centrum compenseerden dat. In de tijdnoodfase ging zijn tegenstander met dame en toren op de tweede rij op zijn koning af. Achyuth opende net op tijd op de damevleugel een lijn voor zijn toren waardoor hij de aanval overnam. Zijn vrijpion rukte op en na behendig eeuwig schaak te vermijden mocht Achyuth de felicitaties in ontvangst nemen!

Met overwinningen van A1 en A2 genoten we bij 'onze' Chinees van een gezellige en uitstekende maaltijd.

A2 bbegint met zege (19-9-2926)

Vorig seizoen speelde A2 al vroeg in het seizoen tegen De Amstel. Het zat niet mee, en het team verloor wat ongelukkig met 5-3. Dit jaar stond de ontmoeting al voor de eerste ronde gepland. A2 was niet helemaal compleet, maar met Wim als invaller was het team zeker niet verzwakt. De Amstel kwam overigens met precies dezelfde acht spelers als een jaar geleden.

Vorige keer won A2 slechts een enkel potje, dankzij Leon. En die speelde grappig genoeg tegen dezelfde tegenstander, en opnieuw met zwart. Vorig jaar was het kort na de opening eigenlijk al uit, ditmaal duurde het veel langer, maar was het resultaat hetzelfde. Maar Leon was niet de eerste die een punt scoorde. Die eer kwam PP toe. In een nogal onschuldig uitziende stelling met torens en ongelijke lopers leek remise een logische uitslag te gaan worden. Maar wit zette de loper verkeerd neer, en ineens vond PP een doorbraak en haalde dame. Wit leek nog even een burcht te kunnen bouwen met toren tegen dame, maar de vesting bleek al snel te wankel om de remise nog te kunnen redden.

En ook Reyansh kende een fijne start van het seizoen. Wit stelde zich solide op, maar Reyansh verbeterde zijn stelling stukje bij beetje en scoorde een vol punt. Inmiddels had Jan aan het kopbord een remise geboekt in een partij die wel spannend was, maar waarschijnlijk nooit uit evenwicht. Na de tijdnood dus 3½-½, wat een luxe.

Bij Eric was het bijzonder tactisch geworden. Eric won een dame voor toren en loper, maar zwart kon alles dekken en bouwde een soort burcht. Na zet 40 keek Eric naar de tussenstand, zag dat het goed was en accepteerde de remise. De engine was daar achteraf niet blij mee, want het was +3, maar ja, dan moet je wel de winstweg weten te vinden.

Michiel Harmsen offerde een pion in de opening, kreeg die uiteindelijk terug, waarna hij fraaie velden overhield (een wit paard op d6 is natuurlijk heerlijk). De zwarte damevleugel werd overrompeld, en na pionwinst bestond er geen twijfel meer aan de winst.

De score was toen een enorme 5-1, maar De Amstel hield de schade beperkt door de laatste twee eindspelletjes te winnen. Wim kwam goed uit de opening, maar daarna liep het mis en het resulteerde na veel avonturen in een toreneindspel met een pion minder. Wellicht houdbaar, maar in dit geval won de tegenstander. Esther had een heel klein minnetje in een eindspel met torens en lopers. Zwart perste er alles uit en wist het minieme voordeel om te zetten in een zege.

Maar de eindzege was voor A2, dat met de 5-3 zege een fijne start van het seizoen heeft.

In Memoriam Peter Waaning (4-7-2026)

Op donderdag 25 juni ontvingen we het droevige bericht dat op 60-jarige leeftijd onze clubschaker Peter Waaning is overleden. Hij was eind maart opgenomen in het ziekenhuis, waar bleek dat hij ernstig ziek was. Hij had een kwaadaardige hersentumor, een uitzaaiing vanuit de longen. De longkanker was zo groot, ernstig en uitgezaaid dat behandeling niet meer mogelijk was. Peter is daarop al snel opgenomen in een hospice in Amsterdam. Toch kwam het overlijden sneller dan verwacht, omdat het een heel klein beetje beter ging en de situatie stabiel leek. Hij is rustig gegaan, gesteund door zijn geloof, zoals verwoord op de rouwkaart: Wees niet bang, want Ik ben bij je.

Peter was sinds 14 december 2013 opnieuw lid van Zukertort Amstelveen. Op jonge leeftijd was hij ook al lid van onze club geweest. Na vele jaren afwezigheid was hij er opeens weer. Oudgedienden kenden hem nog: ‘hé, is dat niet Peter Waaning?’ Hij heeft sindsdien vele potjes intern en extern gespeeld, met wisselend succes én met veel plezier. Peter was altijd begeesterd van het spel en wilde zijn schaakkennis graag verder uitbreiden. Toen de bibliotheek met schaakboeken van Zukertort werd opgeheven en verdeeld onder de leden, bemachtigde hij menig schaakboek. Op onze site staat een mooie schaakfoto van Peter (schakend in het European Go en Cultural Center – EGCC in 2014), als hij geconcentreerd op iets moois zit te broeden om te zetten, zo stel ik me voor.

In een van mijn bezoeken aan hem in het hospice bleek dat hij uit een spelletjesfamilie kwam en dat daaruit ook zijn liefde voor het schaken stamt. Hij had op zijn kamer zijn schaakbord staan en toen ik zei dat het wel een ingewikkelde stelling was, moest hij (glim)lachen. Zijn gevoel voor humor bleef. Zo vond hij het vermakelijk toen ik vertelde dat Stan de interne competitie had gewonnen en dat dat iets was, wat ons nooit zou lukken, omdat wij altijd mooi in de onderste regionen bungelden.

Hij was een trouwe bezoeker van de interne competitie en heeft het spelers van gelijke sterkte vaak lastig gemaakt en zo ook punten binnen gesprokkeld. Hij was een rustige schaker in de opbouw van zijn partij en gebruikte zijn tijd goed om zetten te bedenken en door te rekenen. Met corona was het niet mogelijk om fysiek achter het bord te schaken en dat was een nare periode waarin ook Peter het schaken heeft gemist.

Extern heeft hij in de SGA-competitie voor Zukertort 5 gespeeld. Het seizoen 2014-15 was een moeilijk seizoen voor het team en voor Peter, omdat het team eigenlijk in een te hoge klasse speelde en het team laatste werd. In het seizoen daarna speelde hij in de viertallencompetitie van de SGA, met een betere indeling voor Zukertort 5, want het team werd tweede en Peter scoorde 3 uit 4. Uit de standen (in ons archief) is op te maken dat Peter veel speelde en daarmee een speler was op wie je kon rekenen. Hij haalde eveneens diverse punten binnen voor het team. Zeker tegen spelers met dezelfde rating wist hij vaak de partij in zijn voordeel te beslechten.

We gaan Peter missen op de club - misten hem afgelopen maanden al - en we wensen zijn familie sterkte toe om dit verlies te dragen.

Het afscheid van Peter was op vrijdag 3 juli op Zorgvlied.

Z2 kampioen! (1-5-2026)

De laatste wedstrijd vond plaats op 1 mei, de dag van de arbeid, midden in de meivakantie. De arbeid had twee gezichten: de moeite die het mij als teamleider kostte om in de meivakantie een volledig team te mobiliseren (gelukt!) en natuurlijk nog de arbeid op de borden zelf. Gelukkig waren er meerdere supporters aanwezig voor de morele ondersteuning.

Het kampioenschap stond op het spel, want Amsterdam West 6 had ons enorm geholpen door met 4½-3½ te winnen van Caïssa 5! Bij winst of een gelijkspel zouden we dus kampioen zijn. Dat kostte verrassend veel moeite.

Wel waren er vlotte winsten voor de jeugd: Arnab en Neev zetten Z2 al snel op 2-0. Een solide remise van Olav bracht ons een halfje dichterbij het doel. Onze topscorer Leon voegde een vol punt toe, al had hij wel even over de rand van de afgrond gekeken, maar zijn tegenstander duwde hem er gelukkig niet in. Daarna kwam er een bevrijdende remise van Aakrith op het kopbord. Daarmee was de titel binnen.

Wat volgde was een solide remise bij Hanneke, en een veel minder solide remise bij Henk. Zoals vaker was Henri als laatste klaar. Na twee pionnen gewonnen te hebben won ook hij.

Zo werd het 6-2 voor Z2, al was het verre van gemakkelijk! Volgend jaar speelt Z2 dus een stapje hoger, in de tweede klasse SGA.

Dank aan alle spelers en invallers, ook aan degenen die wel wilden, maar door verblijf in het buitenland niet konden meespelen.

Z1 verliest ook laatste wedstrijd (21-4-2026)

Na van de eerste zes wedstrijden er slechts twee gewonnen te hebben (en vier verloren) was Z1 afgezakt naar plaats zes in de stand. Nog wel net boven de beruchte degradatiestreep, maar dan toch ook maar net. Bovenin was de stand trouwens bijzonder merkwaardig: vier teams stonden gedeeld op kop, met acht punten uit zes wedstrijden. In de laatste ronde speelden er geen twee tegen elkaar. Een van die vier was team Caissa 2, en bij dat team ging Z1 op bezoek. Marcel en Eric waren niet erg best in vorm en werden eenmalig vervangen door Achyuth en Philippe. Michiel en Shrey, beiden ook niet super op dreef, bezetten de twee laatste borden.

Het was een tactiek die helaas niet al te best uitpakte. Shrey gaf nog in de opening een stuk weg en kon binnen een half uur al opgeven. Michiel gaf op zet vijf al een centrumpion weg, bleef nog erg lang terugvechten, maar juist toen het erg rommelig werd gaf hij nog een kwaliteit weg en viel het doek.

Hoe verging het de jeugdige invallers? Achyuth stond een hele tijd iets beter, offerde toen een kwaliteit voor aanval plus vrijpion. Dat zag er veelbelovend uit. Maar bij Philippe ging het grondig mis toen hij in moeilijke stand een giftige pion nam. Wit had een dodelijke tussenzet, won een stuk en Philippe moest opgeven.

Ondertussen had PP een slechter toreneindspel remise kunnen houden. En Sander kwam beter te staan, won de dame tegen toren en stuk en maakte het karwei bekwaam af.

Aan de hogere borden viel op dat zowel Stan als Sybolt een soort wolga-gambiet te bestrijden kregen. Dat ging Stan goed af. Hij won een kwaliteit en schoof dat voordeel langzaam maar zeker naar winst. Sybolt had het lastiger. De zwarte stukken zwermden als sprinkhanen de witte stelling binnen en Sybolt moest een kwaliteit geven. Toch was het daarmee lang niet duidelijk, vooral niet toen Sybolt een belangrijke vrijpion terugwon. Toen gaf zwart schaak... en beide spelers zagen dat niet! Sybolt gaf met zijn toren ook schaak, zwart deed een koningszet, maar toen greep de arbiter in. Sybolt had natuurlijk wel de toren aangeraakt, en dat kostte helaas meteen de partij.

En daarmee was de wedstrijd dus verloren. Achyuth zorgde nog wel voor een extra bordpunt toen zwart de juiste oplossingen niet tijdig vond en door de vlag ging. Maar de zo dringend gewenste matchpunten kwamen er dus niet.

Z1 staat nu nog steeds zesde. Nummer acht, Amsterdam-West 2, heeft inmiddels verloren, en is daarmee gedegradeerd. Onze tegenstanders, Caissa 2, staan nu op kop. Maar ze kunnen nog worden ingehaald door VAS, als dat team minimaal met 5-3 wint. VAS speelt nog tegen ENPS. En die staan nou net zevende, en hebben aan een 4-4 gelijkspel genoeg om Z1 voorbij te gaan en zich te handhaven. De wedstrijd is pas volgende week. Voor beide teams staat er veel op het spel: de titel, of handhaving. Het zal die avond beslist een nerveuze bedoening worden. Z1 wacht in spanning af...

Naschrift: Hoewel ENPS veel kansen kreeg op meer eindigde de wedstijd VAS-ENPS uiteindelijk in 4½-3½. Een uitslag waar geen van beide teams blij van werd. VAS niet, omdat ze daarmee een half bordpunt te kort kwamen voor de titel (Caissa 2 is nu kampioen). ENPS niet omdat ze een half bordpunt (en dus matchpunt) te kort kwamen om degradatie te ontlopen. Z1 overleefde dus op het nippertje en speelt ook volgend jaar in de hoofdklasse.

Z2 wint bij Fischer Z (15-4-2026)

Het seizoen nadert zijn ontknoping. Verrassenderwijs had koploper Caïssa 5 in deze ronde tegen Amsterdam West 8 een matchpunt laten liggen, zodat we hen tot op één punt konden naderen. Alhoewel Wim Moene als kopman ontbrak, had ik er als teamleider alle vertrouwen in dat we deze wedstrijd tot een goed einde konden brengen.

Rugved had het eerste punt in een vloek en een zucht binnen gehaald. Bij Henk kwam er een gelijke, vrij saaie stand op het bord. Toen hij even vergat een paard weg te jagen werd na zijn (te) vroege centrumopmars d4-d5 wel erg veel geruild. Een snelle en nogal bloedeloze remise dus.

Het volgende vlotte resultaat kwam van Luca. Toen wit aan het eind van de opening de juiste zetvolgorde vergat, kostte hem dat de e4-pion. Daarna kreeg Luca met actief stukkenspel, d5 en later d5-d4 een mooie aanval. Hij verloor geen tijd om een witte pion terug te slaan, maar kwam met een vernietigende centrumdoorbraak en wit gaf op juist voor hij werd matgezet.

Op de overige borden stond niemand slechter en enkelen stonden al een pionnetje voor. Toen begon voor teamleider Henk het (lange) wachten. Maar zijn geduld werd beloond. Harold speelde een gambiet tegen en zijn tegenstander zag de pion niet meer terug. Zeker, wit had wel genoeg compensatie voor een "gelijke stand", maar hij kreeg zijn aanval niet echt van de grond. En dan gaat na wat ruilen en solide spel van zwart het pionnetje steeds zwaarder wegen. Harold maakte langzaam vorderingen. Nadat de witte lopers en een stel torens in het doosje terecht kwamen, volgde een beslissende opmars van de zwarte f-pion. Met f4-f3 werd de witte verdediging uiteen gespeeld en er was weer een vol punt binnen. Een mooie en solide partij van Harold!

Vrijwel gelijktijdig viel de beslissing bij Olav. Zoals altijd stelde hij zich rustig en bescheiden op. Het was duidelijk een stelling waarin hij zich thuis voelde, had na een zet of 12 al een + 1 beoordeling en zette dat op zet 23 om in pionwinst nadat zwart onvoldoende op een penning had gelet. Olav veroverde nog een tweede pion, en hoewel zwart na verloop van tijd twee zwarte torens op de koningstelling had neergezet, kon Olav deze torens een beetje laten zwemmen en voor eigen activiteit kiezen. Toen zwart een derde pionnetje verloor gaf zwart op.

Maar bij Leon zag het er intussen minder uit. Eerst stond hij goed, maar zijn belangrijkste probleem was, dat hij veel meer tijd had dan zijn tegenstander, die op een gegeven moment een pion op f2 met schaak sloeg. Nu was Pxf2 het simpelste geweest volgens uw verslaggever, maar Leon koos voor Kxf2 en hierna werd zijn koning het vrije veld in gejaagd en dreigde de zwarte dame de loper op f1 te veroveren. Dat zag er verloren uit voor onze man.

Hanneke speelde een solide partij, kwam eerst één en later twee pionnen voor, maar in de afwikkeling naar een toreneindspel bleken deze twee geïsoleerde pionnen kwetsbaar en ging er eentje verloren. Inmiddels slonk haar tijd en de remisehaven kwam voor haar tegenstander kwam steeds dichterbij en werd uiteindelijk ook bereikt.

Ook bij Henri waren de ontwikkelingen gunstig. In de opening kreeg hij flink wat ruimte in het centrum en had hij het betere en makkelijkere spel. Zijn ruimte in het centrum gebruikte hij om de witte loper en een paard op de koningsvleugel achter de tralies te zetten. Ook werd de verdediging van de geïsoleerde witte pion op b4 toenemend lastig. Toen deze verloren ging was het pleit in hogere zin beslecht en kreeg de zwarte b-pion met ondersteuning van het loperpaar de mogelijkheid op te stomen. Hoewel wit die nog net kon tegenhouden gaf dit Henri weer de kans om op de koningsvleugen een pion te veroveren en zo een tweede vrijpion op de h-lijn te creëren. Dat werd wit uiteraard te machtig.

Restte nog de donkere wolken bij de partij van Leon. Nu eens geen tijdnood voor hem, maar wel voor zijn tegenstander. En die had daar toch meer moeite mee dan Leon. Het vrije veld bleek voor Leons koning uiteindelijk b5 te zijn, waarna zwart verzuimde op jacht te gaan naar de witte loper op f1. Hij zette zijn jacht op de witte koning voort met Db3+, waarna Leon Pd3-b4 kon spelen en het veld c4 vrijkwam voor zijn witte loper! Daarna werd de vrije a-pion belangrijk en moest zwart een stuk geven. Het inmiddels aardig uitgedunde materiaal leidde uiteindelijk tot een klassiek eindspel: matzetten met loper en paard. Dat bleek Leon, die inmiddels zijn tijdsoverschot had teruggebracht tot het spelen op het vertrouwde increment, wel toevertrouwd.

Al met al dus een ruim uitgevallen en mooie 7-1 overwinning. En nu maar hopen dat onze collega's van Amsterdam West 6 het goede voorbeeld van hun clubgenoten van team 8 kunnen volgen. Deze wedstrijd is op de voormalige Koninginnedag (30 april), zodat wij op de dag van de Arbeid daags erna weten of wij om iets anders dan "des Keizers baard" spelen.

A1 besluit met ruime zege (11-4-2026)

De laatste ronde van het seizoen speelden we thuis. Samen met ons tweede, maar zonder het derde en vierde want die waren al uitgespeeld. Voor beide teams stond er eigenlijk niets meer op het spel, maar Stan had de kans zijn laatste meesternorm te maken. Daarvoor moest hij wel winnen. Wageningen vierde dit jaar hun honderdjarig bestaan! Jan Timman speelde dit seizoen niet meer mee en overleed precies op de dag van het eeuwfeest. Als kopman en echte schaakliefhebber heeft hij hen veel gebracht. Ik kan me goed voorstellen dat de Wageningers met hun gedachten ergens anders waren dan bij stellingsproblemen oplossen.

Piet had een aardig pionoffer waarna stukwinst dreigde:
Er dreigt Lc5 en daarna 1... Lc5xb6 2.axb6 Txa2 3.b7 Txb2 4.b8D Txb8 5.Lxb8 Txe2 en zwart wint.

Diep rekenen laat zien dat 1.a6! Lc5 2.Lc7! Txc7 3.a7 Txa7 4.Txa7 Lxb6 5.Tb7 Td6 6.Tb8+ Ld8 7.Txb5 Tb6 8.Txd5 Lf6 9.e3 wit een remise-eindspel brengt.

De computer vindt 1.Tb1!, een onmenselijke zet! Met het idee 2.Ta3 Lxa3 3.bxa3 Pxa5 4.Txb5 met voldoende compensatie voor de kwaliteit.

Wit probeerde 1.e4 dxe3 2.fxe3 en nu zou het geplande Lc5 een winnend eindspel gebracht hebben.
Na 2...Lb4? kon wit zich redden met 3.d4 omdat op 3... Lxa5 4.Ta3! opeens mogelijk is. Na 3... Txa5 4.Txa5 Lxa5 5.Lc7! is het eindspel nog net te houden.

Met 3.e4? dxe4 4.Le3 redde wit zijn paard, maar was het eindspel verloren.

Piet was dit seizoen druk en begon daardoor zeer slecht, met 1 uit 4, waarna 4 uit 5 op enig herstel wijst.

Sybolt: "Mijn tegenstander deed een gekke zet in de opening, die door de computer niet eens wordt afgekeurd. De zwarte stelling werd echter onspeelbaar, zo kon zwart niet rokeren en het voordeel liep snel op naar +2. De stelling speelde vanzelf, waarbij ik snel kon spelen. Alleen bij het afmaken haperde ik en begon lang na te denken welke van de vele mooie zetten ik wilde spelen. Vervolgens hield ik de stelling vast. Toen mijn tegenstander dacht uit te breken, was ik wel weer scherp."

1.dxc5 Pxc5 1...Txc5 2.Txc5 Pxc5 3.Dd8+ Df8 4.Dxb6 wint.
2.Lh6!! Td6 3.Tec3 (meteen 3.Txc5 wint ook al, maar ik kon de volgende variant niet rond krijgen met een paar minuten op mijn klok 3...Txc5 4.Txe6 Txe6 5.Dd8+.

3...Df5 4.Txc5 Txc5 5.Txc5 Db1+ 5...Dxc5 6.Df6 en zwart kan beide matten nog net dekken met 6...Td7 maar gaat dan grappig genoeg ten onder aan de zwakte op e6 met 7.Lxe6+.

6.Tc1 Dxb3 7.Df6 Td1+ 8.Kh2 Th1+ Nog even een schrikmoment. Van de twee legale zetten verliest er één. Gelukkig deed ik de andere.
9.Txh1 9.Kxh1?? Dxh3+ 10.Kg1 Dxg2# 1-0.

Sybolt scoorde vorig seizoen een dikke meesternorm, maar dit seizoen was moeizaam. Winstpartijen in de laatste twee rondes tonen dat hij op de weg terug is.

Philippe manoeuvreerde vlak na de opening wat onhandig. Objectief stond het gelijk, maar hij liep over een glibberig pad waar hij elke zet kon uitglijden. Helaas ging hij onderuit. Philippe begon het seizoen sterk met 3 uit 4, met een remise tegen GM Friso Nijboer. Met 4uit 8 tegen goede tegenstand een prima debuutjaar!

Achyuth speelde lekker actief. In het middenspel rekende hij goed uit dat een bevrijdende opmars mogelijk was. Een goed gespeelde partij die in een gelijkspel eindigde. Achyuth heeft duidelijk een stap voorwaarts gemaakt en 6 uit 9 is een fraaie score!

Martijn offerde een pion voor aanvalskansen. Jelmers broer Tjerk verdedigde zich goed waarna de vrede werd getekend. Met 5½ uit 9 scoorde Martijn lekker en ook met zijn ondernemende spel mag hij tevreden zijn.

Fitzgerald: "Ik had een ogenschijnlijk eenvoudige stelling. Ik weet uit ervaring dat deze stellingen toch best moeilijk zijn. Op een gegeven moment maakte mijn tegenstander (volgens mij) een grote fout. Hij speelde het bewust omdat hij niets beters zag. Dat kostte in feite een pion en toen hij die probeerde terug te winnen kon ik het met een aardige combinatie afmaken."

1.Dg4+ Kh8 2.Txa4 Dxa4 3.Pde7! 1–0

Fitz verloor zijn eerste partij, vervolgde met vijf remises en won de laatste drie. Een gestaag stijgende lijn!

Sander speelde tegen oud-Amstelveense Meester Peter Gelpke. "Ik speelde mijn beste partij van het seizoen. Ik kende de opening niet en stond wat minder in het vroege middenspel. Maar vervolgens speelde ik steevast een van de topsuggesties van de engine (op een mindere zet na). In tijdnood nam ik het over en won daarna het eindspel zonder problemen. Fijn om na 32 jaar revanche te kunnen nemen." Met 5 uit 8 speelde onze kapitein een gedegen seizoen.

Bij Jelmer bleven, net als bij Sander, heel lang alle houtjes op het bord. Manoeuvreren dus. In het middenspel nam Jelmer het initiatief, maar eenvoudig was het niet. Zijn tegenstander probeerde te laat de dames te ruilen en Jelmer won een centrumpion. Daarna duurde het nog even maar kon de winst opgehaald worden. Met 5 uit 9 bijna een punt overscore voor Jelmer!

Slotstelling Lody — Slotstelling Fred Jonker-Lody Kuling

Bij Lody ontstond al vroeg een interessante partij. Na dameruil probeerde hij het wel, maar zijn tegenstander gaf geen krimp. Met toren en paard tegen toren was het nog steeds theoretisch remise. Tot de witspeler een vreselijke blunder beging door zijn toren op een verkeerd veld te zetten.

Na 61... Th1+ verliest wit zijn toren, dus gaf hij op.

Met 3½ uit 6 scoorde Lody volgens de verwachting van Mr. Elo. Tegen Caissa gaf hij remise om de teamzege veilig te stellen en tegen VAS bracht zijn ommekeer in tijdnood ons op het winnende pad.

Stan moest winnen voor zijn derde en laatste meesternorm. Hij zette de partij uitstekend op en koos voor de aanval. De koningsveste werd keihard aangepakt en kraakte in haar voegen. Volgens Stan was het -2.9 na de opening en met nog 19 minuten voor veel zetten voor de tegenstander in complexe stelling was er veel reden tot optimisme.

De cruciale stelling. Stan: "Deel van voordeel al kwijt. Maar nog steeds -1.8 als ik 1...Dxf4 2.exf4 Pxc4 doe. Wit heeft dan lastige problemen op te lossen. Mijn zet 1... Pxc4 maakt het hem te makkelijk met eenvoudige geforceerde varianten die tot een T+L eindspel met pluspion leiden dat remiseachtig lijkt."

De winst zat er dus niet meer in en teleurgesteld speelde Stan verder. In het eindspel deed hij het onnauwkeurig waarna de stelling objectief verloren was. Vele zetten volgden, een extra notatievel was nodig en beide matadoren en uw commentator zagen het niet scherp meer. Na een zeeslang van 114 zetten werd de remise opgetekend.

Stan scoorde liefst 1½ meer dan verwacht en bijna zijn laatste meesternorm. Hij boekte knappe zeges op Monteban en Migchiel de Jong. Zijn blunder tegen Hopman was vreselijk omdat, achteraf gezien, een remise voldoende was geweest.

Als team begonnen we het seizoen niet goed genoeg om voor het kampioenschap mee te spelen. Qua score was het echter uiteindelijk zeker niet slecht. De opkomst was prima en we zijn blij met hoe onze jeugdspelers zich ontwikkelen.

Bij 'onze' Chinees genoten we wederom van een gezellige en uitstekende maaltijd. We praatten bij en keken ook al vooruit naar het komende seizoen met nieuwe kansen!

⬇

A2 sluit af in mineur (11-4-2026)

Na zeven wedstrijden had A2 al acht matchpunten. De overwinning op 't Saense Paard (dat uiteindelijk laatste zou worden en dus degradeert) had ervoor gezorgd dat het team lang voor het einde in veilige haven was. Gelukkig maar, want de eindsprint was niet overtuigend.

Tegen Laurierboom Gambiet stond er voor A2 dus weinig op het spel. Of het dat nu was of iets anders weet je nooit, maar diverse spelers bleven onder hun niveau. Zodat er aan vijf borden een nederlaag mocht worden genoteerd en de wedstrijd ruim verloren ging.

Jan onttrok zich stijlvol aan de malaise door beter te rekenen dan de tegenstander in een tactische stand. Hij hield er een kwaliteit aan over, die in het eindspel beslissend bleek. Ook Reyansh won, nadat zijn tegenstander een stuk verloor via een aftrekaanval. Esther kreeg een gewonnen loper-eindspel op het bord, maar het bleek nog lastig om de winst te vinden en nadat Esther een verkeerde afslag had genomen bleek het alsnog remise.

A2 bleef dus op acht matchpunten staan. Niet slecht, ook niet geweldig. Hulde aan Esther, die haar debuut maakte als teamleider en dat met verve invulde. Ze gaf zelf ook het goede voorbeeld achter het bord: met 6 uit 9 (en een TPR van 2194) was ze met afstand topscorer van het team.

A1 wint ruim (28-3-2026)

Op een frisse lentedag speelden we het door de winterse sneeuw uitgestelde duel in Leeuwarden. Beide teams misten nu twee basisspelers en we verhuisden naar hun oude speellokaal. Zoals Eric bij het eten achteraf zei heeft zo'n verschuiving tot gevolg dat spelers hun agenda gevuld is en zalen geboekt zijn voor andere activiteiten. Bij Fitzgerald dronken we vooraf koffie en dat was een goede voorbereiding. In Leeuwarden was in de naastgelegen sporthal een danswedstrijd voor teams. De deelnemers maakten buiten foto's en zorgden voor een vol parkeerterrein.

We waren blij dat Nico in deze verre uitwedstrijd wilde invallen. Helaas had hij niet zijn beste dag. In de opening bracht hij een combinatie van ideeën uit verschillende varianten op het bord en dat pakte niet goed uit. Nico's kwaliteitsoffer was het beste om tegenspel te krijgen. Een overbelaste loper maakte de verdere verdediging uitzichtloos.

Sander bouwde de partij strategisch mooi op. De achtergebleven damevleugel was zijn doelwit. Middels een bewust gekozen dubbelpion kregen zijn zware stukken de kans die optimaal aan te vallen. Na een mindere verdediging mocht Sander de welgemeende felicitaties in ontvangst nemen.

Achyuth had ruimtevoordeel en zijn kansen werden groter toen zijn opponent zich daar geen raad mee wist en zich als een kat in een vreemd pakhuis voelde. Middels een opstoot opende Achyuth het centrum en al zijn stukken kwamen steeds actiever te staan. Dat leidde tot kwaliteitswinst en winst van de partij.

Stan speelde lekker actief en bouwde een mooie aanvalsstelling op. Hij maakte mooi gebruik van zijn loperpaar door het op het juiste moment af te ruilen! Daarmee brak hij een blokkade en dat gaf een winnend voordeel. Met vaste hand wist Stan eerst een pion en later het punt binnen te halen. Als hij de laatste ronde wint van een meester behaalt hij zijn derde norm.

Fitzgerald: "Ik kreeg al snel wat mogelijkheden en was blij toen hij zijn loper voor mijn mooie paard ruilde. Mijn zwartveldige loper was sterk en mijn stelling werd steeds kansrijker. Een bijwerkingsblunder van hem bracht mij stukwinst en hij gaf onmiddellijk op."

Piet koos voor de aanval en middels dameruil werd de angel daaruit gehaald. In het middenspel stond hij al erg prettig toen zijn tegenstander de verkeerde toren naar een open lijn speelde. Daarna kon die geen vin meer verroeren en Piet incasseerde even later het punt.

Sybolt kwam al snel op ongebaande paden. Met slechts twee geruilde pionnen was de verdere opbouw niet eenvoudig. Zijn tegenstander koos voor een opstoot in het centrum, waarop Sybolt diens dameloper enigszins buitenspel probeerde te houden. Het was een ingewikkelde partij en het was niet eenvoudig in het woud van mogelijkheden steeds het beste pad te vinden. Die buitenspelstaande loper leverde kwaliteitswinst op. Vervolgens wist Sybolt zijn stukken uit de knoop te halen en won hij.

Jelmer kreeg een dreigende dame-uitval voorgeschoteld. Zijn dameruil was de oorzaak van wat problemen. Een dreigende pionmeerderheid op de damevleugel maakte die groter. Maar hoe moeilijk Jelmer te verslaan is bleek andermaal, want hij wist er een remise uit te slepen.

Martijn kreeg opnieuw een boeiende partij. Toen hij een pion terugsloeg kwamen zijn stukken niet optimaal in het spel. Later wist hij echter de kwaliteit te veroveren en was de winst nabij. Die kwaliteit moest hij weer inleveren en in het vijfde speeluur waren de inschattingen remise of winst. Martijn wikkelde af naar een toreneindspel en dat won.

Daarmee boekten we onze grootste zege van het seizoen. Buiten drentelden enkele jongedames van de dansteams rond, terwijl wij slechts in gedachten een rondedansje maakten. Eric, Jan en Paul-Peter kwamen uit het nog verder gelegen St. Annaparochie naar een Ierse Pub waar we samen de dag besloten met een gezellige maaltijd.

⬇

A2 redt het net niet in Friesland (28-3-2026)

Het was de herhaling van de eerder uitgestelde ronde. A2 zou in januari naar het vrijwel ingesneeuwde Friesland hebben moeten afreizen. Maar dat feest ging niet door. De ronde werd uitgesteld naar eind maart, en inmiddels was het minder koud en een nog wat bleek zonnetje zorgde voor temperaturen die redelijk boven nul bleven.

Door de datumverschuiving had Amstelveen wel personele problemen. Diverse teamspelers hadden bij de planning niet gerekend op de nieuwe speeldatum en waren zodoende verhinderd. Dat deed zich in alle teams voelen. Bij A2 waren Rens en Henri verhinderd, en aangezien ook andere teams al krap zaten moesten we helaas met zeven man opkomen.

Dat lege bord werd bij de eindafrekening fataal, want aan de overige zeven borden speelde A2 gelijk. Daarbij waren vele remises. Sommige wat moeizaam, andere zeer ruim. zoals die bij PP, die een zeer gunstig lopereindspel had, maar net niet wist te winnen. Ook bij Aakrit zag het er lange tijd gunstig uit voordat de tegenstander ontsnapte. En Reyansh leek goede kansen te hebben tot er iets misging. Reyansh vluchtte naar een eindspel met een kwaliteit minder en het eindigde in paard tegen toren, zoals bekend een remise-eindspel.

Bij Shrey gebeurde er eigenlijk niet veel, en werd een correcte remise genoteerd. Esther stond lastig, en zwart miste misschien ergens onderweg een kans, maar ook dit werd remise.

Jan speelde een goede partij. Zwart probeerde in moeizame stand ijzer met handen te breken en offerde een paard, maar Jan hield het hoofd koel, sloeg een aanval af en won de partij.

Eric was weer eens als laatste bezig. Meer dan vijf uur taai verdedigen werd echter in een paar seconden vergooid. Toen de remise eigenlijk al bereikt was en het bord zowat leeg kwam er toch nog een blunder op het bord, waardoor wit alsnog won en A2 alsnog verloor.

Maar goed, A2 is allang veilig, dus zo heel belangrijk was het verloren matchpunt gelukkig niet.

A4 sluit leerrijk seizoen af (28-3-2026)

Zaterdag 28 maart was een dag van beginnen en eindigen, wat schaken betreft. Het was de dag waarop in Cyprus het Kandidaten-tournament van start ging, waarin de top van de internationale grootmeesters mogen strijden om het recht om de titelverdediger uit te dagen voor het wereldkampioenschap. En nog belangrijker, het was de dag waarop Zukertort team 4 de laatste wedstrijd van zijn eerste seizoen speelde!

Het was opnieuw een uitwedstrijd, in Voorschoten ditmaal. Gelukkig net wat minder ver rijden dan vorige keer in Capelle aan de IJssel, maar nog steeds wel even een stukje met de auto. Deelnemers waren ditmaal Siddharth, Akillesh, Troy, Jiya, David, Tom en ondergetekende. Goede tellers zal het opvallen dat er maar zeven namen zijn. Helaas lukte het niet om acht spelers bij elkaar te krijgen, dus we begonnen de wedstrijd met een punt achterstand.

We hadden twee keer achter elkaar een tegenstander gehad die eigenlijk niet in de zesde klasse thuis hoorde. Ditmaal waren we gelukkig weer wat meer aan elkaar gewaagd. We wisten dan ook een paar mooie puntjes te scoren. Helaas niet genoeg voor een team-winst of zelfs maar een gelijkmaker.

David moest helaas vrij snel opgeven, en Tom kort daarna ook. Beiden kwamen al snel in de opening op een fatale materiaal-achterstand te staan. Ikzelf was de derde. Ik liet door onachtzaamheid een loper insluiten en was daardoor gedwongen om die in te ruilen voor twee pionnen. Optimistisch dacht ik dat dat een achterstand is die nog wel goed te maken valt, maar mijn jeugdige tegenstander maakte de partij met klinische precisie af.

Jiya raakte ook een paar pionnetjes kwijt. Ze vocht nog lang door en liet haar tegenstander werken voor zijn punt, maar wanneer je éénmaal in het eindspel zit is "een paar pionnetjes" helaas meestal genoeg om de partij te beslissen. Maar dat een materiële achterstand niet altijd meteen het einde hoeft te betekenen, bleek uit de resterende partijen!

Rondlopend langs de borden had ik het idee dat Akillesh en Siddharth op verlies stonden, terwijl Troy nog een kans had. Het bleek precies andersom af te lopen. Akillesh en Siddharth wisten beiden te profiteren van een fout van hun tegenstander in het eindspel, en zo alsnog een punt binnen te halen waarop ze de hoop waarschijnlijk eigenlijk al goeddeels opgegeven hadden. Troy zat opnieuw als laatste aan het bord. Hij had een erg complexe positie waarin zijn tegenstander met wit weliswaar een kwaliteit voor stond, maar grote moeite had om zijn paard op a8 nog te redden. Helaas lukte hem dat uiteindelijk toch, door een dame-ruil af te dwingen waarna Zwart dat paard moest laten ontsnappen.

Binnen twee uur na de start konden we alweer in de auto's stappen, waardoor het mogelijk was om nog even het schoolschaak-tournooi te bezoeken dat diezelfde dag op het HWC aan de gang was. En zo eindigde dus onze eerste seizoen als team A4. Zoals we vooraf al verwachtten hebben we de meeste (maar niet alle!) rondes verloren, maar we hebben veel plezier gehad en veel over schaken geleerd. Een erg geslaagde binnenkomer!

Z1 verliest van VAS (20-3-2026)

Z1 is nog niet veilig, en een matchpuntje was wel gewenst tegen VAS. Het team was min of meer op volle sterkte, maar op papier toch nog steeds de mindere van de tegenstander. Die overigens niet meteen compleet waren bij aanvang, want een paar spelers konden eerst het gebouw niet vinden, daarna de ingang niet vinden, en tenslotte de speelzaal niet vinden. Tja, een moderne school, en voor velen lag de schooltijd in een ver verleden...

Een buitengewoon vreemde wedstrijd werd het, een wedstrijd waarin veel spelers meer fouten maakten dan tijdens een heel seizoen. Eric zette de toon door al in de opening te denken dat hij een zet al gespeeld had. In gedachten wel, op het bord niet. Het was meteen plus vier, en wit maakte het spoedig in stijl af. Slecht voorbeeld deed slecht volgen. Paul-Peter kon op f7 slaan. Loper maal f7 was goed geweest, al was daar wel een engine-slimmigheidje voor nodig. PP deed toren maal f7 en dat kostte gewoon een vol stuk in één ply. Daarmee stond Z1 al twee punten achter. De nul ging wel van het scorebord, want Shrey onttrok zich aan de malaise en speelde een keurige remise.

Aan de kopborden gebeurden ook vreemde zaken. Stan kwam degelijk uit de opening. Maar, zoals hij zelf zei, toen hij de kans had om de boel serieus aan te pakken was hij niet doortastend genoeg, verbruikte te veel tijd, waarna de zaak in tijdnood ontspoorde. Sybolt kreeg een wat saaie stelling, waar de zwartspeler twee stukken voor een toren offerde. Dat gaf Sybolt de kans om af te wikkelen naar een gewonnen eindspel, maar die kans werd gemist. In plaats daarvan kreeg Sybolt twee slecht samenwerkende paarden tegen een heel actieve toren. Dat had zwart dan weer moeten winnen, maar ook zwart speelde niet optimaal en Sybolt scoorde op zijn tandvlees nog een remise.

Sander offerde een pion voor initiatief, en dat leek wel goed. Toen offerde hij ook nog een stuk, maar wit bleek nog een verdediging te hebben. Sander stookte onrust in een eindspel met torens en dames, maar als wit een stel torens had geruild had hij het eindspel waarschijnlijk gewoon gewonnen. In hoge tijdnood miste wit de kans, Sander kreeg matdreigingen en een bijna onstuitbare vrijpion en won zowaar alsnog.

Nico had een scherpe stelling waarin hij zijn dame vroeg activeerde. Die dreigde ingesloten te worden, maar met actief spel kon Nico dat verhinderen, Tot hij een dingetje overzag en alsnog zijn dame moest geven voor twee stukken. Hoge tijdnood hielp ook al niet, en zwart bracht het punt beheerst binnen.

De beste prestatie bij Amstelveen werd wellicht geleverd door Harold. Toegegeven, hij kreeg wat hulp van de tegenstander. Harold kwam regelrecht vanuit de jeugdtraining de speelzaal in, was tevreden met remise en bood dat kort na de opening ook aan. Zwart weigerde, de stelling vervlakte een beetje, en er ontstond een eindspel met torens en lopers dat er nogal gelijk uitzag. Harold bood nog eens remise aan, zwart weigerde weer, maar had daar al snel spijt van toen hij een pion verloor. Harold hield alles onder controle, won een tweede pion, ruilde torens af toen hij de kans kreeg, en liet zwart vervolgens kansloos in een lopereindspel van vier tegen twee pionnen.

Eindstand 5-3 voor VAS. Dat had nog veel meer kunnen zijn, maar gelukkig deed VAS ook af en toe wat cadeau. Ondertussen blijft Z1 dus op vier matchpunten staan. Op de zesde plek, maar de nummers zeven en acht ontmoeten elkaar binnenkort. Dus zal Z1 waarschijnlijk niet mogen verliezen in de laatste ronde.

Een fraai verslag van de wedstrijd staat ook te lezen bij onze tegenstanders VAS.

Z1 verliest van A'dam West 1 (12-3-2026)

Z1 ging op bezoek bij Amsterdam-West. Het altijd gezellig drukke clublokaal was ook dit keer weer goed gevuld. Tegenstander was A'dam West 1. De naam zou erop kunnen duiden dat ze sterker zijn dan Amsterdam-West 2, een team waar Z1 maar net van had gewonnen. Maar beide teams blijken in de praktijk ongeveer even sterk. Z1 was bijna compleet, slechts Sybolt ontbrak. Daardoor waren de tegenstanders misschien heel licht favoriet.

Na een paar uur was het 1-1 zonder dat er veel gebeurd was. Nico speelde een korte remise, Eric speelde een nog kortere remise. Toen ging er ineens veel mis bij Sander. In een draak had wit wat aanval, maar Sander leek alles onder controle te hebben. Tot hij een heel slechte zet deed. En eigenlijk was het daarna meteen uit, zoals Sander vol zelfverwijt en hoofdschuddend vertelde.

Het spektakelstuk van de avond werd afgeleverd door Leon. Aan het diagram hiernaast ziet u al dat er al de nodige avonturen hebben plaatsgevonden. Wit is de dame kwijt, maar heeft wel toren en stuk. En twee pionnen op f6 en g5. Dat er daarnaast ook nog pionnen staan op f2 en g2 is bepaald curieus. Maar het diagram vertelt niet het hele verhaal. Op dit moment in de partij waren er 30 zetten gespeeld. Wit had nog iets meer dan minuut, zwart nog meer dan een uur!

Wit kan hier sterk voortzetten met het onwaarschijnlijke 31. Lg1! en het zwarte paard op h5 gaat verloren. De engine claimt dat zwart dit nog net kan houden via iets als 31... Ta3 32. Txh5 Lf5 33. f3 Txd3 34. Txd3 Lxe4 35. fxe4 Da8 en zwart houdt waarschijnlijk eeuwig schaak aangezien de witte koning nergens een schuilplaats vindt. De evaluatie hier is 0.00. Of zwart dat gevonden had is natuurlijk zeer de vraag.

Leon speelde echter 31. 0-0. Rokade op zet 31, dat zie je ook niet al te vaak. Maar het gevolg was wel dat de loper op h2 een dood stuk werd. Zwart ruilde de witveldige lopers via 31... Lf5 32. Pc3 Lxd3 33. Txd3 Ta3 34. Tc1 en greep toen zijn kans om die nutteloze loper op te halen via 34... e4 35. Td4 g3.

Zwart moet toen beter gestaan hebben, maar hij bleef heel snel spelen, ondanks zijn uur extra op de klok. En dat werd hem fataal. Na een zwarte onnauwkeurigheid verdubbelde Leon zijn torens op de c-lijn, en de aanval met een paard en twee verbonden vrijpionnen werd al snel te sterk. Toen wit onvermijdelijk een dame ging halen was het punt binnen!

Met een tussenstand van 2-2 leken er kansen, maar dat duurde niet al te lang. Michiel had ergens onnodig een pion verloren, waarna wit een vrijpion op a7 overhield. Er waren ongelijke lopers, maar het gezegde Ongelijke lopers, Ongelijke kansen deed weer eens opgeld. Waar de witte loper veel terrein bestreek was zwarts loper gedoemd tot inactiviteit. Michiel wist de pion op a7 tenslotte onschadelijk te maken, maar ondertussen verloor hij zo ongeveer zijn hele koningsvleugel. Daar was geen houden meer aan.

PP had een enorm complexe stand met vele combinaties. PP won tijdelijk een stuk, want zwart kon niet nemen op straffe van een paardvork met dameverlies. Maar zwart had een sterke vrijpion, en bovendien ook een sterk paard. En dus dreigde zwart schaak, stukwinst, damewinst en in sommige verianten zelfs mat. Het leek allemaal onmogelijk uit te rekenen, en het bleek achteraf dat zwart een paar zetten meer op gevoel dan op pure berekening had gespeeld. In dit geval bleek dat gevoel prima in orde, want PP ging ten onder aan de grote hoeveelheid dreigingen.

Toen de meeste partijen al klaar waren leek die van Henri nog te moeten beginnen. Met vrijwel alle stukken nog op het bord besloot wit tot een actie die niet goed uitpakte. Henri kwam ineens twee pionnen voor. Probleem was wel dat wit nog twintig minuten had en Henri slechts drie. Objectief gezien stond Henri dus beter, maar goed staan is één en de goede zetten vinden onder hoge tijdsdruk is twee. Het ging bij zwart al snel bergafwaarts, en in verloren stelling ging hij helaas door de vlag.

Toch sloot Z1 de avond nog sterk af. Op het kopbord had Stan al een paar uur een vervelend plusje. Zwart kon pionverlies uiteindelijk niet voorkomen en zo ontstond een eindspel van loper en vier pionnen tegen paard en drie pionnen. "Technische winst" dacht Stan tijdens de partij, en vermoedelijk dacht zwart hetzelfde. De engine vindt natuurlijk wel weer een taaie verdediging, waarna het zeer de vraag is of het wel gewonnen is. In de praktijk had zwart ook nog tijdnood, ging een tweede pion verloren, waarna het simpel uit was en Stan een knap punt scoorde.

Eindstand 5-3 voor de gastheren. Z1 staat daarmee zesde, en is met vier uit vijf zeker nog niet veilig. De nummers zeven en acht spelen in de volgende ronde hun onderling duel, dus als Z1 afstand wil nemen van de onderste posities zijn enkele matchpunten dringend gewenst.

Z2 wint opnieuw (5-3-2026)

We wisten wat ons te doen stond: koploper Caïssa 5 had ruim gewonnen van Fischer Z 2 en hebben het kampioenschap binnen bereik. Maar goed, VAS 6 en wij hadden evenveel matchpunten, dus het ging om de tweede plaats. Helaas was onze betrouwbare kopman Wim niet beschikbaar. De vorige keer dat hij verstek moest laten gaan was trouwens in de nipt verloren wedstrijd tegen Caïssa 5! Maar Wim had aangegeven dat hij er alle vertrouwen in had dat we het zonder hem ook wel konden bolwerken.

Het eerste resultaat kwam van Neev. Hij speelde solide en tenslotte ontstond een eindspel met T + P en een vrije a-pion van Neev. Zijn tegenstander had T + L en een extra pionnetje op de koningsvleugel. Neev kon met zijn a-pion niet veel uitrichten en zo werd tot remise besloten.

Het tweede resultaat kwam van Olav die de honneurs op bord 1 prima waarnam. Een rustige opbouw, na verloop van tijd wat centrumpionnetjes naar voren sturen en lopers op b1 en b2 die met plezier naar de zwarte koningsvleugel keken. Olav kon zelfs op een gegeven moment Dh7+ spelen en voor het leven van de zwarte koning moest ernstig worden gevreesd. Het voordeel van Olav verwaterde en in de slotstand stond eerder zwart wat beter, maar zoals die later zei: "Ik ben al lang blij dat ik met remise ben weggekomen".

Maar hierna werden er ook volle punten gescoord. Dat begon bij Rugved, die graag zijn ongelukkige verlies in ronde 2 wilde wegpoetsen. Hij kreeg toenemend mooi spel en steeds ernstiger dreigingen met zware stukken tegen de lang gerokeerde witte koning. De scheurtjes in de witte verdediging werden steeds groter en Rugved haalde overtuigend de winst binnen. Hierna volgde Henri Krop op bord 3, nu eens niet als laatste klaar. De opening volgde klassieke patronen, maar toen zwart verdwaalde won Henri materiaal. De computer vond het ruim +3.5. Dus begrijpelijk dat het mes snel verder door de boter sneed en Henri vlot klaar was.

Bij Luca liep het helaas minder goed. Hij zette zijn partij overigens prima op, kreeg voordeel, maar tastte daarna flink mis en moest dat met een nederlaag bekopen. Kortom, nog steeds 3-2 voor en de stellingen bij Hanneke en Henk zagen er goed uit, terwijl ook Leon inmiddels zeker niet minder stond.

Hanneke speelde een solide partij, kwam steeds beter te staan en kwam niet in tijdnood. De tegenstander kreeg geen vat op haar stelling en Hanneke trok overtuigend aan het langste eind. Henk speelde tegen een oude bekende, Jaap, die hij nog kende van zijn eerdere lidmaatschap bij het VAS, zo'n 50 jaar geleden. Destijds ontliepen ze elkaar weinig. In die dagen ook rookte Jaap steevast een sigaartje achter het bord. Oude tijden... Henk kwam goed uit de opening maar begon na de 20e zet nogal te twijfelen overhoe het nu verder moest. Wit stond toen duidelijk beter en bood met nog een kwartier op de klok remise aan. Henk had nog 35 minuten en vond dat hij 'aan zijn stand' verplicht was door te spelen. Het kostte Jaap veel moeite zijn stelling bij elkaar te houden en tenslotte ontstond een dame-loper eindspel, waarin Henk groot voordeel kreeg. In plaats van toe te slaan nam Henk echter een omweg die geen winst opleverde. Toen Henk de witspeler echter voor nieuwe problemen stelde gaf deze op. Dat leek op dat moment niet onlogisch, maar de engine geeft slechts -0.40! Tja, natuurlijk waren er nog zeker praktische winstkansen, maar zo duidelijk was het dus allemaal nog niet...

Als wel vaker was Leon de 'laatbloeier'. Het ging in de eerste fase van de partij niet zo gemakkelijk, maar zijn tegenstander wist de weg naar het doel niet te vinden. Langzaam maar zeker nam Leon toch het heft in handen, de lichte stukken werden geruild en er restte een eindspel met dames en vier torens. Leon's dame richtte haar aandacht op het centrum waar de witte koning niet meer weg kon komen. Na dameruil wist Leon op ingenieuze wijze een matnet te construeren.

Een mooie en ruime 6-2 overwinning op onze naaste concurrent, waarmee de tweede plaats nu stevig in onze handen is.

A1 speelt gelijk (7-3-2026)

Op een mistige dag speelden we een subtopduel in Purmerend. Er lag een laagje Saharazand op mijn auto, dus koud was het niet. De ontvangst in het grote wijkcentrum was hartelijk. Voor de wedstrijden was overal in Nederland een minuut stilte ter nagedachtenis aan Jan Timman.

Aadvik maakte zijn debuut en trof een tegenstander die meteen fel in de aanval ging. Aadvik speelde zijn paard ergens heen en toen weer terug en dat tijdverlies maakte een sluitende verdediging onmogelijk. Hij wist de strijd nog wel te rekken, maar moest uiteindelijk de koning omleggen.

Zijn broer Achyuth trof een sterke opponent die de opening goed kende. "Ik kreeg eigenlijk nergens een kans in de hele partij. In de opening speelde ik niet de meest nauwkeurige zet en kreeg ik een gelijke stelling. Vervolgens ruilde mijn tegenstander veel af en remise was het resultaat."

Stan speelde lekker actief en wist veel ruimte te winnen. Misschien had hij een loper niet zelf moeten afruilen, want nu kreeg hij lastig tegenspel. Stan koos voor de aanval, maar schrok van een mogelijk eeuwig schaak. Een moedige koningszet naar de derde rij had hem een winnend eindspel opgeleverd. Dat zag hij niet en in plaats daarvan maakte hij een vreselijke blunder en gaf direct op. Een anticlimax.

Piet had een gelijke stelling na de opening met een Karlsbad structuur. In het begin van het middenspel gaf ietwat voorzichtig spel zijn tegenstander (Hing Ting Lai) aanvalskansen. Die speelde ook niet doortastend genoeg, waarna Piets dame middels een penning de stelling in evenwicht hield. Na een liquidatie van materiaal was het eindspel remise.

Fitzgerald "Mijn tegenstander maakte na de opening met alle stukken op het bord een strategische fout. Dat leverde een paar zetten later een gezonde pion op. Toen hij daarna nog iets overzag ging het hard."

Sander kreeg een dubbeltoreneindspel. Misschien had hij daarna torenruil moeten vermijden. Het resterende eindspel bleek hem geen winstkansen te bieden. Remise dus.

Philippe speelde de opening goed en wist lijnen richting de koning te openen, terwijl zijn eigen monarch veilig stond. We kijken mee bij het slot.

In het diagram hiernaast moet wit het schaak van Dh6 opheffen.
1.Df4? 1.De3 was de enige verdediging. Wit moet de toren op d3 gedekt houden.
1... Da6! Dubbele aanval!
2. Td4 Da3+ 0–1

Sybolt pakte in de opening een pion en dat ging ten koste van zijn ontwikkeling. Hij weigerde een remiseaanbod, maar had niet de precisie om de stelling onder controle te krijgen. Uiteindelijk kwam er een zetherhaling op het bord, remise.

Martijn kreeg een zeer boeiende partij. Fris en vrolijk probeerde hij de aanval te kiezen. Gezond en degelijk tegenspel maakte het hem echter zeer moeilijk. Vele verwikkelingen vergden het uiterste van beide spelers en tenslotte bracht een afwikkeling een bijzonder eindspel.

In deze stelling vond Martijn de enige zet die wint:
1. Pb7! Het paard lijkt hier ingesloten en verloren, maar de vrijpion blijkt de grootste troef te zijn!
1... Ke7 De zwarte koning sluit het paard in. Begrijpelijk, maar precies wat Martijn wilde! De alwetende engine ruilt de h-pion voor de f-pion en ziet pas als hij heel diep kijkt dat ook dat verliest. Bijzonder. 1... Ke5 2.h5 Le8 3.h6 Kf6 4.Pd6 en wit wint uiteindelijk (zie analyse hieronder).
2. h5 Le8 3. h6 Lg6 4. f4 Lh7 5. Kf2 Lg8 Hier zag zwart dat als hij het paard wint de witte koning de zwarte loper wint, waarna de vrije randpion promoveert. Dat deed mij denken aan Donner: De Koning!
6. Ke3 Kf6 7. a4 Lb3 8. a5 Ld5 9. Pd6 bxa5 10. bxa5 Kg6 11. Kd4 Lg2 12. Pxf5 1–0
Een studie-achtig slot, Martijns ode aan Jan Timman die ook op dat gebied een wereldtopper was!
(Meer varianten kunt u hieronder vinden en naspelen)

Jelmer: "Ik kwam prima uit de opening en kreeg het loperpaar. De stelling op de damevleugel openen gaf goede kansen, maar ik zocht mijn heil op de koningsvleugel. Daar kwam ik er niet door, terwijl het aan de andere kant voor hem wel goed ging. Na de tijdcontrole was er nog een verborgen mogelijkheid om remise te maken. Die miste ik helaas."

De dag werd besloten met een gezellige en uitstekende maaltijd bij een Griek.

A2 speelt zich soepel veilig (7-3-2026)

A2 verloor de afgelopen een paar sterke spelers aan A1. Natuurlijk komen daar weer jonge talenten uit A3 voor terug, maar toch is het vaak weer even de vraag hoe goed A2 het zal doen en of er al dan niet degradatiegevaar bestaat. Dit seizoen begon A2 best goed, maar de vorige ronde was er een lelijke nederlaag geleden, en nu Rens een soort wereldreis maakt en dus niet beschikbaar is waren een paar punten toch gewenst.

A2 ging dus opgewekt maar waakzaam naar Zaandam. Tegenstander was 't Saense Paard, best een sterk team, maar in een seizoen waarin veel tegenzit stonden ze laatste. Naast Rens was ook Reyansh verhinderd, en Hanneke viel in.

Al na een paar uur begon het er aardig uit te zien voor A2. Gunstige stellingen bij Jan, PP, Aakrit en Shrey leken op een flinke overwinning te wijzen. Bovendien stond niemand minder of slecht, want bij Esther, Eric, Henri en Hanneke was het ongeveer gelijk. Natuurlijk liep het allemaal weer niet zoals verwacht. We kregen wat cadeau, we gaven wat weg, zo gaan die dingen.

Jan had al direct enorm voordeel na de opening. Wit offerde dan maar een stuk, en Jan werd slordig en gaf wit veel meer kansen dan nodig was geweest. Zo werd het daar weer spannend. Ook bij Shrey liep het niet helemaal naar wens. De plus kon niet worden omgezet in duidelijk voordeel, en misschien stond Shrey wel een tikje minder. Anderzijds ging het bij Aakrit heel snel. Wit had duidelijk zijn dag niet en ging een stuk verliezen. Toen hij het wilde afkopen met een kwaliteit bleek het zelfs een volle toren te worden. Toen Aakrit een laatste poging tot eeuwig schaak had verijdeld was het punt binnen. En het werd 2-0 via PP. Zwart dacht een pion terug te veroveren, maar had een klein tussenschaakje overzien. Zo kwam PP zelfs twee pionnen voor. Zwart trok ten aanval maar werd in de counter matgezet.

De tijdnood naderde en op een paar borden bracht dat de beslissing. Eric had een klein maar vervelend plusje. Zwart wilde zich met geweld bevrijden en toen de rook was opgetrokken stonden al zijn stukken slecht en was hij twee pionnen achter. Toen hij ook nog een stuk verloor gaf hij terecht op. Esther had een wilde partij waarin ze gedwongen de dame moest geven voor toren en stuk. Maar het witte loperpaar, ondersteund door twee torens, werd enorm actief en uiteindelijk werd zwart door de witte troepen onder de voet gelopen.

Zo stond het eventjes zelfs 4-0 en was het wachten op het laatste halfje. Hanneke raakte in tijdnood het spoor bijster en wit ging er ineens heel hard doorheen. En Henri leek in de problemen, maar vlak voor zet 40 bood hij remise aan in een stelling waar hij een kwaliteit kon winnen. Nadere analyse wees uit dat het winnen van die kwaliteit achter elkaar verliezend was, en later bleek dat wit waarschijnlijk gewoon gewonnen stond, maar ja, toen had wit de remise al aangenomen en waren de matchpunten ook meteen binnen.

Bij Jan was de zaak inmiddels uit de hand gelopen. Een aantal van zijn stukken stond werkloos in een hoek, terwijl wit tegenspel zocht en vond, met een mataanval tot besluit. De partij van Shrey liep uit op een paardeindspel, dat een uur later in remise eindigde.

Zo won A2 met 5-3. Daarmee komt het op acht punten, meer dan genoeg voor handhaving, want er degraderen dit jaar tien teams uit zes poules, en met acht punten ga je heus niet bij de onderste twee eindigen. Onze tegenstanders keken na afloop een stuk somberder. Ze staan nog steeds laatste en bij hen is de nood nu hoog.

A3 verliest degradatieduel (7-3-2026)

A1 en A2 hadden weer enkele invallers nodig. Maar gelukkig konden we kiezen om niet de sterkste spelers uit A3 door te schuiven omdat A1 en A2 eigenlijk niet meer spelen om te promoveren of degradatie te voorkomen. Dat laatste gold wel voor A3, dat voor deze wedstrijd onderaan stond met 1 matchpunt. Dat matchpunt hadden we mede te danken aan een herziene uitslag tegen een club die per abuis tegen ons een basisspeler uit een hoger team had opgesteld.

De KNSB heeft besloten volgend jaar een 7e klasse in te voeren. Als gevolg daarvan is er versterkte degradatie in de 5e (A3) en 6e klasse (A4). Wij konden degradatie nog ontlopen door de laatste twee wedstrijden te winnen, en kwamen dus met een zo sterk mogelijke opstelling, waarbij Hanneke en Aadvik invielen in A2 en A1.

We reisden af naar Utrecht, waar Rode Loper 2 even had gewacht op onze aankomst alvorens de tijd te starten. Alle partijen werden gespeeld op DGT borden die in de aangrenzende ruimte met bar gevolgd konden worden. Dat was een indrukwekkend gezicht.

De wedstrijd was lang spannend, maar een aantal partijen kantelden in de latere uren de verkeerde kant op. Hugo overspeelde zijn tegenstander aanvankelijk, maar wikkelde helaas af naar een verloren pionneneindspel, waarbij zijn tegenstander de verst verwijderde vrijpion had. John Spinhoven hield knap remise tegen een sterkere tegenstander. Hij miste eerder helaas een winstkans. Emilia snoepte een pionnetje, maar dat paard kwam in de knel te zitten op h2 en ging eraf. Ze bood nog lang weerstand, maar dat stukverlies was toch fataal. Viaan B had een spannende partij met tegengestelde rokades die lang gelijk op ging ondanks wederzijdse koningsaanval. Helaas verloor Viaan een pionnetje, dat uiteindelijk, toen de dames waren geruild, in het verre eindspel kon doorlopen naar promotie.

Zodoende dus 3½-½ achter. Pieter speelde tegen 200 ratingpunten meer en had lange tijd een prima stelling. Helaas overzag hij een tactische wending die de partij besliste. En ook Luca had goede winstkansen, totdat hij door een moment van schaakblindheid een volle toren cadeau gaf. Ook hij vocht terecht nog lang door, maar kon het niet bolwerken. De enige winstpartijen waren van Leon en mijzelf. Die van Leon zag er degelijk uit. Hij overspeelde zijn tegenstander al snel. Die van mij was minder overtuigend, maar gelukkig kon ik een pionnetje snoepen, wat genoeg was voor de winst.

Met dit 2½-5½ verlies zijn wij gedegradeerd. Ik denk dat we volgend jaar in de zesde klasse mee gaan doen voor promotie. Dat is ook motiverender voor de vele jonge talenten in dit team. Om in de stijl van het verslag van A4 te eindigen: ik hoop dat ik volgend jaar wat meer bijdraag aan dit team dan alleen chaufferen, want met 1 uit 3 was mijn bijdrage schamel. Maar ik verwacht veel van de vele jeugdtalenten die ook dit team telt. Ondanks ons verlies was de terugreis gezellig, met onder andere een gesprek over uitbreiding en verjonging van het bestuur.

A4 krijgt weer heel sterke tegenstander (7-3-2026)

Sommige van mijn vrienden, die nog minder van schaken afweten dan ik, dachten dat ik op een behoorlijk hoog niveau speelde toen ik ze vertelde dat ik helemaal naar Capelle aan den IJssel moest voor een wedstrijd. "Oh, dus je speelt op nationaal niveau, wauw!" zeiden ze. Toen ik antwoordde dat ik het met mijn schaakrating niet verder schop dan het niveau van een gemiddelde gelegenheids-clubspeler, keken ze me vragend aan: "Waarom speel je dan niet dichter bij huis?" Goede vraag. Mijn antwoord is dat ik de chauffeur ben van een heel leuk en getalenteerd jong Zukertort-team dat over een paar jaar op hoger nationaal niveau zal spelen, en dat de chauffeur af en toe ook mag mee schaken.

We vertrokken bijna twee uur voor aanvang van onze wedstrijd vanaf HWC, dus mijn navigatiesysteem besloot de toeristische route te nemen. Als wij voor elke rotonde en verkeersdrempel die we passeerden een ratingpunt hadden gekregen, dan hadden wij onze partijen gemakkelijk gewonnen. Maar helaas werkt het niet zo: A4 ging voor de tweede keer dit seizoen met 0-8 onderuit. Dat is op zich niet zo verwonderlijk, gezien het gemiddelde ratingverschil van 250 punten, en deze uitslag doet geen recht aan de verwoede pogingen aan een aantal borden er toch nog wat van te maken. Zo speelde Troy een mooie en leerzame partij waarbij hij materiaal offerde voor een betere positie. Helaas kon hij zijn positionele voordeel niet omzetten in winst en moest hij zich na een lange strijd in een eindspel met een pion minder gewonnen geven.

Ook op de andere borden ging het mis. Verschillende spelers kwamen in het middenspel een stuk achter te staan, en dan kun je nog wel even doorvechten maar de kans om het tij nog te keren is niet heel groot. Ikzelf kreeg met Zwart een Engelse Opening voor de kiezen. Wit stond de hele tijd net wat beter maar op de 26ste zet ging het echt fout, toen ik een achteraf onnodig defensieve dame-zet deed die hem de mogelijkheid gaf om gulzig pionnetjes te gaan rapen. Siddharth speelde eveneens het Engels, maar dan met Wit. Die partij bleef heel lang volledig symmetrisch maar uiteindelijk wist zijn tegenstander toch een winst te forceren. Collega-chauffeur Martin kreeg met Wit in een Caro-Kann partij een gevaarlijke dame-zijde pionnenstorm tegen zich die hem een pionnetje kostte. In het resulterende torens-en-pionnen eindspel hoopte hij nog een kans op remise te hebben maar de computer bevestigde achteraf dat die hoop al vroeg vervlogen was.

Wij leggen deze wedstrijd vast als leerervaring voor zes zeer getalenteerde en vriendelijke jeugdspelers van wie we in de toekomst nog veel zullen horen en natuurlijk voor de chauffeurs die hun rijvaardigheid hebben kunnen oefenen op rotondes en verkeersdrempels.

Z1 wint op het nippertje (13-2-2026)

De thuiswedstrijd tegen Amsterdam West 2 was een bijzondere. Omdat de school bezet was moest er worden uitgeweken naar een andere lokatie. Michiel kwam met de suggestie om in Weesp te spelen. Om specifiek te zijn, in een oud fort, met muren zo dik dat ze destijds kanonskogels moesten kunnen weerstaan. Ook dik genoeg om er voor te zorgen dat geen enkele mobiele telefoon enig bereik had, overigens. Waar vind je dat nog in Nederland?

Z1 was zo ongeveer in de sterkst denkbare opstelling. Captain Marcel bleek dan wel verhinderd, maar Shrey was een prima vervanger. De tegenstanders hadden zich overigens versterkt met Laurens Schilstra, tot voor kort vaste kracht voor Z1.

Om met dat bord te beginnen, Laurens was niet optimaal op dreef en moest tegen Stan al vrij snel twee stukken inleveren voor een toren. "Alles onder controle", constateerde Stan na afloop minzaam glimlachend, al leek het tijdens de partij allemaal nog niet zo eenvoudig. Maar volgens Stan verbeterde hij zijn positie stukje bij beetje, tot aan het volle punt toe.

Curieus genoeg was dat het enige punt dat door de witspelers gescoord werd. De zwartspelers domineerden de wedstrijd grotendeels. Nog niet per se aan het kopbord, waar Sybolt vond dat hij iets beter stond in een eindspel, omdat zijn loper/paard combinatie sterker was dan wits twee paarden. Wit was het er niet mee eens en vond dat hij nooit slechter stond. De heren kwamen er niet uit, maar de uitslag gaf wit recht van spreken, want het werd remise. De enige van de dag, overigens.

Ansgar Mohnkern - Paul-Peter Theulings — Ansgar Mohnkern - PP Theulings

Het spektakelstuk van de dag kwam al vroeg. Paul-Peter offerde binnen het uur een complete toren! In het diagram hiernaast heeft PP zojuist 8... La6! gespeeld, en wit moet kiezen of hij een volle toren meepakt. PP had het eerder op het bord gehad, en toen weigerde wit de gift en speelde 9. Lf4, een goede zet. Maar in Weesp nam wit wel, en na 9. Dxa8 is de stelling volgens PP al zo ongeveer verloren. Na 9... Dh4+ 10. Kd1 Pc6 zit de dame min of meer in de knip. Wit offerde nog wel een stuk om die dame te redden, maar effectief had PP toen een enorme aanval voor slechts een kwaliteit. Een zet of twaalf later ging wit dan ook mat.

Nico kreeg al vroeg een pion toegeworpen. Wit had nog wel het loperpaar, maar de ene loper zat opgesloten achter wits pionnen en de andere beet op zwart graniet. Door gebrek aan routine kwam Nico nog aardig in tijdnood, maar hij bleef desalniettemin koel en scoorde een belangrijk punt.

Ook Sander scoorde een punt, al duurde het lang voor hij enig voordeel kreeg. In een scherpe stelling met alle lopers en torens nog op het bord ging wit tenslotte in de fout.

De witspelers hadden aan de lagere borden aanzienlijk minder succes. Eric gaf op klaarlichte dag zo maar een belangrijke pion cadeau. Pion weg, stelling weg, punt weg. Michiel kreeg een Albin's tegengambiet te verwerken. Hij kwam er nooit echt lekker uit, moest een pion inleveren en kwam tenslotte in een verloren toreneindspel terecht. Shrey leverde een bijzonder ingewikkeld tactisch gevecht, waar de zwarte stukken toch net wat beter stonden. Hij wist mat te vermijden, maar dat kostte wel wat pionnen en het eindspel was vervolgens kansloos.

En dus eindigden alle andere borden, nummers drie tot en met acht, zonder uitzondering in 0-1. Zodoende werden de punten daar ook keurig verdeeld, drie stuks voor beide teams. Samen met het anderhalve punt dat Z1 aan de twee hoogste borden scoorde was dat dus net genoeg voor de overwinning.

We kunnen het verslag niet afsluiten zonder een groot compliment aan Michiel, die voor deze unieke lokatie alles geregeld had qua zaal, borden, stukken, klokken en bargelegenheid. Ons aller dank, Michiel!!

Zukertort wint nipt van Caissa (7-2-2026)

De eerste lentedag! Zo voelde deze 7 februari met zonneschijn en een gevoelstemperatuur die wel twintig graden hoger was dan de winterdagen die ons vanaf kerst met een constante ijskoude oostenwind zo veel mogelijk thuis hielden. Gelukkig werd de vorige ronde, een uitstapje naar Leeuwarden, tot eind maart uitgesteld.

Zowel het eerste als het tweede speelden tegen Caissa Amsterdam, en vooral het tweede ondervond hoe sterk zij zijn. Wij hadden ook niet onze beste dag maar de minieme zege verdoezelde dat.

Piet leerde in de partij en de analyse hoe zijn tegenstander de fijne kneepjes van de Pirc beheerst. Zijn aanvalspoging werd bekwaam opgevangen en met het openen van het centrum beantwoord. Na een adequate verdediging werd de vredespijp gerookt.

Achyuth werd verrast door een venijnige variant en wist niet het beste antwoord te vinden. Zijn problemen stapelden zich op en met een opgesloten paard aan de rand en een slechte loper keek hij tegen een inktzwarte hemel aan. "Tijd voor de donderslag", dacht de witspeler, die een pion ruilde en met Txf7 toesloeg. Die kon niet geslagen worden, maar na een tussenschaakje wel. Een vreselijke blunder en een mazzeltje voor Achyuth.

Stan mocht het opnemen tegen Hans Ree. De stelling was aanvankelijk gesloten en toen die werd geopend ging het er steeds beter uitzien voor Stan. Een achtergebleven pion werd op de korrel genomen hetgeen een loper achteruit dwong. Stan wist zijn stukken met tempowinst naar voren te dirigeren en een krachtige wind werd een storm en een orkaan. Spoedig mocht hij de welverdiende felicitaties voor zijn vijfde overwinning in ontvangst nemen!

Philippe had ruimtevoordeel tegen een van hun topscorers. "Ik ruilde de dames en dat was niet goed. Daarna verloor ik."

Sander offerde een pion en vond niet het beste tegenspel. Ik dacht dat wit die pion kon consolideren en goede winstkansen had. Het bleek echter niet zo eenvoudig en Sander zeilde alsnog de remisehaven binnen.

Martijn speelde een prima partij, maar zijn tegenstander, ons oud-lid Arno Bezemer, ook. Het was alsof twee judoka's met duwen en trekken elkaar uit evenwicht probeerden te krijgen. Een afwikkeling naar een stelling met ongelijke lopers resulteerde in een gelijkspel.

Jelmer kreeg een gesloten positie en het ging gelijk op. Weliswaar verloor hij een pion, maar zijn actieve stukken gaven voldoende compensatie. Een half uurtje na de tijdcontrole tekenden ze voor het halve punt.

Sybolt wisselde goede met mindere momenten af. In de tijdnoodfase zag Eric (als toeschouwer) de directe winst voor de tegenstander, die echter beide matadoren ontging. In het eindspel werd via eeuwig schaak de steeds voller wordende remisehaven bereikt.

Fitzgerald: "Ik had een rustige partij en vergooide licht voordeel. Na de tijdcontrole was het een gelijke stelling. Ik was echter te optimistisch en hoopte een zwakke pion te winnen. Na zijn antwoord realiseerde ik me de potentiële problemen. Ik speelde een andere zet en bood remise aan, wat hij aannam. Thuis bleek dat ik die pion gewoon had moeten slaan en mijn zet beroerd was."

Lody boekte vroeg in de partij wat ruimtevoordeel en dat zag er mooi uit. Zijn tegenstander wist met een knappe manoeuvre (die mij deed denken aan hoe Petrosian wereldkampioen werd), de stelling gesloten te houden.

In het linkerdiagram hield Petrosian de lijnen naar zijn koning gesloten via 1... a6!! alvorens op de andere vleugel een winnende aanval in te zetten.

In het rechterdiagram vond zwart hetzelfde verdedigingsidee als oud-wereldkampioen Petrosian! Met 1...Df8! 2.Ke2 h6! hield hij de koningsvleugel gesloten. Voor de liefhebber!

Na de tijdcontrole zag Lody een paar mogelijkheden om door te breken. Normaal had hij dat gedaan, maar gezien de 5-4 stand koos hij er voor om met een remise de overwinning voor het team binnen te halen.

De dag werd besloten met een gezellige en uitstekende maaltijd.

A2 krijgt flink klop (7-2-2026)

Terwijl A1 zich met moeite langs Caissa 1 wurmde moest A2 ervaren dat Caissa 2 duidelijk te sterk was voor een soortgelijke uitslag. Aan het einde van de rit werden aan de zijde van Zukertort drie remises genoteerd. De andere vijf partijen gingen naar de tegenstanders, en in de meeste gevallen was dat gewoon verdiend.

En toch was A2 geheel compleet en dus op volle sterkte. Caissa 2 is een sterk team, op papier iets sterker dan A2, maar met tot deze ronde nogal tegenvallende resultaten. Een spannende wedstrijd leek het te gaan worden, zo'n soort wedstrijd die tot na zet 40 ergens rond de 4-4 zweeft. Het liep anders. Heel anders.

Het eerste wat gebeurde was dat er vrijwel niets gebeurde. Maar ja, als je na acht zetten de dames al geruild hebt en dan vrede sluit scoor je ook een half punt. Jan mocht de rest van de middag vrijaf nemen. Zijn tegenstander besloot om schaatsen te gaan kijken.

Een heel andere remise behaalde Rens. Sterke tegenstander, vinnig duel, uiteindelijk na de tijdnood uitmondend in een gelijk toreneindspel met alleen nog wat pionnen. Een terechte en verdiende remise.

Een dergelijke remise leek er ook aan te komen bij het kopbord, want PP had al snel een dubbel-toreneindspel met een gelijk aantal pionnen. Zijn jeugdige tegenstander had een klein maar irritant plusje en besloot er eens grondig voor te gaan zitten. Het algemene gevoel was dat het toch remise zou moeten zijn, maar kennelijk had het dan 'ergens' toch anders gemoeten. Wit liep met zijn koning helemaal naar a7, haalde daar een a-pion op en bracht vervolgens zijn eigen vrije a-pion naar de overkant. PP's tegenactie op de koningsvleugel kwam te laat om wit nog te kunnen verontrusten.

Esther had een zware partij. Alles leek dichtgeschoven, maar wit frommelde een paard door de linies en won daarmee een kwaliteit. Daarvoor kreeg Esther wel een loeisterk paard dat vanaf een voorpost vrijwel alle verdere witte acties verhinderde. Wit probeerde het nog een paar uur voordat hij enigszins mokkend in de remise berustte.

Anderhalf punt aan de bovenste vier borden is niet geweldig, maar overkomelijk als de lagere borden wat kunnen scoren. Dat nu gebeurde in het geheel niet. Shrey was wat al te enthousiast in de opening en kwam een slechte start nooit meer te boven. Aakrit offerde een pion maar zag die nooit meer terug. Reyansh had een zeer tactische partij, waar wit een stuk offerde voor wat pionnen waarna Reyansh een kwaliteit teruggaf voor activiteit. Uiteindelijk bleek wit beter gerekend te hebben en ging ook hier het punt naar Caissa.

Zoals vaker was Henri het langst bezig. Lange tijd ging het gelijk op, maar een paar kleine onnauwkeurigheden veranderden een gelijk eindspel in een slecht toreneindspel. Dat een uurtje later niet meer te houden bleek, zodat ook dit laatste punt nog moest worden afgestaan.

Een smadelijke nederlaag voor A2, dat dus met 6½-1½ moest afdruipen. Met 6 uit 6 staat het nog wel gewoon in de middenmoot, en over een paar weken dienen zich nieuwe kansen aan tegen 't Saense Paard. Dat staat momenteel onderaan, maar ja, wat zegt dat als je weet dat ook Caissa 2 vrijwel onderaan stond voor deze ronde?

A4 kansloos tegen veel te sterke tegenstander (7-2-2026)

Kasteel Lekstroom is een team dat omhoog wil, en gezien hun niveau is dat zeer logisch. Schijnbaar hadden ze vorig jaar hun kampioenswedstrijd verknald, en zodoende spelen ze ook dit jaar nog in de zesde klasse. Maar de uitslagen toonden al aan dat ze daar niet thuishoren. Wie in vier wedstrijden slechts vijf bordpunten afgeeft zit duidelijk een paar niveaus te laag.

Bij het bezien van de teamopstellingen bleek het verschil nog groter dan verwacht. Gemiddeld hadden de bezoekers meer dan 400 punten extra per bord. En dan hielp het ook niet dat de troef van A4, kopman Wim, nu net deze ronde verhinderd was. Aan het hoogste bord zat overigens hun trainer, een bekende speler met een rating van bijna 2400. Ja, u leest het goed. Een IM, met een rating van bijna 2400, in de zesde klasse.

Het heeft weinig zin om de partijen te beschrijven. Aan alle acht borden heersten de bezoekers. Soms werd er snel gewonnen, soms duurde het iets langer, maar nergens stond het resultaat echt ter discussie. Hulde aan Wim Berkelmans, die het aan bord 2 nog best lang gelijk hield voordat het klasseverschil tot uitdrukking werd gebracht. Maar dat het in 8-0 zou eindigen leek na een uurtje al duidelijk. Eigenlijk hadden de uitslagen ook bij het startschot al ingevuld kunnen worden.

Kasteel Lekstroom zal ongetwijfeld promoveren, en dat is maar goed ook, want wedstrijden met een dergelijk klasseverschil zijn niet de bedoeling. Volgend jaar komt er in de KNSB trouwens een zevende klasse, en waarschijnlijk zal A4 daar in gaan spelen. Hopelijk komen wedstrijden als deze dan niet meer voor.

Z2 wint opnieuw (6-2-2026)

Na de eclatante overwinning in de vorige ronde traden we nu aan tegen het zesde team van Amsterdam West. Last minute hadden we toch nog een invaller nodig, maar gelukkig was Shanay Shah beschikbaar. Helaas ging hij met zijn dame voortijdig op avontuur naar c2, maar dat bekwam hem slecht. Een stuk achter, geen compensatie en helaas een nederlaag.

Op bord 8 speelde Hanneke een evenwichtige en solide partij met remise als logische uitslag. Op bord 1 bracht Wim de score weer in evenwicht. Met kleine zetjes kwam hij steeds wat beter te staan en bovendien had hij een pionnetje meer. Maar veel belangrijker was de houdgreep waarmee hij zijn tegenstander klem zette. Uiteindelijk volgde een mataanval.

Hierna bracht ook Luca op bord 5 een vol punt binnen. In de opening kon hij met een trucje een stuk tegen twee pionnen winnen, en na dameruil had wit nog wat tegenspel. Dat werd vakkundig geneutraliseerd. Na stukkenruil zat er weinig meer in voor hem en gaf wit op.

Ook bij Henk op bord 2 ontwikkelde de zaken zich voorspoedig. Zwart zag een gambietpion vanuit de opening niet terug en moest de onhandige opstelling van zijn zwarte stukken bekopen met kwaliteitsverlies. Henk hield de touwtjes strak in handen en scoorde vlak voor de 40e zet het volle punt.

Daarna was er een duidelijke meevaller bij Neev Patil op bord 6. Hoewel hij materiaal achter kwam, verdedigde hij zich hardnekkig. Toen zwart even onvoldoende bij de les was, kon Neev afwikkelen naar een eindspel, waarin zwart zich te laat realiseerde dat je bij een randpion wel de loper van de goede kleur moet hebben. Dus ontsnapte Neev met remise, waarmee de stand op 4-2 in ons voordeel kwam.

Hierna bracht ook Leon op bord 4 een vol punt binnen. Vanuit de opening voelde hij zich senang in de stelling. Maar op een kritiek moment had hij tijdelijk een toren moeten offeren, volgens de computer winnend! Maar zo ging het niet en hij bereikte slechts een wat beter eindspel. Zijn grootste vijand was de klok, maar ook dit keer bleef Leon erg koel, speelde zo'n 20 zetten met minder dan een minuut op de klok en haalde tenslotte een vol punt. Van de zijlijn een genoegen hoe een teamgenoot goed met weinig tijd kan omgaan!

Als laatste was Henri bezig op bord 3. Al tamelijk snel werden in de opening de dames geruild. Toen na nog wat verder ruilen een toreneindspel ontstond waarbij wit twee paarden had en Henri het loperpaar leek dat gezien de beschikbare ruimte gunstig. Maar het lukte hem niet door de taaie witte verdediging te komen en met de remise werd de 5½-2½ eindstand bereikt.

In Memoriam Dirk Goes (1-1-2026)

Op 1 januari bereikte de schaakwereld het afschuwelijke nieuws dat Dirk Goes is overleden.

Dirk was al een aantal jaren ziek, maar bleef toch zolang het mogelijk was nog schaakevenenementen bezoeken.

Dirk heeft bijzonder veel betekend voor diverse Amsterdamse schaakverenigingen, en ook voor diverse jonge spelers, waaronder bijvoorbeeld ook Hing Ting Lai. Zo was hij jarenlang de organisator van de snelschaakmatches die Hing Ting jaarlijks speelde in café De Laurierboom.

Altijd gemoedelijk en redelijk, zo kennen we Dirk. Al konden sommige moderne ontwikkelingen hem niet verheugen. Vroeger, toen alles beter was... was een bekende filosofische verzuchting van hem.

Dirk was een bekende schaakschrijver - hij schreef vele clubbladen vol en zijn kundige historische inzichten leven het best voort in Dirks historiehoek op de SGA-website.

Enkele maanden geleden werd Dirk benoemd tot lid van verdienste van de SGA. Ook op deze plek werd daar uitgebreid aandacht aan geschonken.

Op diverse plekken hebben mensen hun herinneringen aan Dirk opgeschreven:

Nico Louter schreef over Dirk:

Voor God en vaderland,

met die woorden haalde ik regelmatig Dirk over als we in de SGA een invaller nodig hadden. Hij had vaak enige tegenzin, die ik soms interpreteerde als faalangst of bezorgdheid of hij wel de benodigde prestatie zou kunnen leveren. Maar als hij reposteerde met 'Voor God en vaderland', dan wist ik, het komt goed. Een keurige remise.

Dezelfde zin laat zien wat voor rol Dirk speelde in het leven van vele mensen, dierbaren, collega's, schaakgenoten. De zin toont zijn dienstbaarheid, voor een hoger goed. Hij was wat Thomas Erikson in zijn boek 'Omringd door allemaal idioten', een helper noemt. Iemand met gele en groene trekken. Iemand die houdt van mensen om zich heen, van spontane situaties. Maar ook iemand die ervoor zorgt dat mensen en organisaties beter draaien, zichzelf op de achtergrond houdend.

Zo heeft hij menig talentvol jeugdlid ondersteund, vanuit zijn belangstelling en enthousiasme, maar ook door voor chauffeur te spelen, financieel te ondersteunen, steunpilaar te zijn. Hoe ver zou Hing Ting zijn gekomen zonder Dirk? Maar evenzeer heeft hij veel van zijn blauwe collega's op zijn werk geholpen met het mens- en leeswaardig maken van rapporten, rapportages, stukken en artikelen. Wie herinnert zich niet het jaarlijkse L' Echec, met een overzicht van de meest interessante artikelen, geflankeerd door nieuwe inzichten en onderzoeken van Dirk.

Tegenover al die inspanningen voor zijn medemens stond zijn bescheidenheid. Tijdens bar winterweer jaren geleden, hij was toen in Utrecht, vielen auto's, bussen en treinen uit, dus ook naar Amsterdam. Ach, dacht Dirk, verliet zijn kantoor op zijn zomerse pantoffeltjes, en liep tot diep in de nacht door tot hij thuis was in Amsterdam, tot op het bot verkleumd, maar toch vol van de pracht van de witte nacht. Zo lijkt hij zijn lot in zijn laatste jaren te hebben gedragen. Tot op het bot verkleumd, maar toch vol van de pracht van het leven.

Ik ga je missen, maar heb ook veel om aan je te blijven denken. Voor God en vaderland!

Dank voor alles, Dirk. We zullen je zeer missen!

De uitvaart van Dirk was op 12 januari. Er waren tientallen bezoekers uit de schaakwereld.